Naar de inhoud

GEDICHTEN PTSS BORDERLINE

als gevolg van bedreigende situaties
seniorennet.beseniorennet.be
PTSS SITE

korte inleiding

Welkom op mijn blog.

Niet alleen door sexueel, lichamelijk en/of geestelijk misbruik kun je lijden aan PTSS...maar ook militairen, oorlogslachtoffers, vluchtelingen, en andere bedreigende situaties kunnen dit met zich meebrengen.
--------
Zelf ben ik slachtoffer van de 1e 3 genoemden,[eerst tijdens mijn kinderjaren, later in mijn huwelijk]  en lijdt ik aan PTSS en heb veel last van Manische Depressiviteit.
Ik heb in 2003-2004 in Trauma therapie gezeten, wat best heftig was, maar ik heb er heel veel aan gehad.
---------
Wat je is overkomen zal je nooit vergeten...maar je kan er op den duur wel mee leren omgaan...de ene keer gaat dat makkeleijker dan de andere keer.
En of je het allemaal helemaal kan verwerken...denk het niet...je komt altijd dingen tegen die je doen denken aan....
---------
Gedichten kunnen voor mij dät verwoorden, wat vaak moeilijk is om zelf uit te leggen of te beschrijven.
Daarom zal je hier veel gedichten tegenkomen.
Ze zijn dan ook niet van mijzelf, maar ik zal de bron er wel bijzetten.
----------
En heb jezelf nog een mooi gedicht?...En zou je die hier terug willen zien?
Stuur me dan even een mailtje, en ik plaats het voor jou.
----------
Warme groetjes en heel graag tot ziens, Kelly

12 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Hoe het heet....[dank je wel CJC]

eenzaam verdriet.
Hoe het heet...

Waarom moet ik alles verpesten?
Waarom doe ik dat nou?
Waarom geen warm gevoel van binnen?
Waarom voel ik toch zoveel kou?

Er is warmte genoeg om mij heen,
maar ik kan het niet voelen.
Alleen maar negatieve dingen,
die de postieve laten afkoelen.

Komt er een moment?
Dat ik wel gelukkig kan zijn.
En hoe lang duurt dat nog?
Met het voelen van de pijn.

Ik doe zoveel mensen zeer,
en dat wil ik helemaal niet.
Ik heb geen excuus
en hoe het heet..
interesseerd me geen biet!!!!

Reageer op dit bericht Stuur door

Rugzak [dank je wel Patricia S]

Rugzak...
Besluit is genomen, pak mijn rugzak,
ga die legen, open voorzichtig,
kom van alles tegen
Schrik van inhoud terwijl ik erin staar
Al dat gewicht voelde te zwaar

Stuk voor stuk verwijder ik,
dat verleden met een snik
Gekke is,
het lucht me op
en als ik na het legen stop,
is mijn rugzak weer te dragen,
oud zeer kon ik verjagen

Vrij kijk ik de wereld in,
met mijn lichte last Krijg er weer zin in,
met die rugzak, die nu beter past
2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dank je wel Angela

PTSS SITE

Mijn ogen zijn leeg,
mijn gezicht is een masker,
de jarenlange strijd,
de jarenlange stilte
de jarenlange zelfhaat,
hebben me leeggemaakt.

Er rolt een traan over mijn wang.
Een traan van verdriet
omdat mijn leven niet is zoals ik het zou willen.
Een traan van eenzaamheid,
omdat ik mijzelf opsluit.
Een traan van pijn,
die ik van binnen voel.
Een traan van woede,
die ik niet kan uiten.
Een traan van onmacht,
omdat ik niet kan veranderen.
Een traan van angst,
voor alles om me heen.

Die traan bevat zoveel emoties,
die ik niet kan benoemen
die ik niet kan voelen
die ik niet wil voelen
die ik niet kan uiten
omdat ik ze niet mag uiten.

Zelfs die ene traan is al te veel,
maar juist door die traan verandert alles.
Eén voor eén komen de woorden,
die vertellen wie ik werkelijk ben,
en die mijn masker breken,
tranen die me bevrijden.

Er rolt een traan over mijn wang,
een traan voor al die mooie emoties,
die ik nu leer voelen.
Een traan van opluchting
dat ik er niet alleen voor sta.
Een traan van vreugde,
over hoe mooi het leven kan zijn.
Een traan omdat ik werkelijk leef...
4 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van GEDICHTEN PTSS BORDERLINE

↑ Terug naar de berichten