Zilveren verlangens


In de stilte van de nacht
wandel ik in dromen verzonken
onder het zilveren maanlicht
mijn hart is bij jou.
Mijn lichaam eenzaam verloren
hunkerend voor jouw warme aanraking
die me doet branden en
verlangen naar meer.
Meer van jouw vurige liefde
Ik kijk naar de
satijnfluwelen hemel
vol schitterende diamanten
te ver om te plukken
Maar dicht genoeg om om te bewonderen.
Kon ik jou nu maar bewonderen
je in mijn armen nemen en koesteren
was jij maar het maanlicht dan zou ik
slapen,zo vredig, onder de sterrenhemel.
Alleen maar om bij jou te zijn.























