winter

Heggenmus met bolle oogjes
en een witte snavel
Zit daar verbaasd te kijken
op z'n eigen sneeuwtafel
Pikt de zaadjes hier en daar op
Zo voelt hij of zij zich in de kou
toch een beetje top!
Het valt niet mee om vogel
in de winter te zijn
En wat zijn ze toch erg klein!
Daarover wil je dan een vogelontfermer zijn

Het roodborstje

Persoonlijk

Het persoonlijke gevoel

Dat alleen is voelbaar in deze adventtijd

Het is een tijd

Waarin er geen vreugde is

Want er is een groot gemis

De mens is buiten de zaligheid

En heeft onzichtbaar niets anders te wensen

Dat het Kind in het hart wordt geboren

Maar soms zie je dat het heel anders is

En daarom gaat het altijd zo mis

Het is geen uiterlijk geluk

Het is een diep verdriet

Omdat men alleen overschiet

Dit feest wordt niet in grote glorie gevierd

Het wordt stilletjes als het Kind komt

Gevoed door een open mond

Het gaat vanbinnen wat zachtjes zingen

En zo gaat het wonder beginnen

Zo wordt het hart vervuld

En het kleine Kind vanbinnen smult

Van de woorden die worden gesproken

Je zoekt je heil in het Woord

Zo danst de ziel op het genadekoord

Het geeft een feestakkoord

Dit gezang wordt niet meer gesmoord

Het Kind verlicht de donkere stal

Waar het ter wereld kwam

En deze de zondaar tot zich nam!

Een uitwisseling van feestgevoelens

Hij in mij anders moest ik de eeuwige dood sterven

Maar nu mag ik de zaligheid beërven

Dat kwam het Kind op deze aarde verwerven

Alles stond in grote brand

Maar wanneer men aan de hand

De hand van dit wonderbare Kind

Dat de ziel teer bemind

Op mag gaan naar betere oorden

Dan is het over met de koude wind uit het noorden

Dan daagt het in het oosten

Het Licht schijnt overal

Hij komt de volken troosten

Die eeuwig heersen zal!

Een paar auto's in de sneeuwstorm

Een auto in de sneeuwstorm

Volgens de berichten is er nog meer sneeuw op komst
De sneeuwschuiver staat al klaar

Een spreeuw in de sneew
Een goed begin is het halve werk
Je buik vol voor de hele dag
Of zou dat niet lukken met deze kou?

Wandelen in de sneeuwstorm
Het was even enorm
Morgen krijgen we nog meer van dat witte gedoe
Het maakt wel een beetje moe
Maar het is zo lekker dat buiten gebeuren
Dat we nu niet over alle ongemakken gaan zeuren
Want die horen er wel bij
Buiten zijn nu niet alle mensen blij
Op perrons zit men op een trein te wachten
De bussen en de vliegtuigen hadden ook vertraging
Wat maakt het uit
Morgen weer een dag
Alleen als je zelf het onderwerp van de
vertraging bent dan is het minder leuk
Maar voorlopig liggen allen kinderen in een deuk
Dit is een prachtig begin voor de kerstvakantie

Stilte

Er heerst een stilte

Op het ogenblik buiten

Het is wat minder met de kilte

De sneeuw valt gestaag

Buiten was het een waar feest

Als je even in het bos bent geweest

De bomen en de takken

Je hoort ze niet krakken

Al zijn ze zwaar beladen

Beladen met de sneeuw

Meestal duurt het geen eeuw

Anders zouden de takken wel krakken

De vogels zoeken hun voedsel

De mensen lopen blij op straat

Wat is het toch dat door de sneeuw!

De mens op weg gaat!

Het is de sfeervolle rust

Die men sereen kust

Want sereen is die witte wereld wel

Je voelt als het ware geen kommer en kwel

Het wit van de sneeuw maakt een mens blij

Je voelt je zonder al teveel verkeer heerlijk vrij

Er waren weersberichten

Dat men thuis moet blijven

Maar sneeuw in je handen wrijven

Waar het ook even is

Dat is een fijn gevoel

Sneeuw heeft soms een doel

De sneeuw in het hart

Maakt de mens niet verhard

Dat maakt de mens zacht

Is het dat waar de mens op heeft gewacht?

We zullen het weten in de kerstnacht

Waar het Kind wordt verwacht

Daar is de sneeuw

Er is deze eeuw

Nog niet zoveel sneeuw gevallen

Het ligt velen centimeters dik

Het was ooit in de kinderjaren

Dat de sneeuw zo hoog lag

Dat je de knieën niet meer zag

Sneeuw het is een feest

Voor groot en klein

Sneeuw is een waar festijn!

Vink

Vink in de sneeuw

Het stoort hem niet

En de sneeuw aan zijn snavel

Dat doet zelfs geen verdriet

Een gewoon mens ziet

Dat deze vogel in de sneeuw volop geniet

Een wintergezicht
Hoewel het nu wel echt winter is
De vlokken dwarrelen soms druk soms
rustig voorbij...

Roodborstje

Roodborstje tikt niet tegen het raam

Het roodborstje weet dat ik het al heb gedaan

Dat de stukjes brood die ik hem aanbood

Op de voerdertafel zijn gedeponeerd

Het moet niet zo zijn

Dat het roodborstje zich nog bezeerd

Na veel pijn is dat verkeerd

Hij voelt zich telkens zeer vereerd

En elke dag komt hij even kijken

Of de stukjes brood op de voedertafel liggen te prijken

Hij komt leuk vleugelachtig neerstrijken

En de andere vogels mogen dan even kijken

Hoe het roosborstje zich lekker voedt

En dan kan hij er weer tegen als de winter voort woedt

Zon

De late middagzon

Je ziet hem zakken aan de horizon

Over een wijds landschap

Waar naast veel verkeer rijdt

Dat is het leven van deze tijd

Vroeger een enkele tractor

Met zo’n ouderwetse dieselmotor

Het was zo’n heerlijk boerengesnor

Het gaf je een thuisgevoel

Nu wonen we in een land

En al ben je aan de andere kant

De kant van het land of weide

Overal komen die files voorbij rijden

Weg is de rust van al het fijne

Je kunt alleen nog maar bepaalde tijden

Genieten van dat ouderwetse gevoel

Waar je heengaat voor dat gevoel

Op de wegen wordt een mens benauwd

Ons land is helemaal verbouwd

Wegen worden breder

Steden en dorpen worden geruïneerd

Ja, dat is ook verkeerd

Er moeten steeds hogere torens en metro’s worden gebouwd

Men wil evenaren met de allergrootste steden der aarde

Men wilde het rustige niet bewaren

Zo zijn de mensen niet meer te bedaren

Men zwoegt en men bouwt

Maar straks is er geen koe die nog herkauwt

Dan worden de weiden ook verbouwd

Tot gasstations of wat het ook mag zijn

Het landschap is niet meer onschuldige en rein

En dat doet bij een mens steeds weer pijn

Alles is nog steeds op de schop

En straks is er overal een grote strop

Want ons land moest zonodig worden volgepropt

Wie is het nog die het stopt?

De sneeuw

Het landschap in de sneeuw

Soms fascineert het een mens

Je ziet de lichte verte

In de verte is de Donk

Daar staat van sommige hun honk

De beesten staan er hier en daar nog in een stal

Hoewel daar ook veel van weg valt

De boeren gaan verdwijnen

Er zijn veel boerenbedrijven die kwijnen

Het is niet meer op te brengen

Jammer als het landschaap kaal en naakt worden gaat

Dan is er iets in een land dat vergaat

Het heeft vele jaren ons brood gebracht

Maar de boerbedrijven zijn nu ontkracht

Of misschien wel verkracht

De beslissingen waren vanuit de overheid niet zacht

Men heeft gedacht

Dat het wel mee zou vallen

De klappen kwamen

En de boeren vallen

Met vijftig per week

Ze raken helemaal van streek

Het zal je leven maar wezen

Er blijft zo niets over van het dierenwezen

Het rustieke landschap is voorbij

Je wordt van zo’n land als Nederland niet meer echt blij

In de lucht hangen
Met je motor opgestegen van de grond

Hier zit merelvrouw in het blauw van de kou
De merel is ondanks de kou niet lauw
Zij zoekt veelvuldig naar eten
En lieve vogels kun je niet vergeten...

Lekker koud!
Hier kun je je niet aan verwarmen
Tenzij men zich misschien aan de koude wil verwarmen
Dat is voor de armen!
De liefde kan verkillen
Aan kikkers schenkt men geen liefde
Liefde in een kleine ruimte
Is beter als liefde met de hele wereld!

Sneeuw

Doe een beetje sneeuw

Op je rozenbol

Dan heb je een witte hoed

En je bent er voor één weer goed

En voor de anderen

Die niet met me willen wandelen

Is dit een vervelend handelen

Maar wie niet horen wil die moet maar voelen

Een roos kan niet met ijs kroelen!

Gedachten

Gedachten zijn van mij

Soms geef je ze prijs

Omdat je ziet, iedereen leeft als niet wijs

Je schopt eens vreselijk tegen iets aan

Misschien voelt men dan wat ze hebben gedaan

Maar lust om verder te gaan

Is allang naar de maan

Ook al ben ik niet gewenst

Er is er dan één waar voor ik het doe

Dat is die iemand die ontkomen is aan de roe