Archief

Opmerkelijk toch,wat er ook groeit in de vrije
natuur,het harmonieert altijd in KLEUREN.De pinksterbloemen
 boterbloemen en vele andere.De voorjaarsregen geeft
aan het gras en het geheel van bloemen en planten een fris
uitzicht....

De zee laat ik voorlopig wat achter mij.Hier is
een andere wereld zeker nu het groen van de lente groener en frisser is dan
ooit.De afspanningspalen tussen de weilanden volgen het heuvelachtig profiel.Het
lijkt of de bomen over een prive terrein
beschikken.

In de buurt van de strandhuisjes staan paaltjes
rechtop in het mulle zand.Wat zeildoeken beschermen tegen de zeebries en zijn
voor de zonnekloppers.Deze echter in opvallend rood is van de verhuurder van
strandstoelen hij heeft zijn plaats dicht bij de zeedijk.DIT VOND IK TRENDY,een
lokkertje,je kan er niet naast kijken net zoals de lekker uitziende nep
ijscreme. De zeekust verleidt altijd en overal.....

Op een duinheuvel zijn sporen van
voetstappen in het mulle zand.De lichte zeebries is steeds doende om elke meter zand voortdurend een ander patroon te geven,dag of nacht het maakt niet uit.
Zeewaarts over de heuvel liggen enkele mensen warm aangekleed,zonkant
gericht,armen en benen gespeidt,heel de wereld behoort hen.Zonnebaders zijn het
zeker niet....zouden ze hun roes uitslapen van een nachtje stappen?? Dit zijn
toch prachtige tafereeltjes....het hoe en waarom is bijzaak. Mijn slentering is
meer dan geslaagd,hier geniet ik nog jaren van....

Netjes op rij staan ze te pronken.....in vele
kleuren,sommigen egaal andere dan weer geschilderd in panden maar altijd
opvallend en fris in de kleuren. De schaduw van de opstaande palen wijst zelfs
naar de strandhuisjes....dat zal wel het opnamestandpunt van mijn vriend "reflex"zijn zeker?

De ECHO's van het licht. Eindeloos open en ver
lijkt het,waar wolken en water elkaar raken.Het water weerspiegeld in de lucht.
Blootvoets slenter ik aan de waterlijn genietend van al dat mooi's. Wat een
ruimte,wat een weelde....alleen de meeuwen en ik....

Vertoeven aan onze kust begint meestal hier.
Schitterend toch hoe hij hier tussen het duingras staat en tuurt over het
eindeloze watervlak.Bij het zien van dit beeld adem ik minder,de stilte is te
snijden. Het verlangen om te weten wat hij droomt en ziet is nog groter....durf
ik hem storen?

De tuinfeestjes zijn in aantocht.Het prachtige
weer van de laatste dagen heeft een aandeel daarin,ook de feestjes voor de
twaalfjarigen,trouwfeesten en zeker ook gewoon feesten met vrienden,ondanks de
zogenaamde crisis. Met mijn vriend "reflex" ben ik altijd en overal op
zoek....lekkere verse tomaatjes met mozarella kaas onder een glazen
stolp....toch een foto waard.

Nu blijkt dat koolzaad telen niet het verhoopte
succes is om biologische brandstof te winnen, zijn de velden met gele
bloemetjes heel wat kleiner geworden.Spijtig toch,geel zo ver je zag. Voor de
fotograaf heeft het iets,de smalle landbouwwegjes met wandelaars in een enig
decor,of een prachtige boom op de voorgrond

Boudewijn KNEVELS stelt zijn nieuwe dichtbundel
over fruit in HASPENGOUW voor.Op de lange wandelroute tussen de bloeiende
plantages zijn meerdere kunstenaars druk doende.