Archief

De spanningboog hing er de hele avond
Ik hem hem de hele avond gevoeld

Steeds strakker
Steeds sterkker.

De spanningboog knapte
toen ik naar binnen ging.

Maar je hebt me met
het uiteinde naar buiten getrokken.

Zachtjes tegen je aangetrokken
En me teder gezoend.

Wij hebben altijd
onze dromen nog.
Om het onbereikbare
aan te raken

Kaarsen staan te branden,
voel de energie in mijn handen.
Gedachten die blijvend stromen,
muziek op de achtergrond om bij weg te dromen.
HIJ die op me neerkijkt,
alles dat weer even normaal lijkt.
Denkend aan zij die in mijn hart leven,
het doet me weer even zweven...

Wie weet waarheen
de zielen zijn gevlucht?
Wie kent de route
naar die plek?

Wijs me de weg
en laat me even
een bezoek brengen
Ik zal niet storen

Ik zal alleen maar stil
luisteren naar het
fluisteren van je geest
die ik daar zocht

Dan ga ik terug en
zal niets verder vragen
Maar wijs me de plek
waar ik even luisteren kan

Geluk is het licht,

Waar ieder naar smacht,

Hoe rijk je ook bent,

Geluk geef je kracht.

Hoe lang ik ook zocht,

En waar ik ook keek,

Ik kon niets vinden,

Wat op mijn lichtje leek.

Nu kan ik weer lachen,

En voel ik me vrij,

Want ik heb het gevonden,
Dat licht, dat ben mij

Er woont een engeltje in mijn hart
zeer klein en heel apart
het kan dansen , zingen
lachen en springen
heb je verdriet of moet je wenen
mag je hem altijd even lenen!

zweef met me mee
naar werelden
waar je mag dromen
vlieg met me mee
naar dingen
die nog komen
drijf met me mee
naar de natuur
naar de bomen
ga met me mee
naar de toekomst

In de stilte van de nacht
wandel ik in dromen verzonken
onder het zilveren maanlicht
mijn hart is bij jou.

Mijn lichaam eenzaam verloren
hunkerend voor jouw warme aanraking
die me doet branden en
verlangen naar meer.

Meer van jouw vurige liefde
Ik kijk naar de
satijnfluwelen hemel
vol schitterende diamanten
te ver om te plukken

Maar dicht genoeg om om te bewonderen.

Kon ik jou nu maar bewonderen
je in mijn armen nemen en koesteren
was jij maar het maanlicht dan zou ik
slapen,zo vredig, onder de sterrenhemel.

Alleen maar om bij jou te zijn.

Reis met me mee.
Door donker van de nacht.
Langs stiltes in je leven.
Naar waar de vreugde wacht.

Reis met me mee.
Over hobbelige wegen.
Door het diepste van je ziel.
Naar de plekken ver gelegen.

Reis met me mee
In het ontwaken van de dag
Onder de blauwe hemel,
Zeg me, dat ik nooit meer vluchten mag.

Reis met me mee.
Voor altijd, hand in hand.
Met een en dezelfde gedachte.
Doot het voor ons, nog onbekende land.

Sneller dan licht,
sneller dan mijn hand schrijven kan
vliegen duizenden gedachten door mijn hoofd

Haat, liefde,
waarom zit de wereld in hemelsnaam zó in elkaar,
Onze absoluut belachelijke maatschappij,
vrienden en omgeving

Al deze gedachten moeten er uit
en hoe ik ook probeer ze te onderdrukken
weten ze altijd wel een weg naar buiten te vinden

Verdriet, woede, blijdschap of machteloosheid
Verliefdheid, extreme irritatie, verward
of soms zelfs onbekende gevoelens

Met de mensen om je heen kan je  gedachten delen
Je kan ze opschrijven of verwerken in muziek,
maar heel soms, als je er echt niet uit komt,
is er een hand nodig van buitenaf,
iemand die er meer van weet