Archief

De tropische temperaturen van de laatste dagen
doen me weer verlangen naar wat regen.De kleuren van de klaproos aan de rand van
de weg zijn dan enig mooi. Op het lapje grond hier in het Luberongebergte
groeien de klaprozen overdadig.....de middagzon bepaald dit
KLEURENPALET...een aquarel gelijk....

Zelfs bij het zachte licht van de ondergaande zon
werkt de directeur verder....of is hij het aantal verjaardagen vergeten....maar
ja,ook daarvoor heeft het personeel een
geheugensteuntje...tellen maar...

Kersenoogst was vroeger een intense
bezigheid.De loodzware houten ladders waarmee je de top van de hoogstambomen kon
bereiken werden rechtstaand verplaatst.De plukker droeg houten klompen. In een
gevlochten houten korf die bij nat weer flink in gewicht toenam werden de
kersen verzameld,de inhoud was ongeveer tien tot vijftien kilogram.Zo een
gewicht verplaatsen op de smalle sporten van de ladders en soms wel vijf meter
hoog.....dit was een karwei.
Dan heeft de moestuinman hiermee vergeleken een
gemakkelijke job....

Kenmerkend voor Laforet zijn de talrijke typische
droogschuren voor het drogen van tabaksbladeren waarvoor de omgeving van de
Semois toch bekend is,zij zijn stille getuigen van wat eens was.Stil,rustig en
gezond is het hier te leven.Heel veel vlinders fladderen lustig rond....in de
etalage van een winkeltje hangen "POPPENKASTPOPPETJES"netjes aan een
koordje....

Waar kan je,in deze tropische warmte beter
verblijven dan in een kerk of kapel.Deze gebouwen schieten al een tijdje
voorbij aan de eigenlijke bestemming.Toch fijn dat ze niet helemaal verloren
gaan.Hier in LAFORET een onooglijk dorpje ten zuiden van Vresse sur Semois staat
zo een exemplaar...goed voor een handvol foto's....het schaarse licht door de
ramen is voldoende... een kleine impressie....20 graden, toch te doen
dus.

Hoe mooi dat hoekje ook is,soms vergeet men het te vinden.Het lijkt me wat om met dit zwoele weer niets anders te doen dan daar op
die plaats de dag door te brengen met een heerlijk stukje
lectuur....bijvoorbeeld.

Het doet wat raar, spinnerag voor de ingang van
een vogelnestkastje.....is deze "spinner" niet te VOORTVAREND?

Het sprookjesbos was ook al een fantasietje van
de kunstenares,zo bleek bij navraag.Enkele malen slenterde ik rond in deze
wonderlijke tuin."Reflex" en ik zijn gelukzakken,als ik bedenk wat een onderhoud
zo een tuin vraagt,de natuur wacht op niemand en groeit overal
tegelijkertijd.....hou het maar bij. Mooie schilderijen op de juiste plaats....het is eens wat anders dan
grote velden en de vrije natuur waar mijn vriend en ik doorgaans vertoeven en
slenteren....

Aan het toegangspoortje hangen beschilderde
flesjes met een roos er in.....de ontvangst,het getuigd van smaak en
afwerking.Voor ik dit paradijselijke oord verlaat wil ik toch nog even SPIEKEN
in het gastenboek, mijn mening wordt gedeeld door menigeen....buiten het
poortje bekruipt de zin mij om op de mooie fiets te springen...de hoed past
echter niet. Reflex en ik gaan tevreden en voldaan naar huis....

MARL is de naam van de kunstenares,het spookt de
hele tijd door mijn hoofd. De manier waarop ze dingen zegt,de kleuren van haar
schilderijen....de vormen van het fruit,om nog maar te zwijgen over de namen die
ze geeft ...."vrucht" zeg nu zelf....het lijkt wel een tuin van EDEN als je het
ziet.
Na enig aandringen wil ze,samen met de gastheer
en vrouw toch op de foto.Voorbij frivole herfst,ook al zo een naam voor een
uitzonderlijk schilderij zie ik bezoekers die zich wagen richting
sprookjesbos....laten zij zich beetnemen,zelf kom ik ook in verleiding,wat een ervaring toch....
 
 
Meer over de kunstenares.  

http://www.marlartpainting.com