merel


merel

onboetvaardigOnboetvaardig
Waarom is er zoveel gekrakeel?
Ieder krijgt zijn deel
Maar hier gaat het over welk deel
Een mens ontvangt loon naar werken
En dan moeten we constateren
Dat dat deel alleen maar een vloek inhoudt
We vallen elkaar aan
We zien, het verstand is naar de maan
Alles is nu wel vergaan
Het is totale duisternis
Men probeert alles wel recht te breien
Maar het is verloren tijd
Men is totaal de weg kwijt
Men wordt door de vorst der duisternis geleid
En hoe zou dit komen?
Men wil het Hoogst gezag niet erkennen
Zonder God wordt het niets
We zijn door Hem geschapen
Dus het leven is door Hem gegeven
En Hij neemt ook het leven
En als het dan om geld draait
Dan betekent dat, dat men de vorst der duisternis aait
Want we maken ons niet druk over het ongeboren leven
Het leven dat via een Geestelijk echtpaar aan ons wordt gegeven
Maar staat het ons niet aan dat nieuwe leven
Dan willen we abortus op grote schaal
Want de vrouw moet baas over eigen lichaam zijn
Hier zie je dus de pijn
De mens is niets zonder God
En dat geeft heden ten dagen die grote verwarring
Over het gezag
Want wij hanteren onze eigen normen
En in de vele jaren achter ons
Zag je het vergaan van de normen
Hoe meer je prijs geeft
Hoe meer er een land beeft
Beeft op de fundamenten van het bestaan
En zo zie je Nederland ten onder gaan
Hoe ging men vandaag naar het debat?
Je ziet hoe de een naar de ander uitspat
Hoe lang gaat het nog duren
Hier is er nog alleen maar sprake van kinderspel
En wat doen kinderen, die creëren hun eigen hel
De vloek over de medische ethische wereld
werd tentoongesteld
Omdat men hoogwaardig leven heeft afgewezen
En zo zitten we overal met eeuwige wezen
Het Vaderhuis is verloren
En dat is koren op de molen van die vreselijke vorst
Ziet u het dat is net een lekker stuk worst
Die je aan zijn slechte adviezen laten ruiken
En het onweer is niet meer te stuiten
Alle hoop is verdwenen en alles vliegt in brand
Dit is er nu met dit vreselijk verworden land
Aan de hand
Mattheüs 11 in het bijzonder
Vanaf vers 20 t/m 24
De drie onboetvaardige steden
op wegOp weg!
We zijn op weg!
Welke weg?
De weg van leven en dood
Die weg is soms lang en soms kort
Niemand heeft zeggenschap over eigen bestaan
Al denkt men, ik kan vrolijk over mijn levensweg gaan
Maar helaas zijn er momenten
Dat men denkt, is het allemaal wel zo fijn
Je kijkt als mens hier en daar wel in het ravijn
Maar sommigen leven graag in veel zonneschijn
Maar de zon laat vaak verstek gaan
We gaan dan op de weg van zorgen
Het lijkt wel nacht
Wanneer is het morgen
Welke morgen?
De grote Morgen!
Die door God ons zou kunnen worden gegeven
Een mens is dood in zonden en misdaden
We leven door Gods algemene genade
Zijn we geroepen door God
Dan is er een eerste genade
Waarin we ons moeten bekeren tot Hem
Maar helaas zeggen mensen weg met Hem
Dus leven we in een wereld van oorlogen
en het eigen gelijk
En zo wandelen we door het slijk
Of anders gezegd onze eigen bagger
Maar maken we de roeping niet vast in God
Dan verliezen we heel snel die genade
Zodat we in eigen ellende verder varen
Dan lijkt alles op een ruwe zee
Ook al probeert men voor zichzelf een paradijsje
te creëren
Maar we kunnen hiermee God niet eren
En men verdwijnt in de mist
Voordat men het wist
Men moet de eerste dood sterven
Zodat we in de tweede genade kunnen sterven
Om het hemelse koninkrijk te beërven
Kijk om u heen dan ziet men de losbandigheid van
deze tijd
Bij voorbeeld het klimaatprobleem
Waar nog heen?
Naar Hem alleen
Hij is God en niemand meer
Maar wij deden Hem zeer
We gebruiken de aarde voor onszelf
En de verzoening met God blijft uit
We kiezen veel liever voor de wereld
Dan om ons tot Hem te begeven
Zodat men leeft zonder vrezen en beven
Och zegt men het leven is maar even
Maar de eeuwigheid duurt veel en veel langer
En daar is de eeuwige dood of ook wel de duisternis
Dus zonder God leven we voor eigen rekening
God heeft Zijn lieve Zoon gegeven
Maar men heeft Hem niet aangenomen
Want Hij was en is de verzoening tussen ons
en Zijn Vader
God in Christus is onze levensader!
Lezen: Mattheüs 25 Gelijkenis van de wijze en dwaze maagden
Gelijkenis van de talenten
En ten slotte het oordeel
In 2 Korinthe 5 vanaf vers 11 is te lezen
hoe Christus de wereld met Zichzelf heeft willen verzoenen.
bloemen
Bloemen

herfst
Herfstkleuren

duif
Duif tussen de herfstbladeren

natuur
Restant paardenbloem

wandelgebied
Wandelgebied

wandelgebied
Wandelgebied

vogel
Specht

zon
Ondergaande zon

kast
bomenHoge bomen
de profetie
koeienKoeien in stiltegebied
boomgaardWandelen tussen het fruit
roosHerfstroos
Het Woord van God
boomgaardBoomgaard
eksterTuinbezoek van een ekster
watervogelsWatervogels