Naar de inhoud

gedichten

seniorennet.beseniorennet.be
Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us

Het licht

Zo af en toe komt de maan te voorschijn, schuilend achter het wolkendek.
De maan laat zich soms bekijken, heel even, dan is hij weer weg.

Wanneer de maan eenzaam aan de hemel prijkt, dan is de zon, de mooie zon, eerder daarvoor heen gegaan.
Alleen de maan, de kille maan, blijft met in zijn hand de duisternis, hoog daar aan de hemel staan.

Iedere avond komt de vraag, waarom moet het licht toch bij ons weg gaan.
De vreugde weg, de drukke weg wordt stil, de duisternis beheerst deze avond weer.

Maar ondanks dat, verlies jezelf niet.
Bijt hard door, heb geduld, het licht, het vuur, dat komt vanzelf
weer


Geschreven door ellianne om 21:21 Stuur door Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Gouden stralen

Je straalt liefde uit
je ogen zijn zo zacht
als ik je zie word ik warm
warm van jouw zachte kracht

Je blijft bij jezelf
je gouden stralen
om je heen en bij jou
kan ik geestelijk zonnebaden

Straal maar verder mijn zonneschijn



Geschreven door ellianne om 15:22 Reageer op dit bericht Stuur door

In mijn dromen

In mijn dromen ga ik op reis
met mijn droomvlucht van verlangen.
Naar jou...zo ver weg en onbereikbaar
spreid ik mijn vleugels onbevangen.

Maar eens zal ik 's morgens ontwaken
en ben ik op zoek naar jou.
Dan zal ik merken dat ik droomde
over iets wat ik zo graag wou.

De vlinders in mijn lichaam
verdwijnen als sneeuw voor de zon.
Lamme vleugels van verlangen
door iets wat zo mooi begon.

Ons eilandje aan de horizon
zo mooi...oprecht en puur.
Onze droomvlucht van verlangen
als een eeuwig brandend vuur

Geschreven door ellianne om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Wanneer zal er vrede zijn

De ellende op de wereld
kan ik niet veranderen,
al dat zinloos geweld, ellende en oorlogen
is 't soms dat mensen niet in vrede leven mogen
Sla de krant open, doe de tv maar aan
je zult zien dat er alleen maar ellende in zal staan
Wanneer is het tijd om niet meer te vechten
wanneer is het tijd om niet meer aan te gaan die strijd
wanneer is er vrede, vrede voor iedereen
op al die vragen heb ik geen antwoord
en men leeft maar in eigen wereld, ongestoord
we laten het allemaal gebeuren
de aarde blijft helaas rood kleuren
rood van al 't bloed dat er stromen zal gaan
als al die ellende, zinloos geweld en oorlogen
in de wereld blijven bestaan

Geschreven door ellianne om 22:07 Reageer op dit bericht Stuur door

Waar is de vrede naar toe

Waar is de vrede naartoe?
In een wereld vol haat en nijd.
Waar is de vrede naartoe?
als kinderen niet meer veilig zijn?
Als jong en oud niet normaal meer praten.

 
Waar is dan de vrede naartoe?

Men praat alleen nog maar van oorlog en geweld
van haat en minachting,
Van bommen en kruisraketten,
van moord en verkrachting.
Waar is de vrede naartoe?

Je leest alleen nog maar van zinloos geweld,

van honger en dood.
Je hoort alleen nog maar van dierenmishandeling,
 Waar is dan de vrede naartoe???

Geschreven door ellianne om 22:05 Reageer op dit bericht Stuur door

Oorlogs kind

je vecht de hele tijd
je verzet je in de strijd
je geeft nooit op
je hele wereld staat op zijn kop

ik zie de oorlog in je ogen
je kan alleen maar in de vrede geloven
voor jou zal het nooit anders zijn
voor jou is de wereld vol haat en pijn

de bezorgde blik om je mond
wie zou weten hoe het komt
je kent geen roem en geen geluk
jou hele leven is stuk

Geschreven door ellianne om 22:02 Reageer op dit bericht Stuur door

Een warme wolk


Wolken drijven langs de hemel
Maken leven donker…..koud
Langzaam schuivend voor de zon
Die het leven levend houdt

Wolken zijn soms net als mensen
Gaan naar daar waar wind hen blaast
Onvoorstelbaar koel van binnen
En nog lang niet uitgeraasd

Wolken wil ik stralend maken
Mooi als sterren in de lucht
Levend in een bed van warmte
Zonder pijn en diepe zucht

Wolken moeten liefde worden
Vacht van warmte om me heen
Ja, jij ben zo’n wolk geworden
Sla jouw armen om mij heen

Wolken warmte die zijn nodig
Wolken liefde geef je mee
Samen deinend op de golven
Hoger dan de woeste zee

Wolken voel ik nu van binnen
Warme wolken, niet meer koel
Dank je voor die mooie wolken
Voor de liefde die ik voel

 

 

 

Geschreven door ellianne om 21:04 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van gedichten

↑ Terug naar de berichten