Naar de inhoud

Liesbeth

akke.beakke.be

Berichten van 1 september 2010 tot 30 september 2010

zonneschijn

Zonneschijn

 

Wat fijn!

We hebben vandaag

Veel zonneschijn

Is dit een dag om blij te zijn?

Met allerlei mislukte pogingen!

Eigenlijk niet!

Maar hierover heb ik geen verdriet

Want wat ik nu allemaal zie

Dat de samenwerking nergens meer lukt

Om het ongedwongen met elkaar eens te zijn

Hier zit de menselijke pijn!

Men wil zichzelf niet verloochenen

Op de strepen blijft men staan

Men vergeet dan, dat je zelf hiermee zal vergaan

Ook al denk je het goed te hebben gedaan

Het kan dan voor een tijdje goed gaan

Maar eens komt de dag er aan

Dat men denkt…dat heb ik stom gedaan!

Hier ligt het bewijs

Dat het allemaal draait om grijs

Niet om zwart of wit

Want dan open je wel je ware gezicht

Hoewel je dan de zwartepiet krijgt toegeworpen

Maar je weet, bij mij in het innerlijk is alles rein of wit

En al gaat men door met al het gefit

Er is er Eén die geeft Licht

Zodat je in de duisternis

Niet wandelt in een donkere mist

Licht is uit Licht

En ook al ziet men dat Licht

Dan doen ze net of je niet bestaat

Maar dan heb je altijd een vergezicht

Je wordt geen hoogmoedig wicht

Je blijft die je bent

Want een mens is nog minder dan een krent

Ook een grote vent

Al staan die vaak op hun strepen

Ze hebben ze niet geleerd de ware knepen!

De knepen van gewichtige zaken

Het gewichtige ligt in het Ware beleid

Want alle beleid komt vanuit de eeuwigheid

Ook al denkt men op z’n tijd

Ik ben heus mijn eigen weg niet kwijt

Maar heb je van Hem de wegen geleerd te betreden

Dan ben je misschien wel omstreden

Maar je weet waar aan je werkt

Hoewel bijna niemand dat opmerkt

Je gaat alle dagen voort

En je draagt het altijd bij je dat Gouden koord

En daarin zie je altijd de actualiteit

Daarom raak je ook niet de weg kwijt

En heb je totaal geen spijt

Dat je wordt aangezien als een mens met een psychische tik

Ook al heb je soms even de hik

Meestal ben je wel in je schik

Omdat je het gadeslaat

Waar de mens de plank steeds misslaat!

 

Jesaja 45

 

 

 

 

 

 

 

Geschreven door Liesbeth om 16:54 1 reactie Reageer op dit bericht

formatie

Formatie

 

In de formatie is geen spatie

Het is nu gestopt

Het is allemaal geflopt

Niet gefopt hoor!

Want er stond volgens zeggen

Veel goeds op papier

Maar er is nu geen plezier

Het was min of meer te voorzien

Nu is het ook niet meer misschien

Men moet naar een ander soort formatie gaan zien

Links staat al weer te lachen

Misschien mogen ze weer zaken doen

Maar nu is toch wel de vraag?

Wie past nu deze lastige klompschoen

Want het is een invalide formatie

Of het heeft een mankepoot

Ja, nu komt het ook weer aan op dat rood

Je kunt wel zeggen...al worden we door de hond of de kat gebeten

Uiteindelijk is het allemaal al gespleten

Men moet niet vergeten

Dat men geheel op eigen krachten draait
Dan wordt het gras steeds voor je voeten weggemaaid

En dan wordt er weer met een andere hand gezwaaid

Nee, alles is tot nu erg bekaaid

Maar op hoop van zegen

Kunnen we misschien nog wat andere kleuren gaan wegen

Maar paars hoeft het ook niet te halen

En groen kan het ook niet goed doen

Nee, wat men nodig heeft is een heel grote zoen

Een zoen van de Schepper

Die leert een mens juist te handelen

Zodat men verlicht of met licht door de gangen kan wandelen

De gangen van het regeringsfront

Anders wordt het toch allemaal...een vies woord

Ik wil het wel uitspreken

Het is of wordt dan gewoon stront!

 

 

 

Geschreven door Liesbeth om 21:34 Reageer op dit bericht

skyline

Lijnen

 

De brug met de lijnen

Er voor of er achter nog meer lijnen

Zo heet het nu de skyline van Rotterdam

Het is of zit natuurlijk overal die lijnen

We hebben slankelijnen

We hebben richtlijnen

En ga zo maar door

Het gaat overal tussen het leven door

Er zijn ook scheidslijnen

Die kunnen soms zomaar verdwijnen

Omdat mensen alles ondermijnen

Ze stellen zich met iedereen op één lijn

Ja, er moet wel eenheid zijn

Maar niet op de rand van het ravijn

Dan is er die diepe lijn

De lijn voor de val in het ravijn

Nee, goede lijnen zoeken niets te ondermijnen

Die hebben alles wat verkeerd was in het leven willen lijmen

Maar men laat zich soms helemaal niet lijmen

Dan komen er vele deadlines

En dat geeft dan weer hevige pijnen

Omdat er zomaar bijna iets is aan het breken

Maar als je niet van de eenheid af bent geweken

Dan valt er misschien nog iets wezenlijks voort te brengen

Men moet mijlen lopen

Om op een goede uitslag te hopen

Je moet alleen geen leugens verkopen

Want dat is vals en dan valt er weinig op het goede te hopen

Dat is jezelf aan een linke broeder verkopen

Dat is de vorst der duisternis

En die heeft het altijd helemaal mis

Die heeft maar één lijn

Dat is de deadline!

 

 

Geschreven door Liesbeth om 17:06 Reageer op dit bericht

september

Deze bloem is naar de andere zijde gericht
Zo is het ook met de mens
Hiermee bepaald de mens zelf zijn lot
Als je met de rug blijft staan naar God


Maand

 

Vandaag weer een nieuwe maand

En wel de maand september

And I remember

Ik praat zomaar wat Engels

Om het te laten rijmen

Dat in deze maand altijd de ellende begon

Er is alleen nog maar een herfst zon

En bij het ondergaan van de zon

Is er geen heil meer vanuit de Bron

De ellende is er vaak door oorlogen, ziekte of dood

Mensen gaan lichamelijk of geestelijk sterven

Een mens moet altijd aan zichzelf sterven

Wil hij eventueel het eeuwige leven beërven

Ik zie nu een veel grotere ellende

Ieder leeft bij zijn eigen gedachte

Daardoor ontstaan de nachten

De duisternis gaat over de aarde

In die duisternis kwam er ooit een Kind naar de aarde

Maar omdat men hier aan geen waarde geeft

Dat er ooit een Kind op de aarde heeft geleefd

Om mensen te redden van al die eigen gedachten

Zo kan de mens ook niet vernachten

Mensen zijn alleen maar elkaar aan het verkrachten

Het gaat allemaal om zichzelf

De mens gaat voort in het gekrakeel

En zo wordt dit ons aller deel

De mens is letterlijk en figuurlijk aan het slapen

Want deze heeft niet willen waken

En zo staat de nacht weer voor de deur

En men gaat geheel verder in z’n eigen gezeur

De dood heeft z’n intrede gedaan

En zo zal menig mens in z’n eigen gedachte vergaan

De mens staat met de rug naar God

Zo bepaalde men zijn eeuwig lot

En dat leidt iedere keer weer tot

Tot vuur en verdeeldheid

En dat gaat zo voort tot in alle eeuwigheid

Als de mens zich niet van die vreselijke weg tot God bekeerd

De mens heeft zich ernstig bezeerd

Hij heeft alle ellende op de aarde vermeerderd

Een aarde die woest is en leeg

Zo ontvangt een ieder een koekje van eigen deeg!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geschreven door Liesbeth om 21:40 Reageer op dit bericht

Meer van Liesbeth

↑ Terug naar de berichten