Archief

wat de hemel deed beloven
was op aarde niet gegroeid
was alleen maar te geloven
waar mijn hart eens had gebloeid

wat de hemel deed beloven
was zo vaak kapot gegaan
waar het vuur zich toen liet doven
in de stilte van mijn waan

en toen kwam jij

zachtjes gleed je door mijn oog naar binnen
vond mijn ziel
mijn hart
mijn geest
begon vertrouwen terug te winnen
vond waar alles was geweest

de hemel deed haar poorten open
gaf een pad voor jou en mij
liet ons samen
onze liefde lopen

alleen maar wij

Dromen over het  leven

zonder eigenlijk te weten

wat ik het kan geven.

leven om te dromen

zonder te moeten weten

hoe dit kan komen.

Zo maar iets liefs zeggen..
Je hand op mijn hand leggen..
Ergens zijn en zo maar voelen..
Wat je blikken bedoelen..
Het weten dat jij er bent..
Elk gebaar van elkaar herkent..
Lief, je moet eens weten..
Dat ik echt niks ben vergeten..
Van elk lijntje in je gezicht..
Kan ik maken een gedicht..
Ik voel me zo geborgen bij jou..
En ik vertel nu dat ik van je hou..

dromen werden droom
een stille wens naar morgen
waar maanlicht gebroken
weerkaatst in jouw tranen

belooft mij een ster
het oneindige verlangen
ontvouwt ze haar vleugels
in heldere gloed

waar wij samen verglijden
in engelendromen
en huilende sterren
in stilte vergaan

Stralend mooi
warm van binnen.
Lieve zachte woorden
die diep verdringen
en wegvallen in mij.
De stilte voor ons allebei.

Een dagdromer als ik
met jou als droom.
Klinkt zo mooi
en eigenlijk
heel gewoon.

Als dingen
voor de tweede keer.
Gaat steeds beter
altijd weer.

Maar dit is anders
dit is vreemd.
Gevoel
dat zichzelf ontleent.

En verder
afstand doet.
Niet uit vrije wil
maar het moet.

Het lijkt te zijn
zoals het hoort.
Gedachte diep van binnen
dat toch verstoord.

Het strooit met paniek
om zich heen.
Je stralende blik
die in het niets verdween.

Maar een dagdromer
als ik
met jou als droom.
Houd van jou.
Heel gewoon

Het wakkeren van het vuur,
Lijkt net een geest in de muur,
Regen tikt tegen het raam,
Maar toen zag ik daar een klein meisje staan,
Ze sprak me met deze woorden aan,
Meisje ben niet zo bang,
Jij bent het meisje waar ik naar verlang,
Ik ben jou engel,
Bescherm je nu voor altijd,
Ik sta bij jou in het krijt,
Ik zorg ervoor dat je nooit geen pijn meer Leid,
Ach kleine meid,
bang hoef je nu nooit meer te zijn,
Want ik ben er voor jou,
Ik blijf je trouw,
ik ben jou bescherm engel,
maar vlak,
na dat ze die woorden uitsprak,
zag ik meteen,
dat het kleine meisje weer verdween,
was het een droom,
was het echt,
Had ik een bescherm engel,
Die aan mij was gehecht

Als boodschapper uit het

hemelrijk der sterrenpracht, dwaal ik rond door

het nachtelijk uur, met vleugels in zilvergoud getint

zacht zweef ik voort, en waar ik verdriet voel

doe ik harten verwarmen en sla mijn vleugels

om schouders van ieder mens die ik bemind

mijn wegen zullen zich leiden langs alle

sterrenstelsels en melkwegen, de maan schenk

ik even mijn lieve groet, en de heldere blauwe hemel

laat ik stralen met duizenden gouden sterren

langzaam ga ik weer verder en schenk zo

ieder mijn warmte, zodat harten van verdriet en pijn

kunnen genieten van het zonlicht van de dag

en tot dat de horizon weer zijn eerste

gebundelde stralen laat zien, blijf ik zweven

en toon ik als boodschapper mijn  lieve lach

De bewoners van elfenland
Hebben echt alles aan de kant
Ze worden verdeeld in vele klassen
Zodat alles in elkaar zal passen
Ze wonen in het woud of zelfs in een boom
Nee het is niet zo dat ik droom
Zie zoveel elfen bij elkaar op de heuvels en in bergengroten
Waar ze heerlijk met elkaar kunnen ravotten
Al dit moois is te zien in elfenland zou wensen er te leven
De sfeer te proeven te ervaren al is het maar heel even

Gevangen in een droom
Steeds als ik mijn ogen sluit
Of starend in de verte
Komen er beelden los
Niets kan dat nog beletten

Beelden zoals het zou moeten zijn
Vriendschap geluk en harmonie
Maar open ik de ogen
Dan weet ik het even niet

De wereld is zo anders
Ieder zijn eigen ik
In plaats van elkaar
Te helpen
Denk men nogal eens stik

Zoek daarom vaak
De stilte op
Overpeins mijn droom
Zo zou het toch
Ook kunnen
Het is toch heel gewoon

Of zit ik soms gevangen
Gevangen in een droom
En is wat ik zou willen
Te veel, te lief, te aardig
Voor deze tijd, ongewoon

Is er dan geen plaats meer
Voor echt houden van
Zijn we voor het uiten
Van onze gevoelens bang

Of jagen we alleen maar
Op rijkdom en succes
En weten we niet meer
De belangrijkste levensles

Innerlijke rijkdom
Geeft zo’n goed gevoel
Eigenlijk voor iedereen
Moet dat zijn het doel



 

Soms heb je gevoelens dat je het idee hebt dat de zon niet voor jou schijnt vandaag.
Soms heb je gevoelens dat je het niet meer verdraagt.
Soms heb je van die dagen dan heb je pijn in je hart.
Soms heb je dan gevoelens van liefde nodig met smart.

Soms heb je van die dagen dat je alleen maar donkere wolken ziet.
Soms heb je dan gevoel dat je alleen bent met je verdriet.
Soms heb je van die dagen dat je de zon ziet schijnen.
Soms ondanks die vele pijnen.

Maar dan heb je een vrouw die jou gevoelens deelt.
Maar dan heb je iemand die het nooit verveelt
Maar dan heb je iemand die je alles wilt geven
Maar dan heb je iemand die alles geeft zelfs haar leven.

Door een echte vrouw wordt liefde gegeven.
Door een echte vrouw genoeg voor heel je leven.
Voor jou mijn man  wil ik vriendschap en al mijn liefde geven.
Voor eeuwig mijn hele leven