Ik ben Alejandro

Wat een scheetjes

Ons eerste nestje!!

Wij zijn heel trots op onze lieve Aina en haar prachtige zoontjes en dochtertjes.

De pups zijn vandaag alweer 1 week oud en liggen dicht tegen Aina aan te slapen, een vertederend gezicht waar ik geen genoeg van kan krijgen en wel de hele dag naar wil blijven kijken. De tijd gaat veel en veel te snel, ik wil de tijd vasthouden maar hij glipt tussen mijn vingers weg. Aina is bijzonder goed en snel hersteld van de bevalling. De puppen maken het uitstekend en je ziet ze iedere dag groeien. Aina is een heel zorgzaam jong moedertje die haar kleintjes goed in de gaten houdt en ze liefdevol en netjes verzorgt. Zij kan heerlijk genietend liggen kijken als een of meerdere puppen zich lekker tegen haar aan nestelen. Als de puppen bij haar drinken heeft zij een tevreden blik in haar ogen. De puppen krijgen al van die dikke buikjes, ze slapen veel. Ze kunnen zich ook heel snel voortbewegen vooral als zij op weg zijn naar de “lekkerste en beste” tepel van mama. Ze krioelen over en door elkaar om als ze de kans krijgen de tepel waaraan broers of zussen drinken af te pakken om er zelf aan verder te drinken.        

Het was een prachtige en emotionele week. Een nestje krijgen is iets heel bijzonders hebben wij ervaren. Het is zo mooi en ontroerend als je zo’n klein cockertje geboren ziet worden. Zo’n volkomen weerloos klein wezentje, dat net als een kind zijn of haar eerste schreeuw geeft is zo emotioneel. Het is echt een wonder!!! Vanaf het moment dat we wisten dat Aina drachtig was hebben wij er naartoe geleefd. Ons eerste nestje, hoe zou het allemaal gaan verlopen vroegen wij ons af. We hebben er veel over gelezen, informatie en advies gekregen van fokkers in Nederland, België en Spanje en van mensen die zelf ook af en toe een nestje hebben. Daarnaast zijn er mensen die heel betrokken met ons en Aina hebben meegeleefd en ons hun hulp aanboden. Dankzij al deze mensen konden wij ons zo optimaal mogelijk voorbereiden op de aanstaande bevalling.   

Nu de rust hier in huis wat is teruggekeerd en de puppen slapen, heb ik even tijd om onze ervaringen te vertellen en willen wij al deze mensen die ons informatie, advies en hulp hebben aangeboden en er voor ons waren als wij vragen hadden hierbij hartelijk bedanken!!    

In het speciaal willen wij  een dankwoord richten tot Monique Ter Braak, eigenaresse van Kennel Vom Seebensee en trimsalon de Cocker voor haar lieve, intense begeleiding die zij Aina en ons heeft gegeven en de professionele wijze waarmee zij Aina geholpen heeft haar puppen geboren te laten worden.

Lieve Monique, spontaan en vol vanuit jou hart heb jij ons aangeboden om samen met Aina  haar pupjes op de wereld te helpen en de verantwoording hiervoor te dragen. Dit is voor ons heel bijzonder! Je hebt je hiervoor volledig ingezet en jezelf  helemaal gegeven. Je gaf ons informatie en uitleg, je hebt ons intensief geholpen met de voorzorg en voorbereidingen, je hebt je trimafspraken verzet, nu geef je nazorg en zo zijn er nog tal van dingen op te noemen, alles ten behoeve van Aina. Toen er tekenen waren dat de bevalling zich aankondigde aarzelde je geen minuut en was je heel snel en ruim voordat de bevalling echt begon bij ons. Als je Aina trimt is ze altijd dol op je en ook nu liet ze jou hulp heel rustig en tevreden over zich heen komen. Het vertrouwen naar jou toe sprak ook uit haar ogen, de blik waarmee zij je aankeek was een blik van groot vertrouwen. Jij begeleidde Aina zo lief, zo beheerst, zo  deskundig en handelde op het juiste moment zodat al haar zoontjes en dochtertjes gezond ter wereld konden komen. Je vertelde ons diverse keren over jou eigen cockerwonder, nu hebben  ook wij een eigen cockerwonder en weten we hoe het voelt.

Monique, je betekent heel veel voor ons, Aina, haar zoontjes en dochtertjes.

Heel veel dank dat je op zo een liefdevolle en deskundige manier samen met Aina haar 5 lieve pupjes op de wereld hebt geholpen.

Met heel veel respect, veel liefs, dober- en cockerknuffels,

Kees, Anja, Remie,  Jope, Aina en haar kindertjes.                                  

De trotse moeder met haar prachtige pups


Foto genomen op 6 december 2006

Het mannenvolk wint de strijd. Om 8:14 kwam de
laatste pup, de vijfde een reutje. Het ventje weegt 300 gram.

Dit is een prachtige belevenis. De moeder en haar kleintjes maken
het goed. Verder nieuws volgt!!!!

Het derde pupje is om 05:44 geboren, geweldig gewoon en het is een reutje. Hij weegt 300 gram.