de veer puid ( puid was een bijnaam )

ik weet nog hoe mijn grootmoeder vertelde
dat eenmaal een straatarme puid
een veerpont had op de schelde
een holleblok was zijn schuit
hij telde veel touwe klanten
elkeen die geen zwemvliezen had
als boeren en andere passanten
bracht hij in zijn dorp over t' nat
en 'swinters als het hard had gevroren
dan zette de veerman niet stop
dan lei hij met behulp van zij veervrouw
zijn klomp vlug twee ijzers op
zo schoof hij met zijn klanten
al zingend over het ijs
van linker naar rechterkant
hij toonde zelf zijn wijs
maar eens zijn boosaardige mensen                                                        
aan weerzij de vliet
zij legden een brug te temse
en t' holleblokveer moest failliet
de kikker verging van mizerie
en stierf zonder veel tam tam
er bleef van hem niets meer over
van t' veerpont nog honderd gram

mijn grootmoe (emmy)