Natuur

Het water weerspiegelt

Een beeldend gezicht

Waarlangs water

Blijft stromen

En stralen glanzen

Van het morgenlicht

Wanneer handen

Fluweelzacht strijken

Over het wateroppervlak

Gaan er cirkels draaien

Kijken ogen strak

Naar een verdwenen spiegelbeeld

Fluiten vogels zuiver

Verschuilt de wind

Zich tussen bomen

Zal het water als weleer

Reeds in beweging komen

Vormt zich opnieuw

Wanneer bloemblaadjes vallen
In het zwanenmeer

Eeuwenoude boom

Boom van verdriet

Wat heb jij doorgemaakt

Wat is jou aangedaan

Noodweer brak los

Donder en bliksem vulde de hemel

Genadeloos

Met heel veel kracht

“t Heeft jou getroffen

verweren kon jij je niet

vast met je wortels in de grond.
Geen kant kan je op.

Ik wensje het geluk,
maar niet het geluk dat te vinden is in
het buitensluiten van de wereld
of door het opgeven van een droom.
Ik wensje het geluk dat je vindt
door te doen waar je goed in bent.
Door risico te nemen van proberen,
het risico van geven,
het risico van liefhebben.

Er zal een nieuw begin zijn voor wie
het oude, platgetreden pad verlaat.
Er zullen onverwachte moeilijkheden zijn,
twijfels, angsten, maar ook momenten
van verrassing.
Een bocht in het pad en de wereld ligt
aan je voeten, een andere bocht en je zult
door een diep dal gaan.
Maar onderweg zijn overal
nieuwe dingen te zien, te proeven,
te ruiken, aan te raken.
Dit is de weg die je kiest.
Dit is je geluk, je leven.
Mijn gedachten zijn bij je.

Je vrienden zijn niet altijd bij je, maar zelfs
als je alleen bent met je kameel, middenin
de Sahara, of in je eentje op zee tijdens
eens trom, zijn ze in gedachten bij je
en wensen je de prachtigste dingen toe.
Denk aan je vrienden terwijl
je op je kompas kijkt of zeil mindert.
Ze hopen dat je het geluk vindt dat je zoekt.

Als ik een wens voor je kon laten
uitkomen, zou ik het heel moeilijk vinden
iets te kiezen,dat ene geschenk dat
je geluk zou brengen.
Schoonheid is gevaarlijk, wijsheid moet
vergaard worden,
liefde kies je zelf.
Ik denk dat ik uiteindelijk het beste
geschenk van alle zou kiezen
en dat is moed.

Geven maakt gelukkig, maar
steeds maar blijven geven kan
de geest en hart uitputten.
Leer ook iets te nemen,
al is het maar een moment in
de tuin, in een galerie,in een cafe.
Waardeer dit.Herwin je kracht
door vogels, kikkers,
schilderijen, muziek,boeken en
niet veeleisende vrienden.
Mensen hebben voeding nodig.

Moeder Aarde geuren
Uw geuren laten mijn leven kleuren
Ze brengen me in andere sferen
Dimensies waar ik zoveel van kan leren.

Deze geuren maken mijn ziel blij
Energieën komen vrij
Een brandende kaars wat schijnt als een parel van het Licht
Beetje bij beetje krijg ik meer inzicht.

Moeder Aarde, dank U voor wat U geeft
Voor alles wat vanuit Uw schoot leeft
Tot in de kleinste details kan ik ervan genieten
Als U met Uw liefde mij doet begieten

Ik dans in het ochtendgloren
tussen zilverdauw
bewegen we met vleugels
vlieg ik samen weg met jou

klinken druppels als triangels
als een parelmelodie
nestel ik me in jouw armen
tijdens de ochtendsymfonie

Breng je mij tot de hemel
zet me zachtjes op de grond
met jou wil ik blijven dansen
tot aan de morgenstond

De wereld van de duivel
Vol vuur en met veel haat
De duivel met zijn krachten
Die alleen voor slechtheid staat

De wereld van de hel
Vol slechtheid en verdriet
De donkere wereld onder de aarde
Daar kom ik liever niet

kan alleen maar glunderen
wanneer ik naar je kijk
staar dromend naar de belichte hemel
omdat die op je lijkt

mijn hart klopt uitbundig
wanneer ik jou aanschouw
staar ik naar de zon
kijk, ik kijk naar jou

wees de wind onder mijn vleugels
dans de liefde in mij
wees mijn gids naar jouw hart
waar wij dansen zij aan zij

wat de hemel deed beloven
was op aarde niet gegroeid
was alleen maar te geloven
waar mijn hart eens had gebloeid

wat de hemel deed beloven
was zo vaak kapot gegaan
waar het vuur zich toen liet doven
in de stilte van mijn waan

en toen kwam jij

zachtjes gleed je door mijn oog naar binnen
vond mijn ziel
mijn hart
mijn geest
begon vertrouwen terug te winnen
vond waar alles was geweest

de hemel deed haar poorten open
gaf een pad voor jou en mij
liet ons samen
onze liefde lopen

alleen maar wij

Dromen over het  leven

zonder eigenlijk te weten

wat ik het kan geven.

leven om te dromen

zonder te moeten weten

hoe dit kan komen.

Zo maar iets liefs zeggen..
Je hand op mijn hand leggen..
Ergens zijn en zo maar voelen..
Wat je blikken bedoelen..
Het weten dat jij er bent..
Elk gebaar van elkaar herkent..
Lief, je moet eens weten..
Dat ik echt niks ben vergeten..
Van elk lijntje in je gezicht..
Kan ik maken een gedicht..
Ik voel me zo geborgen bij jou..
En ik vertel nu dat ik van je hou..

dromen werden droom
een stille wens naar morgen
waar maanlicht gebroken
weerkaatst in jouw tranen

belooft mij een ster
het oneindige verlangen
ontvouwt ze haar vleugels
in heldere gloed

waar wij samen verglijden
in engelendromen
en huilende sterren
in stilte vergaan

Stralend mooi
warm van binnen.
Lieve zachte woorden
die diep verdringen
en wegvallen in mij.
De stilte voor ons allebei.

Een dagdromer als ik
met jou als droom.
Klinkt zo mooi
en eigenlijk
heel gewoon.

Als dingen
voor de tweede keer.
Gaat steeds beter
altijd weer.

Maar dit is anders
dit is vreemd.
Gevoel
dat zichzelf ontleent.

En verder
afstand doet.
Niet uit vrije wil
maar het moet.

Het lijkt te zijn
zoals het hoort.
Gedachte diep van binnen
dat toch verstoord.

Het strooit met paniek
om zich heen.
Je stralende blik
die in het niets verdween.

Maar een dagdromer
als ik
met jou als droom.
Houd van jou.
Heel gewoon

Het wakkeren van het vuur,
Lijkt net een geest in de muur,
Regen tikt tegen het raam,
Maar toen zag ik daar een klein meisje staan,
Ze sprak me met deze woorden aan,
Meisje ben niet zo bang,
Jij bent het meisje waar ik naar verlang,
Ik ben jou engel,
Bescherm je nu voor altijd,
Ik sta bij jou in het krijt,
Ik zorg ervoor dat je nooit geen pijn meer Leid,
Ach kleine meid,
bang hoef je nu nooit meer te zijn,
Want ik ben er voor jou,
Ik blijf je trouw,
ik ben jou bescherm engel,
maar vlak,
na dat ze die woorden uitsprak,
zag ik meteen,
dat het kleine meisje weer verdween,
was het een droom,
was het echt,
Had ik een bescherm engel,
Die aan mij was gehecht

Als boodschapper uit het

hemelrijk der sterrenpracht, dwaal ik rond door

het nachtelijk uur, met vleugels in zilvergoud getint

zacht zweef ik voort, en waar ik verdriet voel

doe ik harten verwarmen en sla mijn vleugels

om schouders van ieder mens die ik bemind

mijn wegen zullen zich leiden langs alle

sterrenstelsels en melkwegen, de maan schenk

ik even mijn lieve groet, en de heldere blauwe hemel

laat ik stralen met duizenden gouden sterren

langzaam ga ik weer verder en schenk zo

ieder mijn warmte, zodat harten van verdriet en pijn

kunnen genieten van het zonlicht van de dag

en tot dat de horizon weer zijn eerste

gebundelde stralen laat zien, blijf ik zweven

en toon ik als boodschapper mijn  lieve lach

De bewoners van elfenland
Hebben echt alles aan de kant
Ze worden verdeeld in vele klassen
Zodat alles in elkaar zal passen
Ze wonen in het woud of zelfs in een boom
Nee het is niet zo dat ik droom
Zie zoveel elfen bij elkaar op de heuvels en in bergengroten
Waar ze heerlijk met elkaar kunnen ravotten
Al dit moois is te zien in elfenland zou wensen er te leven
De sfeer te proeven te ervaren al is het maar heel even