Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
houtduif
waarom
De foto met schapen in de koude!
Waarom????
Waarom al het lijden????
Lijden is niet te vermijden
De mens ook wel een beest
Die wil helemaal geen echt kerstfeest
De mens die gaat lijden
En hiermee wil afrekenen
Die moet zich overgeven aan Christus
Dan is er ook een lijden
Maar dat is ter opvoeding
Zo ontvangt de mens voeding
Zo zitten dan mensen met elkaar te praten
In een programma van de EO
De één rooms katholiek
De ander evangelisch
Of wat het ook zijn mag
Door lijden leert men recht betrachten
Anders hoef je geen zaligheid te verwachten
Als er Eén vreselijk moest lijden
Dan was Jezus het zelf
Die niets had misdaan
Zonder zonden lijden is vreselijk
Lijden voor dingen die je niet hebt gedaan
Dat maak je als mens niet ongedaan
Je moet tot de grote Herder gaan
Anders is het met de mens gedaan
Dan zal hij in zijn zonden blijven voortgaan
En de andere mensen wordt dan steeds meer lijden aangedaan
Dan ziet men wel de hel
Niet een beetje kommer en kwel
Maar het hete van de hel!
Daarom kost het geloof strijd
Mijd je op alle fronten de strijd
Al heb je geloof dan ben je het kwijt
God wil troost geven in je verdriet
Zodat je Hem in je verdriet ziet
En je steeds kan terugkeren
Verdriet moet een mens ook niet willen weren
Een mens met verdriet
Is geen watje
Ook al wordt dat gedacht
Je moet de pijn van het lijden uiten
Daarom komt het vanzelf naar buiten
Soms hebben mensen verdriet
En ze begrijpen het zelf niet
Laat ik dan vertellen dat Hij het ziet
En hij laat de minste heus niet
Verder gaan in zijn verdriet
Hij wil dat dit ook een blij mens wordt
Maar dan moet je je wel overgeven aan God
Hij heeft toch een liefdesgebod!
Daarom moest Hij zoveel lijden
Om een einde te maken aan het lijden van mensen
Wie zou er nu niet zo een kerstfeest wensen
Dat je samen met Hem één mag worden of zijn
En dan blij zijn dat ook al is het niet vooraan in de rij
Toch een schaapje van Hem mag zijn
Verloren schapen die zoekt Hij altijd op
Ook al is het helemaal terzijde van de bergtop
Waar dat schaap in een ravijn kijkt
Wees niet bezorgd voor de dag voor morgen
Het schaap zal het zien op de grote morgen
De grote morgen dat Hij in de stal verschijnt
Daar is er dan een schaap dat niet meer van innerlijk verdriet wegkwijnt
De herders lagen bij nachten
Maar de schapen waren er ook in de nachten
Blijf Hem als een verloren schaap zo maar verwachten
Dan zal Hij het lijden verzachten
En brengen in grazige weiden
Om samen iets te begrijpen van het grote lijden
Want dat doet die Herder wel
Hij brengt je in kommer en kwel
Maar Hij laat ook zien
Waarom het lijden er was en dat is geen misschien
Hij gaat voor droefheid vreugde geven
Zo wordt de mens gesticht door het kleed op Golgotha geweven
Dat is het nieuwe leven dat daar wordt gegeven
Daarom is Hij daar door het diepste puntje van de hel gegaan
Voor mensen die willen en zullen komen
Die mogen dan van de eeuwige vrede dromen
Dan is er geen mooier lijden in de tijd
Daar raakt een mens zijn zonden kwijt
De met schuld beladen rug
Die diep gebogen gaat
Die wordt dan weer helemaal recht gemaakt
Omdat deze mens steeds tot God is genaakt
Dan mag Hij rusten bij zijn God
De God van dit onnoemelijke liefderijke en heilrijke lot!
Misschien is er daarna wel een emmer vol snot
Vanwege dat nieuwe lot
Ik, terwijl ik de eeuwige dood had moet sterven
Nu mag ik zomaar het eeuwige leven gaan beërven
Dan hoef ik ook niet bang te zijn wanneer ik echt ga sterven
Sterven is dan erven!
Zo een zalig Christusfeest toegewenst!
winter
heggenmus
Heggenmus met bolle oogjes
en een witte snavel
Zit daar verbaasd te kijken
op z'n eigen sneeuwtafel
Pikt de zaadjes hier en daar op
Zo voelt hij of zij zich in de kou
toch een beetje top!
Het valt niet mee om vogel
in de winter te zijn
En wat zijn ze toch erg klein!
Daarover wil je dan een vogelontfermer zijn
roodborstje
persoonlijk
Persoonlijk
Het persoonlijke gevoel
Dat alleen is voelbaar in deze adventtijd
Het is een tijd
Waarin er geen vreugde is
Want er is een groot gemis
De mens is buiten de zaligheid
En heeft onzichtbaar niets anders te wensen
Dat het Kind in het hart wordt geboren
Maar soms zie je dat het heel anders is
En daarom gaat het altijd zo mis
Het is geen uiterlijk geluk
Het is een diep verdriet
Omdat men alleen overschiet
Dit feest wordt niet in grote glorie gevierd
Het wordt stilletjes als het Kind komt
Gevoed door een open mond
Het gaat vanbinnen wat zachtjes zingen
En zo gaat het wonder beginnen
Zo wordt het hart vervuld
En het kleine Kind vanbinnen smult
Van de woorden die worden gesproken
Je zoekt je heil in het Woord
Zo danst de ziel op het genadekoord
Het geeft een feestakkoord
Dit gezang wordt niet meer gesmoord
Het Kind verlicht de donkere stal
Waar het ter wereld kwam
En deze de zondaar tot zich nam!
Een uitwisseling van feestgevoelens
Hij in mij anders moest ik de eeuwige dood sterven
Maar nu mag ik de zaligheid beërven
Dat kwam het Kind op deze aarde verwerven
Alles stond in grote brand
Maar wanneer men aan de hand
De hand van dit wonderbare Kind
Dat de ziel teer bemind
Op mag gaan naar betere oorden
Dan is het over met de koude wind uit het noorden
Dan daagt het in het oosten
Het Licht schijnt overal
Hij komt de volken troosten
Die eeuwig heersen zal!
auto's
auto
sneeuwschuiver
spreeuw
Een spreeuw in de sneew
Een goed begin is het halve werk
Je buik vol voor de hele dag
Of zou dat niet lukken met deze kou?
wandelen
Wandelen in de sneeuwstorm
Het was even enorm
Morgen krijgen we nog meer van dat witte gedoe
Het maakt wel een beetje moe
Maar het is zo lekker dat buiten gebeuren
Dat we nu niet over alle ongemakken gaan zeuren
Want die horen er wel bij
Buiten zijn nu niet alle mensen blij
Op perrons zit men op een trein te wachten
De bussen en de vliegtuigen hadden ook vertraging
Wat maakt het uit
Morgen weer een dag
Alleen als je zelf het onderwerp van de
vertraging bent dan is het minder leuk
Maar voorlopig liggen allen kinderen in een deuk
Dit is een prachtig begin voor de kerstvakantie
sneeuw
Stilte
Er heerst een stilte
Op het ogenblik buiten
Het is wat minder met de kilte
De sneeuw valt gestaag
Buiten was het een waar feest
Als je even in het bos bent geweest
De bomen en de takken
Je hoort ze niet krakken
Al zijn ze zwaar beladen
Beladen met de sneeuw
Meestal duurt het geen eeuw
Anders zouden de takken wel krakken
De vogels zoeken hun voedsel
De mensen lopen blij op straat
Wat is het toch dat door de sneeuw!
De mens op weg gaat!
Het is de sfeervolle rust
Die men sereen kust
Want sereen is die witte wereld wel
Je voelt als het ware geen kommer en kwel
Het wit van de sneeuw maakt een mens blij
Je voelt je zonder al teveel verkeer heerlijk vrij
Er waren weersberichten
Dat men thuis moet blijven
Maar sneeuw in je handen wrijven
Waar het ook even is
Dat is een fijn gevoel
Sneeuw heeft soms een doel
De sneeuw in het hart
Maakt de mens niet verhard
Dat maakt de mens zacht
Is het dat waar de mens op heeft gewacht?
We zullen het weten in de kerstnacht
Waar het Kind wordt verwacht
Daar is de sneeuw
Er is deze eeuw
Nog niet zoveel sneeuw gevallen
Het ligt velen centimeters dik
Het was ooit in de kinderjaren
Dat de sneeuw zo hoog lag
Dat je de knieën niet meer zag
Sneeuw het is een feest
Voor groot en klein
Sneeuw is een waar festijn!
vink
wintergezicht
Een wintergezicht
Hoewel het nu wel echt winter is
De vlokken dwarrelen soms druk soms
rustig voorbij...
roodborstje
Roodborstje
Roodborstje tikt niet tegen het raam
Het roodborstje weet dat ik het al heb gedaan
Dat de stukjes brood die ik hem aanbood
Op de voerdertafel zijn gedeponeerd
Het moet niet zo zijn
Dat het roodborstje zich nog bezeerd
Na veel pijn is dat verkeerd
Hij voelt zich telkens zeer vereerd
En elke dag komt hij even kijken
Of de stukjes brood op de voedertafel liggen te prijken
Hij komt leuk vleugelachtig neerstrijken
En de andere vogels mogen dan even kijken
Hoe het roosborstje zich lekker voedt
En dan kan hij er weer tegen als de winter voort woedt
zon
Zon
De late middagzon
Je ziet hem zakken aan de horizon
Over een wijds landschap
Waar naast veel verkeer rijdt
Dat is het leven van deze tijd
Vroeger een enkele tractor
Met zo’n ouderwetse dieselmotor
Het was zo’n heerlijk boerengesnor
Het gaf je een thuisgevoel
Nu wonen we in een land
En al ben je aan de andere kant
De kant van het land of weide
Overal komen die files voorbij rijden
Weg is de rust van al het fijne
Je kunt alleen nog maar bepaalde tijden
Genieten van dat ouderwetse gevoel
Waar je heengaat voor dat gevoel
Op de wegen wordt een mens benauwd
Ons land is helemaal verbouwd
Wegen worden breder
Steden en dorpen worden geruïneerd
Ja, dat is ook verkeerd
Er moeten steeds hogere torens en metro’s worden gebouwd
Men wil evenaren met de allergrootste steden der aarde
Men wilde het rustige niet bewaren
Zo zijn de mensen niet meer te bedaren
Men zwoegt en men bouwt
Maar straks is er geen koe die nog herkauwt
Dan worden de weiden ook verbouwd
Tot gasstations of wat het ook mag zijn
Het landschap is niet meer onschuldige en rein
En dat doet bij een mens steeds weer pijn
Alles is nog steeds op de schop
En straks is er overal een grote strop
Want ons land moest zonodig worden volgepropt
Wie is het nog die het stopt?
landschap
De sneeuw
Het landschap in de sneeuw
Soms fascineert het een mens
Je ziet de lichte verte
In de verte is de Donk
Daar staat van sommige hun honk
De beesten staan er hier en daar nog in een stal
Hoewel daar ook veel van weg valt
De boeren gaan verdwijnen
Er zijn veel boerenbedrijven die kwijnen
Het is niet meer op te brengen
Jammer als het landschaap kaal en naakt worden gaat
Dan is er iets in een land dat vergaat
Het heeft vele jaren ons brood gebracht
Maar de boerbedrijven zijn nu ontkracht
Of misschien wel verkracht
De beslissingen waren vanuit de overheid niet zacht
Men heeft gedacht
Dat het wel mee zou vallen
De klappen kwamen
En de boeren vallen
Met vijftig per week
Ze raken helemaal van streek
Het zal je leven maar wezen
Er blijft zo niets over van het dierenwezen
Het rustieke landschap is voorbij
Je wordt van zo’n land als Nederland niet meer echt blij
lucht
merel
Hier zit merelvrouw in het blauw van de kou
De merel is ondanks de kou niet lauw
Zij zoekt veelvuldig naar eten
En lieve vogels kun je niet vergeten...

