Archief

Kijk daar hoog in de lucht.
Kijk daar hoog aan de hemel.
Wat een wonder pracht.
In hollandse nacht.

Ik zag een heel mooi licht.
Heel in de verte een mooi gezicht.
Als een bliksem ging het voorbij.
Maar het maakte mij blij.

De nachtelijke natuur in aller pracht.
Het is het Noorderlicht wat ik zag.
Voor het oog een wonder.
En heel bijzonder.

Het noorderlicht, het noorderlicht.
Is te mooi voor dit gedicht.

Geluk is het licht.
Waar ieder naar smacht,
Hoe rijk je ook bent,
Geluk geef je kracht.

Hoelang ik ook zocht,
En waar ik keek,
Ik kon niets vinden,
Wat op mijn lichtje leek.

NU kan ik weer lachen,
En voel ik me vrij,
Want ik heb het gevonden,
Dat licht, dat ben jij.

Mijn leven is veranderd.
Ineens een andere draai.
Het komt echt door jou
Dat ik naar liefde zwaai.

Een prachtige rode draad.
Van liefde zo heerlijk zoet.
Wandelt nu door mijn leven.
Het voelt puur en erg goed.

De wolken kleuren helder.
De lucht klaart hemelsblauw.
Het is niet te verantwoorden.
Hoe ziels veel ik van je hou.

Terug naar de bron
zo nu en dan moet je
weer terug naar de bron
eventjes rust
in het licht van de zon
eventjes weg
van de chaos de druk
eventjes ruiken aan het geluk.

Zo nu en dan eventjes
weg met elkaar
even eruit
met de wind in je haar
even genieten
eventjes vrij
terug naar de bron
hand in hand
zij aan zij.

Geef me vandaag en iedere dag
een dag om voor te leven.
geef dat ik dan vinden mag.
een doel om na te streven.

Geef mijn vandaag en iedere dag
een dag om niet te huilen.
geef dat ik dan hopen mag.
nooit ergens te hoeven schuilen.

Geef mij vandaag en iedere dag
een dag om stil te zijn
geef dan dat ik denken mag
aan alle verdriet en pijn.

Geef mij vandaag en iedere dag
een dag vol zonnigheid
geef dat ik dan zingen mag.
een levenslied van dankbaarheid.

De klanken mysterieus
weergalmen in het bos
in een trance verwikkelt
zakken mijn voeten
weg in het groene mos.
Ogen zoeken een weg
over de nevel van het meer
dansen voeten
gehypnotiseerd hun weg
verstrikken in ongeloof
als handen zo warm
vastklampen aan de liefde
trekt hij mijn lichaam
hard tegen zich aan
bemin ik de mysterie
onder de ogen van de maan.

Geluk is een moment.
Een gevoel van binnen.
Een tinteling zo zacht.
Een gevoel van winnen.

Geluk geeft je vleugels.
Waait soms even voorbij.
Een geur die blijft hangen.
zo intens mooi en vlakbij.

Geluk zomaar op je pad.
Zorg dat je het herkent.
Soms is het maar even.
Geniet van dat moment!

Twee zwanen kwamen over.
Ik bleef gewoon staan.
En voelde de kracht van vleugels.
Door mijn lichaam gaan.

Twee zwanen naar het westen.
Vrijwel op een lijn.
Vast beraden naar een bestemming
Die daar ergens moest zijn.

Lang bleef ik staan staren.
Er was alleen maar blauw.
Toen wist ik mijn route weer.
Samen met jou.

Hoe ver je oog ook reikt
Hoe ver je blik ook ziet.
Aan het eind van de horizon.
Eindigt de wereld niet.

Het verre daarachter.
Wat je ogen niet zien.
Ligt de rest van de wereld.
Gehuld in geheimen misschien.

De zon lijkt verdronken.
In de spiegelende zee.
Waar het onder gaat
Langzaam naar bene.

Hoe ver je oog ook reilt.
Het laatste wat je ziet
Is de lang gestrekte horizon
Verder kijken kun je niet.

Wat de hemel deed beloven.
was op aarde niet gegroeid
was alleen maar te geloven
waar mijn hart eens had gebloeid.

Wat de hemel deed beloven
was vaak kapot gegaan.
waar het vuur zich toen liet doven
in de stilte van mijn waan.

en toen kwam jij.

Zachtjes gleed je door mijn oog naar binnen.
vond mijn ziel
mijn hart mijn geest
begon vertrouwen terug te winnen
vond waar alles was geweest.

de hemel deed haar poorten open.
gaf een pad voor jou en mij
liet ons samen
onze liefde lopen.

alleen maar wij.