Berichten van 7 november 2005 tot 13 november 2005

Vorige week Jordanie bezocht;  is een hele  belevenis:

Een reisverslag wordt dit  bewust niet, wel probeer ik te verwoorden welke indruk  sommige momenten op  mij nagelaten hebben.
Op de berg Nebo,waar Mozes  "Het beloofde  land"  aanschouwde en we  een zicht  hadden op de Dode Zee,Jericho,de Jordaan,...gingen volgende mijmeringen door me heen:
Eigenlijk is het leven een eenzame weg  om te gaan, elk op zijn eigenste manier,soms onbegrijpbaar ,ondoorgrondelijk voor een  ander.
Niemand kan mij,kan jou, ten volle begrijpen.
Waarderen we  mekaar daarin ten volle  ?!
Wie wijst me De weg,De waarheid,Het leven ?
't Is zoeken, kijken met  je ogen dicht,maar voelen.
Ook niet proberen  bij jezelf  om alles te  verwoorden, ook anderen daarin niet forceren.
"Gewoon" je eigen weg gaan en anderen ook hun weg laten gaan.

Bij het vergezicht op de  Jordaan-vallei en het meer van Galilea  was het mistig en regenachtig:
Het mysterie  van het leven laat zich niet onthullen; 't zou te  eenvoudig zijn om buiten ons te  vinden wat we zoeken.
Deze dag nodigt uit om binnen in onszelf te zoeken.
Zo laten we  het slechte weer los want het heeft zijn betekenis.

Een vooral innerlijk verrijkende reis !!!