hoed

Zacht

Het wit van de bloem is zacht

Maar het hart geeft ongekende kracht

Kijk je er naar dan is het of alles lacht

Het mooie koningsblauw

Dan zeg je toch zeker wauw….

Maar ben je niet al te gauw

Dan is er geen wauw

Dan sta je helemaal alleen in de kou!

Mooi

Toch wel mooi

Zo’n anemoon

Vandaag nog een dag voor Davids grote Zoon

Als je dicht bij Hem woont

Dan is het altijd kerstdag

Want dat betekent dat je Hem

weer opnieuw begroeten mag

Het was natuurlijk niet zomaar een geboorte

Een Morgenster die komt van ver

En toch is Hij zo dichtbij

Daarom zijn we vandaag weer heel blij!

Eerst kwam Hij mij overschaduwen

Dat deed Hij door zijn Heilige Geest

Dat was een heel bijzonder feest!

Een Kind verwachten van God

Dat is toch een heel bijzonder lot

Het is inmiddels al weer lang geleden

Want dat Kind heeft heel veel geleden

Omdat men niet kwam met ware heilsgebeden

Het Kind werd afgesneden

Het moest gaan zwijgen

Maar een Kind met een grote K

Dat zal nimmer zwijgen

Ook al proberen de mensen je in hun val te krijgen

Hij is de Sterke God en de Raadsman

De heerschappij is op Zijn schouders

En zo beveiligde Hij de ouders

Nu schijnt het Licht overal

Hij heeft alle smaadheden weggenomen

Nu kunnen van een nieuw tijd gaan dromen

Voor hen die zich voor Hem willen gaan buigen

En van Zijn lof getuigen

Je kunt nimmer getuigen

Als je niet hebt leren buigen!

Dan valt alles wat je zelf opgebouwd hebt in duigen!

De lofzang van Maria

Lucas 1:68 t/m 80

Anemoon

Lichtelijk paarsig

Of is het toch blauw

Je weet het hier niet zo gauw

Deze bloem heeft vele kanten

Je ziet haar in de bladerenkraag

Ze is op de andere kant gericht

Maar zo heeft ze ook een apart gezicht

En dan de val van het licht

Die is op haar rimpelig gezicht gericht

Stralend mooi is deze bloem

Vooral als ze haar blaadjes open gaat doen

Haar hart goed met stampertjes bedeeld

Zo is het dat de bloem de liefde met andere deelt

Maar wie haar van de liefde besteelt

Die wordt niet meer opnieuw geteelt

Anemoon

Maagdelijk wit

Met een koningsblauw hart

De bloem fonkelt in zijn glorie

De bloem spreekt van victorie

De bloem spreekt van zichzelf

De bloem kijkt vanuit een invalshoek

De bloem staat ook nu in mijn gedichtenboek

Bloemen ze houden van mensen

Van mensen die ook liefde voor hun naaste wensen

Die wensen hebben voor thuis en daklozen

Dan ga je niet met bloemen hozen

Maar je laat mensen door een bloem blozen

Anemoon

Oh anemoon!

Je bent een droom

Een bloem om van te dromen

Je tere blaadjes

Je nerfjes

Je vouwtjes

Je mooie groene bladeren

Je steel soms wat gekromd

Maar dat maakt niet zoveel

Je bent voor een fotograaf

Een fantastisch geheel

Met je zusje of je broertje

Zijn jullie zulke mooie modellen

De diepe kleuren

Alleen verspreiden jullie geen geuren

Maar daar zullen we maar niet over zeuren

Als er mensen zijn die jullie als bloem afkeuren

Dan zijn ze te bekeuren

Juist het grillige

Is de werkelijke tooi

Jullie lijken echt niet op een bos stro!

Anemonen zijn wat anders dan demonen

Demonen zitten in de lucht

Daardoor werd er wel eens veel gezucht

Maar met een bosje bloemen ben je blij en opgelucht!

Pimpelmees heeft geen vrees
Hij eet gewoon z'n brood
In een bak vol sneeuw
Er vliegen ook nog veel vlokken om z'n kop
Maar hij vindt z'n stukje brood top
Het zal je leven maar wezen
Je moet als vogel echt geen regen,
 sneeuw en stormen vrezen
Zo is nu eenmaal het vogelleven
En als je de vogels goed gaat observeren
Dan kan een mens nog heel wat in z'n leven daar van leren

Houdt de kaars brandende

Hebreeën 10 in het bijzonder
vers 32 t/m 36

Een mooie kerstdag!

Een anemoon voor Davids grote Zoon

Kerstavond

Het is er één als zo velen

Verdrietig is het leven

Wat rondom het Kerstkind is geweven

Zij moesten voortgaan

Jozef en Maria

En het was een moeilijke nacht

Voor de moeder zowel als de vader

Maar het Kind, dat kwam in de kribbe

Gaf hun gelijk een Vader

Zij werden gewaarschuwd

En moesten later verder reizen

Maar eerst kwamen de herders en de wijzen

Die zochten de Morgenster

Die lag in kribbe teer en klein

Een lieve Koning te zijn

Zij knielde aan Zijn kribbe neer

Toen gingen zij weer

Zij hadden de Koning in al zijn glorie gezien

De herders zongen in het veld

Want hun was gegeven een kleine Held

Die zo wonderbaarlijk ter wereld kwam

Zijn naam is ook Wonderlijk

Raad, Sterke God, Eeuwige Vader en Vredevorst

Hij had als kleine Koning al veel getorst

Bij Hem heeft niemand dorst

Wie dorst heeft die drinkt uit zijn schaal

Dat is het ware Kerstverhaal

Jesaja 9

Een natuurgebied bedekt met sneeuw

Houtduif op zoek naar wat plek om te eten

De foto met schapen in de koude!

Waarom????

 Waarom al het lijden????

Lijden is niet te vermijden

De mens ook wel een beest

Die wil helemaal geen echt kerstfeest

De mens die gaat lijden

En hiermee wil afrekenen

Die moet zich overgeven aan Christus

Dan is er ook een lijden

Maar dat is ter opvoeding

Zo ontvangt de mens voeding

Zo zitten dan mensen met elkaar te praten

In een programma van de EO

De één rooms katholiek

De ander evangelisch

Of wat het ook zijn mag

Door lijden leert men recht betrachten

Anders hoef je geen zaligheid te verwachten

Als er Eén vreselijk moest lijden

Dan was Jezus het zelf

Die niets had misdaan

Zonder zonden lijden is vreselijk

Lijden voor dingen die je niet hebt gedaan

Dat maak je als mens niet ongedaan

Je moet tot de grote Herder gaan

Anders is het met de mens gedaan

Dan zal hij in zijn zonden blijven voortgaan

En de andere mensen wordt dan steeds meer lijden aangedaan

Dan ziet men wel de hel

Niet een beetje kommer en kwel

Maar het hete van de hel!

Daarom kost het geloof strijd

Mijd je op alle fronten de strijd

Al heb je geloof dan ben je het kwijt

God wil troost geven in je verdriet

Zodat je Hem in je verdriet ziet

En je steeds kan terugkeren

Verdriet moet een mens ook niet willen weren

Een mens met verdriet

Is geen watje

Ook al wordt dat gedacht

Je moet de pijn van het lijden uiten

Daarom komt het vanzelf naar buiten

Soms hebben mensen verdriet

En ze begrijpen het zelf niet

Laat ik dan vertellen dat Hij het ziet

En hij laat de minste heus niet

Verder gaan in zijn verdriet

Hij wil dat dit ook een blij mens wordt

Maar dan moet je je wel overgeven aan God

Hij heeft toch een liefdesgebod!

Daarom moest Hij zoveel lijden

Om een einde te maken aan het lijden van mensen

Wie zou er nu niet zo een kerstfeest wensen

Dat je samen met Hem één mag worden of zijn

En dan blij zijn dat ook al is het niet vooraan in de rij

Toch een schaapje van Hem mag zijn

Verloren schapen die zoekt Hij altijd op

Ook al is het helemaal terzijde van de bergtop

Waar dat schaap in een ravijn kijkt

Wees niet bezorgd voor de dag voor morgen

Het schaap zal het zien op de grote morgen

De grote morgen dat Hij in de stal verschijnt

Daar is er dan een schaap dat niet meer van innerlijk verdriet wegkwijnt

De herders lagen bij nachten

Maar de schapen waren er ook in de nachten

Blijf Hem als een verloren schaap zo maar verwachten

Dan zal Hij het lijden verzachten

En brengen in grazige weiden

Om samen iets te begrijpen van het grote lijden

Want dat doet die Herder wel

Hij brengt je in kommer en kwel

Maar Hij laat ook zien

Waarom het lijden er was en dat is geen misschien

Hij gaat voor droefheid vreugde geven

Zo wordt de mens gesticht door het kleed op Golgotha geweven

Dat is het nieuwe leven dat daar wordt gegeven

Daarom is Hij daar door het diepste puntje van de hel gegaan

Voor mensen die willen en zullen komen

Die mogen dan van de eeuwige vrede dromen

Dan is er geen mooier lijden in de tijd

Daar raakt een mens zijn zonden kwijt

De met schuld beladen rug

Die diep gebogen gaat

Die wordt dan weer helemaal recht gemaakt

Omdat deze mens steeds tot God is genaakt

Dan mag Hij rusten bij zijn God

De God van dit onnoemelijke liefderijke en heilrijke lot!
Misschien is er daarna wel een emmer vol snot
Vanwege dat nieuwe lot
Ik, terwijl ik de eeuwige dood had moet sterven
Nu mag ik zomaar het eeuwige leven gaan beërven
Dan hoef ik ook niet bang te zijn wanneer ik echt ga sterven
Sterven is dan erven!
Zo een zalig Christusfeest toegewenst!

Het is winter koud en nu ook nog ongezellig

Heggenmus met bolle oogjes
en een witte snavel
Zit daar verbaasd te kijken
op z'n eigen sneeuwtafel
Pikt de zaadjes hier en daar op
Zo voelt hij of zij zich in de kou
toch een beetje top!
Het valt niet mee om vogel
in de winter te zijn
En wat zijn ze toch erg klein!
Daarover wil je dan een vogelontfermer zijn

Het roodborstje

Persoonlijk

Het persoonlijke gevoel

Dat alleen is voelbaar in deze adventtijd

Het is een tijd

Waarin er geen vreugde is

Want er is een groot gemis

De mens is buiten de zaligheid

En heeft onzichtbaar niets anders te wensen

Dat het Kind in het hart wordt geboren

Maar soms zie je dat het heel anders is

En daarom gaat het altijd zo mis

Het is geen uiterlijk geluk

Het is een diep verdriet

Omdat men alleen overschiet

Dit feest wordt niet in grote glorie gevierd

Het wordt stilletjes als het Kind komt

Gevoed door een open mond

Het gaat vanbinnen wat zachtjes zingen

En zo gaat het wonder beginnen

Zo wordt het hart vervuld

En het kleine Kind vanbinnen smult

Van de woorden die worden gesproken

Je zoekt je heil in het Woord

Zo danst de ziel op het genadekoord

Het geeft een feestakkoord

Dit gezang wordt niet meer gesmoord

Het Kind verlicht de donkere stal

Waar het ter wereld kwam

En deze de zondaar tot zich nam!

Een uitwisseling van feestgevoelens

Hij in mij anders moest ik de eeuwige dood sterven

Maar nu mag ik de zaligheid beërven

Dat kwam het Kind op deze aarde verwerven

Alles stond in grote brand

Maar wanneer men aan de hand

De hand van dit wonderbare Kind

Dat de ziel teer bemind

Op mag gaan naar betere oorden

Dan is het over met de koude wind uit het noorden

Dan daagt het in het oosten

Het Licht schijnt overal

Hij komt de volken troosten

Die eeuwig heersen zal!

Een paar auto's in de sneeuwstorm

Een auto in de sneeuwstorm

Volgens de berichten is er nog meer sneeuw op komst
De sneeuwschuiver staat al klaar