Berichten van 1 december 2009 tot 31 december 2009

Een goede jaarwisseling toegewenst

Het nieuwe

Al het oude is voorbij gegaan

We moeten nu weer met twee benen

Opnieuw in het leven staan

Ja, het kwam er in het oude jaar wel op aan

Mag ik nog verder gaan?

Zelfs de laatste dag van het jaar

Werden er mensen begraven of gecremeerd

De jaren werden niet vermeerd’

De mens had zich vreselijk aan het leven bezeerd

De één werd misschien nog met een zegen gekroond

De ander bleef onbeloond

Is dit het ware woord?

Nee, deze ontving ook een loon

Maar geen loon van de Zoon

Er was alleen ten opzichte van Hem spot en hoon

Maar ook in dit nieuwe jaar

Zit Hij weer hoog op Zijn troon

Niemand kan Hem daar afstoten

Ook al hebben mensen er van genoten

Om Hem als doemwaardig voor te stellen

En met allerlei fabelen toe te snellen

Maar niemand kan Hem ongedaan maken

Hij is altijd weer de Eerste en de Laatste

Wie zich niet tot Hem heeft willen haasten

Die leeft nu als een geblakerde naast zijn naaste naasten

Hij heeft geroepen en er moest worden geantwoord

Maar uiteindelijk hebben we zelf ons eigen antwoord

We kunnen het doen en kunnen het laten

Maar dan is deze mens in 2010 ook verlaten

Verlaten van alle heil in Hem

Dan hoor je nooit meer Zijn stem!

Dan is het leven een dor en droog leven

Dan heeft God u niets meer te geven!

Ook al was er een kleed voor de naaktheid op Golgotha geweven

Het bleef de mens om het even

En wilde niet in liefde en gehoorzaamheid leven!

Dat is de opdracht in elk leven

Daarom hadden de mensen zich tot Hem moeten begeven

Om in rust en vrede verder te mogen leven!

Psalm 93

De bloem lijkt wel op wat vuurwerk maar dat is het niet

Nog

Nog één dag

Dan is het weer voorbij

Wat maken we toch een misbaar van zoiets

Het is net als alle andere dagen

Maar nu wachten we tot twaalven

Anders gaat het gewoon

Je ziet het is één over twaalf

Maar nu dat wachten

Je hebt eigenlijk helemaal niets te verwachten

Het is een avond en een nieuwe dag als allen er achter

Het is ingesteld

Anders raakt alles ontsteld

Alles heeft een regelmaat nodig

Maar al die feesten bij een jaarwisseling zijn toch overbodig

Voor kinderen is het misschien een bijzonder iets

Maar als je ver daarboven bent gekomen

Dan heb je verder nog weinig te dromen

De ene mens wordt geboren de ander gaat

Dit is al alle dagen, maanden en jaren onze staat

Geboren worden is het begin van sterven

En als je niets kunt erven

Dan verschrompelen alle levensnerven

In ieder geval nemen we wel oliebol

Daar sla je niet van op hol

Het is gewoon voor de leut

We worden ook niet teut

Want we drinken weinig of geen alcohol

Want daar slaat een senior misschien snel van op hol

Dus gezapig gaan we afscheid nemen

Van het verleden en treden we een minuut erna weer in het heden

Allemaal treden naar een menselijk einde

Voor de één vroeg voor de ander laat

Het leven is niet altijd leven de lol

Maar als je waardig aan je einde mag komen

Dat is misschien iets om van te dromen

Er zijn mensen die sterven op een onterende wijze

Soms kunnen je haren er van ten berge rijzen

Je merkt dan op dat die mensen niet leefde als een wijze!

Psalm 90 

Is hier wat te eten?
Zo kwam de waterkip in de tuin gevlogen
en ging landen op de voedertafel
Hij heeft van het brood genoten!

Een vlaamse gaai in de sneeuw

Schrijven

Soms ga je schrijven

Je weet niet waar je woorden blijven

Ze komen en gaan

Totdat ze op papier staan

Dan heb je iets gedaan

Of je hebt iets gezegd

Je hebt het zelf alweer naast je neer gelegd

Je denkt, wat heb ik nou geschreven

Want het is een moment

Het is er maar even

Als je het voelt komen

Dan moet je gelijk de letters op papier toveren

En proberen met de woorden de ander te veroveren

Hoewel dit vreselijk moeilijk is

Want veel mensen hebben geen echt gemis!

Zoek je het in de woorden en geschriften

Dan gaat een mens eens wat ziften

Je gaat in jezelf kiften

En je zegt tegen jezelf

Dit en dat wil ik niet meer

Het doet wel even zeer

En komt het weer

Dan leg je iets op de zere plek neer

En dat is het Woord

Dat je ongestoord

Zult gaan leren lezen

En het is bewezen

Het is een helper in nood

Want Hij staat in het Woord

Zelf aan het hoofd!

Gods Woord!

Bladzijden

Nog twee bladzijden van het jaarboek

Dan kijkt het nieuwe blad al om de hoek

Verleden en heden

Ze worden even in een minuut samen gesmeden

Oud gaat over in nieuw

En de nieuwe bladzijden worden omgeslagen

Je weet niet wat elke dag gaat binnendragen

Om de bladzijden met letters te behagen

Misschien kunnen we ze wat schragen

Alvorens de letters en woorden gaan dagen

Ja, een gedicht of een schrijfsel

Moet gaan dagen

Wil je de letters aan kunnen dragen

Zo gaan we van de ene letter naar de andere letter

En dan ben je een bezetter

Van de bladzijden

Die je aan het nieuwe jaar gaat wijden

Elk uur en elke dag

Is het dat je toch wat beleven mag

Soms staan mensen al snel in het nieuwe jaar aan het graf

Het oude jaar was nog maar net af

Het leven brengt altijd zo zijn raadsel mee

Het nieuwe rolt heel gedwee

Zo het nieuwe jaar in

Hoe zal het zijn het begin

Gaan we het feestend in?

Of hebben we last van het nieuwe begin

Om eens met bezinning te beginnen

De uitdaging van het nieuwe jaar

Het ligt bijna voor u open en klaar

En elke dag raken we hem weer aan die snaar

Die snaar van het leven

Ook weer misschien in het nieuwe jaar gegeven!

Nog maar even een bloem,
want ik heb het druk met oliebollen en
m'n kleinzoon

Een anemoon heeft zo z'n eigen versierselen
macro opname

Een beetje knutselen en
een beetje frutselen
En je hebt weer een bloem
op digitaal papier gezet
Het zijn van die fijne modellen
Ze blijven altijd zitten of staan
zoals je het zelf wilt
Deze bloem is wel echt
en niet van vilt

Het hart van koningsblauw
Blijft nimmer lauw
Het kan wel koud of warm zijn
Dit hart daar kan heel veel liefde in zijn
En daarom al een voorlopertje naar oudejaarsdag
Waar we afscheid nemen van jaar, maand en dag
Waar wij een ieder een mooi en gelukkig 2010 toewensen

De laatste maandag van het jaar
Dan beginnen we maar
met een chrysant
We kijken even in het hart
En dit is wat er in verpakt zit of zat

Spreuken 9

De kerstdagen zijn wel voorbij
toch zet ik hier een plaatje bij
Het had een kerstplaatje kunnen zijn
Een merel op zoek naar de rode bessen
tussen groen bedekt blad met sneeuw!
Dit was dan Kerstmis 2009

Geloof

Geloof, hoop en liefde

Waarvan de liefde het meeste is

Het geloof gaat voorbij

De hoop wordt gekeerd in zekerheid

Dan blijft alleen de liefde nog

En dat is helemaal genoeg

De liefde van God is uitzonderlijk

Ja, altijd weer wonderlijk

Daar doet niemand iets af of aan

Met Hem alleen kun je in het leven verder gaan

Mits je Hem niet als een dwaas of 
verrader kwaad hebt aangedaan

Zij liefde is een grote zorg

Die zorg is er altijd wel geweest

Maar in de zekerheid is deze er het meest

Want dit alles wordt zo aangevochten

Omdat de vijanden je niet mochten

Vanwege die bijzondere liefde

Je werd een bedreiging in alle vormen

Zij hielden van hun eigen normen

Het gaat dan in je leven aan alle kanten stormen

De verwoesting om je heen

Alles lijkt wel van steen

Vandaar het vele geween

En waar dan heen?

Naar Hem alleen!

1 Korinthe 13

Hoed

Koninklijke hoed, sneeuwhoed

Flaphoed of bloemenhoed

Het maakt niet uit

Ze geven allemaal een groet

Een sneeuwhoed is wel bijzonder

Het was dit jaar wel een wonder

Onder een hoed zit veel verborgen

Soms veel zorgen

Soms een gevoel van reinheid

Soms een heerlijk bloemengevoel

Uiteindelijk zit onder de hoed een gevoel

Een gevoel van een mens

En dat heeft maar één wens

Dat alles recht zal komen

Want onder de hoed kunnen veel gedachten komen

Die leiden naar allerlei dromen

Om eens in vreugde en vrede op aarde te mogen wonen

De laatste zondag van het jaar
Dan zijn we weer met het jaar 2009 klaar
Nog wat treden
Dan zijn ook de laatste dagen van het jaar
voorbij gegleden
Zo gaat het keer op keer
En dan ineens zijn er geen dagen meer
Dan is er het einde van het leven
Net zoals de bloem van de wortel werd afgesneden
De bloem stond op het veld in zijn glorie
Maar alle glorie gaat voorbij
De betrekkelijkheid is in en aan bloem te zien
Denk nooit het duurt nog lang voor ik de dood zal zien
Hij kan zomaar onverwachtes zijn intrede doen
Is dit weemoed aan het einde van het jaar
Nee, het is alleen heel erg waar
Maar de tijden geven het aan
Dat we stillekens allen zo naar ons einde gaan!
Het is er voor jong en oud
De gedachte aan de dood is niet fout
Daarom moet men van het leven in alle
verantwoordelijkheid genieten
Ook al moet men wel eens tranen vergieten!

Kleuren

Rood, wit en blauw

Koninklijke kleuren van trouw

Dat geeft geen blauw van de kou

Deze kleuren zeiden, ik houd van jou

Had je berouw

Dan wist je dat de Koninklijke hoed komen zou

Want Hij kondigde zich al lang tevoren aan

En bleef je dicht naast Hem gaan

Dan zullen de kleuren van trouw met je meegaan!

Meegaan in de strijd

De weg is nu geplaveid

Voor de Koninklijke stoet

Dat doet een menselijk gemoed heel goed!

Het ontwerp van een koninklijke hoed
De kleuren doen het wel goed
Het is een hoed voor een feest
En wel het kerstfeest!

Zacht

Het wit van de bloem is zacht

Maar het hart geeft ongekende kracht

Kijk je er naar dan is het of alles lacht

Het mooie koningsblauw

Dan zeg je toch zeker wauw….

Maar ben je niet al te gauw

Dan is er geen wauw

Dan sta je helemaal alleen in de kou!

Mooi

Toch wel mooi

Zo’n anemoon

Vandaag nog een dag voor Davids grote Zoon

Als je dicht bij Hem woont

Dan is het altijd kerstdag

Want dat betekent dat je Hem

weer opnieuw begroeten mag

Het was natuurlijk niet zomaar een geboorte

Een Morgenster die komt van ver

En toch is Hij zo dichtbij

Daarom zijn we vandaag weer heel blij!

Eerst kwam Hij mij overschaduwen

Dat deed Hij door zijn Heilige Geest

Dat was een heel bijzonder feest!

Een Kind verwachten van God

Dat is toch een heel bijzonder lot

Het is inmiddels al weer lang geleden

Want dat Kind heeft heel veel geleden

Omdat men niet kwam met ware heilsgebeden

Het Kind werd afgesneden

Het moest gaan zwijgen

Maar een Kind met een grote K

Dat zal nimmer zwijgen

Ook al proberen de mensen je in hun val te krijgen

Hij is de Sterke God en de Raadsman

De heerschappij is op Zijn schouders

En zo beveiligde Hij de ouders

Nu schijnt het Licht overal

Hij heeft alle smaadheden weggenomen

Nu kunnen van een nieuw tijd gaan dromen

Voor hen die zich voor Hem willen gaan buigen

En van Zijn lof getuigen

Je kunt nimmer getuigen

Als je niet hebt leren buigen!

Dan valt alles wat je zelf opgebouwd hebt in duigen!

De lofzang van Maria

Lucas 1:68 t/m 80

Anemoon

Lichtelijk paarsig

Of is het toch blauw

Je weet het hier niet zo gauw

Deze bloem heeft vele kanten

Je ziet haar in de bladerenkraag

Ze is op de andere kant gericht

Maar zo heeft ze ook een apart gezicht

En dan de val van het licht

Die is op haar rimpelig gezicht gericht

Stralend mooi is deze bloem

Vooral als ze haar blaadjes open gaat doen

Haar hart goed met stampertjes bedeeld

Zo is het dat de bloem de liefde met andere deelt

Maar wie haar van de liefde besteelt

Die wordt niet meer opnieuw geteelt

Anemoon

Maagdelijk wit

Met een koningsblauw hart

De bloem fonkelt in zijn glorie

De bloem spreekt van victorie

De bloem spreekt van zichzelf

De bloem kijkt vanuit een invalshoek

De bloem staat ook nu in mijn gedichtenboek

Bloemen ze houden van mensen

Van mensen die ook liefde voor hun naaste wensen

Die wensen hebben voor thuis en daklozen

Dan ga je niet met bloemen hozen

Maar je laat mensen door een bloem blozen

Anemoon

Oh anemoon!

Je bent een droom

Een bloem om van te dromen

Je tere blaadjes

Je nerfjes

Je vouwtjes

Je mooie groene bladeren

Je steel soms wat gekromd

Maar dat maakt niet zoveel

Je bent voor een fotograaf

Een fantastisch geheel

Met je zusje of je broertje

Zijn jullie zulke mooie modellen

De diepe kleuren

Alleen verspreiden jullie geen geuren

Maar daar zullen we maar niet over zeuren

Als er mensen zijn die jullie als bloem afkeuren

Dan zijn ze te bekeuren

Juist het grillige

Is de werkelijke tooi

Jullie lijken echt niet op een bos stro!

Anemonen zijn wat anders dan demonen

Demonen zitten in de lucht

Daardoor werd er wel eens veel gezucht

Maar met een bosje bloemen ben je blij en opgelucht!

Pimpelmees heeft geen vrees
Hij eet gewoon z'n brood
In een bak vol sneeuw
Er vliegen ook nog veel vlokken om z'n kop
Maar hij vindt z'n stukje brood top
Het zal je leven maar wezen
Je moet als vogel echt geen regen,
 sneeuw en stormen vrezen
Zo is nu eenmaal het vogelleven
En als je de vogels goed gaat observeren
Dan kan een mens nog heel wat in z'n leven daar van leren

Houdt de kaars brandende

Hebreeën 10 in het bijzonder
vers 32 t/m 36

Een mooie kerstdag!

Een anemoon voor Davids grote Zoon

Kerstavond

Het is er één als zo velen

Verdrietig is het leven

Wat rondom het Kerstkind is geweven

Zij moesten voortgaan

Jozef en Maria

En het was een moeilijke nacht

Voor de moeder zowel als de vader

Maar het Kind, dat kwam in de kribbe

Gaf hun gelijk een Vader

Zij werden gewaarschuwd

En moesten later verder reizen

Maar eerst kwamen de herders en de wijzen

Die zochten de Morgenster

Die lag in kribbe teer en klein

Een lieve Koning te zijn

Zij knielde aan Zijn kribbe neer

Toen gingen zij weer

Zij hadden de Koning in al zijn glorie gezien

De herders zongen in het veld

Want hun was gegeven een kleine Held

Die zo wonderbaarlijk ter wereld kwam

Zijn naam is ook Wonderlijk

Raad, Sterke God, Eeuwige Vader en Vredevorst

Hij had als kleine Koning al veel getorst

Bij Hem heeft niemand dorst

Wie dorst heeft die drinkt uit zijn schaal

Dat is het ware Kerstverhaal

Jesaja 9

Een natuurgebied bedekt met sneeuw

Houtduif op zoek naar wat plek om te eten

De foto met schapen in de koude!

Waarom????

 Waarom al het lijden????

Lijden is niet te vermijden

De mens ook wel een beest

Die wil helemaal geen echt kerstfeest

De mens die gaat lijden

En hiermee wil afrekenen

Die moet zich overgeven aan Christus

Dan is er ook een lijden

Maar dat is ter opvoeding

Zo ontvangt de mens voeding

Zo zitten dan mensen met elkaar te praten

In een programma van de EO

De één rooms katholiek

De ander evangelisch

Of wat het ook zijn mag

Door lijden leert men recht betrachten

Anders hoef je geen zaligheid te verwachten

Als er Eén vreselijk moest lijden

Dan was Jezus het zelf

Die niets had misdaan

Zonder zonden lijden is vreselijk

Lijden voor dingen die je niet hebt gedaan

Dat maak je als mens niet ongedaan

Je moet tot de grote Herder gaan

Anders is het met de mens gedaan

Dan zal hij in zijn zonden blijven voortgaan

En de andere mensen wordt dan steeds meer lijden aangedaan

Dan ziet men wel de hel

Niet een beetje kommer en kwel

Maar het hete van de hel!

Daarom kost het geloof strijd

Mijd je op alle fronten de strijd

Al heb je geloof dan ben je het kwijt

God wil troost geven in je verdriet

Zodat je Hem in je verdriet ziet

En je steeds kan terugkeren

Verdriet moet een mens ook niet willen weren

Een mens met verdriet

Is geen watje

Ook al wordt dat gedacht

Je moet de pijn van het lijden uiten

Daarom komt het vanzelf naar buiten

Soms hebben mensen verdriet

En ze begrijpen het zelf niet

Laat ik dan vertellen dat Hij het ziet

En hij laat de minste heus niet

Verder gaan in zijn verdriet

Hij wil dat dit ook een blij mens wordt

Maar dan moet je je wel overgeven aan God

Hij heeft toch een liefdesgebod!

Daarom moest Hij zoveel lijden

Om een einde te maken aan het lijden van mensen

Wie zou er nu niet zo een kerstfeest wensen

Dat je samen met Hem één mag worden of zijn

En dan blij zijn dat ook al is het niet vooraan in de rij

Toch een schaapje van Hem mag zijn

Verloren schapen die zoekt Hij altijd op

Ook al is het helemaal terzijde van de bergtop

Waar dat schaap in een ravijn kijkt

Wees niet bezorgd voor de dag voor morgen

Het schaap zal het zien op de grote morgen

De grote morgen dat Hij in de stal verschijnt

Daar is er dan een schaap dat niet meer van innerlijk verdriet wegkwijnt

De herders lagen bij nachten

Maar de schapen waren er ook in de nachten

Blijf Hem als een verloren schaap zo maar verwachten

Dan zal Hij het lijden verzachten

En brengen in grazige weiden

Om samen iets te begrijpen van het grote lijden

Want dat doet die Herder wel

Hij brengt je in kommer en kwel

Maar Hij laat ook zien

Waarom het lijden er was en dat is geen misschien

Hij gaat voor droefheid vreugde geven

Zo wordt de mens gesticht door het kleed op Golgotha geweven

Dat is het nieuwe leven dat daar wordt gegeven

Daarom is Hij daar door het diepste puntje van de hel gegaan

Voor mensen die willen en zullen komen

Die mogen dan van de eeuwige vrede dromen

Dan is er geen mooier lijden in de tijd

Daar raakt een mens zijn zonden kwijt

De met schuld beladen rug

Die diep gebogen gaat

Die wordt dan weer helemaal recht gemaakt

Omdat deze mens steeds tot God is genaakt

Dan mag Hij rusten bij zijn God

De God van dit onnoemelijke liefderijke en heilrijke lot!
Misschien is er daarna wel een emmer vol snot
Vanwege dat nieuwe lot
Ik, terwijl ik de eeuwige dood had moet sterven
Nu mag ik zomaar het eeuwige leven gaan beërven
Dan hoef ik ook niet bang te zijn wanneer ik echt ga sterven
Sterven is dan erven!
Zo een zalig Christusfeest toegewenst!

Het is winter koud en nu ook nog ongezellig

Heggenmus met bolle oogjes
en een witte snavel
Zit daar verbaasd te kijken
op z'n eigen sneeuwtafel
Pikt de zaadjes hier en daar op
Zo voelt hij of zij zich in de kou
toch een beetje top!
Het valt niet mee om vogel
in de winter te zijn
En wat zijn ze toch erg klein!
Daarover wil je dan een vogelontfermer zijn

Het roodborstje

Persoonlijk

Het persoonlijke gevoel

Dat alleen is voelbaar in deze adventtijd

Het is een tijd

Waarin er geen vreugde is

Want er is een groot gemis

De mens is buiten de zaligheid

En heeft onzichtbaar niets anders te wensen

Dat het Kind in het hart wordt geboren

Maar soms zie je dat het heel anders is

En daarom gaat het altijd zo mis

Het is geen uiterlijk geluk

Het is een diep verdriet

Omdat men alleen overschiet

Dit feest wordt niet in grote glorie gevierd

Het wordt stilletjes als het Kind komt

Gevoed door een open mond

Het gaat vanbinnen wat zachtjes zingen

En zo gaat het wonder beginnen

Zo wordt het hart vervuld

En het kleine Kind vanbinnen smult

Van de woorden die worden gesproken

Je zoekt je heil in het Woord

Zo danst de ziel op het genadekoord

Het geeft een feestakkoord

Dit gezang wordt niet meer gesmoord

Het Kind verlicht de donkere stal

Waar het ter wereld kwam

En deze de zondaar tot zich nam!

Een uitwisseling van feestgevoelens

Hij in mij anders moest ik de eeuwige dood sterven

Maar nu mag ik de zaligheid beërven

Dat kwam het Kind op deze aarde verwerven

Alles stond in grote brand

Maar wanneer men aan de hand

De hand van dit wonderbare Kind

Dat de ziel teer bemind

Op mag gaan naar betere oorden

Dan is het over met de koude wind uit het noorden

Dan daagt het in het oosten

Het Licht schijnt overal

Hij komt de volken troosten

Die eeuwig heersen zal!

Een paar auto's in de sneeuwstorm

Een auto in de sneeuwstorm

Volgens de berichten is er nog meer sneeuw op komst
De sneeuwschuiver staat al klaar

Een spreeuw in de sneew
Een goed begin is het halve werk
Je buik vol voor de hele dag
Of zou dat niet lukken met deze kou?

Wandelen in de sneeuwstorm
Het was even enorm
Morgen krijgen we nog meer van dat witte gedoe
Het maakt wel een beetje moe
Maar het is zo lekker dat buiten gebeuren
Dat we nu niet over alle ongemakken gaan zeuren
Want die horen er wel bij
Buiten zijn nu niet alle mensen blij
Op perrons zit men op een trein te wachten
De bussen en de vliegtuigen hadden ook vertraging
Wat maakt het uit
Morgen weer een dag
Alleen als je zelf het onderwerp van de
vertraging bent dan is het minder leuk
Maar voorlopig liggen allen kinderen in een deuk
Dit is een prachtig begin voor de kerstvakantie

Stilte

Er heerst een stilte

Op het ogenblik buiten

Het is wat minder met de kilte

De sneeuw valt gestaag

Buiten was het een waar feest

Als je even in het bos bent geweest

De bomen en de takken

Je hoort ze niet krakken

Al zijn ze zwaar beladen

Beladen met de sneeuw

Meestal duurt het geen eeuw

Anders zouden de takken wel krakken

De vogels zoeken hun voedsel

De mensen lopen blij op straat

Wat is het toch dat door de sneeuw!

De mens op weg gaat!

Het is de sfeervolle rust

Die men sereen kust

Want sereen is die witte wereld wel

Je voelt als het ware geen kommer en kwel

Het wit van de sneeuw maakt een mens blij

Je voelt je zonder al teveel verkeer heerlijk vrij

Er waren weersberichten

Dat men thuis moet blijven

Maar sneeuw in je handen wrijven

Waar het ook even is

Dat is een fijn gevoel

Sneeuw heeft soms een doel

De sneeuw in het hart

Maakt de mens niet verhard

Dat maakt de mens zacht

Is het dat waar de mens op heeft gewacht?

We zullen het weten in de kerstnacht

Waar het Kind wordt verwacht

Daar is de sneeuw

Er is deze eeuw

Nog niet zoveel sneeuw gevallen

Het ligt velen centimeters dik

Het was ooit in de kinderjaren

Dat de sneeuw zo hoog lag

Dat je de knieën niet meer zag

Sneeuw het is een feest

Voor groot en klein

Sneeuw is een waar festijn!

Vink

Vink in de sneeuw

Het stoort hem niet

En de sneeuw aan zijn snavel

Dat doet zelfs geen verdriet

Een gewoon mens ziet

Dat deze vogel in de sneeuw volop geniet

Een wintergezicht
Hoewel het nu wel echt winter is
De vlokken dwarrelen soms druk soms
rustig voorbij...

Roodborstje

Roodborstje tikt niet tegen het raam

Het roodborstje weet dat ik het al heb gedaan

Dat de stukjes brood die ik hem aanbood

Op de voerdertafel zijn gedeponeerd

Het moet niet zo zijn

Dat het roodborstje zich nog bezeerd

Na veel pijn is dat verkeerd

Hij voelt zich telkens zeer vereerd

En elke dag komt hij even kijken

Of de stukjes brood op de voedertafel liggen te prijken

Hij komt leuk vleugelachtig neerstrijken

En de andere vogels mogen dan even kijken

Hoe het roosborstje zich lekker voedt

En dan kan hij er weer tegen als de winter voort woedt

Zon

De late middagzon

Je ziet hem zakken aan de horizon

Over een wijds landschap

Waar naast veel verkeer rijdt

Dat is het leven van deze tijd

Vroeger een enkele tractor

Met zo’n ouderwetse dieselmotor

Het was zo’n heerlijk boerengesnor

Het gaf je een thuisgevoel

Nu wonen we in een land

En al ben je aan de andere kant

De kant van het land of weide

Overal komen die files voorbij rijden

Weg is de rust van al het fijne

Je kunt alleen nog maar bepaalde tijden

Genieten van dat ouderwetse gevoel

Waar je heengaat voor dat gevoel

Op de wegen wordt een mens benauwd

Ons land is helemaal verbouwd

Wegen worden breder

Steden en dorpen worden geruïneerd

Ja, dat is ook verkeerd

Er moeten steeds hogere torens en metro’s worden gebouwd

Men wil evenaren met de allergrootste steden der aarde

Men wilde het rustige niet bewaren

Zo zijn de mensen niet meer te bedaren

Men zwoegt en men bouwt

Maar straks is er geen koe die nog herkauwt

Dan worden de weiden ook verbouwd

Tot gasstations of wat het ook mag zijn

Het landschap is niet meer onschuldige en rein

En dat doet bij een mens steeds weer pijn

Alles is nog steeds op de schop

En straks is er overal een grote strop

Want ons land moest zonodig worden volgepropt

Wie is het nog die het stopt?

De sneeuw

Het landschap in de sneeuw

Soms fascineert het een mens

Je ziet de lichte verte

In de verte is de Donk

Daar staat van sommige hun honk

De beesten staan er hier en daar nog in een stal

Hoewel daar ook veel van weg valt

De boeren gaan verdwijnen

Er zijn veel boerenbedrijven die kwijnen

Het is niet meer op te brengen

Jammer als het landschaap kaal en naakt worden gaat

Dan is er iets in een land dat vergaat

Het heeft vele jaren ons brood gebracht

Maar de boerbedrijven zijn nu ontkracht

Of misschien wel verkracht

De beslissingen waren vanuit de overheid niet zacht

Men heeft gedacht

Dat het wel mee zou vallen

De klappen kwamen

En de boeren vallen

Met vijftig per week

Ze raken helemaal van streek

Het zal je leven maar wezen

Er blijft zo niets over van het dierenwezen

Het rustieke landschap is voorbij

Je wordt van zo’n land als Nederland niet meer echt blij

In de lucht hangen
Met je motor opgestegen van de grond

Hier zit merelvrouw in het blauw van de kou
De merel is ondanks de kou niet lauw
Zij zoekt veelvuldig naar eten
En lieve vogels kun je niet vergeten...

Lekker koud!
Hier kun je je niet aan verwarmen
Tenzij men zich misschien aan de koude wil verwarmen
Dat is voor de armen!
De liefde kan verkillen
Aan kikkers schenkt men geen liefde
Liefde in een kleine ruimte
Is beter als liefde met de hele wereld!

Sneeuw

Doe een beetje sneeuw

Op je rozenbol

Dan heb je een witte hoed

En je bent er voor één weer goed

En voor de anderen

Die niet met me willen wandelen

Is dit een vervelend handelen

Maar wie niet horen wil die moet maar voelen

Een roos kan niet met ijs kroelen!

Gedachten

Gedachten zijn van mij

Soms geef je ze prijs

Omdat je ziet, iedereen leeft als niet wijs

Je schopt eens vreselijk tegen iets aan

Misschien voelt men dan wat ze hebben gedaan

Maar lust om verder te gaan

Is allang naar de maan

Ook al ben ik niet gewenst

Er is er dan één waar voor ik het doe

Dat is die iemand die ontkomen is aan de roe