Naar de inhoud

Voor wakkere gelovige senioren in hun ' Gulden Leeftijd ' en andere belangstellenden.

Maandag 3 januari 2011

NIEUWJAARSWENS

Aan alle bezoekers van dit nieuwe blog Credo_at_tony2011 van harte een gezond en gezegend 2011 toegewenst !

Geschreven door tony hutsebaut om 09:04 Stuur door Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van EUREKA-GL2

VOOR WAKKERE GELOVIGE SENIOREN IN HUN 'GULDEN LEEFTIJD' EN ANDERE BELANGSTELLENDEN.

BESTE BEZOEKER,

VAN HARTE WELKOM OP MIJN NIEUW BLOG;
IK HOOP MET DIT NIEUWE BLOG HET NIEUWE JAAR 2008 GOED
IN TE ZETTEN EN JULLIE WAT MOOIE TEKSTEN
EN FOTO'S TE KUNNEN AANBIEDEN.
HOE DAN OOK, BIJ VOORBAAT DANK VOOR DE
BELANGSTELLING EN VERDER OP NAAR EEN JAAR VOL LEVENSLUST,
VERDRAAGZAAMHEID EN HUMOR, MAAR OOK MET WAT
BEZINNING EN INNERLIJKE VREDE.

GELUKKIG NIEUWJAAR 2008 !

Ik wens je geen overmaat aan dingen,
ik wens je alleen
wat de meeste mensen niet hebben.
IK WENS JE TIJD,...
tijd om te genieten en te lachen,
tijd om na te denken,
tijd, niet alleen voor jezelf,
maar ook voor de anderen.
Ik wens je tijd,
niet om je te haasten en te rennen,
maar tijd om tevreden te kunnen zijn
en om je te verbazen.
Ik wens je tijd om naar de sterren te grijpen,
om te groeien en te rijpen,
te hopen en lief te hebben.
Ik wens je tijd voor jezelf,
tijd om elke dag, elk uur
als geluk te ervaren.
Ik wens je ook tijd
om schulden te vergeven.
IK WENS JE TIJD OM TE LEVEN !

N.B. GRAAG OOK NOG AANDACHT VOOR MIJN ANDER BLOG:

blog.seniorennet.be/tony2005
blog.seniorennet.be/credo_at_tony2011
www.kerknet.be/microsite/ademtocht/

OPGELET ! SCHUIF OOK DOOR VOOR INHOUD RECHTER KOLOM !

OPGELET ! VANAF HET NIEUWE WERKJAAR ( September 2009 )
wijzigt de naam van ' GULDEN LEEFTIJD '; de nieuwe naam zal dan
luiden: ' ADEM-TOCHT '.

Deze meer dynamische naam wil ' de spirit ' van onze beweging uitstralen. We kunnen inderdaad ' OP ADEM ' komen in Gods scheppende levensadem.
En ' TOCHT ' staat voor een dynamisch gebeuren van mensen ' onderweg ', voortgestuwd en gedreven door ' de tocht ', die we voelen als de adem in onze nek.
Wij willen dan ook onze interdiocesane voorzitter ERIC BRUNEEL ten volle steunen in dit nieuwe opzet.

GELUK IS HET ENIGE DAT ZICH VERDUBBELT ALS MEN HET DEELT.

EEN LEVEN ZONDER DROMEN IS ALS EEN TUIN ZONDER BLOEMEN.

HOE DE RIVIER OOK KRONKELT, UITEINDELIJK BEREIKT ZE TOCH DE ZEE.

KLEINE DINGEN MAKEN NIET VEEL DRUKTE, MAAR ZE MAKEN WEL GELUKKIG.

DICHT BIJ MEKAAR, MAAKT HET LEVEN MINDER ZWAAR.

VRIENDSCHAP GEEFT OGEN AAN DE AFSTAND EN EEN STEM AAN DE STILTE.

HET GELUK PLUK JE UIT DE MOOIE OGENBLIKKEN VAN ELKE DAG.

SPELEN IS EEN BEZIGHEID DIE MEN NIET ERNSTIG GENOEG KAN NEMEN.

TWEE DINGEN MOET JE GEVEN AAN KINDEREN: HOUVAST EN VLEUGELS.

BELEEF PLEZIER AAN HET LEVEN EN HET LEVEN ZAL JE OMARMEN.

WE LEVEN ALLEN ONDER DEZELFDE HEMEL, MAAR WE HEBBEN NIET ALLEN DEZELFDE HORIZON.

TOT IN HET NAJAAR WACHT DE APPEL ZIJN TIJD AF. DE APPEL IS WIJS.

LEVENSGENIETERS DRINKEN VAN HET LEVEN ZOALS ANDERE MENSEN WIJN DRINKEN.

WIJSHEID IS JE EIGEN GRENZEN KENNEN.

ER BESTAAT SLECHTS EEN MIDDEL TEGEN GROTE ZORGEN: KLEINE VREUGDEN.

GEDULD IS DE SLEUTEL TOT TEVREDENHEID.

EEN VLECHT VAN ROZEN ( F.G. Klopstock )

Het was lente. Haar ziende in mijn dromen,
ontvlocht ik haar met een lint van rozen. Zij kon er niet los uitkomen.
Ze voelde het niet eens en viel in rustig diepe slaap.

Ik keek haar aan. Mijn leven smolt op dit moment
aan 't hare vast. Ze werd mijn enig sacrament.
Hier rondt, wist ik, mijn levensboot de grote kaap.

Ik lispelde haar iets toe, van woorden en liefkozen,
speelde met het lint; overal geur van rozen.
Ze ontwaakte uit haar kinderlijke droompaleis.

Ze keek me aan. In deze blik klikt haar leven
aan het mijne. We leken nu aan elkaar definitief gegeven.
En rondom ons was één zonovergoten paradijs.

BENUT JONG JE TIJD... ( Robert Herrick / 1591-1674 )

Kies uit, en pluk jouw rozen in de knop.
Verder en verder weg vliedt de ' voorbije ' tijd.
Want eens gemist de eerste harteklop
verwelkt de roos en rest haar enkel spijt.

De zon, beroemde licht aan het firmament,
te hoger naarboven ze klimt, en klimt,
te sneller haar vierspan met snelheid gemend,
des te vlugger nabij komt haar nachtlabyrint.

En warmer dan warm is het eerste bloed,
en sterker dan sterk de eerste scheut.
Uitlopers nadien zijn vaak doornloos, zachtzoet.
Kies, jong, kies jeugdig, kies voor een heftiger leut.

Aarzel niet, jonkheid, benut jong je tijd.
Zoek rozen en een partner in hun eerstebloeimomenten.
Te laat? Vind dan geen troost in zelfverwijt.
Je hebt een bloem-mét-blos gemist in haar unieke lente.

CITATEN
----------

Enkel met het hart kan men goed zien. Het essentiele is onzichtbaar voor de ogen. ( Ant. de Saint-Exupéry )

Een vrouw is een feministe of een masochiste. ( Gloria Steinem )

Het leven is een lichtflits tussen twee eeuwigheden duisternis.
( Vladimir Nabokov )

Ik kan niet treuren om het verlies van een liefde of vriendschap, zonder te denken, dat je alleen verliest wat je niet écht hebt liefgehad. ( J.L. Borges )

De mensen willen niet zozeer gelijk hebben, ze willen gelijk krijgen. ( Gilbert Cesbron )

Het zekerste middel om niet erg ongelukkig te worden is niet te verlangen erg gelukkig te zijn. ( A. Schopenhauer )

De samenleving is als de lucht; noodzakelijk om te ademen maar onvoldoende om van te leven. ( G.Santayana )

GEVONDEN (J.W. von Goethe ) 1749-1832

Op wandel langs bos en heideland,
zag ik roosjes in bloei in de schaduwrand,
eigen aardig, als in het donker sterren,
als kinderogen dichtbij, als kat-ogen van verre.

Ik wou ze gaan snijden voor in een vaas,
niet inziend dat ik me gedroeg als een dwaas.
Maar één roos zei plots - als bij wonder, voorwaar -
" Moet ik echt afgesneden en verwelken, zo maar ? "

Ik groef de kluit uit, met wortel en zand,
heb hem in mijn tuin op een stil plekje geplant.
Ik geniet nu er zelf van met méér eigen leut,
en zo brengt hij elk jaar menig nieuwe scheut.

GELOVEN... ( Tony Hutsebaut ) 07.03.1994

't Is dansen op een koord,
wandelen op het water,
gedragen door Zijn Woord...

't Is dwalen door woestijn,
zich laven aan Zijn Bron,
zo blij te mogen zijn...

't Is 't volgen van Zijn Licht,
zich warmen aan Zijn Vuur,
de sfeer van een gedicht...

't Is een adelaar gelijk
in ijle zuivere lucht,
steeds dichter bij Zijn Rijk...

't Is graven naar de ader,
't Is zoeken naar de schat,
thuiskomen bij de Vader...

't Is stil worden en stil zijn,
luisteren naar Zijn Roep,
Zijn Bloed zien in de wijn...

't Is vallen en weer opstaan,
de ' Via dolorosa ',
kordaat ten einde gaan...

WANNEER TOCH ? ( Amado Nervo / 1870-1919 )

Voorbij gaan duistere en heldere nachten.
Voorbij gaan dagen vol vermiljoen.
Grijze regens doen ons niet langer smachten.
De wolken zijn weg. Wanneer komt het rozenseizoen ?

De uren hebben geen haast, al geef je ze miljoenen.
Ze dragen loden schoenen,
en tergend traag beweegt de grote wijzer.

Kom uit, zeg ! Uitschietende scheuten zijn de schakel.
Tussen blad en twijg wordt haar vlees een mirakel.
Draagt d' eerste kardinaalsrood, of kleuren van de keizer ?

Eeuwige God, Gij kijkt niet op jaar of maand.
Wanneer dan toch plooit d' eerste roos zich open...
Want rozenbloei is vluchtig en voorbijgaand.
Versta ons ongeduld. Haar bloei willen we geenszins mislopen.

LAAT UW HOOFD... ( Paul Verbruggen )

Er is iets om de dingen heen
dat niet van hen is,
doch dieper dan zijzelf leeft.
Wanneer bij 't scheiden van de dag
de vijver stil wordt en alleen
nog ritslen in de blaren wordt gehoord,
en stiller nog de roeier
zijn riemen optilt uit het water,
dan duikt nog steeds de Lorelei op
en legt haar hoofd te dromen tussen 't wier.
Het lijkt of dit bestaan
de schaduw is van wat
daaronder dieper leeft,
en ons volledig boeit.
Het is de blik die gans de mens bepaalt,
het is de steen die met wat zon
aan 't leven gaat.
Hij is de gloed
die om juwelen vloeit
en Rembrand heeft verteerd.
Het is bij 't oopnen van de kamer
na de reis,
de diepe stilte van 't vertrek
en 't rood van de geranium
op de tafel.

MAANNACHT ( Victor E. van Vriesland )

Langzaam klimt de maan achter kleine daken:
een dag die stiller is dan dagen zijn,
giet zich koel aan mijn ogen uit, een schijn
van in verstorven rust glashelder waken.

Het is een onverwacht verplaatst geraken
in een bestaan dat er nog niet kan zijn,
of reeds voorbij: ik ken het niet als mijn
gebied; het zal mij tot een vreemde maken.

En ik geloof niet meer wat, nog zoeven,
achter mij werklijk bleef. Een streng licht vult
strak, bleekblauw, met vernieuwing onze dreven.
Al het vroegere wordt erdoor onthuld:

dat het vergoed wordt en wordt opgeheven,
verijdeld, weggevaagd tot ander leven.

BEDENKING...

Aan de bekende zen-specialist D.T.Suzuki werd eens de vraag gesteld waarin de typisch oosterse wijsheid eigenlijk bestaat. '' De wijsheid van het Westen- antwoordde Suzuki - kijkt naar buiten, de wijsheid van het Oosten kijkt naar binnen '
Het Westen zoekt naar de objectieve, zakelijke, meetbare, menigvuldige werkelijkheid; het Oosten zoekt naar de diepere dimensie, naar de grote eenheid waar alle dingen van getuigen. Men zou hier kunnen opwerpen: het Westen heeft in elk geval een ongewoon rijke en diepgaande psychologie uitgebouwd, en deze psychologie kijkt toch wel naar binnen?
" Jawel - antwoordt Suzuki - maar als u naar binnen kijkt op dezelfde wijze waarop u naar buiten kijkt, maakt u van dit binnen een buiten ".
Een psychologie die de mens benadert als een object tussen andere objecten, die de menselijke werkelijkheid ontleedt in mechanismen en gedragspatronen, maakt van het ' binnen ' een ' buiten '.
Het gaat erom de dieptedimensie in alles bloot te leggen en zo te ontdekken dat alles in alles is, dat alles één is.
Dit is wel de grondintuîtie van alle grote filozofen en mystici.

AL KUIEREND... ( Pierre De Paepe )

Genietend en gemoedelijk,
gezapig en genoeglijk,
langs zandige, stilstaande paden,
een schroeihete zon in de rug,
als een twee-één symbool
ver voor zich uit
hun frele schaduw werpend,
kuieren ze zonder verzuchting
dan samen en vredig te zijn,
te worden verwarmd en verlicht,
genotvol
nergens heen te gaan,
nergens vandaan te komen,
gewoon: te zijn
en voort te kuieren
met lichte tred op blote voet
los van 't gevoel zich te verplaatsen,
vrij van 't gevoel ooit te verwijlen,
zonder vragen,
zonder antwoord noch suggestie,
van binnenuit
de eeuwigheid
te proeven en te smaken,
elkaar volgend
zonder weten
wie voorgaat,
wie nakomt,
arm in arm,
de vingeren gestrengeld
of het nooit anders was,
de voeten in de madeliefjes nu,
het hoofd in de koelblauwe hemel,
het hart in God.

EN JIJ, WIE ZEG JIJ DAT IK BEN ? ( Henri Lasserre )

Als er sinds altijd tekens zijn die suggereren dat God ' Iemand ' is die mij wenkt en die zich voor mij interesseert; als Hij, vooral, in Jezus Christus tot ons gekomen is als broeder van de mensheid, van ons houdend zoals wij zijn en ons oproepend te worden zoals Hij is; als Jezus de dood voorbij, het leven leeft dat ons te wachten staat, dan moet zijn broederlijke blik wel proberen de mijne te kruisen.
En waarschijnlijk zal ik zijn stem horen opwellen in het diepste van mijn hart, daar waar het nutteloos zou zijn te proberen die indringende vraag niet te horen:
' Jij, wie zeg jij dat Ik ben ? '.

AAN GUIDO GEZELLE ( Alice Nahon )

Daar weet geen één de stille troost,
die door m' n kale kamer bloost.
't En is geen zonlicht van de Oost,
't en is geen lief dat kust en koost...
Het is een oude beeltenis
van hem, die schoon van eenvoud is
en prachtig droeg z'n droefenis....
Gezelle..., m' n goede Gezelle.

Dààr, op uw voorhoofd staat geprint
het lijden van een mensenkind,
en wen m'n blik uw blikken vindt,
is 't of ge een verzeke begint...;
Een verzeke dat veel vergoedt,
een dichteke, dat dromen doet...,
een liedeken voor Vlaanderen zoet,
Gezelle..., m'n Vlaamse Gezelle.

Wanneer te sterven ging de zon,
de schemering heur webbe spon,
wanneer de smart mij overwon
en ik die smart niet dragen kon;
dan heb ik vaak me neergezet
dicht bij dat oud-verkleurd portret...,
dààr toeven was me een schoon gebed,
Gezelle..., m'n heilige Gezelle.

O geef me van uw heel gezicht
de ziel die in uw ogen ligt;
de ziel, die lijk een blom naar 't licht,
naar God en Vlaandren stond gericht,
en leer het, zanger, leer het mij
door levensvreugd en stervenstij
te dichten simpel zoals gij,
Gezelle, m'n meester Gezelle.

IK WON... ( Alice Nahon )

Ik won in dit leven geen echtgenoot,
ik liep mij achter de mannen -- dood !
Ik won alleen maar als lotgenoot
een varken... en toen ik het won...
was het dood !

Zo dood als ne pier en ik zocht een graf.
Om haar te begraven, - hoe laag, hoe laf -
Mijn laat- gekomen, mals, blank ideaal,
ik moest het begraven en ... hier is 't verhaal.

Van zijne begraafnis, het was geen groef,
geen kerkhof, geen gracht, maar naar modern behoef,
het was een crematorium, zo heet, zo droef !

't Was Webers oven, 't kwam er uit,
't blank ideaaltje met verbrande huid
en d' asse heb ik, naar de oude wet
in zeven lege magen
als urnen, bijgezet.

SPEUREN NAAR GOD... ( Carlos Desoete pr. )

Speuren naar God is speuren naar de kern van je leven, is zoeken naar wie of wat je doen en laten bepaalt en richting geeft.
Het is gaandeweg ontdekken dat iets of Iemand je draagt in goede en kwade dagen. Dat kan van alles zijn: geld of carrière, eigenbelang of welbehagen, of liefde en aan anderen gegeven zijn.
Wie of wat zal jouw God zijn, de kern van je doen en laten ?
Welke God laat in jouw leven zijn sporen na ?
Ik zag buren de handen in elkaar slaan om de gevels van de buurt een grondige beurt te geven. En ieder droeg het zijne bij in de mate van zijn mogelijkheden. De één zorgde voor een grote ladder, de ander voor een waterspuit, nog anderen voor borstels en sponsen...
Er was iemand die trakteerde met een verfrissing, en zij die niets meer konden doen supporterden met een dankbaar hart. Allen deden ze mee, ieder naar eigen vermogen. Geen enkel huis werd overgeslagen, niemand viel uit de boot.
Het was een drukke bedoening in die buurt en niet alleen vanwege het vele werk. Het gonsde er van saamhorigheid.
DIT MOET HET RIJK GODS ZIJN, DE WERELD VAN ' IK-ZAL-ER-ZIJN-VOOR-JOU '. HET RIJK VAN GOD IS MIDDEN ONDER ONS.
WIE GOD IS, HEEFT GEEN MENS OOIT GEZIEN. ALLES WAT WE WETEN, IS DAT TELKENS WEER IN DE GESCHIEDENIS MENSEN DOOR HEM WORDEN GEGREPEN, DOOR ZIJN LIEFDE GERAAKT, EN DAT ZOIETS JE LEVEN KAN VERANDEREN.
EN DAT HIJ EEN NAAM HEEFT: ' IK ZAL ER ZIJN VOOR JOU '.

CITATEN
----------

De meeste auteurs zijn ijdel; enkele zijn het niet: uit ijdelheid.
( J.A. Rispens )

Je moet geen vraagteken zetten waar God een punt heeft geplaatst. ( Afrika )

De trots, eer, edele hartstocht, is niet blind voor eigen gebreken, maar de hoogmoed wel. ( G.C. Lichtenberg )

Boeken zijn als mensen: ze maken een bepaalde al dan niet prettige indruk op ons nog voor we ze hebben leren kennen.
( Cees Buddingh )

Tel de uren van vandaag bij het verleden en ge zijt ze kwijt.
Trek ze af van morgen en ge houdt ze over.
( Karel Jonckheere )

Genie is niets anders dan een grote vaardigheid om geduldig vol te houden. ( G. de Buffon )

MIGNONNE, ALLONS VOIR ( Pierre de Ronsard ) -1524/1585-

Lieveling, laat ons vlug kijken of de roos
die bij dageraad zo achteloos
haar kleed voor de zon heeft uitgestald,
vanavond nog netjes in de plooien valt.

Zie, helaas, liefste, in zo'n korte tijd,
is ze, vanaf deze verheven plek
haar schoonheid welhaast helemaal kwijt.
O, natuur, o lelijke schoonheidsvlek !
Zo'n korte bloei: vanaf het kwijnen van de maan
slechts tot de zon zal ondergaan.

Zolang je op jouw leeftijd als een parel schittert,
is 't leven romantisch en nooit bitter,
wisselend bij eb en vloed, bij elk jaargetij.
Pluk, en geniet van uw jeugd voluit.
Ook bij een mooie bloem als jij
dooft schoonheid met de jaren onontkoombaar uit.

LEID GIJ MIJ VOORT... ( Kard. J.H. Newman )

Leid, vriendlijk Licht,
mij als een trouwe wacht,
leid Gij mij voort.

'k Ben ver van huis
en donker is de nacht,
leid Gij mij voort.

Schoon ook de toekomst
mij verborgen zij,
licht, stap voor stap,
mij met Uw schijnsel bij.

Niet immer sprak
mijn ziel zo stil tot U:
leid Gij mij voort.

Ik liep mijn weg
bij eigen licht, maar nu:
leid Gij mij voor.

Mijn zonlicht zonk,
maar ach, mijn hoogmoed
liet mijn hart geen rust
en 'k vond Uw vrede niet.

Schenk mij Uw zegen,
toon m'Uw wondermacht
en leid mij voort
langs 't smalle pad,
tot in de donkre nacht
de morgen gloort.

Dan lacht me toe
der englen trouwe wacht
die mij geleidd' en
mij heeft thuis gebracht.

ALEGRIA ( Antonio Machado ) -1875/1939-

De prille ochtend in april lachtte ons toe,
de maan was na haar nachtelijke arbeid moe;
achter haar liep als een dagdroom een streepje wolk,
wit, halfdoorschijnend, draaiend als een kolk.

Ik opende mijn raam langs de kant van de zon
waar de goudkleurige horizon snel aan warmte won;
vogelzang, brongeklater, fel licht, maakten me sprakeloos,
evenals de dauwgeur van een vroeg open roos.

De middag was helder, vol melancholische gedachten,
met open ramen die de bries naar binnen lokten,
en overvloedige rozengeuren, zoals was te verwachten;
maar ook zacht treurgeluid van verre klokken.

Wààr zijn precies die dampende rozentuinen?
Wat vertelt het klokkengelui wijds over de kruinen?
Ik vroeg het de namiddag toen die in de avond overvloeide:
ligt vreugde en vrolijkheid dichtbij in het verschiet?
De avond glimlachte: ze kwamen in volle dag als alles hectisch bloeide.
Door u onopgemerkt, ging de vreugde voorbij.
Tweemaal passeert zijn niet.

CITATEN
-------------

Sommige mensen zullen, nooit iets leren, omdat ze alles te vroeg begrijpen.
( A. Pope )

De menselijke ontwikkeling voltrekt zich in de historische tijd minstens honderduizend maal sterker dan in het prehistorisch tijdperk.
( Julian Huxley )

De waarde van een mens herkent men aan wat hij met zijn vrije tijd weet te doen. ( M. Waggerl )

De boom van de liefde heeft maar één tak. Daar spruit nooit een tweede voor de eerste brak.

Om écht de sfeer van een plek op te zuigen moet je er alleen naar toegaan en je tijd nemen. ( G. Santayana )

De strijd die de kunstenaar bewust of onbewust tegen het publiek voert, draait bijna uitsluitend om het probleem van de slechte smaak van het publiek. ( Henry Miller )

Begin en de helft is klaar, begin opnieuw en alles is gedaan.(J.Guitton)

Niets benadert domheid zo dicht als de geest zonder redelijkheid.
( Mme Necker de Saussure )

IS ER EEN KRACHT DIE GENEEST ? ( Catharina Visser )

Is er een kracht die geneest ?
Als wij, op de bodem van ons kunnen zijn,
als wij pijn hebben, ziek zijn
of eenzaam door de dagen gaan:
is er een kracht die ons doet opstaan ?

Kom mij niet aan met mooie woorden,
zeg niet dat lijden een zin heeft, een doel !
Als de afgrond zich opent en nergens houvast is,
troost mij dan niet met andermans pijn,
kom mij niet aan met schoonheid en zon.

Maar waak met mij in de grot van de smart,
begrijp de volle omvang van mijn klacht,
kleineer mij niet, laat mij mijn waardigheid.
Wie weet - in de nacht, tussen jou en mij
roert zich een kracht die geneest.

BEZINNING ( uit: Hoogland Sept. 1971 )

In het verre Oosten, dicht bij zon en zand, leefde er eens een jonge man. Toen hij de leeftijd had, riep zijn vader hem.
'' Jongen, je tijd is er. Zadel je kameel en ga op naar de fee, diep in de woestijn, die de bron bezit van de liefde. ''

De jongeman zadelde de kameel, kuste zijn lieve moeder, omhelsde zijn bezorgde vader en ging op tocht, diep in de woestijn.
Bij elke oase vroeg hij naar de prinses met het water van de liefde en al maar door wezen de mensen hem naar verder.

Op een middag ontmoette hij, midden in de woestijn een wondermooi meisje. Hij bloosde ervan om een gesprek te beginnen; daarom stelde hij maar de vraag, die hij overal had gesteld: " Mag ik drinken ? " Zij glimlachte en opende haar handen als een bekken, plots was er helder water in.
En terwijl hij zich bukte om gretig te drinken, sijpelde het water tussen haar vingers door en in zijn haastige gulzigheid, kuste hij haar handen.

Op die plaats groeien er nu woestijnrozen want daar ontdekte de jongeman de liefde.

WILDE HEIDEROOS(Johann Wolfgang von Goethe)1749-1832
(Heidenröslein)

Een jongen zag een roos in bloei,
wild roosje van de heide.
Hij dacht: " die roos is straks van mij ".
Het stemde hem, even, hebberig blij.
Roosje, roosje, rood zo fel,
roosje van de heide.

Z'n zakmes nam hij om te snijden.
't Roosje protesteerde zoveel het kon.
" Laat mij leven in de zon ".
Ze richtte zich op om te strijden:
Roosje, roosje, rood zo fel,
roosje van de heide.

" Mijn doorn zal je aan mij doen denken. "
Maar hij: " 'k Wil je eerst hebben en dan schenken ".
Haar lot was niet meer te vermijden.
Roosje, roosje, rood zo fel,
roosje van de heide.

Zich weren hielp niet meer. Hij sneed.
De roos prikte hard, ze streed;
op 't einde gaf ze zich en leed,
ruw weggerukt, geroofd, ja: beide!
Roosje, roosje, dood zo snel,
roosje van de heide.

AFSLUITDIJK ( Maria Vasalis )

De bus rijdt als een kamer door de nacht,
de weg is recht, de dijk is eindeloos,
links ligt de zee, getemd maar rusteloos,
wij kijken uit, een kleine maan schijnt zacht.
Voor mij de jonge pas-geschoren nekken
van twee matrozen, die bedwongen gapen
en later, na een kort en lenig rekken,
onschuldig op elkanders schouders slapen.
Dan zie ik plots, als waar 't een droom, in 't glas
ijl en doorzichtig aan de onze vastgeklonken
soms duidelijk als wij, dan weer in zee verdronken
de geest van deze bus het gras snijdt dwars door de matrozen heen.
Daar zie ik ook mezelf. Alleen mijn hoofd deint boven het watervlak
beweegt de mond als sprak het, een verbaasde zeemeermin.
Er is geen einde en geen begin aan deze tocht, geen toekomst,
geen verleden, alleen dit wonderlijke gespleten lange heden.

STILTE ( Gery Florizoone pr. )

Heer,
wat is mijn verlangen
naar stilte groot
op sommige dagen
en mijn pogen
om die te vinden
schaars en klein.

Ik ga de kerk van rust
en vrede voorbij,
onder het gerammel
van mijn drukte.
Ik ren uit de stilte weg
in het modekleed
van haast en zorgen.

Help mij
de deur te vinden
naar mijn binnenkamer,
en te rusten aan het raam,
de vrede te lezen
in de wingerd
die zijn herfsttij vierd
rond rijpende druiven,
roerloos en voldaan.

Leer mij de deur
achter mij te sluiten
en bij mezelf thuis te zijn,
te leven in mijn bloed,
in mijn handen
in mijn voeten,
in mijn geest en mijn hart,
leer mij me te omkleden
met een mantel van vrede.

ONT-MOETEN: HET BEGIN VAN HET MOETEN ( Jef Demolder - B.D. )

Het ' ont '- in ontmoeten is geen ontkenning.
Ontmoeten is niet het einde van het moeten.
Integendeel, ontmoeten is het begin van het moeten
zoals ontvlammen het begin is van het vlammen.
Ontmoeten is beginnen te moeten:
de blik van de ander verplicht mij tot erkenning van heel zijn of haar menszijn.
Ontmoeting plaatst ons voor de radicale keuze tussen goed en kwaad.
De grenzen van mijn eigen kleine wereld worden doorbroken als de ander mij binnenleidt in zijn of haar wereld.

CITATEN
-----------

Algemene begrippen en grote verwaandheid stichten altijd groot onheil.
( J.W. von Goethe )

Je kunt op een standpunt staan, maar je moet er niet op zitten.
( Erich Kâstner )

Is het zo zeker dat u de censuur zou afschaffen als u de macht zou hebben, ook de censuur gericht tegen de krachten die uw macht naar het leven staan ? ( Erik van Ruysbeeck )

De stoutste fantasie heeft minder uitwegen dan het lot.( A. Malraux )

De huwelijkse staat is als wijn: men kan er slechts goed over oordelen na het tweede glas. ( Douglas Jerrold )

Veel begeren is veel ontberen ( Horatius )

Er is maar een ding ter wereld erger dan beroddeld te worden en dat is niet beroddeld te worden. ( Oscar Wilde )

ETEN EN HEBBEN ( Carlos Desoete pr. )

Je moet dit eens proberen:
op een dag in de week
sla je een maaltijd over,
je eet dus niets,
je moet dus ook geen eten klaarmaken -
en de tijd die daarvoor vrijkomt
besteed je aan iets
waarvan je al jaren zegt dat het belangrijk is
maar waarvoor je gewoon geen tijd had
of maakte:
de lang beloofde brief,
het steeds maar uitgesteld bezoekje,
een half uur stilte en gebed...
Gegarandeerd,
je dag wordt anders.
De kringloop van eten en hebben,
en de vrees van nooit genoeg
wordt plots doorbroken,
er is ineens een zee van tijd
voor wat écht belangrijk is.

HOE LOOPT DE WEG DOOR DE WOESTIJN ? ( F. Timmermans )

Hoe loopt de weg door de woestijn
naar Uw Beloofde Landen ?
Er is veel dorst, er is veel pijn,
maar weinig troost voorhanden.
Wij kwamen in 't begin der wegen
de kloeke druivendragers tegen,
en vroegen toen reeds: Is 't nog ver ?
Zij wezen met kort duimgebaar,
alsof het nog een boogscheut waar,
naar d' Avondster.
En 't land werd niet gevonden.
Maar 't heimwee blijft, spijts twijfel, nood
en ijdelheid en zonde.
Begint het soms in 't aanschijn van de dood ?
Men zegt: Wie God wil zien moet sterven...
Of loopt de weg doorheen de grot
van onze ziel, waarin Gij waakt, mijn God ?
Dan valt de schone hoop in scherven,
want dan begint de weg van her...
Dan was het nooit zo na, mijn God,
maar ach, ook nooit zo ver !

uit: Dieu, personne ne l'a jamais vu (Alain Patin)

Ze hebben U zoveel gezichten gegeven, dat ik mij liever geen voorstelling van U maak. Ze hebben U de schuld gegeven van zoveel misdaden, dat ik liever denk dat U er niet bent. Ze hebben U zoveel kanonnen doen zegenen, dat ik heb gezegd: ' Vrede zonder U ! '

Ik wilde het geheim van de dingen leren kennen en uw aanhangers zeiden me: ' Dat is verboden. ' Ik wilde mijn eigen leven leiden en uw priesters zeiden me: ' Dat is immoreel. ' IK wilde een rechtvaardiger en warmere wereld maken, en uw volgelingen vonden allemaal een excuus. Ik ben in opstand gekomen tegen het lijden en de dood en ze zeiden tegen me: ' Het is de wil van God. '
En toch, als U zich verbergt, wat een vertrouwen in hen die een valse voorstelling van U gaven! Als U bestaat, wat een liefde dat U hen uw schepping nog toevertrouwt !
Als U komt, wat een geduld om te wachten tot ze veranderen! Maar als U bij ons bent gekomen, dan ben ik er niet meer verbaasd over dat ze U gekruisigd hebben!

MOZART ( Gabriêl Smit ) uit: Evenbeeld 1981

Soms is muziek een landschap, bomen,
gebergte, een brede, trage rivier, hoog
drie vogels, je kunt dan stil achterover
luisteren en kijken tegelijk, een droom.

Maar Mozart horend lukt dat nooit,
hij is niets dan muziek, klank bewogen
in en door zichzelf, iets als een grenzeloos
feilloos begrenzen van een zielsvermogen

dat opbloeit in melodie als een bloem
uit een knop, volmaakt zichzelf en toch
een haast onmerkbare oneindigheid

meer. Er is niets, niets aan te doen,
evenmin als aan het voorjaar dat komt
en stuwt naar zon: in bloemen volklonken tijd.

AAN EEN VRIEND DIE ME EEN BOEKET ROZEN ZOND.
( John Keats / 1795 - 1821 )

Ik was aan het wandelen langs velden wilde haver
toen de leeuwerik met gorgelen en tiereliers
zijn zang vibreren liet, verborgen tussen klaver,
verscholen voor de ochtendridders, avonturiers,
die, met hun ingedeukte schilden,
tegen ingebeelde krijgers zich toch verweren wilden.

Plots zag ik te midden van speels-ernstige natuur
een bloem, zoals zich nooit aan mij vertoonde, pas ontloken.
Zo artistiek van aanblik was geen enkele sculptuur,
haar geur zo zoet als nog nooit uitgesproken.
Ze leek een gracieuze toverstaf, die mij genoegen schiep.
" Deze muskusroos overtreft ver alle andere rozen " riep ik.

Maar toen jouw rozen, vriend, mij werden aangereikt
werd ik overweldigend bezield, vol sensitiviteit.
Ze fluisterden me teder toe: des schenkers mildheid,
vriendschap en innemendheid
brengen wij, zalig en toegewijd.

IN MEMORIAM MATRIS ( Gabriël Smit )

De wind begint aan mijn ramen
van u te praten en lantarenlicht,
bewogen door schichtige, dode blaren
verbergt bijna uw goed gezicht.

Het is winter, de aarde ligt naakt
en verlaten onder de scherpe regen.
De dood heeft alles dicht gemaakt
en een ander doel gegeven.

De dood, die het zaad omsluit,
grimmig en hard, heeft uw ogen
gebroken - het licht is uit -
maar is nu teruggekomen.

Want wie alles wil nemen geeft altijd weer
iets terug, wat steeds zal ontvluchten.
Ik zit in de winter en ik weet: -
er zijn om ons lichte geruchten,

stemmen,vogels, engelen,dromen,
vertrouwde geleiders van ons lot,
die de dood nog nimmer ontnomen
heeft aan wie luistert naar God.

De winter breekt door mijn ramen
en de dood vergezelt hem,bitter,
maar straks zal het zeker sneeuwen gaan en
wordt alles witter.

VERKLARING ( Maurice Gilliams )

Laat mij alleen als de engel komt:
Gij noemt met een ondankbaar woord:
stoel en tafel, water en brood;
en zo zoudt gij de engel noemen - de dood.

Laat mij alleen. Het kan nacht bij dag
en het kan dag bij nacht voor mij zijn;
en er is bijtijden een vernietigende klaarte
die in mij binnen schijnt.

Als de engel mij verlaat
na dit bitterschoon bezoek;
noem niet met een ondankbaar woord;
geest en lijf, gebeente en bloed.
In droom zult gij mij wedervinden,
een spook - maar heet mij uw beminde.

IK DANK U VOOR DRIJ ROZEN... ( Alice Nahon )

Ik dank u voor drij rozen
uit lieve hand gekregen
drij rozen en... de tijd stond stil
van prinselijke pose
rond mij voorzichtig voor mijn leed
toen toog hij weer
gebarenbreed
ik stak de rozen aan mijn kleed.

En deed de wintermantel toe
hij was te zwaar gekozen
voor deze tedere levens en
de kroon viel van de rozen.

Toen ik de mantel opensloeg
zie hoe mijn vreugd nog enkel droeg
drij naakte harten goor en geel
maar hoop en op een trotse steel
lijk op de fiere stengel van
mijn hals d'ellende schoon zijn kan.

Zij groeten U nog voor zij gaan
in de la der souvenieren
met de verrijkte glimlach van
die nimmer 't zomeren vieren.

Zij groeten U, die herten drij
en dat van mij, en dat van mij
verinnigd door gebroken gloor
die roos die vroeg heur kroon verloor
onder grof leed de logge pij
de mantel veel te zwaar voor mij.

WEETJES....

Weet je waarom er geen Nobelprijs voor de wiskunde bestaat? Omdat de geliefde van Alfred Nobel ervandoor is gegaan met een wiskundige en de Zweedse industrieel deze wetenschap niet als erg nuttig inschatte.

De eerste volwaardige elektronische computer werd tussen 1943 en 1946 ontworpen aan de universiteit van Pennsylvania. De constructie woog 30 ton en de 18000 vacuümbuizen namen een zaal van 10 bij 16 m. in beslag.

De kans dat zich in een groep van 23 personen minstens twee bevinden die op dezelfde dag jarig zijn, is groter dan 50 %. In een groep van 60 is die kans 99 %.

Blikjes zijn cylindervormig omdat deze vorm, na de bolvorm die je helaas niet kunt stapelen, voor een gegeven volume een zo klein mogelijke oppervlakte aan materiaal behoeft indien je de afmetingen in een juiste verhouding neemt. Die verpakking kost de producent het minst.

Ook dieren kunnen tellen. Als in een vogelnest van vier eieren er één wordt weggenomen, zal het ouderpaar het nest blijven verzorgen. Als er twee worden weggenomen niet meer

Descartes bleef 's morgens graag in het bed liggen. toen hij een vlieg tussen de balken van het plafond zag kruipen, kwam hij op het idee om haar parcours te beschrijven door middel van de (veranderende) afstanden
van haar positie tot die balken.
Zo zie je maar dat lui zijn niet noodzakelijk dom maakt.

Wiskundigen zijn zoals Fransen, wat je ook tegen hen zegt vertalen ze in hun eigen taal en vervolgens is het iets totaal anders geworden. ( Goethe )

Een wiskundige is een machine die koffie omzet in stellingen. ( Paul Erdös )

Blikseminslag: de meeste mensen zijn bang voor de bliksem. Terecht, want het is één van de gevaarlijkste natuurverschijnselen op aarde. De temperatuur in een bliksemschicht is immers hoger dan de temperatuur aan de oppervlakte van de zon en kan maximaal 30.000 graden Celcius bedragen. De spanning in een bliksemstraal kan oplopen tot 100 miljoen volt! Als de bliksem inslaat, ontstaan er door de bijhorende magnetische velden rondom de inslag nog sterke inductiespanningen, waardoor elektrische en elektronische apparaten beschadigd kunnen worden.

MAAK VAN MIJ EEN REGENBOOG... ( Dom Helder Camara )

Maak van mij een regenboog
met al die mooie kleuren
waarin U, God, voor iedereen
Uw licht breekt na de regen.
Maak van mij een regenboog,
symbool van betere tijden
die na iedere storm op zee
Uw licht mag laten schijnen.

Is het waar, Heer, dat U ook
vandaag de dag
nog graag naar de wateren
kijkt,
naar de wind en naar het licht ?
Is het toeval dat het vogels
zijn,
bloemen en kinderen
waarvoor U speciale
aandacht hebt ?
Maar zeker weet ik ook
dat U niet minder oog hebt
voor wat mensen
onophoudelijk doen
die delen in Uw schepping.
Als ik kon zou ik ieder kind
een globe geven of een
werelkaart
om hun een wijde blik te
geven
een hart voor ieder volk en
ras.

Is het waar dat U de
regenboog
als teken van vrede aan de
hemel plaatst,
als teken van verzoening met alle mensen ?
GEEF ONS OPNIEUW ZO'N
DUIDELIJK TEKEN,
DAT DE WERELDBEVOLKING
WAKKER SCHUDT.
MAAK DAT DE RIJKEN VAN DEZE
AARDE
DE WAANZIN VAN DE OORLOG
ZIEN
EN DE ARMOEDE VAN ZOVELEN,
ALS SCHANDE VOOR HUN KINDEREN

JEZUS EN HET FEEST VAN BROOD EN WIIJN ( P.M.BROECKX pr. )
( ' Onder de maaltijd nam Jezus het brood, sprak de zegen uit, brak het en gaf
het aan zijn leerlingen...' ( Mt. 26,26 )

Het valt niet altijd mee om je leven door te komen.
Het valt niet altijd mee om je dagen en uren door te komen.
Het valt niet altijd mee om je avonden en nachten te vullen
met slaap of met dromen.

Maar soms is er een uur, soms is er een avond die je nooit meer vergeet.
Een avond of een uur, waarvan je alleen een gebaar onthoud,
een glimlach, een woord, een glas wijn op tafel,
wat kruimels van hagelblank brood op het vloertapijt.
Een geschenk: een glinstering van een ring, een boek, een cd.

Eeen uur en een avond waarop een mens zichzelf aan je gaf,
helemaal: zijn ogen drukten het uit, en zijn mond en zijn handen.

Een uur en een avond waarop een mens een medemens werd,
een vriend, een tafelgenoot waarmee je brood en wijn en je leven kunt delen.

En brood en wijn en woorden en gebaren worden tekens van een land,
ver en vreemd, van een feest van liefde, vrede en vreugde.
Zo'n avond en zo'n uur moet de avond en het uur geweest zijn
van de eerste Witte Donderdag van alle tijden.

Eerst is er het gebaar van Jezus in de voetwassing, onbegrijpelijk
en ook onbegrepen door Petrus en de anderen.
Er is de allusie op het verraad: liefde van Jezus die misprezen wordt,
liefde van judas die verziekt tot ontrouw.
En de angst, de schrik, de onzekerheid van de leerlingen:
' Ben ik het, Heer ? '

Er is het brood dat wordt gebroken, de wijn die wordt gedeeld.
Dat is normaal.
Maar dan die vreemde woorden:
' DIT IS MIJN LICHAAM. DIT IS MIJN BLOED. '
Dit is met andere woorden mijn leven.

EET ERVAN, DRINK HET OP.
EET MIJ OP, DRINK MIJ OP.
EN LAAT DIT ANDEREN OOK DOEN MET JULLIE, TOT MIJN GEDACHTENIS.'

Om die avond, om dat uur met Jezus te herbeleven komen wij bijeen
in elke Eucharistieviering.
Dan is Hij bij ons, Hij gaf zichzelf opnieuw in brood en wijn, op het
feest van brood en wijn.

BROOD ETEN KAN EEN FEEST ZIJN !

DE BASILIEK ( Tony Hutsebaut ) EDEGEM, 06.09.1993

Die groene koepel
tussen groen,
daar heb ik mee te doen...

Het is het Huis van
God, de Heer,
Hij roept op; keer op keer...

Het orgel nodigt
feestlijk uit,
gouden licht, lief geluid...

Zijn Woorden worden
weerom waar,
raken de zielesnaar...

Zijn Lichaam komt tot
leven weer
als Teken en veel méér...

Ach mens, je weet niet
wat je mist;
als je dat maar eens wist...

Breng diepgang in je
leven, dat
gevoel kan Jezus geven...

De hemel raakt de
aarde hier:
Zijn deur staat op een kier...

N.B. 2008 is het jubel- en jubileumjaar van de Onze- Lieve- Vrouw- van- Lourdeskerk te Edegem. Vooreerst viert de kerk haar 75- jarig bestaan en dit uitgerekend in het jaar waarin het 150 jaar geleden is dat Onze- Lieve- Vrouw verscheen aan Bernadette Soubirous in de grot van Lourdes. En het beeld van Bernadette wordt plechtig geinstalleerd op 1 mei 2008; dus zeker de moeite waard om een bezoek te brengen aan kerk en grot ! Hartelijk welkom !

DE OPSTANDING   ( Anton Van Wilderode   pr. )

Paulus schrijft aan de Korinthiêrs over de opstanding van Christus, daartussenin lezen wij zijn levensverhaal. A. Van Wilderode hertaalt de evangelietekst op een meesterlijk poêtische wijze.

De overlevering die ik verkondig
en zélf het eerst van anderen heb gehoord,
leert dat - naar luid van het schriftuurlijk woord -
Christus gestorven is voor onze zonden,

dat Hij begraven is, en opgestaan
de derde dag ( zoals de schriften leren ),
dat Hij aan Kefas-Petrus is verschenen,
daarna aan het apostelftal, de Twaalf,

vervolgens aan vijfhonderd broeders samen
van wie de meesten nog in leven zijn,
als aan een misgeboorte, ook aan mij
de allerminste en de allerlaatste

en door mijn levenswandel zelfs niet waard
apostel van de Heer te mogen heten,
daar ik de kerk van God verwoed bestreden
en nagezet in het openbaar.

Doch wat ik ben, ben ik door Gods genade.
Die is aan mij niet tevergeefs geweest:
van alle broeders zwoegde ik het meest,
niet ik was het, met mij streed Gods genade.

Waren zij het - of ik, is om het even:
zo preekten wij en zo hebt gij geloofd.
Indien verkondigd werd dat uit de dood
Christus de Heer werd opgewekt ten leven, -

hoe zijn er onder u dan die beweren
dat  er geen opstanding van doden is ?
Is er opwekking noch verrijzenis
dan is het alles ijdel wat wij leren,

en als ook Christus niet is opgestaan
heeft het geloof dat gij belijdt geen waarde,
dan zijn wij de rampzaligsten op aarde
met allen die de dood zijn doorgegaan.

De waarheid is: Christus als eersteling
van hen die zijn ontslapen, is verrezen
én daarom wij met Hem. Zo zal het wezen
wanneer de dag komt der voleindiging.

EEN BEETJE AANDACHT.... ( Bart Peeters ) C.M.

Het gaat soms om een blik,
om een simpel woord,
een lach zo zacht
dat je hem nauwelijks hoort.
Het is simpel als water,
je denkt, is het dat maar...
Een beetje aandacht voor mekaar.

Een beetje aandacht, een klein gebaar,
een beetje aandacht voor mekaar,
het hoeft niet steeds serieus te zijn,
een lach is geen bezwaar.
Een beetje aandacht voor mekaar.

Een zwaai, een hand,
een zucht, een zoen.
Iemand die vraagt, kan ik iets doen ?
Iemand die klaar staat.
Die ene zet,
een dribbel die een leven redt.

Het gaat meer om de intentie,
of een beetje goeie wil,
een warme blik
of een attentie
en de planeet voelt minder kil.

CITATEN
-------------

Alleen de enorme inspanningen die het leven van ons vergt, leren ons de goede dingen ervan te waarderen. ( J.W. von Goethe )

De uren, die wij in zalige verwachting doorbrengen, zijn heerlijker dan die, waarin het genot ons ten deel valt. In het eerste geval koken wij de spijzen naar onze eigen smaak, in het tweede kookt de natuur ze voor ons.
( Oliver Goldsmith )

Het verlies dat door het hebben van sommige principes geleden wordt, is geloof ik ontzettend groot en ik geloof dat de tijd wel komt dat iets dergelijks wordt beseft en dat de wisselvalligheid meer aanbeden zal worden dan één ding. ( Leo Vroman )

Wie te lang nadenkt voor hij een stap zet, staat zijn leven lang op één been. ( China )

Vrijheid is het brood en de morgen en de opgaande zon. ( Benet )

Er schijnt een teveel aan alles te zijn, behalve aan parkeerruimte en godsdienst. ( Kim Hubbard )

De aap kijkt in de spiegel en ziet een gazelle. ( Arabiê )

Laat uitblinkers anderen onderwijzen en laat voortreffelijke schrijvers onbelemmerd kritiek leveren. ( A. Pope )

Geld is als een schone vrouw: als je het niet goed behandelt, loopt het van je weg. ( Paul Getty )

KON IK MAAR... ( Jean-Pierre Goetghebuer pr. )

Kon ik maar zijn
een mens
die denkt met zijn gevoel
en liefheeft met zijn rede.

Kon ik maar zijn
een bodemloos vat
om jouw tranen te doen vloeien
in mijn oceaan van tederheid.

Kon ik maar zijn
een rozentuin
om jouw verdriet te geuren,
duizelend sterk.

Kon ik maar zijn
een veilige haven
om jouw sloep tot rust te brengen
in de kilte van de nacht.

Kon ik maar zijn
twee armen en een hart,
tien vingers uitgestrekt
helemaal naar jou.

Kon ik maar zijn
een warme man in stilte
van een ingetogen monnik,
feestvierend met jou.

KON IK MAAR ZIJN
KEIHARDE ROTS,
ALS JIJ MAAR WEET
HOE BROOS IK BEN,
TENZIJ IK LEEF
MET GOD IN MIJ...

DE ROZEN ( W. Bilderdijk )

Ik heb ze zien bloeien
bij 't ochtendontgloeien;
nu hangen de bladen en storten in 't stof,
tot speeltuig der stormen,
tot aas van de wormen,
tot schaamte van d' op haar zo pralenden hof.

Toen zogen haar knopjes
de lavende dropjes,
tot perels geronnen uit hemelsen dauw;
nu missen zij kleuren,
en spreiden geen geuren,
eer de avond de velden nog wikkelt in 't grauw.

Zo zag ik geslachten,
zo schoonheid en krachten
ontluiken en bloeien, maar luttel bestaan;
zo lach en verblijd
in jammer en lijden,
voor 't schemerend Westen des levens, vergaan;

Zo 't zingen en springen voor 't handenverwringen,
verwisseld in min dan een vluchtigen wenk.
't Zijn alles slechts bloemen,
waarop wij hier roemen:
't is alles een dauwdrop, een morgengeschenk.

De luister der ogen,
met nevels betogen,
ja, zenuw- en voedings- en spierkracht verkwijnt.
Ook oordeel en reden
bezwijkt met de leden,
en 't leven verwasemt, vervliegt en verdwijnt.

Op Lichtmis 2 februari 2008 overleed het Japanse meisje Kayano(1941) aan
bloedkanker, nog een gevolg van de radioactiviteit, verwekt door de atoombom die op haar stad Nagasaki werd gedropt op 9 aug.1945.

SONNET VOOR KAYANO'S HEMELVAART ( 1941 - 2008 ) Marcel Pira

Met jonge ogen zocht ik naar je leed in je geteisterd land.
Met woorden van je vader in mijn elegie herschreven
wist ik hoe je geen tranen kende voor dit aardse leven.
Je had geen ouders meer, geen toekomst meer, je jeugd
stond nog in brand...

De noodkreet van je stad schroeide mijn hart
als teken aan de wand.
Het ' nooit meer oorlog ' werd mijn dure eed,
niet prijs te geven.
Je leefde in mijn verzen,
in mijn stem en zonder schaduwkant
ben ik in trouw een halve eeuw met jou alleen gebleven.

Dan kwam de ommekeer. De wereld werd plots klein
toen wij in brieven en gebeden onze ziel herkenden.
Dit hemels pad volstond, badend in zonneschijn.

Nu Lichtmis je de weg wees naar het helend Licht van God,
daar waar de uwen wonen zonder legenden,
ben ik je meer dan ooit nabij en draagt jouw naam mijn lot.

NIEUW WOORD ( bron: Taal van het jaar vijf; Van Dale Lexicografie )

Het woord ' VIADUCTVANDALISME ' komt sinds april 2005 in het Nederlands voor. Met dit woord wordt een vorm van vandalisme van jongeren bedoeld, die het verkeer hinderen of in gevaar brengen door het vanop snelwegviaducten te bekogelen met stenen en dergelijke. Viaductterreur komt wel vaker voor, maar er wordt bij voorkeur niet te veel aandacht aan geschonken in de media om niemand op ideeên te brengen. Afgeleide en verwante woorden zijn: viaductvandalen, viaductgooiers, risicoviaducten, stoeptegelvandalisme.

VERGEET NIET DOOR TE SCHUIVEN NAAR RECHTS WANT DAAR WACHT NOG EEN KOLOM MET TEKST EN BEELD !!!!

GODS LAATSTE ANTWOORD i.v.m. de beproefde man JOB ( uit: Karel Eykman,' Met open ogen/ 100 bijbelse gedichten' )

'De Heer' richtte zich tot Elifaz: " Ik ben in woede ontstoken tegen jou en je twee vrienden omdat jullie niet juist over mij hebben gesproken, zoals mijn dienaar Job. " ( 42,7b )

Job, lieve Job, mijn jongen.
Duizendmaal liever heb ik met jou te maken, dan met die vrienden van jou.
Duizendmaal meer naar jou moet ik luisteren dan naar die vrienden van jou.
Zij praten over mij, in fraaie woorden dat moet gezegd.
Jij praat tegen mij, jij praat regelrecht, jij bent wat je zegt.
Zij willen zo graag mijn gelijk bewaken, dat zien ze als hun taak.
Maar ik moet, denk ik, jou gelijk geven, dat is mijn zaak.

Job, lieve Job, mijn jongen.
Tegenover jou wil ik eerlijk blijven. Je bodyguard ben ik niet.
Geen vaste burcht van vertrouwen kan ik je bouwen.
Zo wil ik niet zijn, ik kan het niet.
Geen fundament, geen steun en toeverlaat kan ik je bieden.
Geen garantie, geen geloofszekerheid is veilig bij mij.
Ik ben werkelijk niet alom almachtig, al wil men dat nog zo graag.
Al ben ik de Heer, ik ben geen Heer en Meester meer.
Het is niet aan Mij om krachtig in te grijpen.
Ik ben er om met jou te zijn.

JOB, LIEVE JOB, MIJN JONGEN.
HET ENIGE WAT IK JE KAN ZEGGEN IS : '' JE BENT MIJN MAAT, IK BEN JE VRIEND. HET ENIGE WAT IK VOOR JE DOEN KAN IS DE TRANEN WISSEN VAN JE GELEDEN LEED. IK KAN NIET ANDERS, JOB, DAN ALLEEN MAAR HOUDEN VAN JOU, VAN NU AAN TOT ALTIJD EN DAARNA.

DE ROOS EN HET DORPSMEISJE ( Federico Garcia Lorca ) 1898-1936

Moeder, neem me mee naar het open veld,
waar de ochtendzon haar wetten stelt,
waar twijgjes door zachtjes trillen
dauw afschudden, en rozen opengaan in het prille...
Waar de altijd taterende, klaterende bron
vertelt, wat de nachtegaal niet zeggen wou of kon.

Zo vertellen duizend bloemen evenveel verhalen
als duizend geliefden vatten zonder te vertalen.

Ook deze roos ontwaakte bij 't licht van de dageraad
en ze bloosde zo totaal, zo zonder maat,
zo warm op de scheut, dat alle dauw verdween.
Het stil gebeuren haast een hemels wonder scheen.

Een lichte bries werd door haar geuren aangestoken.
Hoe glanst ze, hoog, rechtop, een roos geheel ontloken.

Mozes sloeg steeds buiten het kamp een tent op die hij ontmoetingstent noemde. Ieder die de Heer wilde raadplegen, ging daar naartoe... Daar sprak de Heer persoonlijk met Mozes, zoals een mens met een ander spreekt. ( Exodus 33 )

MET OF ZONDER GOD ? ( uit: www.tijdvoorgod.net )

God,
U ontmoeten, kan dat ?
Met U spreken als met een vriend, mag dat ?
Spreken over alles wat gebeurt,
over alles wat in mij leeft,
over mijn angsten en mijn dromen,
over mijn verlangens en mijn twijfels,
over de weg die ik ga,
en over de weg die U met mij wilt gaan ?
Luistert U dan ? Antwoordt U dan ?

U nodigt mij uit in de ontmoetingstent.
Ik zal er zijn, is uw naam.
Leer mij uw taal, God,
en ga met mij mee.

ROOS VAN DE HARTELOZE SCHENKER ( Vicente Aleixandre ) 1898-1974 - Antologia total -

Jij, roos, onverschillig, koel, ik weet dat ik je vasthou.
Amper een flauw straaltje zon bereikt jou.
Elders zou je al ruikend uitstralen. Waarheen? Tot waar?
Hoezeer huichel je nu voor mij met veel misbaar...

Je mysterieuze kern van schoonheid,
waaruit je je zinnelijke geur verspreidt,
weet de hele wereld binnen te dringen,
waar allen je beroemde adem bezingen.
Met betoverend parfum en felle gloed kan je iedereen verzengen,
geliefde schepsels, zelfs van verre, bedwelmend in vervoering brengen.

Voor mij blijft je echte wezen vernorgen, ijzige roos,
afstandelijk, in mijn oog kleurloos, in mijn neus geurloos.
Ik misprijs je omdat je in mijn hand niet terugdeinst,
en je écht-roos-zijn voor mij zo listig veinst.

MAGDALENA'S MORGENLIED ( Anton Van Duinkerken )

" Toen ik bij 't lichten van de dag,
min hart nog brandend van verdriet,
mijn pas-verrezen Heiland zag,
herkende ik Hem niet.

Wie dreef mij zeven duivlen uit ?
Wie reinigde mijn zieke geest?
Wie maakte mij tot hoogliedbruid
van 't edelst liefdefeest?

Hoe zichtbaar Hij mij uitverkoor,
mijn eigendunkelijk geloof,
te bang om wat ik zelf verloor,
bleef voor zijn goedheid doof.

Hij was het, die , Maria ' zei
en mij tot nieuw ontwaken riep,
terwijl ik, heil en hel voorbij,
in dof berusten sliep.

Hoe werd het ledige der ziel
aan alle droefenis ontrukt,
zodra ik aan zijn voeten viel,
door schaamte neergedrukt!

Rabboni, die ik niet herkend
en toch bemind heb, gun voortaan,
dat zich mijn hele wezen wendt
naar waar Gij wordt verstaan. "

GO TO THE PEOPLE ( Internat. Institute of Rural Reconstruction ) IIRR

Go to the people
Live among them
Learn from them
Plan with them
Work with them
Start from what they know
Build on what they have
Teach by showing
Learn by doing
Not a showcase, but a pattern
Not odds and ends ,but a system
Not piecemeal ,but an integrated approach
Not to conform, but to transform
Not relief, but release

GA NAAR DE MENSEN

Ga naar de mensen
Leef met hen
Leer van hen
Plan met hen
Werk met hen
Start van wat ze kennen
Bouw verder op wat ze hebben
Onderwijs door te tonen
Leer door te doen
Geen voorbeeld, maar een matrijs
Geen gokwerk, maar systematisch werk
Geen losse eindjes, maar samenhang
Niet conformeren, maar transformeren
Geen noodhulp, maar bevrijding

TROOSTVOGEL ( Herman Verbeek )

Wanneer er niets meer is te horen,
niemand luistert, niemand spreekt,
ga dan in uw herinnering,
daar moet een vogel zijn
die door uw doodsuur breekt.

Wanneer er niets dan botte koppen, stalen ogen, lippen zijn,
ga dan in uw herinnering,
een vogel op een tak
van goud verstaat uw pijn.

Wanneer er niets
dan blinde stomheid,
grimmig zwijgen u omringt,
wil gaan in uw herinnering,
de vogel heeft een zacht
verhaal dat hij u zingt.

Een oud verhaal aan bloed vergoten,
stille zielen recht gedaan,
dat dit geschiede nu en hier,
de witte vogel heeft
u zeker wel verstaan.

En in dit laatst onmooglijk gaan,
de weg van uw verlorenheid,
de vogel hoort u, niemand
die hem doden kan zoals
hij u naar vrede leidt.

Waar niets u nog gelaten wordt, geen
hand, geen woord, geen laatste zin,
vindt hem in uw herinnering,
ga niet alleen de troost
der troosteloze in.

HEER EN KNECHT ( Paul Verbruggen )

Heer, in de schaduw van Uw huis
heb ik mijn stoel gezet, en mij
een hut van rozehout gebouwd.
Onthoud mijn naam en dat ik blij

hier al mijn dagen zou verslijten.
Uw huis ligt schoon gebakerd daar,
omhoog in 't licht; mijn hut
vol bloemehout ligt lager, waar

het koel 's namiddags is en goed
om naar Uw zon te kijken; want
een hart dat van de zomer houdt
wenst zich soms schutting in de brand

en mint het licht om 't schaduwspel
de schaduw om de zon; Gij woont
daar hoog: Gij vindt in 't licht behagen;
ik woon omlaag in 't rozehout
en heb U ziend, Heer, niets te vragen.

VISSERS ( Toon Hermans )

Ze hadden het niet al te breed,
geen wit gesteven boorden,
ze waren vissers alle twaalf,
een volk van weinig woorden.

Ze hadden nog geen beeldbuis,
geen flats, geen bungalowtjes,
ze stoeiden aan het blauwe meer
met wank'le houten bootjes.

Geen D.C.8, geen maanraket,
geen auto en geen koets,
ze liepen op het witte strand
en meestal barrevoets.

Zo leefden zij, ze hadden niets,
geen bad, geen telefoon, geen fiets,
maar in hun midden zat een man,
daar hielden al die vissers van.

Hij zocht het niet in telefonen,
computers of in elektronen.
Hij zocht het zonder valse schijn
in aardig voor elkaar te zijn.

Hij had het over ander leven,
over vergeten en vergeven,
over elkaar de hand toesteken
en over samen brood te breken.

EENS... ( Ingeborg Kiefel )

Eens zal ik onder al die mensen
een vriend vinden die bij mij blijft,
die op mij wacht als ik wegga,
die er nog is als ik terugkom.

Hij heeft tijd voor mij als ik hem nodig heb,
hij luistert naar mij zonder weg te dwalen,
hij is mij toegewijd van ver en van nabij.

Hij heeft vertrouwen in mij,
hij verwacht het goede
en laat zich niet van de wijs brengen als ik nee zeg.

Hij geeft me speelruimte en vrijheid
om te zijn wie ik ben,
hij verbindt zijn vriendschap niet aan voorwaarden.

Hij is waarachtig en bedriegt mij niet,
hij maakt me opmerkzaam op mijn fouten en zwakheden
op de juiste tijd, behoedzaam en behulpzaam.
Hij zal me vergeven.

Hij is bezorgd om mij en heeft angst om mij
als ik vertwijfeld ben en niet de juiste weg ga.
Hij blijft hopen,
ook als ik hem opgeef.

Als iemand zo'n vriend zoekt,
dan wil ik die vriend voor hem zijn.

JERUSALEM ( Nel Benschop / uit: Zo zag ik Hem )

Ik heb er naar verlangd om hier te zijn
o gouden stad, waarover Jezus weende.
Zak ik Hem vinden in al die versteende
herinneringen aan Zijn angst en pijn ?

Ik heb verlangd te lopen op de grond
waarop Hij liep met doodvermoeide voeten,
en in de stenen en de bomen Hem te groeten,
te staan, waar Hij eens voor Pilatus stond.

Ik heb verlangd bij Jezus ' graf te staan,
om, als Maria, ook mijn naam te horen,
en, tot een leven vol van hoop herboren,
als een nieuwe mens Zijn wereld in te gaan.

TRANEN ( Guido Gezelle ) Rijmsnoer: 1897

't Is nevelkoud,
en, 's halfvoornoens, nog
duister in de lanen;
de bomen die'k
nog nauwelijks zien kan,
wenen dikke tranen.

't En regent niet,
maar 't zevert... van die
fijngezichte, natte
schiervatbaarheid,
die stof gelijkt, en
wolle en wulle en watte.

't Is asgrauw al,
beneen, omhoge, in
't veld en langs de lanen;
de bomen, die 'k
nog nauwelijks zien kan,
wenen dikke tranen.

OPGELET ! VERGEET NIET NAAR RECHTS DOOR TE SCHUIVEN, WANT DAAR STAAT OOK TEKST EN BEELD !!!!!!

VERGEEF ME, HEER... ( Carlos Mugico, priester die leefde en werkte met de armen; vermoord 11.05.1974 in Argentinië )

Vergeef me dat ik eraan gewend ben geraakt kinderen te zien die acht jaar lijken, maar die dertien zijn.
Heer, vergeef me dat ik eraan gewend ben geraakt door de modder te glibberen, ik kan weggaan, zij niet.
Heer, vergeef me dat ik het licht aansteek en vergeet dat zij dat niet kunnen.
Heer, ik kan een hongerstaking houden, zij niet:
want niemand staakt als hij honger heeft.
Heer, vergeef me dat ik hen zeg:
" niet alleen van brood leeft de mens " en niet met mijn hele inzet strijd, omdat zij hun brood redden.
Heer, ik wil hen liefhebben om hen en niet om mezelf.
Help mij, Heer, ik droom ervan voor hen te sterven, help mij voor hen te leven.
Heer, ik wil met hen zijn in het uur van het licht, HELP ME...

WIJS ME DAN DE WEG... ( Ilse Sternberg )

Hoe vaak toch
leefde ik in U,
mijn God-
en wist het niet.

Hoe simpel leek
het leven dan,
zo blij
en zonder druk -
ik leefde als vanzelf.

Maar plotseling zijt ge ver,
mijn God -
het duister duurt
vaak lang
als in een donkere nacht.

En in zo'n donkere tijd
lijkt alles wat ik roep
en alles wat ik klaag,
niet tot U door te dringen -
waar zijt ge dan,
mijn God ?

Gij zijt zo gul:
ge maakt me plotseling rijk,
van binnen zo gelukkig
dat ik ervan ga stralen -
en neemt dat dan weer weg,
zo plotseling als het kwam.

Al is het niet aan mij
U rekenschap te vragen,
te twijfelen aan U:
God, wijs me toch de weg
hoe ik in U kan leven -
eenvoudig, vol vertrouwen.

STIL WORDEN... ( Sören Kierkegaard ) Deense theoloog en filosoof

Toen zijn bidden vuriger en inniger werd, bleek hem dat hij eigenlijk steeds minder te zeggen had.
Tenslotte zweeg hij maar en werd heel stil. Hij werd stil en begon - een grotere tegenstelling tot spreken is er niet - te luisteren.
Eerst had hij gedacht dat bidden spreken was. Maar toen ontdekte hij dat bidden zwijgen is en niet enkel zwijgen, maar luisteren.
En zo is het. Bidden betekent niet jezelf horen praten, maar stil worden en zo lang stil zijn tot je God hoort.

SACERDOS ( Priester ) 1974 ( Herman Boon )

Ik roep U al twintig jaar
op uw eeuwig bevel bij mij,
zo vreselijk ongenaakbaar nabij
en, God, Gij gehoorzaamt mij.

Het vingerpaar dat U raakt,
raakt gedurig voorwerpen aan
van, een doodgewoon
mensenbestaan
onheilig en onvolmaakt,

de mond die vermorzelt en eet
is de mond van de hele dag
voor de adem het woord en de lach
en voor alles wat leven heet.

Een vogel is zuiver, een kind,
een eenzaam eiland wellicht
dat in walend zeewater ligt,
maar mij zijt toegezind.

Eer ik verzink in de nacht
weet ik niet anders meer dan:
maak mij de knecht van uw kracht
en vraag mij zoveel ik kan.

AAN HET MEER... ( Gabriël Smit )

... Denk ik hoe U zat aan
het meer, dan denk ik: U bent
er in opgenomen, als in Uzelf;
U ziet uw eigen leven open in
al het andere, wat Uw oog er vindt
is al in Uw hart. Ik zou graag
zwijgend en ademloos naast
U hebben gezeten, U had niets
behoeven te zeggen, het oeverriet
was zeker van Uw stem genoeg,
het water was klaar als Uw oog,
de bergen in de verte waren zo
gezegend als de vrede, die ik
uit mijn eigen kleine verte later in
U zal kunnen vinden, misschien.
Later ? Straks ? Ik zal wel zien.

IN MEMORIAM HUGO CLAUS ( 1929 - 2008 )

Enkele impressies : uit: In geval van nood

VERDWAALD LIEDJE

Amaai amaai amaai

Ik hoor de mensen dromen
Amaai zijn dat seringen dat ik ruik
of groeit het gras al op mijn buik ?

En ik, godin van de nacht
omhelst het jonge kind en de oude kraai
amaai amaai amaai

REPETITIE

Ik wil dood
Zoals vijfenveertig procent
van de Belgen

Ik heb niemand
' Omdat je nooit in liefde
hebt geinvesteerd, liefje '

Ik begin
Ga verder
Sodium thiopental
Zo, je bent bijna buiten westen
Dan pancuronium bromide
Je longen begeven
Dan potassium chloride
En je hart houdt op

Dat kan ik nooit onthouden

GENOEG ZEG IK TEGEN HET HUIS ( Hugo Claus )

Uit: Tancredo infrasonic, 1952

Genoeg zeg ik tegen het huis
Dat tussen nacht en morgen staat

Genoeg tegen het alfabet van zoethout
Tegen het tam en kleurig dier der klanken

Ik heb genoeg aan woorden gedacht
En dit gedicht is geen gedicht

Geen geheime kelder geen betralied gezicht
Dit is een brief aan mijn broeder dit is drijfhout
Een Bericht aan de bevolking een vriendelijk
Spreekwoord aan een soldaat gericht

bij gebrek aan een gitaar en aan een fijfer
aan een luit en aan gevoel
aan geld en aan geluk
bij gebrek aan haat aan wondkoorts en aan spleen
bij gebrek aan liefde en aan geluk ( ten tweeden male )
maar met een razend hart
de razende zang in een lichaam niet te noemen
in heilige ellende

laat ons de boom bezien die zich ontvouwt
de vrouw die drachtig wordt
de droom die blauw als Scandinavisch hoogland
als een boom zich splijt
de regen die enzovoort schrijft op ons gezicht
dat dood noch levend is maar antwoordt
als een automaat die ademhaalt:

bij gebrek aan ( herbeginnen )

Uitspraak van Hugo Claus over de Antwerpenaar ( Arte 1998 )

" De Antwerpenaar is een kosmopoliet, hij heeft panache. En zelfs al heeft hij geen cent, hij hangt de grote meneer uit.
Hij heeft een groteske hoogdravendheid die me ligt.
Langzaam aan voel ik mij een Antwerpenaar worden. "

KANKER... ( Roger Vandersteene pr.zaliger,Oblaat missionaris bij de Krie-indianen aan Slave Lake in de Canadese provincie Alberta
en overleden in 1976 )

De dokter zei nog wat...
gordijnen schuiven open
de zaal het raam de zon
het zoemen van de stad...
Niets is veranderd
kanker
'k verduw de gruw
manmoedig
slok zure wijn
verdooft het weten niet
van 't niet meer sterfelijk
maar 't stervend zijn...

't Verleden schuift ineen
achter mijn rug
zonder vergezicht
strak gebonden
en naar wat komt gekeerd
geblinddoekt
wacht ik machteloos
op 't inslaan van de Heer...

Ik volgde Hem
een Simon van Cyrene
wat loop ik nog steeds
met dit kruis te doen
Hij is al eeuwen reeds
de Calvarietop voorbij.
Vriend, in 't geheim ingewijd
volg mij...

Overgave
troosteloze gelatenheid
in uw handen beveel ik mijn geest,
Vader,
dringend maar vreugdeloos...

Op 't oude land de nieuwe boodschap
steeds weer
met 't oude mysterie doorweven,
maar nooit
in een enkel stuk voltooid
alles is onaf gebleven.
Daad en woord zijn voorbij
draden aan volle klossen gebroken
verrafelde droom
rolt over de pletrol van 't getouw.

Vader, uw Heerlijkheid
komt immer nog als nederlaag
het zaad moet sterven
omwille van uw Rijk...

' VROEG OP DE EERSTE DAG VAN DE WEEK, TOEN HET NOG DONKER WAS, KWAM MARIA UIT MAGDALA BIJ HET GRAF. ZE ZAG DAT DE STEEN VAN DE OPENING VAN HET GRAF WAS WEGGEHAALD. ( Johannes 20, 1 )

JEZUS, wie ben Jij toch ? ( uit: www.tijdvoorgod.net )

In haar verdriet herkent Maria Je niet.
Maar als Jij haar naam noemt,
breekt het leven en de toekomst weer open.
Maar als Jij binnenkomt met je sjaloom,
worden ze vervuld van vreugde.
Ontgoocheld geven de twee van Emmaüs het op.
Maar als Jij met hen meegaat
en voor hen het brood breekt,
gaat het vuur in hun hart weer branden
en vinden ze de anderen terug.

JIJ BENT HET, JEZUS,
VERREZEN, AANWEZIG, HELEMAAL.
ONVERWACHT EN ALTIJD ANDERS VERWACHT,
BRENG JIJ LEVEN, VREUGDE, VREDE EN GEESTDRIFT,
TEGEN ALLE DOOD IN, TOEN EN NU !

IK BEN HET LEVEN... ( Manu Verhulst pr. )
uit: Jezus, een ander verhaal.

" Ik ben het leven ", zei Jezus...
Was er dan nog iets meer
dan geboren worden en ademen,
nog iets meer dan leven
tussen de lucht en de aarde ?....

Kende Hij de essentie van het leven
die zij niet konden zien,
zoiets als de ziel in het lichaam ?
Bedoelde Hij de sublieme navelstreng;
de band met het leven van God,
onze oorsprong en onze moeder ?
Had Hij weet van een andere zaligheid
dan die tussen mensen,
van een andere verzadiging
dan die van het lichaam ?
" Ik ben het leven ", zei Jezus.
Hij bedoelde: " Ik ben die navelstreng. "

DE REIS NAAR HET LAND VAN GELUK EN LEVEN.
( Wijsheidsverhaal o.m.geciteerd in het prachtige boek van S. de Jong: ' Verhalen van levenskunst '. )

Een jonge reiziger mocht meereizen met een wijs man. De reis had het land van geluk en leven tot doel. De reiziger kon de wijze echter niet volgen. De wijze zei dat het door zijn zware rugzak kwam. " Wat zit er in uw rugzak ? " De reiziger vertelde dat er geld in zat. Daarop sprak de wijze: " In het land van geluk is geld niet belangrijk ". Na enig aarzelen liet de reiziger het geld achter. Toen ze een berg beklommen, kon de reiziger nauwelijks meer de berg op. De wijze man raadde hem aan zijn diploma's, zijn wetenschap en kennis, achter te laten. " In het land van geluk gaat het er niet om wat u weet en wat u bent, maar om wie u bent. De jonge reiziger volgde ook deze raad op. Verder, op een moeilijke bergpas, bleek het noodzakelijk de rugzak zelf achter te laten. Uiteindelijk kwamen de reizigers bij de grens van het land van geluk. Zij hoefden alleen nog een brug over te steken boven een kolkende rivier. De wijze liep er zonder veel moeite overheen. Toen de jonge reiziger een stap op de hangbrug zette kraakte deze vervaarlijk. De brug dreigde in te storten. Teleurgesteld zei hij: "Nog ben ik te zwaar, hoewel ik al mijn bagage heb achtergelaten ". Daarop sprak de wijze: "U moet de eigendunk uit uw hart en uw gemoed doen, dan wordt u nog lichter ". Op het ogenblik dat de reiziger dat deed, kwam hij aan in het land van geluk.

CITATEN
-------------

Wij hebben de aarde niet als kostbare erfenis in beheer, maar wij hebben haar van onze kinderen te leen. ( Prins Claus )

Je kunt beter muziek schijven dan uitvoeren, je kunt beter muziek uitvoeren, dan er naar luisteren, je kunt er beter naar luisteren dan haar misbruiken voor verstrooiing, amusement of cultuurconsumptie.(J.Cage)

Iedere keer dat je een geweldig idee hebt, blijkt dat iemand anders er eerst opgekomen is. ( Frank Harden )

Hoe voller de geldkist van een vrek wordt, hoe leger zijn hart.
( Jean de Boisson )

Sommige vragen zijn zo goed dat het jammer zou zijn ze met een antwoord te verknoeien. ( H. Mulisch )

Beter een geestige dwaas dan een dwaze geest. ( W. Shakespeare )

Om van evidenties, mysteries te maken heeft men een administratieve staf nodig. ( K. Boullart )

Het beste middel tegen dronkenschap is in nuchtere toestand kijken naar dronken mensen.

Vaak is niets vijandiger aan de mens dan hij zelf. (M.T.Cicero )

De verdienste benijdt het succes, en het succes houdt zich voor verdienste.
( Jean Rostand )

EEN TERE KRACHT... ( Manu Verhulst pr. )

Leven is een stil gevecht
met hitte, droogte,
kou en ijs
en soms jaren wachten
en als dood te zijn.

Leven is een tere kracht,
taai en trouw,
die staande blijft,
soms rakelings
aan de dood voorbij.

Maar mensen leven slechts
door tere kracht
van liefde en respect.
Als die ontbreekt
is de dood nabij.

" Ik wil die tere kracht
bij jullie wekken ",
zegt de Heer.
" Als je elkaar niet liefhebt
is je leven slechts schijn. "

Want jouw broze leven
kan verpletterd worden
onder brute macht,
corruptie
en verdrukking.

Daar is Jezus aan doodgegaan
maar zijn tere kracht,
zijn liefde,
is gebleven
om ons te leren leven.

LIER ( Tony Hutsebaut ) 13.08.2003

De beiaard beiert
welgemoed
zoals mijn hart het
nu ook doet.

Reeds zoveel jaren
klinkt uw lied
als blij verhaal bij
klein verdriet.

't Begijnhof droomt nog
steeds van toen,
in peis en vree op
deze noen.

Zag ik de Fé in't
plantsoen of
was 't een schim uit
de tijd van toen ?

En 't Begijntje is
ook reeds weg,
is dat nu écht geen
brute pech ?

Maar jullie geest waart
hier nog rond,
ik voel het écht, dit
is je grond.

Schoon Lier, Brugge in
miniatuur,
blijf zoals je bent,
mijn beste buur.

n.b. OPGELET !!! OOK NAAR RECHTS SCROLLEN VOOR MEER TEKST
EN BEELD A.U.B.

APRIL ( Kristel D'Huysser )

De wereld staat op barsten
in bot en bloemknop om me heen.
Ook zwelt mijn hart,
het wil uit zijn voegen
en uit zijn harnaskas.

Daarnet zo licht en nu weer zwaar
en vol van vreugden en van angsten,
van zot geweld en luid gelacht,
van lopen, vliegen, suizen, buitelen
en dan van vederlicht gezweef
in zoete lentezon.

Maar ook van koude, klamme,
trieste nachten,
vol van wanhoop en onzeker wachten
tot het eindelijk gebeuren gaat:
de natuur gaat weer publiek,
vertoont zich schuchter in het openbaar
en geurt en maakt muziek.

EEN BOT WORDT BLAD,
EEN KNOP WEER BLOEM.
't WORDT ZOMER WEER, NET ALS VOORHEEN.

IK HEB EEN DROOM... ( Erik Lauwers )

de aarde zucht
- te dor gezaaid en zonder vrucht -
de vogels in de lucht
een zon van haat, een wolk geweld,
steeds dat hardnekkige gerucht

over de arme en de vreemde
over de kleur van huid en aarde
over de zieke en ontheemde
over de stalen zonder waarde

over de schuwe, de bedeesde
over verstandig minst bedeelde
over de trage, de verweesde
over het nooit begonnen feest...

en toch,

de aarde leeft
van zaden die ontkiemen
tot plant met bloemen vol vertrouwen
over het samen toekomst bouwen

ik heb een droom
over de gelijkheid van elkeen
en over de werking van de geest...

GEESTELIJKE WANDELING ( Tony Hutsebaut ) - 21.03.1995 -
( met moeder in gedachten op weg naar het licht van Pasen )

Wandelen, wandelen,
wat is het zoet,
met moeder in gedachten,
als in een gloed.

Gij waart er blijkbaar bij,
alleen was ik niet,
de weg leek eens zo kort, en
stil mijn verdriet.

Het was alsof gij zei:
'' Ga verder zoon
en blijf niet bij mij staan;
ik heb mijn kroon. ''

De weg lijkt eindloos lang,
mijn tred wordt zwaar,
ik zal het zelf moeten doen;
ben ik wel klaar ?

Maar Hij is ook gegaan
met kruis en pijn
tot op de schedelplaats en
kreeg zure wijn.

Het leek een tragedie,
een roemloos slot,
tot op de derde dag; dan
werd Hij écht God !

IN FLANDERS FIELDS ( John McCrae - 02/03 mei 1915 )

In Vlaanderens velden bloeien de klaprozen
tussen de kruisen, rij aan rij
die onze plek aangeven; en in de lucht
vliegen leeuweriken, nog steeds dapper zingend,
ook al hoor je ze nauwelijks te midden van het kanongebulder
aan de grond.

Wij zijn de doden. Enkele dagen geleden
leefden we nog, voelden de dauw, zagen de zon ondergaan,
beminden en werden bemind en nu liggen we
in Vlaanderens velden.

Neem ons gevecht met de vijand weer op:
tot u gooien wij, met falende hand
de toorts; aan u om haar hoog te houden.
Als gij breekt met ons die sterven
zullen wij niet slapen, ook al bloeien de klaprozen
in Vlaanderens velden.

HET GAS ( Maurice Gauchez, oktober 1915 )

Het carnaval van de dood galmt het uit,
het lugubere carnaval met zijn verpestende adem,
het carnaval van koppige haat en woede
krinkelt door de Vlaamse velden, ginder...

De kinderen van de lichte aarde ademen onder hun maskers;
hun gezichten vormeloos en uitgedoofd;
wezenloze witte glazen zonder blik, zonder vuur,
zetten monsterlijke ogen op in de schaduw van de grote helmen.

Het lelijke feest van een vreselijke nachtmerrie,
ijlende spoken zonder neus maken gebaren.
De sabbatsnevel stijgt en walmt om hen heeen,
witte, fletse ogen zoeken jachtig in het rond.

Het is waanzin alom in de Vlaamse vlaken,
een duistere vreugde verstomt de vooravond.
Snerpende ' claxons ' janken van wanhoop,
de mannen zijn bruin, zitten onder de as.

De dampen van de roes en de adem van de wind
glijden over deze lome vastenavond met zijn sinistere maskers.
Over deze naamloze groepen zwarte snuiten en helmen,
en verdwijnen dan in de verte, vreemd genoeg.

Het carnaval van het gas galmt het uit.
De mitrailleur ratelt zijn waanzinnige, dodelijke lach.
De klaroenen in Vlaanderen vermengen hun akkoorden
en de noodklokken in de torens verspreiden het alarm.

Masker op een avond in mei, schimmen zonder elan;
welke hysterische vreugde, welke stuiptrekkingen van haat
maken u gek, vanavond, in de woelige vlakte ?
" DE DUIVEL GUNT ZICHZELF EEN BLOEDERIG CARNAVAL ".

TEDERHEID ( Pierre De Paepe )

Tederheid neemt niet,
maar gunt en proeft omzichtig
en krijgt en proeft nog meer
tot in de diepten van de harten.

Ze is zacht en mild,
komt innig naar ons toe,
gaat innig van ons uit
en stelt geen eisen.

Ze is alleen maar vrolijk,
vol humor.
Ze kent het leed niet van de passie,
noch van de liefde het gevaar.

Ze is geduldig en vol eenvoud,
en ontwikkelt geheel spontaan.
Haar boodschap is van inkeer,
vol vrolijkheid en blijheid.

Ze kondigt liefde aan,
in haar begeleiding
en laat haar toe
zich telkens weer te uiten.

EEN BEELD VAN NEFERTITI ( Leo Vroman ) - 1949 -
( Was de ' hoge koningsvrouw ' en gemalin van Amenhotep 18e dynastie, ca. 1370 voor Chr. )

Ook Nefertiti is een kind geweest.
Nu nog, haar sproetige graniet,
alsof het van de zomerzon geniet,
alsof het van een lichte griep geneest.

Alsof ze voor het eerst weer buiten mag.
Ze kijkt naar de woestijn, en ik naar haar,
een hand voorzichtig op haar tengere pilaar.
Duizenden jaren sliepen sinds de dag
toen zij haar vogels in het zand zag dutten
en ik zo zeer een beeld van haar moest maken,
tussen het fluitspel op de hete daken
en slaven die het koude water putten.

Sinds eeuwen het herboren worden moede
heeft zij haar beenderstelsel uit het oog verloren,
kan mijn vertelsels nog maar ijltjes horen,
nooit meer verzeilen in mijn levenswoede.

N.B. VERGEET NIET DOOR TE SCROLLEN NAAR RECHTS VOOR NOG MEER TEKST EN FOTOS. dank u.

IK DIE BIJ STERREN SLIEP... ( Hendrik Marsman ) -1940-

Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg
als zilveren gewei, en 't stuifmeel der planeten
over de melkweg blies en in de maan gezeten
langs 't grondeloze blauw der zomernachten voer,

ik ben beroofd en leeg, mijn schepen zijn verbrand,
mijn stem verloor haar gloed en vindt geen weerklank meer
in 't dode firmament, niets dan de galm die keert
van 't sombere gewelf van mijn ontredderd hart.

Ik sta alleen, geen God of maatschappij
die mijn bestaan betrekt in een bezield verband,
geen horizon of zee, geen povre korrel zand
in 't naamloos wel en wee der brandende woestijn.

Ik voel de waatren stijgen in de nacht,
de angst rijst naar de mond en aan mijn lippen staan
vermoeienis en walg, ik heb mijn merg verdaan
in slaafse horigheid aan het roofzuchtig bloed,

niets rest mij dan mijn val, laat mij te pletter slaan
en kermen als een meeuw tussen het zwarte wier;
die eens als zon in 't zenith heeft gestaan,
zal bijten in het zand als een kreperend dier.

GEBED ( Manu Verhulst pr. )

Gij zijt niet aantrekkelijk, God.
De mensen kijken niet meer achterom als Gij voorbijgaat.
Er valt bij U niets te beleven, vergeleken bij zoveel boeiends rondom hen.
Als zij op een zondagmorgen een klok horen luiden,
dan weten zij misschien nog wel dat Gij hen roept.
Maar zij komen niet.

Ook in de kerk wordt Gij er niet aantrekkelijker om.
Er is geen sfeer, geen zuigkracht van het medium.
Zij hebben zoveel interessante dingen aangekocht.
Zijn lid geworden van een of andere club.
Zij gaan duiken en fietsen.
Zij gaan met hun hond naar de trainingschool.
Hun weekenden zijn zo druk bezet, God,
maar Gij staat nooit in hun agenda.

Soms lijkt het of zij over-acteren in het leven:
nooit meer stil worden, nooit meer zichzelf zijn.
God, behoed hen ervoor dat zij stuurloos worden
en zonder doel, als al de rest ontgoochelt.
God, Gij zijt niet aantrekkelijk
maar als Gij ons roept is het om onzentwille,
omdat wij, zonder U, verminkt door het leven gaan.

VOLKSGEBED UIT GUATEMALA ( uit: Werelwijd Brevier, 1983 )

Ja, Heer, dat Uw Rijk kome.
Want als dit Rijk gekomen is,
ontsnappen we aan ons egoïsme,
zodat we voor de anderen zoeken
wat we voor onszelf innig wensen.
Dan slaat het volk de handen ineen
en maakt werk van hoopvolle veranderingen.
Dan is er grond voor alle boeren
en niet alleen voor enkele grondbezitters.
Dan is er onderwijs voor alle kleinen,
die nu aan de kant worden geschoven,.
Wetten gaan niet langer de arme dwarsbomen,
zijn organisaties maken wettelijkheid mogelijk.
Dan wordt de aarde bewerkt en bebouwd
om armen voedsel te verschaffen.
Dan geven de kerken hun macht op
en worden weer dienende bronnen van leven.

BEZINNING ( Tien stappen naar vrede ) - Kard. Danneels -

1. Aanvaard jezelf zoals je bent en met vreugde.
2. Kijk meer naar wat je al gekregen hebt, dan naar wat je nog
    ontbreekt; zeg meer dank, méér dan klagen.
3. Aanvaard de andere zoals hij of zij is, te beginnen met degene
    die het dichtstbij leeft: man of vrouw, ouders, broers en
    zussen, buren en familie.
4. Spreek goed van een ander en zeg het ook hardop.
5. Vergelijk je nooit met een ander. Vergelijken leidt tot
    hoogmoed of tot ontmoediging. Geen van beide maakt
    gelukkig.
6. Leef in de waarheid: goed, goed noemen en kwaad, kwaad.
7. Los conflicten op' met de tong ', niet met de vuisten. De
    eenzaamheid van een monoloog maakt je alleen nog triester,
    spreken in de afwezigheid van de ander waarmee je het
    moeilijk hebt, leidt tot klagen of tot kwaadsprekerij.
    Veel beter is het als je in een echte dialoog durft te zeggen wat
    je op het hart hebt.
8. Begin de dialoog met wat jullie bijeenbrengt om pas daarna te
    spreken over wat jullie verdeelt.
9. Zet zelf de eerste stap nog voor het avond is: " de zon mag
    over uw toorn niet ondergaan ".
10. Geloof vast dat  " vergeven " méér is dan " gelijk hebben ".

uit : DE PROFEET ( Kahlil Gibran )

Toen zei een leraar: " Spreek tot ons over onderwijzen. " en hij zei: " Geen mens kan je openbaren dan wat reeds half slapend in de dageraad van je kennis ligt. De leraar die in de schaduw van de tempel wandelt, te midden van zijn leerlingen, geeft niets van zijn wijsheid, maar veeleer van zijn geloof en zijn liefde. Zo hij inderdaad wijs is, nodigt hij je niet uit, het huis van zijn wijsheid binnen te treden, maar leidt hij je over de drempel van zijn eigen geest. De sterrenkundige mag je vertellen van zijn inzicht in de ruimte, maar hij kan je zijn inzicht niet geven.
De musicus moge zingen over het ritme dat de ganse ruimte vervult, maar hij kan je niet het oor geven dat het ritme vasthoudt, noch de stem die het weerkaatst. En hij die onderlegd is in de wetenschap der getallen kan vertellen over de gebieden van gewicht en maat, maar hij kan je daar niet brengen. Want het visioen van de ene mens leent zijn vleugelen niet aan een ander.
WANT ZOALS EENIEDER VAN JULLIE APART DOOR GOD GEKEND WORDT, ZO MOET EENIEDER ALLEEN ZIJN IN ZIJN KENNIS VAN GOD EN IN ZIJN BEGRIP VAN DE AARDE.

CITATEN
-------------

Als men iets niet kan bewijzen of weerleggen, kan men enkel maar ' geloven '. ( Imm. Kant )

De deugd is het juiste gebruik van de vrije wil (Augustinus )

Goede voornemens zijn chèques die mensen innen bij een bank waar ze geen rekening hebben lopen. ( Oscar Wilde )

Men zou een grote vergissing begaan indien men meende dat ieder die niet omkijkt ook welgedaan heeft. ( C. Buddingh )

Al struikelend komen wij tot onszelf. ( Bergmans )

Het is beter gehaat te worden voor wat je bent, dan bemind voor wat je niet bent. ( André Gide )

De boeken die iedereen bewondert, zijn die welke niemand leest.
( Anatole France )

Men blijft jong zolang men zich nog allerlei nieuwe ideeën en gedragspatronen eigen kan maken en kritiek kan verdragen.
( Marie von Ebner- Eschenbach )

SCHEPPINGSLIED ( Marijke Kooijk-De Bruijne )

Water van de oceanen
water van de moederschoot,
alle leven wordt gedragen,
wordt geboren op de stroom
van het levenwiegende water,
bron, begin, bestaan der aarde.

Licht, doorzichtig, tintlend wonder
licht dat strelend zichtbaar maakt,
aan komt glijden en waarzonder
groei en leven niet bestaat,
licht dat vormen, kleuren, lijnen
steeds weer anders doet verschijnen.

Rondedans van de seizoenen
rondedans van droogt en dauw
van de zaden en de bloemen
en de cyclus van de vrouw
rondedans van dood en leven
schepping die wordt doorgegeven.

Geest van God, van licht en water
Geest van God, die heeft gezweefd
over al wat is geschapen
en in alle ritmen leeft,
overal ben jij aanwezig
Geest van God en scheppend bezig.

ALS BROEDER EZEL BIDT... ( Francis Grégoir pr. )

Hier ligt uw ezel in uw stalleke , Heer.
Zijn grote ogen kijken dom naar U,
het mooiste mensenkind,
dat ooit op aard geboren werd.

Hij zit hier bij uw kribbe neer,
zijn lange grijze oren mogen 't Gloria
in Excelsis horen.
Och 't dier verstaat er niet veel van,
al zingen d' engeltjes nog zo mooi
en zijn zijn oren nog zo lang !

Het domste dier, klein Jezuskind
zit hier nu bij U op de knieën,
wanneer Gij naar de wereld komt
om mensen braaf te maken.

Het vat niet erg veel van al die hoge dingen
en 't heeft niet veel maar 't geeft
want 't wil U toch beminnen,
de adem van mijn hart,
want Gij hebt kou vannacht.
Ben ik die ezel van Uw stalleke , Heer,
't En doet, als ik U maar mag beminnen !

P.S. Deze tekst werd vermeld in het misboekje
t.g.v. zijn uitvaart.

AFSCHEID NEMEN BESTAAT NIET... ( Marco Borsato )

Afscheid nemen bestaat niet,
ik ga wel weg maar verlaat je niet,
lief je moet me geloven, al doet het pijn.

Ik wil dat je mij los laat...
En dat je morgen weer verder gaat,
maar als je eenzaam of bang bent, zal ik er zijn.

Kom als de wind, die je voelt en de regen,
volg wat je doet als het licht van de maan,
zoek me in alles dan kom je mij tegen,
fluister mijn naam, en ik kom eraan...

Zie... wat onzichtbaar is,
wat je gelooft is waar,
open je ogen maar,
en... dan zal ik bij je zijn,
alles wat je moet doen,
is mij op mijn woord geloven.

Afscheid nemen bestaat niet...

Kom als de wind die je voelt en de regen,
volg wat je doet, als het licht van de maan,
zoek me in alles, dan kom je me tegen,
fluister mijn naam, en ik kom eraan...

Kijk in de lucht, kijk naar de zee.
Waar je ook zult lopen, ja ik loop met je mee.
Iedere stap en ieder moment of waar je ook bent,
jij, wat je ook doet, waar je ook gaat.
Wanneer je me nodig hebt,
fluister gewoon mijn naam, en ik kom eraan.

AFSCHEID NEMEN BESTAAT NIET...

O.L.H. - HEMELVAART ( Ludwig Dubaere pr. )

Hemelvaartsdag drukt uit hoe Jezus verbonden is met de Vader, hoe Zijn leven ook puur goddelijk is. Tegelijk worden christenen gezonden om Zijn werk in deze wereld verder te zetten.
Hemelvaartsdag is dan ook een zendingsfeest.
Dat de sociale bewegingen op die dag RERUM NOVARUM vieren, is niet louter toeval. Het hart van de christenen is hemelwaarts gericht, maar ze staan evenzeer in de wereldse realiteit.
Ze hebben de opdracht om de schepping mee te helpen voltooien.
Vrede, gerechtigheid en solidariteit zijn geen ijdele woorden voor wie gelooft in Jezus, Zoon van God, Vader van alle mensen.

DE LAATSTE ZOMERTOCHT ( F. Bogaert - Miel Cools )

Ik strek mijn lome vleugels uit
op deze late zomeravond,
en steven laag het hoofd vooruit
in ondergaande stralen badend.
Ik wil het goudschuim op mijn huid
in alle poriën ervaren,
alvorens zonder vlerkgeluid
de laatste heuveltop te halen.

Ik steven zuidwaarts zacht vooruit
langs heuvel schaduwgrenzen;
een herder speelt nog op zijn luit,
de late weemoed van mijn wensen.
Ik groet hem, kijk dan verder uit
naar blauwe nevels die omhelzen,
het geurige lavendelkruid
en ik vergeet de boze mensen.

Ik hoor geen boze woorden meer,
geen schelden, geen koude stemmen;
ik duizel in het duister neer
en in het niet meer onderkennen
van droefheid en het dwaze zeer,
waaraan de dichters nooit gewennen.
Ik daal naar zachte mossen neer,
waar hete doornen niet meer kwellen.

Dit wordt mijn laatste zomertocht;
men vindt mij morgen in de regen.
Een vogel die zijn laatste bocht
gemist had, de wind zat tegen.
Een herfstwind die de terugweg zocht
van dromen uit mijn kinderleven,
hij joeg mij uit de laatste bocht,
hij wou met mij geen spel meer spelen.

DE ARME EN DE RIJKE DAGEN ( Richard Minne )

De wereld is een fluit met zoveel duizend monden.
En elkeen blaast zijn lied. En 't maakt een droef geluid.
Waarin ik niets van eigen klank heb weergevonden.
En gij ? Misschien hebt ge ook getikt aan meenge ruit
en werd ge als ik weer feestelijk wandelen gezonden.

Nochtans: ik heb gedroomd, gehoopt; en ik droeg boete.
'k Zag de Alpen, Vlaanderen en Straatsburg aan de Rijn.
Ik heb bemind. Ik sloeg de trommel in veel stoeten.
Ik pluisde in boeken die vol oude wijsheid zijn.
Ik heb gezocht, zo 't kan, met handen en met voeten.

En 't slot ? Ik hield daaruit als onontvreemdbaar deel,
de troost van 't eigen lied, wanneer ik stil gezeten,
des avonds, op de hoge berm een wijsje speel,
niet voor 't heelal en de eeuwigheid, maar slechts voor 't heden.
Dat maakt me een blijde dag te meer. En dat is veel.

EN ALS IK DOOD GA... ( Bram Vermeulen )
( uit: Vriend en vijand )

En als ik dood ga,
huil maar niet.
Ik ben echt niet dood,
moet je weten.
Het is de heimwee
die ik achter liet.
Dood ben ik pas,
als je die bent vergeten.

En als ik dood ga,
treur maar niet.
Ik ben echt niet weg,
moet je weten.
't Is het verlangen
dat ik achter liet.
Dood ben ik pas
als je dat bent vergeten.

En als ik dood ga, huil maar niet.
Ik ben niet echt dood,
moet je weten.
't Is maar een lichaam
dat ik achter liet.
Dood ben ik pas,
als je me bent vergeten.

ONE DAY IN YOUR LIFE ( M. Jackson )

One day in your life
You'll remember a place
Someone touching your face
You'll come back and you look around
One day in your life
You'll remember the love you found
You'll remember me somehow
though you don't need me now
I wille stay in your heart
and when things fall apart
You'll remember one day
One day in your life
When you find that you're always waiting
for the love we used to share
Just call my name
and I'll be there
You'll remember me somehow
though you don't need me now
I will stay in your heart
and when things fall apart
You'll remember one day
One day in your life
When you find that you're always longing
for the love we used to share
Just call my name
And I'll be there.

PINKSTEREN ( Ludwig Dubaere pr. )

Pinksteren is het feest van de doorbraak. Onstuitbaar is het geloof van de leerlingen in de verrezen heer JEZUS. Ze openen ramen en deuren, ze willen spreken over Jezus en Zijn boodschap over het geloof.
Angst en onzekerheid worden geruild voor hoop en vertrouwen.
De HEILIGE GEEST schonk hen die genade.
" Wij kunnen niet meer zwijgen over hetgeen we gehoord en gezien hebben, " lezen we in de Handelingen der Apostelen.
Door het Doopsel en het Vormsel ontvangen christenen de Heilige Geest om te bidden, te getuigen en gemeenschap te vormen.
Laten wij ons op dit Pinksterfeest openstellen en aan de Heer vragen: " RAAK OOK ONS MET HET VUUR VAN UW GEEST. "

GEBED ( Sytze de Vries ) -Liturgische werkmap voor Welzijnszorg -

Als wij zo oud geworden zijn en het steeds stiller wordt,
steeds minder mensen ons nog vergezellen, ontbreek ons dan niet, God.
Geef dat de stem nog telt van wie stil en terzijde rusten van het werk.
En waar zij niet langer met hun krachten en arbeid bijdragen aan ons samenleven, laat toch hun plaats in ons midden zijn, vanwege alles
waaraan zij bouwden, alles wat zij ons nalieten.
Wil ook kennen en bewaren alle leven dat hen ontglipt, door verval van het lichaam,door verwarring van de geest, droefheid van de ziel.
Wij bidden U voor hen wier werk het is hen te begeleiden tot het einde toe.
Dat zij de mens blijven zien achter en in elke bejaarde.
Voor alle oude mensen die wonen in de de schaduw van onze maatschappij,
bidden wij: WIL HEN BEWAREN IN UW HAND.

OPGELET !!
VERGEET NIET DOOR TE SCROLLEN NAAR RECHTS
VOOR NOG MEER TEKST EN BEELD ! DANK U.

IN EXTREMIS ( Victor E. Van Vriesland )

Het bloed wil nog niet sterven,
waar 't hart zich al gewonnen geeft
en waar de geest zich ver van
zijn oorsprong triestig overleeft:
het wezen van zijn wonder
ging gans in mij ten onder -
maar 't bloed wil nog niet sterven:
't weigert en wederstreeft.

Van al mijn lotgenoten
heb ik mij allengs losgemaakt;
de kleinen en de groten,
ik heb hen allen lang verzaakt.
De weg van 't laatste lijden
zal geen mij meer geleiden -
Mij is het goed om zo te
gaan slapen, moegewaakt.

ACHELSE KLUIS ( Anton Van Wilderode pr. )

De heldere tafels zonder tooi gedekt.
Borden en bekers. Onversierd bestek.
Het boek waaruit men ons zal lezen ligt,
terwijl de lector rechtop wacht, nog dicht.

De staande bel, het echoloze sein
voor de gemeenschap. Aangezeten zijn.
Bewegingen van handen. Op de dis
de sneden brood, de rondgedeelde vis.

Geluid dat geen geluid is. Bijna licht.
Voor elke vensternis een vergezicht.
De vragen al vergeten en verhoord.
Geen ander dan de lector heeft het Woord.

GULDEN PAREL ( Tijdschrift van de Gulden Leeftijd en eveneens als logo bekend )

DE PAREL, SYMBOOL VAN HET ' HEERLIJKE ', LIGT HAAST IN HET BEREIK.
TOCH HEEFT ZIJN STEUN RONDINGEN DIE GEEN PERFECTE RONDINGEN ZIJN, TEKEN VAN ONZE ONVOLMAAKTE PERFECTIE.
ZWART EN WIT KUNNEN MEKAAR NIET MISSEN, NOG STEEDS MOETEN WIJ VAN MEKAAR LEREN.
VERDER DE HOOGTIE IN, ZO BLIJVEN WE STREVEN NAAR STEEDS BETER.. HET IS NOG NIET TEN EINDE....
- Ingrid van Horenbeeck, ontwerpster-

VOGELS EN VISSEN ( Guillaume van der Graft )

Ik zat in de bioscoop
en keek naar een film van Parijs
negentienhonderd.
De tijd werd spotgoedkoop
en de mensen leken niet wijs,
ik zag verwonderd
hoe men zich repte als vogels
op glad ijs,
de vrouwen het staartje omhoog,
de mannen de snavel omlaag,
- het navelstaartje,
het snavelbaardje -
wit waren de mensen en zwart
en met een veel vloeibaarder hart
dan wij die hard zijn en grijs.

Maar wij daarentegen,
wij bewegen
ons vloeiend als vissen van celluloid
zonder vleugelbeginsel
en zonder dracht van poten.
En ik bedacht:
ik ben zelf onverwachts
onder het ijs geschoten
van dit bevroren paradijs
waar men lacht om Parijs
negentienhonderd;

maar als ik weer opduik
en kom uit het wak van de Uitkijk
en sta op de Prinsengracht
onder de bomen,
dan kan ik mij niet vergissen:
vogels en vissen
werden geschapen op één dag
en overmorgen zullen de mensen komen.

JUNI ( Kristel D'Huysser )

Afwezige wolken laten ons toe
te peilen naar zon en zee en horizon.

Zo wijd als mijn armen
spant de hemel zich open
over tuilen van velden en dorpen
en wegels met randen en kanten
van goud en van groen.

Warme wegen waaieren uit
tussen aardetinten akkerflarden en
wiegende zeeën van glanzend gras.

Alles is goed nu, open en blauw
mijn kijk op het leven,
en alles mag duren, zoals het nu is.

Eindeloos duren en nooit meer vergaan:
midden in de tijd van dit heden
wil ik blijven staan.

HEB MIJ NODIG... ( Herman de Coninck )

Heb mij nodig. Kun mij niet missen.
Heb verdriet. Ik heb daar van alles tegen,
levensbeschouwing, aforismen, groter verdriet:
het is familie. Van geluk weet ik dat niet.

Er is geluk waarmee je alleen
moet zijn. Het te grote.
Zo heb ik, toen jij geboren was, een dag
door bossen gelopen. En toen pas besloten
dat jij er misschien mee te maken had,
en je moeder, die ik kende van vroeger.

Er is keihard geluk, waarvoor je moet
achterlaten en hebben en twintig zijn
zoals in het Frans: twintig jaar hebben.
Heb mij niet nodig. Kun mij missen.

Pas later ben je ooit weer twaalf geweest.
Dan kun je ook rustig veertig worden.
Dan is geluk verdriet. Een naald die Schubert leest.
Kun mij dan missen maar doe het niet.

HET WOORD ( Pierre De Paepe )

Veel wordt gezegd,
en meer, gelukkig, nog gezwegen.
Het woord wordt moe.
Het heeft meer kloof geslagen
dan mensen ooit verenigd,
en het is moe.

Het was ontstaan
om hun de kans te geven
elkaar te wenken
tot elkaar door te dringen,
mekaar volkomen te begrijpen.
Het is daartoe te arm gebleken.

Maar waar het niet was voor bedoeld,
voor wanbegrip,
belediging,
krakeel
en stuntelige interpretaties,
loopt het van rijkdom over.

Middenin dat conflict
tussen wat niet
wel te bereiken
en toch wat wel
niet te bereiken.,
werd het zo moe, doodmoe.

DE ERVARING VAN DE STILTE... ( F.Van Steenbergen pr. )

In onze wereld is de stilte schaars.
Er is lawaai rondom ons en in ons.
Zo bestaat er naast een uiterlijke stilte
ook een innerlijke stilte.
De stilte brengt echtheid
en heeft scheppende kracht.
Ze brengt ons heel dicht
bij de bronnen van het geloof.

Het symbool van de stilte is de woestijn.
De stilte van de woestijn ontmaskert alle schijn.
Ze confronteert je met jezelf:
in de woestijn ga je op je grond staan.
Je verandert er ook.
Je staat er open voor het Woord,
je luistert en gehoorzaamt.
Je leert er ook woorden van liefde spreken
die je stilte niet ontwijden.

Stilte is afstand nemen van het lawaai in de wereld.
Stilte is leren zwijgen als het niet nodig is te spreken.
Stilte is luisteren naar de stem van je hart.
Stilte is ruimte scheppen voor waarden en zingeving.
Stilte is openstaan voor alle scheppende kracht.
Stilte leert je verbondenheid met de geringste medemens.
Stilte is oorsprong van vrede en gerechtiheid.(Jes.32,17)
Stilte is als zwijgende aanbidding.
In stilte en vertrouwen rust je kracht. ( Jes. 30,15 )

GROTE DINGEN WORDEN IN STILTE GEBOREN.
HET WONDER WORDT AAN ONZE OGEN ONTTROKKEN,
EN TOCH GEBEURT HET, ONGEZIEN.
STILTE IS ALS GIST IN HET DEEG:
DE STILLE KRACHTEN ZIJN DE ENIGE MACHT WAARMEE HET RIJK GODS IN DEZE TIJD ZAL KOMEN.

CULTUUR ... ( Pierre De Paepe )

Slier eens een trechter doodgemeen
in de sierlijke hals van de gans
en merk hoe het dier in zijn onschuldpaniek
nog onnozeler kijkt dan jij het spontaan al presteert.

Wurg nu wellustig in de keel zo verkracht
het voer dat ze schutterig weigeren wil maar niet kan,
niet te verwerken, verteren of afscheiden weet,
tot ze geen pap meer te zeggen, geen kwaak meer te lozen
vermag.

Volhard hierin hoopvol nog een maand, nog een week,
tot ze ternauwerdood nog een kik geven kan.
Halsrecht haar dus, en wring uit haar body de lever,
overbemeste kwab om van tot herleving te snoepen.

Hak dit cultuurfenomeen en vermaal het tot kunst,
tot zwoele abstractie, verwarmd, en gekruid en bekoeld,
besnuffel zijn dampen, kwijl ongegeneerd,
ga er met tong en met tanden op los tot je bevredigd
krepeert.

DE PARADOX VAN ONZE TIJD (G.CARLIN)

We hebben nu bredere wegen, maar een smallere kijk.
We kopen méér, maar genieten minder.
We hebben grotere huizen en kleinere families,méér wetenschap, maar minder oordeelsvermogen, méér experts, maar méér problemen, méér medicijnen, maar minder welzijn.
We hebben jaren aan ons leven toegevoegd, maar geen leven aan onze jaren.
We zijn heen en weer geweest naar de maan, maar hebben moeite om de straat over te steken om de buren te ontmoeten.
We hebben de dingen groter aangepakt, niet beter.
We schrijven meer, maar leren minder.
We plannen meer, maar bereiken minder.
We leerden ons te haasten, niet om te wachten.
We bouwden meer computers om meer informatie op te slaan, om meer kopieën te maken dan ooit te voren, maar we communiceren minder en minder.

DIT IS DE TIJD VAN DE SNELLE HAP EN DE TRAGE VERTERING, VAN GROTE MENSEN MET EEN KLEIN KARAKTER.
VAN EEN LEUK HUIS, MAAR EEN GEBROKEN THUIS.
DIT IS DE TIJD VAN DE SNELLE TRIPS, DE WEGWERPMORAAL, DE ONE NIGHT STANDS EN DE PILLEN DIE ALLES VOOR JE DOEN.

HET IS EEN TIJD WAARIN ALLES IN HET UITSTALRAAM LIGT, EN NIETS IN DE VOORRAAD KAMER.

VAKANTIE ( Leo Charita )

Vakantie is als een grote taart,
met alles d'rop en d'ran.
't Is als een warme zon in maart,
als een zomer die niet eind' gen kan.

't Is als een verre vlucht,
hoog, gedagen door de lucht.
't Is wind en water, de zee,
't zijn de bossen, de weiden en 't vee.

't Is eten en drinken, slapen.
't Is wand'len, fietsen en moe zijn.
't Is lui zijn, geeuwen en gapen.
't Is 's avonds gezellig met twee zijn.

't Is delen je vrijheid met iemand,
met een vrouw, een man, met kind'ren.
't Is spelend genieten in 't droomland.
't Geluk kan hierdoor niet mind'ren!

VAKANTIE IS: CENTEN EN GOEDE WIL,
WEGGAAN EN WEDERKEREN.
SOMS IS HET: REIZEN OM TE LEREN !
WIJ WETEN... DAARNA WORDT HET STIL.

JULI ( Kristel D' Huysser )

Het blonde godenkind aan zee
vergaart schelpen en schepsels
op die schitterende vlakte
van ruimte en licht.

Ver zie ik het wandelen, opgaand in
zijn schattentocht, turend naar beneden,
terwijl een lichtkrans van onschuld
speelt om hoofd en naakte leden.

Een nietige pen lijkend
tegen de kantlijn van de oceaan,
beschrijven zijn voetsporen
onmetelijke levenskracht
in zijn tenger-teer bestaan.

Zo voel ik mij verbonden
met dat godenkind, nog licht van geest,
klein, maar nooit eenzaam
in dit grootse spel van elementen en getij
en bij het vinden van
een waardevol kleinood in het zilt,
zich even evenbeeld van God wanend,
majestueus en vrij.

Bij de uitvaart van een goede vriend nl. Pierre De Paepe op 01.07.2008
( overleden: 23.06.2008 ) Volgend gedicht van hem op het gedachtenisprentje. ( uit zijn dichtbundel: DE IELE BOODSCHAP )

Kleine ballade van twee wandelaars ( 15.12.1990 )

Je klopte aan,
ik maakte open,
twee vreemden neus aan neus.

Hoe was jij ?
hoe was ik ?
hoe dan ook, verlegen.

Je sprak tot mij,
ik sprak tot jou,
we hebben tot elkaar gesproken.

Je hebt me vertrouwd,
ik heb je vertrouwd,
we mochten elkaar vertrouwen.

Je hebt met me gewandeld,
ik heb met je gewandeld,
we hebben samen gewandeld.

Jouw hand in de mijne,
mijn hand in de jouwe,
onze handen in elkaar.

Je werd door mij getrokken,
ik werd door jou getrokken,
en samen zijn we ver getrokken.

En je zag de wereld met mij erin,
en ik zag de wereld met jou erin,
en we zagen samen hetzelfde.

n.b. Beste Pierre, je bent niet dood voor mij want je leeft nog innig verder in mijn hart.

VERGEET NIET NAAR RECHTS TE SCROLLEN VOOR NOG
MEER TEKST EN BEELD ! BEDANKT.

NIET U... ( Dorothee Sölle )

Niet U moet mijn problemen oplossen,
maar ik die van U, God van de asielzoekers.
Niet U moet de hongerigen verzadigen,
maar ik moet uw kinderen behoeden
voor de terreur van banken en militair apparaat.
Niet U moet de vluchtelingen onderdak bieden,
maar ik moet U opnemen,
slecht verstopte God van de ellendigen.

U hebt mij gedroomd God,
hoe ik oefen rechtop te gaan
en leer neerknielen,
mooier dan ik nu ben,
gelukkiger dan ik durf te zijn,
vrijer dan bij ons is toegestaan.

Houd niet op mij te dromen, God.
Ik wil niet ophouden mij te herinneren
dat ik uw boom ben,
geplant aan de waterbeken
van het leven.

( Uit haar boek: DROOM MIJ, GOD.)

VERGEET NIET DOOR TE SCROLLEN NAAR RECHTS VOOR NOG
MEER TEKST EN BEELD ! DANK U.

09.07.2008 : uitvaart van de tweejarige Miguel Van Kriekinge overleden t.g.v. van zijn verwondingen t.g.v. de mishandeling door de drugsverslaafde vriend van zijn moeder Sandra Verbeeck. De dader Dave De Kock zit momenteel achter de tralies. Moge deze tragedie ons tot nadenken stemmen.

WAAROM ??? ( Tekst van Miranda, tante van Miguel )

Waarom ???
Waarom jij, waarom nu al,
je was zo jong en nog zo geliefd,
waarom ben je uit mijn leven,
waarom duurde dat van jou maar even,
waarom ben je niet gebleven,
waarom ben je vertrokken zonder reden ?
Het is koud en stil hier zonder jou,
is dit het nou ?
Ik wil je herinneren zoals je was,
maar nu besef ik pas,
jij bent mijn kleine ster,
die twinkelt van heel ver.
Zo ben je een beetje bij mij.
De foto's waarop je lachte,
zo ben je altijd in mijn gedachten...
Ik neem nu afscheid, jij moet nu gaan,
in mijn hart zal je altijd blijven voortbestaan.

IK MIS JE...

HEILIG ZIJN IS ZWIJGEND WONEN... ( Paul Snoek )

Heilig zijn is zwijgend wonen
in de brandende bomen der waarheid,
is in de aarde zien langs de ogen der wortels
het moeilijke vliegen der vogels
of achter een berg het groter geheim van de bergen.

Ook denkt men na over het voedsel der vlammen,
de wufte dieveggen van het luchtig vuur,
of over de afgod, zijn aftocht historisch,
eens voltrokken de verbrokkeling der wolken.

En op de afgedreven drempel staande
ver zie ik het huis met luister,
waarin de mensen mij bewoonden
en kwamen om er lang te overnachten
en gingen om spoorloos mijn vrienden te zijn.

De grote zee gaat immers onder in de kleine zon.

DE PLOEGER ( A. Roland Holst )

Ik vraag geen oogst; ik heb geen schuren,
ik sta in uwen dienst, zonder bezit.
Maar ik ben rijk in dit:
dat ik de ploeg van uw woord mag besturen,
en dat gij mij hebt toegewezen
dit afgelegen land en deze
hoge landouwen, waar - als in het uur
der schafte bij de paarden van mijn wil
ik leun vermoeid en stil -
de zee mij zichtbaar is zover ik tuur.

Ik vraag maar één ding: kracht
te dulden dit besef, dat ik geboren ben
in 't najaar van een wereld
en daarin sterven moet.
Gij weet hoe, als de ritselende klacht
van die voorbije schoonheid mij omdwerelt,
weemoed mij talmen doet
tot ik welhaast voor u verloren ben.

Ik zal de halmen niet meer zien
noch binden ooit de volle schoven,
maar doe mij in de oogst geloven
waarvoor ik dien...

Opdat, nog in de laatste voor,
ik weten mag dat mij uw doel verkoor
te zijn een ernstig ploeger op de landen
van een te worden schoonheid; eenzaam tegen

der eigen liefde dalend avondrood -
die ziet beneden aan de sprong der wegen
de hoeve van zijn deemoed, en het branden
der zachte lamp van een gelaten dood.

TOEGEWENST... ( Marinus van den Berg in Levende Kerk )

Dat je mensen mag ontmoeten
die jou genegen zijn,
van wie je warmte ontvangt.

Dat je mensen mag ontmoeten
die naar je omzien,
die naar je luisteren.

Dat je mag ervaren
dat je ook nu de moeite waard bent,
dat je leven ook nu zinvol is.

Dat je mag ervaren
dat je als mens kunt blijven groeien,
dat je kunt toenemen in menselijkheid.

Dat je de innerlijke kracht mag vinden
om aandacht en interesse
op te brengen voor anderen.

Dat je niet alleen afhankelijk bent,
maar ook onafhankelijk kunt zijn,
jezelf.

Dat je erbij mag zijn,
dat je graag gezien wordt,
dat je verbonden mag blijven
met de mensen om je heen
en met de Heer die om je geeft.

PAARD GEZIEN BIJ CIRCUS STRAZBURG ( M. Vasalis )

Paard, dat bereden door een droom
zonder teugel, zonder toom
gestort kwam als een voorjaarswind,
de eerste, door de kale lanen,
regen en duister uit zijn manen,
warm van zichzelf, koud van de nacht.
Zwart paard, op bliksemende benen,
ogen gebald, neusvleugels open,
- o waarvandaan, waarheen gelopen -
de hoeven kloppend als een hart,
tot barstens toe, zo rap, zo zwart,
en dat zich plots omhoog verhief
met hoeven, die de hemel raakten,
verblindend in zijn duisternis...
en even plotseling verdwenen
als hartstocht en zijn luister is.

N.B. VERGEET NIET DOOR TE SCROLLEN NAAR
RECHTS A.U.B. VOOR NOG MEER TEKST EN BEELD!

DE VIS ( fragment ) ( Eduard Hoornik )

Een man en een vrouw zijn op reis.
San Sebastian gepasseerd,
wijst een bord het dorpje Zarauz.
Ze stoppen er om iets te eten,
bespreken de verdere route;
twee uur later rijden ze weg.
( Wie veel autotochten gemaakt heeft,
kent de moeheid in armen en benen,
maar ook een langzaam vervreemden.
Je herinnert je allerlei dingen,
maar alsof ze nog moeten gebeuren:
naar school gaan, verhuizen, de oorlog,
of een andere vorm van beklemming.
Nu zeg ik nog niets van de doden,
die je overal met je meedraagt. )
Ze volgen de weg langs de kust.
In de blinkende ruit van de auto
hangt voor het verglijdende landschap
het hoofd van de slapende man.
O dag,dek hem toe met je vrede,
laat hem slapen, zolang als hij kan,
denkt de vrouw en bevochtigt haar lippen.
Een wezel schiet langs de wielen.
Ze remt. In het hoofd van de man
breekt even licht door het donker,
maar hij wordt er niet wakker van.

Hier zou ik om hebben gehuild,
denkt de vrouw. Die nacht in dat huis.
De maan zo geel en zo groot.
' Wat denk je: kan ik hem pakken ? '
Ze komt overeind in het bed,
steekt lachend haar armen uit.
Maar de man, in zijn eerste slaap,
een speekselbel om zijn mond,
draait zich om, het gezicht naar de muur.
Ze had toch geloofd dat het kon:
de ziel in het lichaam beleven,
de toppen van liefde bereiken,
als de oorlog kwam samen sterven.
Ze glimlacht. Wat was ze toen- jong.
Waar zijn de paarden gebleven
en 't hinniken diep in de bossen ?
Als torren kruipen wij rond.
De ziel, denkt ze, plotsling wanhopig,
bestaat slechts als God bestaat.
Maar daar weet ze verder geen raad mee.
Haar blik hangt dood in het landschap.
De wuivende hand van een kind
ziet ze pas als ze voorbij is.
En wat gaat er om in de man ?
Hij loopt als een kreeft achteruit
een paar uur terug in de tijd.
Hij is nog niet weg uit Zarauz.
Aan tafeltjes op een terras
met uitzicht op zee wordt gegeten
op hetzelfde uur van daar straks.
In de zwijgende heer en dame
herkent hij zichzelf en zijn vrouw.

IN HET ATRIUM DES VESTALINNEN ( Bertus Aafjes )
( fragment )

En terwijl zwaar de rozengeuren wegen,
en de bouwval zich fronst van koperen brem,
verheft de Muze, eerst bijna verzwegen,
maar allengs luider in mij hare stem:
' Ik zoek als gij, goddelijke priesteressen,
een kuisheid die van deze aarde is,
hartstochtelijk als de vlam der cypressen,
en zuiver als het water en de lis;
ik zoek voorbij de purperen alkoven
de oude Eros, goddelijk en rein;
ik wil zo diep in het lichaam geloven,
tot waar de dromen ongeschonden zijn.
Voorbij aan eeuwen die zijn pracht verminken,
voorbij aan weemoed en verzadiging,
tot waar ik uit zijn helle bron kan drinken,
bij de goden gezeten in een kring.
Apollo reikt zijn hoofd in de planeten,
en hij plant zijn voetzool naakt op de grond:
ik wil mij nabuur van de sterren weten
en met de aarde één in zijn verbond.
Ik wil geen schaduw van de hemel dulden,
over de bodem van mijn aards bestaan.
Noch dat de lasten en mijn aardse schulden
als dode manen aan de hemel staan.
Als ik geen god ben, ben ik één der goden
in een rijk onder eigen vrij beheer
en als ik eenmaal rust onder zijn zoden,
keer ik in rozen en liederen weer. '

Hoog op haar zuil staren de priesteressen,
peinzende in de lage rozen neer
en soms naar de Palatijnse cypressen,
koel en strak, als uit een helder weleer.
De dag vergaat en lange schaduwflanken
strekken zich aan de voet der tempels uit;
warmrood rekken zich ver de wingerdranken,
nergens in hun handeloosheid gestuit.

P.S. het atrium is het centrale deel van een Romeinse woning, hier het huis van de Vestaalse maagden, het mooiste plekje van geheel het Forum Romanum. De Vestalinnen waren de zes in het wit geklede priesteressen van de Romeinse haardgodin Vesta die het eeuwige vuur moesten onderhouden.
Deze meisjes die tot kuisheid verplicht waren, stonden hoog in aanzien.

MISSCHIEN IS BIDDEN...

Misschien is bidden in alle rust
je dag overschouwen,
blij om het mooie
dat je beleefde,
spijt om het domme,
dat je deed,
en op het einde
niet vergeten te zeggen:
'' Dank je wel. ''

Misschien is bidden
samen zoeken
naar helende kracht
om het morgen beter te doen,
durven zeggen
en laten zeggen:
'' Mens, ik hou van je. ''
Jammer,
dat ik het zo weinig
laat voelen en zien.

Misschien is bidden
beseffen hoe klein je bent,
bang en hulpeloos,
aanvaarden dat je de andere
zo nodig hebt
en dat je zelf zo nodig bent,
en elkaar en ook God
laten zeggen:
'' Dank je wel. ''

Misschien is bidden
helemaal niets doen,
niets horen,
niets zeggen,
maar alleen zijn en geloven.

GOD, MISSCHIEN LEER JE ME VERDER
HOE IK BIDDEN MOET ?

IK BEN DE KLEINE DOCHTER ( Bertus Aafjes )
( naar Lucas 8, 40-42 en 49-50 )

Ik ben de kleine dochter van Jaïrus.
Ik lig hier op een veel te grote baar.
De dood zit in mijn ogen en mijn haar,
dat, nu de krul eruit is, zonder zwier is.

Ik mis mijn pop, die nu zij niet meer hier is,
slaapt als ik slaap, de vingers in elkaar.
Ik weet dat twee en twee te zamen vier is,
maar nu ik dood ben, is dat niet meer waar.

Waarom had ik daarstraks ook weer verdriet ?
Er zou een man die toveren kon, komen,
mij beter maken, maar toen kwam hij niet.

De mensen op het dak en in de bomen
gingen naar huis, maar ik blijf van Hem dromen.
Morgen ben ik de eerste die Hem ziet.

ZIEK ZIJN... ( Lut Lostrie )

Wachten is je leven
Geduld je dagelijke leus
Weg je eigen leven
Je hebt geen andere keus

Je hangt af van andere mensen
Zij doen het graag voor u
Maar toch heb je soms andere wensen
Maar daar is geen tijd voor nu
Wachten is een mooie deugd
Dat is toch geweten
Maar wat men er niet bij zegt
Is dat je je eigen zegje wel mag vergten
Als je hulp nodig hebt is wachten het sleutelwoord
Dat je zeker moet kennen
Anders kan je je zo nu en dan
Niet laten verwennen

Wachten begint reeds bij het ontwaken
Wachten op begrip
Wachten op erkenning
Wachten op aandacht
Wachten op waardering
Wachten op een omarming
Wachten op een schouderklopje
Wachten op een luisterend oor
Hulp bij het wassen, aan- en uitkleden,
Hulp bij 't boodschappen doen
Een woordje van bemoediging
Tot er iemand tijd heeft
Wachten op ditjes en datjes
Wachten, wachten, wachten
Wachten op iemand die naar jouw verhaal wil luisteren
En het niet afwimpelt als
'' och, dat is niet zo erg, en 't zal wel overwaaien ""

Begrip, je dagdagelijkse opdracht
Begrijpen dat het moeilijk is voor je partner
Begrijpen dat men verwacht dat je je aanpast aan hun tijdschema
Begrijpen dat ze tijd nodig hebben om te aanvaarden
Begrijpen dat ze je wel willen helpen, maar dan op hun wijze

Geduld, je portie ontspanningsoefeningen van de dag
Geduldig zijn als men je laat zitten wachten
Omdat men zo druk bezig is dat men vergeet dat je niet meer kan
Wat voor hen zo banaal,zo normaal is
Geduldig zijn en hopen dat de mensen die je het liefst ziet het niet laten afweten
Geduldig zijn en je sterk houden
Geduldig zijn en je er niet laten onder krijgen
Geduldig zijn en vechten, vechten, vechten
Van 's morgens vroeg tot slapen gaan

VECHTEN, JE OLYMPISCHE DISCIPLINE
MET VEEL BEGRIP, GEDULDIG WACHTEN, EN VECHTEN
ZO ALLEEN KAN JE OVERLEVEN
DAARBIJ PROBEREN TOCH NOG ZIN AAN JE LEVEN TE GEVEN

AUGUSTUS ( Kristel D' Huysser )

Het grote werk begint nu echt
in 't vergaren en 't verwerken
van al wat zich nu bieden mag
in vrucht en zaad, in kruid en groen.

Nu zien de boeren lange dagen
van zwoeg en slag en tred en stamp,
gebrande ruggen en kromme lijven,
getaaid en gebogen over akkerland.

Vlugge vrouwenvingers
verleggen, verwijderen,
wrijven, vermalen, verwerken gedreven
de vruchten der velden tot fijn fatsoen.

Laatkeelse dansen
rond volkse vreugdevuren
spektakelen luid tot in de vroege uren
en bazuinen alom een midzomerfestijn.

Voorraden binnen, uitzinnig beginnen
aan verslavendzoete beloningswijn.

EEN DAG ZONDER JOU... ( Christane Van Meerbeeck )

Een dag zonder jou
is ontbijt naast een lege stoel,
werken, nadenken en missen,
steeds meer, steeds erger.

Een dag zonder jou
is de pijn die je langzaam opvreet,
de vragen zonder antwoord,
thuiskomen, stil,
geen verhaal meer... alleen gemis.

Een avond zonder jou
is weemoed en heimwee
naar hoe het eens was.
Een lege kamer, alles stil,
niets leeft, niets beweegt.
Je knuffels staren voor zich uit,
alleen de klok flikkert
zoals jouw ogen toen.

Weer een nacht dromen van jou.
Weer een nacht dichter bij jou.
Een hoopvolle gedachte,
mijn reis naar jou,
om samen met de Goede Vader,
verenigd te zijn.

OMSCHRIJVINGEN VAN DE LIEFSTE ( Gabriël Smit )

De kinderen slapen, het hele huis
is vol van hun rustgeluk, overal
beeft het onhoorbaar geruis
van hun bloedklop en ademval.

Wij zijn samen in de kamer, jij leest,
ik schrijf, wij leven alsof er nooit
een tweesprekender leven is geweest:
stilte, die zichzelf in ons voltooit.

Waarom ook woorden ? Een dichter
vecht al zijn jaren met hun tekort.
Mijn woord maakt jouw leven niet lichter.
Ademen is genoeg, ademen, en soms even
naar elkaar kijken wat het wordt.
Elkander ademen, elkander leven.

SLAAPWANDELEN... ( Leo Vroman )

Woorden en geuren waaien door de warme lucht
en verdwijnen zoetjes twistend met elkaar.
Bijna is het ijle heengaan hoorbaar
van mijn blik, een zigzag vogelvlucht.

Bodemloos is het wonen op één hoogte
met de spechten in de populieren,
oog in oog met grote zwarte dieren
die langsgaand met geveerde armen zwaaien.

En met een bij op wie het vroege zonlicht glanst
als hij passeert op weg naar een planeet.
Het hele huis een boot, van buiten heet
merende boven het land, geboomte danst
met een krinkelende vleug van knieën.

Waar is alles gebleven ?
Blijkbaar heb ik het venster dichtgeschreven
met schilferige zwarte jaloezieën.

HET HALSSNOER ( Alice Nahon )

Ach heere de vrijheid
klatergouden geschenk
dat de liefste mij geeft als hij gaat,
ach Heere
dat droef sieraad.

Hij hangt het mij juublend
over 't strenge kleed en - ik lach -
met de lach die de mondhoeken slijt -
neemt gij dat strassen-lawijt
van de fiere troon van de hals,
ach Heere, de vrijheid
zo vals.

Want hij tilt mij zingend omhoog,
hij noemt mij z' n zonnige fee,
ik, povere tuil in de hand
en hij zegt dat ik schoon ben ermee.

En de tranen komen opeens
vanuit mijn ogen omneer
over mjn schaterend hoofd,
ach hert, dat in liefde gelooft,
ach Heere
de vrijheid zo zeer.

GELOVEN IN DE GEKRUISIGDE ZOON ( Johannes-Paulus II )

Geloven in de gekruisigde zoon
betekent ' de Vader zien ',
betekent geloven dat de liefde
aanwezig is in de wereld
en dat die liefde sterker is
dan de vele soorten kwaad
waaronder de mens,
het mensdom en de wereld gebukt gaan.

Geloven in een dergelijke liefde
betekent geloven in de barmhartigheid.
Deze is immers
de onontbeerlijke dimensie van de liefde;
ze is als de andere naam van de liefde,
en ze is tevens de geijkte manier
waarop de liefde zich laat zien
en in de werkelijkheid omgezet wordt
om zich op te stellen
tegen het kwaad in de wereld.

( uit het boekje : KOM NAAR BUITEN van Fr. Van Steenbergen pr. )

DICHTERLIJKE PROFETIE ( Erik Lauwers )

de aarde lijkt voltooid, wanneer een huis
zich diep verschuilt in hout en groen en bruin
met in het midden van de tuin een rozengloed.
het ontwerp van een zachte geest met groene handen.
de wanden van ommuurde rust, de verre groet
van vogels in hun vlucht naar verre landen.

de stilte spreekt en elke wolk tekent een wonder
van geheimen in iedereen van ons die schuilt
of zich verbergt voor wat niet te vatten is,
zoals de angst dat deze opgezochte sereniteit
verdwijnt... in tijd en ruimte is verdwenen
terwijl seizoenen zich vergrijpen aan de tuin.

hier liggen dromen in het gras, gekoesterd
in het hartelijk verwijlen, geboren in een vat
van uitgelatenheid, het jonge streven, het beleven
van de onbereikbaarheid, de onvoldoende woorden
om het verhaal volledig af te maken, voor wij
genesteld zijn in de herinneringen, laten we los.

de laaste roos is mooi geworden, getooid met haar
stap ik de wereld tegemoet, vol licht, de armen open;
ik kom, mijn bruid wacht... zwanger van verlangen
dans ik de rijpe vruchten van de bomen, zo jong
ben ik nog nooit geweest, het is de geest.
de nieuwe lof der zotheid is geboren, morgen is

nog ver, de aarde zingt een nieuw refrein van
zachte huid en zoete wijn, een liedje om te fluiten
de takken van geluk, weerspiegeld in de ruiten.

GEBED OM VRIENDSCHAP ( Karel Heuten pr. - ex-Deken Mortsel )

Geef me wat vriendschap,
Heer,
iemand die luisteren kan
met speelse aandacht
naar wat ik te vertellen
heb...
maar ook heel stil naar 't
diepste van mijn hart
wat ik voorheen
aan niemand heb toevertrouwd.
Ik voel doorheen een
warme hand
elk woord van troost, zo
zacht gespeld.

Geef me wat vriendschap,
Heer,
iemand die niet
ontgoocheld is
wanneer ik raad of daad
uit fierheid, trots of
kortzichtigheid,
niet volgen of aanvaarden
kan.

Een vriendschap die niet
grijpt,
die geven wil,
zoals ik zelf een gegeven
mens wil zijn
of telkens weer een hand
wil reiken
of een luisterend oor
en wat begrip voor wie er
mij om smeekt.

Heer, ik weet dat mijn
gebed zo egoistisch klinkt...
ik weet het wel:
Gij zijt die vriend,
die luistert, troost en
helpt...
en d' oorsprong zelf van
liefd' en tederheid.
Maar telkens weer krijg je
gestalte in een mens,
in vriendschap
heel concreet.
Of soms is het een kind
met vragend oog de
toekomst toegericht,
een zieke of gevangene
van eigen angst
of zonder enige horizon...
of iemand die ik
stervend vind
langsheen de weg
van 't leven.

GEEF ME VRIENDSCHAP,
HEER,
DIE ' K ZELF GEVEN WIL...
AAN HEM, AAN HAAR,
AAN VELEN, DIE G'OP DE
LEVENSWEG GEPLAATST HEBT
OM VOOR HEN STEM OF
OOR TE ZIJN
OF VOETEN DIE HET PAD EEN
STUK LICHTER MAKEN
EN DUIDELIJK
DE SPOREN RAKEN
VAN HEM DIE VAN ALLE LIEFDE
DE KERN EN DE TOEKOMST IS !

P.S. VOOR DE DERDE MAAL WERD TE EDEGEM DE ' PRIJS VOOR VERDIENSTE ' UITGEREIKT EN DIT OP INITIATIEF VAN HET GEMEENTEBESTUUR EN HET DAVIDSFONDS VAN EDEGEM.
ERE-PASTOOR KAREL HEUTEN WERD DITMAAL BEKROOND.

BIDDEN... ( Gery Florizoone pr )

Heer,
Gij die de avond
en de bergen introk
om alleen te zijn bij uw Vader,
bidden doe ik zo weinig,
zo haastig, zo zakelijk.

Bidden kan ik slechts
om de angst te verdrijven,
om mijn zin te krijgen,
om mijn geheime dromen,

om de steken in mijn zij,
om de vragen die mij aanklagen,
om de onrust
die mijn nachten verstoort,
één enkele keer
om Uw glimlach
over mijn moeilijke zonden.

Bidden kan ik slechts
om mijzelf,
om mezelf te paaien,
maar laat het
nog bidden zijn,
al is het kruipen
langs de wanden
van een kooi.

PSALM 27 1-4

De Heer is mijn licht en mijn leidsman, wie zou ik vrezen;
de Heer is de schuts van mijn leven,voor wie zou ik bang zijn ?
Al stormen boosdoeners aan om mij te verslinden;
mijn vijanden struikelen, al mijn bestrijders bezwijken.
Al staan zij in slagorde voor mij, ik ben niet bevreesd,
al voeren zij oorlog met mij, toch blijf ik vertrouwen.
Eén ding slechts vraag ik de Heer, meer zal ik niet wensen;
dat ik in Gods huis mag wonen zolang dat ik leef;
dat ik de beminnelijkheid van de Heer mag ervaren,
zijn tempel weer met eigen ogen mag zien.

HEB MIJ LIEF, GELIJK IK BEN. ( J. van der Waals )

Ik zou tot al mijn vrienden willen gaan
- ook wel tot hen, die niet mijn vrienden zijn -
en vragen: heb mij lief, gelijk ik ben
en stel aan mij geen eisen.
Zie, ik kan niet onderhoudend praten, niet gevat
of geestig zijn, en niet vertrouwelijk
vertellen van mij zelf of van mijn ziel...
Wat zouden we ons vermoeien voor elkaar ?

Laat mij maar zwijgend naast u zitten, stil
verdiept in eigen werk, eigen gedachten.
Of - als gij praten wilt - spreek gij tot mij.
Ik zal wel luisteren, als gij vriendelijk
met lichten kout mij onderhouden wilt.
Wel lachen om de grappen, die ge zegt,
wel ernstig kijken, als ge hoog, of diep,
of ijdel praat van al te diepe dingen...

Maar, als ik dan zo zwijgend zit, en luister
naar uw gesprek - of naar het klokgetik -
of 'k laat de stilte ruisen om ons heen,
- die ruist zo prettig, als de mensen zwijgen -
Als 'k mij dan blij in uw nabijheid voel,
dan zou ik willen vragen, en de stilte
- of ons gesprek - verbreken met mijn vraag:
" Zeg, zijt gij ook blij, dat ik naast u zit ? "
Spraakt gij dan " Ja " dan zei ik zacht:
" Ik ook "...
En dat was alles, wat ik weten wou
en al, wat gij van mij behoeft te weten.

NIEUW WOORD ( Bron: Taal van het jaar vier- Van Dale Lexicografie )

Zo'n tien jaar geleden hielden de mensen nog geen weblog of blog bij, een regelmatig ververst dagboek op het internet. Pas in 2000 begonnen de kranten over het verschijnsel te schrijven.Tegenwoordig zijn er boekenlogs,citatenlogs,muzieklogs,filmlogs, kunstlogs, nieuwslogs.
Een weblog waar je naartoe surft om gechoqueerd te worden, heet een shocklog en van het ene log naar het andere gaan, heet webloghoppen, loghoppen of bloghoppen. Een man die een log bijhoudt, is een logger; de vrouw die dat doet, is een logster of logette.

MARIA MAGDALENA ( Bron: Nieuw Leven ( Karmel ) R.Weyens

André Louf, een hedendaagse monnik-schrijver citeert in zijn boek ' Heer, leer ons bidden ', een tekst van een onbekende monnik uit de Middeleeuwen.
Het is een commentaar op het verrijzenisverhaal: ' de verschijning aan Maria Magdalena.
' Vrouw, waarom ween je? Wie zoek je? Degene die je zoekt is in je bezit, en je weet het niet? Je hebt de ware en eeuwige vreugde en je weent? Het is in je binnenste en je zoekt het buiten. Je staat buiten te wenen bij het graf. Je hart is mijn graf. En ik ben er niet dood, maar ik rust in je hart levend voor eeuwig. Je ziel is mijn tuin. Je had gelijk toen je meende dat ik de tuinman was. Ik ben de Nieuwe Adam. Ik bewerk en bewaak mijn paradijs. Je tranen, je liefde en je verlangen zijn allemaal mijn werk. Je bezit me in je binnenste zonder het te weten en daarom zoek je me buiten. Ik zal je dus ook buiten verschijnen en je zo doen terugkeren naar jezelf, om je in je binnenste te laten vinden die je buiten zoekt. '

ELKE MENS WORDT ER TOE OPGEROEPEN OM OP ZOEK TE GAAN NAAR DE INNERLIJKE BRON, OM HET LEVEN IN ZICHZELF TE ONTDEKKEN, OM INNERLIJK VRIJ TE WORDEN. ZOLANG WE VERVULLING EN GELUK BUITEN ONSZELF BLIJVEN ZOEKEN, ZULLEN WE ONTEVREDEN BLIJVEN. HET IS MAAR ALS WE DE INNERLIJKE BRON VAN LEVEN ONTDEKKEN IN ONS EIGEN HART, DAT WE HET LEVEND WATER OVERAL RONDOM ONS ZULLEN ZIEN EN ECHT ONTVANGEN. WE ZIJN ER TOE GEROEPEN OM VANUIT EEN INNERLIJKE VERVULLING IN DE WERELD TE STAAN.

ZES KRUIKEN ( V. Deschacht pr. )

( uit: Luisteren naar mensen )

Een huwelijk kan ook een levenslang feest worden,waarin dag na dag de weelde van innige verbondenheid wordt ervaren.
Daarvoor mogen zes kruiken wijn met uitstekende hoedanigheden in het samenzijn van man en vrouw niet ontbreken.
De gave van openhartigheid helpt je in openheid naar elkaar toegaan.
De gave van tederheid laat je aanvoelen hoe je schroomvol met elkaar kunt omgaan.
De gave van respect voor elkaar doet je verstaan dat iedere levensgeschiedenis iemand boetseert tot wat hij nu is.
De gave van vergeving maakt je bewust dat je moet heenstappen over elkaars tekorten.
De gave van trouw vergeet niet dat alle liefde broos en kwetsbaar is.
De gave van vertrouwen in God rekent erop dat Hij je verbintenis zal zegenen en onverbreekbaar maken.

ALS IK EEN MUZIEKINSTRUMENT ZOU ZIJN...
( Karolien Hacourt )

Als ik een muziekinstrument zou zijn
zou ik hemelse muziek laten weerklinken
die de mensen gelukkig stemmen.
Als ik een muziekinstrument zou zijn
zou ik vredige taferelen oproepen
die oorlogen doen vergeten.
Als ik een muziekinstrument zou zijn
zou ik een glimlach op het gelaat van
mensen toveren die hun ellende doen vergeten.
Als ik...

GOD,
HOEF IK WEL EEN MUZIEKINSTRUMENT TE ZIJN
OM AAN JOUW VREDE TE WERKEN ?
OF VERSCHUIL IK ME ACHTER ALLERLEI UITVLUCHTEN ?

CITAAT ( van Aartsbisschop OSCAR ROMERO uit San Salvador welke vermoord werd op 24 maart 1980 tijdens de eucharistieviering )

'' IK BEN REGELMATIG MET DE DOOD BEDREIGD.
ALS CHRISTEN MOET IK U ZEGGEN, DAT IK NIET GELOOF IN EEN DOOD ZONDER WEDEROPSTANDING.
ALS ZE ME DODEN, HERRIJS IK IN HET SALVADORAANSE VOLK. IK ZEG DIT ZONDER OPSCHEPPERIJ, IN DE GROOTSTE EENVOUD.
MIJ KUNNEN ZE DODEN, MAAR NIET DE STEM VAN DE GERECHTIGHEID. ''

N.B. De dictatuur kostte tussen 1980 en 1992 aan ca. 75000 mensen het leven. Van 8000 anderen is er tot op heden geen spoor. Verder werden er ook 25 priesters vermoord.

OMDAT WE BROEDERS ZIJN... ( uit: Wereldwijd Brevier )

Heer, veel mensen moeten lijden,
en menigeen moet het bezuren,
omdat zovelen niet meer weten,
of het steeds maar weer vergeten,
dat we allen broeders zijn.

Heer, veel mensen zien het niet meer zitten,
veel mensen hebben honger,
omdat zovelen niet meer weten,
of het steeds maar weer vergeten,
dat we allen broeders zijn.

Heer,veel mensen worden uitgebuit,
en heel veel mensen ook bedrogen,
omdat zovelen niet meer weten,
of het steeds maar weer vergeten,
dat we allen broeders zijn.

Heer, veel mensen zijn er zonder huis,
en velen zonder werk,
omdat zovelen niet meer weten,
of het steeds maar weer vergeten,
dat we allen broeders zijn.

Heer, velen doen het zware werk,
zonder een rechtvaardig loon,
omdat zovelen niet meer weten,
of het telkens weer vergeten,
DAT ALLE MENSEN BROEDERS ZIJN !

CITATEN
---------

De mantel der christelijke liefde dragen de meeste mensen strak dichtgeknoopt. ( Peter Sirius )

Wie de wereld kan bezien als een dichter, is altijd een koning in zijn ziel.( E.Bulwer- Lytton )

De hartstochten zijn de winden die de zeilen van het schip doen bollen; zij doen het soms vergaan maar zonder hen zou het niet kunnen varen. ( Voltaire )

Nauwkeurig bekeken is alle wijsbegeerte slechts het gewone mensenverstand in onduidelijke taal.
( J.W. von Goethe )

Zodra een gedachte populair wordt, vermindert haar diepgang. Het is zoals bij irrigatie: hoe breder het bevloeide oppervlak, hoe dunner de waterlaag. ( Godfried Bomans )

Het is niet genoeg om haar te bezitten. Ik wil dat ze zichzelf verliest. ( P.A.C. de Laclos )

Mensen met een groot hart bewonen een gastvrij huis. ( J.W. von Goethe )

Dat de ondeugd de deugd eer bewijst is overbekend, wij noemen het huichelarij. ( Samuel Butler )

De kwaliteit van de samenleving kan je aflezen aan de mate van aandacht voor de zwakste schakel.
( Wim Verschuren )

ALLERHEILIGEN ( Ludwig Debaere pr. )

Er is geen kerkelijk feest dat zoveel gemengde gevoelens oproept. Deze hoogdagviering brengt vreugde en hoop.
Er steekt perspectief in het pelgrimerende godsvolk op weg naar zijn bestemming.
Allerheiligen geeft de toon aan tot gelukzaligheid.
Maar dit feest is ook sterk verweven met Allerzielen, de gedachtenisdag voor onze lieve doden.
Allerheiligen haakt in op de vraag: '' Hoe leven voor de dood ? '' Allerzielen zoekt eerder een antwoord op de vraag of er leven is nà de dood. Op beide dagen staan we stil bij het mysterie van leven en sterven.
Allerheiligen en Allerzielen vormen als het ware een twee-eenheid. Het zijn dagen van verbondenheid met de levenden en de over-levenden, familie hier en aan de overkant.

TOEN HIJ KOMEN MOEST... ( Antoon Vandeputte )

Toen Hij komen moest
sloten mensen deuren en ramen
en werd het nieuwe leven
bijna onmogelijk.

Sluit daarom je deur niet
voor hen die eenzaam zijn
en zoeken naar wat genegenheid.

Sluit je deur niet
voor hen die uitgesloten zijn
en zoeken naar wat erkenning.

Sluit je deur niet
voor hen die armoeziek zijn
en zoeken naar wat nabijheid.

Zet in deze ADVENT
je deur op een kier
en neem de kans
om nieuw leven
mogelijk te maken.

De stal van toen
is het open huis van nu
waar iedereen welkom is,

rijk of arm
vreemdeling of buur,
je bent er welkom,

belast of beladen
uitgesloten of uitgestoten
je bent er welkom,

klein of groot
almachtig of onmachtig,
je bent er welkom.

KERSTMIS
zoals het toen kon,
kan het ook nu
als deuren open staan
en mensen welkom zijn...

MAG GAAN... (Piere De Paepe )

Hij is me met mijn jeugd ontgleden,
door géén mens ooit begrepen,
maar die, nu ik ' met rust ' mag gaan,
ik vurig hoop volmaakt te integreren.

Dat weerzien wil ik vieren
met die nabije niet te doorgronden vriend,
die samen met het kind in mij
ook spoorloos lijkt verdwenen.

Hij wàs mijn kinderjaren,
en die zijn heen.
Hij is in tegendeel gebleven,
en wacht op mij.

Mijn armen reikend juichend open,
tonen hoe lang ik hem verbeid,
zonder dat ik hem kon omschrijven,
de vluchentde roerloze tijd.

FEEST ( Gery Florizoone pr. )

Verrassend zorgzame Vader,
op een dag in de week
- zovele gaan voorbij
zonder dat ik het merk -
komt een lange stoet
van wagens voor mijn ogen,
en ik weet:
het wordt kermis in mij.

De morgen
gooit de deuren open,
de spiegels vermeerderen
de wereld en de lach,
ze hangen zilver
om mijn hals
en bespotten goedmoedig
mijn dodelijke ernst.

De vreugde slaat
haar tenten op
op het maandenlang stille plein
van mijn komen en gaan,
mijn dubben en zorgen.

In die lichtvoetige morgen
stapt jonge muziek in mij.
Wij vieren het leven
en zovelen komen kijken
naar de lenigheid
van onze dagen.

CITATEN
-------------

Hoe groter het eiland van de kennis, hoe langer de stranden van verwondering. ( Einstein )

Niet doen, wat ons gevoel van rechtschapenheid ons verbiedt; niet begeren, wat ons gevoel van rechtschapenheid ons ontraadt; méér is niet nodig. ( Mencius )

De roem van mensen is slechts schijn. Je kunt alleen maar groot zijn in het klein. ( Toon Hermans )

Een goed beginsel, verkeerd begrepen, kan even verderfelijk zijn als een slechts beginsel. ( John Milton )

Vooroordelen zijn de argumenten van dwazen. ( Voltaire )

Als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar kunnen zoals het kan. ( Jan De Koning )

Verstandige mensen spreken uit ervaring. Nog verstandiger mensen spreken uit ervaring niet.

De taak van de dichter is niet de ziel van de mens te redden, doch deze moeite van het redden waard te maken.
( J.E. Flecker )

GEBED (Huub Oosterhuis )
uit: Bid om vrede

Voor alle mensen die van U verlaten zijn, bidden wij U.
Voor allen die hun lot niet kunnen dragen,
voor hen die lijden en geen zin of uitkomst zien.

Voor allen die opstandig zijn en uitgedoofd,
verlamd, verbeten en verbitterd:
maak hen mild, open hun ogen opnieuw
voor de goedheid die er onder mensen mogelijk is,
voor uw schepping en uw toekomst.

VOOR ALLEN DIE KRACHT UITSTRALEN
EN VRIENDSCHAP KUNNEN GEVEN:
DAT ZIJ STAANDE BLIJVEN ALS ZIJ WORDEN BEPROEFD,
EN NOOIT ONTBREKEN IN ONS MIDDEN.
AMEN.

MIJN MOND ( Dominee Geert Bogaard )

Mijn mond is er niet geschikt voor,
ik kan wel gezellig en ook wel onderhoudend
een gesprek voeren,
het streelt me als er gezegd wordt:
er gaat rust van u uit.

Mijn mond is er niet geschikt voor,
ik aarzel altijd weer op de stoep, ik kan wel weglopen,
net als een jongen die belletje trok,
maar mijn broeder in nood kreunt,
en daar zit ik ineens aan zijn bed,
ik zie zijn gele gezicht en zijn magere handen,
en zijn ogen schijnen te vragen.

Ik kan niets, ik kan informeren naar pijn,
ik kan hem wat toestemmen:
er is een goede chirurg en de wetenschap gaat ver.

Maar ik, ondergeschikte,
ik, die de kamer vrees waar gestorven wordt,

ik zeg: wacht op de Heer, en ik zeg het niet.

N.B. VERGEET NIET DOOR TE SCROLLEN NAAR RECHTS VOOR NOG MEER TEKST !!

Passage uit de Adventsbrief van onze ontslagnemende bisschop Mgr. Paul Van den Berghe.

Ja, het is haast ondraaglijk geworden, al wat er op ons afkomt aan miserie en lijden, aan kwaad en ergernis.
Het stemt ons droevig, boos, wanhopig. Zullen wij dan zelf bitter worden? Het moe worden van goed te zijn?
Zullen we hard worden, alles van ons afschudden? Zullen we vluchten van deze werkelijkheid, ons terugtrekken in de intimiteit van ons eigen klein geluk?
Of laten we ons hart kwetsbaar openstaan voor de immense noden van deze wereld en treden we zo in de grote verwachting van de Advent? Dezelfde God, die onmiskenbaar ook onder ons heil schept en bestendigt, roept ons op om te delen in het goddelijke heimwee van de Geest, die zucht en kreunt in afwachting van de volle bevrijding van de kinderen Gods en van de hele schepping.
Die God zegt ons: '' Zalig die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid " en roept ons op om dit heel in het bijzonder te beleven in deze nieuwe Adventstijd.

uit: HOMO SAFARICUS ( Ramsey Nasr )

Met apen worden studenten be-
doeld die de apenen bestuderen. Het
is een unieke vorm van vereenzel-
viging; je bent wat je bestudeert.

Biologen in spe zijn godenpubers.
Ze wekken van alles tot leven en
hebben nog geen idee wat.

Er moeten weer nieuwe libellen
gevangen worden. Ik doe mee,
rondrennend met mijn net. Soms
is wetenschap kinderspel.

Ik denk een moment aan de Bel-
gische regering. En ik denk aan de
gracieuze gang van miljoenenpo-
ten in ons kamp. De veelpotigen
en Yves Leterme, ergens daartus-
sen is het misgegaan.

Onderzoek bestaat uit stilstaan,
kijken en hopen dat je onderzoek
er niet vandoor gaat.

Als ik eerlijk ben, interesseren
leeuwen me niet echt, zeker niet
na de aanblijk van een giraffe; zo-
als ook Michelangelo me nog maar
weinig kon bekoren zodra ik do-
natello's zuiverheid had ontdekt.
Maar je moet beide David's toch
gezien hebben.

Er moeten boababs bestaan heb-
ben die boven de mensen uit to-
renden toen de Bijbel nog ge-
schreven, Homerus nog verwekt
en het Latijn nog uitgevonden
moest worden.

LOUIS,LOUIS ( Lassen Teitur ) Ode aan Louis Armstrong
( when only music is the answer / every living being is a dancer )

Louis, Louis play us a song,
Louis, Louis the stage is aching for one,
please come back tot the quiet generation,
we don' t have any representation.

Louis, Louis our stars no longer dance,
Louis, Louis com down through the heavens,
the sky is full of innuendos,
we don' t want any heroes.

Louis, Louis all we want is music,
Louis, Louis you play it without melancholy.

Please play a song for everyone,
play it like it was the only one,
so it will travel through the valleys
into the roses and the berries,
Louis, Louis.

Louis, Louis they shot all the poets,
Louis, Louis the world is not like you know it,
there's no one with the right agenda,
that's why we stay down here
and won't surrender.

Louis, Louis when only music is the answer,
Louis, Louis every living being is a dancer.

PLEASE PLAY A SONG FOR EVERYONE,
PLAY IT LIKE IT WAS THE ONLY ONE,
SO IT WILL TRAVEL THROUGH THE VALLEYS
INTO THE ROSES AND THE BERRIES,
LOUIS, LOUIS

PLAY US A SONG !

DECEMBER 2008 ( Kristel D'Huysser )

Leeg.
Leeg mijn gedachten, dit omhulsel,
mijn aderen, mijn hart.

Een stalen pantser om 't gezicht
dat niet meer spreken kan,
omdat het heel eenvoudigweg
met niemand dierbaars spreken wil.

Verlamd, dit lichaam, zwaar als lood.
Te moe om op te staan,
vindt het de kracht niet meer
om tegen alle aanrakingen in te gaan.

Ach, neem me maar, verfrommel me,
en kreuk me, scheur me,
verf me zwart of dood,
ik voel niets anders meer
dan suizend rood
dat me weer recht doet staan.

Rood mijn gedachten, dit omhulsel,
mijn aderen, mijn hart.

KERSTMIS ( Ludwig Dubaere pr. )

Er is slechts één ster als wegwijzer. Ze is de weerkaatsing van wat er zich afspeelde in die stal van Bethlehem. Een uitnodiging om zelf op weg te gaan, zoals de herders en de wijzen, om Jezus te begroeten als hét Licht dat ieder mensenhart wil verlichten. Het goddelijk Kind is voor gelovige, zoekende mensen een échte steraanbieding. Al wordt de kerstboodschap soms verduisterd door onze onvolkomenheid, toch blijven wij geloven in wat Johannes schrijft: '' In Hem was Licht en Leven voor de mensen. " Die steraanbieding is er een van vrede en vreugde, liefde en trouw, aanbidding en dankbaarheid. Dat is het geschenk van God aan ons vandaag.

NIEUW WOORD ( bron: Taal van het jaar vijf - Van Dale Lexicografie )

Door de aardbeving in de Indische Oceaan op 26 december 2004 ontstond er een enorme vloedgolf die meer dan 250.000 dodelijke slachtoffers maakte in de kustgebieden van Indonesië, India, Thailand en Sri Lanka. Sedertdien is iedereen vertrouwd met het woord TSUNAMI, japans voor ' HAVENGOLF '. Voor Kerstmis 2004 stond het woord al in het Groot Woordenboek der Nederlandse taal, maar in de vernederlandste spelling ' TSOENAMI '. Na de kerstsunami werd het vervangen door de schrijfwijze met ' u '. In het kielzog van dat woord ontstonden er heel wat afgeleiden: tsunamiramp, tsunamihulp, tsunamieilanden, tsunamiwezen, tsunamialarm, tsunamiwaarschuwingssysteem, tsunamizone, tsunamiproof, tsunamidiplomatie.

DANKBAAR IS ONS HART ( uit: Hij brengt ons samen)
( Eug. Laridon - ' Vrienden zijn als bomen '

Dankbaar is ons hart, Heer,
en vervuld van vreugde.
Als vreemden zijn wij hier gekomen,
als vrienden vonden wij elkaar.
'' Wij zijn de takken van één boom,
van 't zelfde huis de gangen ''.

Wij hebben naar elkaar geluisterd
en durfden spreken met elkaar.
Een antwoord kwam op vele vragen
en - waar geen antwoord was -
daar groeide hoop.

Wij weten ons nu door elkaar gedragen
wijl wij nog onderweg zijn
naar U, onze God,
die ons hier zo nabij waart.

Wij nemen wat hier groeide
en wat wij hier beleefden
nu mee naar huis,
om verder van te leven
en vragen over ons uw zegen.

LEEF VEILIG EN LANG... Wijze raad voor elke automobilist:

Elke weg levert een potentieël gevaar op, elke bocht evenzeer.

De kans op een ongeluk is recht evenredig met de snelheid waarmee u zich verplaatst.

Voorzichtigheid is de weg naar een hoge leeftijd; snelheid en roekeloos rijgedrag leiden naar het kerkhof.

Houd u aan de voorschriften van het verkeersreglement uit angst voor uw leven, niet uit angst voor de flitspaal.

Als u langs het kanaal rijdt, bedenk dan dat ook u erin terecht kan komen.

Voorzichtigheid heeft de remmen uitgevonden, hoogmoed de versnelling.

Als er een fietser voor u rijdt, vraag u dan af welke onverwachte manoeuvres hij zou kunnen uitvoeren.

Pas op voor plots opduikende spelende kinderen.

EXITO ( staat op de achterkant van mijn nieuwe jaaragenda die ik altijd in mijn borstzak meedraag. EXITO is moeilijk te vertalen: OVERWINNING? RESULTAAT? GELUK? Misschien is de beste vertaling: succes in het nieuwe jaar ! ( uit: het Dagboek van Piet Declercq, missionaris in El Salvador )

SUCCES:

bestaat in het frequent en hartelijk lachen;
als je de waardering krijgt van je medemensen;
als je op het spoor zit van wat belangrijke kritische geesten zeggen;
als je recht blijft bij het verraad van valse vrienden;
bestaat in het genieten van schoonheid;
bestaat in het ontdekken van het positieve in de anderen;
als je de wereld een beetje verbetert;
als je een goed kind voortbrengt, of een verzorgde tuin nalaat;
als je een arme hebt geholpen;
als je beseft dat je leven niet waardeloos is geweest;
als dank zij jou één persoon beter en rustiger heeft kunnen ademen.

TERUGBLIK...

DE HERDERS ( Willem De Merode )

Rondom hen werd de wereld wit.
God strooit zijn engelen neer als rijm.
En aarzelend nam hun hart bezit
van 't simpele geheim.

Der eeuwen zwellende ongeduld
ging eindelijk te bloeien aan.
God heeft zijn heerlijkheid verhuld
en is als kind ontstaan.

De hemelen deinden licht en luid,
en 't drong hun zinnen huiverend in:
God, die zich in het vlees besluit,
neemt heden een begin.

De nacht stond donker om hen heen,
toen zei er één, met schorre stem
en allen rezen: 'k hoor geween !
En ging naar Bethlehem.

Zij vonden Jozef tranenblind,
Maria afgemat van smart.
Toen koosden zij en kusten 't Kind
met handen ruw en lippen hard.

MAG GAAN... ( Pierre De Paepe )

Hij is met met mijn jeugd ontgleden,
door géén mens ooit begrepen,
maar die, nu ik ' met rust ' mag gaan,
ik vurig hoop volmaakt te integreren.

Dat weerzien wil ik vieren
met die nabije niet te doorgronden vriend,
die samen met het kind in mij
ook spoorloos lijkt verdwenen.

Hij wàs mijn kinderjaren,
en die zijn heen.
Hij is in tegendeel gebleven,
en wacht op mij.

Mijn armen reiken juichend open,
tonend hoelang ik hem verbeid,
zonder dat ik hem kon omschrijven,
de vluchtende roerloze tijd.

NAJAARSVRUCHTEN ( Reinier Van Genderen )

De geuren en van linden en van coniferen
verblijden andermaal het ongeschonden hart,
dat, door een lange tijd van lijden en ontberen,
op juiste wijze werd veredeld en gehard.

Aldus geniet ik alle gaven dezer aarde,
de goede spijzen en vooral de goede wijn,
de rozen en de druiven tieren in de gaarde
en kweken vreugd en lust, die onvolprezen zijn.

Maar hoger wis dan vol en edel zingenot
is nog de steile vlucht van de verloste geest,
die, stijgend hoog en hoger, volgt het oud gebod,
dat rijke vreugden schaft dan enig werelds feest.

N.B. VERGEET NIET NAAR RECHTS TE SCROLLEN,
WANT DAAR WACHT NOG MEER TEKST EN BEELD !

CITATEN
----------

Iedere taal is schoon voor wie luisteren kan. Want in elke taal zingt de gedachte van een volk en de ziel van een mens.
( Johan Daisne )

Onbescheiden woorden laten geen verweer toe, want gebrek aan fatsoen is gebrek aan gevoel. ( W.D. Roscommon )

Wees mooi als je wilt, wijs als je wilt, maar zorg dat men je respecteert. ( P. de Beaumarchais - uit: La mariage de Figaro )

De wreedste leugens worden vaak verteld door te zwijgen.
( R.L. Stevenson )

Waar jaloezie is, is liefde.
Vrouwen zijn vaker jaloers dan mannen. ( F. Hellers )

Werkelijke kwalen treffen de mensen minder erg, dan wat ze zich allemaal in het hoofd halen. ( J. Chardonne )

Winnen is leven. Iedere keer dat je wint, wordt je opnieuw geboren. Als je verliest, sterf je een beetje. ( G. Allen )

Paus Benedictus XVI kent aan de Onze-Lieve-Vrouw-van-Lourdeskerk te Edegem de officiële titel van ' Basilica Minor ' toe.
HET TOEKENNEN VAN DEZE TITEL IS EEN MOOI ORGELPUNT OP HET EINDE VAN HET JUBILEUMJAAR 2008.
De parochie vierde haar 75-jarig bestaan van de koepelkerk en de 150e verjaardag van de verschijning van O.L.Vrouw aan Bernadette in Lourdes,
aan wie de grot in de Hovestraat is gewijd.
De erkenning tot basiliek zal op Paaszondag 12 april 2009 worden gevierd, met een zegening al dan niet met onthulling van de tekens van een basiliek, nl. het ' CONOPEUM ' of feestelijk velum in de vorm van een parasol, die de tent van het Verbond verzinnebeeldt en een ' TINTINABULUM ' ( is fijnklinkende bel ) en de gekruiste pauselijke sleutels en de bulle (diploma )
E.H. André Goossens, pastoor en rector, het parochieteam en parochieraad en met hen nog vele parochianen zijn zeer vereerd en dankbaar om deze erkenning.
Mogen nog velen de weg vinden naar onze Basiliek en de nabije grot !

IK HEB DE HELE WINTER NIET GEWETEN ( Paul Verbruggen )

Ik heb de hele winter niet geweten
dat er van U,
diep in dit dode woud,
ergens wat goud
bedolven lag.
Met lege hand en hart
en tot geen offeranden klaar
trad ik in 't bos en vond
Uw eerste krokus in de zon.
Hij stond zo schitterend
op het donkergroene mos,
zo enig licht
tussen het koude naakte hout,
en iets
wat ik de ganse winter was vergeten
ging weer aan 't smeulen
met een teedre gloed.
Zo stond ik lang
gelukkig en verenigd
met die kleine krokus in de zon,
en wist opeens
hoe diep de kleinste dingen leven
en zei heel simpel: GOD, HOE MOOI.

LEVEN EN SCHEPPING ( Willem Marie Speelman )

God vertrouwt de mens zijn schepping toe. Hij geeft al wat is in de handen van de mens,opdat die een gezegend leven zou leiden en een zegen zou worden voor de aarde.
De materiële werkelijkheid die wij ervaren, hoeft met andere woorden niet overstegen te worden als iets wat ons belet om gelukkig te zijn: de verlossing en de heling gebeuren midden in de materie. Reeds het geschapene zelf is het begin en de kern van de verlossing! Een afkeer van het aardse is van meet af aan on-Bijbels en onchristelijk. Uit dit eerste scheppingslied spreekt ' bewondering voor de wereld zoals God haar gewild heeft '.
Door te zeggen ' het is goed ' verbindt God zich met de eindigheid. Hij erkent en bemint het zijn zoals het is: onaf.
En Hij geniet er zelfs van: de zevende dag gaat Hij de rust binnen en nodigt Hij de mens uit dit ook te doen. ' Het is voldoende het te zijn, te delen en te bewonderen, waar te nemen en weergave te zijn ', zo luidt de mooie omschrijving van ' leven ' door W.M. Speelman.
WEERGAVE ZIJN IS VOOR HEM ' BEELD ZIJN VAN GOD.

ZIE: ( uit: Gedichten voor gelukkige mensen - Bart Moeyaert )

Niets is voor u. Niets is voor u bedoeld.
U wordt nochtans gewenkt. Onbekend is
onbemind. Dat is de naam voor alles
wat uw leven lastig maakt. Van jassen

vindt u vast de kraag het mooist. Het is
de heg die u graag hebt. Hij dient niet om
er overheen te kijken. Hij houdt uw adem
dicht bij uw gezicht. Van decemberdassen

heeft u er een paar. Het kan niet gauw genoeg
gaan vriezen. Dan mag u kop in kas het waaigat in.
Waarom zo bang. Het is vergissen wat ons bindt.

Het zijn de fouten die ons op elkaar doen lijken.
Zie: de spons erover. Zand. Als u van koud houdt,
denk aan januari. Dat is wat heet een fris begin.

DE MENS... ( Blaise Pascal 1623-1662 )

De mens is niets meer dan een riet; niets in de natuur is breekbaarder. Maar hij is een riet dat kan denken. Het is niet nodig dat het heelal in het geweer komt om hem te verpletteren: een wolkje damp, een druppel water volstaat om hem te doden. Maar zelfs indien het heelal hem zou vermorzelen, zou de mens nog eerbiedwaardiger zijn dan zijn moordenaar, omdat hij weet dat hij sterft; en het universum heeft geen weet van de overmacht die het op hem heeft. Geheel de menselijke waardigheid stoelt bijgevolg op de gedachte... Laten wij ons inspannen om helder te denken...

HET VERSCHIJNSEL MENS ( P.Teilhard de Chardin s.j. )
Ik geloof werkelijk dat er voor een denkend wezen geen beslissender ogenblik is dan dat waarop hem de schellen van de ogen vallen en hij ontdekt dat hij geen element is dat verloren loopt in de kosmische eenzaamheid, maar dat een universele levenswil in hem samenkomt en in hem mens wordt.
De mens dus niet als onbeweeglijk middelpunt van de wereld, zoals men lange tijd gemeend heeft; maar als as en spits van de evolutie, wat wél zo indrukwekkend is.

DE STERREN IN FEBRUARI ( Gerard Bodifée ) - 2009 -

De twee opvallende, vrijwel even heldere sterren die rond middernacht hoog in het zuiden schitteren, zijn CASTOR en POLLUX. Sinds de oudheid worden ze beschouwd als de hemelse tweeling, zonen van Leda en Zeus. Volgens de legende beloonde Zeus hen voor hun onderlinge trouw door ze als sterren aan de hemel te plaatsen. CASTOR, de meest noordelijke(bovenste) van de twee is zelf een zesling , maar dat is met het blote oog niet te zien. CASTOR ziet eruit als een eenvoudige ster, maar is in werkelijkheid een ' familie ' van zes om elkaar wentelende sterren. POLLUX is een gewone, enkelvoudige ster die 10 keer groter is en 30 keer meer licht uitstraalt dan de zon. Castor en Pollux vormen de beide ' hoofden ' van het sterrenbeeld TWEELINGEN. Deze hemelstreek ligt aan de rand van de MELKWEG. Alleen op donkere, maanloze nachten, en ver van storend stadslicht kan men de Melkweg zien als een vlokkige, zilverwitte band aan de hemel. In een verrekijker lost het zwakke licht op in miljoenen sterren.

CITATEN
----------

Je kunt de zee niet oversteken, door alleen naar het water te staren. ( R. Tagore )

Een luiaard staat zichzelf in de weg. ( Seneca )

Dankbare mensen zijn als vruchtbare velden: zij geven het ontvangene tienmaal terug. ( August von Kotzebue )

Zorgen zijn deel van je leven en als je ze niet deelt, geef je de persoon die van je houdt, geen kans genoeg van je te houden. (Dinah Shore )

De mens is vrij, maar hij vindt zijn beperking in zijn eigen vrijheid. ( Simone de Beauvoir )

Een eerlijk leven is een vruchtbaar zaad. ( Anna Bijns )

In al wat men onderneemt, moet men twee derden van de rede laten afhangen van één derde van het toeval. Wie de eerste breuk vergroot is kleingeestig. Wie de tweede vergroot, is roekeloos. ( Napoleon )

Beminnen en de gebreken inzien van hen die men bemint; haten en de deugden erkennen van hen die men haat, dat is zeldzaam in de wereld. ( Confucius )

Iemand missen, is zoeken naar een stukje van jezelf. (B.Moudhi)

YOGA ( Gery Florizoone pr. )

Heer der stilte,
die de mens hebt gemaakt
naar Uw beeld
en gelijkenis,
ik heb een heerlijke ervaring.

Liggend in mijn lichaam,
leef ik meer en meer.

Nu weet ik wat het is
in de binnenkamer te treden,

de weldaad van onverstoorbare
rust te betrachten,

de ledematen te ontspannen,
zichzelf in handen te nemen,

van lichaam, hart en geest,
te leven in de Drieëenheid

de geest te bezitten,
de wil te onderwerpen,

mijn lichaam te besturen
naar bevrijding van
zorgen en overlast,

de tijd te nemen om U
te ervaren in de zinrijke
ombuigingen van lijf en leden,
waar steeds meer ruimte komt
voor onthechting en ongebondenheid,
aan gril en willekeur,
waar elke beweging
en elk gedachteloos vertoeven,
aanbidding is van U, God in mij.

PAULUS-JAAR van 28 juni 2008 tot 29 juni 2009

28 januari : Bekering van PAULUS

Dag Paulus,

als een mensenleven iets wil betekenen, moet het steeds doorheen een grote ommekeer. Dat heb jij aan den lijve ondervonden: loslaten van eigen denkbeelden en overtuigingen, hoe eerlijk ze ook waren, maar op de duur niet meer levengevend; loslaten van oude vertrouwde gewoonten, hoe veilig ze ook waren, maar op de duur niet meer bevrijdend; loslaten van het eigen ik om God in jou te laten spreken en er kunnen zijn voor anderen. Je hebt het helemaal meegemaakt. Je dacht eerlijk dat je het juist voorhad tot het tot doordrong dat je Jezus vervolgde en dat Hij, die je vervolgde, wel eens de Bron van je leven kon zijn. Ommekeer vraagt moed. Je staat ineens nergens meer, de schillen moeten van je ogen en je moet een nieuw begin maken. In je verblinding zag je de Verrezene en Hij toonde je de weg. Je werd de stichter van vele gemeenschappen die belichaming werden van Christus. Dank zij jou mogen wij vandaag verder bouwen aan dat Lichaam van Christus. Geef ons iets van jouw moed en jouw gedrevenheid, dat wij ooit ook kunnen zeggen: NIET IK LEEF, MAAR CHRISTUS LEEFT IN MIJ.

uittreksel uit brief van Paulus ( Rom.8, 15-17 )

De Geest die u ontvangen hebt, is er niet een van slaafsheid, die u opnieuw vrees zou aanjagen. U hebt een Geest van kindschap ontvangen, die ons doet uitroepen: Abba, Vader ! De Geest zelf bevestigt het getuigenis van onze geest dat wij kinderen zijn van God. Maar als wij kinderen zijn, dan zijn wij ook erfgenamen, en wel erfgenamen van God tezamen Met Christus, omdat wij delen in zijn lijden, om ook te delen in zijn verheerlijking.

L'HOMME, CET INCONNU (De onbekende mens) A.Carrel

De mens is gelijktijdig een stoffelijk voorwerp, een levend wezen, een haard van geestelijke activiteit. Zijn tegenwoordigheid in de lege onmetelijkheid van de interstellaire ruimten is volkomen te verwaarlozen. Maar hij is geen vreemde in het rijk van de levenloze stof. Zijn geest omvat met behulp van mathematische abstracties zowel de electronen als de sterren. Hij is gemaakt op de schaal van aardse bergen, oceanen en rivieren en behoort evenzeer tot de oppervlakte van de aarde als bomen, planten en dieren. Hij voelt zich op zijn gemak in hun gezelschap. Hij is inniger verbonden met kunstwerken, monumenten, mechanische wonderen van de nieuwe stad, de kleine groep van zijn vrienden en met hen, die hij liefheeft. Maar hij behoort ook nog tot een andere wereld. Een wereld die, ofschoon binnen hemzelf begrepen, zich toch uitstrekt buiten ruimte en tijd. En van die wereld uit kan hij, als zijn wil onbedwingbaar is,de sprong wagen in het oneindige, waar hij de schoonheid vindt, bewonderd door mannen van wetenschap en kunst, de liefde, die heldenmoed en zelfverloochening inspireert, en de genade, hoogste beloning van hen die hartstochtelijk zoeken naar aller dingen oorsprong. Ziedaar ons wereldbeeld.

HANDEN... ( Marinus van den Berg )

Gelukkig is de mens die tot het einde toe
handen mag voelen die goed doen,
de hand die met aandacht wast,
de hand die met zorg aankleedt,
de hand die met liefde kamt,
de hand die met respekt aanraakt,
de hand die met het hart troost.
Geen mens kan leven zonder die hand
die teder is, die behoedt, die beschermt en
bemoediging uitstraalt.
Tot het einde toe verlangt de mens naar die hand,
totdat er die andere Hand is
die alle wonden geneest,
die alle pijn heelt,
die alle tranen wist.
Tot die tijd kunnen onze handen een voorproef zijn van die Handen,
en handen en voeten geven aan de liefde die onmisbaar is.

GEBED VAN EEN GEDOOPTE ( André Dumas in: Honderd kansen tot inkeer/ Patmos )

Uw Woord is als water.
Verfris ons aan zijn bron, dompel ons onder in zijn stroom,
neem ons mee naar zijn zee.
Uw Woord is als vuur.
Moge het ons verlichten zonder ons te verblinden.
Moge het ons verwarmen zonder ons te verbranden.
Moge het ons in vuur en vlam zetten zonder ons te verslinden.
Uw Woord is als de hemel.
Maak ons ruim en wijd in dat Woord,
zodat we de hoogte en de diepte
van al wat is leren kennen.
Uw Woord is als de aarde.
Doe ons daarin stevig wortel schieten,
opdat we de stevigheid en de standvastigheid
van al wat U geeft, eist en beloofd ondervinden...

CITATEN
----------

Generaals die in oorlogstijd sterven, begaan een beroepsfout.
( Henri Jeanson )

De kunstenaar is het medium tussen zijn fantasie en de rest van de wereld. ( Federico Fellini )

Het evangelie verkondigen is heel wat makkelijker dan het na te volgen. ( F. Hellers )

In ziekenhuizen worden patiënten gewekt, omdat het tijd is dat ze hun slaappil innemen.

Wat geschreven staat is alleen waardevol, als het kan gelezen worden als handleiding bij het leven, als handleiding bij de mens.
( Gerrit Komrij )

Wie niet tevreden is met wat hij heeft, zal ook niet tevreden zijn met wat hij krijgt. ( Socrates )

Gezond verstand in ongewone mate, is wat de wereld wijsheid noemt. ( S.T. Coleridge )

Een afwezige geliefde laat een langzaam vergif na, dat vergetelheid heet. ( Claude Aveline )

Bekrompen geesten verruimen onze blik.

Hoe minder men in God gelooft, hoe beter men kan begrijpen dat anderen in Hem geloven. ( Jean Rostand )

HET JAAR VAN HET GAT ( Paul Claes )
( Een rapsong voor 2008 )

O jaar van het gat in de vrije markt,
het gat van het financieel infarct,
o jaar zonder hart.

O jaar van het gat dat gaapt in mijn beurs,
het gat in de hand van bakdirecteurs,
o jaar van de beurs.

O jaar van het gat van de ene schuld
die met de andere schuld wordt gevuld,
o jaar vol tumult.

O jaar van het gat in de schatkist dat
mijn land in zijn begroting vergat,
o jaar van debat.

O jaar van het gat in de buik van de stad,
o jaar van Mumbay en Islamabad,
o jaar van Bagdad.

O jaar van het gat in de cyclotron,
het ozongat van de oliebron,
o jaar zonder zon.

O jaar van het gat dat het laatste lied
van dichter en van zanger ons liet,
o jaar van het niet.

ZONDAG IN SOWETO ( Een lied van Stef Bos )

Het is zondag in Soweto.
De stad is stil, niemand werkt.
Ik sta met veertig mensen in een
kamer, vier op vier.
Het is een kerk.
Ze bidden en ze dansen.
Ze geven mij het woord.
Ik zeg: dit is de eerste keer dat ik in
iets geloof.
Ik geloof en vraag niet wat.
Maar ik geloof in deze dag.
Ik geloof, vraag niet in wie;
maar ik geloof wat ik hier zie.
Ik geloof wat ik zie.
Mijn huidskleur is het uniform van de
oude orde.
De vrijheid en gelijkheid zijn een wet
geworden.
Maar hier zie je nog de sporen van de
blinde haat.
De tijden zijn veranderd.
Voor sommigen te laat.
Ik zie een oude vrouw.
Ze bidt en ze beeft.
Zij zegt dat zij iedereen vergeeft.
Ik kan er met mijn hoofd niet bij.
Zij vertelt hoe voor haar ogen
een kind werd afgeschoten.
En ik sta hier en ik weet niet wat ik
zeggen moet.
Ik zie de rode aarde. Ik voel het
zwarte bloed.
De rode aarde. Het zwarte bloed.

VRIEND VAN DE MENS... ( uit: SYMEON, de nieuwe theoloog 949-1022 )

Ik heb mij verwijderd, ik heb in de woestijn vertoefd en heb mij voor U verborgen, mijn lieve Meester, gedompeld in de nacht van 's levens zorgen waar ik menige beet en kwetsuur heb doorstaan.
Ik kom ervan terug, mijn God, de ziel door vele wonden getekend en ik roep in de pijn en het leed van mijn hart: Heb medelijden met mij, betoon me erbarmen, mij, de zondaar ! Geneesheer die alleen de zielen mint, alléén het erbarmen liefhebt, die de zieken en gewonden gratis geneest, wees de geneesheer van mijn kneuzingen en kwetsuren !
Hergeef mij volledige en volmaakte gezondheid zoals voorheen toen ik geen smet vertoonde, geen kneuzing, geen ontstoken wonde, noch vlek, mijn God, doch sereniteit en vreugde, vrede en zachtheid, de volharding en 'n onoverwinnelijke kracht in alle onstandigheden.
Ik ben verzwakt omdat ik op mezelf heb gerekend; ik heb me laten meeslepen door de zorg om tastbare zaken en bezweken, ongelukkige, aan de bezorgdheid der dingen van het leven.
Zoals het ijzer, eenmaal weer koud, zo ben ik zwart geworden en door op de grond te sleuren ben ik geroest.
Ziedaar, waarom ik tot U roep, om opnieuw gezuiverd te worden, bid ik U, Vriend van de mens, om naar mijn eerste schoonheid te worden teruggebracht en om van Uw licht te genieten, nu en altijd en in al de eeuwen. AMEN.

ASWOENSDAG ( R.Van Den Hooie )

Gedenk, o mens, slechts korte tijd
is 't dat gij op de wereld zijt.
Eens is het allemaal gedaan,
zult gij tot stof en as vergaan
om te leven... in de eeuwigheid.

Al wat ge moeizaam hebt vergaard,
aan geld en goed bijeengegaard
blijft hier, terwijl gij henengaat.
Bezat ge niets of hadt ge't warm,
we sterven alleen even arm.
Gedenk.. straks is het wellicht te laat !

Gedenk, o mens 't geen niet verslijt:
de vreugd die ge anderen hebt bereid.
Waar gij uw medemens bemint,
daar is 't dat paradijs begint,
uw paradijs... voor de eeuwigheid.

WE WAREN VERLOREN... ( Zr. Jeanne Devos - India )

We waren verloren,
in het duister van de uitbuiting.
Onze stem werd niet gehoord.

Een droom ontwaakte, een ideaal groeide,
huisbedienden ontmoetten elkaar
en begonnen actie te voeren
om hun lot te verbeteren
of om te vechten tegen onrechtvaardigheid
en de slavernij te doorbreken.

Kleine rimpeltjes van hoop
veroorzaken een stroming,
een stroom
en veegden discriminatie en eenzaamheid weg.

DE STROOM ZWOL AAN
EN SLOOPTE DE STERKSTE MUREN VAN ONDERDRUKKING,
WEERSTAND EN SLAVERNIJ
IN EEN RIVIER VAN GROEIENDE WAARDIGHEID EN RECHTVAARDIGHEID.

ALLEREERST... ( Vandana Shiva )
( milieu- en mensenrechtenactiviste uit India )

Allereerst moeten we
opnieuw het heilige erkennen,
wat fundamenteel neerkomt
op het erkennen van grenzen.

Heilige betekent:
overschrijd deze grenzen niet.

Het heilige woud is het woud dat zegt:
" Kap mijn bomen niet ".
De heilige vijver die zegt:
" Vervuil mijn water niet. "
Het heilige zaad dat zegt:
" Zet geen prijs op mij,
ik ben een geschenk. "

Grenzen stellen
aan de menselijke gulzigheid
is zonder twijfel een deel van
de spiritualiteit die we nodig hebben.

We moeten opnieuw leren ' NEEN ' te zeggen !

NIEUW LEVEN ( Erik Lauwers )

ik ben vergeten hoe het was
dat eerste felle licht, harder
dan de kleuren - van de dood? -

waren het de morgentinten
de stralen van de levensbron
of méér de weemoed van het avondrood
- daarbinnen waar ik zweven kon
en zwemmen zonder vliezen
in de warme moederschoot?

ik ben vergeten hoe het was
en toch herinner ik mij kleuren
of hoe alles in één noemer
niet genoemd kan worden
en mengeling van voelen, ruiken
smaken en van geuren

ik ben vergeten hoe het wonder was
de openbaring van mijn eigen wezen
de eerste schreeuw, de eerste zucht
de menswording of het begin
dat uit die ene eicel was verrezen
die door de zaadcel was bevrucht

ik ben vergeten
hoe ik vliegen moet of zweven
ik ben geworpen in de grond
en kom heel langzaamaan tot leven.

GEBED ( uit: Dan zal ik leven door Huub Oosterhuis )

Gij hebt ons tot vrijheid geroepen.
Dat wij die vrijheid niet misbruiken om in
het wilde weg, ieder zijn gang te laten gaan.
Gij die het woord tot ons gesproken hebt
dat onze ziel vervult, wees vuur in ons,
wees goede wil in ons;
dat wij naar wegen zoeken om
elkaar van dienst te zijn.

Dat Uw Geest ons drijven zal.
Dat wij niet belust zijn op onszelf,
afgekeerd van onze naaste en van U.

Wij die wel liefhebben willen,
toch doen wij het niet.

Bescherm mij tegen mijzelf.
Dat ik niet losgeslagen leeft,
onbestuurd en buiten uw bereik.

Dat ik niet geld en macht aanbid,
bezeten van bezit, verslaafd.

Dat wij elkaar niet bijten en verscheuren.

Doe ons afgekeerd zijn van geweld.
Dat wij verzoening stichten,
vriendschap sluiten.
Dat meedogendheid en wijsheid
in ons midden groeien zullen.

Dat recht en vrede in ons midden wonen.
Gij die niet woont in enig werk van mensenhanden,
Gij die ons hebt gemaakt, neem uw verblijf in ons.

WOON IN MIJ IN EEUWIGHEID.

TEVREDEN GEDACHTEN ( Johny Cash ) Vert. Erik Godon

Hoeveel keer heb je iemand horen zeggen:
Had ik zijn geld, dan kon ik dingen doen
op mijn manier.

Maar weinigen weten,
dat moeilijk vinden is,
een rijk man, met tevreden gedachten.

Ooit zocht ik naar rijkdom en roem,
alles waar ik van droomde,
voor een goede start in 't leven.

Tot plots het noodlot hard toeslaat
en alles gaat verloren...
Maar ik ben rijker dan je denkt
met mijn tevreden gedachten.

Met geld koop je niets terug,
je jeugd, wanneer je oud bent...
Of een vriend wanneer je eenzaam bent,
of een verloren liefde.

De welstellenste man is de armste in tijd,
vergeleken met de man
en zijn tevreden gedachten.

Wanneer mijn leven z'n einde nadert..
en de tijd rent mij voorbij,
weet, vrienden en geliefden,
dat ik vertrek.

Maar één ding is zeker,
wanneer mijn tijd komt,
verlaat ik deze oude wereld
met tevreden gedachten.

Hoeveel keer heb je iemand horen zeggen,
had ik zijn geld, dan kon ik de dingen doen
op mijn manier.

MAAR WEINIGEN WETEN,
DAT HET MOEILIJK VINDEN IS,
EEN RIJK MAN, MET TEVREDEN GEDACHTEN...

CITATEN
----------

De beste leraar is hij, die het meest van zijn leerlingen opsteekt.
( J. de Boisson )

Zakendoen is als fietsen. Je blijft in beweging of je valt om. (J.D. Wright )

Mannen leven van vergeten, vrouwen van herinneringen. ( T.S. Elliot )

Een vriendelijk woord hoeft niet veel tijd te kosten, maar de echo duurt eindeloos. ( Moeder Theresa )

Het maakt niet uit wat je gedaan hebt voor jezelf of voor de mensheid. Wanneer je niet terug kunt kijken op het geven van liefde en aandacht aan je eigen familie, wat heb je dan werkelijk bereikt? ( Lee Lacocca )

Overal heerst het toeval; werp je vishaak maar uit en waar je het minst verwacht, daar zit er vis in de stroom.( Ovidius )

De gewichtigste gebeurtenissen in het leven, geven de mensen meer stof tot spreken dan tot nadenken. ( Otto Weiss )

De diepste wanhoop uit zich in een glimlach. ( E. Rey )

De mensen zijn als wijn; als ze beter worden door te verouderen, zijn ze van een buitengewone kwaliteit. ( Bouvard )

Een heleboel mensen hebben enkel overal kritiek op om niet voor onwetend door te gaan; zij weten niet dat toegevendheid het kenmerk is van de hoogste beschaving. ( Carmen Sylva )

DAT.... ( Arundhati Roy - India )

Dat je mag beminnen en bemind worden
dat je nooit je eigen kleinheid vergeet
dat je nooit het onuitsprekelijke geweld gewoon wordt
en de grove ongelijkheid van het leven rondom jou.

Dat je vreugde zoekt, ook op de droevigste plaatsen,
schoonheid nastreeft tot in het graf.

Dat je nooit het ingewikkelde vereenvoudigt
of het eenvoudige ingewikkeld maakt.

Dat je kracht respecteert, nooit macht
en boven alles: dat je kijkt, probeert en begrijpt
dat je nooit wegkijkt.

ZORG DAT JE NOOIT, NOOIT VERGEET.

CITATEN
-------------

Er zou veel minder kwaad op de wereld gedaan worden, als het kwaad nooit in naam van het goede kon worden gedaan.
( Marie von Ebner-Eschenbach )

Niets is zo eerlijk verdeeld als het verstand. Iedereen denkt er genoeg van te hebben.

Omdat mensen onwetend zijn, begrijpen ze me niet. Slechts weinig mensen begrijpen me.
Ik vind dat een compliment. ( Lao- Tse - filosoof ca 600 v. Chr. )

Men vergeeft zoveel als men bemint. ( Hon. De Balzac )

Er zijn vele humoristische zaken op de wereld: onder meer dat blanken denken dat ze minder wild zijn dan de andere wilden. ( Marc Twain )

Het is een denker, dat wil zeggen, hij verstaat de kunst, de dingen eenvoudig te nemen dan ze zijn. ( Fr. Nietzsche )

Met geweld komt men niet in iemands hart. ( Molière )

De eerzucht is een wild paard dat niet ophoudt met achteruitslaan, voor het zijn berijder heeft afgeworpen. ( Arnyot )

Deze jurk zit wel goed, maar staat niet. Die jurk staat je goed als je zit en zit je goed als je staat.

Het woord is de mens gegeven om zijn gedachten te verbergen, evenals zijn gebrek aan gedachten. ( H. de Montherlant / 1896-1972 )

ZIJ VAREN OP MET VLEUGELS ALS ARENDEN( Jes. 40, 31 )
( uit: ' Hemelhoog en Aardediep ' - Nel Benschop )

Vrees niet: ik laat je niet alleen;
vertrouw op Mij, Ik zal je dragen,
Ik houd Mijn vleugels uitgeslagen
en voer je door de wolken heen.

Fladder niet angstig heen en weer,
je moet je in het luchtruim wagen;
Ik vlieg met sterke, vaste slagen
vlak onder je - je stort niet neer.

O kleine vogel, vlieg omhoog,
laat onder je de don'kre wouden
en doop je vleugels in het gouden,
het stralend licht der hemelboog.

GEBED ( vrij naar een brief van dr. Jan Vermeire, stichter van Poverello )

Goede God, gelukkig maar dat de wortels van de liefde niet dood zijn en dat Gij nieuwe twijgen midden in deze jungle doet opschieten. Uw liefde is eeuwig; zij werd niet door de mens uitgevonden. Ze werd ons gegeven als een geschenk dat in ons hart is neergelegd opdat ze zou kunnen groeien, openbloeien en gedeeld worden.

Lieve God, wij bidden U, maak ons hart leeg van alles waardoor het versmacht wordt. Maak het open naar anderen. Vul het met Uw tederheid en Uw vriendschap. Die krachten kunnen niet uit onszelf komen.; ik beken mijn grenzen en mijn zwakheid. Versterk ons door Uw genade om daadwerkelijk te beminnen, te troosten, te vergeven en te redden. Door Jezus en Uw Goede Geest. Amen.

SPIRITUALITEIT VIEREN ( Vandana Shiva )
( milieu- en mensenrechtenactiviste uit India )

Spiritualiteit welt op uit een diepe bron, vernieuwt onze energie, en stelt ons in staat ons in te zetten, en mee te voelen met anderen. Zonder spiritualiteit worden we destructief, voor onszelf en voor anderen.
Het is het verhaal van Adam en Eva, die de vrucht van de boom van de kennis niet mochten plukken. Positief komt het neer op een houding van " wil je meer, neem dan minder " maar het is ook het kunnen vieren van de overvloed die aanwezig is.Begrenzing en feestelijke beleving, dat zou een goede formulering zijn van wat ik bedoel met spiritualiteit.

DE GEEST VAN VREDE ( Erik Lauwers )

ZE HADDEN HEM GEVOLGD, GEHOORD
HOE HIJ DE LIEFDE HAD VERWOORD,

WONDEREN VERRICHT EN ONDERWEZEN
HOE MENSEN VAN DE ZONDE TE GENEZEN.

ZE ZATEN SAMEN AAN DE TAFEL WAT TE PRATEN
TOEN HIJ PLOTS ZEI DAT HIJ HEN ZOU VERLATEN.

ZE VROEGEN HEM WIE HEN DE WEG ZOU GEVEN;
HIJ WAS DE WEG, DE WAARHEID EN HET LEVEN.

ZE LUISTERDEN MET KINDERLIJK VERTROUWEN
TOEN HIJ ZIJN LAATSTE TESTAMENT ONTVOUWDE

EN ZEI: MIJN VREDE LAAT IK NA.
MIJN VREDE ZUL JE ERVEN:
DE VREDE VAN DE MENSENZOON
DIE WELDRA AAN HET KRUIS ZAL STERVEN.

HIJ ZAG HET IN HUN OGEN, ZIJ VOELDEN ZICH VERWEESD,
BELOOFDE AAN GODS KINDEREN DE ADEM VAN DE GEEST.

KRUISWEG ( Twaalfde Statie )
Jezus sterft aan het kruis.

Het wordt heel stil nu.
Iedereen houdt zijn woorden in
terwijl Hij zijn laatste woorden spreekt:
' Mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten ? '

Het wordt nog stiller.
Iedereen houdt zijn adem in
terwijl Hij zijn laatste adem geeft.
' In uw handen beveel ik mijn geest... '
Jezus sterft...

Niet de nagels hebben Hem
aan het kruis vastgehouden, maar de Liefde.
In de gestalte van een mens is de Liefde zelf
onder ons komen wonen.
Nu is de gestalte verdwenen, maar de Liefde blijft.

( Iny Driessen )

OPGELET ! VERGEET NIET DOOR TE SCROLLEN NAAR RECHTS VOOR NOG MEER TEKST EN BEELD.

HET KRUIS ( Hubert van Herreweghen )

Er staat een kruis op Golgotha
in het geel fosforlicht te branden;
een naakt lijf in lendenwa,
bebloed hoofd en doorboorde handen.
En ik, die in het donker sta
zie enkel 't licht van Golgotha
door aller duister ruimten branden.
Of ik mij berg of verder ga,
een klagen komt mij achterna
tot waar ik mag belanden.
En ik die in het donker sta
zie enkel 't licht van Golgotha
door aller duister ruimten branden.
Maar als ik bij zijn moeder ga,
onder het kruis, dan drupt gena
en 't rijkste bloed wast mijne handen.
En ik, die in zijn luister sta,
zie 't bliksemlicht van Golgota
tot 't einde van mijn dagen branden.

PASEN ( Marc Roseeuw pr. )

Componisten schrijven partituren voor triomferende trompetten en juichende ' alleluja 's '. Schilders borstelden eeuwenlang krachtige mannenfiguren, die, van licht doorstraald, boven een leeg graf zweven. Maar feitelijk weten wij niet veel over dat paasgebeuren. Het enige getuigenis is een ' leeg graf ' en ontredderde leerlingen. Is Pasen niet een heel stil gebeuren? Iets wonderlijks, zoals de zon die er elke morgen weer is,zelfs als wij ze niet zien. Iets zoals de magnolia die opnieuw bloeit. Zoals een vrouw die stilletjes spreekt met haar overleden man en hem heel nabij weet. Wat willen wij met ons klein rupsenverstand toch begrijpen van dat leven-over-de-dood-heen?
Wij worden wel een schitterende vlinder!
Hebben wij nu echt de pretentie om de Heer van alle leven ter verantwoording te roepen?
Hij is zoveel groter. Hoe zou krachtige, creatieve liefde plots kunnen eindigen? DIE KENT GEEN GRENZEN.

DAG VAN DE AARDE ( 19.04.2009 )

DE STIJGING VAN DE TEMPERATUUR OP AARDE IS EEN GEVOLG VAN DE MENSELIJKE UITSTOOT VAN BROEIKASGASSEN,
DIE DE INVALLENDE ZONNESTRALEN WELISWAAR DOORLATEN, MAAR DE DOOR DE AARDE TERUGGEKAATSTE WARMTE TEGENHOUDEN.
DIT KAN LEIDEN TOT KLIMAATVERANDERINGEN. ZO VERWACHTEN WETENSCHAPPERS DAT DE NEERSLAG DEZE EEUW ZAL BLIJVEN STIJGEN EN DAT ORKANEN EN PERIODEN VAN GROTE DROOGTE VAKER ZULLEN VOORKOMEN. MEN VERMOEDT DAT HET ZEENIVEAU DOOR HET SMELTEN VAN DE IJSKAPPEN EN DE GLETSJERS TEGEN 2100 OVERAL TER WERELD ZAL ZIJN TOEGENOMEN.

TAALPITJES
------------------

COLA : bruine priklimonade

Het woord ' COLA ' komt van de merknaam ' COCA-COLA ' ( dat bestaat sinds 1886 ) Het bedrijf dat Coca-Cola maakt, koos voor die naam omdat Coca-Cola onder andere bestaat uit een aftreksel van de bladeren van de cocaplant en het stroperige sap van kolanoten.
Behalve Coca-Cola heb je ook het merk Pepsi-Cola. Het eerste naamdeel hiervan komt van het Griekse ' pepsis ', dat spijsvertering betekent. Dat is het proces in je lichaam waarbij je voedsel door je maag en darmen wordt verwerkt.
( uit: Van Dale Junior Woordgeschiedenisboek )

MEREL ( Anton Van Wilderode pr. )

Een merel landt en glijdt, staat na te deinen.
Twee ogen loeren over het gazon.
Het evenwicht hersteld, huppelt hij verder,
zijn zwarte smoking glanzend in de zon.

Hij pikt de pieren uit het groen naar boven
en slokt ze met zijn geelverniste bek
kokhalzend in. Vier aangevlogen rovers
verjaagt hij van zijn voorbehouden plek.

Enkel de bende burgelijke mussen
alom astrant aandansend storen niet:
hij trippelt dominant en dartel tussen
het plebs dat hij met schuine blik beziet !

EEN NIEUWE HEMEL EN EEN NIEUWE AARDE ( Openb.21, 1-5 )

Ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.
Want de eerste hemel en de eerste aarde zijn voorbij, en de zee is er niet meer.
Toen zag ik de heilige stad, het nieuwe Jeruzalem, uit de hemel neerdalen, bij God vandaan.
Ze was als een bruid die zich mooi heeft gemaakt voor haar man en hem opwacht.
Ik hoorde een luide stem vanaf de troon, die uitriep: ' Gods woonplaats is onder de mensen, Hij zal bij hen wonen. Zij zullen zijn volken zijn en God zelf zal als hun God bij hen zijn.
Hij zal alle tranen uit hun ogen wissen.
Er zal geen dood meer zijn, geen rouw, geen jammerklacht, geen pijn, want wat er eerst was, is voorbij.'
Hij die op de troon zat zei: ' ALLES MAAK IK NIEUW ! '
-Ik hoorde zeggen: ' Schrijf het op, want wat hier wordt gezegd, is betrouwbaar en waar. '

Botsend op grenzen van dit bestaan, draag ik dit visioen mee als een fundament in mijn leven. Het biedt de zekere hoop, dat we ondanks alles kunnen doorgaan met leven. De manier waarop wij omgaan met het verdriet, de wanhoop, de ellende en de dood van mensen zal maken of die nieuwe stad zichtbaar en leefbaar zal worden. Daaruit zal blijken waar God onder ons woont. Het visioen daagt me uit te zien dat de plek waar wij vertoeven her en der het nieuwe Jeruzalem-in-aanbouw blijkt te zijn. En ik hoop dat we dit aan elkaar blijven zeggen en schrijven, door ons jammeren en klagen heen, opdat het waar zou kunnen worden.
( Lea Verstricht )

DE WONDEREN ZIJN DE WERELD NOG NIET UIT
( Han G. Hoekstra )

De wonderen zijn de wereld nog niet uit,
maar of dat waar is moet je zelf ontdekken.
Misschien wel aan de kraanvogels die trekken,
of aan de klimroos, of het fluitekruid,
of aan 't vliegtuig, sneller dan 't geluid,

aan de giraffen met hun lange nekken.
De wonderen zijn de wereld nog niet uit,
ontdek het maar en zoek op alle plekken,

de sterrenpracht, je hand, je eigen huid,
de dorre boom waaraan het twijgje ontspruit,

de zon die uit de regen kleur kan wekken.
Luister en kijk ! Ontdek wat het beduidt:
De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

HEMELVAART VAN DE HEER ( 21.05.2009 ) M.Roseeuw pr.

Afscheid aan de trein, de auto of in de luchthaven. Afscheid van iemand van wie je echt houdt en van wie je weet: " Ik zie die nooit meer terug. " Afscheid nemen doet wenen. Het is een beetje sterven.
Toch vreemd, in de christelijke Bijbel wordt bij Jezus' afscheid bij de hemelvaart alleen gesproken over vreugde, kracht en enthousiasme. Mensen zeggen: " Uit het oog, uit het hart. " Maar hier lijkt het juist het omgekeerde. Er is als het ware ' een andere aanwezigheid ' geboren en die is de oorzaak van dat optimisme van Jezus' volgelingen.
Enerzijds is er de opgave die Jezus geeft: " Keer naar de stad terug, Ik zend u. " Anderzijds is er de belofte: " Ik zal u kracht geven, Ik ben met u, alle dagen tot de voleinding van de wereld. " Waarom zijn christenen soms zo depressief en pessimistisch? Zij hebben toch een wens en een belofte van Godswege? Is Zijn naam niet:" IK ZAL ER ZIJN VOOR U "?!

WE KOMEN EN WE GAAN ( Lied van Stef Bos )

We stonden 's avonds laat op straat,
ik zag de sterren en de maan.
Zij vroeg waarom de wereld draait,
ik zei: ' we komen en we gaan '.

Jij hield je vast aan zekerheid,
jij noemde elke ster bij naam,
ik zei: ' ik wil verwonderd zijn '
omdat we komen en gaan.

De wetenschap mag weten,
het wonder blijft bestaan.
Ik weet maar één ding zeker,
de rest mag je vergeten,
wij komen en wij gaan.

De priesters mogen preken,
ik blijf er ver vandaan,
ik weet maar één ding zeker.
De rest mag je vergeten,
één waarheid blijft bestaan:
we komen en we gaan.

VERWONDERING... ( Toon Hermans )

Hebt u wel een dag
dat je 's morgens thuis komt als de
dag begint
en dat het toevallig helemaal tot je
doordringt
dat je ' een nieuwe dag ' kunt gaan leven.
Hebt u dat wel eens ?
Ja ik weet het wel,
we lopen zo de dagen maar in
we zijn er zo aan gewend,
maar er kan een dag komen dat je 's morgens opstaat en dat je denkt:' ik ben één van de mensen.
Ik besta, ik loop de straat in,
ik kan een hele dag leven '.

Mensen, dat vind ik geweldig.
Ik heb wel eens een moment,
dan kijk ik maar mijn eigen handen
en dan kijk ik naar mijn eigen voeten
en dan zie ik - heel bewust -
dat ze bewegen. Ze bewegen.
Ze worden niet elektrisch
aangedreven.
Dat is een wonder en als je dat ziet,
dat moment, daar moet je van
profiteren,
dan moet je zeggen: ' Dank je wel dat ik kan bewegen,
dat ik kan lopen, dat ik kan gaan en staan waar ik wil,
vrij.
Dank u wel dat ik kan zien...

PSALM 65 ( Hert. Piet Thomas in ' Nu en altijd ', Lannoo

Men moet U loven, God,
Gij die op Sion woont
en ons gebed verhoort.
Die geeft wat wij vragen,
aanvaardt wat wij beloven,.
Bij wie men al zijn zonden,
hoe zwaar die mogen zijn,
kan kwijtgescholden krijgen.

Gelukkig die genodigd zijn
om in uw huis te wonen
en daar genieten mogen van
genade in overvloed
Tot aan het eind der aarde,
tot kusten ver in de zee,
tot waar de bergen rijzen,
strekt zich uw almacht uit.
De volken heinde en ver
hebben ontzag voor wat Gij doet,
van waar de zon verrijst
tot waar ze ondergaat.

Gij hebt het land verwend
met water voor het graan.
In voren en in kluiten
zit vocht voor zaad en vrucht.
Op braakland glanst de dauw.
De heuvels staan vol kudden,
de beemden staan vol groen,
en in het dal golft luid
het danklied van het koren.

CITATEN
-------

Voor elke toestand, hoe moeilijk ook, is er een uitweg. Het komt er alleen op aan een besluit te nemen. ( Leo Tolstoy )

Het hart dat eerst weerstand biedt zoals een vat dat men in het water duwt, en dan plotseling volloopt.
( Paul Claudel )

Ik denk dat wij in de metropool verlaten ruimten moeten creëren waar de mensen ongehinderd kunnen gillen.
( David Cooper )

Men sluit de ogen van de doden behoedzaam, niet minder behoedzaam moet men de ogen van de levenden openen.
( Jean Cocteau )

Aristoteles was beroemd om zijn allesomvattende kennis. Hij leerde dat de hersenen er enkel zijn om het bloed af te koelen en geen rol spelen in het denkproces. Dit gaat enkel op bij bepaalde personen. ( Will Cuppy )

Zou het wezenlijke van de mens niet zijn, dat hij zijn ervaringen onder woorden kan brengen ? ( Gabriel Marcel )

Mensen die alleen maar willen zeggen wat verstandig is, moeten dat 's morgens maar tegen zichzelf zeggen voor ze komen ontbijten, maar nooit daarna. ( Oscar Wilde )

OPGELET ! VERGEET NIET DOOR TE SCHUIVEN NAAR RECHTS
VOOR NOG MEER TEKST EN BEELD. DANK U.

ZOMERSE EITJES ( OKRA )

Geduld verliest men het gemakkelijkst als men het niet bezit.
( Alec Beaufish )

Een vriend is, wie je tijdens je leven zegt wat anderen na je dood zullen vertellen. ( Karel Jonkheere )

We hebben nog altijd onze dromen om het onbereikbare aan te raken. ( Jos Vandeloo )

Langs de straat van straks komt men aan het huis van nooit.

Hoe vaakt droomt een mens een toekomstige gelukzaligheid en verslaapt hij de tegenwoordige. ( Ignatius Cornova )

We moeten het wel durven bekennen: ervaring is eenvoudig de naam die we aan de som van onze fouten geven. ( Oscar Wilde)

Om een schaduw te laten verdwijnen, moet je er licht op werpen.
(Swakti Gawain )

Een adelaar vangt geen muggen en vecht niet tegen kikkers.

Wat je ook kan of in je dromen denkt te kunnen doen, doe het. Durf heeft aanleg, kracht, talent en magie in zich. Doe het nu.
( J.W. von Goethe )

Beminnen, dat is in het geluk van anderen zijn eigen geluk vinden. (Leibnitz )

Het leven is betoverend; men moet het alleen door de juiste bril zien. (A. Dumas )

Ironie is vaak slechts de schaamte van de tederheid. ( E. Rey )

Er bestaan geen grote ontdekkingen noch echte vooruitgang, zolang er nog een ongelukkig kind op de wereld is. (A.Einstein)

Achter de veranderlijk vormen van de natuur ligt een onveranderlijke zuivere werkelijkheid. ( Piet Mondriaan )

Een goed karakter zal altijd het gebrek aan schoonheid aanvullen maar schoonheid kan niet het gebrek aan een goed karakter aanvullen. ( Addison )

Niets kan soms meer uitdrukkingskracht hebben, dan zwijgen.
( F. Van Eeden )

Zeg niet alles wat je weet maar weet altijd wat je zegt.
( M. Claudius)

Airs kan men zich geven, waardigheid nooit. ( Samuel-Dubay )

Van alle kwade dingen die een mens bezoeken, is zijn eigen slechte humeur zeker het kwaadste. ( Cumberland )

'' IK BEN HET LEVEN " ( Manu Verhulst pr. )

( uit: Jezus, een ander verhaal )

'' Ik ben het leven ", zei Jezus...
Was er dan nog iets meer
dan geboren worden en ademen,
nog iets meer dan leven
tussen de lucht en de aarde?...

Kende Hij de essentie van het leven
dat zij niet konden zien,
zoiets als de ziel in het lichaam?
Bedoelde Hij de sublieme navelstreng;
de band met het leven van God,
onze oorsprong en onze moeder?
Had Hij weet van een andere zaligheid
dan die tussen de mensen,
van een andere verzadiging
dan die van het lichaam?
'' Ik ben het leven '', zei Jezus.
Hij bedoelde: '' Ik ben die navelstreng. ''

GEBED VAN EEN GEDOOPTE ( André Dumas:
Honderd kansen tot inkeer )

Uw Woord is als water.
Verfris ons aan zijn bron, dompel ons onder in zijn stroom,
neem ons mee naar Zijn zee.
Uw Woord is als vuur.
Moge het ons verlichten zonder ons te verblinden.
Moge het ons verwarmen zonder ons te verbranden.
Moge het ons in vuur en vlam zetten zonder ons te verslinden.
Uw Woord is als de hemel.
Maak ons ruim en wijd in dat Woord,
zodat we de hoogte en de diepte
van al wat is leren kennen.
Uw Woord is als de aarde.
Doe ons daarin stevig wortel schieten,
opdat we de stevigheid en de standvastigheid
van al wat U geeft, eist en belooft ondervinden...

OVER ATHEISME ( Alister McGrath - Brits theoloog )

Atheisme is moeilijk, dat is juist. Toen ik zelf nog een atheïst was vond ik dat een geweldig voordeel. Hoe onprettiger een wereldbeeld, hoe groter de kans dat het waar is. Wie zou anders zo'n onaantrekkelijk wereldbeeld willen geloven? Daarvoor kon maar één reden zijn: omdat het waar was. Dat is precies het omgekeerde van het klassieke argument van Ludwig Feuerbach, die in de 18e eeuw schreef dat mensen alleen maar in God geloven omdat het hen troost. Wel, ik geloofde in het atheïsme omdat het mij niet troostte. Ik vond dat ik tot een elite behoorde, die zich niet bezighield met zoiets kinderachtigs als religie. Tot ik begon in te zien dat atheïsme ook een vorm van geloof is, die evenmin wetenschappelijk kan worden bewezen.
Mensen worden niet bekeerd door argumenten. Het werkt andersom: je krijgt een ervaring, een diep gevoel van iets dat de mens overstijgt, en dàt ga je vervolgens rationaliseren. Wat mij enorm treft, is het feit dat we zo veel dingen kunnen verklaren. Dat is erg merkwaardig. Het feit dàt we zo veel kunnen verklaren, vereist een verklaring. De verklaarbaarheid van de wereld moet verklaard worden. Het is toch eigenaardig dat er zo'n grote overeenstemming is tussen de manier waarop wij denken en de manier waarop de wereld in elkaar zit. Waarom is de wiskunde in staat om te beschrijven hoe het heelal in elkaar zit? Wij vinden dat vanzelfsprekend, maar dat is het niet. Een andere overweging die voor mij heeft meegespeeld, is het feit dat de mens een soort ingebouwd verlangen heeft dat door niets in deze wereld kan worden bevredigd. De vraag is dan: betreft het hier een nevenproduct van de evolutie, of zijn we voorbestemd om te verlangen naar iets dat voorbij deze wereld ligt? Is dat verlangen een wegwijzer naar datgene wat ons overstijgt?

EEN NADENKERTJE BIJ WIJZE VAN SCHULDBELIJDENIS.
(Bertolt Brecht )

Een gesprek met mijnheer K.
Bestaat de hel werkelijk? vroeg iemand aan mijnheer K.
Er zijn veel hellen, antwoordde K. Wat, veel? Hoezo?
Omdat er zoveel mogelijkheden zijn, antwoordde K.
U weet toch: mensen kunnen elkaars leven op ieder moment tot een hel maken, elkaar helse angst en helse kwellingen bezorgen.
Wat dat betreft wil ik geen grenzen stellen aan uw fantasie.
En ieder mens kan een hel zijn voor zichzelf: er zijn zoveel hellen mogelijk als er mensen zijn. En God dan! vroeg de andere radeloos aan mijnheer K.
Die wil geen hel, zei K. Daar zorgen de mensen zelf wel voor. DAT IS JUIST HET ERGE !

NAAR PSALM 25

Dat mijn verlangen, mijn vertrouwen
niet bedrogen uit mag komen.
Dat ik niet voor schut sta.
Ik steun op U, levende God,
die het meest wezenlijke bent
in al wat me dag aan dag bezighoudt.
Als we daarop bouwen
kunnen we toch niet bedrogen uitkomen?

Leer mij uw wegen kennen.
Dat ik het spoor niet kwijtraak
naar de toekomst die Gij voor ons openvouwt:
uw bevrijding voor mensen, uw goedheid die oude wonden heelt,
de ruimte om van een dwaalspoor terug te keren,
de kracht die arme mensen op de been houdt.

Wegen van liefde en trouw,
de band, het bondgenootschap
van die velen die eerlijk zoeken.
Schulden die op ons drukken
van ons afgewenteld.
Geluk voor ons,
voor onze kinderen.
Zij zullen in het land van uw belofte
vrijuit mogen leven.

JE MOET WEL GEK ZIJN... ( Chirojeugd Vlaanderen )
( uit: Baggerboek )

Je moet wel gek zijn
om juist nu te blijven geloven
dat wij, mensen, de gang van de wereld
- al was het maar een beetje -
kunnen keren.
Vroeger ja, toen misschien, wie weet...
Maar nu?
Vergeet het maar.

Dat hebben ze wellicht gezegd
tegen Abraham en Mozes,
tegen Elia, Amos en zovele profeten,
tegen Maria en tegen haar zoon,
tegen de vrouwen die terugkwamen van het graf,
tegen de christenen van Rome, Galatië
en van Thessalonica,van Philippi en Korinthe,
tegen de manifestanten in Brussel,
tegen de kopers van Wereldwinkelkoffie,
tegen de dwaze moeders op het plein,
tegen de ondertekenaars van petities,
tegen de mensen die een affiche voor hun raam hangen,
tegen de jonge leider die durft in te gaan tegen de heersende mentaliteit van de leidingploeg, tegen de vakbondsman die oproept tot actie,
tegen allen die zich niet neerleggen bij hoe het nu is,
tegen allen die blijven geloven in de geduldige kracht
van kleine stappen en in een grote droom.
ZE ZIJN IN GOED GEZELSCHAP, DE GEKKEN, DIE BLIJVEN GELOVEN IN EEN NIEUW BEGIN.

IN DE WELDAAD VAN EEN ANDER,KOMEN WIJ GOD HET MEEST NABIJ.

Wanneer iemand vraagt: wat is zeker, zo zeker dat alles daarin verankerd kan worden? Dan luidt het antwoord: de liefde van Christus.

Het leven leert ons dat dit laatste, uiteindelijke niet de mensen zijn, zelfs de beste, en de meest geliefde niet. Evenmin wetenschap, filosofie, kunst of wat ook door menselijke kracht wordt voortgebracht. Evenmin de natuur, zo vol diep bedrog, of de tijd, of het noodlot.
Zeker is alleen de liefde van Christus. Wij kunnen niet eens zeggen: de liefde Gods, want dat God ons liefheeft weten wij tenslotte alleen door Christus.

En wanneer wij het zelfs zonder Christus wisten: liefde kan ook onverbiddelijk zijn en des te harder als ze edel is. Eerst door Christus weten wij dat God vergevend liefheeft. Vast staat alleen wat zich aan het kruis heeft geopenbaard.

Romano Guardini

GEBED

God, onze Vader, leer ons luisteren naar Jezus en schenk ons inzicht in het geheim van zijn lijden, dood en verheerlijking. Doe ons begrijpen dat uw welbeminde zoon in alles ons leven heeft willen delen en niet gespaard wilde worden van lijden en dood, opdat ook wij in de beproeving niet zouden twijfelen aan uw liefde die leidt naar de verheerlijking. Geef ons de moed en de kracht om de weg te gaan van de Heer.

CITATEN
----------

Het is het geheel waar het om gaat en hoe meer kans je hebt om de onderdelen te herkennen- of te erkennen tenminste, ook al begrijp je ze niet- hoe meer liefde je kan hebben voor alles wat bestaat. ( L.Vroman)

Wanneer God voor het scheppen van de wereld een commissie had benoemd, dan zou de wereld er vandaag de dag nog niet zijn.
( Simplicissimus )

Als men jong is, is men verbaasd over het lage beschavingspeil waarop de mensheid is blijven steken. Op latere leeftijd verwondert men zich erover dat zij het nog zover gebracht heeft. ( G.R. Gissing )

De vrouw is aan de wortel, de oorsprong en de verborgen voedingsbron van de menselijle werkelijkheid. ( F.J. Buytendijk )

Eeen slechtgehumeurd mens is een gevangene, overgeleverd aan de genade van een vijand aan wie hij nooit kan ontsnappen.
( Saadi - Perz. dichter / 1200-1292 )

In de wetenschap gelijken wij op kinderen, die aan de oever der kennis hier en daar een steentje oprapen, terwijl de wijde oceaan van het onbekende zich voor onze ogen uitstrekt. ( John Newtow )

WAAROM IS HET VOOR EEN MODERNE MENS ZO MOEILIJK TE GELOVEN? ( Bernard Sesboüé - theoloog en jezuïet )

Geloven is nooit gemakkelijk. Het is een daad van vertrouwen die vraagt zich te onthechten van zichzelf. Als het geloof nu moeilijk ligt, komt dat wellicht omdat een ontwikkelde mensheid vooral met zichzelf en zijn eigen vooruitgang bezig is en niet meer de elementaire noden voelt waarvoor onze voorouders zich tot God richtten.
Waarom werd onze wereld zo onverschillig tegenover het geloof? De kerk kende altijd haar vervolgingen. Vandaag is onze ' vervolging ' die van de onverschilligheid. Dat is een discrete vorm van vervolging. Het verlies van de relatie met God is volgens Karl Rahner een soort zelfmoord van de mensheid. We leven in een wereld waaruit de naam van God verdwijnt. Dat levert een humaniteit op die zelfs niet meer atheïstisch is want ook het a- theïsme is een verhouding tot God. Die humaniteit verwordt tot een mierennest met de grootst mogelijke technische snufjes, maar zonder ziel. Daarom blijft het geloof ook in deze eeuw van kapitaal belang omdat het over de zin van het bestaan gaat. Wij moeten blijven getuigen van het geloof dat in ons leeft, van de zin.
Het credo werd altijd geactualiseerd in functie van de vragen die mensen in hun tijd hebben. Ook nu moet het geloof incultureren. Die hertalingen blijven nodig, ook in culturen die lang vreemd bleven aan het christendom. Zo denk ik dat er een chinees christendom nodig is.

EEN VRIEND... ( Eugeen Laridon pr. )

Een vriend is iemand
die begrijpt waarom ik vandaag zo gelukkig ben
en mij die (kleine) vreugde van harte gunt,
een vriend is iemand
die mij met een knipoog zegt:
ik merk dat het licht in je hart weer is opgestaan
en dat de storm is gaan liggen en ik ben er blij om.

Eeen vriend is een tochtgenoot
die me zegt in de woestijn: de oase kan niet ver meer zijn,
een vriend is een tochtgenoot
die me zegt bij de oase:
het beloofde land zal nog veel mooier zijn,
een vriend is een tochtgenoot
die weet wanneer ik in ademnood verkeer en
dan met mij de trage stap wil verder gaan.

ARGENT TROP CHER ( Album: DROP THE DEBT )
( Tarace Boulba et Ablaye Mbaye )

prenez un enfant
et faites-en un roi
couvre-le d'or et de diamants
cachez-vous en attendant
vous n'attendrez pas longtemps
les vautours tournent autour
de l'enfant

le blé a les dents acérées
et les hyènes vont le dévorer
le môme deviendra banquier
ou le môme sera lessive, lessive

je dis argent, trop cher, trop grand
la vie n'a pas de prix

prends ton meilleur ami,
fais-en un ennemi
je t'achète et je te vends
vautre dans le coma
du commun der mortels
mon pote, t'es comme un rat
t'es commun, c'est mortel
les vautours tournent autour
toujours

criez non à l'esclavage
et payez-leurs
de nouvelles cages
faites installer des pièges
la ou commence la rage,
la rage
je dis, argent, trop cher
trop grand
la vie n'a pas de prix

un compte bloque
l'autre a découvert
maintenant, banque !

LES VAUTOURS TOURNENT AUTOUR
DE NOUS MAINTENANT !

ONTMOETING... ( Toon Hermans )

In de ontmoeting met een ander ben je vaak bang om jezelf te laten zien, je bent niet jezelf, maar je wordt ook niet ontvangen omdat de ander niet afwacht wie je eigenlijk bent, het vooroordeel staat ertussen.
Vooroordeel en angst zijn twee kanten van de ontmoeting. Je durft pas jezelf zijn als niet meteen veroordeelt wordt. En hier zou stilte moeten heersen.
Alleen maar kijken en horen wie die ander eigenlijk is...
Als je niet de moed hebt om kwetsbaar en ontvankelijk te zijn, om geduld te hebben en te luisteren, ontmoet je nooit een ander mens, maar altijd uitsluitend jezelf.

MOGE... ( Frans Cromphout s.j. )

Moge de weg je zeggen:
volg me maar.
Moge de ster je zeggen:
richt je vaart op mij.
Moge de grond je zeggen:
bezaai me.
Moge het water je zeggen:
drink me.
Moge het vuur je zeggen:
warm je.
Moge de boom je zeggen:
schuil in mijn schaduw.
Moge de vrucht je zeggen:
pluk me, eet me.

En als je de weg kwijtraakt,
geen vaste grond meer vindt
en dreigt te verdrinken,
en als je vuur gedoofd Is
en je kou lijdt
in een nacht zonder sterren,
als de bomen kaal zijn
en je honger en dorst hebt,
dan moge de Stem je zeggen:
WEES NIET BANG, IK ZAL ER ZIJN...

DE KERN VAN ALLE DINGEN... ( Felix Timmermans )

De kern van alle dingen
is stil en eindeloos.
Alleen de dingen zingen.
Ons lied is kort en broos.

En donker zingt mijn bloed,
van heimwee zwaar doorwogen.
Ik zeil langs regenbogen
Gods stilte tegemoet.

Met U zijn er geen verten meer
en alles is nabij.
Des levens aanvang glinstert weer,
geen gisteren en geen morgen meer,
geen tijd meer en geen uren,
geen grenzen en geen muren;
en alle angst voorbij,
verlost van schaduw en van schijn,
wordt pijn en smart tot vreugd verheven !
HOE KAN HET ZO EENVOUDIG ZIJN !
HOE KAN HET LEVEN HEMEL ZIJN,
MET U, O KERN VAN ALLE LEVEN !

Ik weet het niet, ik vind geen naam,
ik krijg het met geen woorden saam
wat er nu omgaat in mijn ziele.
Is het soms blijdschap? Is 't verdriet?
Of allebei? en ook weer niet ...
' KAN SLECHTS ZWIJGEND KNIELEN.

CITATEN
-------

De ontwikkeling van de beschaving heeft een menigte behoeften in het leven geroepen, zonder daarmede ook de hulpmiddelen te verschaffen om ten allentijde aan die behoeften te kunnen voldoen. ( C.J.Wijnaendts Francken)

Antropologen en sociologen moeten de inhoud van een strafvonnis maken. Juristen moeten de vorm van een strafvonnis maken. ( J. Israël de Haan )

De man die de vrouw haar kleine fouten niet vergeeft, zal zich nimmer verheugen in haar grote deugden. (Kahlil Gibran )

Dat het heelal gevormd is door een toevallig samenkomen van atomen, geloof ik net zo min als dat er een diepzinnig filosofisch geschrift zou ontstaan indien men de letters van het alfabet willekeurig dooreengooide. ( Jonathan Swift )

Wie het vuur van een twist waarmee hij niets te maken heeft, aanwakkert, heeft geen recht tot klagen wanneer de vonken hem in het gezicht vliegen .(Benj.Franklin)

Als je het te druk hebt om je handen met hete lucht te drogen in een toilet, leid je een leven dat veel te druk is om gezond te zijn.

INTERNET....!

Mama was een schat,
die kookte,naaide en dagelijks bad.
Nooit was haar iets te veel, ieder kreeg altijd zijn deel
en papa kreeg voor ieder klusje
altijd weer een dankbaar kusje.
Helaas, 't is over met de pret:
mama zit op 't internet.
Nog steeds is papa in de weer,
maar hij krijgt geen kusje meer.
Hij zit vaak zielig voor de buis,
want mama liefkoost nu de muis.
Nooit meer is er appeltaart,
't is hotmail nu, dotcom en apestaart.
Zelden is er nog iets warm te eten,
haar kookkunst is ze helemaal vergeten.
Ze wil internetten, uur na uur,
Pa zet nu zelf de pan op het vuur:
een stuk worst of een kroket,
want mama zit op 't internet.
Laatst verloor ze duizend yen,
poker spelend met Dzjapaen,
en een man uit San-Francisco
wil nu met haar naar de disco.
Ze gedroeg zich als een jonge meid
en nu raakt ze hem niet meer kwijt.
Papa gaat alleen naar bed,
want mama zit op 't internet !

VERGEET NIET DOOR TE SCROLLEN NAAR RECHTS
VOOR NOG MEER TEKST EN FOTO'S a.u.b.

KORT EN GOED...

Als je het antwoord niet goed vond, had je de vraag niet moeten stellen. ( Charles F. Abbott )

Je bent oud wanneer je alle antwoorden kent, maar niemand je nog vragen stelt. ( Bert Kruger Smith )

Wanneer iemand zegt dat je mogelijk onwetend en apathisch bent, antwoord dan: ' Ik weet het niet en het kan mij geen barst schelen. ' ( Winston Groom )

Het probleem met die moderne appartementen is dat de muren te dun zijn als je wil slapen en te dik als je wil luisteren. ( Harbey Kurtzman )

Een appel per dag houdt de dokters weg, vooral als je goed mikt. ( Winston Churchill )

Applaus is heel mooi, maar je kunt er de bakker niet mee betalen. ( G.S. Kaufman )

Arbeid adelt. Uit solidariteit met de proletariërs zullen wij het dus zoveel mogelijk laten. ( Gaston Durnez )

Je hebt van die appartementen waar de meubelen slecht groeien.
( Eugène Ionesco )

SONNET VOOR MEESTER JEF VAN HOOF (1886-1959 )
( vijftig jaar geleden overleden )

De zilverbaard boven zijn kraakwit hemd,
een sterke arm vol zinderend geweld,
zo stond hij, componist en dirigent,
rotsvast boven de koren opgesteld.

Zijn jeugd had hem genadig voortbestemd
om vrij te zijn van politiek en geld.
Hij voelde zich door geen gehoon geremd,
wilde slechts dienaar zijn, geen oorlogsheld.

Toch werd zijn faam door roddels in dit land bezocht
en droeg hij onterecht een ziel vol wonden.
Hij werd naar auditeur en cel gezonden,
geen aanzien werd zijn deel, wel vuige achterdocht.
Maar eens in eer hersteld kreeg hij zijn volk tot woon
en werd hij van zijn thuis de fel gevierde zoon.

Marcel Pira

ALS IK HET BOEK NIET HAD... ( Jo Gisekin uit het eiland
van elkaar )

Als ik het boek niet had zou ik
ànders leven. In de spiegels van het
blad zie ik mijn gisteren. De nacht,
het zeldzaam tedere van elk verleden
dat niet vervaagt
nu ik nog alles weet.

Ik ken de plekken waar het landschap
tot aan mijn voetzool plooit in veel verborgen
geuren, de zon een feest is. Muziek een
stortbui uit wijde galmgaten. Psalmen
voor een ver verschiet.

Hoe zou ik weten wie de tijd ontstak, aan
ieder woord zijn klinker gaf, zingend
in mijn oor.
De vreugde kan niet op
in alle talen, in elk nieuw boek
een jong bestaan.

NATIONALE ZIEKENDAG ( 11 oktober 2009 )

Mijn ziek zijn maakt mijn leven
vaak zo smal, verengd
tot eenzaam, enkel denken,
dagen boordevol ' waarom toch! '
Dit denken helpt mij niet verstaan.
Ik raak niet verder.
Ik verdwaal.

Daarom is het nodig
om mensen te voelen, te weten
dat ik meer ben dan ziek-zijn,
dat kwetsbaarheid nabij brengt.

Samen verdwalen wij niet langer.
Wij vinden bij elkaar wat horizon.
Wij laten ruimte voor meer,
wij voelen dieper, zelfs
' waarom ' mag dan.
Het krijgt mij niet kleiner.
Samen dragen wij
sterker en langer.

Wonderbaar is het
dat jij de weg vindt naar mij,
dat ik jou toch zoek
en niet eenzaam blijf dwalen.

Nee, eenzaam denken
brengt niet verder. Ik kom er enkel,
omdat aan mij wordt gedacht.
Goddank dat dit van tijd tot tijd
zomaar gebeuren kan.

Luc Vandenabeele

CITATEN
-------

Twee dingen zijn oneindig, het universum en menselijke domheid. Maar van het universum weet ik het nog niet helemaal zeker... ( Albert Einstein )

De ervaring is een oude vrouw die men eert zonder zich af te vragen of haar verleden misschien dubieus is geweest. ( Carmen Sylva )

Wat toeneemt is de techniek en de mensen zitten er als leeggezogen dwergen tussen. ( Harry Mulisch )

Een goed huwelijk is tenminste 80 % geluk in het vinden van de juiste persoon op het juiste tijdstip. De rest is vertrouwen. ( Nanette Newman )

Vroeger zocht een man een vrouw die koken kon als zijn moeder. Tegenwoordig krijgt hij er één die kan drinken als zijn vader. ( Frank Sinatra )

Overigens is het een bewijs van prima verstand wanneer de mens weet, hoe hij goede vragen moet stellen.
( Imm. Kant )

Er zijn twee soorten mensen: rechtvaardigen die zich voor zondaars houden en zondaars die zichzelf als rechtvaardigen beschouwen. ( Blaise Pascal )

MOOIE DAGEN ( Johan Verminnen )

't Regende tranen binnen in mijn hart
terwijl de zon scheen op de Grote Markt,
'k Stond tussen mensen
maar ik was alleen,
lachtte vriendelijk naar iedereen.

Er klonk een liedje van Gilberto Gil
dat eigenlijk alleen zeggen wil
ach, het leven is zo kort,
dat ik beter lachend wakker wordt.

Op mooie dagen, ik hou zo van die
mooie dagen,
mooie dagen, ohohoh
mooie dagen.

In Gent, zag ik je op St. Jacobs terug,
sindsdien gaan dagen
voor mij veel te vlug,
duizenden mensen zongen op een plein
en ik die dacht van daar alleen te zijn.

Een fijn orkestje op een podium
zorgde ervoor dat ik weer dansen kon,
want het leven is toch al zo kort
dat je beter lachend wakker wordt.

Oh mooie dagen, ik hou zo van die
mooie dagen,
mooie dagen, ohohoh
mooie dagen.

In Lokeren was jij er ook weer bij,
wist ik met mijn geluk geen blijf,
onder een hemel die vol sterren stond
was het dat ons verhaal begon.

Toen ik mijn liedjes naar de mensen
zond
tussen de kramen en de lampions
en al is mijn leven dan zo kort,
ik weet nu dat ik lachend wakker wordt.

Oh mooie dagen, ik hou zo van die
mooie dagen,
mooie dagen, ohohoh
mooie dagen...

ZIJ WEEFT EEN STERREDEKEN ( Aleidis Dierick )

Zij weeft een sterredeken,
de gouden vacht van schapen,
zij weet hoe gij zult slapen.
Twee handjes vroom gevouwen
een klein ogief vertrouwen
een mondje dat zo smeekte.

Gij hebt zo ver gelopen,
twee schoentjes in de sneeuw,
twee voetjes in de zomer.
De rozen hebben doornen,
een klem staat in het koren,
een vosje ziet ze niet.

Een fuik staat in het water,
een mandje in het riet.
Mijn jongetje van later,
een wieg wordt traag bewogen.
Mijn minnaar zonder ogen,
mijn kindje van verdriet.

( Vragen gesteld aan Eugen Drewermann- theoloog )
WIE OF WAT OF HOE IS VOOR U GOD?

Dat is een vraag, die ik het liefst in beelden beantwoord. God is voor mij de achtergrond van het vertrouwen; de kracht, die draagt over de afgrond van de wereld. Voor mij is God wezenlijk persoon en de aanwezigheid tegenover mij van een liefde, waarin ik absoluut zou willen geloven. In deze wereld is dat nooit zo te ervaren; alles wat aards is, heeft zijn keerzijden, is ambivalent. Maar op de achtergrond van deze ondoorzichtige wereld bestaat er, dat wil ik graag geloven, een wil, die ons liefheeft en die heeft gewild, dat wij er zijn. Die kracht en die wil, en zoals ik dan zie, die boven alles uitgaande wijsheid en redelijkheid noem ik God.

IS DAT EEN GOD VAN ALLE GODSDIENSTEN, EEN GOD MET VEEL GEZICHTEN EN TOCH DE ENE GOD?

God heeft zich heel beslist niet vergist, toen Hij ons mensen op onze weg een groot aantal beelden heeft gegeven, die zeggen, wie Hij is. Ik geloof, dat het heel bekrompen is, te denken dat God zich alleen in een speciale godsdienst, de joods-christelijke, meedeelt. Dat kan niet, want zolang er mensen zijn, zijn ze onderweg naar God. En alleen al dat ze God zoeken, bewijst, dat God het verlangen naar Hem in het hart van de mensen heeft neergelegd, in een groot aantal beelden die wij archetypen noemen en die ons helpen on te oriënteren. En dat vlak van het religieuze ligt in ieder mens, vormt een algemene taal waarmee alle godsdiensten elkaar kunnen verstaan. Specifiek aan het christendom is weliswaar - dat kunnen wij bijvoorbeeld zien aan de scène van de genezing van de bezetene in Kafarnaüm - de aandacht voor de problematiek van de angst in het bestaan van de mens. Dat is het terrein, waar wij alleen kunnen worden bevrijd door andere personen tegenover mij, en daar hebben wij Jezus als persoon en God als persoon wezenlijk nodig.

DE ORGELMAN ( Gerard Galle )

Hotsebotsend met zijn orgel
op een kleine hondenkar
liep hij spelend langs de straten
met een aap, gekleed als nar.

Voor zijn afgezaagde wijsjes
was men meestal onverschillig,
maar de mensen gaven hem
een paar centen, heel gewillig.

Toen was ik nog maar een kind,
maar ik zal het nooit vergeten,
want door 't venster heb ik soms
een kwartje in zijn hoed gesmeten.

Alles is zo lang geleden.
Die tijd komt nooit terug
en ik denk met stille weemoed:
'' O, wat gaat het leven vlug !...

AANDACHT VOOR: A D E M - T O C H T !   ( VANAF SEPTEMBER 2009 )
( voorheen : GULDEN LEEFTIJD )

DE 3 PIJLERS VAN ADEM-TOCHT : GELOOFSVORMING, DIENSTBAARHEID,
VRIENDSCHAP.

EEN CHRISTELIJKE GELOOFSBEWEGING DIE MENSEN SAMENBRENGT DIE WAT MEER TIJD WILLEN INRUIMEN OM IN TE GAAN OP DE VRAAG NAAR ZIN, LEVENSVERVULLING EN INNERLIJKHEID..
ADEMTOCHT-LEDEN VORMEN GROEPEN 55+, 65+, 75+... WELKE MAANDELIJKS SAMENKOMEN MET UITZONDERING VAN JULI - AUGUSTUS.
TIJDENS DE ADEM-TOCHT BIJEENKOMST BESPREKEN ZIJ SAMEN EEN THEMA DAT AANGEBODEN WORDT IN EEN ARTIKEL VAN HET TIJDSCHRIFT ' ADEM-TOCHT '.
ADEM-TOCHT LEGT CHRISTELIJK-GELOVIGE ACCENTEN, MAAR STAAT OPEN VOOR IEDEREEN DIE ZIN ZOEKT, OOK VOOR LEDEN VAN ANDERE VERENIGINGEN.
VOOR WAT BETREFT HET BISDOM ANTWERPEN ZIEHIER ENKELE NUTTIGE DATA:

DIOCESAAN BESTUUR:

VOORZITTER: dhr L. LOOVERIE TEl. 03 2186996 ( BERCHEM )
EMAIL : ludovic.looverie@gmail.com

GEESTELIJK RAADGEVER : E.H. G.SULS ( BERCHEM )
TEL. 03 2302607

SECRETARESSE: mevr. M.VIROUX - VAN HOVE ( EDEGEM )
TEL. 03 4572264
EMAIL: MARIEKE_VAN HOVE@YAHOO.CO.UK
              blog.seniorennet.be/adem_tocht
LEDEN:

dhr. B. CLEYMANS    TEL. 03 8287405 ( HOBOKEN )

dhr. T. HUTSEBAUT   TEL. 03 4576513 ( EDEGEM )
EMAIL: ANTOON.HUTSEBAUT@TELENET.BE

mevr. C. RUELENS-WERDEFROY    TEL. 03 4494825 ( BERCHEM )
EMAIL: CHRISTIANE.FREDDY@SKYNET.BE

dhr. R. VIROUX   TEL. 03 4572264 5 ( EDEGEM )
EMAIL: RAYMOND_VIROUX@HOTMAIL.COM

LIDMAATSCHAP GAAT SAMEN MET HET ABONNEMENT OP ADEM-TOCHT EN BEDRAAGT 10 EURO PER WERKJAAR.
TWEE HUISGENOTEN: 14 EURO
EEN 2de OF 3de GEZINSLID KAN AANSLUITEN TEGEN 4 EURO.
NOTITIES BIJ HET MAANDTHEMA : 2 EURO
BANKREKENING bisdom Antwerpen: 419-0133011-52 Adem-Tocht
KAREL MIRYSTRAAT,4 - 2650 EDEGEM

INTERDIOCESAAN VOORZITTER: DHR. ERIC BRUNEEL, FAZANTENLAAN,14
8450 BREDENE
EMAIL: ADEM.TOCHT@GMAIL.COM

UITTREKSEL UIT DE BRIEF VAN ONZE INTERDIOCESANE VOORZITTER ERIC BRUNEEL:

'' WIJ WILLEN ONZE BEWEGING EN ONS TIJDSCHRIFT VOORTAAN MET DE NAAM ' ADEM-TOCHT ' BENOEMEN.
ZO KAN DE INSPIRATIE EN DE BEZIELING DIE WE AAN ANDEREN WILLEN DOORGEVEN HOORBAARDER EN ZICHTBAARDER WORDEN.
ZO KAN DE OPROEP OM MEER SENIOREN '' OP TOCHT '' TE KRIJGEN, GESTUWD DOOR DE GEEST, DE LEVENSKRACHTIGE ADEM, LUIDER KLINKEN EN HOPELIJK WERVEND WERKEN.
HET NIEUWE GELUID ZAL ONS NIET ' ADEMLOOS ' MAKEN, WANNEER WE VOLDOENDE ZUURSTOF INADEMEN TOT AAN ONZE LAATSTE ADEMTOCHT.
SAMEN MET VELEN KUNNEN WE IN ONZE BEWEGING EEN ' ADEMBENEMEND ' AVONTUUR BELEVEN,GEVOED DOOR DE BOEIENDE ARTIKELS VAN "" ADEM- TOCHT ".

BESTE LEZER, AARZEL VOORAL NIET EN SLUIT AAN BIJ EEN VAN ONZE SAMENKOMSTEN EN DAN WORDT HET MISSCHIEN DUIDELIJK WAT JE TOT HIERTOE GEMIST HEBT ! VAN HARTE WELKOM !

IK ZOEK EEN LAND ( H. Jongerius ) - LIED -

Ik zoek een land waar vrede is,
waar haat en nijd verdwenen is,
en waar de mensen hand in hand
tezamen leven in dat land.

Ik zoek een stad waar vrede is,
waar eenzaamheid te dragen is
en waar de mensen zorgen dat
er niemand doodloopt in die stad.

Ik zoek een huis waar vrede is,
waar liefde ons tot woning is
en waar de mensen last en kruis
tezamen dragen in dat huis.

Ik zoek een mens die vrede is,
die ons een weg tot leven is
en die de mensen op doet staan,
de handen aan de ploeg doet slaan.

Ik zoek een land dat niet bestaat,
een droom die haast verloren gaat,
een stad,een huis, een luchtkasteel,
o God, vraag ik misschien te veel ?

WANNEER IK EEN BRANDENDE KAARS GADESLA... ( P. CLAUDEL)

Ik denk bij mezelf:
ze geeft licht ... en ik?
Ik bedenk:
ze geeft licht zonder veel lawaai... en ik?
Ik zeg tot mezelf:
ze brandt tot het laatste moment... en ik?
Ik besef:
ze aanvaardt de vlam van anderen gekregen en ik?
Ik bedenk:
ze is steeds bereid haar vlam aan anderen door te geven... en ik?
Ik zeg tot mezelf:
door haar vuur door te geven, behoort ze niet tot zichzelf,
maar ze vermeerdert de klaarte en gloed, waarvan allen genieten... en ik?

CITATEN
-------------

Wij kunnen slechts vrijuit over onze tekortkomingen spreken met hen die onze goede eigenschappen erkennen. ( André Maurois )

Om geestelijk hoog te staan moet ge u niet ontlijven; als ge de stam verwoest, waar moet de roos dan blijven? ( Friedrich Rickert- 1788-1866)

Door het verrassingselement leren wij van de ervaring alles wat zij de moeite waard vindt om ons bij te brengen. ( Charles S. Peirce )

Wilt ge behagen tracht dan minder zelf te schitteren, dan aan anderen de gelegenheid te geven, zich van hun beste kant te laten zien. ( Knigge )

Doe kleine dingen met veel liefde.

Door de komst van Jezus Christus in deze wereld, zijn de zonsondergangen van de tijd veranderd in de zonsopgangen van de eeuwigheid. ( Clemens Alexandrinus )

Niets is zo rijk als de onuitputtelijke weelde van de natuur. Ze toont ons alleen oppervlakten, maar ze is miljoenen meters diep. ( Ralph Waldo Emerson/ 1803-1882 )

UIT EEN BEZINNINGSTEKST OVER ' OPVOEDEN ' VAN WARD BRUYNINCKX pr.( goed toepasbaar op ' godsdienstonderwijs '. )

Opvoeden is een stukje van de schepping in onze handen krijgen, een parel, uit Gods hand gevallen, met onze zorg omringen, aanvaarden en ontvankelijk zijn, geduldig kunnen wachten, niet lachen met een kindertraan, en woorden in het hart bewaren.
Opvoeden is liefhebben, geloven in het leven, geloven in het goede, antwoorden op vele vragen en dromen kunnen raden, bewonderen, geestdriftig zijn, veel zien en nog meer zwijgen, zien groeien, zien ontluiken, zien zoeken en zien tasten, niet kwetsen en eerbied hebben, niet alles willen weten, niet alles willen doen; men weet immers niet hoe de bomen groeien, hun kracht ligt in hun wortels... OPVOEDEN IS EEN STUKJE VAN DE SCHEPPING WEER BIJ DE SCHEPPER BRENGEN, EEN PAREL UIT GODS HAND GEVALLEN WEER IN ZIJN HAND LEGGEN.

A D A M ( Persiflage ) door: redactie ' Periodiekske '

Adam leefde lang geleden,
eenzaam in de tuin van Eden,
met de zegen van de Heer.
Wat verlangt een mens nog meer?
Hij liep lekker in z'n blootje,
baadde zon en baadde pootje,
in het water van de beek,
zeven dagen in de week.

Adam leefde zonder zorgen,
tot hij op een zekere morgen, plotseling ontdekte dat
ieder dier een vrouwtje had!
Hij zei: " Heer, ik wil niet klagen,
maar ik zou U willen vragen,
onderdanig en beleefd,
of U ook voor mij een vrouwtje heeft?"

"Goed", zei God, " ik zal mijn best doen,
maar dan moet jijzelf de rest doen.
Ik zal zorgen voor een vrouw,
die haar leven deelt met jou".
Adam liep van pret te zingen,
en kocht twee verlovingsringen.
" Prijs de Heer, ik krijg een wijfje,
als kost het me een rib uit 't lijfje. "

Terwijl Adam lag te slapen,
heeft de Heer de vrouw geschapen.
't Was de droom van elke man,
" alles d'r op en alles d'r an.
Ze leefden heel tevreden,
samen in de tuin van Eden.
Tot op zekere dag,
Eva... de boom met appels zag.

Eva dacht: " Wat kan het schaden
aan zo'n boom zo volgeladen.
Ofschoon de Heer het mij verbiedt,
mist men één, twee appels niet."
Eva brandde van verlangen
toen zij al dat fruit zag hangen.
Ze nam een hap terwijl ze zei:
" An apple a day, keeps the doctor away."

Toen was 't uit met 't mooie leven.
't Paradijs werd opgeheven.
Door een appel, zo ik weet,
werken wij ons nu in 't zweet.
Door het eten van die appel,
werken wij ons nu te sappel.
Het is daarom dat ik bezweer:
" Snoep verstandig, eet een peer. "

OP DE VLUCHT... ( Fik Verbiest )

Mensen in beweging
op zoek naar wat geluk.
Verwanten uit elkaar gerukt,
gezinnen gingen stuk.

Zij namen moedig een beslissing
en trokken weg van hun miserie,
maar wat de toekomst brengen zal
is nu een groot mysterie.

Mensen met een stem van opstand
roepen nu in de woestijn.
Wat was hun hoop toch groot,
maar wat zijn hun kansen klein.

Hun familie zegden zij vaarwal
en zo raakten ze alles kwijt,
op zoek naar wat papieren
zonder thuis of identiteit.

Terwijl wij baden in de luxe
leven zij met niets op straat:
en in plaats van begrip te tonen
groeit bij ons alsmaar de haat.

Onze welvaart kent geen grenzen
en onze beschaving die is groot.
Maar toch eindigen deze mensen
nog dagelijks in de goot.

Wanneer slaan we de harten
nu eindelijk in elkaar;
en tonen we deze mensen
een liefdevol gebaar?

KERSTMIS VOOR ONS ALLEN ( Guatemala )
( uit: ' LICHTER ' van Wereldmissiehulp )

Heer, als we aan Kerstmis denken,
denken we aan de geboorte van Uw zoon.
Hij heeft van ons gehouden,
een echte broer was Hij voor ons.
Als we aan Kerstmis denken,
denken we aan broederlijkheid.

Heer, telkens als we samen eten,
lekkere maïskoeken, uien en bonen,
en fris water daarbij drinken;
steeds als mensen willen opkomen
voor de rechten van hun buur;
telkens als we hand in hand
strijden voor elkaars belang,
is het Kerstmis voor ons allen,
denken we aan broederlijkheid.

Heer, steeds wanneer een arme boer
weer toekomst ziet voor zijn gezwoeg;
telkens wanneer de stedelingen
niet meer neerzien op de boeren;
wanneer armen uit dorp en krottenwijk
worden behandeld als medemensen,
is het Kerstmis voor ons allen,
denken we aan broederlijkheid.

Heer, steeds als mensen die ons leiden
achting hebben voor ons bestaan;
steeds als rijken samen delen,
steeds als titels of diploma's
niet meer eigen welzijn dienen,
maar het algemeen belang,
dan is het Kerstmis voor ons allen,
denken we aan broederlijkheid.

BRUILOFT TE KANA ( Naar Joh.2,1-12 )

In Kana was er wijn in overvloed,
symbool van de immense vreugde
die ontstaat als Jezus onder de mensen komt,
als het Rijk Gods doorbreekt.
Scherpzinnige geesten
hebben een beetje guitig opgemerkt
dat er eigenlijk toch veel te veel wijn was,
méér dan 600 liter!
" Zij kunnen die zes kruiken daar
onmogelijk helemaal leeg gedronken hebben!
Wat hebben zij wel met de rest gedaan? "
En één van de Kerkvaders nl. Ireneus van Lyon
gaf op die vraag het volgend mooi en diep antwoord:
" De rest?
Daar drinken we nog van,
elke dag, telkens als wij Eucharistie vieren! "

En het was daarbij nog heel goede wijn!
Bestaat er betere drank
dan die wij hier
aan deze tafel ontvangen:
Jesus' levenssap zelf.
"GIJ HEER, GIJ HEBT DE GOEDE WIJN
WAARLIJK VOOR ONS TOT NU BEWAARD! "

AAN AL MIJN BEZOEKERS VAN HARTE EEN
ZALIGE KERST TOEGEWENST !

KERSTMIS VANDAAG. ( Carlos Desoete pr; )

Als je ooit
op zoek naar leven
een plek vindt waar mensen
- godvergeten ongeweten -
elkaar dragen,
weet dan:
dit is BETHLEHEM vandaag.

Als je ooit een samenleven mag
ervaren
waar de stomgemaakte stem krijgt
en de blinde uitzicht,
waar de kleingehouden mens
wordt grootgemaakt
en de verslaafde vrij,
weet dan:
hier staat de STER stil.

Als je ooit een mens ontmoet
die zich oefent in rechtvaardigheid
en die vrede maakt tot tweede
natuur,
zeg dan maar:
hier komt iets van GOD tot leven.

En wordt dan even stil bij dit
gebeuren.
ZO STIL ALS DE STER...

CITATEN
----------
Dat de mens ongelukkig is, is volgens mij een gevolg van zijn grootheid; het komt omdat hij een Oneindigheid in zich heeft, die hij ondanks al zijn slimheid niet geheel onder de Eindigheid kan begraven. ( Thomas Carlyle )

De belangrijkste dienst die de krant ons bewijst is dat zij de mensen leert alles wat gedrukt is met argwaan te benaderen.
( Samuel Butler / 1612-1680 )

Nooit iets met een halve hand aan te vatten, nooit enig werk gering te achten, dit is de gulden levensregel waarnaar ik mij heb gericht. ( Ch. Dickens / 1812-1870 )

Rechtvaardige kritiek geeft vleugelslag en gloed, onrechtvaardige kritiek behoeft men nooit te vrezen. ( Alfred de Musset/1810-1857)

Men weet niets, maar men koketteert daarmee, totdat het eruitziet alsof men een grote geheime kennis bezit.(E.Canetti)

Uiteindelijk zullen we ons de woorden van onze vijanden niet herinneren, maar het zwijgen van onze vrienden.(Marc King)

Wanneer de arbeiders niet op de één of andere manier eigenaars van hun arbeid worden, zullen alle structuurhervormingen zonder resultaat blijven. ( P. Freire

Het voordeel van een vijand is, dat men weet wat men aan hem heeft. Het voordeel van een vriend is, dat men dit niet weet.
( Jacob Israël de Haan )

AAN DE LEVENDE GOD ( Koran, 2,255 )

ALLAH ! Er is geen andere God dan Hij, de Levende,
die leeft van alle eeuwigheid.
Hij wordt niet overmand door sluimer of slaap.
Hem behoort alles toe
wat in de hemel is
en ook alles wat op aarde is.
Wie kan bij Hem bemiddelen,
tenzij Hij het zelf toestaat?
Hij weet wat voor hen geweest is
en wat na hen zal zijn;
toch begrijpen zij niets van zijn kennis,
behalve datgene wat Hij hun te kennen geeft.
Zijn heerschappij strekt zich uit
over de hemel en de aarde
en het kost Hem geen moeite
beide te bewaren.
Want Hij is de Verhevene, de Machtige.

STERKER DAN HET KWAAD ( naar Inge Lievaart, uit Een kind met de ogen van God )

Het was beloofd:
een nieuw begin
één sterker dan het kwaad

niet anders nieuw
leek wat begon:
nog bijna niets,
een wordend mensje
dat langzaam vorm vond,
naar het licht bewoog
van hoofd tot voeten heel,
de handen echter zonder
de neiging om te grijpen
naar iets als macht.

Zou iemand zonder zwaard
die sterke zijn,
die verlossend overwinnen zou?

Diep van openbaring:
juist dàt aan deze
bleek het beloofde nieuwe

spiegelend God zelf,
belichamend de liefde,
keerde Hij alles om,
toen Hij zijn leven prijsgaf
en zo het leven won!

PSALM 87 ( Hans Bouma )

Stad van mijn dromen,
stad zo hoog en zo heilig,
herbergzame moeder.

Stad van mijn dromen,
alles overtreffende,
stralende stad van God.

O, het wemelt er van de volken,
heel de wereld is er thuis.

Vijanden geen vijanden meer.
Mensen opnieuw geboren,

stadgenoten,
voorgoed huisgenoten van elkaar.

Drinkend uit dezelfde bron,
als bomen
wortelend in dezelfde aarde.

Mensen uitbundig vierend
het feest van de vrede.

Stad van mijn dromen,
stad waar het hart
van de schepping klopt.

Hemel op aarde.
Stad van God.

UIT DE PROFEET JESAJA

Omwille van Sion mag ik niet zwijgen,
terwille van Jeruzalem mij niet stilhouden.
Want als de zon zal haar gerechtigheid stralen,
haar heil branden als een fakkel.
De volkeren zullen uw gerechtigheid
aanschouwen,
alle koningen uw glorie zien
en men zal U een nieuwe naam geven,
een naam door de Heer bedacht.
In de hand van de Heer zult Gij een flonkerende
kroon zijn,
in de hand van uw God een koninklijk diadeem.
Gij zult niet meer heten: '' de Verlatene '',
uw land niet meer: '' Woestenij '',
maar Gij zult heten: '' Mijn Welbehagen '',
uw land: '' Gehuwde ''.
Want in U heeft de Heer zijn behagen gesteld
en uw land wordt Hem ten huwelijk gegeven.
Zoals een jongen zijn meisje trouwt,
zal Hij die u opbouwt, u trouwen;
en zoals een bruidegom zich verheugt in zijn
bruid
zal uw God zich verheugen in u.
Zo spreekt de Heer.

KORT EN GOED... ( Genoteerd door Gerd de Ley )

De belegging van een beleggingsadviseur bestaat uit beleggers.
( Bernard Seulsten )

De meeste Belgen rijden alsof ze met het stuur hun broek ophouden. ( Johan Anthierens )

In België is niet het probleem ' hoe beleg ik mijn geld ', maar ' hoe beleg ik mijn boterham ' ? ( Mike Verdrengh )

Zolang ik bemind wordt, kan mij niets gebeuren. ( Hugo Claus )

Wantrouw mensen die miljoenen beloven en voor wie jij in het café moet betalen. ( Léon Bloy )

Ik heb ontdekt dat als je eenmaal een grote berg over bent, er altijd nog veel meer bergen te overwinnen zijn.( Nelson Mandela)

Beroemdheid:persoon die geen andere bezigheid heeft dan te verschijnen in kwisprogramma's als beroemdheid.(Russell Ash )

't Is triestig om beroemd te zijn als niemand je herkent.(Urbanus)

Alleen de betràpte inbreker toont berouw. ( M.C. Moerdijk )

Men beweert dat zonder de ontdekking van het vuur elke vorm van beschaving onmiogelijk is. Goed, we hebben vuur. Wanneer begint nu de beschaving? ( Guy Bernaert )

( uit Het Grootste Citatenboek ter Wereld;Lannoo 2009 )

AVONDGEBED

( uit het breviergebed: ' Gemeenschappelijke voor heilige vrouwen )

BEZINGEN WIJ MET WARME GLOED
EEN VROUW WIER DAPPERHEID EN MOED
HAAR LOF VERSPREID HEEFT WIJD EN ZIJD;
ZIJ IS VERVULD VAN HEILIGHEID.

GODS LIEFDE WAS HAAR EEN EN AL,
ZIJ LIET HET AARDSE TRANENDAL
EN KOOS VERHEUGD HET STEILE PAD
DAT OPGAAT NAAR DE HEMELSTAD.

ZICHZELF GAF ZIJ DOOR VASTEN PRIJS
EN HEEFT ZICH MET DE ZOETE SPIJS
VAN NEDERIG GEBED GEVOED
EN WON DES HEMELS OVERVLOED.

O KONING CHRISTUS DIE DE KRACHT
DER STERKEN ZIJT EN GROOT IN MACHT,
NU ZIJ ONS VOORSPREEKT, BIDDEN WIJ:
STA ONS MET UW GENADE BIJ.

LOF ZIJ DE VADER OP DE TROON
EN LOF DE EENGEBOREN ZOON,
EN LOF DE GEEST DIE TROOST EN LEIDT,
NU EN IN ALLE EEUWIGHEID.

GEVLEUGELDE WOORDEN VAN KARD. G.DANNEELS
( bij zijn afscheid )

Over het actuele religieuze klimaat: " De religieuze onrust vandaag is als de ochtendmist voor de zon weer opgaat. "
Over het bisschopsambt: " Een bisschop is materieel niet arm. De armoede van een bisschop is zijn tijdsbesteding. Voor mij is dat een grote asceze. "
Over de roepingencrisis: " Roepingen zijn als de melk die overkookt, ze zijn een product van overvloed aan geloof. "
Over de erfenis van het Tweede Vaticaans Concilie: " De rozelaar moet bloeien, maar moet ook worden gesnoeid. De vernieuwing moet doorzetten, maar de misbruiken moeten worden gestopt.
Over zijn mediabekendheid: " Men houdt van de zanger, niet van zijn lied. "

DECENNIUMWENDE ( Frank Kloeck )

Eerste decennium
Ouverture:
verwoestende
torenbrand.

Finale:
conferentie
over het klimaat
... van wantrouwen
tussen volkeren,
tussen geesten.

Tussenspel:
inslaande
argumenten
en scherven
schrijnende ellende.

Haarden van bruut geweld
omsingelen oasen van broze vrede.

Heel af en toe
al te schaarse momenten
van stil, ongekunsteld geluk.

Coda ( tweede decennium )
Koesteren we die kostbare
helende
heilspareltjes
een fonkelnieuw
decennium lang!

Heel misschien stralen ze
aanstekelijk af.

Vormen ze de aanzet
tot dat tikje meer

harmonie en mildheid

zo
dun gezaaid

maar ook

zo
wanhopig gegeerd.

GEBED OM GELOOF

lAAT MIJ NIET GELOVEN, HEER,

in ja zeggen en neen doen,
in hebben en houden,
in hardheid en kilte,
in mijzelf, als centrum van de wereld.

LEER MIJ GELOVEN, HEER,

in waarheid spreken en doen,
in geven en ontvangen,
in hartelijkheid en warmte,
in de waarde van een ander.

LAAT MIJ NIET GELOVEN, HEER,

in muren en grenzen,
in gesloten deuren en harten,
in woorden die breken en kwetsen,
in leegte en levensangst.

LEER MIJ GELOVEN, HEER,

in open gastvrijheid voor mensen,
in harten die gevoelens verstaan,
in taal die vrijheid en vrede zaait,
in de zin van dit kwetsbaar bestaan.

CITATEN
-----------

Met fijngevoeligheid proberen de massa te bewerken is net zo iets als
huizenblokken trachten te vellen met een scheermes. ( A. Pope )

Bijgelovigheid is het nietszeggende gemakkelijke woord, waarmee grove geesten schimpen op de allerfijnste ontroeringen, zieningen en begaafdheden der menselijke ziel. ( Louis Couperus )

Iedere sterfdag staat vast, kort en onherroepelijk is voor allen de tijd van het leven, maar zijn naam door daden te doen voortleven, dat is het werk van de deugd. ( Vergilius-Rom.dichter- 70 v. Chr. )

De moeder der ware vreugde is bezonnenheid, het goddelijke oog in de mens, die alles helder ziet en al het heldere bemint. ( L. Schefer )

EN TOCH EN DESONDANKS ( Ellen Warmond )

Jong als kinderstemmen
reeds met de tongval van de ouderdom
te kunnen zeggen:
zie achter mij hoeveel ik al tot stof geleefd heb
en hoeveel as zich ophoogt in mijn ogen
en hoeveel stof en as mijn hand daarvan
bevatten kan en samenbalt tot niets

en toch en desondanks
wachten
onmatig
- want matigheid is zwakte -
en nieuwe kleren kopen voor de hoop
hoewel de laatste zekerheden naakt gaan
en trachten waar men niet bestond
toch te ontstaan
om het onmogelijk natuurverschijnsel:
zon in de maan
rondlopende weg terug
of het oog in de rug

omdat geloof ontspringt
uit de zekerheid dat er geen hoop meer is
omdat het hart zich voedt
met wat de hand ontvalt.

C R E D O ( uit: Werken aan een eco-kerk, NRV )

BRENG ONS BIJ DE PLEK
VAN DE EERSTE ONTROERING,
HET OUDSTE WONDER:
UW GEEST OVER DE WATEREN,
DE OERZEE WAAROM ALLE LEVEN IS GEBOREN,
VRUCHTWATER VAN DE SCHEPPING
WAARIN GIJ DE AARDE, ONZE MOEDER,
EN ONS ALLEN HEBT VERWEKT.

BRENG ONS BIJ DE PLEK
VAN DE EERSTE ONTROERING,
HET OUDSTE WONDER:
WATER UIT DE ROTS,
LEVEN IN DE WOESTIJN,
TOEN ALLEEN MOZES NOG GELOOFDE
IN UW REDDENDE NABIJHEID.

BRENG ONS BIJ DE PLEK
VAN DE EERSTE ONTROERING,
HET OUDSTE WONDER:
JEZUS, DE MAN NAAR UW HART
ONDERGEDOMPELD IN DE JORDAAN,
UW GEEST OVER HET WATER,
HERBOREN TOT UW BEMINDE ZOON.

BRENG ONS BIJ DE PLEK
VAN DE EERSTE ONTROERING,
HET OUDSTE WONDER:
BIJ DE PUT VAN JACOB
WAAR JEZUS DE SAMARITAANSE
OM WAT WATER VROEG.
HIJ IS DE BRON VAN LEVEND WATER
VOOR WIE DORST NAAR GERECHTIGHEID.

BRENG ONS BIJ DE PLEK
VAN DE OUDSTE ONTROERING:
HET JONGSTE WONDER:
OOK WIJ WORDEN GEDOOPT IN WATER EN GEEST
IN DE DORPSKERK, DE OUDSTE KADE
LANGS DE LEVENSSTROOM.

BRENG ONS BIJ DE PLEK
VAN DE OUDSTE ONTROERING,
HET JONGSTE WONDER:
DAUWPARELS IN DE MORGEN,
MALSE REGEN OP DE MIDDAG,
BIJ VALAVOND EEN REGENBOOG;
EN DAG EN NACHT
DE TRANEN VAN ONSCHULDIGEN
WAARIN UW GELAAT WEERSPIEGELT
EN GIJ ONS OPROEPT
TOT SOLIDAIR HANDELEN EN WANDELEN
NAAR UW GEEST.

VESPERS ( Leo Wevers s.j. )

Hoe lang reeds zwerf ik, oude baars,
door vele brakke stromen!
Ik voel: het lot van al wat zwemt,
gaat mij ook overkomen.

En toch, het tanend schubbig lijf
hecht nog aan 't waterleven,
met zijn gevaren levensgroot
die alom mij omgeven.

Wanneer weldra de felle dood
mijn kaak komt ingedreven,
en Gij, de hengelaar, mij in uw vangnet sluit,
neem mij dan, God, in uw algoede handen
en haal voorzichtig de weerhaak uit.

Laat mij springlevend in uw boot belanden;
vaar mij dan naar uw eigen stille stranden
en zet mij daar, verjongd, in beter water uit.

DE STERKE VROUW... ( Spreuken 31,10-12/21,26-31)

Een sterke vrouw, wie zal haar vinden?
Zij is meer waard dan edelstenen.
Haar man vertrouwt op haar
en zal daar rijkelijk bij winnen.
Ze brengt hem voorspoed, geen ellende,
alle dagen van haar leven.

Haar handen strekt ze uit naar de behoeftigen,
ze geeft de armen hulp.
Niemand in haar huis hoeft sneeuw te vrezen,
zij heeft hen allen warm gekleed.

Ze spreekt wijze woorden.
Wat ze zegt, zijn liefdevolle lessen.
Ze waakt over haar huishouding,
nietsdoen is haar onbekend.
Haar kinderen prijzen haar,
haar man bejubelt haar:
' Er zijn veel sterke vrouwen,
maar jij ovetreft ze allemaal. '.

Charme is bedrieglijk en schoonheid vergaat,
maar een vrouw met ontzag voor de Heer moet worden
geprezen.
Moge zij de vruchten plukken van haar werk,
mogen haar daden worden geprezen in de poorten.

TAALPITJES /PLUIM - VEER ( Cyriel Moeyaert )

PLUIM wordt gebruikt in de betekenis van een ' sieraad op een hoed ', een ' neerhangende kwast aan een hoofddeksel '. Figuurlijk betekent het een ' complimentje ': Ze verdient een pluimpje.
Maar een vogel, een kip heeft veren: Wat heeft die haan mooie veren! Vandaar dat je een kip ' plukt ', de veren uittrekt: een geplukte kip. Als je de braadkip nauwkeurig geplukt hebt en zelfs de kleinste veertjes uitgetrokken hebt, krijg je van mij een pluimpje.
PLUIMEN betekent ' kaal plukken ', ' iemand van zijn geld beroven '.

ESSEGEM ! ESSEGEM ! ( Kasele Laïsi Watuta )

Appartement na appartement,
venster na venster,
hier schreeuwen geen kinderen,
jongeren spelen niet,
geen man die iets zegt,
geen meisje dat zingt,
geen levende ziel hier,
geen toeloop van mensen,
op straat kom je niemand tegen.
Waar zijn de bewoners?
In de stad staan hoge torens,
kasten van huizen, potdicht,
een stem of hart hebben ze niet.
Zwaar weegt de stilte,
zo drukkend, niet te verdragen,
angstaanjagend.

Maak toch kinderen, vrienden, verwek ze,
maak toch kinderen die jullie huizen vullen,
verwek ze, vul jullie straten, pleinen
en kamers.
Bemin elkaar, trouw, vermenigvuldig jullie.
Een echte burger heeft kinderen,
dat is zijn trots.
Kinderen krijgen is de voorspoed van het land. Zonder verwekking geen kinderen,
zonder kinderen, geen krijsen,
zonder krijsen geen vreugde.
Geboorte vandaag is vreugde voor morgen.

n.b. De auteur is rector aan het Institut Supérieur Pédagogique van Bukavu ( Congo ). In juni 2007 bezocht de dichter de Jetse wijk Essegem met kunstenares Els Opsomer.

AAN DEZE TAFEL... ( Naar Leny Dekker-Schouten )

Aan deze tafel breken en delen wij het brood
en danken daarbij de aarde
die ons dit geschonken heeft.
Wij bidden U, God, ons te helpen
deze aarde te eerbiedigen en te bewaren,
te herstellen van de wonden
die haar dagelijks worden toegebracht,
in strijd met haar bestemming.

Wij breken en delen en zijn ons bewust
dat grond wordt uitgebuit
voor handelsdoeleinden,

dat er voedseloverschotten zijn aan de ene kant van de aarde
en honger aan de andere kan,

dat bossen gekapt worden, waardoor de grond het water
niet meer kan vasthouden en uitdroogt, verwordt tot woestijn,

dat broeikasgassen de lucht worden ingeblazen
en als klimaatchaos de toekomst van onze kinderen bedreigen,

dat water wordt vervuild, dat giftige stoffen in de grond worden geloosd en slachtoffers maken, wie weet nog hoeveel,

dat mensen uit hun land worden verdreven
omdat er kostbare grondstoffen zijn gevonden...

WIJ BIDDEN U, GOD, LAAT ONS SAMEN DE AARDE BEWONEN EN BEWAREN, HAAR VRUCHTEN DELEN, EEN VOLK ZIJN.
EN ALS TEKEN VAN HET VERLANGEN DAARNAAR BREKEN WE HIER AAN DEZE TAFEL ALVAST HET BROOD EN DELEN HET MET ELKAAR.

JEZUS BUKTE ZICH OM MET ZIJN VINGER OP DE GROND TE SCHRIJVEN. ( Joh. 8, 6b )

Het doet me pijn - zegt God -
als ik je zie staan met stenen in je hand,
klaar om mensen te veroordelen en in de grond te boren.
Wat ik je wil vragen, is juist het tegenovergestelde.
Probeer een warm hart te hebben voor alles mensen om je heen.
Geeft zoveel warmte en tederheid
dat mensen bij jou ' nieuw leven ' vinden.
Alleen dan kun je duidelijk maken dat ik een God van liefde ben.
Want in de manier waarop jij mensen vergeving schenkt,
kunnen zij ervaren wat het betekent
' leven in vrede ' met zichzelf en met elkaar.

( Erwin Roosen )

CITATEN
----------

Bejegen goede mensen goed en niet-goede mensen ook goed.
Zo ontstaat goedheid. ( Lao-Tse )

Ofschoon veel mensen ervan beschuldigd worden hun zwakheid niet te kennen, zijn er wellicht even weinig, die hun kracht kennen.
( Jonathan Swift )

Alleen God kan het laagste veranderen in het hoogste,
de hovaardigen vernederen en dat wat in het duister bleef, doen oplichten. ( Horatius -65 v. Chr. )

Het opperste geluk in het leven is de overtuiging dat je bemind wordt om wie je bent, of liever, bemind wordt ongeacht wie je bent. ( Victor Hugo )

Morele bespiegelingen en levensregels lezen de mensen bijzonder graag; het is dan ook inderdaad wel zo aangenaam om ze te lezen dan om op te volgen. ( Otto Weiss )

P A S E N ! DOORGAAN !
___________________

( Naar Boodschap om te leven, levenswijsheid uit Colombia )
( cfr Wereld-Missiehulp - 2530 Boechout )

Hou er altijd rekening mee dat
er rimpels groeien in je huid,
je haren witter worden,
dagen jaren worden.

Het belangrijkste verandert echter niet,
je kracht en overtuiging
hebben geen leeftijd.
Na elke eindstreep
is er een startlijn,
na elk succes
volgt een nieuwe uitdaging.

Terwijl je leeft, voel dan dat je leeft.
Indien je mist wat je vroeger deed,
doe het dan opnieuw.
Teer niet op vergeelde foto's.
Ga door, zelf al verwacht
de hele wereld dat je opgeeft.
Laat het staal dat in je zit niet verroesten.
Heb geen zelfmedelijden maar zelfrespect.

Wanneer je mettertijd
niet meer kan sprinten,
loop dan;
wanneer je niet meer kan lopen,
stap dan;
wanneer je niet meer kan stappen,
neem dan een wandelstok
maar blijf doorgaan!

Zelfs wanneer we doodgaan,
zullen we doorgaan. Opstaan.
Of het leven sterker is dan de dood
weten we niet, dat hopen en geloven wij.
Maar dat liefde sterker is dan beide
staat als een paal boven water.

DE DAGEN DAT JE OGEN GROTER ZIJN. ( Erik Lauwers )

de dagen dat je ogen groter zijn
van kijken naar verdwenen parels
die er nog waren na de zon
de warmte van het dak

in je handen hadden ze gerust
je zou ze altijd bewaren
warm houden tot de lente
aangekondigd op mijn perkament

maar de glitter en de glans
van woorden op het hart geschreven
weerstaan de winter niet
van het vertrouwd verlangen

de dagen dat je ogen groter zijn
van zoeken naar geschreven diamanten
dat je slechts afgekleurde schaduw vindt
weersta ik niet aan de gedachte

DAT ER IETS NIEUW BEGINT.

GOEDE VRIJDAG ( Jan Coghe pr. )

Ook dit jaar zullen de mensen zwijgen
als toendertijd en telkens weer.
De groten gaan 't gelijk weer krijgen
" wie zwijgt, stemt toe " - 't bekende zeer...

Of erger nog: ze zullen roepen
dat Hij ter dood moet aan het kruis,
die opgehitste hete groepen
die opkomen voor tuin en huis...

En Hij dan aan het kruis verheven,
spreekt ieder jaar dat teder woord:
" Het weze, Vader, hen vergeven...
Het is bekend, toch ongehoord.

Onder het kruis: één leerling en de vrouw,
de and're leerlingen er ver vandaan...
Ik weet dat ik vandaag de handen vouw...
MAAR WAAR HAD IK DESTIJDS GESTAAN?

OPGELET ! VERGEET NIET DOOR TE SCROLLEN NAAR
RECHTS VOOR NOG MEER TEKST !

FRIDA KAHLO ( Frank Kloeck )

Na het fatale ongeluk
gedoogde je node
een metalen korset
om jarenlang
je verhakkelde lichaam
te modelleren.

Eens bevrijd,
weigerde je
je gestaalde geest te laten insnoeren
door enig burgerlijk keurslijf.

Je geheelde lichaam deelde je
gul en gulzig met man en vrouw.

Je explodeerde met verve
in een heuse " Mexican wave ".
Je wat borstelige latino-toets
deed menig wenkbrauw fronsen.

Vandaag kijk je ons statig,
weinig verhullend, ontluisterend
en uitdagend aan uit een
schilderachtig levenskader
waaruit je zelf doelbewust bent gestapt.

Was het de ondraaglijke pijn van botten
of onzegbaar zieleleed?

Niemand die het weet, maar
één ding staat vast:

vandaag ben je weer springlevend
voor ontelbare scharen fervente kunstminnaars.

In je wanhopig opzet
ben je dan ook meesterlijk
mislukt.

( Frida Kahlo y su mundo, Bozar )

EUTHANASIE ( Mag ik mijn geweten volgen?)
( Marc Desmet - uit: Caritas Cahier )

Inderdaad,de christelijke traditie zegt dat jij uiteindelijk mag en moet beslissen volgens je geweten, zelfs al druist dat in tegen het standpunt van de kerk. Elke situatie is uniek, en dit geldt ook voor elke euthanasie. Euthanasie krijgt bijvoorbeeld een andere lading wanneer je nog lang zou kunne leven; en artsen die bereid zijn euthanasie uit te voeren, zullen dit ook niet bij iedere vraag doen. Tegelijk vraagt die christelijke traditie je geweten goed te vormen. We proberen hieronder een standpunt tegen euthanasie te verantwoorden wetend dat elk standpunt en ook elke concrete keuze uiteindelijk niet op verstandelijke argumenten steunt, maar op een overtuiging, op een diepe intuïtie. Het is daarbij delicaat argumenten tegen euthanasie te formuleren, omdat blijvend lijden van mensen nu eenmaal een erg confronterend en onoplosbaar probleem is. Het lijkt erop dat je de mensen maar wilt laten lijden als je tegen euthanasie bent. Zo eenvoudig is het werkelijk niet. Christenen nemen het op voor de zwakste en willen zijn lijden verminderen, maar ze willen het leven ook niet volledig beheersen en ze denken ook aan de gemeenschap.

LAAT HET STIL WORDEN IN MIJ...

Heilige God
in mij aanwezig,
laat het stil worden in mij:
verlangens en dromen,
spijt en ontgoocheling,
de drukte van problemen en theorieën.
Haal me uit mezelf,
mijn God.
Dat ik met heel mijn hart
U zeggen kan:
GIJ ZIJT DE HEER VAN MIJN LEVEN.
Ik ben van U.
Gij zijt mijn God.
Heilige God,
in deze diepe stilte binnen in mij aanwezig,
spreek tot mij Uw heerlijk woord:
een woord van troost, van vergeving,
een woord dat moed en vreugde schenkt.
Maar bovenal, mijn God,
een woord van liefde,
een woord dat mij bevrijdt van mezelf
en stamelen doet:
" mijn " Heer en " mijn " God,
meer dan ooit
heb ik U lief.

DE PANTER ( Rainer Maria Rilke )

Zijn blik is door de staven die voorbijgaan
zo moe geworden, dat hij niets meer merkt,
hem schijnt, alsof er duizend staven staan
en zijn wereld blijft hiertoe beperkt.

De tere tred van soepelslanke schreden
die in een heel klein rondje gaat
is als een dans van kracht rondom één stede
waarin verdoofd een grote wil nog staat.

Slechts nu en dan schuift de voorhang der pupillen
geluidloos open - Een beeld kan binnen gaan
door de ruimte die de leden stillen
om in het hart niet meer te bestaan.

NIEUWSTAD 14 ( Bart Moeyaert )

Ik was bezoek dat langer bleef en anders sprak,
maar ik misstond niet in de kamer. Een beetje
als een schemerlamp die op den duur de sleutel kreeg.
Ik deed niet ongezelling en in mijn buurt was het
aan tafel minder leeg. Maar nog niet liet iemand na
mij af en toe te wijzen op mijn tong, mijn grond.
Dan noemden zij mij onverwachts weer anderman
en zonden mij naar huis, terwijl ik juist begon
te wennen aan de lucht en onderhand ook dacht
dat ik een hart veroverd had. Maar niets was
minder waar dan dat. Op tijd en stond werd
naar mijn stoel gekeken, gepolst of ik al wortel
schoot. Ik hield mijn mond en vond het krassen
van de meeuwen geen goed teken. Hoe kwam het
dat ik binnen zat en tegelijk nog buiten stond.

( uit: Gedichten voor gelukkige mensen, Querido,A'dam 2008 )

G E B E D ( door : Soren Kierkegaard )

- Deens theoloog-filosoof -Lutheraan - 1756 / 1855

Gij, Onveranderlijke, die door niets wordt veranderd. Gij, onveranderlijk in Uw liefde, juist om ons bestwil. Mogen wij ons omwille van ons eigen bestwil door Uw onveranderlijkheid in gehoorzaamheid laten opvoeden om rust te vinden, om te mogen rusten in Uw onveranderlijkheid. Gij zijt niet als een mens; wil een mens een klein beetje onveranderlijkheid bewaren, dan moet hij zich niet met veel dingen inlaten. Gij daarentegen doordringt in Iw oneindige liefde alles, zelfs wat wij mensen onbeduidend noemen en datgene waaraan wij zonder aanklacht voorbijgaan, heeft Uw aandacht tenvolle. Het gebrek van een kleine mus, een menselijke zucht, U wordt er in Uw oneindige liefde door bewogen.
Maar niets kan U, Onveranderlijke, veranderen. O Gij, die U in oneindige liefde laat bewegen, laat ook ons bidden U bewegen; zegen het, verander de biddende en breng hem in overeenstemming met Uw onveranderlijke wil. Gij Onveranderlijke! ( Jacob 1, 17-21 )

TRAMHALTE ( Catharina Visser, Opstaan in stilte, Door schemering en dageraad. )

Ik wachtte stil en peinzend op de tram,
toen plotseling de stad doorzichtig scheen,
ik keek verbaasd door alle gevels heen,
de bloemenman riep vaag, met verre stem,
auto's en fietsen slopen als fantomen
en leken toch nabij, zoals in dromen;
ik zag de mensen, hun verborgen pijn,
hun haten, minnen, vreugde, eenzaam zijn,
een bruiloft, een geboorte en een dood,
een slager en een bakker, en het brood
en ook de stilte van een binnenplein,
het vallen van een drup in een fontein
en het heelal daarboven, het gesidder
dat in de aarde is, in zon en maan,
een kerk, het grote Boek, een stille bidder,
het ademen van de stad, het grote Gaan
tussen het niets en wat er nog moet worden,
de rode draad, de diep verscholen orde
in leven, sterven, zijn en niet meer zijn.

En in de tram zag ik de harten kloppen,
ik hoorde een klok in al die levens slaan;
het was of ik die mensen haarscherp kende
met al hun kleuren, feesten en ellende,
ik zag vol deernis droeve ogen aan
en droomde mij een straat lang als een wijde
mantel van troost over hun moe bestaan;
toen hoorde ik de tram weer rinkelend rijden
en sloot de stad zich weer, en trok zijn muren aan
maar ik wist haar geborgen in de tijden.

PINKSTEREN ( Willem Barnard )

" Wat zijn de goede vruchten die groeien aan de Geest?
De liefde en de vreugde, de vrede allermeest,
geduld om te verdragen, en goedertierenheid,
geloof om veel te vragen, te vragen honderd-uit,

geloof om veel te geven, te geven honderd-in,
wij zullen leren leven van de verwondering:
dit leven, deze aarde, de adem in en uit,
het is van Gods genade en zijn lankmoedigheid.

En wie zijn ziel niet prijsgeeft maar vasthoudt tot het eind,
wie zijn bestaan niet kruisigt, hoezeer hij levend schijnt,
hij gaat voorgoed verloren, het leven dat hij koos
is tevergeefs geboren en eindigt vruchteloos.

Maar wie zich door de hemel laat helpen uit de droom,
die vindt de boom des levens, de messiaanse boom,
en als hij zich laat enten hier in dit aardse dal,
dan rijpt hij in de lente tot hij vrucht dragen zal. "

OVER RUSTIGENDE VASTHEID DIE IK VOND.
( Henriette Roland Holst )

De mensen zijn in twijfel gevangen,
't gezicht van een god heeft de tijd gebleekt,
nu kom ik ze vertroosten met gezangen
van wat nooit wisselt en in niets ontbreekt.
Ik kan bemoediging zijn voor de bangen,
de klare stem die altijd rustig spreekt,
omdat mijn hart dat geen angstvallig hangen
aan wolken kent, ziet wat door wolken breekt.

Ik werd geboren met een aard die sterk
van zelf gaat naar de kern van alle zaken
maar veel stond tussen mij in en mijn werk.
Groeiende heb ik dat opzij gezet:
het werd al lichter, alle duisters braken
en ik zag liefde als de levenswet.

ZACHEUS ( Piet Thomas )

Zacheüs was een tollenaar
die rijkdom had verworven.
Het scheelde net een haartje maar
of hij had het verkorven.

Hij wisselde en leende geld
voor vreemden en aan armen.
Hij had zich zo heel rijk geteld
en kende geen erbarmen.

Doch op een dag kwam Jezus langs
en hij wou ook gaan kijken.
Maar dit verlangen had iets bangs.
Hij kon Hem niet bereiken.

Hij was te klein om Hem te zien,
veel kleiner dan de massa.
Ja, anders telde hij wel voor tien,
eens thuis en aan de kassa.

Maar hier zo op straat alleen,
achter die vele mensen,
had hij geen waterkans, niet één.
Het bleef, dacht hij, bij wensen.

Tenzij hij in die hoge boom
voor zijn kantoor kon klimmen.
Daar zat hij dan als in een droom
om wat hij zag te glimmen.

Hij hoorde ook een stem die zei:
" Zacheüs, ik wil komen,
bij jou te gast zijn ", dat zei Hij.
En hij begon te dromen

hoe alles anders worden kan
nu Hij die met zijn preken
zovele mensen voor de Vader won,
zijn naam ook uit wou spreken.

Zo kwam een rijke tollenaar
door Jezus tot nieuw leven.
God, laat ook mij, je schuldenaar,
eens zo'n dag beleven!

DE TEMPEL ( Jozef L. De Belder - Uit: Avondverzen ,1974 )

De man in de mist in de avondstraat,
die alleen door de mist van de avond gaat,
en die plots voor de poort van de tempel staat
( die vol licht is van binnen en opengaat ).
Die aarzelt nog even, dan binnengaat,
waar een gloed als van goud hem tegenslaat -
is de man die ik ben als het einde slaat,
en die plots voor de poort van het leven staat
( het leven: een tocht langs een avondstraat,
tot het licht hem onverwacht tegenslaat
uit de tempel van God, die wijd opengaat
in een mist om een man in een avondstraat ).

G O U D K O R R E L
-----------------------

Eén zwaluw maakt geen zomer,
één vis is nog geen vangst,
één schuit is geen cruiseschip
en schrik is nog geen angst.
Eén vlok is nog geen sneeuwbui,
één drop geen waterplas,
zeilers nog geen zeelui,
éen spriet maakt nog geen gras.
Eén kamer maakt geen woning.
Eén tree, dat is geen trap
en meel dat is geen pap.
Eén leugen is geen krant,
één woordentwist geen moord
en ' ja ' geen erewoord.
Eén zucht is nog geen wanhoop,
één traan geen zee van leed.
Eén wandeling is geen wedloop,
één ' pst ' nog lang geen kreet.
Maar er is één uitzondering, alsjeblief:
als je éénmaal hebt gestolen,
noemt men je eeuwig dief...

HIERBOVEN HET EMBLEEM VAN ADEM-TOCHT EEN BEWEGING EN TIJDSCHRIFT VOOR JONGE EN OUDERE GELOVIGE SENIOREN WAARIN MENSEN VAN DE DERDE LEEFTIJD HUN ' TWEEDE ADEM ' EN DE NODIGE SPIRITUALITEIT KUNNEN VINDEN. ONZE KRINGBIJEENKOMSTEN ZIJN EEN DYNAMISCH GEBEUREN VAN MENSEN 'ONDERWEG' VOORTGESTUWD EN GEDREVEN DOOR ' DE TOCHT ' DIE WE VOELEN ALS DE ADEM IN ONZE NEK.
WELLICHT OOK IETS VOOR U?
AARZEL NIET EN NEEM KONTAKT MET MIJ: TONY HUTSEBAUT, ROTENAARD,92 - 2650 EDEGEM ( Tel. 03 4576513 ) E-Mailadres: antoon.hutsebaut@telenet.be
blog.seniorennet.be/adem_tocht
blog.seniorennet.be/tony2005
blog.seniorennet.be/eureka_gl2_tony2008

REEDS VAN HARTE WELKOM!

ZOMERS... ( Eriki Lauwers )

aardappeloogst. in de tuin lege ruimte
om te vullen, zand was strand waarin we toen
de grond omploeterden tot kinderdromen.
we bouwden bergen, tunnels, afdalingen,
kronkelende wegen, gedroogde modder,
verstevigd met de hand, niets hield ons tegen.

de ronde van Frankrijk was zo dichtbij. door
onze vingers rolden ze snel van de top
naar beneden, zoveel kleurige knikkers
wij wisten wie zou winnen, wij wonnen zelf
het goud van onze kindertijd, smerig van
grond waren wij de ingebeelde winnaars

de zandheuvels sneuvelden, de grond gemest
voor het wintergroen, we kregen zomerkoorts,
groeiden uit de kleren, twee schoppen aarde
verder was het voorbij, toen speelden meisjes
met poppen, jongens lieten knikkers achter.
verdwaalde exemplaren werden later
nog gevonden. we konden niet terug, we
zagen dat er opnieuw aardappelen
werden geplant.

DITHYRAMBE VOOR Frédéric Chopin ( Marcel Pira-mei 2010 )
( 1810 - 1849 )

Een bruid is in zijn handen
méér dan gloed en drift.
Hij streelt haar toetsen,
hoort hoe ze zweeft
tussen kristal en sterren.

Zijn bidstoel draagt een forse naam:
PIANO.
Hier knielt hij, fluistert belijdenissen,
gehuld in hermelijn van koningsmantels.
Of er ontsnapt uit zijn klavier woedende zee
voor wie de vijand is van Polen.
Of hij paart walsen in naakt maanlicht
met ' Baccara ' of ' Dame de Coeur '.

Hij wandelt in zijn notentuin;
ballades, sonates,
mazurka's, berceuses,
études en preludes,
omringen zijn onbevreesde stap.
Als goddelijke tweeling
vertolken zijn concerto's
de heldere contouren van zijn genie.

Hij was al eeuwig toen hij stierf;
hij schiep muziek tot achtste dag
waarop de schepping wachtte.

De Muzen die zijn lippen kennen
bewaken in hun onvoorwaardelijke trouw
zijn graf met verse bloemen.

J I J.... (Paul Van Vliet )

Jij bent het beste wat mij is overkomen.
Jij hebt het mooiste uit mij omhooggetild.
Door jou heb ik toch kunnen reiken aan mijn dromen.
Aan wat ik ooit had willen zijn.
Aan wat ik altijd heb gewild.

Door jou kreeg ik vrijheid om te kunnen kiezen.
Door jou heb ik het hoogste en het diepste opgezocht.
Door jou heb ik gewonnen juist door te verliezen.
Door jou heb ik alles " op de groei " gekocht.

En als ik ooit verslagen of dood gelopen
zal neigen naar berusting en naar: " God, dat was het dan "
zal ik door jou, ondanks alles, op morgen blijven hopen.
En verder zoeken, nieuw verzinnen,
weer proberen en beginnen,
aan een volgend hoofdstuk en een beter plan.

Jij bent het beste wat mij is overkomen,
omdat jij in mij geloofde
en zei dat ik het kon.
En omdat jij zei dat ik het beste was
wat jou is overkomen,
heb jij mijn grens verlegd
voorbij mijn horizon.

TRANSPORT UIT BANGKOK ( Frank Boeijen Groep )

Haar moeder noemde haar
Gouden bloem
Gouden Bloem
zit achterin geblinddoekt,
naar Parijs of in Berlijn uit Bangkok,
transport uit Bangkok.

In het midden van de kamer
draait ze rond;
ze komt toe aan degene
met het hoogste bod,
in Parijs of in Berlijn uit Bangkok,
transport uit Bangkok.

Gouden Bloem

Gouden Bloem woont in een pension
met een pooier op de achtergrond,
in Parijs of in Berlijn uit Bangkok,
transport uit Bangkok.

Op het station zie ik Gouden Bloem,
ze komt naar me toe
en vraagt voulez-vous,
oui pour lui de Bangkok,
transport uit Bangkok.

Gouden Bloem

Das tot weh,
ça fait mal,
it's a shame,
als het maar geld opbrengt.

Haar moeder noemde haar
Gouden Bloem
Gouden Bloem
zit achterin geblinddoekt,
naar Parijs of in Berlijn uit Bangkok,
transport uit Bangkok.

EEN GEBED VAN ZIEL EN LICHAAM

Aangezien het hart de plaats is, heel diep in de mens, waar lichaam en ziel met elkaar kommuniceren, kan de vruchtbaarheid van een gebed van het hart niet beperkt blijven tot de ziel. Ook het lichaam ondergaat de werking ervan. Het hart ligt immers aan de wortel en de oorsprong van heel het leven. '' Als de wortel heilig is - zegt Isaac de Syriër - zullen ook de takken heilig zijn '' ( vgl Rom. 11,16 ). Een geestelijk leven dat geen kontakt heeft met het hart, is één grote illuzie. Zo'n leven zweeft boven de werkelijkheid.

SCHRIJVENDERWIJS ( Guillaume van der Graft )

Schrijvenderwijs was ik ingeslapen,
schrijvenderwijs werd ik wakker bij nacht
omdat er woorden stonden te blaten
onder het open raam waar ik lag.

Wie had hen daar bijeengedreven,
was het de honger of was het de wind?
Ze stonden in een beginnende regen
doodstil te kleumen op het grind.

Toen heb ik ze mee naar boven genomen,
de grote ruit van de spiegel besloeg.
Ik had voordien nooit geweten hoe men
woorden halfslapend naar boven droeg.

Maar 's morgens vroeg toen ik ontwaakte
waren ze weg en de deur stond los.
De zon scheen hoog en droog, er zaten
vogels te lachen in het bos.

HET BEGIN ( Lucebert )

het weinige van de werkelijkheid
wordt minder en minder
al het verre blauwe verorbert de echo
al het helle gele vreet aan de verte
ja er zijn stemmen als brandende bladeren krimpend
en voetstappen vluchtig als vleugelslagen
kom blinde kom dove kom stomme
er is een staat gesticht van stilte
van duisternis en stilstand

men mag weer zwijgzaam en wijs zijn
de natte giftige sporen der verbeelding weggewist
men mag weer stilstaan en staren
en met alle dingen verdwijnen
en gaan in maangladde tuinen
langs lege slakkehuizen en stenen
langs hard hars kristallen dorre takken en
even glimlachend spreken in de leegte

GEBED: CREDO VAN DE PELGRIM (uit: Naar het land-p.143)

Ik geloof in de God van de weg,
de God die met mij gaat.
Ik geloof in zijn ingaan en uitgaan,
ik geloof dat Hij de weg van de mensen kent,
dat wij op elkaar mogen rekenen.
Ik geloof dat Hij de onduidelijkheid van het leven verstaat
en die voor zichzelf en voor mij niet kan oplossen.
Ik geloof dat Hij de Komende is
en met ons verlangend uitziet naar het Heiligdom.
Ik geloof dat wij zullen terugkeren
en vrede zullen vinden in het uur van de Grote rust.
Ik geloof dat wij zullen aankomen
en ons daarin een vervulling wacht
die geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord.

N.B. VERGEET NIET DOOR TE SCROLLEN NAAR
RECHTS VOOR NOG MEER TEKST EN BEELD !!

GELOOF IS VAN ALLE TIJDEN, HET BEGINT BIJ JE KINDERJAREN, JE GELOOFT IN ALLES WAT DE MENSEN JE ZEGGEN, DAT SINTERKLAAS BESTAAT, DE KERSTMAN... DAN GE JE DOOR DE HARDE WERKELIJKHEID DIE JE AANTOONT DAT MISSCHIEN TOCH NIET ALLES WAAR IS WAT ER AAN JE VERTELD WORDT. jE VINDT STELSELMATIG JE EIGEN, NIEUWE PILAREN. DAAR BOUW JE DAN WEER OP VERDER, EN JE TRACHT ZO JE INNERLIJKE TEMPEL RECHT TE HOUDEN, MET JE OVERTUIGINGEN, JE GELOOF. SOMS TOONT ERVARING DAT MISSCHIEN JE PILAAR ER TOCH NIET IS, DAT HET EEN ILLUSIE WAS TE DENKEN DAAROP TE KUNNEN BOUWEN.
PLOTS ZIE JE DAT DE TEMPEL TOCH BLIJFT STAAN ( MET OF ZONDER DIE PILAAR). DAT IS ZO'N MOMENT VAN VERLICHTING, HET BESEF DAT ALLES IS ZOALS JE HET WIL ZIEN, VRIJ, ZONDER HOUVAST EN STROMEND, VERANDERLIJK. IK DENK NIET DAT HET GELOOF UITSTERFT. NIETS KAN WERKELIJK VERDWIJNEN, ALLES EVOLUEERT, VERANDERT, STROOMT VERDER.
( Sidi Larbi Cherkaoui )

Vraag aan Duitse theoloog Eugen Drewermann:
'' U spreekt in uw omvangrijke boeken vaak over de eenheid van het vinden van God en het vinden van zichzelf. Wordt op die manier het geloof niet in psychologie opgelost? ''
En het antwoord:
'' Ik geloof, dat het vinden van zichzelf en het vinden van God de voorwaarde vormen voor één en hetzelfde proces. Namelijk zo, dat wij God alleen vinden, als wij proberen onder de omstandigheden waarin wij zijn geplaatst zo intens mogelijk mens te zijn; en dat kan vaak genoeg gebeuren in verzet, lijden en pijn. Als ik het heb over het vinden van zichzelf, bedoel ik helemaal niet een subjectief geslaagd en voltooid bestaan. Maar de poging, zo'n bestaan te leiden, het nooit op te geven, dat beschouw ik als een wezenlijk stuk geloof. Omgekeerd lijkt het mij, dat hoe meer zichtbaar een mens tegen alle angst in in staat is, te beleven wat in hem in aanleg aanwezig is, wat zijn wezen is, hij des te meer voor zichzelf en voor de mensen in zijn omgeving werkt als een venster, waardoor heel veel licht van God valt. Wij zien God nooit anders dan door de menselijkheid van andere mensen.''

GOD HEEFT TOCH GEZEGD DAT HIJ VOOR
ALLE ARMEN EEN HUIS ZOU GEREEDMAKEN
MET EEN KAARS VOOR HET RAAM OM DE WEG
TE WIJZEN. JA, MAAR ZONDER MENSEN KAN HIJ
DAT NIET.

uit: DE BOODSCHAP ( Wies Moens ) ( 1898-1982 )

Laat mij mijn ziel dragen in het gedrang!
Tussen geringen staan en hun ogen richten
naar boven, waar blinken Uw eeuwige sterren(...)
Mijn woord in de mond van stamelaars,
mijn hand voor die liggen langs het pad.
En voor het raam van mijn woning een vlam in de nacht:
dat wie verdolen mocht,
richt zijn schreden naar het Huis van Toevlucht.
Ik zal het wasbekken klaar zetten, brood en wijn op de tafel
- en het Boek geopend aan de parabel van de Goede Herder.

Uittreksel uit het boek: TOT BESTAAN BESTEMD van
Gerard Bodifée ( hoofdstuk 17 - Het eeuwige nu- Gods
bestaan )

Maar de vraag of God bestaat, is een verkeerd gestelde
vraag. God is het bestaan zelf. Hij is het volle bestaan.
Binnen de tijdelijke wereld die wij voorlopig bewonen en
waarin wij onze waarnemingen verrichten, is het bestaan
op elk moment slechts gedeeltelijk gerealiseerd. Veeleer
moet dan ook worden gevraagd: in welke mate bestaan wij?
In hoeverre bestaat de wereld? Bestaan al die tafels en
stoelen wel? Het is niet vanzelfsprekend op deze vluchtige
objecten die nooit blijven wat ze zijn, het woord ' bestaan '
toe te passen. In zoverre van het tijdelijke toch gezegd wordt
dat het bestaat, maakt het een deel uit, hoe beperkt ook, van
het volle bestaan dat God is. Niet God bestaat in deze wereld,
maar de wereld in God.
Met gebruikmaking van de woorden en begrippen die in deze
tijdelijke wereld opkomen, is het hoogstens mogelijk zich van
God een ontoereikend beeld te vormen. Het kan niet anders.
Hoe zou de waterdruppel zich de oceaan kunnen voorstellen?
Ontoereikend is zeker ook het beeld van God als de goede
Schepper die aan het begin van de wereld staat en het start-
sein geeft. Het is te simpel en te naïef, en onterecht aan een
tijdstip of tijdsverloop verbonden. Maar waardeloos is het niet.
Dat het goede het goede voortbrengt, kan nooit een grove
misvatting zijn. Dat God als goede Schepper voorgesteld wordt,
kan dan ook niet helemaal misplaatst zijn. Maar het beeld kan
verscherpt en verduidelijk worden, hoezeer het ook waar blijft
dat het altijd tekort zal schieten. In de menselijke persoon, als
creatiefste kracht op aarde, valt voor ons de werkelijkheid van
God het duidelijkst te herkennen. De mens als beeld van God
voldoet evenmin als elk ander beeld, maar benadert de wer-
kelijkheid, van hoe ver ook, zeker nog het dichst.

AENHOORT ( uit: een devoot en profytelijck Boecxen,A'pen 1539)

( t.g.v.het feest van Maria's Hemelvaart op 15 augustus ) -Moederdag -

Aenhoort, ick zal beghinnen.

Aenhoort, ick zal beghinnen om
te singen een nieuw liet;
ontsteld ben ick van binnen en
myn hert lyt swaer verdriet.
Van duechden ben ick bloot,
o, schoonste boven alle vrouwen,
troost mi in mynder noot.

Minen tyt heb ick versleten al in
sonden menichfout;
Myns selfs heb ick vergheten ey-
laas, dat mi seer rout.
Van duechden ben ick bloot,
o Moeder ende maghet reyne,
troost mi in mynder noot.

Mocht ick doch troost verwerven,
so waer myn herte ontlast;
maer ick duchte voer dee wich
sterven,
want myn crankheyt dagelycx
wast.
Van duechden ben ick bloot,
o edel besloten fonteyne, troost
mi in mynder noot.

DE DAG VAN EDEN ( Anton Van Wilderode pr. )
( in memoriam matris )

Als ik vanavond thuiskom ben je weg.
Ik zal de tuin inlopen rokend en verdrietig
om al het liefs dat ik je wilde zeggen.
Je zwarte stoel staat in het erwtenbed.

Je zat er vaak tussen twee beurten in
nog met je handen aan de groene lussen
een uur vol gras en vogels uit te rusten,
de druppels zweet al haastig weggewist.

Een fijne sluier zand ligt op je stoel.
Ik zal hem in spiraaltjes openblazen
want je bent weg, ik moet me nooit meer haasten.
Voor hoeveel jaren is dat nu voorgoed.

G E B E D ( A.Van Wilderode pr. )

Gij kent mijn dood al, God - laat mij niet weten
waar hij mij vinden en verrassen zal,
laat mij nog rustig ademen en eten,
laat mij nog slapen en de dag vergeten
die met zijn zorg mij morgen overvalt.

Want er ligt water meterdiep te zwijgen
tussen de huizen waar de herfst beging,
en ieder ogenblijk, dat ik moet krijgen
genadig uit uw hand, kan mij bedreigen
en iedere kiem van ziekte zaait zich blind.

Hoe sterk mijn hart is, God, voor een lang leven,
hoe sterk de ader die mijn bloedstroom tilt,
of mijn verstand niet voortijds zal begeven
voor ik mijn laatste blad heb volgeschreven:
gij weet het, God, maar zwijg om mijnentweil.

Soms loop ik van een vreemde wind bewogen
tussen de lichamen der mensen door
gelijk een kind met ingeslapen ogen:
ik stoot mij niet, val niet, wordt niet bedrogen
omdat ik U binnen mijzelven hoor.

Blijf Gij daar, God, blijf Gij, terwijl mijn voeten
geduldig en gehoorzaam op hun reis,
terwijl mijn handen maken wat zij moeten,
terwijl ik lachen zal, lezen en groeten -
tot in het paradijs.

VADER DER UNA SANCTA ( A. Van Wilderode pr. )

Vader der Una Sancta, zachte herder
die in het dal der zeven heuvelen weidt
de kudden die Uw Zorg bevolen werden:
wij zijn Uw heerde binnen Vlaanderens bermen,
vanouds de keur van Uwe Christenheid,

maar thans gehavenden en deelgenoten
aan het verdriet dat in Europa wies
van west tot oost om vruchteloze doden
ontbonden liggend op de milde grote
kerkhoven der vlakten, - en om het verlies

van liefde dat wij allen inwaarts leden,
verschansend ons in een geschonden huis
terwijl de doodstrijd talloos werd volstreden
in radeloze nachten van gebeden
wanneer de maan rent langs het kerkerkruis.

Zegen het moederlijk verdriet, de tranen
boven de lege peluw neergeschreid
in 't bitterst uur, wanneer de roep der hanen
den ijlen dag voert langs de vensterramen
met vloeden van muziek en eenzaamheid.

In ieder land ontbloeien de anemonen
des voorjaars in den matelozen wind
boven het bed van Uw begraven zonen;
en in de dennen komen vogelen wonen
waarbij de lieflijkheid des levens herbegint.

Zegen dit land dat, luid van riet en stromen,
ruisende neerligt in den dag en waar
ons hart weer steigert wild en niet te tomen
als paarden zuidwaarts op den weg naar Rome
waar Gij ons heenroept in dit HEILIG JAAR.

T E R U G... ( A.Van Wilderode pr. )

Wie heeft vandaag de naam genoemd van Gent
terloops in het gesprek en niet ter zake
als uit een droomveld tussen slaap en wake
zonder nadrukkelijkheid of sentiment?

De bergen vallen uit mijn ogen weg,
het land dat regenoos wacht op de regen,
ik zie in mijn verbeelding lange wegen
door niets gehinderd en bereisbaar recht,

zie mijn geboortestad, het welbekend
profiel van wallen, pannendaken, torens
en zoveel groen dat men des nachts kon horen
wanneer het regent in een tuin in Gent.

TUSSENUUR... ( Ida Gerhardt )
( uit: Sonnetten van een leraar - 1951 )

Midwinterdag - de geur van oude jassen,
de gang met kalken licht om in te dwalen,
een schateren - grindstorting - uit een klasse,
en dan hoort men de school weer ademhalen.

Dit is mijn land. Ik zal niet meer verkassen:
dr. I.G.M. Gerhardt, oude talen.
Vergeef mij, God, mijn duizendvoudig falen.
Ik kon dit nimmer in mijn schema passen.

En rebelleerde. - Maar ik ben gezwicht:
te sterk zag mij mijn werk in het gezicht.
Het is mijn prachtige, mijn hondse baan.

Waar staat van '' wandelen voor Uw aangezicht ''?
Een tussenuur. In deze geur, dit licht.
Het is mijn arbeid, en Gij ziet mij aan.

B I N N E N H O F ( A. VAN WILDERODE pr. )

Vaak in een vreemde stad
traag en nieuwsgierig op pad
vond ik na urenlang lopen
hekken of poort wijdopen.

Keek in het grijze schijn
van een betegeld plein
teruggetrokken tegen
gevels vol goudenregen.

Keek ik in een tuintje dat
krap tussen de muren zat
vechtend om vrij te komen
langs de ladders der bomen.

Keek in het niemandsland
van een sneeuwwit kloosterpand
waar uit de kerk de kalme
golfzang begon van psalmen.

En toen er niets meer was
dan weerom stilte en gras
liep ik gelukkig verder
want de Heer was mijn herder.

ZONDAGNAMIDDAG ( Anton Van Wilderoe pr. )

Het dorp is weg achter de bomen
achter het glas van de wind
naar de weldadige slaap ontkomen
die op zondagmiddag begint.

Op de velden vol zuiver koren
groeit alleen de papaver voort,
in de hemel die men kan horen
kregen nutteloze vogels het woord,

het langzaam geduld van zes dagen
komt plotseling aan het licht
in een wereld vol hinderlagen
en onvatbaar voor het gezicht.

De legers der kleine dieren
staan ergens in het gelid,
de kevertjes van saffieren
en de vlinders van hard wit,

een ritselen zonder oorzaak
een wuiven van groen en goud
en, onder de grond, een doorbraak
die niemand meer tegenhoudt:

de zwarte wortels als alen
onrustig verward in elkaar,
gesteenten die ademhalen
uit longen van duizend jaar,

zand dat begint te stromen
uit zijn vast onderaards gewelf
en water te voorschijn gekomen
door een wiegelen van zichzelf.

Gretige onrust der aarde
die trilt in haar huid van gras
en zich voortplant in het geblaarte
van de ruisende kanada's.

GEBED ( Frans Cromphout s.j.- uit : God is een verhaal )

Laat ons bidden en God vragen
om iedere dag één ogenblik dankbaarheid

voor wat wij planten en bouwen
want daarin is de toekomst ons gegeven

voor alles wat onze ogen zien
want de zon komt op iedere dag

voor alles wat wij mogen geven
want gierigheid bedriegt de wijsheid

voor alles wat wij krijgen
want het kostbaarste is nooit te koop

omdat er vergiffenis en goedheid is
want daarvan leven wij

omdat er geen enkele weg doodloopt
want er is altijd een nieuw begin

voor de lach en het feest
want wij horen bij elkaar

voor het spel, de droom en het lied
want ze zijn het beeld van de waarheid

omdat wij mogen werken
want de tijd is kort

omdat wij mogen liefhebben
want de tijd is kort

omdat wij leven
uit Gods hand.

VROUWEN VOOR DE VREDE ( Anton Van Wilderode pr. )

Mannen, maakt gij uw wereld
nu écht tot een woonhuis voor morgen,
tot een zachtere plek om te leven?
Het eerste recht van de vrouwen
is het recht om gelukkig te zijn.
En geluk is een roepnaam voor vrede.

En vrede is lachen en lopen
door weiden die wit zijn als hagel,
is brood en melk op tafel,
is voorjaar, een dak van vogels.

En vrede is zonder verbazing
de bloemen volwassen zien worden,
het koren hard in de aren,
de kinderen teer voor de toekomst.
De angst, een vertelsel van vroeger.

En vrede is vrienden begroeten
in het wijde dal van de wereld,
de landen niet langer meer kennen
als slagveld of haarden van honger
als machten zonder genade
geharnast en ingegraven.

En vrede is diep mogen slapen
als de dag tot de laatste droppel
gelijk een wijn is gedronken,
is fel in de morgen ontwaken
voor de zuivere duur van het zonlicht.

En vrede is werkzaam voltooien,
de deinende steigers bestijgen,
de aarde van in den beginne
gestreeld door de handen van minnaars,
is zonder verbijstering neerzien
op al wat de anderen deden.

En vrede is nooit weer een kerkhof
van kinderlijke gehelmden,
is nooit meer de leugen van leuzen
waarmee zich de levenden paaien,
is nooit meer een dansend dundoek
tot lijkwa gestrekt en gestreken.

En vrede is ademhalen
en jong zijn en zachtjes vergrijzen,
een dorp vol verrukkelijk waaien,
een stad met geruchten van water,
een eindeloos land dat bestaat.

E E N G E S P R E K ( Toon Tellegen - uit: Mijn winter )

'' Waar zullen wij afscheid nemen? ''
'' In de regen. ''
'' Zullen wij schuilen? ''
'' Nee! ''
'' Hoe zullen wij ons voelen?''
'' Ziek, vals en verlegen. ''
'' Wat zullen wij zeggen? ''
'' Wij zullen het niet weten. ''
'' Wat zullen wij denken? ''
'' Was het maar gisteren,
morgen of nooit. ''
'' Zal één van ons gelijk hebben? ''
'' Geen van ons zal gelijk hebben. ''
'' Zullen wij elk een andere kant op gaan? ''
'' Wij zullen elke een andere kant op gaan. ''
'' Zullen wij omkijken? ''
'' Eén van ons zal omkijken.
Stilstaan, aarzelen en omkijken. ''

Zo spraken ze tegen elkaar,
telkens weer
opnieuw.
Maar zij vroegen nimmer wie. Wie
zou omkijken. Wie?

ALS EEN ZUCHTJE VAN DE WIND ( Lieselore Gerritsen)

Ze zijn zo stilletjes vertrokken
haast ongemerkt zijn ze gegaan
zodat het eigenlijk gewoon is
dat als je vraagt hoe 't met ze gaat
je niet opkijkt als ze zeggen
tussen neus en lippen door
' die is gisteren gestorven
had daar ook de leeftijd voor '

Ze zijn zo stilletjes vertrokken
vanuit dat laatste kopje thee
vanuit die uitgesponnen zorgen
één plus één, het werd nooit twee
vanuit die laatste stap voor stappen
als de eerste stapjes van een kind
zijn ze stilletjes vertrokken
als een zuchtje van de wind

Ze zullen zachtjes van je weggaan
zij, die jou baren, straffen, voeden
die in hun hart jouw leven koest' ren
elke stap die jij verzet
ervaren als hun eigen stap.

Ze zullen zachtjes van je weggaan
haast ongemerkt uit dit leven
en zullen voor de tweede keer
aan jou, die nu door niemand meer
een kind genoemd wordt, leven geven.
Ze zullen zachtjes van je weggaan
als een zuchtje van de wind
en aan hun hand zal met hen meegaan
het met hun gestorven kind
dat jij was.

( De tekst werd genomen uit het mooie boek van Rieke Mes:
Heradem dit leven. Een afscheid vorm geven, Kok-Kampen,
2004. )

LIED VAN LEA ( Stef Bos )

Wij leven langs elkaar
Jij weet niet wie ik ben
Jij laat jezelf niet zien
Ik weet niet wat jij denkt
Jij weet niet wat ik voel
Vanaf de eerste dag
Heb jij je rug gekeerd
En ging je eigen weg

Wij leven langs elkaar
Al lijkt het ook van buitenaf
Dat wij nog samengaan
Het is niet waar
Jouw ogen zoeken naar een ander
Als jij naar mij kijkt
Je raakt me niet meer aan

Je hebt gevochten
Met jezelf zeg je
Tot het einde van de nacht
En je gelooft je eigen leugens
Alsof je denkt
Dat ik niet weet waar dat jij was
Wat doe ik hier nog
Wat houdt mij hier vast

Jij denkt dat jij kunt doen
En laten wat je wilt
Dat heel de wereld draait om jou
Alsof je uitverkoren bent
En het niet uitmaakt wat ik voel
Of wat ik zeggen zou

Ik moet hier weg
Ik moet gaan
Liever alleen dan samen
Zonder samenzijn en
Tegen beter weten in geloven
Dat deze leegte ooit verdwijnt
Nee, het zal nooit anders zijn

Jij hebt gezocht
Naar jezelf zeg je
Tot het einde van de nacht
En je gelooft je eigen leugens
Alsof je denkt
Dat ik niet weet met wie jij was
Wat doe ik hier nog
Wat houdt mij hier vast

Dag na dag
Jaar na jaar
Er is niets meer
Maar we blijven bij elkaar

Om de lieve vrede
Of om de kinderen
Of om ik weet niet wat
De anderen er van vinden
Of om de angst
Om te verliezen
Maar niet om de liefde
Niet om de liefde
Niet om de liefde

Wat doe ik hier nog

( Dit is één van de songs welke Stef Bos schreef voor de NCRV. Lea was getrouwd met Jakob, maar die zag eigenlijk meer ln Lea's zuster Rachel. Eeen verhaal van aantrekken en afstoten, hunkering en jaloezie. Lees GENESIS er maar op na. )

MENSENOGEN ( Alice Nahon )

Ik hou van ogen door weemoed geweid,
ik hou van ogen die hebben geschreid,
die hunkerend uitzien van groot gemis
of starlings staren van droefenis.

Ik hou van ogen die prachtig spontaan
van grote smart naar geluk willen gaan,
en moe van gemijmer in avondlijk land
weer blinken als ruiten waar zonlicht in brand.

Maar goddelijk de kijkers die schreiend gereed,
schitteren en zingen hoog boven hun lied,
't zijn zij die der zielen ellende bevroeg,
die lachen... om anderen geen zeer te doen.

DE MOOIE KEI ( Sadhu Sunder Singh - India )

Ik zat bij een Himalaya-rivier,
ik nam uit het water een mooie kei,
hard en rond, en glad.
Die kei had lang in het water gelegen,
maar het water had de kei van binnen
niet nat gemaakt.
Zo gedragen zich de mensen in Europa.
Als eeuwen lang zijn ze ondergedompeld
in het christendom en zijn zegeningen.
Zij leven in het christendom, maar het christendom
doordringt hen niet, leeft niet binnen in hen.
Dat is niet de fout van het christendom.
Hun hart is hard.
Ik verwonder er me dus niet over
dat in mijn land velen het christendom niet begrijpen...

WAT MET HET BIDDEN ?

Albert Einstein zei ooit: " bidden verandert de wereld niet, bidden verandert de mens en de mens verandert de wereld. "
Ons bidden heeft dan wel degelijk zin, zij het onrechtstreeks. Er is niet een God die zich laat dwingen naar de vragen van een klein gelovige. Zeer dikwijls lijkt het of het resultaat van zijn bidden een ander karakter krijgt, breder of universeler wordt. Het wordt mooi beschreven in een vaak geciteerde poëtische tekst:

Ik vroeg om kracht en God gaf me moeilijkheden,
om me sterk te maken.

Ik vroeg om wijsheid en God gaf me problemen
om te leren op te lossen.

Ik vroeg om voorspoed en God gaf me verstand
en spierkracht om mee te werken.

Ik vroeg om moed en God gaf me gevaren
om te overwinnen.

Ik vroeg om liefde en God gaf me mensen
om te helpen.

Ik vroeg om gunsten en God gaf me kansen.

Zo ontving ik niets van wat ik vroeg maar
ontving ik alles wat ik nodig had.

P L U K J E G E L U K           ( C.M. )

1. LEEF NAAR JE DOELEN

- leer of doe ik iets nieuws
- zet ik mijn dromen op papier
- zet ik de eerste stap naar wat ik wil
- schrijf ik drie concrete doelen op waar ik het komende jaar werk van ga
   maken.
- doe ik iets wat ik al lang wou doen

2. INVESTEER IN RELATIES

- zeg ik goedemorgen tegen de eerste vijf mensen die ik tegenkom
- bel ik naar een vriend of vriendin die ik al lang niet meer gehoord heb
- geef ik een compliment
- luister ik meer en praat ik minder
- laat ik mijn gezin, familie of vrienden voelen dat ze speciaal zijn

3. DENK POSITIEF

- maak ik van een mu geen olifant en relativeer ik de dingen
- pieker ik maximaal vijf minuten
- vervang ik ' moeten ' door ' willen '
- bedenk ik voor het slapengaan drie dingen die de dag de moeite waard
  maakten
- ben ik niet te kritisch voor mezelf

4. HEB AANDACHT VOOR JEZELF

- doe ik iets wat ik leuk vind
- schrijf ik drie sterke punten van mezelf op
- lach ik minstens één keer luidop
- geniet ik van kleine dingen zoals de zon, muziek en lekker eten
- geef ik mezelf een compliment

5. LEEF HIER EN NU

- doe ik eens helemaal niets
- proef en ruik ik bewust wat ik eet of drink
- ben ik met mijn volledige aandacht bij alles wat ik doe
- adem ik 10 keer langzaam en geconcentreerd in en uit
- maak ik in mijn agenda een halfuur tijd voor mezelf en hou ik mij daaraan

6. HEB GRIP OP JE LEVEN

- maak ik mij niet druk over dingen die ik toch niet kan veranderen
- pak ik dat aanslepende probleem eindelijk aan
- leer ik ' nee ' zeggen
- schrap ik iets uit mijn agenda
- doe ik belangrijke zaken eerst

7. LEEF GEZOND EN BEWEEG

- neem ik tijd voor een ontbijt
- geef ik mijn lichaam een pittige work-out
- snoep ik gezond, ik eet een extra stuk fruit
- gun ik mezelf wat extra slaap en kruip ik een halfuurtje vroeger in bed
- zet ik de tv uit en maak ik tijd voor een wandeling

I N D I E N... ( uit: "Adem Halen " - Broederlijk Delen )

Indien de noot zo zeggen:
" een noot maakt geen melodie ":
er zou geen muziek zijn.

Indien de steen zou zeggen:
" een steen kan geen muur optrekken ",
er zou geen huis zijn.

Indien de druppel zou zeggen:
" een druppel kan geen rivier worden ",
er zou geen oceaan zijn.

Indien de graankorrel zou zeggen:
" een graankorrel kan geen veld bezaaien ",
er zou geen oogst zijn.

Indien de mens zou zeggen:
" een liefdesgebaar kan de wereld niet redden ",
nooit zou er gerechtigheid,
noch vrede
noch waardigheid,
noch getrouwheid
in de wereld van mensen komen.

WIE GAAT, WAT BLIJFT... ( Anton van Wilderode pr. )

Als ik verdwijn bestaat de wereld voort
de jonge bomen waaiend en volwassen
boven het glijdend groen van zoveel grassen,
de vogels gaan gewoon met zingen door

de sterren draaien met dezelfde naam
voor mensen met veranderende namen
in haar voor altijd uitgezette banen
zolang de zon duurt en de zomermaan,

er zal een menigte van rozen zijn
en ronde sneeuw des winters op de wegen
en speelse pirouettes van de regen
en dag en nacht en dag, als ik verdwijn.

DE HERFST BLAAST OP DEN HOREN ( Felix Timmermans )
( uit: ADAGIO )

De herfst blaast op den horen,
en 't wierookt in het hout;
de vruchten gloren.
De stilten weven gobelijnen
van gouddraad over 't woud,
met reeën, die verbaasd verschijnen
uit varens en frambozenhout,
en sierlijk weer verdwijnen...
De schoonheid droomt van boom tot boom,
doch alle schoonheid is slechts droom,
maar Gij zijt d' Eeuwigheid!
Heb dank dat Gij mijn weemoed wijdt
en zegen ook zijn vruchten.
Een ganzendriehoek in de luchten;
nu komt de wintertijd.
Ik hoor U door mijn hart en door de rieten zuchten.
Ik ben bereid.

TEGEN DE VERZURING ( Frans Wiertz )

We zijn niet onbewolkt gelukkig schrijft Kardinaal Danneels
in zijn boekje ' Tegen de verzuring - 2003 '.
Ondanks alle welvaart, voorzieningen, onderwijs, communicatie
en vrije tijd.
Wij zijn als bladeren aangetast door zure regen.
Waar zit 'm dat in?

WE WILLEN STEEDS MEER HEBBEN.
AAN RIJKDOM ZIJN KENNELIJK GEEN GRENZEN.
WE HEBBEN NAUWELIJKS MEER GEDULD.
ALLES MOET METEEN EN NU.
GELUK IS TOT EEN ' RECHT ' GEWORDEN.
OPGENOMEN BIJ DE MENSENRECHTEN!
WAT WAAR IS, MAAK IK UIT!
IS DAT WEL ZO?
WE WILLEN VRIJ ZIJN VAN.
ZIJN WE OOK VRIJ VOOR?
DE VERSMALLING VAN DE LIEFDE TOT EROTIEK
MAAKT MENS EN SAMENLEVING VROEG OUD.
JE KUNT CONTACT MAKEN MET HEEL DE WERELD.
MAAR SURFEN IS NOG GEEN CONTACT VAN ZIEL TOT ZIEL.

BIJ AANDACHTIG PROEVEN SPEUR JE DE VERZURINGSGRAAD.

Nogmaals kardinaal Danneels:

' We waden als Christoffel van een oever naar de ander en we
dragen de ' tere ' christelijke boodschap door de tijden als was
het een kwetsbaar Christus-kind op onze schouder '.

Wat volgt is een bittere parafrase op de zaligsprekingen en Bergrede, een soort anti-bergrede met de regels om gelukkig te worden in onze moderne maatschappij door de Franse filosoof Roger Benjamin:

Gelukkig de rijken, want hun rijkdom is de vrucht van hun inspanningen.
Gelukkig de vechters, want zij zullen de aarde veroveren.
Gelukkig de sterken, want zij hoeven niet te treuren.
Gelukkig zij die de macht uitoefenen, want het is een teken dat zij geslaagd zijn.
Gelukkig de winnaars, want het is beter afgunst dan medelijden op te wekken.
Gelukkig de gestaalde harten, want zij zijn in staat aan zichzelf genoeg te hebben.
Gelukkig zij die zich voorbereiden op de oorlog, want zij zullen vredebrengers genoemd worden.
Gelukkig zij die beslissen over wat rechtvaardig is, want de wereld behoort hen toe.
Gelukkig zijt gij, wanneer men u bewondert, eer betuigt en met lof over u spreekt: verheug u en juich, want uw loon is nu al zeer groot.

DE BERGREDE (Zaligsprekingen)

En dit zijn de woorden waarin Jezus mensen gelukkig prijst:

Gelukkig wie arm zijn van geest, want voor hen is het koninkrijk van de hemel.
Gelukkig de treurenden, want zij zullen getroost worden.
Gelukkig de zachtmoedigen, want zij zullen het land bezitten.
Gelukkig die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden.
Gelukkig de barmhartigen, want zij zullen barmhartigheid ondervinden.
Gelukkig die zuiver van hart zijn, want zij zullen God zien.
Gelukkig de vredestichters, want zij zullen kinderen van God genoemd worden.
Gelukkig die vanwege de gerechtigheid vervolgd worden, want voor hen is het koninkrijk der hemelen.

HOU VAN MIJ ( Tine Hertmans )

( uit : ' De dagen zijn van spinrag ' )

hou je van mij
van mijn haar en mijn huid en
mijn kirrend geluid
als je streelt in mijn zij

hou je van mij
van mijn warmte, mijn nectar,
mijn geur, mijn rozige kleur
mijn stralende snoet en
mijn perzikzachte dij

hou je van mij
van mijn nachten vol angst,
het vergaan van mijn schoonheid
mijn lichaam vol rimpels
in het duister het bangst,
ben ik ondanks dat alles
in momenten van rust
als de haaien van toen
eens te meer in slaap zijn gesust,
jouw liefste,
hou je nog van mij?

Op 6 augustus 1945 om 08:15 u. en op 9 augustus 11:02 u. vielen de atoombommen, respectievelijk op Hiroshima en Nagasaki.
Dit is een gedicht door Sedako Kurihara uit Hiroshima, schrijver en een overlevende van de atoombom.

Wij zullen nieuw leven schenken

Het was nacht in de kelder van een vernield gebouw.
Slachtoffers van de atoombom,
opeengepakt in een duister zonder kaarsen,
vulden elke plek van de kamer.
De geur van vers bloed, de stank van de dood,
de muffe geur van menselijk zweet, het gesmoord gekerm,
en toen in het donker een verrassende stem:
'' Oh ! De baby komt ! " klonk het.
In de kelder die een levende hel geworden was
begon een vrouw een kind te baren.

In hun bezorgdheid vergaten de anderen hun eigen pijn;
wat konden ze voor haar doen, zonder zelfs maar een lucifer
om licht te maken in het duister?
Dan kwam er een andere stem: " Ik ben een vroedvrouw,
ik kan haar helpen met de baby."
Het was een vrouw die had zitten kermen van de pijn
tot enkele momenten voordien.
En zo werd een nieuw leven geboren
in het duister van de levende hel.
En zo stierf de vroedvrouw nog voor zonsopgang,
nog doornat van het bloed van haar eigen wonden.
Wij zullen nieuw leven maken!
We zullen nieuw leven schenken!
Zelfs tot onze dood.

VERBONDENHEID OVER DE DOOD HEEN... ( Bart Paepen pr. )

Bijna 200 jaar heeft het geduurd
voor de kathedraal van Antwerpen voltooid was.
De laatste generatie bouwlieden
heeft de eerste niet gekend.
En toch zijn ze onuitwisbaar met elkaar verbonden.
In de machtige kathedraal
heeft ieder van hen een spoor nagelaten
van arbeid, talent en inzet.

Bouwlieden zijn wij.
Onze gemeenschap en onze samenleving
vormen ons werkterrein.
Ook wij werken aan een kerk.
Generaties voor ons hebben de weg gebaand
en hebben sporen nagelaten
van engagement, solidariteit en vriendschap.

Ook over de grens van de dood
blijven wij met hen verbonden.
Over velen van hen hangt de mist van het verleden,
hun namen zijn gekend door God.
Anderen staan ons voor de geest,
worden vandaag nog gemist.
Liefdevol noemen wij hun naam...

GOD VAN LIEFDE,
U BENT DE OORSPRONG EN HET DOEL VAN ONS BESTAAN.
LAAT NIEMAND VERLOREN GAAN.
BRENG ONS THUIS BIJ ELKAAR EN BIJ U.
DOOR CHRISTUS ONZE HEER. AMEN

GEBED VOOR DE TOEKOMST ( Kard. L.J. SUENENS + )

Heer, open ons om Uw Heilige Geest te ontvangen,
leer ons Hem verwachten, zoals Maria op het ogenblik
van de boodschap en ook op het ogenblik van Pinksteren -
deze geboorte van de Kerk - waar zij ook onze Moeder werd.
Leer aan de toekomstige generaties dat Jezus Christus,
Uw Zoon voor alle komende eeuwen de Redder van de
wereld blijft.
Help ons om krachtig en luid te verkondigen
dat Hij ' de Weg is, de Waarheid en het Leven.
De Weg, dit is de Weg die leidt naar het einddoel.
De Waarheid, dit is de Lichtende Wolk die de reizigers
leidt in de nacht.
Het Leven, dit is een diepte van vrede, van rust en van
blijvende vreugde die niets van het geschapene kan
vernietigen.
Mogen tenslotte, uw leerlingen, op de drempel van dit
derde millennium de stap verhaasten om te gehoorzamen
aan het bevel dat hun Meester hun heeft gegeven,
om één te zijn in de Eenheid van de Vader, de Zoon en de
Heilige Geest.
En dat zij samen de Heer naderen om te stralen van Zijn Licht,
opdat op hun gelaat geen schaduw meer rust en de
wereld van Jezus Christus herkent die leeft in de zijnen,
nu en altijd.
A M E N.

G E B E D ( uit: Bijbel en Bezinning, sept.-okt. 1987 )

Heer onze God,
maak ons arm van geest:
ontvankelijk voor wat Gij van ons verwacht,
nederig, onthecht en zonder pretentie.
Maak van ons treurenden:
die wenen met hen die wenen,
die zich inzetten voor medemensen in nood.
Maak van ons zachtmoedige mensen;
die niet met de ellebogen werken,
die zachtheid verkiezen boven geweld.
Maak van ons mensen die hongeren naar de gerechtiheid:
die elkander tot zijn recht laten komen,
die milder zijn dan door wetten wordt voorgeschreven.
Maak van ons barmhartige mensen:
die zevenmaal zeventig keer vergeven,
die één en al mildheid en goedheid zijn.
Maak ons zuiver van hart:
mensen die recht door zee gaan
en het hart op de tong dragen.
Maak van ons mensen die vrede brengen:
die ijveren voor vriendschap en solidariteit,
die tevreden zijn en conflicten in der minne regelen.
Maak van ons mensen die vervolgd worden om de gerechtigheid:
die als christenen anders durven leven dan anderen,
die geen compromissen sluiten met het Evangelie. amen

ALS GROEN DAT IN DE WINTERTIJD ( Kees Pannekoek )

Als groen dat in de wintertijd
aan onze bomen hangen blijft,
als zaad dat in de koude grond
moet wachten tot de lente komt:
zo is het Koninkrijk midden onder ons.

Een kind dat klein en ademloos
nog sluimert in de moederschoot,
totdat het, uit zijn slaap verlost,
als mens aan ons gegeven wordt:
zo is het Koninkrijk midden onder ons.

Een stem die zonder groot geweld
gerechtigheid en vrede meldt;
de kleinen zullen het verstaan
en samen nieuwe wegen gaan:
zo is het Koninkrijk midden ons ons.

Een naam die ons wordt doorgezegd,
Hij die herkend wordt onderweg,
die komt en gaat en komen blijft
tot het einde van de tijd:
zo is het Koninkrijk midden onder ons.

( Adventsbezinning, tekst bij lied 110 in ' Zingt Jubilate '. )

IK ZOU ZO GRAAG... ( Naar M. Libra )

... zo mild zijn als hij:
met de vinger in het zand schrijven
in plaats van mensen met de vinger te wijzen!
Kunnen leven vanuit een bestendige
inwendige rust, een biddende vrede!

... zo gegeven zijn als Hij:
delicaat tegenover de vrouw aan de Jacobsput,
fijngevoelig als tegenover Maria Magdalena.

... zo genezend zijn als Hij:
helen en heilzaam zijn voor duizenden mensen,
die pijn hebben vanbinnen en vanbuiten.
Ik zou zo graag
... veel meer Christus zijn:
een zegen voor mensen.

K E R S T M I S ( Kris Gelaude )

In de langste nacht van het jaar
is de stilte heilig.
Want zonder haar
kan je de boodschap niet verstaan
die herders in het oor klinkt
en die de wijze uit zijn slaap haalt.

Laat het zwijgen alle blind geraas.
Voor het kind van de onschuld.
Voor de moeder die zichzelf vergeet.
Voor de vader die niemand achterlaat.
Voor de naamloze die aandacht krijgt.
Voor de zwerver die een thuis vindt.
Voor de buur die met verzoening komt.

Voor de troost die iemand heelt.
Voor de eenzame die ergens te gast is.
Voor het hart dat onrecht recht trekt.
Voor de liefde telkens ze weer mens wordt.

HET IS GODS MANIER OM GERUISLOOS
EN IEDERE KEER ANDERS
OP AARDE TE VERSCHIJNEN...

G O D S L A M P J E ( Alice Nahon )

In de zale, zwart en dood,
waakt een lichteke, mystisch-rood,
't Lichteke van de Heer...
Zachte vonk'lend, vroeg en laat,
't is of 't altijd sterven gaat...,
't Lichteke van de Heer...

Toch..., 't en sterreft... 't vonkt maar voort,
't Weet van mij zo menig woord...,
't Lichteke van de Heer...
't Is of 't immer op mij wacht;
't is of 't weet mijn diepst gedacht,
't Lichteke van de Heer...

't Is geen lachje..., 't Is geen snik...,
't Is zo heel alleen als ik,
't Lichteke van de Heer...
Vind ik nergens troost voor mij...
Och..., ik droom zo geerne bij
't Lichteke van de Heer...

W E E R O M... ( Kerstmis 1959 )

Weerom een kerstboom,
een kribbe, wat klatergoud
dat eeuwen oud
ons hart beroert.

Weerom dat mild gebaar
van mensenhanden,
strooiend 't zoete zaad
der goedertierenheid.

Weerom lisplen lieve lippen,
heldre blikken flikkren op
tussen 't bevend kaarslicht
in verzonken zielerust.

Weerom blinkt een late traan,
weerklinkt een schelle lach,
een kinderstem heft teder broos
een Susa Nina aan.

Weerom die innigheid
bij menig mensenkind;
de klok staat stil,
de ziel nu zingt...

Tony Hutsebaut

ALS EEN STER IN LICHTE LUISTER ( Sytse de Vries )

Als een ster in lichte luister,
als een vurig verschiet
straalt Gij ons tegen. Terwijl de nacht nog huivert
daagt Gij op als een nieuw lied!

Als een morgen aangebroken,
als het licht zonneklaar,
roos in de winter, in de woestijn ontloken,
als belofte bloeit Gij daar.

Als een kind naar ons gekomen
zijt Gij ons ongedacht
nader, nabijer dan wij ooit durven dromen.
Liefde heet uw overmacht.

Als een woord dat, eens gegeven,
nog de morgen ontbiedt,
zegt Gij ons aan de nacht niet meer te vrezen,
want uw ster verlaat ons niet.

OUDEJAARSAVOND ( Vera De Brauwer )

HIJ GOOIT DE DAGEN VAN ZICH AF.
DE WINTER HOUDT HEM WARM,
BEPAKT HEM MET EEN DIKKE JAS,
DIE DE LENTE TOT HAAR JOLIJT
AAN FLINTERDUNNE RAFELS RIJT.
DE ZOMER KNIPOOGT SCHALKS:
JE STAAT HALFNAAKT,
ZEG, WEET JE DAT?
MAAR TREKT HIJ IN DE HERFST
EEN TRUI MET ROLKRAAG AAN?
WELNEEN!
HEEL LANGZAAM, ... TERGEND TRAAG
VOOR WIE VERLANGT OF WIE VERWACHT,
ONTDOET HIJ ZICH VAN WAT HIJ DRAAGT...
HIJ STRIPT ZOWAAR!
EN IN DE LAATSTE NACHT VAN 'T JAAR,
WAARIN MEN ZINGT EN LACHT EN FEEST,
DENKT HIJ: HET IS GENOEG GEWEEST.
HIJ WERPT ZIJN VIJGENBLAD EN GAAT.

AAN AL MIJN LIEVE BEZOEKERS VAN HARTE EEN
GEZOND, VITAAL EN BELOFTEVOL 2011 TOEGEWENST
EN TEVENS DE NODIGE VEERKRACHT OM DE MINDERE
DAGEN MOEDIG DOOR TE KOMEN ! P R O S I T !
Adeline en Tony Hutsebaut - De Vliegher

BEMOEDIGING BIJ HET NIEUWE JAAR 2011

ALS EEN STER IN LICHTE DUISTERNIS ( S. De Vries )

Als een ster in lichte luister,
als een vurig verschiet
straalt Gij ons tegen. Terwijl de nacht nog huivert
daagt Gij op als een nieuw lied!

Als een morgen aangebroken,
als een licht zonneklaar,
roos in de winter, in de woestijn ontloken,
als belofte bloeit Gij daar.

Als een kind tot ons gekomen
zijt Gij ons ongedacht
nader, nabijer dan wij ooit durven dromen.
Liefde heet uw overmacht.

Als een woord dat, eens gegeven,
nog de morgen ontbiedt,
zegt Gij ons aan de nacht niet meer te vrezen,
want uw ster verlaat ons niet.

C I T A T E N
----------------

Ik weet niet wat de wereld van mij denkt. Maar mijzelf lijk ik een knaap die aan het strand speelt en zich verheugt over een gladde kei of een bijzonder mooie schelp die hij af en toe vindt, terwijl de grote oceaan der waarheid voor hem ligt. ( Izaac Newton )

De grote liefde bestaat erin dat men bereid is zijn grootste liefde te verzaken: de eigenliefde. ( Gerhard Uhlenbrouck )

Overwin de toornige met zachtheid, de boze met goedheid, de vrek met gulheid, de leugenaar met waarheid. ( Mahatharacam )

Het besef van de valsheid der genoegens die men smaakt en de onbekendheid met de ijdelheid der genoegens die wij missen, zijn oorzaak van onze wispelturigheid. ( Blaise Pascal )

Evenals een geneesmuiddel zijn doel niet bereikt, als de dosis te sterk is geweest, zo is het met critici wanneer ze de grens der billijkheid overschrijden. ( A. Shopenhauer )

Harmonie tussen twee individuen wordt nooit in de schoot geworpen, ze moet eindeloos veroverd worden. ( Sim. de Beauvoir )

Niets tilt een mens zozeer, al is het maar een ogeblijk boven alles uit waarin hij gekerkerd zit, als échte bewondering. ( T. Carlyle )

Je moet niet vragen: ' Wat is de zin van het leven? ' maar: ' Heb ik zin in het leven? '. ( Jac. van Hattum )

De rede kan zich niet redelijker betonen dan door af te zien van te redeneren over dingen die boven de rede uitgaan.
( Sir Philip Sidney )

ROZENKNOP ( Alice Nahon )

'k Hou niet van volbloeide roze,
die heur hart heeft uitgezeid,
die bij 't oopnen
van heur broze weelde,
d' eerste stervenstrane schreit.

'k Zie ze liever wachtend dragen,
wat een knop niet openwoelt:
't stil gesluimer
van zo teer verlangen,
dat een and' re roos het voelt...

Want, door elk geluk moet schreien,
schemering van droefenis...
Als een liefde,
die door bei geweten,
nog onuitgesproken is...

Liefde, hou me lang verborgen
't schroeien van uw pracht' ge gloed;
't is de passie
van het zonne-zoenen,
die een roze sterven doet...

LEEG... ( Pierre De Paepe )

De nevel is de stad.
Verkild en klam
de aarzelige torens.
Alleen waagt zich tot ons
het droefzoete gezoem
van de motoren.
Waarheen verlieten ons
de hoge kinderstemmen,
het geschater en getier,
de lachstuip, het gegiechel,
het kletteren van stappen
en van de meeuwen het gekrijs?
Noch schip, noch zeil, noch mast
verglijden langs de kade.
Dof, wezenloos,
zonder elkaar te zien
ijlen de één doorheen de ander,
grijzige wandelaars
zonder verlangen,
zonder weerzin,
een doel van vaagheid tegemoet.
En de terrasjes liggen leeg...

JIJ DIE BENT... ( Carlos Desoete pr. )

Jij die bent: ' Ik zal er zijn voor jou ',
Naam die zin is van ons leven,
wees nabij, wordt zichtbaar hier en nu.
Groei in ons, kom in ons tot leven.

Jij die zegt: ' de minsten zijn mijn broeders ' ,
die vanuit hun wereld tot ons spreekt,
die ons roept te zijn elkanders hoeder,
leer ons zien Jouw Licht dat openbreekt.

Jij die ziet hoe mensen worden doodgezwegen,
zonder waardigheid en zonder naam,
uitgesloten, altijd alles tegen,
Jij roept ons om aan hun kant te staan.

Jij het Woord dat in ons waar moet worden,
wij Jouw Stem voor wie geen stem meer krijgt,
Jij die hoop zijt op een nieuwe morgen,
wij het beeld van GIJ DIE LEVEN ZIJT.

DE TUIN VAN GROOT VERDRIET ( Louis Verbeeck )

Ik geef steeds rozekorrel aan mijn rozen
en water aan de treurwilg van mijn hart.
Vannacht echter vroor het weer lege dozen.
Mijn rozenbed staat kaal als een biljart.

Waarom zouden de rozen bij mij sterven ?
Ik loop voortdurend rond met mest en pot.
Wanneer het nodig was, zou ik ze zélf nog verven,
maar éér het zover is, zijn ze kapot.

Mijn treurwilg echter, die zal altijd blijven,
die oude, droeve, schrale, grijze pruik.
Want in zijn lommer moet ik verzen schrijven,
soms op mijn rug, maar meestal op mijn buik.

MIJMEREND BIJ DE ZALIGSPREKINGEN ( P. De Paepe )

Heer,
dat Gij ons wilt beminnen,
laat ons de blijheid winnen.

Gij wilt ons zalig spreken,
herstel onze gebreken.

Vergeef ons onze zonden,
herstel die gore wonden.

Vergeef een arme geest,
die toch trots is geweest.

Zalig zijn zij die nu wenen,
harten maken wij tot stenen.

Zalig prijst Gij de zachtmoedigen,
en wij zweren bij manmoedigen.

Vol honger naar gerechtigheid,
verdorsten we van broedernijd.

Zalig al wie is barmhartig,
maar we zijn nog niet goedhartig.

In Uw eenvoud spoel onz' harten,
langer gaan we U niet tarten.

Zalig zij die vrede stichten,
ruzie hoort tot onze plichten.

Beschimpt wel eens om uwentwil,
bezwijken we reeds voor een gril

Vergeef ons Heer.
Dat Gij ons wilt beminnen,
laat ons de vreugde winnen.

Over onze huidige tijd en God... ( Jörg Zink ds )

Onze huidige tijd verstikt in de problemen en talloze jonge mensen verstikken in de hunne.
Wie louter problemen ziet opdoemen, heeft geen kans van leven.
Want zijn gekniesoor en gevit helpt niet, biedt hem of haar geen frisse kijk op de wereld en de mensen. Wie zichzelf hermetisch afgrendelt, wie ramen en deuren sluit, sluit zich voor alles af en zal God niet zien, ook niet als Hij vlak langs zijn deur voorbijgaat.
Het reine hart dat God ziet zal diegene toevallen die door de wereld trekt in de verwachting God te kunnen vinden in alles wat hij maar tegenkomt.
Alles wat het hart open en gelukkig maakt, is immers God. Alles wat het leven helder en licht maakt, is spiegel en evenbeeld van God.
Onze huidige tijd gaat ten onder aan haar dadendrang. Aan haar psychische overspanning. Maar deze verkrampte handelswijze, dit verkrampte zich bevestigen en zich tegen alle gevaren wllen beschermen leidt ertoe dat de krachten afnemen in plaats van zich te vermeerderen.
Het hart raakt verlamd en is uiteindelijk ten prooi aan infarct.
Ten slotte sterft het geloof. Jezus heeft echter iets heel anders te zeggen.
Hij zegt: ' 'JE BENT EEN RANK AAN EEN WIJNSTOK, LAAT HET SAP STROMEN, DAN LEEF JE, DAN GROEIT ER IETS AAN JE.
ZONDER MIJ KAN JE NIETS DOEN. ''

TIJD OM TE ZINGEN

Leer ons wat nieuw is.
Vreugde is altijd nieuw.
Leven is altijd nieuw.

Geef ons aandacht
voor het wonder van het leven,
deemoed voor het wonder van de liefde,
geef ons honger en dorst
naar vreugde, naar geluk,
die wij altijd krijgen van U.
En zie: Gij maakt alles nieuw!
En toch wil ik de dag loven
voor het avond is.

Misschien wordt ik verraden,
misschien laat ik U of een broeder in de steek,
misschien verstikt mij de herinnering
aan een woord dat ik vandaag gesproken heb,
misschien ben ik vanavond dodelijk gewond.

MAAR TOCH WIL IK DE DAG LOVEN,
NU REEDS WIL IK DANK ZEGGEN:
DE DAG IS MIJ GEGEVEN
EN IK ZAL LEVEN, MIJN LEVEN, UW GESCHENK,
NAAR DE WET VAN DE DOORNEN EN DE ROOS.

ARMOEDE ( Luc van Brabant )

Mijn beste schoenen lopen in
en 't wintert...
Het laatste geld voor mijn gezin
vermindert...
Stelen ? Nog is 't mijn burgerlijk geweten
dat mij hindert.

De vrouw zendt me mijn wanhoop kroppen
in de straat,
en dwingt me aan élke deur te kloppen
die ik haat...
Lijk een misdadiger stuurt men mij weer
als ik om werken vraag,
en in mijn ziel rijst de onverbidlijke eer
naast hongerende maag.
Genoeg !
Aan het woord, gij lien, die preken van verzaken
voor graan-gevulde schuur.

Mijn kleintje heeft geen warme baai,
en 't wintert...
Het laatste meel in de schapraai
vermindert...
Stelen: geen burgerlijk gefleem
dat mij nog hindert...
Ik vraag niet meer, ik neem.

EEN HERDER... ( Pieter G. Buckinx )

Een herder fluit voor een verlaten kind
de hoogfluit aan de rand van de vallei.
Een hert holt langs de nacht voorbij,
de harde horens in de wind.

Dan valt met hoorngeschal
een korte knal.

- Een wolk schuift voor de maan.
De herder legt de hoogfluit neer,
en ziet de sterren aan.

Zo wordt weer alles stil en heimelik.
Twee mensenkindren vinden in één blik
het teder lichten van hun heimziek hart.

Doch diep in 't woud kreunt vreemd kreunt zacht
een hinde door de nacht.

TROOST... ( Phil Bosmans pr. )

Je kunt niet leven zonder troost !
Troost is echter geen alcohol, geen slaappil, geen spuit, die je slechts even verdoven om je daarna in een nog zwartere nacht te storten.
Troost bestaat niet in een vloed van woorden.
Troost is als een milde zalf op een diepe wonde.
Troost is als een onverwachte oase in een grote woestijn?
die je weer doet geloven in het leven.
Troost is als een zachte hand op je hoofd die je tot rust brengt.
Troost is als een zacht gelaat vlakbij van iemand die je tranen begrijpt, die
luistert naar je gemarteld hart, die bij je blijft in je angst en je vertwijfeling en die je een paar sterren laat zien.

GOUDKORREL ( Valeer Deschacht pr. )
---------------

Er zijn er zeven die iets doen.
Er zijn er twintig die discussieren
over wat de zeven doen.
Er zijn er tachtig
die de schouders ophalen,
als die zeven iets doen.
Het gebeurt dat één van de honderd
komt uitleggen aan één van de zeven
hoe hij het zou moeten doen.
Eén van de zeven
is het dan plotseling inwendig beu
maar uitwendig
behoudt hij de glimlach.
En hij zwijgt, want hij heeft niet
de gewoonte om veel te praten.
Hij heeft trouwens iets te doen.

CITATEN
-------------

Het hart is als een koning die alles weet en alles bezit;
het hoofd is slechts zijn paleis. (Dhan Gopal Mukerji )

De ander liefhebben is zichzelf de eigen tekortkomingen vergeven.
( Marie Claire Loupard )

Het gevaarlijkste van alle drugs is het succes. ( Billy Graham )

De behoefte om geluk te hebben- kenmerk van vulgaire geest.
( Albert Camus )

Liefde is een ziekte zonder dewelke men zich niet goed voelt. ( M.Grépon)

We hebben tweeduizend jaar geleefd met het gebod: ' Gij zult zorgen voor de naaste. '
Daar is weinig van terechtgekomen. De individualisatie baart ook mij zorgen, maar ik geloof dat de wal het schip zak keren.
Ik stel voor om het egoisme nog verder door te drijven totdat het omslaat in altruisme.
Als je er bv achter komt dat samenleven met anderen rijk is, en dat geldt voor
elke mens, dan zoek je aansluiting.
Pas wanneer je een rijk innerlijk leven hebt en weet wat je zelf wil, kun je er zijn voor anderen. ( Wilhelm Schmid )

Wanneer een dwaling het veld heeft moeten ruimen, begrijpen de mensen weldra niet meer, hoe men er ooit aan heeft kunnen geloven. ( C.A.Helvetius )

ZO TEDERE SCHADE ALS DE BLOEMEN VREZEN...
( J.W.F. Werumeus Buning )

Zo tedere schade als de bloemen vrezen
van zachten regen in de maand van Mei,
zo koel en teder heeft uw sterven mij
schade gedaan, die nimmer zal genezen.

Eens, toen wij na den nacht te zaam verrezen,
lagen de rozen vochtig en gebroken, ik en gij
wisten dien langen nacht den regen, ik noch gij
konden van teerheid immermeer genezen.

Gij hebt de witte en rode rozebladen
gebeurd in uwe smalle hand, - zij vielen
vochtig en sidderend weer in 't diepe gras.

Hoe zal dan 't hart van even teder schade
genezen, nu om u de rozen vielen,
nu uw handen stil zijn, diep in 't gras.

KLOOSTERKAPEL ( Alice Nahon ) - onuitgegeven -
't Licht dat komt van buiten
valt oranje en purperrood
door gekleurde ruiten;
't Lijkt wel glans van avondrood.

Ranke keersen branden,
leggen koperkleurgen schijn
op des priesters handen
die nu vroom gevouwen zijn.

Orgeltonen dalen
in akkoorden wijd en breed;
paars en roze stralen
spelen op het altaarkleed.

Door de stilte roerend
zingt een jonge zusterstem,
héél m' n ziel beroerend
het " Adoro Te " tot Hem...

'k Vouwe stil m' n handen
en 'k vergete leed en lot -,
Veilig in uw wanden
voel ik mij, o huis van God !

BIJ EEN ONGELUK !

We denken er liever niet aan, maar het kan iedereen overkomen: je krijgt een ongeluk, bent bewusteloos ( of erger ) en het urgentiepersoneel weet niet welke persoon uit die lange lijst met telefoonnummers in je gsm moet worden gecontacteerd. Daarom is het een goed idee om in je gsm een adres te vermelden onder de naam ' ICE ', ' In case of emergency '. Onder die naam sla je het telefoonnummer op van de persoon die moet worden gecontacteerd in geval van nood.
Wenst u meerdere nummers op te slaan, dan gebruikt u ' ICE1, ICE2, ICE3 '.

GULDEN LEEFTIJD

Gulden Leeftijd ( G.L.) werd in Frankrijk gesticht in 1962 onder de naam'Vie Montante ' en wordt gedragen door leken.
De beweging startte in Vlaanderen in 1975. Ze is wereldwijd verspreid. G.L. wil zijn leden helpen om een beter inzicht te krijgen in het geloof, de beleving ervan te verdiepen en de individuele dienstbaarheid te bevorderen.
Een beweging voor wakkere gelovige senioren die de herfst van hun leven zin willen geven.

OPGELET ! VANAF HET NIEUWE WERKJAAR ( september 2009 ) WIJZIGT DE NAAM 'GULDEN LEEFTIJD ' IN ' ADEM-TOCHT ', EEN MEER DYNAMISCHE BENAMING WELKE ONZE BEWEGING NOG MEER WIND IN DE ZEILEN ZAL GEVEN !

IK WENS JE... ( Julien van Remoortere )

dat God iedere dag glimlachend op je neerkijkt...

... en dat Hij daarbij geregeld zijn hoofd
zal schudden, mompelend in zijn baard:
'' Hoe ouder, hoe zotter '',

dat het voornaamste dat je nalaat zal zijn:
een spoor van goedheid

dat je nog steeds met hart en ziel
plannen zal blijven maken voor de toekomst

dat je de groei en de bloei van je
achterkleinkinderen nog zal mogen beleven

dat je bij ieder feest in de bloemen
wordt gezet, want je hebt het verdiend

dat je nog héél lang plezier zal mogen
hebben van je wandelschoenen

dat het je nooit zal mogen ontbreken
aan alles wat je nodig hebt, ook al is
dat nog zo weinig geworden

dat je in liefde, begrip en wijsheid onze
familie steeds bij elkaar zal kunnen houden

nog lange jaren een kloeke stem om
ons de liedjes van vroeger voor te zingen

dat je voortdurend nieuwsgierig zal mogen
blijven omtrent alles wat je nageslacht uitspookt

... en dat, wanneer de dood ons ooit
scheidt, je iedere dag op de uitkijk zult staan
om ons bij onze laatste sprong,glimlachend op te vangen.

ZO ZONG DE BLOEM IN DE VAAS ( Alice Nahon )

Ik ben een bloem van 't veld.
Wie droeg mij mee ter stede
waar 'k nooit of nooit meer bidden zal,
'lijk ginder in het rustig dal,
mijn simpele bloemgebeden.

Ik sta hier in dees mooie vaas,
zo triestig te verwelken,
gij hebt mijn herte zeer gedaan.
Ach mensen, zult gij nooit verstaan,
de taal van bloemenkelken?

Ik ben een bloem van 't veld.
Voor mij geen tuin, geen snoeien,
geen prachtige vaas die mij omknelt,
maar laat mij ginds, in 't vrije veld
bij d' andre bloemen bloeien.

En ben ik uitgebloeid,
ach, laat mij daar verslensen
en luister naar mijn leste zang,
ik ben zo bang, ik ben zo bang,
te sterven bij de mensen...

IK KAN JE NIET LEREN... ( Kahlil Gibran )

Ik kan je niet leren hoe je met woorden bidden moet.
God luistert niet naar je woorden, tenzij Hij ze zelf door je lippen spreekt.
En ik kan je niet het gebed van zeeên en wouden en bergen leren.
Maar jij die uit de bergen en de wouden en zeeên geboren bent, kunt hun gebied in je hart vinden.
En indien je luistert in de stilte van de nacht, zul je hen in stilte horen zeggen: " Onze God, die ons gevleugeld zelf bent, het is Jouw wil die in ons het willen wekt.
Het is Jouw verlangen in ons dat hunkert.
Het is Jouw drang in ons die onze nachten, die de Jouwe zijn, wilt doen verkeren in dagen, die ook de Jouwe zijn.
Wij kunnen Je niets vragen, want je kent onze noden, voor zij in ons geboren worden.
Je bent wat wij nodig hebben; en ons méér gevend van Jezelf, geef je ons alles. "

BIJBELTEKST UIT ' PREDIKER ' 3, 1-11 ( beknopte hertaling )

Alles gebeurt op uur en tijd,
Zo gaat dat in de wereld wijd:
Geboren worden en de dood,
Overvloed en ook diepe nood.

Er is een tijd van tederheid
En ook een tijd van eenzaamheid,
Een tijd van droefheid, grote rouw,
Een tijd van blijdschap, hechte trouw.

Er is een tijd van liefde en haat.
Een tijd van vrede en het zwaard,
Een tijd van spreken met veel gloed,
Een tijd ook dat men zwijgen moet.

Zo zal de mens door 't leven gaan:
Moeite en zorg zijn aards bestaan,
Geniet van al wat God u geeft,
Van hem komt wat op aarde leeft.

PAASBEZINNING ( Huub Gerits )

Zeg eens, waar heb jij de engel ontmoet
die voor jou de steen wegrolde
toen jij bij het graf stond ?

Wie was voor jou zo'n engel
die in je donkerste momenten van eenzaamheid,
angst, ontmoediging en wanhoop,
héél dicht naast je kwam staan
en luisterde héél lang ?

Je voelde zijn begrip en zijn warme hand die zei:
' Kom, Ik ga met je mee '.

Gaandeweg brak in de donkere chaos weer licht door.
Je ging weer geloven in jezelf en in het leven.

Wie was voor jou de engel die de steen voor je wegrolde
en nieuw leven mogelijk maakte ?

EN JIJ, VOOR WIE BEN JIJ DE ENGEL ?

LIEDEKEN IN MINEUR ( Aice Nahon )

Weer peins ik aan den gouden tijd
dat gij mij "zonneke " heette
en 'k voor veel mensen was
dat kind van zonneschijn.
God gaf niet iedereen
de gunst van te vergeten,
misschien, omdat herinnering
veel schoner gunst kan zijn.

Nu klinkt mij ver en vreemd de stem
van die mij " zonneke " noemen;
kan er nog zonne zijn
waar 't voor den avond luidt ?
God gaf niet elke plant
de pracht van zonnebloemen;
hij zaait in 't gers iets liefs
met name " sterrekruid ".

Wees dan een ster mijn ziel, en zing
waar gij geen zon moogt wezen,
dat stil-kristallen lied,
de sterren van de Heer.
Die laat ons hert bijwijl
in 't boek van weelde lezen,
maar schreef in droefenis
Zijn hoogste levensleer.

OP PENNEWIPS PLEK ( Ed Leeflang )

Waarom de wind zo boos is
weet ook zij niet, evenmin
waarom de vaders weggaan
en de moeders weer zijn opgenomen.

Ze raapt veel op.

Ze zegt: dit is mijn lievelingsmuziek
en laat het horen.

Ze zingt dwars door de klas: waarom
is het hier zo druk.
Ik praat mezelf een ongeluk.

Ze moeten lachen.

Wie het bangste is
om weer naar huis te gaan
mag helpen opruimen;
dan valt de avond minder
plompverloren.

Al haar lesstof is geordend
om de vraag, op geen examen
ooit gesteld: hoe leer je ze
vergeten dat ze in verkeerde
plannen zijn geboren.

FEBRUARI ( Kristel D'huysser )

Wat dappere krokussen
priemen naar boven
en richten hun kelkje naar de waterzon.
Die harde klonter aarde
houdt hen niet meer tegen,
ze hebben licht gevoeld
en kunnen hopen.

En ook mijn hart hoopt met hen mee
en bloeit voorzichtig open,
heel schuchter nog.
Bang nog voor de noordenwind,
die alles plots wegmaaien kan,
ineenkrimpen laat
dat eerste, tere, dappere blad.

De wind
neemt herfstresten met zich mee
en strooit de lege luchten vol
met zin en zucht naar lentelucht.
Waar blijf je toch ?

DE ROZEN ( Kees Stip ) -1970-

Je opende de openslaande deuren:
het leek of met de rozen rond het gras
het paradijs teruggewonnen was,
alleen met nog meer kleuren en geuren.

Wie dit gekend heeft moet maar niet meer zeuren.
De dagen van de rozen zijn zo ras
vervlogen dat ik ze na jaren pas
weer dromen kan in geuren en in kleuren.

Door rozegeur word ik met open ogen
nog mooier dan door maneschijn bedrogen,
en snuif ik diep en doe mijn ogen dicht
dat gaat mijn neus, ontsnapt uit mijn gezicht,
de hortus op en wandelt door de tijd
een weg terug die over rozen leidt.

DE BEKORING VAN JEZUS IN DE WOESTIJN.

Gij komt van ver...
vanuit de tover in woestijnverhalen
waarin de duivel nog de hoofdrol speelt,
komt Gij tot ons een Woord van leven.

Het brood van elke dag
kan hard worden als steen,
als het zonder liefde wordt gegeten.

Succes, applaus en lukken in het leven,
kan loodzwaar op de schouders wegen
als het met leugens wordt doorweven.

En ook het geld,
de zilveren gesel van de wereld,
houdt zoveel mensen onderdrukt
en in moderne slavernij.

GIJ KOMT VAN VER...
VANUIT DE TOVER IN WOESTIJNVERHALEN.
GIJ KOMT TOT ONS,
EEN WOORD OM VAN TE LEVEN.

HEBBEN en ZIJN ( Eduard Hoornik )

Op school stonden ze op het bord geschreven,
het werkwoord hebben en het werkwoord zijn;
hiermee was tijd, was eeuwigheid gegeven,
de ene werklijkheid, de ander schijn.

Hebben is niets. Is oorlog. Is niet leven.
Is van de wereld en haar goden zijn.
Zijn is, boven alle dingen uitgeheven,
vervuld worden van goddelijke pijn.

Hebben is hard. Is lichaam. Is twee borsten.
Is naar de aarde hongeren en dorsten.
Is enkel zinnen, enkel botte plicht.

ZIJN IS DE ZIEL, IS LUISTEREN, IS WIJKEN,
IS KIND WORDEN, EN NAAR DE STERREN KIJKEN,
EN DAARHEEN LANGZAAM WORDEN OPGELICHT.

WAT ROZEN VERLANGEN... ( Rainer M. Rilke ) -1875-1926-
( Das Rosen-Innere )

Steeds verder willen rozen zich verspreiden,
bedwelmen door geuren die voorbij gaan zweven.
In het meer van deze rozen, onbezorgd en verheven,
hemelen die zich spiegelen, zich wentelen, of beide.

Zie, hoe spontaan rozen zich aan het lot overgeven,
alsof een brutaal schuddende hand ze nooit doet beven.

Volgroeide rozen willen zich steeds breder ontplooien,
ze ademen zich uit en laten zich verstrooien,
verspreiden met de wind een zalige geurenstroom.
Dichter en dichter wordt 's avonds hun heerlijk geurgordijn.
De jonge zomer wordt zowaar één reuzeschrijn,
het rozenpark één groot tabernakel, temidden van mijn droom.

OP GUNSTIG TOEVAL VERTROUWEN ( Pedro Salinas ) -1891/1951-
( Antologia del Grupo poético de 1927 )

Wat op papier staat, al heeft het kracht van wetten,
vertrouw ik niet. Want geschreven, gezette
eigen dromen zijn als rozen van papier,
zo vaak vervormbaar als een ongewerveld dier.

Op mooie echte rozen vertrouw ik evenmin,
al zit de dauw, de zon en 't licht er stralend in.
Want zijn deze kinderen van verfijnde kweek
niet iets wat ooit op geur- en oogverblinding leek ?

Ik schenk in 't leven wél vertrouwen
op wat niet zo maar is in te bouwen
- en 't lijkt een sleutel die vlot past in mijn slot-;
'k Vertrouw een open kansspel en een gunstig lot.

Uit: Aujourd'hui Dieu ( M. Neusch )

Zonder in te gaan op de verklaringen die men verzonnen heeft, stelt Christus het kwaad aan de kaak en komt Hij ertegen in opstand.
Hij verklaart niet de oorsprong ervan, maar geeft wel de uitweg aan, een
uitweg die niet zonder strijd bereikt wordt.
Zijn antwoord op de buitensporige hoeveelheid kwaad dat de wereld overspoelt en de mens dreigt te verzwelgen, is de openbaring van een God die zich met een overdaad aan liefde inzet tegen het kwaad. Daarom staat zijn naam op het kruis. En Hij is niets dan liefde.

WEINIG... ( Gery Florizoone pr. )

Heer,
lijkt mijn bidden
veel op praten,
toch is dit mijn bidden niet.

Zwijgend wil ik nader treden,
ook op zondag in de mis,
alsof mijn bidden, samen
met U, een tijdje rusten is
in Uw schoot.

Weinig woorden zijn er
om nabij te zijn:
mijn handen, mijn voeten,
een glimlach, verborgen pijn
hebben het gemaakt, al die dagen.
Ze zijn een garve,
kruid en onkruid samen,
van alle dingen, waarrond
ik ' God ' in alle talen
en tonen sprak:
van ergernis tot amen.

Bidden om de ramen van het licht,
de deur waardoor
de vrienden kwamen,
de nachten na de dagen.
Weinig meer heb ik te zeggen:
tenzij de vreugde, die mij omkleedt
op U gericht,
het zoet ervaren van het leven
en dank voor al de tijd
die Gij aan mij besteedt.

PARAFRAZEN (Fientje van den Bogaerde )

Wat ongeproefd
is schijnt me nog zo zoet.
Het mooiste voorval is voor mij
het voorval, dat nog komen moet
en 't minste maakt me blij
waarvoor de tijd moet zorgen.
Ja, de allerbeste aller dagen
blijft voor mij
de illusievolle dag
van morgen.
Hoe menigmaal heb ik de dag begroet
met de gedachte:
' Vandaag gebeurt het wonder
waar ik zolang naar trachtte '.
En gaat de zon dan onder
en is het mooi mirakel niet gebeurd,
ik heb er nooit nog om gezeurd.
Zo kan ik 't mij nog mooier dromen,
want morgen, morgen moet nog komen.

CITATEN
________

Een man heeft graag dat een vrouw juist schrander genoeg is om zijn schranderheid te begrijpen en juist dom genoeg is om hem erom te bewonderen. ( Israel Zangwill )

Je kunt de dingen pas voorspellen als ze hebben plaatsgevonden.
( Eugène Ionesco )

Elke vrouw weet wat ze wil, maar ze weet niet altijd wanneer ze het wil.
( Hans Söhnker )

Wat zouden we niet allemaal van ons leven kunnen maken indien we het ieder ogenblik werkelijk wilden leven: ik geloof dat we het dan in kleine stukjes zouden kunnen snijden: ' in dagen ', en in elk daarvan zou alles compleet zijn. ( Karl Wittlinger )

Veel inzicht van een heilige spruit voort uit zijn ervaring als zondaar.
( Eric Hoffer )

Medelijden is de ergste vijand van de liefde. ( Jan Wolkers )

STOF TOT NADENKEN... ( uit: Ce Dieu absent qui fait problème )

Je komt niet tot God van buitenaf - door bewijsvoering, argumentatie, gevolgtrekking - maar van binnenuit, door ervaring en staving van die ervaring.
Een man die verliefd wordt op een vrouw, heeft dat niet eerst overwogen, beargumenteerd en besloten, tenzij het om een verstandshuwelijk gaat. Je wordt verliefd na een bepaalde ontmoeting en ervaring en door een soort innerlijke uitbundigheid. En vanuit deze innerlijke ervaring doe je een beroep op de rede en ga je deze liefde staven, bezegelen en vorm geven...
Zo is het ook met God. Bij Hem is het geen kwestie van kennis; je bereikt Hem niet door na te denken. God is niet het Amerika van Christoffel Columbus!... We kunnen God pas leren kennen wanneer we Hem erkennen: de mens gaat geloven als hij zijn ervaringen toelaat, staaft en vorm geeft.
FRANCOIS VARONE

ONZE GROOTSTE VREES... ( Nelson Mandela / 1994 )

Onze grootste vrees bestaat er niet in dat we
ongeschikt zijn.
Onze diepste vrees is
dat we bovenmate sterk zijn.
Ons licht, niet onze duisternis,
jaagt ons het meeste schrik aan.
We vragen onszelf af " waarom zou ik briljant zijn? "
Waarom zou ik het eigenlijk niet zijn?
Je bent een kind van God.
Je nietig voordoen helpt de wereld niet vooruit.
Het is helemaal niet verstandig om ineen te krimpen
opdat de andere mensen rondom jou zich niet onveilig
zouden voelen.
We werden geboren om de glorie van God,
die in onszelf steekt, kenbaar te maken.
Ze is niet alleen aanwezig in sommigen onder ons,
maar in iedereen.
En als we ons eigen licht laten schijnen,
geven we andere mensen onbewust
de toestemming om het ook te doen.
Als we bevrijd zijn van onze angst,
zal onze aanwezigheid automatisch anderen bevrijden.

SCHAAMRODE ROOS ( Robert Burns / 1759-1796 )
- A red, red rose -

Mijn liefde voor jou is een schaamrode roos,
pas ontloken, als lente, belofte voor harmonie.
Mijn liefde, volmaakt sonore melodie.
Jij bent voor mij oneindig vlekkeloos.

Zo helder als gletjerwater uit de bron,
zo diep is mijn liefde voor jou.
Eeuwigdurend moet het, zoals ik van je hou,
langer zelfs dan men zeeën droogleggen kon.

Tot zeeën droog staan, zware stormen razen,
rotsen smelten door de zon,
en nog meer wou ik dat ik van je houden kon,
tot al het duinenzand is weggeblazen.

Het ja je goed, mijn enig zieleheil,
het ga je goed, ondanks vaarwel voor lange tijd.
Terugkomen zàl ik, je raakt mij nooit meer kwijt,
al was de afstand méér dan twintigduizend mijl.

ALS EEN BERG... ( N. Littlebear )

Niemand kan de oceaan terug duwen.
In golven zal ze weer oprijzen.
En niemand kan de wind weerhouden te blazen,
een ziel beletten te groeien.

Iemand kan mijn stem doen ophouden
te zingen.
Maar het lied zal leven, verder en verder.

Niemand kan een vrouw beletten te voelen
dat ze moet oprijzen als de zon.
Iemand kan de woorden die we spreken
verdraaien.
maar de waarheid zal leven, verder en verder.

Je kan de geest niet doden.
Ze is als een berg,
oud en sterk; ze leeft, verder en verder.

IK, DE ROOS... ( Rafael Alberti ) 1902-1975
( El testamento de la rosa )

De natuur bleek voor mij geel te hebben gekozen.
Het had ook wit kunnen zijn, rood, paars, of roze.

Ring-ring. Een belletje ging: Hallo. Wie daar?
- De zon - Laat ze binnen. het overkomt je soms, zomaar, niet waar...!
De zon kwam in mij, ik voelde me in een sprookjestafereel,
een dame in volle bloei, meer gouden roos dan geel.
Wat 'n dageraad ! Hoe zalig is nu mijn leven !
Ik zou aan iedereen van alles willen geven.

Ring-ring. Wie daar ? zo riep ik vlug.
- De honingbij - Kom binnen. Wat wil je ? En wat krijg ik terug ?
Zoenen en zuigen. Starten. Zalig ! Doe voort ! Vooruit !
Mijn honing kwistig in de zengende zon. Gloed over mijn huid.

Ring-ring. Hallo ? - Hier meldt zich de verkoelende wind -.
Met jou wil ik dansend overal heen, mijn kind.

Maak elk bloemblad tot vleugel. Open een deur.
En overal liet ik mijn feestelijke geur.
Ik vloog als een schip, sneller dan ik kon.
Mijn kelk als een vleugelboot. We vlogen recht naar de avondzon.
Ik vlieg, en fonkel als ster aan de hemel.
Een trillende ster, vol innerlijk gewemel.

- Een ster - belde aan, mocht binnen, bleek, verlegen.
Ze begon te huilen, eerst druppels dauw, dan mist, dan regen.
Ik huilde mee. Mooie gele roos. Hoe mooi mijn leven.
Ik schonk al mijn honing. Heb al dansend mijn geur gegeven.
Onder de sterren gaf ik mijn tranen, mijn angst, mijn beven.

Ze zullen nooit meer wenen om haar, pas nog zo uitverkoren.
Een andere gele roos verschijnt beslist bij 't ochtendgloren.
Laat 't komend zonlicht ze tillen als fris-jonge bruid.
Een nieuwe morgen wordt het en een nieuw geluid.

EEN LIEDJE VAN HET WATER ( Ida Gerhardt )

Ik lag de lievelange dag
tussen het bloeiend fluitekruid;
er zweefde een liedje voor mij uit,
nu hoort maar wat ik zingen mag:

Wie nooit de lieve lange dag
bij 't spiegelklare water lag,
zijn uur is kort, zijn vreugd heeft uit-,
want nimmer zag hij wat ik zag
tussen het bloeiend fluitekruid.

Wie naar het klare water gaat
hem zullen de ogen opengaan,
want zeker zal hij hier verstaan,
geknield tussen wat groeit en leeft,
hoe God het schoonste zingen geeft
bij water, bloeiend kruid en riet
om niet !

PRIJS DE HEER ( Psalm 104, 1-4, 10-15 )

Prijs de Heer, mijn ziel.
Heer, mijn God, hoe groot bent U.
Met glans en glorie bent U bekleed,
in een mantel van licht gehuld.

U spant de hemel uit als een tentdoek
en bouwt op de wateren uw hoge zalen,
U maakt van de wolken uw wagen
en beweegt U op de vleugels van de wind,
U maakt van de winden uw boden,
van vlammend vuur uw dienaren.

U leidt het water van de bronnen door beken,
tussen de bergen beweegt het zich voort.
Het drenkt alles wat leeft in het veld,
de wilde ezels lessen er hun dorst.
Daarboven wonen de vogels van de hemel,
uit het dichte groen klinkt hun gezang.

U bevloeit de bergen vanuit uw hoge zalen,
de aarde wordt verzadigd en vruchtbaar:
gras laat U groeien voor het vee
en gewassen die de mens moet verbouwen.

Zo zal hij brood winnen uit de aarde
en wijn die het mensenhart verheugt,
geurige olie die het gelaat doet stralen,
ja, brood dat het mensenhart versterkt.

NALATENSCHAP... ( Henri Fesquet )

De nalatenschap van Jezus is niet verkwanseld of in verval geraakt, er begint integendeel nauwelijks iets door te schemeren... Maar... nalatenschap ?
De God van de Apocalyps staat voor ons, als een belofte. Hij is onze aspiratie en onze inspiratie. De kinderjaren van het christendom zijn wellicht ten einde: mensen sterven zelden in de puberteit.
De toekomst behoort aan de mensen die geloven, die ' een aanzet geven tot datgene wat komen zal '. God heeft zijn schepselen de ontstellend grote macht nagelaten om te verwezenlijken wat morgen waar zal zijn, om die ' nieuwe aarde ' zelf voort te brengen; zij kunnen het moment van de Wederkomst verhaasten door hun geestdrift of vertragen door hun lauwheid. Al naar gelang de kracht van hun hoop en hun liefde.
Het Koninkrijk der Hemelen behoort aan de vurigen van hart, die nu eens ontstuimig zijn, dan weer mild en die de ontlediging hebben gekend én iets hebben ervaren van Gods alles overweldigende Liefde.

ROEKELOOSHEID ( uit: Wijsheid in één minuut- Anthony de Mello sj )

De Meester stond er altijd op dat we zelf moesten leren - onszelf moesten onderwijzen - méér dan op het gezag van andere mensen te steunen.
Dit had natuurlijk zijn beperkingen, zoals toen een slimme jongeman ervan overtuigd was dat hij drugs moest proberen als een middel tot mystieke ervaringen - en' het risico moest nemen, want men kan enkel leren door ondervinding '.

Dat bracht de Meester ertoe om het oude verhaal van de nagel en de schroef te vertellen:

" Hier is een manier om te ontdekken of wat je nodig hebt in een plank een nagel of een schroef is: Hamer de nagel in de plank. Als daardoor de plank splijt weet je dat je de schroef nodig had. "

EVANGELIE VAN ALLEDAG, VOOR ALLEMAN. ( B.Van der Hoorn )

Toen was " zee " verblijfplaats van dood en destructie,
angstaanjagend en beklemmend.
" Zee " is nu:
lanceerplaats van leven-vernietigende raketten,
laboratorium en chemische wapens,
budget van " defensie ", kremlin, pentagon.
" Zee " is nu:
uitbuitend kapitalisme,
mensen-vertrappende dictatuur,
vrijheid-berovende politiestaat.
" Zee " is nu:
structureel geweld,
rassenhaat, uitbuiting,
onrecht, gewetensdwang.

En waar zijn Jezus' naamdragers
die zeggen: " Zwijg, wees stil. "
Toen waren het " demonen ", vele,
die de mens van Gerasa in hun greep hielden
en hem in zijn mens-zijn verminkten.
" Demonen " zijn nu de
mens-verminkende denksystemen,
sociale patronen, politieke machten.
" Demonen " zijn nu de
ontmenselijkende machten van bezitters,
van ongecontroleerde machthebbers,
van " geweld " enaars.
" Demonen " zijn nu de
ontmenselijkende machten van totalitaire systemen,
van consumptiedwang, van sexuitbuiting.
EN WAAR ZIJN NU JEZUS' NAAMDRAGERS DIE DEZE " DEMONEN " TERUGZENDEN NAAR HUN " ZEE " ?

EN JEZUS WAS EEN VISSER... ( Herman Van Veen )

En Jezus was een visser
die het water zo vertrouwde
dat Hij zo maar over zee liep
omdat Hij had leren houden
van de golven en de branding
waarin niemand kan verdrinken.

Hij zei: als men blijft geloven
kan de zwaarste steen niet zinken.
Maar de hemel ging pas open
toen zijn lichaam was gebroken
en hoe Hij heeft geleden
dat weet alleen de visser aan het kruis.

En je wilt wel met Hem meegaan
samen naar de overkant
en je moet Hem wel vertrouwen
want Hij houdt al jouw gedachten
in zijn hand.

CITATEN
________

De moeilijkheid met mensen is niet dat zij niet weten, maar dat zij zoveel weten dat niet juist is. ( Josh Billings )

Wat ieder van ons graag zou willen verzamelen: medailles zonder keerzijde.
( Otto Weiss )

Het zou een hoofdelement van de opvoeding der jeugd moeten zijn haar te leren eenzaamheid te verdragen, daar deze een bron van geluk en gemoedsrust is. ( A. Schopenhauer )

Vandaag in bloei, morgen met verwelkte bladeren; zo is het leven als een gevoelige bloem. ( Takijiro Ohnishi )

Er is niet veel kennis die macht verschaft, maar er is veel kennis die alleen door macht verschaft wordt. ( Bertolt Brecht )

ELK-ANDER WAARDEREN IN GEMEENSCHAP(G.Van Haegenborgh pr. )

Als het geven het haalt op het grijpen,
en het dienen op het heersen,
komen de armen nabij;
en als gastvrijheid, tijd en vrede
je mooiste geschenken zijn,
kijk je met ogen van bewondering naar ieder ander,
die precies ook dààrin zijn weelde vindt.

Als verzoening kostbaarder is dan haat,
en brood en water feest van vreugde worden,
als je hart aan het bidden gaat,
en vriendschap je kostbaarste parel is,
is je hart bij elk ander
die in de kern van zijn mens-zijn
vrede en eenvoud, stilte en nabijheid viert.

EVEN LACHEN...

De inbreker sluipt door de donkere huiskamer, op zoek naar een dvd-speler.
Plots hoort hij een stem: - Jezus houdt u in de gaten ! De inbreker schrikt zich een ongeluk en verstopt zich achter het gordijn. Even later probeert hij geruisloos in de richting van de keuken te sluipen, maar weer hoort hij die stem: - Jezus houdt u in de gaten ! De inbreker neemt zijn zaklamp en schijnt voorzichtig in het rond. Dan ziet hij plotseling een papegaai in een kooi, die zegt: - Jezus houdt u in de gaten ! - Dat is leuk, zegt de inbreker, een pratende papegaai ! Hoe heet jij eigenlijk ? - Mozes, antwoordt de papegaai. De inbreker lacht en vraagt: Wat voor mensen noemen hun papegaai nu Mozes ? - Dezelfde mensen die hun rottweiler Jezus noemen.

GOD ANTWOORDT JOB ( Job 38, 3-13a )

En de Heer antwoordde Job vanuit een storm. Hij zei:
Sta op, Job, wapen je;
ik zal je ondervragen, zeg mij wat je weet.
Waar was je toen ik de aarde grondvestte ?
Vertel het me, als je zoveel weet.
Wie stelde haar grenzen vast , jij weet dat toch ?
Wie strekte het meetlint over haar uit ?
Waar zijn haar sokkels verankerd,
wie heeft haar hoeksteen gelegd,
terwijl de morgensterren samen jubelden
en Gods zonen het uitschreeuwden van vreugde ?
En wie sloot de zee af met een deur,
toen ze uit de schoot van de aarde brak ?
Ik hulde haar in een gewaad van wolken
en omwond haar met donkere nevels.
Ik legde haar mijn grenzen op
en sloot haar af met deur en grendelbalk,
en zei: " Tot hiertoe en niet verder,
dit is de grens die ik je trotse golven stel. "
Heb jij ooit de morgen ontboden;
de dageraad zijn plaats gewezen,
om de uiteinden van de aarde te pakken ? "

AAN DE KLEINKINDEREN ( Dorothee Sôlle ) Prostest. theologe

We moeten leren onze dromen en verlangens
te kennen en er een naam aan te geven.
Onze verlangens worden immers door enorme
machtsapparaten beînvloed, ingekleurd en uitgebouwd.
Verlangens die niet met geld te maken hebben worden
nog nauwelijks gedeeld.
In het gebed gaat het juist om die andere,
die diepere verlangens.
Verlangens die te maken hebben met ons samenleven,
met de lucht die jullie, mijn kleinkinderen, zullen inademen,
met mijn broers en zussen die honger hebben en niet naar
school kunnen; en ook met die andere familieleden,
de bomen.
( uit een brief aan haar kleinkinderen, kort voordat ze eind april 2003 overleed. )

OPLETTEN GEBLAZEN !!!

Goede, automatische reflexen kunnen ons flink helpen, maar we moeten ze wel eerst correct aanleren. Enkele voorbeelden zijn:

- Ik kijk altijd of ik de huissleutel op zak heb en niet binnenin op de deur laat steken voor ik de woning verlaat.

-Ik controleer altijd of alle deuren gesloten zijn voor ik ga slapen.

-Ik kijk altijd eerst naar links en rechts voor ik de straat oversteek.

-Ik controleer altijd of de versnelling van de auto in neutraal staat voor ik de auto start.

- Ik onderbreek de stroom voor ik een herstelling uitvoer.

- Ik trek altijd veiligheidshandschoenen aan voor ik scherpe voorwerpen vastneem.

BEZINNEND VERHAAL : ' COMPANE ' Manu Verhulst pr

In het boek van Ignazio Silone, " Het graan onder de sneeuw ", wordt het verhaal verteld van Pietro Spina die in volle fascistische periode moet onderduiken en een toevlucht zoekt in een verlaten stal. Daar wordt hij ontdekt door Infante, de doofstomme van het dorp. Die verraadt hem niet, maar komt hem elke avond gezelschap houden. Pietro ondervindt dat Infante niet helemaal doof is. Eigenlijk kan hij niet spreken omdat er zich nooit iemand mee bezighield om hem het spreken aan te leren. Pietro leert hem een eerste woordje uitspreken: " pane ", brood. Zij delen het met elkaar. Daarom volgt een tweede woord: " compane ", mensen die met elkaar het brood delen. Als de doofstomme de muizen aan dezelfde kruimels ziet eten, kan hij het ook duiden: " compane ", wijst hij. En hij lacht zijn tanden bloot. Hij weet nu wat maaltijd is: mensen die elkaar vertrouwen en dus samen eten. Infante zou ons een les kunnen leren. Wij zijn de échte zin van maaltijd verloren...

CHILEENS AVONDGEBED / Jozef Quadflieg

Heer, zegen de aarde waarover de duisternis valt,
zegen de steden en het platteland,
de rijken, opdat ze edelmoedig zijn,
de armen, opdat ze elkaar beminnen.
Ja, zegen vooral de armen, mijn God.
Verwijder de onenigheid tussen de gehuwden,
breng vrede onder broers en zusters.
Maak dat dit uur waarop kleinen en groten samenzijn
voor ieder gelukkig weze, opdat niemand van hen U beledige, maar allen U zegenen.
Ik bid tot U in naam van hen die vanavond niet zullen bidden.
Ik bid tot U in naam van hen die U nog niet beminnen.
Moge hun leven beter en minder hard zijn. Amen.

Ze waren met z'n drieën: Iedereen, Iemand en Niemand. Op een dag moest er iets belangrijks gedaan worden. Iedereen dacht natuurlijk dat Iemand het wel zou doen. En hoewel Iedereen er toe in staat was, deed Niemand het. Zo kwam het dat Iedereen boos werd. Het was toch de taak van Iedereen, en nu had Niemand het gedaan. Iedereen dacht dat toch wel Iemand het had kunnen doen, maar Niemand had zich gerealiseerd dat niet iedereen het wilde doen. Aan het einde van de zaak beschuldigde Iedereen iemand omdat Niemand deed wat Iedereen had kunnen doen.

GEBED ( Anton van Wilderode pr. )

Gij kent mijn dood al, God - laat mij niet weten
waar hij mij vinden en verrassen zal,
laat mij nog slapen en de dag vergeten
die met zijn zorg mij morgen overvalt.

Want er ligt water meterdiep te zwijgen
tussen de huizen waar de herfst begint,
en ieder ogenblik, dat ik moet krijgen
genadig uit uw hand, kan mij bedreigen
en iedere kiem van ziekte zaait zich blind.

Hoe sterk mijn hart is, God, voor een lang leven,
hoe sterk de ader die mijn bloedstroom tilt,
of mijn verstand niet voortijds zal begeven
voor ik mijn laatste blad heb volgeschreven:
Gij weet het, God, maar zwijg, om mijnentwil.

Soms loop ik van een vreemde wind bewogen
tussen de lichamen der mensen door
gelijk een kind met ingeslapen ogen,
ik stoot me niet, val niet, wordt niet bedrogen
omdat ik U binnen mijzelven hoor.

Blijft Gij daar, God, blijf Gij terwijl mijn voeten
geduldig en gehoorzaam op hun reis,
terwijl mijn handen maken wat zij moeten,
terwijl ik lachen zal, lezen en groeten -
tot in het paradijs.

DE WERELD DIE WIJ WILLEN... ( Anton van Wilderode pr. )

De wereld die wij willen draagt geen wapens,
verdeelt zich niet in toegeruste legers
met het verbitterd bliksemen van leuzen.

De wereld die wij willen is een vrede
die zonder wrevel over het verleden
het doek haalt van vergeven en vergeten.

De wereld die wij willen is een landschap
dat onbeschadigd neerligt in de zomer
verzonken in de spiegels van zijn stromen.

De wereld die wij willen is de gave
van gras en brood, van appelen en water,
gezondheid die men eet en die men ademt.

De wereld die wij willen is een Vlaanderen
verlost van velerlei onvrijheid en bevoogding,
weer vaderhuis voor zijn verstrooide kinderen.

De wereld die wij willen is Europa
uit zoveel eeuwen ongeduld verzameld
en toegezegd aan wie geen wanhoop kennen.

De wereld die wij willen is de wereld
ons tot verzadiging ten deel gegeven,
tot overmaat en lieflijkheid van leven.

HET WOORD... ( Pierre De Paepe )

Veel wordt gezegd,
en meer, gelukkig, nog gezwegen.
Het woord wordt moe.
Het heeft meer kloof geslagen
dan mensen ooit verenigd,
en het is moe.

Het was ontstaan
om hun de kans te geven
elkaar te wenken
tot elkaar door te dringen,
mekaar volkomen te begrijpen.
Het is daartoe te arm gebleken.

Maar waar het niet was voor bedoeld,
voor wanbegrip,
belediging,
krakeel
en stuntelige interpretaties,
loopt het van rijkdom over.

Middenin dat conflict
tussen wat niet
wel te bereiken
en toch wat
niet te bereiken,
werd het zo moe, doodmoe.

DE TUIN VAN GROOT VERDRIET ( Louis Verbeeck )

Ik geef steeds rozekorrel aan mijn rozen
en water aan de treurwilg van mijn hart.
Vannacht echter vroor het weer lege dozen.
Mijn rozenbed staat kaal als een biljart.

Waarom zouden de rozen bij mij sterven?
Ik loop voortdurend rond met mest en pot.
Wanneer het nodig was, zou ik ze zélfs nog verven,
maar eer het zover is, zijn ze kapot.

Mijn treurwilg echter, die zal altijd blijven,
die oude, droeve, schrale, grijze pruik.
Want in zijn lommer moet ik verzen schrijven,
soms op mijn rug, maar meestal op mijn buik.

SCHUILEN BIJ BLIKSEM !!!

De bliksem slaat vaak in op het hoogste punt in een landschap, vooral als dat een spitse vorm heeft en van metaal is gemaakt. De veiligste plaats tijdens een onweer is dan ook zo ver mogelijk weg van het hoogste punt. Ga zeker nooit onder een boom schuilen. De best plaats is de auto of een gebouw. Als daar geen mogelijkheid toe is, maakt je dan zo klein mogelijk door op je hurken te gaan zitten met je voeten dicht bij elkaar en je hoofd zo diep mogelijk naar beneden. Houdt het kontakt met de aarde zo klein mogelijk. Blijf minstens drie meter uit de buurt van metalen masten en afrasteringen.

CITATEN
----------

Mensen die in het leven omhoog willen klimmen, moeten vooral goed kunnen kruipen. ( C. Buddingh )

Helaas ! Men ziet altijd weer, dat de kleinen boeten voor de dwaasheden der groten. ( Jean de la Fontaine )

Lieg niet. Dan liegt ge genoeg. ( Bertus Aafjes )

Wees zuining met papier, want papier is geduldig en het geduld schijnt op te raken.

Er zijn mensen in de wereld die zo arm zijn dat God hun niet kan verschijnen tenzij in de vorm van een brood. ( Gandhi )

De werkelijkheid van het leven kent geen grote of kleine dingen. Alle dingen zijn gelijk in waarde en belangrijkheid ( Oscar Wilde )

In alle menselijke handelingen speelt toeval een groter rol dan besluitvorming. ( André Gide )

VADER (Gery Florizoone pr. )

Vader van alle mensen
in Uw bejaarden
groeit steeds meer
Uw gezindheid.

In hun troon van rust
hebben wij jarenlang
de oudjes denkend geweten.

Rond drie dingen
liepen hun dagen langzaam
uit de hand:
de goede oude tijd,
de herinneringen
en, onafgebroken, hun gebeden.

Altijd speelden wij
als kinderen door hun woorden
en keken wij tegen hun glimlach aan,
alsof zij iets wisten,
dat wij niet konden raden.

Pas toen zij zijn heengegaan,
is het ons duidelijk geworden
dat in een vader en een moeder,
verschrompeld door het leven,
Gij, God,
meer in hun wijsheid
en hun hart, met de jaren,
dan met ons zijt doorgegaan
en dat wij nog veel
moeten laten varen.

God, leer mij écht
Vader tot U zeggen.

GEBED ( ingekorte homilie van Martin Luther King op Kerstdag 1967 )

Vader in de hemel,

ik koester een droom dat de mensen op een dag zullen opstaan om als broeders samen te leven.
Ik koester een droom dat op een dag de rechtvaardigheid
en de rechtschapenheid zullen vloeien als een machtige stroom.
Ik koester een droom dat in alle landen, mensen rechtvaardig handelen, de barmhartigheid liefhebben en nederig de wegen van God behandelen.
Ik koester een droom dat op een dag de oorlogen ten einde zullen zijn,dat de volkeren niet meer zullen opstaan tegen de volkeren.
Ik koester een droom dat we met dit geloof zullen in staat zijn om nieuw licht te brengen in de duistere kamers van het pessimisme.
Met dit geloof zullen we de dag kunnen verhaasten waarop er vrede op aarde zal heersen en goede wil tegenover de mensen.
Het zal een glorierijke dag zijn, de morgensterren zullen te zamen zingen en de zonen Gods zullen kreten van vreugde slaken.
DAN ZAL UW KONINKRIJK OP AARDE GEVESTIGD ZIJN.

BIJ EEN OVERLIJDEN ( enkele teksten )

Wanneer ik de leeuwerik zie bewegen,
zijn vleugels van vreugde en naar de zon vliegen,
zichzelf vergetend en vallend
In het geluk dat door zijn hart stroomt.
O, wat benijd ik dan
alle wezens die ik gelukkig zie;
ik ben verbaasd dat
mijn hart niet smelt van verlangen.

CECILIA ( tekst en muziek: Jeroen en Stijn Bonjean )

My own pour of rain
Hanging over black days
My own pour of rain
Running through your veins

I wish it goes away
A break
Another day

Drinking pour and rich
It's running through the mind
I serve the angel
I serve the witch
You're going down all the time
Silence I don't care
It's running through the mind
I will never go out there
You're going down all the time

I wish it goes away
A break
Running...
Another day
You're going down all the time
I wish it goes away
Running...
A break
Running...
Another day
You're going down all the time
You're going down all the time

It's running through the mind
My own pour of rain
It's running through the mind
Hanging over black days
It's running through your mind
My own pour of rain
Running through your veins.

WOORDSPELINGEN

Met alle geweld een vredesmissie willen uitzenden.

Een spook dat geestig probeert te zijn.

Dood neervallen bij een belastingaanslag.

Je schouders ophalen bij de gevonden voorwerpen.

Je neus ophalen bij een plastisch chirurg.

Een suïcidale boom die ermee wil kappen.

Aan een slotenmaker vragen of hij ook vijvers maakt.

Een chirurg die aan zijn patiënt gehecht is.

Een hartpatiënt zeggen dat er iets niet klopt.

In het asiel vragen om een kat in de zak.

Een bekeerde kannibaal die alleen nog maar vruchtvlees eet.

In de dierenwinkel vragen of ze ook vreemde vogels verkopen.

Een violist die met de eer gaat strijken.

UIT: VERTICALE POEZIE ( Roberto Juarroz )

Oefeningen in toenadering.
Wij weten niet tot waar
en misschien ook niet vanwaar.
Misschien zijn we het vergeten.

De ene keer voelen wij ons
als een marionet
met doorgeknipte draden
zwaaiend in de leegte
amper ondersteund
door een enkel woord
dat kapot slaat bij een windvlaag.

Maar de andere keer krijgt de leegte
de dichtheid van een lichaam
en aanvaardt ze dat woord
draagt het zoals de eerste boom
zijn eerste vrucht droeg
en ook zijn eerste vogel.
Dan zijn wij geen marionetten meer.

CITATEN
-------------

Men moet zijn hoofd niet in zijn hart hebben noch zijn hart in zijn hoofd. ( J. Roux )

Niemand is zo oud, dat hij niet denkt nog een jaar te kunnen leven.(Cicero)

Vaak verliefd worden op het eerste gezicht is geen geval voor psychoananalyse maar voor de opticien. ( Paul Hubschmidt )

Op je lauweren rusten is net zo gevaarlijk als uitrusten tijdens een wandeling in de sneeuw. Je dut in en sterft in je slaap.
( Ludwig Witgenstein )

Overmatige bescheidenheid is vaak niet meer dan verkapte afgunst.
( Bertrand Russell )

Hou van de mensen zoals ze zijn. Er zijn er geen andere.
( Phil Bosmans )

Alles zegt weining, maar niets, niet genoeg. ( H.C. Pernath )

Zeg toch niets steeds vrijheid, als je vrijblijvendheid bedoelt.

Men kan altijd goed zijn voor mensen om wie men niets geeft.
( Oscar Wilde )

Men behoeft niet te stelen om een dief te zijn. ( Jan Greshoff )

UIT: PREDIKER ( 3, 1- 11 )

ALLES GEBEURT OP UUR EN TIJD,
ZO GAAT DAT IN DE WERELD WIJD:
GEBOREN WORDEN EN DE DOOD,
OVERVLOED EN OOK DIEPE NOOD.

ER IS EEN TIJD VAN TEDERHEID
EN OOK EEN TIJD VAN EENZAAMHEID.
EEN TIJD VAN DROEFHEID, GROTE ROUW,
EEN TIJD VAN BLIJDSCHAP, HECHTE TROUW.

ER IS EEN TIJD VAN LIEFDE EN HAAT,
EEN TIJD VAN VREDE EN HET ZWAARD,
EEN TIJD VAN SPREKEN MET VEEL GLOED,
EEN TIJD OOK DAT MEN ZWIJGEN MOET.

ZO ZAL DE MENS DOOR 'T LEVEN GAAN:
MOEITE EN ZORG ZIJN AARDS BESTAAN.
GENIET VAN AL WAT GOD U GEEFT,
VAN HEM KOMT WAT OP AARDE LEEFT.

CITATEN
----------

De eenheid van de dynamische dynamiek tussen de 2 elementen het Ik en de wereld is het leven. ( José Ortega Y Gasset )

Wie een goede mop vertelt is altijd verplicht naar een flauwe te luisteren. ( Kim Hubbard )

Er is veel verstand nodig om sommige dingen onbegrijpelijk te vinden. ( C.J. Wijnaends Francken )

Kleine bijgelovigheden zijn spinnen van de geest. Pas op ! Veeg ze weg of ze zullen haar verstikken.( Logan Pearsall Smith )

De ergste tragedie is dat je bewondert wordt omdat je niet begrepen wordt. ( J. Cocteau )

Niet alles wat geteld kan worden telt, en niet alles wat telt kan geteld worden.

LEVEN IN GELOOF ( Loed Loosen )

Leven in geloof is wat anders
dan altijd opgetogen zijn.
Vaak is het vooral: toch maar doorgaan,
ook als je weinig resultaten ziet.
Het uithouden met jezelf en met elkaar,
ook als je veel ziet mislukken.
Toch doorgaan
ondanks alles wat verdrietig maakt.
Trouw blijven
aan wat ons werd toevertrouwd.

Je ziel niet laten verbitteren,
maar het goede in elkaar behoeden.
Onze teleurstellingen niet koesteren,
maar het uithouden in geduld,
als een wachter in de nacht,
die de onbegrijpelijkheid van wat gebeurt
doorstaat, ook het onbegrijpelijke van God.

Vasthouden aan de hoop
dat er telkens iets nieuws kan groeien.
En dat mens-zijn toch mogelijk is.

Vasthouden aan het geloof
dat op deze vreemde aarde
zoiets ongehoords als liefhebben
toch gebeuren kan.

EN DE VERWONDERING GAANDE HOUDEN.

UIT DE BIJBEL ( Rom. 8,38-39 )
Wat zou ons van Gods liefde kunnen scheiden ?
Wij zien hoe deze wereld op haar einde afsnelt -
maar scheidt dat ons van Gods liefde ?
Wij zien geen uitkomst - maar berooft dat ons van Gods liefde ?
Kunnen vervolgingen ons van God scheiden ?
Of honger ?
Of als wij een weerloze prooi van het gevaar zijn ?
Of als men ons ombrengt ?

Voorwaar, ik weet
dat niets ter wereld ons kan scheiden van Gods liefde.
Of wij nu sterven, verlamd zijn door vertwijfeling,
in Gods liefde zijn en blijven wij.
Of de wereld nu vol is van onzichtbare machten,
die ons ten dode voeren, die wij niet kunnen weerstaan?
of nu de geschiedenis voortwentelt in de angstige
dwaasheden van de mensen,
WIJ BLIJVEN IN GOD EN NIETS KAN
ONS VAN ZIJN LIEFDE SCHEIDEN.

IN MEMORIAM MATRIS ( Gabriël Smit )

De wind begint aan mijn ramen
van u te praten en lantarenlicht,
bewogen door schichtige, dode blaren
verbergt bijna uw goed gezicht.

Het is winter, de aarde ligt naakt
en verlaten onder de scherpe regen.
De dood heeft alles dicht gemaakt
en een ander doel gegeven.

De dood, die het zaad omsluit,
grimmmig en hard, heeft uw ogen
gebroken - het licht is uit -
maar is nu teruggekomen.

Want wie alles wil nemen geeft altijd weer
iets terug, wat steeds zal ontvluchten.
Ik zit in de winter en ik weet: -
er zijn om ons lichte geruchten.,

stemmen, vogels, engelen, dromen,
vertrouwde geleiders van ons lot,
die de dood nog nimmer ontnomen
heeft aan wie luistert naar God.

De winter breekt door mijn ramen
en de dood vergezelt hem, bitter,
maar straks zal het zeker sneeuwen gaan en
wordt alles witter.

BERCEUSE ( Theun De Vries )

Arenden keren naar de trotse horst,
het hert naar 't helder en ondiepe water:
maar ik zal overnachten aan Uw borst.

Aan de aarde trouw zullen wij samen luisteren
hoe bruidsmuziek zich in de wind verheft
en welke tederheden bloemen fluistren:

en ook hoe van rouwende violen
de donkere geur bericht brengt van de dood
in wiens domein wij minnende verdolen -

Maar als de lucht vol warme sterren regent
zijn onze monden mild en week: ook zij
kennen het laatste lot, maar zij verzwegen 't

nu de aarde bloesemend groeit in 't zilveren licht,
Gods ogen glanzen over 't zomer worden.
Wij sluiten moede en rijk de onze dicht.

CITATEN
-------------

De hoop is als de zon die, als we er naartoe reizen, de schaduw van onze last achter ons werpt. ( Samuel Smiles )

De beloften van vandaag worden dikwijls de leugens van gisteren.
( G. Van Acker )

Zorg komt voor uit vrees en vrees komt voort uit de wolken van onwetendheid. ( Inayat Khan )

Men stelt het hart vaak verantwoordelijk voor de dwaasheden van de verbeelding. ( Lady Blessington )

Wanneer mannen alles wisten wat vrouwen denken, dan zouden ze veel meer durven. ( Pablo Picasso )

Indien je van de anderen alles moest verdragen wat je jezelf toestaat, het leven zou ondraaglijk zijn. ( G. Courteline )

Het is zeer vermakelijk hoe veel verschillende gevoelsstemmingen men op één dag kan doormaken. ( A. Lindbergh )

HET HART

Het hart is een wonderbare machine. Zij werkt dag en nacht als een pomp, die ons bloed in ons lichaam voortstuwt. Een volwassene heeft een hartslag van ongeveer 71 tot 75 slagen per minuut, een baby bijna tweemaal zoveel. Hoe kleiner het levend wezen, des te sneller klopt zijn hart: zowat 500 keer per minuut bij een vogeltje: 20 keer bij een olifant. Een volwassen man heeft ongeveer 5 tot 5,5 liter bloed in zijn lichaam: een volwassen vrouw 3,5 tot 4 liter. Dit betekent dat het hart per dag 9000 liter bloed pompt door de ongeveer 100.000 km. buisjes( aders en bloedvaten) van onze bloedsomloop.
Hoewel de hartspier bijzonder sterk is, kan ook zij defect geraken.
De moderne hart chirurgie beschikt reeds over over een groot aantal middelen om een defect hart te reparen en zelfs te vervangen. Een middel om een ziek hart te helpen is de pace-maker, die de hartslag automatisch bijstuurt.

DE REISKAMERAAD ( Ida Gerhardt )

Op een onaards uur vertrokken,
wars van alles, zonder reisplan,
elke overlegging mijdend
en mij weidend in mijn vrijheid
bij het dansen van de draden,
weet ik feestelijk in mijn jaszak
het kompas, dat onder Arkel
ik als kind eens op een morgen
heb gevonden in de wegberm.

Dat mijn trots was, dat het nog is,
dat ik Boreas gedoopt heb.
Waaraan nooit iets gemankeerd heeft.
Of ik zuidwaarts ga of zigzag,
onomkoopbaar, onverbiddelijk
richt zich de magneetnaald noordwaarts.
Eindelijk reizen wij weer samen;
twee die bij elkander horen,
twee die aan elkaar gewaagd zijn.

CITATEN
-------------

Behandel de vrouw met toegevendheid. Zij werd geschapen uit een kromme rib. God kon haar niet geheel recht maken. Wilt ge haar buigen, dan breekt ze. ( J.W. von Goethe )

De hel, dat zijn wij zelf. ( Thomas S. Elliot )

De enige taak van het hoofd is gehoorzaam buigen voor het hart. (W.B.Yeats)

Inderdaad veroorzaken juist pogingen om seksualiteit in het verdomhoekje te plaatsen, ophopingen van seksuele spanning, die geredelijk in verkrachting resulteren. ( L. Asimov )

Wat de woestijn mooi maakt, is het feit dat hij ergens een waterput verschuilt. ( Ant. de Saint-Exupéry )

In het leven van een man komt een moment dat hij boven zijn principes uit moet stijgen. ( Benj. Franklin )

Geen mens is zo geheel en al slecht, dat niet een enkel teder gevoel nog in zijn hart leeft. ( Lord G Byron )

Het verstand kent de belangen van het hart niet. ( Vauvenargues )

De ware rijkdom van een mens bestaat uit het goede dat hij voor zijn medemens heeft gedaan. ( Mahatma Gandhi )

WONDEN.... ( F. Kamphaus )

Het diepzinninge verhaal van de twijfelende Thomas vertelt ons allereerst wat geloof is. Verder dat de verrezen Heer, Gods rechterhand, dezelfde is als de aardse Jezus, de Galilese Jood, bij wie aan het kruis het leven wegvloeide uit zijn open zijde.
En tenslotte zegt dit verhaal dat die wonden,na Pasen niet verdoezeld worden maar door God gezien blijven.
God negeert die open wonden niet. Sterker, Hij maakt ze tot glorietekens.

Ook onze wonden tellen bij God, de wonden van nature meegekregen of opgelopen in ons leven, in onze liefde, in onze verantwoordelijkheden. Met al deze zonden en kwetsbare plekken mogen we naar God gaan.
Ze worden door Hem geheeld en gerespecteerd, maar niet verdoezeld, want zijn zoon en rechterhand wordt er ook door getekend.
Dit betekent iets voor onze levenshouding. " Het is menselijk wonden te hebben en kwetsbaar te zijn. Wonden kunnen iemand fijgevoeliger maken en beter doen zien. God beware ons voor de eeltlaag van de ' ongeneeslijk gezonde ' mensen, voor dat soort mensen waarbij Gods geest radeloos staat en geen toekomst vindt, omdat alles met burgerlijke zekerheden en verzekeringen is geblokkeerd.
Waar werkelijk geleeft en gewerkt wordt,waar men liefheeft en verantwoordelijkheid op zich neemt, daar ontstaan wonden.Alleen degene die in staat is met zere plekken en open flanken zichzelf te geven, zal voortgang maken op de weg van de genezing.
Hij zal de wonden van anderen helpen meedragen en aan hun genezing meewerken, in de naam van Jezus de gewonde arts. "
( uit : Sporen die blijven van Herman Thijssen c.p. )

ALS DE DIEREN MENSEN ZOUDEN ZIJN...

Als de dieren mensen zouden zijn, dan was dat erg. Heel erg.
Stel je voor:

de ijsbeer klaagt over wintervoeten,
de egel wil krabben waar het jeukt,
de huisjesslak verkiest in een flatje te gaan wonen,
de kameel schrikt zich een bult,
de vis verdrinkt in een glas water,
de uil is bang voor spoken,
de schildpad weet niet goed welk vlees ze in de kuip heeft,
de giraffe hangt het de keel uit,
het varken zit er voor spek en bonen bij,
het konijn raakt tot over de oren verliefd.

Is dat niet erg ? Stel je voor:
de leeuwerik is elke morgen vroeg uit de veren,
de regenworm bekijkt iedereen vanuit de hoogte,
de lintworm krijgt er kop noch staart aan,
de houtworm heeft last van plankenkoorts,
de hengst klaagt over nachtmerries,
de koekoek stottert van verlegenheid,
de tortelduif wordt roeke, roeke, roekeloos,
de haan is er als de kippen bij,
de bromvlieg heeft te veel noten op haar zang,
de ooievaar luistert naar bakerpraatjes.

Is dat niet erg ? Stel je voor:
de arend lijdt aan hoogtevrees,
de jachthond vertrekt op staande voet,
de veldmuis wil een uiltje vangen,
de zebra meent een streepje voor te hebben,
de mot kruipt, heel mottig, onder de dekens,
de spin zou geen vlieg kwaad doen,
de steltvogel kan zijn buurman niet uitstaan,
de koe begint zich stierlijk te vervelen,
het kalf heeft niets in de melk te brokken,
de stier heeft het alsmaar over koetjes en kalfjes.

Is dat niet erg ? Stel je voor:
de neushoorn schiet uit zijn haak,
de hen zit boze plannen uit te broeden,
de roerdomp wordt met een kluitje in het riet gestuurd,
de papegaai raakt nergens over uitgepraat,
de blauwvoet speelt mooi weer,
de mol gaat zienderogen achteruit,
de duizendpoot krijgt last van eksterogen,
de pinguin loopt met zijn ziel onder zijn arm,
de poolvos zit op hete kolen,
de olifant, bij gebrek aan olie, begint te lanterfanten.

Is dat niet erg ? Stel je voor:
de slang probeert de eindjes aan elkaar te knopen,
de straathond kijkt de kat uit de boom,
de kater knijpt de katjes in het donker,
de kat zit vol muizenissen,
de muis komt met een kater thuis van de kermis,
het nijlpaard maakt zich dik over kleinigheden,
de haas vindt het te gek om los te lopen,
de platluis neemt het niet zo nauw,
de chinchilla maakt het al te bont,
de straatmus moet het stellen met vijgen na Pasen.

Is dat niet erg ? Heel erg ?

MAAR GOED? DIEREN ZIJN GEEN MENSEN.
ZE MAKEN ZICH NIET DIK. ZE ZITTEN NIET MET MUIZENISSEN?
ZE VINDEN HET NIET TE GEK OM LOS TE LOPEN. ENZ. ENZ.
ALLEEN WIJ GEDRAGEN ONS MENSELIJK. OF NIET ?
SOMS ALL ZU MENSCHLICH, ALS JE' T MIJ VRAAGT.
WE HOEVEN WAARACHTIG DE BEEST NIET UIT TE HANGEN
OM EEN MAL FIGUUR TE SLAAN.
EN DE DIEREN, DIE ZULLEN HET NIET VOORTVERTELLEN.

CITATEN

Het voetbalstadion is de enige plaats waar je kunt brullen zonder meteen voor een popzanger te worden gehouden. ( R. Vallance )

De natuur doet niets zonder doel. ( Aristoteles )

Oude dwazen zijn dwazer dan jonge. ( F. de Rochefoucauld )

Er bestaat slechts één geneesmidel tegen grote zorgen: kleine vreugden. ( K.M. Waggerl )

Wie heldere denkbeelden heeft kan bevelen. ( J.W.van Goethe )

Rust zonder geestelijke bezigheid is de dood. ( Seneca )

Er is minder karakter nodig om de gebreken van anderen te ontdekken dan om ze te verdragen ( J. Petit-Sen )

Wat je niet weet is groter dan jezelf. ( Creolen )

Het is beter te beminnen dan bemind te worden, want dat is heel wat zekerder. ( Sacha Guitry )

HOE ONTSTAAT DE BLIKSEM ?

Bij vochtig, warm weer stijgt de lucht vanaf de aarde snel op. Ze koelt af en vormt een wolk, waarin sommige van de waterdruppels bevriezen.
Die bevroren waterdruppels, of hagelstenen, zakken naar beneden in de wolk.
Ondertussen stijgt er nieuwe warme lucht op.
Dat gaat zo snel dat er van die hagelstenen onderaan in de wolk lleine ijssplinters afspringen.
Die hebben een positieve elektrische lading.
De hagelstenen zelf worden daardoor meteen negatief geladen. Ze drukken de negatieve deeltjes in het aardoppervlak dieper de bodem in, zodat het aardoppervlak positief wordt geladen.
Wordt de spanning tussen de wolk en het aardoppervlak te groot, dan ontstaat er een vonk:
DE BLIKSEM.

CITATEN
-------------

Wie veel drinkt, proeft niet.
Wie veel praat, denkt niet. ( Matthew Prior )

Geen man kan gelukkig zijn zonder een vriend, noch zeker zijn van zijn vriend, totdat hij ongelukkig is. ( Thomas Fuller )

Problemen zijn geen stoptekens, het zijn wegwijzers.

Karakter is te vergelijken met de fundering van een huis: het ligt onder de oppervlakte.

Vrouwen van wie mannen denken dat ze hun tegen het lijf zijn gelopen, zijn hun meestal voor de voeten gaan lopen. ( Sigmund Graff )

En toch bezat degene die het copiëren uitvond, een originele geest.
(Kees Versteeg )

Chaos is het woord dat wij bedacht hebben van een orde die we niet begrijpen. ( Henry Miller )

Al slaagt hij, die het bijzondere najaagt daarin niet altijd, hij is althans zeker het belachelijke te bereiken. ( J. Sanial-Dubay )

Luister niet naar de herrie van de wereld, maar naar de stilte van je ziel.

CITATEN
-------------

Een man moet doen wat een man moet doen.
Een vrouw moet doen wat hij niet kan. ( Rhoda Handsome )

Een vrouw moet twee keer zo goed zijn als een man, om half zo goed gevonden te worden. Gelukkig is dit niet moeilijk. ( C. Whitton )

Wanneer je in de politiek iets gezegd wil hebben, vraag je het aan een man. Wanneer er iets gedaan moet worden, vraag je het aan een vrouw.
( Marg. Thatcher )

Ik ben een geweldige huishoudster; elke keer als ik een man verlaat, houd ik zijn huis. ( Zsa Zsa Gabor )

De meeste mensen komen alleen dan vooruit in het leven, wanneer ze door de omstandigheden voortgeduwd worden. ( Edgar W. Hoover )

Alle stervelingen zijn gelijk maar hun maskers verschillen. ( Voltaire )

Een compromis is de eerslijkste manier om iedereen ontevreden te stellen. ( A.Pola )

Er bestaat geen moeilijk kunst dan waarlijk uitgebalanceerd nietsdoen.
( Simon Carmiggelt )

De rede, helaas, verzet geen bergen. Zij tracht enkel eromheen te wandelen om te kijken wat er zich aan de andere kant bevindt. ( G.W. Russell )

Indien je een waarachtige contemplatief als voorbeeld wil, kijk dan naar je hond. Hij zal je op een heel eenvoudige en concrete manier duidelijk maken wat God van je verwacht. ( Jean Lafrance )

Als je zorg draagt voor de middelen, zal het doel wel voor zichzelf zorgen. ( M. Gandhi )

CITATEN
-----------

Er is maar één manier om te blijven beminnen.
steeds weer van voor af aan beginnen. ( Kadé Bruin )

Wil je een forel vangen, ga dan niet vissen in een harington. ( Ann Landers )

Wie het oneindige zoekt, heeft maar de ogen te sluiten.
( Milan Kundera )

Grote dingen worden het best door zwijgen uitgesproken.
( Pools spreekwoord )

Vandaag kent men overal de prijs, maar nergens de waarde van.
( Oscar Wilde )

Een boot die in de haven blijft liggen, zal geen gevaar lopen, maar die komt nergens. ( Richard Armstrong )

Spreek slechts van liefde, als je weet wat tederheid is.
( Laurine Vandepitte )

Als je niet vlug kunt lopen, probeer dan vlug te denken.
( Robert Schuman )

Lezen is uit zichzelf treden, andere levens dan het zijne leven.
( Hector Malot )

Het beste dat je kinderen kunt meegeven, naast goede gewoonten, zijn goede herinneringen. ( Sydney J. Harris )

Voor de vrolijke is elk onkruid een bloem, voor de bedroefde is elke bloem een onkruid. ( Fins spreekwood )

Gooi uw oude stropdassen en uw oude gewoonten niet weg; eens komen ze weer in de mode. ( Claude Roy )

Geduld is een boom met bittere wortels, maar met zoete vruchten.
( Chinees spreekwoord )

Woorden weeg je niet naar hoeveelheid; elk woord heeft zijn eigen gewicht. ( Gijs Miedema )

Elke nieuwe dag heeft twee handvatten. Je kan het handvat bezorgdheid vastpakken of het handvat enthousiasme.
Zoals je keus is, zal je dag zijn. ( Anoniem )

Zoals men duizenden kaarsen kan aansteken met het icht van één kaars, zonder dat het licht zwakker wordt, zo neemt de vreugde niet af, wanneer ze wordt gedeeld. ( Boeddha )

Als je met het verkeerde been uit bed bent gestapt, doe je er goed aan er maar weer in te stappen en het nog eens over te doen.
( Toon Hermans )

Het grote te zien in het kleine en het kleine in het grote, is dat niet het geheim vande humor ? ( Mr. C. Bake )

Waar het om gaat, is niet tot morgen uit te stellen, wat je gisteren tot vandaag hebt uitgesteld. ( Aldo Cammarota )

LEER ONS... ( Dorothee Sölle )

Leer ons een minderheid te worden, God,
in een land dat te rijk is,
te veel vreemdelingenhaat kent en het leger te veel aanbidt.
Pas ons aan aan uw gerechtigheid,
niet aan de meerderheid.
Bewaar ons voor de zucht naar harmonie
en laat ons niet buigen voor grote getallen.

Zie toch hoe hongerig wij zijn
naar de duidelijkheid die U ons biedt.
Geef ons leraressen en leraren,
niet slechts showmasters met hoge kijkcijfers.
Zie toch hoe dorstig wij zijn
naar de informatie die U ons verschaft,
hoezeer wij willen weten wat telt.

Maak ons zusters en broeders van hen die geen lobby hebben,
die geen werk hebben en geen enkele hoop,
die te oud zijn om nog productief te zijn
of te onhandig of te nutteloos.

Wijsheid van God laat ons het geluk zien van hen
die plezier hebben aan uw wet
en dag en nacht mijmeren over uw geboden.
ZIJ ZIJN ALS EEN BOOM
GEPLANT AAN FRISSE WATEREN,
DIE VRUCHT GEEFT OP ZIJN TIJD.

CITATEN
-------

Zonder mijn en dijn, zou de wereld een hemel zijn.
( Guido Gezelle )

Wie bekrompen is van visie, kan niet ruim zijn van hart. ( China )

Liefde reikt verder dan eigenbelang, reikt verder dan de dood en is daardoor de kracht die deze onvoltooide schepping voortzet. ( Gerard Bodifée )

Filosofie is de natuurwetenschap van het immateriële.
( F. Hellers )

Niet elke air-hostes is een hoogvlieger. ( W. Geboers )

Kinderen zijn kleine mensen.
Mensen zijn grote kinderen. ( Onorato Fava )

Menig man wenst dat hij zo wijs was als hij denkt dat zijn vrouw meent dat hij is...

Men zou een grote vergissing begaan, indien men meende dat ieder die niet omkijkt ook welgedaan heeft. ( Jean de Boison )

Het komische verhoudt zich tot humor als grijnzen tot lachen. ( Karel Peltzer )

Als een man het portier van zijn auto opent voor een vrouw, heeft hij ofwel een nieuwe vrouw of een nieuwe auto. ( Billy Boyd )

De humor en de tragiek zijn twee zusters die men vaak moeilijk van elkaar onderscheiden kan. (T.Lipps)

Praat niet over uzelf, dat gebeurt wel als u weg bent. ( Herbert Tulleken )

We kunnen de olifant uitroeien, de dolfijn en de walvis, maar we blijven zitten met de mug.
( Lévi Weemoedt )

De molshoop van het voornemen is een onoverkomelijke Himalaya geworden. ( Gerrit Komrij )

Men is nooit te oud om iets af te leren.( C.Buddingh )

Politiek is de kunst van het op geloofwaardige wijze verwisselen van hoofd- en bijzaken.( M.Kouwenhoven )

ZUIVERE RUST EN NIETS BEGEREN
( Hubert van Herreweghen )

Zuivere rust en niets begeren
dan dat er niets gebeuren mag.
Vloeden van storm en onheil keren
in de ebbe van een najaarsdag,

een klare, een met laat goud bezonde
en naar een vrucht geurende tijd.
Gezegend licht, gezegende gezonde
warmte die welgekomen zijt.

Ik zit alleen, alleen op de aarde,
mijn ark op Ararat gestrand,
te staren naar een nieuwe klaarte
die de vier einders overspant.

En sla 'k het schrift der duiven gade,
een vlucht, beneden mij, in 't dal,
dan is 't of nooit nog schuld of schade
of nooit nog leed mij neerslaan zal.

LANDELIJKE LIEFDE (Jan Jacob Slauerhoff )

Wij stonden gebogen over de vliet;
daaronder leken onze gezichen
ziende uit een toekomst, toen een lichte
rimpeling ons glimlachen liet:

ons spiegelend zoals wij niet
meer konden zijn. Nooit meer ? Ik vroeg haar:
' Laat alles worden zoals vroeger. '
Zij gaf geen antwoord. Haar voetje stiet

een steen in 't water en terstond
verdwenen we. Zo was het altijd:
verschijnen, verdwijnen, weerzien, afscheid,
zoeken in elkaars ogen en mond.

Een zoen, niet bij machte kortstondige weelde
te geven, dien alleen het voorgevoel
van het wellicht voor 't laatst te doen
een zekere ernstige wellust verleende.

KORT MANIFEST ( Wies Moens )

Niets van wat overal de velen noemen
geluk en welvaart, heeft mij ooit bekoord,
slechts op dit éne wil ik gaarne roemen:
geen enkle Macht te hebben toebehoord,
die 't mensenhart houdt voor een koopbaar ding.

Rekent mij rustig tot het gild der narren,
gij die om d' uitkomst gnuift van mijn gedrag.
Ik volg mijn ster. Ik laat me niet verwarren
door schijnsel dat maar wisselt, dag op dag,
van stand en kleur, gestalt' en flonkering.

Twee sneden brood, twee kleine, smalle vissen,
daarmee ben ik het donker ingegaan.
Bericht van mij zal zijn als in de lissen
het windgeruis. En fluistren af en aan,
dat ik nog levend ben, somtijds ook zing.

T I J D ( M. VASALIS )

Ik droomde, dat ik langzaam leefde...
langzamer dan de oudste steen.
Het was verschriklijk: om mij heen
schoot alles op, schokte of beefde,
wat stil lijkt. 'k Zag de drang waarmee
de bomen zich uit de aarde wrongen
terwijl ze hees en hortend zongen;
terwijl de jaargetijden vlogen
verkleurende als regenbogen...
Ik zag de *tremor van de zee,
zijn zwellen en weer haastig slinken,
zoals een grote keel kan drinken.
En dag en nacht van korten duur
vlammen en doven: flakrend vuur.
- De wanhoop en welsprekendheid
in de gebaren van de dingen,
die anders star zijn, en hun dringen,
hun ademloze, wrede strijd...
Hoe kon ik dat niet eerder weten,
niet beter zien in vroeger tijd ?
Hoe moet ik het weer ooit vergeten ?

* het sidderen, het beven

WANDELING ROND ARLES ( Bertus Aafjes )

De laan met de pijnbomen
beeldt de eeuwigheid uit;
ja, de laan met pijnbomen
beeldt de eeuwigheid uit;
ik ben een dwerg
springend van schaduw naar schaduw,
maar de laan met pijnbomen
beeldt de eeuwigheid uit.
Van schaduw naar schaduw
zing ik en spring ik,
een dwarreling, een dwerg,
een onvinbare krekel,
zing ik en spring ik.
Door de laan met pijnbomen;
maar de laan met pijnbomen
beeldt de eeuwigheid uit...

( De Avenue des Aliscamps in Arles voert naar de
Allée des Tombeaux. Aan weerskanten van de weg, tussen cypressen en platanen, staan tientallen prachtige antieke sarcofagen opgesteld. Een westerse Via Appia )

LES ALYSCAMPS ( Karel Jonckheere )

De doden zijn hier sedert lang verrezen,
zo zuiver draalt het licht der eeuwigheid
dat het van hoop en vrees ons kan genezen:
elk open graf heeft ons van God bevrijd.

Wie aarzlend nog de holten stond te meten
maar met een glimlach aan de stenen tast,
weet plots hoe hij met lijfelijke last
zich toch voortaan onsterfelijk kan heten.

De zon straalt vast in blauw dat niet kan tanen,
geboortebron stolt tot herinnering,
gesnoeid en tijdeloos als de platanen
verijl ik tot antieke mijmering.

CITATEN
-------------

Je geeft niets aan de armen, je deelt iets met hen.( Hindoe wijsheid )

Staar je niet blind op een gesloten deur, maar kijk om je heen naar een deur die wel open is. ( Helen Keller )

Wanneer we op de grond vallen doet dat pijn. Toch hebben we de grond weer nodig om overeind te krabbelen.( Kathleen Mc. Donald )

Mijn wolken treurend in het duister, vergeten dat zij het zelf zijn die de zon verborgen houden. ( Tagore )

Vrienden die geen fouten hebben, betekent dat je van niemand wil houden.
( De Sacy )

Muziek begint altijd met stilte. ( Mstslav Rostopovitch )

In het leven ben je voor jezelf een raadsel, maar na je dood weet iedereen opeens hoe goed je was. Hadden ze je het maar eerder verteld.
( Remco Campert )

De waarheid is nergens lid van. ( K. Schippers )

Je huis wordt je thuis wanneer je het deelt met anderen.( Ed. V.D.Bergen )

In de kunst is een moeilijke bevalling, geen waarborg voor een mooi kind.
( Siegfried E. van Praag )

De bedoeling geeft aan de daad haar naam. ( Ambrosius )

Het hart en het verstand zijn buren, ze groeten elkaar, ze brengen elkaar beleefdheidsbezoeken maar vrienden worden ze niet. ( Ernst Marcus )

De volwassenen zijn de stenen, de kinderen het cement. ( Bomans )

Als we ons licht laten stralen, geven we onbewust andere mensen de gelegenheid om hetzelfde te doen. ( Nelson Mandela )

Het grootste geschenk dat je iemand kunt geven is oprechte aandacht.
( Olaf Hoenson )

Niets is sterker dan een idee waarvan de tijd gekomen is. ( Victor Hugo )

Wees uw vijanden dankbaar voor de les in tolerantie, zelfbeheersing en geduld. ( Dalai Lama)

Gelijk hebben hangt niet af van een luide stem. ( Oosterse wijsheid )

Het kleinste wordt groot als je het met liefde doet. ( Pater Damiaan )

Iets origineels is moeilijk te vinden, maar gemakkelijk te herkennen.
(J.L.Mason )

Wij dragen in ons de wonderen die wij buiten onszelf zoeken.
( Tomas Browne )

Alleen in helder water zie je de diepte. ( Rutger Kopland )

Om rust te vinden moeten we ontslag nemen als heerser van het heelal.
( Larry Eisenberg )

De eerste stap tot het realiseren van een droom is hem in je geest tot prioriteit maken. ( Oosterse wijsheid )

BERICHT AAN DE REIZIGERS ( Jan van Nijlen )

Bestijg de trein nooit zonder uw valies met dromen,
dan vindt ge in elke stad behoorlijk onderkomen.

Zit rustig en geduldig naast het open raam:
gij zijt een reiziger en niemand kent uw naam.

Zoek in 't verleden weer uw frisse kinderogen,
kijk nonchalant en scherp, droomrig en opgetogen.

Al wat ge groeien ziet op 't zwarte voorjaarsland,
wees overtuigd: het werd alleen voor u geplant.

Laat handelsreizigers over filmcensuur
hun woordje zeggen: God glimlacht en kiest zijn uur.

Groet minzaam de stationchefs achter hun groene hekken,
want zonder hun signaal zou nooit één trein vertrekken.

En als de trein niet voort wil, zeer ten detrimente
van uwe lust en hoop en zuurbetaalde centen.

Blijf kalm en open uw valies, put uit de voorraad
en ge ondervindt dat nooit één enkel uur teloorgaat.

En arriveert de trein in een vreemdsoortig oord,
waarvan ge in uw bestaan de naam nooit hebt gehoord.

Dan iw uw doel bereikt, dan leert ge eerst wat reizen,
betekent voor de doolaards en de ware wijzen

Wees vooral niet verbaasd dat, langs gewone bomen,
een doodgewone trein u voert naar 't hart van Rome.

GEEF ME.... ( H.Van Der Wolf-Jansma )

Geef me nog vijf minuten
voor de brief
die ik, o Heer, nog steeds
niet gechreven heb
en waardoor in een
mensenhart een leegte is
gebleven.

Geef me nog vijf minuten
voor het woord
dat ik, o Heer, nog steeds
niet heb gesproken
waardoor ik in een
mensenhart misschien iets heb
gebroken.

Geef me nog vijf minuten
voor een lach, zo
maar gewoon uit liefde
voor elkander
en geef me vijf minuten
voor een traan die ik
niet heb vergoten voor
een ander.

MAAR GOD SPRAK: '' KOM
HET IS TIJD. KOM !
DE VIJF MINUTEN ZIJN AL
MEER DAN OM ''.

VOOR EEN DAG VAN MORGEN... ( Hans Andreus )

Wanneer ik morgen doodga,
vertel dan aan de bomen,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan de wind,
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan een kind
dat jong genoeg is om het te begrijpen.
Vertel het aan een dier,
misschien alleen door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad
hoe lief ik je had.

Maar zeg het aan geen mens.
Ze zouden het niet geloven.
Ze zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man, alleen maar een vouw
zo liefhad als ik jou.

MARIA EN HAAR ZOON (Anton Van Wilderode )

Mijn zoon is mijn zoon niet alleen,
mijn huis is een huis zonder wanden,
mijn vrucht ligt in alle handen
en mijn vreugd is voor iedereen.

Mijn zoon is mijn zoon voor altijd,
voor de duur van zijn kinderjaren
kan ik hem verwarmen, bewaren,
maar hij kiest zijn uur en zijn tijd.

Mijn zoon is mijn zoon voor de pijn
voor de honger van alle geslachten
voor de wind van de winternachten
en voor allen die eenzaam zijn.

Mijn zoon is mijn zoon voor het kruis
voor het teken van zegen en schande
voor al de eeuwen ophanden
voor de deur van het vaderhuis.

AL KUIEREND... ( Pierre De Paepe )

Genietend en gemoedelijk,
gezapig en genoeglijk,
langs zandige, stilstaande paden,
een schroeihete zon in de rug,
als een twee-één symbool
ver voor zich uit
hun frele schaduw werpend,
kuieren ze zonder verzuchting
dan samen en vredig te zijn,
te worden verwarmd en verlicht,
genotvol
nergens heen te gaan,
nergens vandaan te komen,
gewoon: te zijn
en voort te kuieren
met lichte tred op blote voet
los van' t gevoel zich te verplaatsen
vrij van' t gevoel ooit te verwijlen,
zonder vragen,
zonder antwoord noch suggestie,
van binnenuit
de eeuwigheid
te proeven en te smaken,
elkaar volgend
zonder weten
wie voorgaat,
wie nakomt,
arm in arm,
de vingeren gestrengeld
of het nooit anders was,
de voeten in de madeliefjes nu,
het hoofd in de koelblauwe hemel,
het hart in God.

CITATEN
----------

Liefde is het enige wat groeit, terwijl wij het verspillen.
( Ricarda Hunch )

Wie thuis een goede kelder heeft, gaat niet naar de herberg om wijn te drinken.

Tevredenheid is de steen der wijzen, die alles wat hij aanraakt in goud verandert. ( Benj. Franklin )

Afgunst ziet de zee, maar niet de rotsen. ( Rusland )

De logica oordeelt niet over de waarheid van oordelen doch slechts over de juistheid van conclusies. ( A. Gans )

Zoals een bloem de zon nodig heeft om bloem te worden, zo heeft een mens de liefde nodig om mens te worden. ( Phil Bosmans pr. )

Wanneer men de rust niet in zichzelve vindt, is het nodeloze moeite haar elders te zoeken. ( F. de Rochefoucauld )

Bewondering is een bloem van het hart die eerst echt bij mededeling ontluikt. ( Goldschmidt )

Het merendeel van de mannen heeft thuis geen moeilijkheden, omdat ze nooit thuis zijn. ( Gert de Ley )

Een gezonde maag is altijd conservatief. Weinig radicalen hebben een goede spijsvertering. ( S. Butler )

Een man is pas echt getrouwd, als hij alle woorden verstaat die zijn vrouw niet gezegd heeft. ( Alfred Hitchcock )

A SOUND OF SILENCE ( DE STILTE IS... )

(bij een interview m. e. pater Trappist-Orval)

NEEN, DAAR WORDT NIET OVER GESPROKEN.
DE STILTE WORDT BELEEFD.

ALS IK DE STILTE TRACHT UIT TE LEGGEN
DOE IK HAAR ONRECHT AAN.

STILTE IS NIETS ANDERS DAN DE UITNODIGING
OM OPEN TE KOMEN EN LIEFHEBBEND TE LUISTEREN.

DAAR VIND IK IMMERS DE MAAT VAN DE LIEFDE:
IN DE MATELOOSHEID.

DAN WORDT MIJN GEBED MIJN ADEM
EN IS ER LIJN IN MIJN LEVEN.

ALLES WORDT ER ZINVOL,
WAT IK OOK DOE.

INEENS WORDT MIJN LEVEN EEN ZANG,
WANT WIE ECHT BEMINT, ZINGT
IN DE HARMONIE VAN DE SCHEPPING.

( Jean-Pierre Goetghebuer pr.uit zijn boekje: Er is nog zoveel te doen )

TAFEL DER ARMEN ( Huub Oosterhuis )

Wat in stilte bloeit, in de luwte van tuinen,
onder de hete zon, op de akker,
heeft Hij bestemd voor de tafel der armen.

Aardekracht, zonkracht is Hij, licht in mensen,
dat wij elkaar verblijden en doen leven,
brood van genade worden, wijn van eeuwig leven.

Maar wie niets hebben, wie zal hen hieraan deel geven ?
En die in weelde zwelgen en van niets weten,
wie zal hen naar gerechtigheid doen verlangen ?

Aanschijn der aarde, wie zal jou vernieuwen ?
Hij die alles zal zijn in allen, heeft ons bestemd
om, aarde, jouw aanschijn te vernieuwen.

CITATEN
-------------

Een kunstenaar kan duizend jaar samenballen in één vers en één dag verdelen over duizend bladzijden. ( Jan Schepens )

Het geluk maakt veel meer mensen hoogmoedig dan gelukkig.
( Otto Weiss )

Het hele leven is nodig om te leren leven en te leren sterven. ( Seneca )

De meeste navolgers lokt het onnavolgbare.
( Marie von Ebner- Eschenbach )

Je voelt je niet thuis waar je woont, maar waar ze je begrijpen.
( Christian Morgenstern )

Bewust of onbewust zijn mensen op zoek naar de waarheid. Sommigen denken het te hebben gevonden, maar de christenen hebben Hem gevonden. ( Simcha Looipen )

De deugd is een zegepraal van de wil over de natuur. ( Imm. Kant )

DE WITTE ROOS ( bij een uitvaart )

De witte roos.
Adem houdt op,
warmte wordt kilte,
diepe kilte als de dood,
en lachen wordt stilte.
Er blijven vragen
die geen antwoord vinden,
maar een mensennaam
kan niet vergaan,
kan niet verzinken
in het oneindig niets.
Jouw naam heeft klank
en kleur gezet
van hoe de jouwen verdergaan,
in gemis,
maar ook in vertrouwen
dat leven léven wordt,
als er maar genoten,
gevochten, geknokt,
geliefd en vooral
gelachen wordt.
Zo wordt jouw naam
een witte roos aan ons hart,
bloeiend voor altijd:
rust maar zacht.

KLEIN BELGISCH WOORDENBOEK :

ANGLICANEN: De echte herkent men nu aan hun roomsgezindheid.

AUTORITEIT: De laatste autoriteit in onze samenleving is de Chef Kok.

BEMIDDELAARS: Wij kunnen natuurlijk nog altijd de Nieuwe Belgen vragen om te bemiddelen.

CORRIDOR: Vroeger had de baron toch ook een dreef van zijn kasteel naar de kerk ?

GELIJK: Het volstaat niet gelijk te hebben. Je moet de anderen vergoeden voor hun ongelijk.

KINDERVRAAG(1): Moeder, waar komen de ooievaars vandaan ?

KINDERVRAAG(2): Vader, een francofoon, is
dat een telefoon voor Franstaligen ?

ONDERHANDELINGEN: En als wij de onderhandelaars nu eens blnddoeken, zoadat zij elkaar tijdens de besprekingen niet moeten aankijken ?

RING: En als men de nieuwe ring rond Brussel nu eens aanlegt zonder afritten in de Vlaamse randgemeenten ?

SPREUKEN: De kruik gaat zo lang te water, tot de put leeg is.
Wie het schoentje past, loopt niet barrevoets.
Als de wijn is in de man, is de kan leeg.

TOUR DE FRANCE: TV-programma waar men naar kijkt voor de landschappen.

VAKANTIEWONING: Kleine oncomfortabele ruimte waarin men gaat uitrusten van verblijf in een ruim comfortabel huis.

VRT-SCENARIO: Wij draaien de teller terug en herbeginnen in 1830 met een nieuwe musical, met Vlaamse zangers en francofone paaldanseressen. De Vlamingen zorgen voor de Munt.

VTM-SCENARIO: Wat zou u denken van een programma ' blind date ' tussen Vlamingen en Walen ?

VER OF DICHTBIJ ?

BLIKSEM EN DONDER ONTSTAAN OP HETZELFDE OGENBLIK.
TOCH ZIE EN HOOR JE ZE NIET TEGELIJK.
DAT KOMT DOORDAT LICHT EN GELUID ZICH MET EEN VERSCHILLENDE SNELHEID VERPLAATSEN.
HET LICHT VERPLAATST ZICH MET EEN SNELHEID VAN 300.000 KM PER SECONDE. DE SNELHEID VAN HET GELUID DAARENTEGEN BEDRAAGT ' SLECHTS ' 340 M. PER SECONDE.
DE BLIKSEM ZIE JE DUS METEEN, DE DONDER HOOR JE PAS LATER. ALS JE DE SECONDEN TELT TUSSEN EEN BLIKSEMSCHICHT EN EEN DONDERSLAG EN JE DEELT DAT GETAL DOOR DRIE, DAN WEET JE METEEN HOEVEEL KM DE BUI VAN JOU VERWIJDERD IS.

IK WENS JE GELUK... ( Fik Verbiest )

Ik wens je bovenal vertrouwen
van de mensen om je heen.
Maar vooral vertrouwen in jezelf,
want soms sta je alleen.

Ik wens je evenzeer hoop,
want die doet een mens toch leven.
Ook tijdens die moeilijke momenten,
wanneer je 't liever op zou geven.

Daarnaast wens ik jou vriendschap
van enkele trouwe vrienden.
En dat je in tijden van nood
naar hen je weg mag vinden.

Verder wens ik jou geloof,
vooral geloof in eigen kunnen.
De overtuiging dat alles mogelijk is,
ja, dat wil ik je gunnen.

Tenslotte wens ik je liefde,
want zonder haar kan je niet leven.
Weet dat je haar in veelvoud terug krijgt
door haar simpel weg te geven.

UIT PSALM 37

Heer, hoog als de hemel is uw liefde,
tot in de wolken reikt uw trouw,
uw gerechtigheid is als de machtige bergen,
uw rechtvaardigheid als de wijde oceaan:
U, Heer, bent de redder van mens en dier.

Hoe kostbaar is uw liefde, God !
In de schaduw van uw vleugels schuilen de mensen,
zij laven zich aan de overvloed van uw huis,
U lest hun dorst met een stroom van vreugden,
want bij U is de bron van het leven,
door uw licht zien wij licht.

TOON AAN UW GETROUWEN GEDURIG UW LIEFDE,
AAN DE OPRECHTEN VAN HART UW GERECHTIGHEID.

CITATEN
-------

Die geloven haasten niet.

O Woord ! Gij Woord !
Dat mij ontbreekt ! ( Arnold Schönberg )
( uit: Moses und Aaron )

De stilte is een vriend die je nooit verraadt. ( Confusius )

Daer vloogh noyt vogel so hoog, of hij most zijn kost op de aard soecken.
( Hendrik Laurenszoon Spieghel )

Als je een mens doodt, ben je een moordenaar. Dood je er miljoenen, dan ben je een overwinnaar. Als je iedereen doodt ben je een
god. ( Jean Rostand )

Het vertrouwen van jongelui wint men het gemakkelijkst door niet hun vader te zijn.
( Henry de Montherlent )

Het niets heeft geen centrum en zijn grenzen zijn het niets. ( Leonardo da Vinci )

Terwijl dieren zich aanpassen om te overleven, veranderen mensen de wereld teneinde méér te zijn. ( P. Freire )

Droogkuis: kuis in de hoogste graad.
( Guy Mortier )

OPDAT WIJ IN VREUGDE VIEREN ( Chris Blanckaert )

Vader, Gij Schepper en oorsprong
van al wat bestaat;
Geef dat ik nooit mijn
kinderlijke verwondering verlies
om al het mooie dat Gij geschapen hebt:
zon, maan en sterren, bloemen en planten,
en de dieren: van het kleinste insect
tot die grote olifant en zoveel meer...
Leer mij bewust en zorgzaam omgaan
met alles wat Gij mij toevertrouwd hebt.
Maar vooral bid ik U:
laat de pijnlijke confrontatie
met ziekte en tegenslag
mij niet bitter en ondankbaar maken.
Geef mij de kracht om
het leven te blijven zien als een gave,
en tegenslagen tegemoet te treden
als een opgave om mee te werken
aan de voltooiing van Uw schepping.
AMEN.

DANK U DAT IK NIET ALLEEN BEN. ( Jörg Zink ds. )

Ik dank U, Heer, dat ik niet alleen ben,
dat ik mijn ellende niet alleen draag,
mijn ongeloof niet en mijn innerlijke leegte niet.

Want waar ik ook op aarde ben,
het geheim van uw kerk staat voor mij.
Als ik een trooster nodig heb,
staat U daar in de gestalte van de ongelukkige
en verandert ons die lijden in troosters,
onze handen die bidden in handen die beschermen.
Alw we eenzaam zijn, bent U nabij
in vele mensen,
en uw kerk begint te groeien
als een bloem in de woestijn.

Ik dank U dat ik niet alleen ben,
maar de ellende van de anderen mag dragen,
ik dank U dat U nabij bent,
zo ver de ellende reikt en de stem van de troost.

U was een mens onder de lijdenden.
Verander ons die lijden in uw gestalte,
zodat wij de lijdenden nabij zien zoals U.
Zodat iedereen een Christus is voor hem
die U zoekt.

IK DANK U DAT WIJ ALLEEN EEN LICHAAM ZIJN,
EEN STUK VAN U.
UW ZICHTBARE GESTALTE.
UW KERK, UW WERKTUIG.
UW HAND, UW MOND.
WIJ DANKEN U DAT WIJ NIET ALLEEN ZIJN.

THUIS BIJ JE ZELF... ( Henk Jongerius -De dagen tellen )

Niet in een huis van steen of hout
wilt Gij onder ons wonen,
maar in een mens die van ons houdt
hebt Gij U willen tonen.

Niet als een God die heerst met macht
wilt Gij U laten eren
maar in een mens die tot ons lacht
komt Gij uw Naam ons leren.

Niet als een dreigend donker lot
wilt Gij ons overkomen,
maar in de mens, het beeld van God
kiest Gij voorgoed uw woning.

Geen afgod, grote naam of macht
zal ons nog vrees aanjagen,
nu Gij ons met uw stille kracht
nabij bent, alle dagen.

UIT HET ' GEBED VOOR DE RIJKEN ' van BISSCHOP HELDER CAMARA - BRAZILIÊ.

Help de jongeren in deze wereld,
hun is de rijkdom van de toekomst.
Zij zijn de meesters van vurig enthousiasme.
Zij willen leven in een wereld
zonder minderen en meerderen.

En als ik jongeren zeg, Heer God,
bedoel ik ze niet alleen in jaren.
Er zijn al twintigjarigen
die geestloze conformisten zijn.
Maar er zijn ook tachtigjarigen
die jong van hart bleven.

LAAT NIET TOE DAT EEN MAKKELIJK LEVEN
DE JONGEREN CORRUMPEERT.
LAAT MOEILIJKHEDEN HEN NIET ONTMOEDIGEN.
HARDT HEN TEGEN HET GROOTSTE KWAAD,
HET GEVAAR OM GEVESTIGD TE RAKEN.
LAAT HEN HUN JEUGDIG VUUR BEHOUDEN.

( Tekst genomen uit het tijdschrift ' LICHTER ' van Wereld- Missiehulp- Boechout ) ( www.wereldmissiehulp.be )

HARD TEGEN HART.. ( Fik Verbiest )

Wat is het verschil
tussen ' HARD ' en ' HART ' ?
Zij klinken wel hetzelfde,
toch zijn ze heel apart.

De ' d ' van dominantie
of de ' t ' van tederheid.
De keuze is aan jou
bij iedere gelegenheid.

Kies je voor de ' t ',
of ga je voor de ' d ' ?
Kan het je wat schelen,
of heb je geen idee ?

Als je voor de ' d ' gaat
dan wordt je hart een steen.
En voor je het beseft,
sta je geheel alleen.

KIES JE VOOR DE ' T '
dan zet je je hart open.
Op vriendschap en op tederheid
mag je dan altijd open.

GELOOFSBELIJDENIS ( Frans Cromphout s.j. )

IK ZAL NIET GELOVEN IN HET RECHTS VAN DE STERKSTE,
IN DE TAAL VAN DE WAPENS, IN DE MACHT VAN DE MACHTIGEN.

MAAR IK WIL GELOVEN IN HET RECHT VAN DE MENS,
IN DE OPEN HAND, IN DE MACHT DER GEWELDLOOSHEID.

IK ZAL NIET GELOVEN IN RAS EN RIJKDOM,
IN VOORRECHTEN, IN DE GEVESTIGDE ORDE.

MAAR IK WIL GELOVEN DAT ALLE MENSEN MENSEN ZIJN,
DAT DE ORDE VAN DE MACHT EN VAN HET ONRECHT WANORDE IS.

IK ZAL NIET GELOVEN DAT IK NIETS TE MAKEN HEB
MET WAT VER VAN HIER GEBEURT - DAT IEDER
MAAR VOOR EIGEN DEUR MOET VEGEN.

MAAR IK WIL GELOVEN DAT DE HELE WERELD MIJN HUIS IS
EN HET VELD DAT IK BEZAAI, DAT ALLEN OOGSTEN
VAN WAT ALLEN HEBBEN GEZAAID.

IK ZAL NIET GELOVEN DAT IK VERDRUKKING DAAR KAN BESTRIJDEN ALS IK ONRECHT HIER LAAT BESTAAN.

MAAR IK WIL GELOVEN DAT RECHT EEN IS HIER EN DAAR,
DAT IK NIET VRIJ BEN ZOLANG NOG EEN MENS SLAAF IS.

IK ZAL NIET DENKEN DAT DE DROOM VAN DE MENSHEID
EEN DROOM ZAL BLIJVEN, DAT DE DOOD HET EINDE ZAL ZIJN.
MAAR IK DURF GELOVEN ALTIJD EN ONDANKS ALLES
IN DE NIEUWE MENS.

IK DURF GELOVEN IN GODS EIGEN DROOM,
EEN NIEUWE HEMEL, EEN NIEUWE AARDE
WAAR GERECHTIGHEID ZAL WONEN.

PSALM 142

Ik roep de Heer aan met luide stem,
hardop smeek in de Heer om genade.
Ik stort mijn klacht voor zijn aanschijn uit,
ik spreek voor zijn aanschijn mijn nood.
Bijna verlies ik de moed:
en U weet hoe en waarom.
Wanneer ik mijn weg wil gaan
vind ik valstrikken uitgezet.
Ik kijk naar rechts en ontdek
hoe niemand bezorgd is om mij.
Elke hulp is mij ontnomen,
niemand die nog aan mijn leven hecht.
Ik roep U aan, Heer:
ik zeg: Mijn toevlucht bent u,
mijn erfdeel in het land van de levenden.
Luister naar mijn geween,
ik ben aan het eind van mijn krachten;
verlos mij van mijn achtervolgers,
ze zijn te sterk voor mij.
Bevrijd mij uit mijn gevangenis,
en ik zal uw naam prijzen.
De rechtvaardigen zullen mij vol blijdschap
omringen; WANT U HEBT VOOR MIJ INGEGREPEN.

AAN HET PUBLIEK (An das Publikum) Kurt Tucholsky

Zeg eens eerlijk, hooggeëerd publiek,
is uw smaak werkelijk zo ziek,
als al die ondernemers, dames en heren,
alom dag in dag uit beweren?
Elke directeur, met zijn dikke billen,
zegt dat ' de mensen het zo willen.'
En elke filmklojo: ' ik weet, het is niet mooi,
maar het publiek schreeuwt om dit soort zooi.'
De uitgever haalt zijn schouders op en zegt::
' goede boeken lopen nu eenmaal slecht. '
Zeg eens, hooggeëerd publiek,
is uw smaak werkelijk zo ziek? '

Ja dan...
Er drukt helaas op onze tijd
de vloek der middelmatigheid.
Hebt u allen zo tere magen ?
Kunt u de waarheid niet verdragen ?
Bent u alles slechts griesmeelvreters ?
JA, DAN VERDIENT U NIETS BETERS !

CITATEN
-------------

Onze beste gedachten komen van anderen ( R.W.Emerson )

Geduld is het beste gebed. ( Boeddah )

Menige bloem is ontloken om ongezien te bloeien en haar geur in de ijle lucht te verliezen. ( A.E. Gray )

Een nachtegaal sterft van schande als een andere vogel beter zingt. ( Rbert Burton )

Wanneer een dwaling veld heeft moeten ruimen, begrijpen de mensen weldra niet meer, hoe men er ooit aan heeft kunnen geloven. ( Claude Adrien Helveticus )

Misschien moet men onder democratie verstaan: de ondeugden van enkelen binnen het bereik van het grootst mogelijk aantal
personen gebracht. ( Henri Becque )

Hoe vaak houden wij voor onverzoenlijkheid van mening wat niets anders is dan verschil in temperament. ( A. Schnitzler )

Niet vreugde of werken is onze bestemming, doch werken opdat wij morgen wat verder zijn dan heden. ( H.Wadsworth Longfellow )

De mens heeft twee benen en twee overtuigingen: één als het hem goed gaat en één als het hem slecht gaat.
Die laatste heet religie. ( Kurt Tucholsky )

MENSENOGEN ( Alice Nahon )

Ik hou van ogen door weemoed geweid,
ik hou van ogen die hebben geschreid,
die hunkerend uitzien van groot gemis
of starlings staren van droefenis.

Ik hou van ogen die prachtig spontaan
van grote smart naar geluk willen gaan
en moe van gemijmer in avondlijk land
weer blinken als ruiten, waar zonlicht in brandt.

Maar goddelijk de kijkers die schreiend gereed,
schitteren en zingen hoog boven hun leed,
't zijn zij die der zielen ellende bevroeg,
die lachen... om anderen geen zeer te doen.

TERUGKEER NAAR DE BRON ( Ria Weyens - Uitg. Karmel )

De essentiële vraag vandaag is: ben je je er bewust van dat Christus waarlijk in je leeft ? Dat je ' de tempel van de levende God ' bent ? ( 2 Kor.6,16 ), dat ' het echte leven ' ( 1 Tim.6, 19) aanwezig is in jou; dat je ware zelf geborgen is in Christus: ' Jullie zijn in Mij zoals ik in jullie ben ' ( Joh. 14,20 )
Honderd jaar geleden schreef de Indische christelijke mysticus Keshab Chandra Sen, die ook bekend stond omwille van zijn politiek optreden ten tijde van de Britse kolonisatie, de volgende woorden:
' Christus, de zoon van God is het centrum. Analyseer zijn boodschap. Hij zegt: ' Ik ben in de Vader ', maar Hij zegt ook: ' Gij zijt in mij '. Europa gelooft in het eerste deel van deze uitspraak, maar het tweede deel moet nog gerealiseerd worden. Het Westen heeft nog niet begrepen wat de draagwijdte is van dit groots mysterie: ' Jullie zijn in Mij en Ik in jullie ' ( Joh. 14,20 )

GEESTELIJKE ARMOEDE...

( Krantenartikel De Standaard van 5 juni 1997 G.Van Oevelen )

' Het is niet zo best gesteld met de geestelijke gezondheid in ons land: het gebruik van tranquillizers en slaapmiddelen kent nooit geziene hoogten, depressies en kliniekopnames nemen toe.
Mensen zoeken hulp omdat zij het leven niet meer aankunnen en grijpen naar weinig efficiënte, maar voor de hand liggende middelen: alcohol,drugs, kicks allerhande.
Deze zouden een antwoord moeten zijn op de problemen van vereenzaming,relatiepijn, stress, angst, prestatiedruk, seksueel misbruik.
Psychisch welzijn is een evenwicht tussen draagkracht en draaglast.
De balans gaat uit evenwicht bij een verhoging van de draaglast of een vermindering van de draagkracht.
ONZE SAMENLEVING WERKT NADELIG OP EEN DUBBELE WIJZE: ZE VERHOOGT DE DRUK OP DE MENSEN EN ONDERMIJNT TEGELIJKERTIJD HUN DRAAGKRACHT '.

WEES GEZEGEND... ( Marc De La Marche s.j. )

Wees gezegend, God, Schepper van hemel en aarde,
om het land en de zee, om de aarde en het water,
om de zon en de regen, om de wind en de wolken.

Wees gezegend, God, Schepper van hemel en aarde,
om de bomen en het gras, om de bloemen en het
koren, om de geuren en de kleuren, om het licht
en de schaduw.

Wees gezegend, God, Schepper van hemel en aarde,
om de dag en de nacht, om de warmte en de koelte,
om de zomer en de herfst, om de tijd en de
eeuwigheid.

Wees gezegend, God, Schepper van hemel en aarde,
om de vrouw en de man, om de liefde en de trouw,
om het plezier en de vreugde, om het werk en de zorg.

Wees gezegend, God, Schepper van hemel en aarde,
om het grote geschenk van uw schepping.
WEES GEZEGEND, GOD, ONZE HEER.

CITATEN
-------

Scepticisme is de gemakkelijkste van alle filosofieën. ( Anatole France )

Wijs is de man die voor zichzelf de strengste criticus is. ( Lambert Swerts )

Zelfs ondankbare mensen zijn nuttig; zij helpen u wel te doen, zonder eigenbelang. ( J. Claretie )

Het vuur dat lijkt uitgedoofd, sluimert vaak onder de sintels. ( Pierre Corneille )

Het zijn de slechste vruchten niet waaraan de wespen knagen. ( Ovidius )

Gij zult de vriendelijke woorden die jij gezegd hebt misschien vergeten, maar de ontvanger onthoudt ze een leven lang. (Oprah Winfrey)

Je mag van afhankelijke mensen geen mening verwachten. ( Sigmund Graff )

Ik kan het niet hebben als iemand me zegt dat ik niet tegen kritiek kan.

EVEN STIL... ( Hendrik Hoet pr. ) - Directeur Missio -

Heer God, goede Vader, vriend van de mensen,
Gij hebt ons met uw Zoon Jezus uw Geest geschonken
die ons doet uitroepen 'ABBA, VADER '.
Als wij niets weten hoe te bidden, komt uw Geest onze
zwakheid te hulp en leert ons te spreken met de woorden
van de psalmen en de profeten.
Hij leert ons U te bidden zonder ophouden
' HALLELOEJA '.
Hij leert ons U te danken: altijd en voor alles.
Hij leert ons U te smeken in onze nood en te bidden
om de vrede die Gij alleen geven kunt.

Daarom loven en prijzen wij U van de morgen
tot de avond, dag en nacht, van het oosten tot het westen,
in goede en kwade dagen samen met heel uw schepping,
samen ook met allen die over de hele wereld op uw
liefde vertrouwen en met allen die ons in het geloof zijn
voorgegaan, want Gij zijt goed en betrouwbaar.
Uw liefde kent geen grenzen.
' MARANATHA ': KOM SPOEDIG MET UW VREDE.
AMEN.

VREDE IS LIEFHEBBEN... ( Michel Musimbi )

Vrede is weten hoe lief te hebben.
Het is ook respect hebben
en respect tonen voor anderen.

Moeten we oolog voeren
om vrede te realiseren ?
Nee !

Om vrede te realiseren
moeten we de dialoog aangaan.
Om vrede te realiseren,
moeten we geen ruzie maken.

In het leven
hebben we vrede nodig.
Zonder vrede
is er geen leven.

We moeten weten hoe lief te hebben.
Weten hoe respect te tonen.
Weten hoe de ander lief te hebben
zoals jezelf.

Als je vrede wenst,
zing vandaag dan samen,
zing vandaag samen voor vrede.

Zeg ja tegen vrede
en neen tegen oorlog.
Leve de vrede, leve de muziek.

EN JEZUS SCHREEF IN 'T ZAND( Gerrit Achterberg)

Jezus schreef met Zijn vinger in 't zand.
Hij bukte Zich en schreef in 't zand,wij weten
niet wat Hij schreef,Hij was het zelf vergeten
verzonken in de woorden van Zijn hand.

De schriftgeleerden, die Hem aan de tand
hadden gevoeld over een vrouw, van hete
hartstochten naar een andere man bezeten,
de schriftgeleerden stonden aan de kant.

Zondig niet meer, zei Hij, ik oordeel niet.
Ga heen en luister, luister naar het lied.

En Hij stond recht. De woorden lieten los
van hun figuur en brandden in de blos

waarmee zij heenging, als een kind zo licht.
Zo geestelijk schreef Jezus zijn gedicht.

IEDEREEN ERBIJ... ( n.a.v. Nationale Ziekendag op 12 oktober 2008 )

Mijn ziekte bindt mijn gedachten aan mezelf.
Mijn pijn richt me op mijn lichaam.
Ik wil er los van.
Ik wil bij mensen horen.

Mijn bed of rolwagen kluistert me vast op een kleine plek.
Mijn kamer is mijn kleine dorp.
Ik wil naar buiten.
Ik wil er nog bij horen.

Als ik nu eens in mijn gedachten op reIs zou gaan werelwijd.
Als ik nu eens iemand zou bellen of mailen.
Als ik nu eens zelf iemand zou uitnodigen.
Ik schakel mezelf weer in.
Ik laat van mij horen.
Ik ben ziek maar ik wil er nog graag bij zijn.

In mijn stiltes luister ik soms naar die Stem
die mij toefluistert:
JE HOORT ER NOG BIJ
MET DE RIJKE KEERZIJDE
VAN JE ZIEKE LEVEN:
MOED, WIJSHEID, TEDERHEID.

MIJN HART WORDT DANKBAAR.
IK HOOR ER NOG BIJ.

Jean Paul Vermassen

HOE LANG NOG...? ( Kathleen Boedt )

Hoe lang nog:
luiken dicht
deur toe
grendel neer
slot omgedraaid?

Niemand in
niets uit,
geen warmte
geen licht,
gesloten ontoegankelijk
zichzelf vereenzamen.

Het vraagt nochtans niet veel
de sleutel om te draaien
en de deur te openen.

Laat binnen
of stap buiten.

Advent
kome wat komt:
nieuw leven.

Paleis of huis
herberg of stal,
ze hebben een deur
die wagenwijd open kan.

Je hoeft niet te kloppen
of te bellen,
je wordt verwacht
goed ontvangen,
je bent welkom.

KERSTMIS:
GASTVRIJ HART
DAT DEUREN OPENT
EN EENIEDER
MET GODDELIJKE WARMTE
MENSELIJK NABIJ WORDT.
IMMANUEL: GOD MET ONS.

ALLERHEILIGEN ( Gaston Burssens )

De rosse blaren van de najaarsbomen
beleggen 't makadam met gouden zomen.
Er dwaalt een blijde stemming in de stad
van wemelende mensen, weeldezat.
De zon met gouden draden, fijn als rag
spint haar kleed voor allerheiligedag.
Ach kind, er hangt
een waas van weemoed over !
zie jij' t dan niet ?
De glans van zon en lover
is niet zo helder als je meisjeslach;
't is immers morgen allerzieledag !
Voel jij niet dat in elke vreugde trilt
het leed om 't niet bezit van wat je wilt ?
Het leed om 't niet bezit van je verlangen.
Zo dat de zon half
in de mist blijft hangen.

NOVEMBER ( Kristel D' Huysser )

Nu is 't de tijd van treuren
en lijden om jouw verre hand.
Van ziekelijk staren in de vlammen,
je naam noemen, te herproeven
wat me zo dierbaar was.

Ijlen, kwijnen en pijnen lijden,
vanbinnen weggevreten door een
bijtend brandend lied.

Nu is 't de tijd van laten verglijden
en niet meer om te zien
naar zonnige tijden
van vreugdelach en klaterwoordenwijn,
waar ik je om me heen wist zijn.

Nu is 't de tijd van wachten,
van niet meer leven,
alleen nog smachten
naar onbereikbare, allesverbrandende,
levensverterende zomernachten...

GEBED ( Uit: Jezus Christus, de Redder van de wereld )

Niemand, God,
zal wel ooit in staat zijn Jezus van
Nazareth ten volle te kennen.
De eeuwen door hebben mensen
gestotterd en geaarzeld
op zoek naar namen en beelden
om Hem te vatten,
te doorgronden en door te vertellen.

Ook wij, God,
staan in de lange rij van mensen
die tastend vermoeden
dat Jezus, als mens geboren,
uiteindelijk thuishoort bij U.
Misschien, God,
is beminnen en bemind worden
belangrijker dan
kennen en begrijpen.
Is de kern van Jezus' boodschap niet,
liefde tot het uiterste ?

DAT ONS GEBED EN ONZE SOLIDARITEIT,
IN ZIJN SPOOR,
ONS OPNEMEN IN UW LIEFDE,
VANDAAG,
MORGEN EN TOT IN EEUWIGHEID.
AMEN.

ONZE SENIOREN ( Valeer Deschacht pr. )

Wanneer ons einde niet veraf lijkt, blikken we zeker terug op wat voorbij is.
Wat maakten we van ons leven ?
Wat goed was, wordt onze vreugde en wat fout was, wordt ons verdriet.
Een bestaan zonder diepgang geeft een gevoel van leegte. Het verleden kunnen we niet overdoen.
Het onomkeerbaar voortgaan van de tijd moeten we aanvaarden.
Hier en nu is het dé gunstige tijd om aan onze dagen inhoud te geven.
Tijdverlies mogen we ons niet permitteren, het leven is zo kort..

SENIORENWEEK ( Louis Laureys )

Oud worden is vasthouden
aan het leven en niet opgeven.
Het vraagt rust
maar is nooit uitgeblust.
Oud worden heeft zijn schoonheid,
maar vraagt dankbaarheid.
Het is zich nog amuseren
en medemensen waarderen.
Het zet de zorgen aan de kant
en geeft het leven de bovenhand.
Het is jong blijven in gedachten
en nog veel van het leven verwachten.
Het is met de tijd meegaan
en proberen de jeugd te verstaan.
Oud worden is veel bewegen
en altijd dromen
dat er nog vele mooie dagen
mogen komen.

Bij het overlijden van Wannes Van De Velde op 10.11.2008,
de Vlaamse bard, dichter, schilder, schrijver,uit Antwerpen, bij velen bekend en geliefd.

IK WIL DEZE NACHT IN DE STRATEN VERDWALEN.

Ik wil deze nacht in de straten
verdwalen,
de klank van de stad maakt mijn ziel
amoureus,
al heb ik geen geld om plezier te betalen,
ik vind wel een vrouwke heel net en
genereus.

Onder de glans van de manestralen,
wordt heel onze wereld een huwelijks-
bed.
Ga mee naar de kroegen vol vrouwen en
matrozen,
vergeet uwe naam en al de rest.

Ik wil deze nacht in de straten
verdwalen,
de klank van de stad maakt mijn ziel
amoureus,
al heb ik geen geld om plezier te betalen,
ik vind wel een vrouwke heel net en
genereus.

Laat ons dan samen de wereld verteren,
met klinkende glazen vol Franse wijn,
zingt mee met de mensen da hebben ze
geiren,
en laat deze nacht nooit ten einde zijn.

Ik wil deze nacht in de straten
verdwalen,
de klank van de stad maakt mijn ziel
amoureus,
al heb ik geen geld om plezier te betalen,
ik vind wel een vrouwke naar mijn keus.

HOE HET WAS. HOE HET KAN. ( G. van Istendael )

... Rechtvaardigheid voor anderen is liefde voor onszelf.
( Montesquieu, twaalfde Perzische brief )

We zitten samen aan een volle tafel. Daar,
aan het eind prijkt een gebraad.
Het geurt, het glanst.
Een veelvraat pakt brutaal de dikste snee,
een tweede schranst, een derde likkebaardt
en zonder veel omhaal verdwijnt de zaligheid.
Verstolen pikt een zwendelaar, halfweg,
de laatste zwoerd in. Ze zijn vetgemest.
Wie rest, eet niets, in saus van zwijgzaamheid.

Zo was het. Ooit. Nooit mag het weer zo worden.
Leer dus een machtig toverwoord en zeg het voort:
Wie goud heeft, geeft.
Wie kou lijdt, krijgt het warm.
Dit is begrijpelijk voor alleman:
Er is genoeg, genoeg voor arm en rijk
als iedereen geeft en iedereen nemen kan.

DAG VAN HET KIND -20/11/2008- (Arseen Van Isacker )

De lach van een kind
ons zo hartig zint,
want het kent noch geen kwaad
en het draagt nog geen haat.

De lach van een kind
ons zo happig zint,
want het is nog zo fijn
en het baart nog geen pijn.

De lach van een kind
ons zo schattig zint,
want het doet nog zo lief
en het wekt nog geen grief.

De lach van een kind
elk zo vreugdevol zint,
en voor 't leven op aard
nog de hartwonne gaart
waarmee ieder van ons
na de dagbarre gons
weer zijn evenwicht vindt
in 't geluk van een kind.

OPLETTEN GEBLAZEN !

CO OF KOOLSTOFMONOXIDE KOMT VRIJ, WANNEER EEN BRANDSTOF BRANDT: HOUT,KOLEN,AARDGAS, BUTAANGAS,PROPAANGAS, STOOKOLIE, AARDOLIE. IS ER VOLDOENDE ZUURSTOF VOORHANDEN,DAN WORDT DE CO OMGEZET IN HET ONSCHADELIJKE CO2 OF KOOLZUURGAS. IS ER ECHTER NIET VOLDOENDE ZUURSTOF AANWEZIG, DAN STIJGT DE HOEVEELHEID VRIJGEKOMEN CO TOT OP EEN DODELIJK PEIL ! DE VLAM VAN AARDGAS WORDT DAN GEEL I.P.V. BLAUW. ZORG DUS VOOR VOLDOENDE LUCHT IN HUIS EN LAAT UW VERWARMINGSTOESTELLEN REGELMATIG CONTROLEREN.

BEZINNING: Gebed van een gastarbeider

Blanke broeder,
vergeef mij, dat ik u broeder noem.
Vergeef mij het pigment in mijn bloed
dat mijn huid zo bruin kleurde
en het u zo moeilijk maakt,
mij als uw gelijke te zien.

Vergeef mij, dat ik ondanks die bruine kleur,
een mens ben,gelijk gij.
Vergeef mij, dat ik mijn handen naar u uitsteek
en u smeek mij als zodanig te aanvaarden.

Vergeef mij,als mijn kinderen genieten van de kruimels, die van uw rijkgevulde tafels vallen,
als mijn kinderen graag spelen met de uwe
en de kans krijgen om te leren.

Vergeef mij, dat ik een plaats neem
onder uw zon en uw hemel.
Vergeef mij, dat uw Christus
ook voor mij stierf op die vrijdag...

Vergeef mij, dat het Zijn wil was
mij uw broeder te noemen
en als broeder te behandelen:
dat Hij geen onderscheid duldde tussen kleur of ras.

Wanneer gij dat niet kunt, broeder,
vergeef mij dan tenminste dat ik geboren ben.

CITATEN
-------------

Zoals een boogschutter zijn pijl recht buigt, zo richt de wijze zijn zwervende onvaste gedachten. ( Boeddah )

Wij verwijten enkele die fouten, waarvan wij geen profijt trekken.(A. Dumas )

Ook de deugd is een kunst en ook van haar zijn de aanhangers te verdelen in beoefenaars en louter liefhebbers.( Marie von Ebner-Eschenbach )

Een echtgenoot moet altijd weten wat zijn vrouw scheelt, want zij weet altijd wat haar niet scheelt. ( H. de Balzac )

Er schuilt meer eenvoud in een man die in een of andere opwelling kaviaar eet, dan in een man die uit principe droge biscuits eet. (G.K. Chesterton )

Heel jonge en heel oude mensen zijn het gelukkigst als ze thuis zijn.
( Nora Seton )

Armoede is een grote vijand van het menselijk geluk; zij vernietigt de vrijheid en maakt het uitoefenen van sommige deugden onmogelijk, en van andere zeer moeilijk. ( Samuel Johnson )

Veel verdriet komt voor uit de vrees om gelukkig te zijn.( G. Bomans )

Iemand die gevallen is,zoekt gauw iemand anders die er ook ligt, al was het maar om niet alleen te zijn, alleen met een bezwaard geweten.
( L.P.Boon )

Je kan moeilijk geloven, hoe moeilijk het is een daad in gedachten te vertalen. ( Karl Kraus )

GEBED ( naar: Wijsheid 9, Salomo )

God van mijn voorouders, barmhartige Heer,
schenk mij de wijsheid die naast U troont, keur mij een plaats onder uw kinderen waardig.
Ik ben immers een zwak mens, met een korte levensduur en een beperkt inzicht in recht en wetten.
Ik ben niets waard wanneer ik van uw wijsheid verstoken blijf.
U hebt mij een verantwoordelijke taak gegeven.
Bij U is de wijsheid die uw werken kent en die erbij was toen U de wereld schiep.
Zend haar hierheen om mij met raad en daad bij te staan, opdat ik weet wat U goedvindt.
Zij weet en doorziet immers alles. Zij zal mij bedachtzaam leiden in mijn handelen, met haar luister zal ze mij behoeden.
Zo zal alles wat ik doe U aangenaam zijn. Ik zal uw volk recht verschaffen.
Wie kan uw bedoelingen kennen als U niet zelf wijsheid geeft en uw Heilige Geest zendt.

OUD KERSTLIED (uit: Fl. Van Duyse, " Dit is een suyverlijck boecxken ) 1899

Een kint gheboren in Bethlehem
verblidet alle Jerusalem.
Amor, amor, amor, amor !
Amor, quam dulcis est amor !
Die sone die nam die menscheit aen,
die bi den vader comen can.
Amor, amor, amor, amor !
Amor, quam dulcis est amor !
Si leiden in een cribbekijn,
des ewighen vaders sonekijn.
Amor, amor, amor, amor !
Amor, quam dulcis est amor.
Die enghelen songhen doe ter tijt,
die herderkens waren mede verblijt.
Amor, amor, amor, amor.
Amor, quam dulcis est amor.
Al mit den enghelen willen wi singhen
ende laten onse herten
in vrouden springhen.
Amor, amor, amor, amor !
AMOR, QUAM DULCIS EST AMOR !

WERKLOOSHEID ( Geert van Istendael )

De dagen zijn hier grijze wegen
naar nergens, nooit en niemandsland,
de dagen zijn hier bleke vlaktes,
zijn regen die niet zwijgen kan.

En lege vlaktes zijn de dagen,
doorweekt, doorwaakt zijn alle nachten
en winternachten zijn de jaren,
geen morgen die nog wacht, geen mens.

Het werk is dood in deze streken,
de dagen zijn verstuivend zand,
geen boom, geen bloem, geen licht, geen droom.

Dit is het land van nodeloos.
Dit is het land van waardeloos.
Dit is het land van werkeloos.

DE LAATSTE WENS VAN MOEKE ( om even bij stil te staan )

Moeke wordt 90 jaar. Haar kinderen en kleinkinderen geven een groot feest voor haar en ze vragen: Moeke, wat zou je willen ? 'Wel, zegt moeke, als ik sterf, wil ik gecremeerd worden.' Oké, zeggen de kinderen, dat zullen we regelen. Maar heb je geen andere wens ? ' Nee, zegt moeke, ik heb alles wat mijn hart begeert. ' Ja maar, wij willen graag iets speciaals doen, zeggen de kinderen.
' Wel, zegt moeke, als ik dood ben en gecremeerd, dan zou ik graag hebben dat je mijn as uitstrooit op de parking van de Colruyt. ' Waarom de Colruyt, moeke ? vragen de kinderen. WEL DAN WEET IK ZEKER DAT JULLIE TOCH EEN OF TWEE KEER PER WEEK ZULLEN LANGSKOMEN...!

DE KAT ( J.B. Charles )

Kende God mijn poes uit het hoofd
voordat Hij besloot haar te scheppen?
Indien ja, hoed dan wel, als de kleine
zo kwetsbare anderhalf ons
warm elektrisch met spier gevuld bont,
als de speelse kwaje meid
met de poot om de stoelpoot
de kattekop scheef daarachter,
als de kleine hete heks,
het sluipjagend monster,
de slapende of zich uitrekkende kat
die ontwaakt en mij ziet en gaat spinnen ?
Welk beeld ging dit tijgerminiatuur,
dat God zag en Hij zag dat het goed was, vooraf,
hebt u nog een werktekening, God, van mijn kat
of was zij een woord, zomaar een experiment?

CITATEN
----------

Een deugd die in de grond vals is, vertoont zich altijd in overdreven vormen. ( John Petit-Sean )

De kunst van het behagen is de kunst van het bedriegen.
( Vauvenargues )

Het is beter een kaars te ontsteken, dan te klagen over duisternis.
( Confusius )

Liefde laat de tijd voorbijgaan. De tijd laat de liefde voorbijgaan. ( Onbekend )

Ofschoon trots geen deugd is, is hij de vader van vele deugden.
( J.B. Collins )

Bij een gewonnen proces zegt de advocaat: '' Wij hebben gewonnen. '' Bij een verloren proces: '' U hebt verloren. ''

Armen zijn arm, ondat rijken rijk zijn.

Wij hebben gevoelens, maar meer nog hebben de gevoelens ons.
( Antoon Vloemans )

Iedereen is van plan iets te doen, en iedereen doet iets, maar niemand doet wat hij van plan is. ( George Moore )

Het enige dat ik weet, dank ik aan mijn onwetendheid.
( Sacha Guitry )

De gevaarlijkste hartziekten zijn nog steeds: afgunst, haat en hebzucht. ( Pearl S. Buck )

Iemand die niets weet, en weet dat hij niets weet, weet meer dan iemand die niets weet, en niet weet dat hij niets weet.

Gebrek aan fantasie is misschien wel het meest fatale menselijk tekort ( Clare Lamart )

Psychoanalyse is als muziekles:Vijf jaren merk je geen enkele vordering en opeens kun je piano spelen.( Woody Allen )

De lach is het muzikale teken, dat wij los worden van onszelf, dat er een bres in de muur valt, die ons van het algemene leven scheidt. ( S.F. Lec )

Een boek is de verwezenlijking van een faraodroom, een verlenging van de schrijver. ( Frank Liedel )

In een goed huwelijk, leven de partners op prettige wijze naast elkaar. ( F. Hellers )

VROUW EN KIND ( Bart Moeyaert )

( De stadsdichter van Antwerpen schreef dit gedicht na 17.05.2006, de dag waarop het meisje Luna en haar oppas Oulematou in Antwerpen om het leven kwamen. Een dolle schutter schoot ze dood, gedreven door racistische motieven. Bart Moeyaert droeg dit gedicht voor tijdens de begrafenisviering in de St. Pauluskerk. )

Was je niet liever thuisgebleven?
Had je de oceaan niet moeten laten,
breed als hij is, en heb je onze kou
dan nooit gehaat? Dichtbij de evenaar
is de maan een boot, een hand, een kom.
Daar kan wat in. Veel zorg. Hier niet.
Hier wast de maan als een doof oor.
Ze leunt en luistert niet. Je hebt de man
die jong maar moe was niet gekend.
Hij leed waarschijnlijk aan het draaien
van de aarde. Dat moet haast wel, als je
de waarde van de warmte vergeet en
op een middag vindt dat de zon nu
lang genoeg geschenen heeft.
Hoezo heb je het koud. Last van mijn blik?
Koud om je hart? Koud als je valt?
Jij was hier nog een beetje eerder, wel.
Went het een beetje onderhand.
Heb je het naar je zin of niet? Vind je
dit land geen land voor jou misschien,
geen land van melk en honing?
Hoor ik je taal, hoor ik je heimwee,
hoor ik je, hoor ik je, het is je geraden,
van wie is dit kind?
Het duurt geen tel
en de stad is veranderd.
Dat dacht ik vannacht toen de maan hier nog een oog was,
en boven het land van je moeder een hand.
Een boot. Een kom. Ik vroeg me af
of jij ook na je dood blijft zorgen
voor het kind. En zal ik eens in jouw plaats
vragen wat een ander daarvan vindt?

EXTASE ( Pierre De Paepe ) ( als aandenken aan een goede vriend die dit jaar is heengegaan, en in gedachten zijn lieve echtgenote welke hij reeds veel vroeger verloor )

Mijn oor heeft op je hart gelegen,
je popeling verfriste me geheel,
genietend dat onzichtbaar bewegen
was ik van God een innig deel.

Mijn oor heeft op je hart gelegen,
je liet me tot je diepten door,
door afstand en geheim omgeven
trok onze kiesheid haar zonnig spoor.

Mijn oor heeft op je hart gelegen,
dat eenvoud tikte door je kleed,
tikjes getrouw aaneen geweven
tot de liefdemantel breed.

Mijn oor heeft op je hart gelegen,
niet meer gesluierd door het doek,
simpel gevoel tot extase verheven,
vol innige, blije moed.

OP DEZE LAATSTE DAG VAN 2008 EEN SPECIALE GROET AAN ALLE MENSEN VAN ' GULDEN LEEFTIJD ' WAAR OOK IN VLAANDEREN,
DAT HET JAAR ' 2009 ' DE NODIGE GEZONDHEID EN VEERKRACHT MET ZICH ZAL BRENGEN OM TE KUNNEN BLIJVEN DEELNEMEN AAN DE SAMENKOMSTEN VAN HUN ' GULDEN LEEFTIJD '.
MOGE DE LEVENDE HEER ONS BLIJVEN INSPIREREN EN BEGELEIDEN OP ONS LEVENSPAD.
VAN HARTE, TONY HUTSEBAUT.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

WIJ ZOCHTEN U, O HEER (uit: Levenslied/ Tekst: Karel Vanspringel- Muziek: Jos De Backer )

Wij zochten U, o Heer
en vonden een gelaat,
het wonder van twee ogen
dat in vervulling gaat.

Want dicht bij ons zijt Gij:
in elke mens die wij ontmoeten
gaat Gij aan ons voorbij,
gaat Gij aan ons voorbij.

Wij zochten U, o Heer,
en onze mond werd taal,
het wonder van vergeven
en danken duizendmaal.

Wij zochten U, o Heer
en vonden een gebaar,
het wonder van twee handen,
die zoeken naar elkaar.

Wij zoeken U, o Heer
en breken 't vriendenbrood
aan tafels van verlangen
en ver van ons de dood.

MARXISTEN OVER JEZUS ( Kolakowski )

Onafhankelijk van deze hoop kunnen Jezus' persoon en leer noch uit onze kultuur verwijderd noch ongeldig gemaakt worden, wil die kultuur voortbestaan en zich verder ontwikkelen. Men kan niet ongestraft, zonder het geestelijke leven te onderbreken, de gestalte uitwissen van iemand, die eeuwenlang niet maar een leraar van dogma's maar het voorbeeld voor de allerheiligste waarden van de mensen was. In zijn persoon was het vermogen, belichaamd zijn waarheid met luider stem te verkondigen; het vermogen, deze waarheid tot het einde toe en zonder kompromissen vol te houden, en het vermogen tot het uiterste weerstand te bieden aan de sterke druk van de werkelijkheid, die hem niet aanneemt. Hij leerde hoe men zichzelf en de wereld het hoofd kan bieden zonder zijn toevlucht tot geweld te nemen. Hij was dus een voorbeeld voor die radicale authenticiteit, waarmee elk menselijk individu de bijzondere waarden van het leven in de allereerste plaats waarachtig kan verwezenlijken.

WOORDSPELINGEN BIJ HET NIEUWE JAAR.

is de bananenhandelaar de pisang
en de tabakshandelaar de sigaar
de bakker verdient geen brood meer
terwijl de herenmode de das is omgedaan
de lampenwinkeliers zien de toekomst duister in
de scheepvaart is de wind uit de zeilen genomen
menig timmerman legde er het bijltje bij neer
terwijl de kousenfabrieken er geen gat meer in zien
de horlogemakers zouden de tijd willen terugzetten en
de confectie-industrie moet er een aanpassen
de tuinders heeft men knollen voor citroenen verkocht
en de binnenschippers zijn aan lager wal geraakt
de chauffeurs zijn de macht over het stuur kwijt
omdat de wegen aan belasting zijn bezweken
de wielrenners weten niet meer rond te komen
en de badmeesters kunnen het hoofd niet meer boven water houden
de bierbrouwers moeten uit een ander vaatje tappen
en voor de bioscopen valt het doek
de kwekers zitten op zwart zaad
de schoorsteenvegers kunnen op straat staan
en de stratenmakers kunnen wel op het dak gaan zitten
de mijnbouw graaft zijn eigen graf
en de reders varen het gat uit
de NMBS is het spoor bijster
de luchtvaartmaatschappijen vliegen de lucht in
en dat terwijl de metselaars in de put zitten
en de caféhouders het zat zijn
de kapper met de handen in het haar zit
de boer uit het veld is geslagen
en het de helderziende voor de ogen schemert...

ZOU HET HELPEN DAT DE WAPENINDUSTRIE INZAG DAT ER GEEN SCHOT MEER IN ZIT ?

BIJBEL ( Mattheus 5, 13-16 ) GIJ ZIJT HET LICHT DER WERELD

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen:

" Gij zijt het zout der aarde. Maar als het zout zijn kracht verliest, waarmee zal men dan zouten ? Het deugt nergens meer voor dan om weggeworpen en door de mensen vertrapt te worden.

Gij zijt het licht der wereld. Een stad kan niet verborgen blijven als ze boven op een berg ligt ! Men steekt toch ook niet een lamp aan om ze onder de korenmaat te zetten? Maar men plaatst ze op de standaard zodat ze licht geeft voor allen die in huis zijn.

ZO MOET OOK UW LICHT STRALEN VOOR HET OOG VAN DE MENSEN, OPDAT ZIJ UW GOEDE WERKEN ZIEN EN UW VADER VERHEERLIJKEN DIE IN DE HEMEL IS ".

Ik weet niet of ik deze uitdaging wel aankan, God.
Gelukkig zijn er momenten
waarop ik voel dat mijn inzet
voor het evangelie smaak en licht geeft
aan mijn samenleven met anderen.
Maar er zijn ook momenten
dat mijn christen-zijn
smakeloos en krachteloos lijkt
en dat ik mij laat meesleuren
in de maalstroom van oppervlakkigheid.

Schud mij dan wakker God,
en laat me in het hart van de medemensen
een vuurwerk van tederheid te voorschijn toveren,
in alle kleuren van de regenboog,
als een wonderlijk samenspel
van licht en liefde.

GELUK ( Fik Verbiest )

Geluk dat kun je breken.
Geluk dat kun je maken.
Je kunt erachter lopen.
Je kunt eraan verzaken.

Geluk is niet te koop.
Geluk is niet te huur.
Zonder wat te hebben,
smaakt het leven zuur.

Geluk zit in je hart.
Geluk zit in je hoofd.
Je kan er enkel bij,
als je er in gelooft.

Geluk is niet verweg.
Geluk is zo dichtbij.
Het ligt zo ergens tussen
' die andere ' en ' mij '.

Geluk zit in een lach.
Geluk zit in een traan.
Hoe kan ik het vinden ?
Hoe kom ik er aan ?

Geluk is overal.
Geluk dat moet je zoeken
in de ogen van een kind
en niet in dikke boeken.

SCHEPPINGSLIED ( Marijke Kooijck-De Bruijne)

Water van de oceanen,
water van de moederschoot,
alle leven wordt gedragen,
wordt geboren op de stroom
van het levenwiegende water,
bron, begin, bestaan der aarde.

Licht, doorzichtig, tintlend wonder
licht dat strelend zichtbaar maakt,
aan komt glijden en waarzonder
groei en leven niet bestaat,
licht dat vormen, kleuren, lijnen
steeds weer anders doet verschijnen.

Rondedans van de seizoenen,
rondedans van droogt en dauw,
van de zaden en de bloemen
en de cyclus van de vrouw,
rondedans van dood en leven,
schepping die wordt doorgegeven.

Geest van God,van licht en water,
Geest van God die heeft gezweefd
over al wat is geschapen
en in alle ritmen leeft,
overal ben Jij aanwezig,
GEEST VAN GOD EN SCHEPPEND BEZIG.

GEBED ( uit: Het kleine meisje Hoop van Frans Van Bladel, naar Ch. Péguy )

Het geloof waar ik het meest van hou,
zegt God,
is de hoop.
Geloof, dat verwondert mij niet.
Ik ben overal zo zichtbaar aanwezig,
in de zon en de maan en de sterren aan de hemel
en in't gewemel
van de vissen in de rivieren,
en in alle dieren,
en in het hart van de mens, zegt God,
dat het diepste is
en het meest in het kind
dat het liefste is
dat ik ooit geschapen heb.
In alles wat boven en onder is
ben ik zo luistterrijk aanwezig,
dat geloven, zegt God, in mijn ogen
geen wonder is.
MAAR DE HOOP, DAT IS HAAST NIET TE GELOVEN.
IKZELF, ZEGT GOD, BEN ERVAN ONDERSTEBOVEN.

ER IS IETS IN DE DINGEN DAT ONTROERT ( P.G. Buckinx )

Er is iets in de dingen dat ontroert:
het is de schoonheid niet der bloemen,
noch het glanzen in de nacht. Het is,
daarin, maar ook daarachter en daarboven
en daaronder, dieper in de grond, die
warm en geurig is als versgebakken brood.

Het zijn de sappen die onzichtbaar blijven,
diep in wortels en het hart waar het
leven roert. Het zijn de klanken en geluiden
die een kind kan horen als het zijn oor
te luistren legt dicht aan de grond. Het is
het trillen van de wingerdrank wanneer uw
hand haar aanraakt, en het beven van de
kever op het blad, dat groeit en zwelt.
Het is dons der distelbloemen en de
pijn der wonden die uw vlees doorsplijt.
Het zijn tekenen van Gods aanwezigheid.

TAAL-WOORDSPELINGEN EN DOORDENKERTJES !

Ze heeft dikke billen, maar ze zit er niet mee.

Hij wacht op een levertransplantatie, maar de levertijd is wel 8 maanden.

Edelachtbare, als u wilt dat ik rechtsta, zal ik mij daarbij neerleggen.

Tip voor vakantiegangers: Span je niet in.

Wat doen weekdieren in het week-end ?

Bestaan er wegwerpboomerangs ?

Het grote aantal werkongevallen in de houtzagerij, wordt veel te gemakkelijk door de vingers gezien.

Bij de geboorte van hun eerst kind, worden man en vrouw op slag ouder.

Roken: het blijft een teer onderwer.

Beroepskeuzeadvies: Wordt bokser, meer kans op slagen.

De cursus Rietdekken is afgelast: Riet is ziek !

Van mensen die nooit wat geven, daar krijg ik wat van.

De gynaecoloog gaf aan zijn hoogzwangere patiënte volledige persvrijheid.

Een man maakt je eerst het hof en leidt je dan om de tuin.

Toen ik de prijs van de sla zag, kreeg ik een krop in de keel.

De cursus lassen voor beginners is afgelast.

Bij de slankheidclub zijn 3 nieuwe leden aangekomen.
Maar er zijn er ook 3 afgevallen.

Eeen paar maanden na de amputatie van zijn been, steekt deze man reeds op eigen houtje de straat over.

De situatie van de dakloze analfabeten is niet om over naar huis te schrijven.

Een van de twee drielingen vierde op de vijfde van de zesde maand zijn zevende verjaardag.

Als je niet buiten roken kunt, ga dan maar buiten roken.

EMMAUSGEBED ( Gerard Coens )

Heer,
ga met ons mee,
ga met ons mee op weg...

't Kan in de morgen van ons leven zijn:
als alles zonnig schijnt
en wij een toekomst zien
waarin wij bouwen aan geluk
en willen leven naar de weg
die Gij getekent hebt.

Het kan ook middag zijn:
als alles om ons heen zo woelig is
en wij wel duizend dingen doen
voor U,
voor heel de mensheid menen wij, maar ook een stukje voor ons zelf.

Het kan ook avond zijn:
als heel ons leven in verre vlakte ligt,
- heel even nog beschenen door een rijpe zon -
met hier en daar een vale vlek:
een schaduw
die men schuchter schuwt.

Heer,
blijf bij ons
en kom met ons aan tafel
en doe het nog eens voor:
hoe wij het brood te breken hebben
van ons hart,
en met geschudde korven
aan anderen delen.

Heer,
blijf bij ons
en kom met ons aan tafel
en doe het nog eens voor:
hoe wij de wijn te schenken hebben
van geluk,
uit eigen broze kruiken
vol warme vreugde.

HEER,
SCHUIF NU DE BANK
WAAROP GIJ ZIT
NOG DICHTER BIJ DE TAFEL...
DAN KUNNEN WIJ
- ALS GIJ VERDWIJNT UIT ONS VERBAASDE OGEN -
OP DEZE PLAATS MISSCHIEN
EEN BROER OF ZUSTER ZIEN.

EMMAUS ( Gabriël Smit )

Soms denk ik, dat Gij peinzend naast mij gaat,
dat ik elk ogenblik uw stem kan horen
Een gouden stilte legt zich op de straat,
de huizen gaan in golvend licht verloren.

Rondom mij brandt de glans van uw gelaat,
ik houd mijn adem in, - want nooit tevoren
zag ik de wereld in dit sidderend beraad:
te sterven of opnieuw te zijn geboren.

Nu zal het komen... Hoeveel eeuwen beidden
dit eeuwig moment ? Hoevelen wijdden
hun leven gans dit nieuwe lotsbeschik ?

Spreek dan die naast mij zit... Ik kijk en zie de
gewone straat en 't dagelijks geschieden -
maar toch is Emmaüs mij ieder ogenblik.

EINDELOOS HEBT GIJ MIJ GEMAAKT... ( R. Tagore )

Eindeloos hebt Gij mij gemaakt, naar uw behagen. Dit broze vat ledigt Gij weer en weer, en vult het telkens met vers leven. Over heuvelen en dalen hebt Gij dit rieten fluitje gedragen en er eeuwiglijk nieuwe melodieën door geblazen. Bij de onsterfelijke aanraking van Uw handen doorbreekt dit kleine hart zijn perken en baart onzegbare uiting. Uw oneindige gaven komen tot mij enkel op deze nietig-kleine handen. Eeuwen vergaan en steeds blijft Gij uitstorten en steeds is er ruimte te vullen.

( uit: Wij-zangen - Gitanjali - )

CUPIDO EN VALENTIJN... ( Fik Verbiest )

Cupido scherpt zijn pijlen.
Binnenkort spant hij zijn boog.
Harten zullen elkaar vinden
op de plaatsen waar hij vloog.

Geen enkel hart is veilig
want Cupido schiet raak.
Dit verhaal is zoveel mooier
dan dat van de ridder en de draak.

Een kleine engel vliegt weer rond
in ons hart en in ons hoofd.
Zijn pijlen hebben enkel nut
voor wie nog in de liefde gelooft.

Probeer het sprookje toe te laten
en laat het nu met Valentijn
net zoals alle andere dagen
een dag van tedere liefde zijn.

BEZINNING ( Jeanne Goyvaerts )

Vergeving,
is het kwaad niet aanrekenen,
niet vergelden,
maar over het kwade heen een brug bouwen,
waarlangs men elkaar weer bereiken kan,
is de weg open laten
langswaar de ander terug kan komen,
op de uitkijk staan,
de ander tegemoet gaan,
luisteren
en, zij het hortend en stotend,
ook de eigen fout erkennen
en samen op zoek gaan
naar vonken,
om ze weer aan te blazen tot een vuur.
Vergeven is het verleden laten rusten
en nieuwe toekomst maken.
Soms kun je alleen maar wachten
tot de ander je handen grijpt.
Vergeven is overwegen
dat God onvoorwaardelijk
van alle mensen houdt
en proberen dit ook te doen.

CITATEN
-------------

Iedere dwaas kan geld verdienen, maar er is een verstandig mens voor nodig om het uit te geven. ( C.H. Spurgeon )

Als de jeugd eens wist en de ouderdom kon. ( H. Estienne )

Leven is zorgen; dus zorg dat je leeft.

Het geluk is een beker die men langzaam moet uitdrinken om de droesem niet in beweging te brengen die op de bodem ligt. ( Deuter )

Geen dag is zo verbazingwekkend, als de dag waarop de mens ging geloven dat hij onsterfelijk is. ( A. Malraux )

Journalisten zeggen dingen waarvan ze weten dat het niet waar is, in de hoop dat als zij het lang genoeg blijven zeggen, het waar zal worden. ( A. Benneth )

Onze vrijheid ligt achter de muur die we zelf rondom ons hebben opgetrokken.

Men moest zich er eigenlijk over verwonderen, dat men zich nog kan verwonderen. ( F.de la Rochefoucauld ) 1613-1680

Is ons bidden een stuurwiel of een reservewiel ?

MIJN GEWETEN...

Het geweten is de meest elastische stof ter wereld: vandaag kunt ge het nog niet over een molshoop spannen, morgen bedekt het een berg. ( Lytton )

Ik had het gedaan, had ik het geweten, maar ik had last van mijn geweten. ( Domi )

Het enige wat niet bij meerderheid van stemmen te regelen valt, is het geweten. ( Harper Lee )

Zijn geweten was zuiver. Hij gebruikte het nooit. ( S. Jesry Lec )

Naarmate de beurs smaller wordt, wordt het geweten breder. ( Frankrijk )

Veel mensen danken hun goed geweten aan hun slecht geheugen.
( Godfried Bomans )

Veel mensen verwarren een korte termijngeheugen met een zuiver geweten.

Het geweten van bepaalde mensen reikt niet verder dan de angst voor bestraffing. ( G. Van Acker )

Het geweten is een stem die je zegt wat je niet mag doen, nadat je het gedaan hebt. ( Spanje )

De censuur is de blinddoek voor het geweten.

De meeste mensen luisteren alleen naar hun geweten, wanneer het zegt: ga je gang maar. ( Cees Buddingh )

DE WONDEREN ZIJN DE WERELD NOG NIET UIT...
( uit: God in gedichten - Han G. Hoekstra )

De wonderen zijn de wereld nog niet uit
maar of dat waar is moet je zelf ontdekken.
Misschien wel aan de kraanvogels die trekken,
of aan de klimroos, of het fluitekruid,
of aan 't vliegtuig, sneller dan 't geluid,

aan de giraffen, met hun lange nekken.
De wonderen zijn de wereld nog niet uit,
ontdek het maar en zoek op alle plekken,

de sterrenpracht, je hand, je eigen huid,
de dorre boom waaraan het twijgje ontspruit,

de zon die uit de regen kleur kan wekken.
Luister en kijk ! Ontdek wat het beduidt:
De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

DE LENTE VERMOGEN ( Karel Jonckheere )

Hoe op papier de lente
naar binnen te lokken,
hoe woorden te verzinnen,
die lippen bereiken.

De rozen zijn nog niet jarig,
gelukkig,
de zwaluwen ver van hun tweede verblijf.

Maar stel dat nu een merel fluit,
een krekel reeds grinnikt,
een sparappel knort;
alles zou weer onzegbaar zijn.

Er is alleen het stram open raam,
de anjelier van een oud Spaans lied,
voor het eerst weer blauwe pijprook,
het plengen van onuitspreekbaarheid
die dwalen gaat in de schemer buiten,
zelf op de tast naar vernieuwender namen.

Vannacht als de lente dit leest,
door wimpers sluik en vol dauw,
samen met mij gewekt
door een vliegtuig uit het oosten,
murmelt zij haar eigen geboorte.

OUD ( Geert van Istendael )

Je gaat steeds vaker
naar begrafenissen,

een kleinkind huilt, je moet
's nachts weer uit bed,

je bent je bril kwijt
als je niet oplet,

je zult je wel een keer
van straat vergissen.

Je vult de vuilnisbak
met doordrukstrips,

je kent de knopjes
van patiëntenbedden

en eigenlijk kun je jezelf
nog redelijk redden,

maar toch, je valt te gauw,
dat wordt dus gips.

O, wat een luxe,
lieve vrienden, luxe !

De angst van vroeger
voor de oude dagen

werd weggejaagd
door solidariteit

en dokters. Ja, er blijven
bange vragen,

maar weet, ook wie een
klein pensioen heeft, leidt

een herenleven, met
een schaar bedienden.

WAT AS WAS, TOT WASDOM KEREN ( MGR. E.LARIDON )

En altijd gingen mensen
langs wegen, met as bestrooid;
as, verkilde grijze resten
van wat ooit vuur is geweest.

LIEFDE,
in haast en zakelijkheid gesloopt
HET DELEN,
in het hebben zonder grenzen vermoord
VRIJHEID,
in slaverigheid gedoofd
HET BROEDERS-ZUSTERS ZIJN
door naijver verstoord
EENVOUD,
voor schijn en ogendienst verlaten
WAARHEID,
in lippendienst en wingeweld verraden
GOEDE WIL
in uitvluchten verwaterd
God, onder zand van zonde
in alle stilte begraven,

maar even altijd komt de Heer
om de as te keren,
om het vuur nieuwe kracht te geven.
Hij neemt er zijn tijd voor.

VEERTIG DAGEN !

EN VREDE... ( Anton Van Wilderode pr. )

En vrede is lachen en lopen
door weiden die wit zijn als hagel,
is brood en melk op de tafel,
is voorjaar, een dak van vogels.

En vrede is zonder verbazing
de bloemen volwassen zien worden,
het koren hard in de aren,
de kinderen teer voor de toekomst.
De angst, een vertelsel van vroeger.

En vrede is vrienden begroeten
in het wijde dal van de wereld,
de landen niet langer meer kennen
als slagveld of haarden van honger,
als machten zonder genade
geharnast en ingegraven.

En vrede is diep mogen slapen
als de dag tot de laatste droppel
gelijk een wijn is gedronken,
is fel in de morgen ontwaken
voor de zuivere duur van het zonlicht.

En vrede is ademhalen
en jong zijn en zachtjes vergrijzen,
een dorp vol verrukkelijk waaien,
een stad met geruchten van water,
een eindeloos land dat bestààt.

VASTENTIJD... ( Jean-Paul Vermassen- Alg.Pastor A.C.W. )

VASTENTIJD?
EEN ACHTERHAALD RITUEEL
UIT OUDE GODSDIENSTEN?
OF EEN HOOGST ACTUELE OEFENING
IN WERELDSOLIDARITEIT?

ALS VASTENTIJD
DIT ZOU KUNNEN WORDEN:
LEREN LEVEN OP EEN WIJZE
DIE ALLE MENSEN
VAN ONZE PLANEET
IN STAAT STELT OM WAARDIG TE LEVEN.
ECHT WERK MAKEN
VAN EEN ECONOMIE EN EEN LEVENSSTIJL
MET ZORG VOOR HERVERDELING VAN WELVAART,
MET ZORG VOOR LEVEN OP AARDE.

WIE ERAAN MEEDOET,
ERVAART HET IN EIGEN LEVEN EN SAMENLEVEN:
HET MAAKT EEN VERSCHIL UIT.
STILTE EN BEZINNING
OF GEBED EN VIERING
DIE HELPEN OM NIEUW TE ZIEN EN TE ZIJN.
IN EIGEN LEVEN SOLIDAIR VERSOBEREN
EN EEN POLITIEK-VAN-HERVERDELEN ONDERSTEUNEN.
HET LEIDT TOT MEER RECHTVAARDIGHEID.

VASTENTIJD
ZAL MORGEN WERELDWIJD
GEEN VRIJBLIJVENDE TIJD MEER ZIJN.
GODSDIENSTIGE MENSEN
EN SOCIAAL BEWOGEN MENSEN
MAKEN ER VANDAAG AL WERK VAN.

CITATEN
-------------

De buitensporige vreemdheid van het bestaan is wat mij ermee verzoent. ( L.P. Smith )

Men vergeet eerder een groot verdriet dan een kleine vernedering. ( M.L. Karadja )

Zonder tegenwind is er nooit een vlieger opgegaan.

Als iemand bij het klimmen der jaren geen nieuwe vriendschapsbetrekkingen aanknoopt, zal hij weldra alleen zijn. Men moet zijn vriendschap steeds bijwerken. ( Ben Johnson )

Talent hebben is meer waard dan talenten hebben.
( Peter Sirius )

Het is best verstandig te beminnen; maar dwaas te beminnen is beter dan in ' t geheel niet tot liefde in staat te zijn. ( W.M. Thackeray )

Koppigheid brengt vaak ten val. ( Sophocles )

Een vooruitziende blik kijkt over het voor de hand liggende heen.

Omdat de wijze zonder wedijver is, kan niemand met hem wedijveren. ( Lao Tse ) ca 600 v. Chr.

Wie slechts uit redelijke overwegingen wil handelen, veroordeelt zichzelf ertoe slechts zelden te handelen.
( Gustave Le Bon )

Achterom kijken, helpt om verder vooruit te kunnen zien.

LEVEN OF BESTAAN ( Fik Verbiest )

Leven zonder tederheid,
dat is een groot gemis.
Het is zo saai en zinloos,
als er geen liefde is.

Tijdens de dagelijkse routine,
doet men gewoon zijn plicht.
Maar het deurtje van zijn hart,
houdt men angstvallig dicht.

Men blijft aan de oppervlakte;
men ' leeft ' niet, maar ' bestaat '.
Want leven zonder liefde,
dat kan toch heus geen kwaad.

Zo eindgt men verbitterd,
verbitterd en alleen.
Dan pas gaat men vragen,
waarom iedereen verdween.

Dus, doe anderen en jezelf,
voortaan een groot plezier.
Zet het deurtje van je hart,
voortdurend op een grote kier.

Laat andere mensen toe
in het diepste van je zijn.
En weldra zal je ervaren
' echt leven ' da's pas fijn !

STIL LIGT DE TUIN... ( J.Ribbers )

Stil ligt de tuin rondom het witte graf
waar zich de Heer voor ons verloren gaf.
Vrouwen en vrienden gaan rouwend in het zwart,
zwaar als een steen weegt droefheid op hun hart.
Hoop is vervlogen en vriendschap weggevlucht.
Alles wat leeft, ja heel de schepping zucht.

Drie dagen is zijn stem niet meer gehoord.
Ademloos wacht de wereld op het woord.
Waar is de God die hemel en aarde schiep?
Waar is zijn zijn Zoon die ons bij name riep?
Waarom verlaat Hij nu wat zijn hand begon?
Duisternis overmant het licht der zon.

Eeuwige, uw gerechtigheid is groot.
Wek uw Gezalfde, wek Hem uit de dood.
Mogen wij hopen dat bij dageraad
wij Hem herkennen als Hij voor ons staat?
Wordt dan uw hemels vrederijk gesticht
hier op aarde in het morgenlicht?

CITATEN
-------------

Menigeen leeft rustiger in de schaduw van zijn gebreken, dan een ander in de zon van zijn deugden. ( Peter Sirius )

Het is beter op iemand te moeten wachten, hoe lang ook, dan op niemand meer te moeten wachten. ( Raymond Herreman )

De echte geboorteplaats is die, waar men voor het eerst een intelligente blik heeft geworpen op zichzelf. ( Marg. Yourcenar )

Elk denken is een poging om een weinig orde te brengen in de chaos die ons aanhoudend bedreigt. ( Leopold Flam )

Eén ding is mij in Aphrodite's rijk steeds raadselachtig gebleven: een vrouw lief te hebben is altijd hetzelfde en toch nooit hetzelfde. (O.K.Bernhardi )

De ouderdom vangt aan juist op het ogenblik dat men vrede met de wereld sluit. ( Jan Greshoff )

In Italië ziet het geheugen meer dan het oog. ( Rogers Samuel )

De aarde is een bol; daarom zijn er zovele dichters door gebrek aan acrobatische oefening afgevallen. ( Gaston Burssens )

CITATEN
----------

Zichzelf niet sparen en begrijpen dat alles maar scherts is, ja, dat is ernst. ( Sören Kierkegaard )

De schijngeleerde is als een ezel die een vracht boeken draagt.
( Zodar Hadasch )

Geloof mij, de onnozelste vrouw kan een verstandig man maar haar hand zetten maar alleen een zeer pientere vrouw zet een dwaas naar haar hand. ( J.R. Kipling )

Men denke niet, dat ernst een menselijke kwaliteit is: geen ernstiger wezens dan herkauwende koeien. Na ca vijftig keer kauwen slaken zij bovendien nog een zucht.
( Eric van der Steen )

Ik wou mezelf gaarne eens ontmoeten om te weten hoe ik me beviel. Maar 'k moet bijzonder goed gehumeurd wezen op die dag, want ik hou niet van onaangenaamheden.
( Multatuli- Douwes Dekker )

De liefde is vaak een spel waarin beide spelers beurtelings denken dat ze gaan verliezen en zich dan haasten om van tactiek te veranderen. ( Paul Léautaud. )

MOEDERDAG ( 10.05.09 ) Henri Luyckx

Je foto aan de muur,
bekijk ik die maar even,
dan raakt mijn hart meteen in vuur,
voel ik mijn jeugd herleven.

Je blik op mij gericht,
kijk ik weer in die ogen
die mij met lachend blij gezicht
als kind zo vaak bewogen.

'k Voel weer je warme schoot,
waarop je mij zoet suste,
als je me in je armen sloot,
mijn koortsig mondje kuste.

'k Zie je grijze haren weer,
in een dotje saamgebonden,
terwijl je lieve handen teer
zo innig strelen konden.

Als ik naar je foto kijk,
die kersenrode wangen,
dat wonder beeld, zo liefelijk,
dan barst ik van verlangen.

IJSHEILIGEN
-------------------

De kans op nachtvorst is na 15 mei klein, maar niet uitgesloten. Ook einde mei kan het nog wel eens stevig vriezen. Terwijl gewone vorst gemeten wordt op 1,5 m. boven de grond, vind nachtvorst héél laag bij de grond plaats en daalt de officiële temperatuur niet onder het vriespunt. Het zijn juist de jonge planten die zich in de gevarenzone bevinden. Zeer vorstgevoelig zijn: komkommers, meloenen, pompoenen, courgettes, bloeiende aardbeien, bonen, tomaten, suikermaïs en augurken. Aarrdappelen en bladgewassen zijn gevoelig voor strenge nachtvorst.

CITATEN
-------------

Al wie een mooie vrouw heeft, een kasteel op de grens of een wijngaard langs de weg is altijd in oorlog. ( Spanje )

Het enig belangrijke in ons leven is het spoor van liefde dat wij nalaten als wij er niet meer zijn.

In een vergadering werden nooit grote ideeën geboren, maar heel wat dwaze ideeën zijn er ondergegaan. ( F. Scott Fitzgerald )

Hoe gelukkig zou niet menigeen zijn, indien hij zich om andermans zaken eens even weinig bekommerde als om zijn eigen zaken.
( G.C. Lichtenberg )

Wilt gij uzelf begrijpen, zie dan hoe de anderen handelen; wilt gij de anderen begrijpen, zie dan in uw eigen hart. ( Friedr. von Schiller )

De lach is het muzikale teken, dat wij los worden van onszelf, dat er een bres in de muur valt die ons van het algemene leven scheidt.
( Aart van der Leeuw )

De liefde begint met zichzelf, slechts als men liefde teveel heeft kan men er van wegschenken; slechts als een kachel helemaal warm was geworden kon zij warmte beginnen af te geven. ( L.P. Boon )

Vrijheid: datgene wat overblijft, als aan de eisen van de gemeenschap is voldaan. ( H. Phaff )

Als je jong bent, denk je aan de dood zonder erop te wachten. Als je oud bent, wacht je erop zonder eraan te denken. ( Maurice Chapelan )

WAARHEEN, DAARHEEN ( J.B. Charles )

Ga liever die brief niet schrijven,
met de scherpe pen van gelijk
op geschept papier van zo is het,
want morgen zul je hem langzaam
in repen scheuren want het brandmerk
in de rug, van gelijk, is ondragelijk.

Ga nu liever slapen maar morgen,
snel morgenvroeg op de vleugels
van het ongelijk naar haar toe:
zij zal je niet zonder glimlach verstoten.

En leid dan het wolkje wit aan de lijn,
als een verre ballon boven 't hoofd;
ik raad je een platte strohoed te dragen,
een streepbroek de pijpen hoog omgeslagen;
om met blote tenen het gras door te gaan.
Waarheen daarheen. Ga nu maar slapen.

TAALPITJES
------------------

BERMUDA: broek met pijpen tot aan de knie.

In gebieden waar het warm is, dragen mensen ( vooral mannen ) vaak een korte broek. Op de bermuda-eilanden is dat ook zo. Maar daar hebben ( of hadden ) de korte broeken vaak pijpen tot op de knieen. Daarom is zo'n lange broek naar het eiland vernoemd. De Bermuda-eilanden liggen in het Caraibisch gebied. Kijk maar eens op een wereldbol of landkaart. De eilanden zijn trouwens weer vernoemd naar de ontdekker ervan: de Spanjaard Juan de Bermudez. ( Van Dale lexicografie )

WAARHEEN WE OOK REIZEN... ( Henrik Nordbrandt )
( vert. Gerard Rasch )

Waarheen we ook reizen, we komen altijd te laat
om datgene te vinden waarvoor we op weg gingen.
En in welke steden we ook verblijven,
altijd kwelt ons de ongrijpbare nabijheid
van de huizen - te laat is het om terug te komen
van de tuinen - te laat is het
om er een maannacht door te brengen
en van de vrouwen - te laat is het om hen te beminnen.

En welke straten we ook denken te kennen,
alle voeren ons voorbij de bloementuinen die we zoeken
terwijl ze in de buurt van hun verzadigde geuren verspreiden.
En in welke huizen we ook terugkomen
we arriveren te laat in de nacht om te worden herkend.
En in welke rivieren we ons ook spiegelen
we zien onszelf pas nadat we ons hebben omgedraaid.

CITATEN
----------

De enige manier, om volkomen gelukkig te worden, bestaat misschien hierin, dat men zichzelf voortdurend inprent dat niemand volkomen gelukkig is. ( G.C. Lichtenberg )

In het leven komt het erop aan, wie een waarheid zegt. In sommige monden wordt zelfs de waarheid tot leugen. ( Thomas Mann )

Een expert is een man die alle fouten heeft gemaakt die maar gemaakt kunnen worden op een zeer klein gebied. (Niels Bohr )

Levensmoed is de moed, niet om te leven, maar om verder te leven. ( Gerhard Uhlenbruck )

Iedereen draagt op zijn rug een etiket, volgens hetwelk men hem beoordeelt en dat alleen hijzelf niet ziet. ( Paul Brulat )

De liefde openbaart aan de man een wereld buiten zichzelf, aan de vrouw een wereld in zichzelf. Beiden zijn verwonderd, dit alles tevoren nooit te hebben gezien. ( Dirk Coster )

APOLLO 11

40 jaar geleden, op 20 juli 1969, zette de eerste mens voet op de maan. Wereldwijd keken 600 miljoen mensen toe hoe gezagvoerder Neil Armstrong uit de maanlander ' The Eagle ' van het moederschip ' Columbia ' stapte, zich via de ladder naar het maanoppervlak toe bewoog en de historische woorden sprak: " That's one small step for man, one giant leap for mankind."
( Dit is een kleine stap voor de mens, maar een reuzesprong voor de mensheid. )
Armstrong en zijn collega Buzz Aldrin bleven meer dan 2 uur op de maan.
Ze lieten niet alleen hun voetafdrukken achter, maar ook een Amerikaanse vlag, een olijftak als symbool voor de vrede, een minidisk met berichten van 72 staatshoofden en beroemdheden en heel wat meet- en registratieapparatuur.

DE ESSENTIE VAN DE CHRISTELIJKE BOODSCHAP
( Ria Weyens )

' JULLIE ZIJN IN MIJ EN IK IN U '. Wij bezitten het leven van God, we hoeven het niet buiten onszelf te zoeken, het is al aanwezig. Er is in ons een bron aanwezig van levend water, een krachtbron, een bron van liefde, vrede en vreugde. ' Uit zijn binnenste zullen stromen van levend water vloeien ' ( Joh. 7, 38 )
Elke mens wordt er toe geroepen om op zoek te gaan naar de innerlijke bron, om het leven in zichzelf te ontdekken, om innerlijk vrij te worden. Zolang we vervulling en geluk buiten onszelf blijven zoeken, zullen we ontevreden blijven. Het is maar als we de innerlijke bron van leven ontdekken in ons eigen hart, dat we het levend water overal rondom ons zullen zien en écht ontvangen. Wij zijn ertoe geroepen om vanuit een innerlijke vervulling in de wereld te staan.
Meditatie is op zoek gaan naar de vitaliteit van een innerlijk leven.
Meditatie geeft ons de kracht, de draagkracht om rechtop te blijven staan in onze samenleving.
Meditatie leidt ons binnen in het mysterie van goddelijke inwoning: ' Jullie zijn in Mij en Ik in jullie '.
Meditatie leidt ertoe dat de geestelijke schoonheid van de mens opnieuw kan opwellen.

CITATEN
-----------

De wijze gebruikt zijn geest als een spiegel. Hij streeft naar niets, prijst niets. Hij weerspiegelt zonder vertekening. Daarom handelt hij zonder schade aan te brengen. ( Tsjwang-tse )

De ervaring leert ons dat liefde niet bestaat uit het naar elkaar kijken van twee mensen; maar uit het samen in dezelfde richting kijken.
( Ant. de Saint Exupéry )

Zolang we er niet toe gekomen zijn, heel en al onszelf te durven zijn, moeten we misschien maar zwijgen. ( R. Minne )

De hoofdbeginselen van het waarachtige Christendom bestaan in de innige verwantschap van alle mensen met God, in de gelijkheid en volkomen verbroedering onderling en in de vervanging van het geweld door ootmoed en liefde. ( Leo Tolstoy )

Gedachten, dromen, gedichten: Een plek; waar niemand komt, en die niemand ooit betrad, sinds de schepping van de wereld. ( Janet Frame)

Mijn leven lang heb ik, als in een bodemloze afgrond, wagens vol kennis gestort en in de leegte die ik mijn geest noem. ( L. Pearsall Smith )

JE KUNT... ( Ben Okri )

Je kunt de wereld niet hermaken,
zonder jezelf te hermaken.
Iedere nieuwe tijd begint van binnen.
Het is een innerlijk gebeuren,
met onvermoede mogelijkheden
voor inwendige bevrijding.
Wij zouden hem kunnen benutten
om ons innerlijk licht te ontsteken.
Wij zouden hem kunnen benutten om zelfs
de donkere en negatieve kanten positief te gebruiken.
Om onze ogen schoon te wrijven,
de wereld anders te zien
en onszelf helderder.
Alleen vrije mensen kunnen een wereld maken.
Infecteer de wereld met je licht.
Help ons mee de gouden profetieën te vervullen.
Stuw het menselijk genie vooruit.
ONZE TOEKOMST IS GROTER DAN ONS VERLEDEN.

ENKELE OVERWEGINGEN:

ALS IK DE ARME HELP,BEN IK EEN HEILIGE.
ALS IK VRAAG WAAROM DE ARME ARM IS, BEN IK PLOTS EEN COMMUNIST. ( Bisschop Helder Camara )

ELK LICHTJE, HOE KLEIN OOK, IS EEN DAAD TEGEN DE DUISTERNIS. ( Hans Silvis )

EEN GLIMLACH IS ALS EEN LAMP AAN HET VENSTER VAN HET GEZICHT, DIE BEWIJST DAT HET HART THUIS IS. (Rabelais )

HET IS BETER EEN KAARS TE ONTSTEKEN, DAN TE KLAGEN OVER DE DUISTERNIS. ( Chinees gezegde )

DE WET VERBIEDT, IN ZIJN MAJESTATISCHE GELIJKHEID, ZOWEL DE RIJKEN ALS DE ARMEN OM ONDER BRUGGEN TE SLAPEN, IN DE STRATEN TE BEDELEN EN BROOD TE STELEN.
(Anatole France )

ER ZIJN ZEVEN MANIEREN OM WARME VOETEN TE KRIJGEN IN DECEMBER. Eén ervan is ze inde Caraïbische zee onder te dompelen. Als je dit kan betalen, dan kun je de zes andere vergeten. ( W. Sadgarden )

UW WOORD IS EEN LAMP VOOR MIJN VOETEN, UW WOORD IS EEN LICHT OP MIJN WEG. ( Psalm 119, 105 )

BESTE VRIEND... (Vrij naar Theo Willemen )

Beste vriend,
als ik je één ding vragen mag
dan is het
dat je voor mij bidt,
en als ik je nog wat vragen mag
dan is het
laat me af en toe
ook eens weten
dat je het niet vergeet.

Dank je vriend,
omdat je niet wrokkig was om dat stom woord,
omdat je me ongevraagd gesteund hebt,
omdat je stand hield tegen mijn nukkigheid in,
omdat je mij ook de waarheid durfde zeggen,
omdat je mijn zwakke plekken kon helen,
omdat je mij goedheid liet ondervinden.
DANK JE, VRIEND.

TOEN... ( Naar Lucas 2, 34-35 )

Toen ik je lichaam verliet,
moet je wel gedacht hebben:
wat zet ik nu op de wereld?
Een heilige of een bandiet,
of noch mossel noch vis?
Maar je droomde me beter
dan ik ben.
Geen kracht in de hemel
of op aarde
kon je daarvan afbrengen.
Het is de énige koppigheid,
die jij je ooit hebt gepermitteerd.

Simeon sprak tot Maria, zijn moeder:
''Zie, Hij is bestemd tot val en opstanding
van velen in Israël,
en tot teken van tegenspraak,
en een zwaard zal ook
uw eigen ziel doorboren ''.

JIJ ALLEEN JEZUS... ( F. Hofmans ) ( meditatie op Marcus 1,35 )

Jezus, Jij bad
op een berg alléén,
en ik,
op een bus
nerveus zwijgend.

En ik,
verloren
in het getier van de massa,
en ik, Jezus
vluchtend
van mijn eenzame plaats.

Ik loop, ik grijp,
ik zoek,
en ik weet niet wat.

Oh Jezus,
welke plaats zal er zo
vol zijn,
welke bus zo kalm,
welke menselijke massa
zal zo de mijne zijn,
of welke berg zo hoog,
opdat ik zou kunnen
bidden?

Jezus,
Jij was op de berg alleen
met je Vader.
En ik,
met gans mijn moeheid
en mijn niets zijn.

Jij,
in je afwezigheid
zo aanwezig.
En ik,
in mijn aanwezigheid
zo afwezig.

Jij, zo nabij,
en ik zo alleen.
HEER, LEER MIJ BIDDEN !

HAND-GEBED uit: Spring, IJD Brussel

Heer, de wereld, alles ligt in uw hand,
een hand van liefde, een hand die geeft,
een hand vol hoop.
Geef ons de vingers van uw hand te mogen zijn.
Laat ons uw duim zijn,
niet om anderen onder de duim te houden,
maar om die duim de lucht in te steken,
teken van waardering.
Laat ons uw wijsvinger zijn,
niet om anderen te verwijzen,
maar om aan te tonen waar het op aan komt,
teken van getuigenis.
Laat ons uw middelvinger zijn,
niet om in het middelpunt
van de belangstelling te staan,
maar om het midden, uw midden, te bewaren,
teken van gematigdheid.
Laat ons uw ringvinger zijn,
niet om te pronken met een dood stukje metaal,
maar om te schitteren van uw licht
in deze wereld,
teken van eenvoud.
Laat ons uw pink zijn, zwak en kwetsbaar.

CITATEN
----------

Een schrijver vragen wat hij over critici denkt, is net hetzelfde als een lantaarnpaal vragen wat hij over honden denkt.
( Wiet van Broeckhoven )

Wij houden altijd van hen die ons bewonderen; maar wij houden niet altijd van hen, die wij bewonderen. (F.de la Rochefoucauld )

De meeste mannen zijn nog altijd bang voor vrouwen, maar ze willen het niet erkennen. Hoe hulpelozer ze zijn, hoe flinker ze zich voordoen. ( Hans Ferree )

Men geeft op velen af, die hun huishoudster tot hun vrouw maken, maar van degenen die hun vrouw tot hun huishoudster maken zegt men niets. ( Peter Sirius )

Vlamingen bezitten de uitzonderlijke gave vele talen te spreken zonder merkbaar accent. Voor het Nederlands zijn er weliswaar enkele moeilijkheden. ( Rouffaer )

Een woord van troost geeft de ander een plaatsje waar hij zijn verdriet wel niet zal versterven, maar een beetje zal kunnen verdragen. ( Ben Moudhi )

JOHANNES ( Martinus Nijhoff )

Hij hing niet hoog aan 't kruis: zijn voeten bleven
ter hoogte van mijn schouder; maar Hij leek,
als ik van onder naar zijn stil hoofd keek,
stijgende langs het hout omhoog geheven.

En toen de spijkers waren losgedreven
en 't stijve lichaam in mijn armen streek,
wist ik dat Hij ons in de dood ontweek
en mij de bitt're beker had gegeven.

Maria nam zijn koud hoofd aan haar borst
en Magdalena schreeuwde en hief haar handen,
Petrus zag toe vanaf de muur der stad -

Mij had Hij toen Hij leefde liefgehad,
maar toen Hij stierf gaf Hij zoveel, dat 'k van de
vervuldheid eerst na jaren spreken dorst.

GEBED

Vader God,
naar uw beeld hebt Gij de mens geschapen.
Man en vrouw hebt Gij aan elkaar toevertrouwd
om in liefde één te worden
en eensgezind hun zending te vervullen.

Geef dat ze houden van elkaar;
laat hun leven vruchtbaar zijn;
dat het huis, het werk van hun handen,
een thuis wordt waar het goed is om te wonen.
Dat zij de kinderen die Gij hun geeft,
opvoeden in de geest van het evangelie.

Voorzie hun huis van het nodige brood.
Laat hen dat brood delen met mensen in nood.
Laat hen het brood van uw liefde samen breken
en samen drinken de beker van het verbond.
Door Christus, onze Heer. AMEN.

DE GELOVIGE MENS.... ( Kard. G. Danneels )
( uit: De vreugde van te geloven )

Als God er is, is het heelal vervuld van verwondering en bewondering, ook de mens. Hij leeft met alleen van die koude blik van de pure kennis of van loutere gedrevenheid tot ethisch handelen. Alles wat hij denkt en doet, baadt in een sfeer van niet-vanzelfsprekendheid, van bewondering en verwondering voor het geheim. Alles- de mens incluis-
houdt de adem in: ' Waar is Hij aan wie we altijd denken, die wij zo diep in ons voelen en die ons staande houdt? '

KORT EN GOED...

Een dokter kan zijn fouten begraven, maar een architect kan zijn kliënt alleen maar adviseren om klimop te planten. ( F.L.Wright )

De ware arme is hij die zich wel een huwelijk kan veroorloven, maar geen echtscheiding.( O.A. Battista )

Armoede is natuurlijk geen schande, maar is vaak wel vermoeiend om aan te zien. ( Remco Campert )

Armoede heeft nog een voordeel: de dokter zal je vlugger genezen. ( Kin Hubbard )

Een artiest is iemand die beledigd is als je hem niet herkent en geïrriteerd als je hem wél herkent.
( Fons Jansen )

Sommige artsen maken zich bezorgder over hun reputatie dan over de toestand van de patiënt.
( C. Buddingh )

CITATEN
-----------

Toen ik eten gaf aan de armen, noemden ze mij een heilige. Toen ik vroeg waarom de armen niets te eten hadden, noemden ze mij een communist. ( Helder Camara )

Een compromis, dat is de kunst een koek zo te verdelen, dat ieder denkt het grootste stuk gekregen te hebben. ( L. Erhard )

Hoe meer men liefheeft, des te actiever wordt men, denk ik; want liefde die alleen maar gevoel is, zou ik geen liefde willen noemen.
( Vincent van Gogh )

Wij denken de natuur te kunnen beheersen, maar waarschijnlijk is zij alleen maar aan ons gewoon geraakt. ( K. Waggerl )

Sombere zielen doen de blijmoedigheid recht wedervaren. Ze weten dat blijmoedigheid een drang is en een kracht, dat zij gewoonlijk vermomde goedheid is en dat, als zij louter uit temperament en gemoed voortkomt, een weldaad is. ( Henri Fr. Amiel )

Mensen denken vaak dat het leven helemaal positief moet zijn met alles erop en eraan. Dat is ook de boodschap van het positieve denken. Maar het leven kent ook afgronden. En als ge die onder ogen durft te zien, pas dan heb je echt alles in het leven en pas dan leef je echt. ( Wilhelm Schmid )

Men kan ook bescheiden zijn uit trots. ( Montaigne )

Sommige mensen doen grote uitgaven om kleinere te vermijden; zij nemen als het ware een rijtuig om hun schoenen te sparen. ( J. Petit-Sen )

Sommige mensen hebben juist genoeg gelezen om verkeerd te citeren.
( Lord Byron )

CITATEN
------------

Het is belachelijk zijn eigen slechtheid niet te ontvluchten- wat toch mogelijk is- maar wel die van anderen ofschoon dat onmogelijk is. ( Marcus Aurelius 121-180 )

Geen wonder dat de dieren minder domheden begaan dan de mensen; zij hebben immers minder verstand. ( Otto Weiss )

Wanneer de mensen succes hebben, wijten zij het aan hun bekwaamheden, wanneer zij falen, wijten ze het aan het toeval. ( Cees Buddingh )

Als je geniaal wil zijn, moet je te ver gaan en als je niet te ver gaat, is het niet goed, dan is het alleen maar waar en de waarheid is saai. ( Harry Mulisch )

Het hart en het verstand zijn buren, ze groeten elkaar, ze brengen elkaar beleefdheidsbezoeken, maar vrienden worden ze nooit. ( Ernst Marcus )

Wie wetenschap en kunst bezit, heeft ook religie; wie beide niet bezit, moet zich maar religie aanschaffen.
( J.W.von Goethe )

TEKST VAN HENRI NOUWEN uit: ' BROOD VOOR ONDERWEG ' ( Lannoo )

De vruchten van de Geest
_____________________

Hoe maakt Gods Geest zich kenbaar via ons? Vaak menen we dat ' getuigen ' betekent dat we voor God moeten opkomen. Dan gaan we heel planmatig te werk. We kijken waar en hoe we God ter sprake kunnen brengen, en hoe we onze familieleden, vrienden, buren en collega's ervan kunnen overtuigen dat God in hun leven aanwezig is. Die missionaire drang komt evenwel vaak voort uit onzekerheid. Daardoor ontstaat verdeeldheid. Gods Geest maakt zich het meest overtuigend kenbaar door dat wat Hij voortbrengt. ' De vrucht van de Geest is liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, vertrouwen, zachtmoedigheid, zelfbeheersing ' (Galaten 5,22 ). De vruchten spreken voor zichzelf. Je kunt je daarom altijd beter afvragen: ' Hoe kan ik groeien in de Geest? ' dan: ' Hoe kan ik anderen laten geloven in de Geest? '.

CITATEN
-------

Een conversatie wordt pijnlijk, wanneer men niet meer op de gesproken, maar op de gedachte woorden gaat antwoorden.
(Carmen Sylva )

Geheel zichzelf zijn mag men slechts, zolang men alleen is; wie dus niet van de eenzaamheid houdt, houdt ook niet van de vrijheid want slechts wanneer men alleen is, is men vrij. ( A.Schopenhauer )

De meeste vrouwen zetten er alles op, een man te veranderen; en wanneer ze hem veranderd hebben, moeten ze hem niet meer.
( Marlène Dietrich )

Ofschoon de mens van nature niet geneigd is tot dankbaarheid, voelt hij zich juist door de ondank van anderen dodelijker gekwetst dan door wat dan ook. ( Friedrich Hebbel )

Falen en de ellende die daarbij hoort, zijn voor een kunstenaar de belangrijkste bron van creatieve energie. ( Montg. Clift )

Het degelijkste argument brengt niet meer overtuiging in een leeg hoofd dan het meest oppervlakkige geteem, evenals een veder en een goudstuk in het luchtledige even snel vallen. ( C. Caleb Colton 1780-1832 )

In de wetenschap gelijken wij op kinderen, die aan de oever der kennis hier en daar een steentje oprapen, terwijl de wijde oceaan van het onbekende zich voor onze ogen uitstrekt. ( John Newton )

Beheers je verleden in het heden, zoniet zal het verleden je toekomst beheersen.

De jeugd verwarmt zich aan de zon van de hoop.
De ouderdom aan de kachel van de herinnering.

ANDERS BEKEKEN EN/OF VERSTAAN...

achteraf     : min acht
antiloop      :   middel tegen diarree
bedacht      :   naast bed nummer zeven
combinatie :   land met veel politievoertuigen
continenten : inenten op een delicate plaats v.h.lichaam
eileider        : vooraanstaande kip
kaarsrecht   : recht om kaarsen te vervaardigen
kieskeurig    : tand in goede staat
krakeling      : zoontje van een inbreker
magazijn      : persoon die azijn lust
makadam    :  schots voor kakmadam
minimaal      : sobere maaltijd
minister       :   heel kleine ster
minnekozen :  West-Vlaams voor ' mijn neef '
misleider      : priester
oordeel        : lel
paling           : vader van chinees meisje
panama        : moeder eerst
papier           : zwaarlijvige ier
politicus         : zoen van een politieagen
postwezen     : kinderen van doodgebeten postbodes
profeet          : professor aan tafel
superdeluxe   : onbetaalbare benzine
theoloog        : Theo vertelde de waarheid niet
toezicht          : opletten met gesloten ogen
uitdrukking      : einde van constipatie
uitzonderlijk     : begrafenisondernemer op reis
uurwerk          : werk dat per uur betaald wordt
vertrouwen      : op een afgelegen plaats huwen
verzuipen         : drinken in het buitenland

RUIMTE ( Fik Verbiest )

Ieder heeft een ruimte nodig
waar hij of zij zichzelf mag zijn.
Harde woorden en verwijten
maken deze ruimte klein.

Ieder heeft een ruimte nodig
waar geleefd wordt met een hart.
Waar verstand de scepter zwaait,
wordt het leven vaak benard.

Ieder heeft een ruimte nodig
waar liefde en tederheid regeren.
Want deze levensbelangrijke zaken
mag geen mensenkind ontberen.

Ieder heeft een ruimte nodig
om te bouwen aan geluk.
Want zonder deze eigen ruimte
gaat het leven langzaam stuk.

WAT IK GELOOF... ( Eugen Drewermann - theoloog )

Wat ik geloof, is dat wij over God opnieuw heel zachtjes moeten spreken. Als beeld zweeft mij voor ogen wat er met de profeet Elia gebeurt, als hij op de vlucht voor zijn vervolgers in de woestijn terecht komt en zich geen raad meer weet, zichzelf als een mislukkeling beschouwt en alleen nog moe is. Dan komt er een engel en zegt: ' Ga verder naar de berg van God ! ' En ik geloof, overal waar mensen verder gaan, ofschoon ze helemaal niet meer kunnen, in de hoop, dat er toch nog iets zou kunnen komen, raken ze aan de wand van de eeuwigheid. En wat dan tot hen spreekt, is geen aardbeving, donder en bliksem,maar de stem van een wegstervend zwijgen. God spreekt zachtjes...

ST.CECILIA 22.11.2009

Sint-Cecilia is zonder twijfel al meer dan 1000 jaar een van de meest vereerde martelaren. Haar levensverhaal is doorweven met tal van legenden. Ze stierf op 22 november 230. Bijna 600 jaar later, in 822, vond paus Pascal I haar graf met haar intacte lichaam, in de houding waarin ze gestorven was. Hij liet het overbrengen naar de Trasteverekerk, die later ' Titulus Sanctae Ceacilia ' werd genoemd, ' kerk gesticht door een vrouw Ceacilia genaamd '. Bij de restauratie van de kerk in 1599 was haar lichaam nog steeds niet aangetast door de tijd. Het werd een viertal weken ter verering tentoongesteld. Tientallen wonderen gebeurden. Door het contact met zuurstof begon haar lichaam toen snel te vergaan.

SPEUREND NAAR DE GEEST ( Carlos Desoete pr. )

De heilige Geest is God die in ons leeft
als wij Hem laten leven,
is God die in ons liefde is
als we ons laten beminnen,
is God die in ons vrede is
als wij Hem toelaten.

Hij waait in ons als adem van leven,
Hij stuwt ons voort
om er te zijn voor anderen,
opdat alles wat wij doen
zijn Liefde ademt.

Hij brandt in ons als een vuur
en maakt ons geestdriftig
voor de zaak van Jezus Christus
om te bouwen aan een gemeenschap
die hemel op aarde brengt.

De heilige Geest is God die in ons woont,
in ons spreekt,
ons bezielt en ons voortstuwt
vanuit die ene zekerheid:
JE STAAT NOOIT ALLEEN.

Jij die geroepen bent om de Christus
in jou te laten leven,
laat je doordringen
door de Geest van Verrezene.
Laat je omvormen
door de mentaliteit van
' Ik zal er zijn voor U '
en door zijn Kracht
die niets dan Liefde is.
Breng zijn Woorden
in herinnering
en laat ze gebeuren
in je manier van leven.
LAAT ALLES IN JOU SPREKEN
VAN EEN VREDE DIE JE ZELF NIET MAAKT
MAAR DIE JE DAGELIJKS GEGEVEN IS.
L A A T C H R I S T U S I N J O U T E Z I E N Z I J N.

NOOIT IS HET GOED...

Kom je te laat op je werk, dan geef je een slecht voorbeeld.
Kom je te vroeg, dan ben je een rondneuzer, of blij thuis weg te zijn.

Blijf je overwerken, dan ben je een uitslover.
Ga je op tijd weg, dan heb je geen hart voor de zaak.

Pleeg je overleg, dan durf je zelf niet te beslissen.
Doe je het niet, dan ben je eigenwijs.

Neem je iemand apart, dan schep je onderonsjes.
Doe je het niet, dan ben je onpersoonlijk.

Ben je aardig, dan wil je de getapte man uithangen.
Houd je afstand, dan heb je verbeelding.

Kom je met nieuwe ideeën, dan ben je een nieuwlichter.
Maar als je ze niet hebt, dan gaat er niets van je uit.

Laat je anderen, iets voor je doen, ben je een afschuiver.
Pak je het zelf aan,dan be je eigengereid.

Hou je je stipt aan de voorschriften, dan ben je lastig.
Als je het niet doet, ben je een slappeling.

Heb je succes, dan heb je geluk gehad.
Loopt het mis,dan weet iedereen het je te vertellen.

ALS JE ER NIET MEER BENT,
DAN WAS JE EEN GEWELDIGE KEREL !

HIERONDER HET LOGO VAN ' ADEM-TOCHT '
EEN CHRISTELIJKE SPIRITUELE BEWEGING VOOR SENIOREN VAN ALLE LEEFTIJDEN. MET EERBIED VOOR IEDERS EIGENHEID, WORDT IN DE KRINGWERKING EEN VENSTER OPENGETROKKEN
NAAR GODS SCHEPPENDE LEVENSADEM.
( indien interesse, neem dan kontakt met Tony Hutsebaut,
voorzitter van de kring Edegem - tel. 03 4576513 )

LIEFDE ( Fik Verbiest )
______

Liefde wordt geboren
in het hart van ieder mens,
vaak gaat zij verloren
in één of andere domme wens.

De wens om er te komen;
om succesvol en belangrijk te zijn,
want waarvan vele mensen dromen,
maakt hun liefde vaak heel klein.

Echte liefde vindt men niet terug
in streven naar uiterlijke schijn,
en streven doet een mens te vlug,
maar liefde laat de dingen ' zijn '.

Liefde is een magisch woord.
Zij is de weg van het geluk,
in een hart dat geen liefde kent,
gaat alles op termijn toch stuk.

Net zoals de hoop het doet,
doet ook de liefde leven.
Ervaren doe je haar pas goed,
door ze aan anderen te geven.

KORT EN GOED (genoteerd door Gerd de Ley )

Begroting: een methode om zich zorgen te maken nog voor het geld wordt uitgegeven, in plaats van daarna. ( Voltaire )

De meeste mensen weten zich enkel zo goed te beheersen, omdat zij zo weinig te beheersen hebben. ( C. Buddingh )

Er zijn tegenwoordig een heleboel mensen die alleen bekend zijn omdat ze in een panel zitten. ( Dominique Deruddere )

Je hoeft niets te kunnen, niet eens fuguurzagen of hardlopen: op het scherm komen, volstaat om bekend te worden.( Gerrit Komrij)

Een fiscaal fraudeur is een belastingsplichtige die hardnekkig probeert een beetje geld over te houden voor eigen gebruik.
( Philippe Bouvard )

Tegenwoordig leeft een man vijfentwintig jaar langer dan een eeuw geleden. Hij moet wel, om zijn belastingen te betalen.
( John L. Chapman )

Pas bij het invullen van de opgaven voor de inkomstenbelasting beseft men hoeveel geld men gespaard had als men geen inkomen gehad had. ( Fernandel )

Leid me niet in bekoring, ik kan mijn weg zélf best vinden.
( Rita Mae Brown )

Eén van zijn leerlingen zei tegen Hem: Heer, leer ons bidden,zoals ook Johannes het zijn leerlingen geleerd heeft. ( Lucas 11, 1-4 )

Is bidden nuttig? Haalt het iets uit?
Is het nog van deze tijd?
Velen denken zo en vinden het tijdverlies.
Helaas!

Heer Jezus,
leer mij bidden zoals ook Jij het
aan jouw leerlingen hebt geleerd.
Geef mij luisterende oren
en een open hart om Gods Geest
een kans te geven in mijn leven van elke dag.

Loof de HEER, alle volken, prijs Hem, alle naties;
zijn liefde voor ons is overstelpend. ( Psalmen 117, 1-2 )

CITATEN
----------

Er kan geen poëzie zijn zonder de persoonlijkheid van de dichter en dat is eenvoudigweg de reden waarom de definitie van poëzie niet is gevonden. ( Wallace Stevens )

De hoogmoed is gelijk aan een magneet, en wijst altijd naar één punt: het eigen ik, doch anders dan een magneet heeft zij geen aantrekkende pool, doch stoot aan alle punten af.(C.Caleb Colton)

Ja, ik ben een genie, als er tenminste zoiets als een genie bestaat, want genialiteit is een vorm van krankzinnigheid. ( John Lennon )

Feminisme heeft geen betrekking op een groep mensen die het wenst te bevoordelen, maar op een onrechtvaardigheid die het wenst te elimineren. ( Janet Radcliffe Richards )

Het is het geheel waar het om gaat; en hoe meer kans je hebt om de onderdelen te herkennen - of te erkennen tenminste, ook al begrijp je ze niet - hoe meer liefde je kan hebben voor alles wat bestaat. ( Leo Vroman )

Handel door niet te handelen, proef wat zonder smaak is, zie het kleine als groot, het weinige als veel. Stel integriteit tegenover haat. ( Lao-Tse / Chin. filosoof - ca. 600 v.C. )

KORT EN GOED.... ( Samenstelling: Gerd de Ley )

Je moet niet de anderen willen veranderen, maar jezelf.
( Swami Prajnanpad )

Wanneer je twijfelt of je iets al dan niet zou doen, is het meestal best om niets te doen. ( Boedd. spreekwoord )

Het hele universum wordt weerspiegeld in een dauwdruppel op een grashalm. ( Dogen )

Als je wil zien in het donker, blaas dan je kaars uit.( Zenwijsheid )

Haatdragendheid is als het oppakken van een gloeiende kool om naar iemand te werpen - je brandt slechts jezelf. ( Boeddha )

Wie de muziek van de ziel hoort, beheerst de melodie van het leven. ( Swami Sivananda )

De meester verschijnt, als de leerling bereid is. ( Zenspreekwoord )

( uit bronnen van Boeddhistische Wijsheid, Terra-Lannoo 2009 )

DE KERSTKAART

De kerstkaart is een Britse uitvinding. Ze werd uitgevonden in 1843 door een zekere Henry Cole, een drukbezette Britse zakenman. Omdat hij er tegenop zag om handgeschreven brieven met kerstwensen naar al zijn familieleen, vrienden en kennissen te sturen, liet hij een kaart ontwerpen in een oplage van 1000 stuks. Die kaarten werden met de hand ingekleurd en verkocht in een winkeltje in Londen, waar hij ook de eerste geillustreerde kinderboeken aan de man bracht. Jammer genoeg werd zijn project een flop. Pas jaren later zou de kerstkaart in de hele wereld populair worden.

TAALPITJES

GRIEP: besmettelijke ziekte waarbij je verkouden bent en koorts hebt. Een griep is geen grapje maar toch lijken de woorden wel iets met elkaar te maken te hebben. Grapje komt waarschijnlijk van het vroegere werkwoord grapen (= grijpen ). En ook griep komt van een werkwoord dat die betekenis heeft. Het kan zelfs ooit hetzelfde werkwoord zijn geweest: gripan, grapen.Bij een grapje wordt iemand op een humoristische manier zogenaamd vastgegrepen en bij de griep op een vervelende manier.
( Van Dale Junior Woordgeschiedenisboek )

KERSTMIS ( Marc Roseeuw pr. )

Als je overdag langs een kerk passeert, zien de glasramen er dof en grijs uit. Je moet ze van de binnenkant bekijken. Dan pas zie je hun licht en kleuren. Eén nacht slechts, elk jaar opnieuw, kun je dat kleurenfestijn wél van buiten zien. Dat is tijdens de kerstnacht. Dan straalt het licht van binnen naar buiten in de donkere nacht. Dan hoor je warme klanken. Dat is de kerk op haar best. In Jezus' tijd was alles grijs en dof, zonder toekomstperspectief. Een bezetter: de Romeinen. Machtige heersers, zoals Herodes en de farizeeën. Kleine mensen zonder hoop. Is niet alles veranderd met ' een moeder en een kind ', met warmte en een lichtende ster, met een onbegrijpende Jozef vol goede wil? WAAROM ZIJN WIJ, DOOR HET JAAR, ZO WEINIG ' KERSTMIS ' VOOR ELKAAR?

DRIE KONINGEN ( 06.01.2010 ) Annie De Hoog-Nooy

't Was op driekoningenavond...
Drie kleuters uit een arm'lijke wijk
die waanden, met lompen omhangen,
zich koningen, machtig en rijk...

Toch zongen zij heilige wijsjes...
Hun maagjes die kregen 't te kwaad.
Waarom kwam er niemand luis'tren,
niet één in die deftige straat?

Zij togen ontmoedigd naar huis toe.
' Driekoningendag ' was voorbij.
Wat later, toen droomden de kleuters
van koningen, rijker dan zij...

Op 'n stoel lag de koninklijke mantel,
daarneven, de vorst'lijke steek.
Bij 't bed stond de moeder, die teder
naar hàre ' drie koninkjes ' keek!

' s NACHTS ( Hans Andreus )

De regen van noem mij desnoods geen regen
wordt door geen oor wordt door de huid gehoord.
Booglamplicht geeft waarom daarom zijn zegen;
de hemel zwijgt en zwijgt van enzovoort.

En niemand komt niemand dan iemand tegen.
En niemand zegt ik ben een iemandswoord.
En iemand zegt ik ben maar ben verzwegen.
De hemel zwijgt en zwijgt want enzovoort.

En wij wijzelf gaan wonderlijke wegen:
wij varen om de tropen van de noord
figuurlijk zelfs met ons figuur verlegen.

En staan op straat en lopen toch weer door 't
noem mij desnoods noem mij desnoods dan regen.
De hemel zwijgt en zwijgt en enzovoort.

VERLOREN MAANDAG ( 11.01.2010 )

Over ' Verloren ' of ' Gezworen Maandag ' bestaan heel wat verhalen en legenden, die wellicht een grond van waarheid bevatten. Eén ervan gaat over de ambtenaren die in de middeleeuwen op de maandag na de zondag na Driekoningen hun eed aflegden. Door de feestelijkheden waarmee zo'n eedaflegging gepaard ging, kwamen de ambtenaren niet meer aan werken toe en was die dag dus eigenlijk ' verloren '. Om alles betaalbaar te houden voor de stad werden er op die dag worstenbroden en appelbollen geserveerd. Deze traditie is vooral in Antwerpen bewaard gebleven.

DE GEBOORTE VAN APHRODITE ( Kris Vansteenbrugge )

De oergod Ouranos werd door zijn zoon Kronos ontmand en uit de hemel gestoten. Kronos gooide het geslachtsorgaan van zijn vader ver weg in de zee. Het zeewater vermengde zich met het zaad van Ouranos,de zee begon te schuimen en uit het schuim ontstond de mooiste aller godinnen: APHRODITE, godin van de liefde. In een schelp werd zij naar het eiland Cyprus gebracht. Toen zij haar voeten op het eiland zette, ontsproot er overal jong groen en mooie kleurrijke bloemetjes...

ANGST VERDWIJNT... ( Fik Verbiest )

Angst kan je overvallen.
Je kan er niet omheen.
Plots voel je je klein
en helemaal alleen.

Angst kan overheersen.
Ze drukt je naar beneden.
Het lijkt of je geen toekomst hebt.
Alles is verleden.

Angst is een emotie,
vaak diep in ons verweven.
Net als liefde en als passie
behoort zij tot het leven.

Angst mag ons niet leiden
in een doodlopende straat.
Zij brengt nooit een uitweg
en geeft zelden goede raad.

Angst verdwijnt vanzelf
waar liefde komt opdagen.
Zij heeft geen reden van bestaan
waar mensen elkaar ver-dragen.

TAALPITJES ( Cyriel Moeyaert )

( Solderen - opruimen )

Het woord solde is een taai gallicisme. Het is afgeleid van het Italiaans ' soldo ' en betekent stuiver ( in het Frans: sou).Je vervangt ' solden ' beter door koopjes of opruiming. Een klerenwinkel moet geregeld zijn verouderde kledingstukken en winkeldochters kwijt. Winkeldochters zijn bijna onverkoopbare artikels. Maar die laat je liefst niet ' solderen '. Solderen doe je immers met een soldeerbout: je last twee metalen delen aan elkaar. Laat de winkelier ze opruimen tegen verminderde prijs aan de man ( of de vrouw ) brengen in de koopjesweek. Dan kunnen ze zeggen: opgeruimd staat netjes.

CITATEN
----------

Wij kiezen voor een visie op de wereld, die ons de last oplegt om in ons maatschappelijk gedrag de moeilijkste tegenstellingen met elkaar te verzoenen: goedheid zonder onverdraagzaamheid, moed zonder fanatisme, intelligentie zonder wanhoop, hoop zonder verblinding. ( L. Kolakowski )

Als we binnenkort alle raadsels hebben opgelost, zullen we nog altijd het raadsel van de tijd overhouden. Dat zijn we namelijk zelf. ( Harry Mulisch )

De wijze gebruikt zijn geest als een spiegel. Hij streeft naar niets, prijst niets. Hij weerspiegelt zonder vertekening. Darrom handelt hij zonder schade aan te brengen. ( Tswang-Tse )

Wie in de wereld wil behagen moet zich laten welgevallen, zich veel dingen te laten leren, die men weet, door mensen die ze niet weten. ( Nicolas Chamfort )

DE NIEUWE VAN DALE - GRATIS AANVULLING...

THEOLOOG              THEO VERTELDE DE WAARHEID NIET
UITZONDERLIJK       BEGRAFENISONDERNEMER OP REIS
PAPIER                      ZWAARLIJVIGE IER
ACHTERAF                MIN ACHT
MINISTER                  HEEL KLEINE STER
KRAKELING               ZOONTJE VAN EEN INBREKER
CONTINENTEN         INENTEN OP EEN DELICATE PLAATS
                                   VAN HET LICHAAM
PROFEET                  PROFESSOR AAN TAFEL
ANTILOOP                 MIDDEL TEGEN DIARREE
BEDACHT                  NAAST BED NUMMER ZEVEN
KAARSRECHT           RECHT OM KAARSEN TE VERVAARDIGEN
MAGAZIJN                  PERSOON DIE AZIJN LUST
VERTROUWEN          OP EEN AFGELEGEN PLAATS TROUWEN
UURWERK                 WERK DAT PER UUR BETAALD WORDT
MINIMAAL                   SOBERE MAALTIJD
PANAMA                     MOEDER EERST
KIESKEURIG              TAND IN GOEDE STAAT
MISLEIDER                 PRIESTER
POLITICUS                 ZOEN VAN EEN POLITIEAGENT
COMBINATIE              LAND MET VEEL POLITIEVOERTUIGEN
EILEIDER                    VOORAANSTAANDE KIP
KOEPON                     NACHTGEWAAD VOOR RUND
MAKADAM                  SCHOTS VOOR KAKMADAM
MINNEKOZEN            WEST-VLAAMS VOOR ' M IJN NEEF '
ONDERSCHEID          TOERISTENZIEKTE
OORDEEL                    LEL
OVULATIE                    OVERDONDEREND DAMESAPPLAUS
PALING                        VADER VAN CHINEES MEISJE
POSTWEZEN              KINDEREN VAN DOODGEBETEN POSTBODES
SUPERDELUXE          ONBETAALBARE BENZINE
TOE ZICHT                  OPLETTEN MET GESLOTEN OGEN
UITDRUKKING             EINDE VAN CONSTIPATIE
VERZUIPEN                  DRINKEN IN HET BUITENLAND

CITATEN
-------------

Ik haatte het leven, omdat het werk dat onder de zon gedaan is, rampspoedig was van mijn standpunt uit beschouwd, want alles was ijdelheid en een najagen van wind. En ik, ja ik, haatte al mijn harde werk, dat ik zou achterlaten voor de mens die na mij zou komen. En wie weet of hij wijs zal blijken te zijn of dwaas? Toch zal hij gaan heersen over al mijn harde werk en waarin ik wijsheid heb getoond. Ook dit is ijdelheid. ( Salomo )

Hoe ouder je wordt, des te meer zult ge liefhebben. Hoe meer ge lief hebt, des te jonger zult ge worden. ( Ben Cami )

Wat mij zo diep vernedert, is te zien, dat het menselijk vernuft grenzen heeft, terwijl de menselijke domheid er geen heeft. ( P. Hervieu )

Uiteindelijk zullen we ons de woorden van onze vijanden niet herinneren, maar het zwijgen van onze vrienden. ( Mark King )

Vraag niet of de mensen u begrijpen, daarop komt het niet aan, maar het komt er op aan, dat gij hen begrijpt. ( Waldemar Bonsels )

Het verschil tussen journalistiek en literatuur is, dat journalistiek onleesbaar is en literatuur niet wordt gelezen. ( Oscar Wilde )

ZONDER MIJ... ( Leonard Nolens )

Wat kan ik voor je doen, ik heb alleen maar woorden.
Met die muziek heb ik ons huis gebouwd, mijn leven
vernield om toe te zien of dood de moeite waard is,
of ik daar weg mee kan zonder te moeten sterven.

Wat kan ik voor je doen, ik moet toch van je blijven.
Ik heb je toch op mij genomen zonder je te nemen,
zonder me te geven want ik ben alleen maar jij.
Ik ben alleen maar jij geweest om niet te moeten zijn.

Ik ben alleen maar jij geworden om niet ik te zijn.
Dit is een laffe liefde, Zoet, vergeef het mij.
Wat kan ik voor je doen, ik ben alleen maar woorden,
wou je worden, wou ons worden zonder mij.

( uit: Liefdesverklaringen, Gedichten, Querido, 1991 )

HET CONCEPT VAN EEN ALMACHTIGE GOD LEIDT OOK TOT EEN TOTALE IMPASSE IN HET LICHT VAN HET LIJDEN EN KWAAD IN DE WERELD DAT GOD TOELAAT. ALLE ELLENDE WORDT DAGELIJKS OP DE TELEVISIE UITGESMEERD EN DAARDOOR WORDT DE PARADOX VAN LIJDEN EN KWAAD WELLICHT DE MEEST PIJNLIJKE VOOR DE TRADITIONELE GELOVIGE. HIER LIGT DE DIEPSTE OORZAAK VAN DE GELOOFSCRISIS. HET IS DAAROM BELANGRIJK HET CONCEPT VAN EEN ALMACHTIGE GOD TE VERVANGEN DOOR DAT VAN EEN ONEINDIG LIEFDEVOLLE,HERSCHEPPENDE GOD DIE DE MENS AANTREKT TOT BETERSCHAP. HE IS NOT THE GREAT CREATOR. HE IS THE GREAT ATTRACTOR.

OM EVEN BIJ STIL TE STAAN...

Ik ben overtuigd dat er meer mensen zoeken naar zingeving, naar het religieuze. De religieuze ervaringen nemen toe, ook van jongeren. Er is een besef in de maatschappij dat we te weinig bezig zijn met de betekenis van het leven. ( Francine Swiggers )

Of de kerk de juiste dingen doet om weer meer gelovigen te krijgen? De Belgische kerk zeker. Haar profiel is correct. Ze is low profile, neemt geen extreme standpunten in op domeinen die niets met geloof te maken hebben. En ze neemt standpunten in als het om geloof gaat. Op termijn komt het dus wel goed. ( Jean-Jacques Cassiman )

Ik ga soms naar de kerk, meestal wanneer er niemand is, om te verdrinken in de heilige stilte. ( Piet Swerts )

Ik ben lang overtuigd geweest dat de vorderingen van de wetenschap het geloof overbodig zouden maken. Intussen ben ik daar niet meer zo zeker van. Hoeveel wij ook te weten komen, er zullen wellicht altijd momenten in het leven zijn die groter zijn dan wij, en waarbij we het nodig zullen hebben om ons tot ' Het Grotere ' te kunnen richten. Denk maar aan het overlijden van een geliefd iemand. Zonder de nodige rituelen had ik de verwerking niet aangekund. ( Anne Gies )

Ik blijf iedereen graag zien. Onvoorwaardelijk. ' Liefde is sterker dan de dood ' staat er in de Schrift. En daar ben ik vast van overtuigd. Trouwens, tot zelfs in de meest eenvoudige volksliederen en chansons rijmt amour met toujours.
( Kard. G. Danneels )

uit: HOOP,GELOOF,LIEFDE dr. Kard. G. Danneels en andere Vlamingen getuigen. ( Trendboockx )

HOE LANG NOG ? ( Naar Leny Dekker-Schouten )

Gegeven werd ons deze aarde,
dit leven, het water en de lucht.
Toevertrouwd aan de mensheid
om haar te voeden
en een woonplaats te geven.

Wij houden niet op
hiervan te dromen
en elke dag
vermoorden wij die droom
door de aarde te verminken.

God,
een diepe schaamte grijpt ons aan.
Hoe is deze aanval op uw schepping
nog te keren?
Hoelang nog geeft U ons de tijd
om terug te keren
van deze heilloze weg?

Om uw schepping in eerbied te bewaren,
om de bronnen van leven op aarde
in ere te herstellen
en met elkaar te delen.

Om de vooruitgang
die ondergang dreigt te worden,
terug te schroeven
tot leven voor iedereen.

IN GEZAMELIJKE VERANTWOORDELIJKHEID
VOOR UW SCHEPPING,
ONZE MOEDER AARDE,
IN EEN GEZAMELIJK VISIOEN
VAN ALLES EN VOOR ALLEN.

CITATEN
-------------

Wat veel huwelijken samenhoudt, is de gemeenschappelijke herinnering aan de tijd toen het nog een huwelijk was. ( Godfried Bomans )

Wie smaak vindt in het lezen van goede boeken, is bij machte om de eenzaamheid te dragen, waar dan ook met groot gemak. ( M. Gandhi )

Tevergeefs klaagt het verstand, dat het vooroordeel de wereld regeert, want als het zelf de wereld wil regeren, moet het zich evenzeer in een vooroordeel veranderen. ( Hyppolyte Taine )

De mensen struikelen nu en dan over de waarheid, maar de meesten krabbelen haastig overeind en lopen snel door alsof er niets was gebeurd.
( Winston Churchill )

Wij kiezen onze vreugde en smart lang voordat we ze beleven. ( K. Gibran )

WAARHEEN LEIDT DE WEG ? ( Mieke Telkamp)
( waarheen-waarvoor/ amazing grace )

Waarheen leidt de weg die wij moeten gaan?
Waarvoor zijn wij op aard?
Wie weet wat er is achter ster en maan?
Hoe lang nog duurt de nacht?

Waar ligt het land waar wij mogen zijn?
En wat is de taak die ons wacht?
Waar is de geest die met ons leeft?
Die ons vrede geeft.

Waar staat de poort die ons binnenlaat?
En die ons ook beschermt.
Hoeveel offers werden er gebracht?
Toch nog blijft de nacht.

Waar dan is het licht op ons duistere pad?
De hand die ons geleidt.
En hoe lang, ja, hoe lang, nog duurt de strijd?
Dat we zijn bevrijd.

Waarheen leidt de weg die wij moeten gaan?
Waarvoor zijn wij op aard?
Wie weet wat er is achter ster en maan?
Hoe lang duurt nog de nacht?

EEN SISYPHOSARBEID

Sisyphos, koning van Korinthe, had gezien dat de oppergod Zeus een nimf had geschaakt. Hij ging het vertellen aan haar vader, de stroomgod Asopos. Zeus, ontstemd over dit verraad, wierp de verklikker in de onderwereld, waar hij zwaar moest boeten.
Hij moest er een enorme rotsblok tot over de top van de helling rollen. Telkens als het blok de top bijna bereikt had, ontglipte het hem en rolde het weer naar beneden. Dit scenario blijft zich eeuwig herhalen.

Kris Vansteenbrugge

TAALPITJES / PLAN - PLATTEGROND

Een plan is een project in het ABN, geen plattegrond van een stad, dorp of wijk.
Voorbeelden:

Ik heb een plan uitgewerkt; morgen beginnen we met de uitvoering.
Ze maken weer mooie plannen.
Zoek eens de Wittemolenstraat op de plattegrond van Brugge.
Plattegrond van de stad op de achterkant van het reclamebord.
We vatten het plan op om de monumenten van de stad te bezoeken. Daarom gaan we na op de plattegrond langs welke weg we die kunnen bereiken.
Als je reisplannen hebt, zorg ervoor dat je in elke stad waar je komt, om een plattegrond vraagt bij de plaatselijke dienst voor toerisme.
De samenstellingen stadsplan en stratenplan zijn wél goed Nederlands.

Cyriel Moeyaert

PAULUS VAN TARSUS AAN DE CHRISTENEN VAN EFESE
( vrije bewerking van Ef. 1, 15-19 )

ZONDER OPHOUDEN ZEG IK DANK VOOR JULLIE OMDAT IK GEHOORD HEB DAT JE IN DE HEER JEZUS GELOOFT EN DAT JE VAN DE MENSEN HOUDT. IK SMEEK DE GOD VAN ONZE HEER JEZUS CHRISTUS, JULLIE DE GEEST TE SCHENKEN VAN WIJSHEID EN INZICHT, ZODAT JE HEM NOG BETER LEERT KENNEN ZOALS HIJ WERKELIJK IS. GAANDEWEG ZULLEN JULLIE INZIEN HOE GROOT DE HOOP IS DIE JE MAG KOESTEREN DOORDAT HIJ ONS AANSPREEKT, HOE RIJK HET LEVEN KAN ZIJN VAN MENSEN ONDEREEN EN HOE STERK JE BENT, WANT GOD IS HET DIE DOOR ONS WERKT ALS WIJ HEM MAAR VOLDOENDE KREDIET GEVEN.

CITATEN
-----------
Door voor anderen te leven, leeft de goede mens op de beste wijze voor zichzelf. Alle waarachtig altruisme is gezuiverd egoisme. ( Dirk Coster )

Als je openstaat voor wat je ziet en hoort en alles door je heen laat gaan, komen goden, geesten en mensen naar je toe. ( Tsang-tse )

Liefde is een gevoel dat men voelt als men een gevoel voelt dat men nog nooit gevoeld heeft.

We vragen onszelf: wie ben ik om briljant te zijn, prachtig, talentvol, fantastisch? Maar wie ben je om dat niet te zijn? Je bent een kind van God. Je onbelangrijk voordoen bewijst de wereld geen dienst. ( Marianne Williamson )

Vrijwel niemand geeft zich zoveel moeite om zijn gebreken af te wennen, als hij zich geeft om ze te verbergen. ( William Moore )

Een genie maakt geen vergissingen. Zijn fouiten zijn opzettelijk en vormen openingen tot nieuwe vondsten. ( James Joyce )

Zoals een vrucht die angstig voor zijn val wacht op zijn rijpheid, is het levenslot. Eénmaal geboren, moet elke mens het lijden verwachten en niemand is in staat niet te sterven. ( Boeddha )

VERSCHOLEN DIMENSIE ( Catharina Visser )
( Overwegingen bij de weg naar de diepte )

Toch zijn het juist de beproevingen en ontgoochelingen die in ons leven de kanalen kunnen uitdiepen naar een waar verstaan van de liefde, in de troosteloosheid door het verlies ervan kunnen wij leren wat de liefde werkelijk is: het afleggen van ons ego, aandacht voor de ander. Naarmate we meer liefhebben worden wij zelf vrijer, want we letten niet meer zo op onze eigen belangen, omdat die belangen evengoed buiten ons als binnen ons liggen; zij zijn één geworden. daardoor verdwijnt onze krampachtigheid en gaan er wijdere dimensies voor ons open. Je leert de universele liefde kennen, die wijd is als de hemel en diep als de zee. De moeilijkheid is dat je niet alles voor anderen kunt doen, want de weg naar de rijpheid en vervulling gaat door ieder mens zelf heen. Liefde kan dus ook betekenen: afstand nemen, ruimte scheppen, in pijn toekijken hoe een ander in pijn volwassen wordt. Misschien kunnen wij hierdoor ook iets meer begrijpen van de goddelijke liefde, die afstand moet nemen om nabij te kunnen zijn. Hier raken we aan het goddelijk leed. Hier gaan we binnen in de leegte van het niet-doen, in het ademloze gebied van de schijnbare afwezigheid van God. Maar deze leegte is als de leegte in het zaad, waarin zich geen aantoonbare nieuwe vorm ophoudt maar waaruit wel een heel nieuw wezen voortkomt. De schepping is altijd nieuw.

MIJN HOOP HEET... ( naar Dorothee Sölle - theologe )

Mijn HOOP HEET: DE OMMEKEER EN ONZE VOOROUDERS ZEGGEN:
ER BESTAAT GEEN DAG EN GEEN UUR VOOR NIEMAND TER WERELD
WAAROP DE OMMEKEER NIET MOGELIJK IS.
ER BESTAAT GEEN RAADHUIS EN GEEN CRECHE, GEEN FABRIEK
EN GEEN SCHOOL, GEEN AUTO-INDUSTRIE EN GEEN CHEMISCH BEDRIJF, GEEN WAPENSMEDEN EN GEEN TV-PROGRAMMA
WAARIN OMMEKEER NIET MOGELIJK IS.

MIJN HOOP HEET VRIJHEID, ZE LAAT ZICH NIET KOPEN.
MIJN HOOP WOONT BIJ DE DIEREN EN LEER VAN DE EZEL HET GEDULD, VAN DE REGENWORM DE IJVER, ZE IS MOOI ALS TREKVOGELS.
TEDER WENTELT DE AARDE, DE KLEINE BLAUWE PLANEET,
VOOR DE LIEFDE GESCHAPEN, OP ONZE LIEFDE WACHTEND...

KORT EN GOED... ( genoteerd door Gerd de Ley )

In het land der blinden heeft de éénoog moeite om een goede opticien te vinden. ( Maxim Décharné )

Als bloemen konden spreken, zouden ze zwijgen.
( Bertus Aafjes )

In het land der gebochelden worden rechte ruggen slecht ontvangen. ( Hégésippe Moreau )

Als je de bodem niet kunt zien, kun je beter springen dan duiken. ( Winston Groom )

Als de boeken nog duurder worden, zullen alleen de uitgevers ze nog kunnen kopen. (Walter van den Broeck )

Koop een boek tegen de normale prijs en de dag daarop wordt het aangeboden bij de boekenclub. Koop een boek bij je boekenclub en de dag daarop ligt het bij De Slegte. ( Pam Brown )

De boemerangwerper is alleen maar in gevaar als hij ter plaatse blijft staan. ( Fréderic Dard )

( uit Het Grootste Citatenboek ter Wereld - Lannoo, Tielt 2009 )

HEB... ( Frans Cromphout s.j. )

Heb de avonden lief, het wijkende licht,
de rust van je handen en van je geest.

Heb het zwijgen lief en ontdek de geheimen
waarvoor geen woorden zijn.

Wat de dag heeft gezaaid,
het doen en het spreken, bedek dat met de nacht,
koester het onder de herfstbladeren van je zwijgen.
Eens zal het vrucht worden op zijn tijd.

Heb de eenzaamheid lief. Ze hoeft niet leeg te zijn,
ze is de schaal, gevuld met herinneringen.

Heb de slaap lief, de nacht en de droom,
de uren van het verborgen rijpen.
Ga niet terug naar de dag met zijn werk,
naar de mensen met hun woorden,
voor je die liefde hebt geleerd.

IN LOVING MEMORY...

( Hommage aan de tweejarige peuterJames Bulger die op 16 maart 2010, 20 jaar zou worden,was hij niet vermoord geworden op 13 februari 1993 in Liverpool door Jon Venables en Robert Thompson -10 j. )

A MOMENT SHARED

It's a place I come to,
so I can show my love.
I know that you're not here now,
you're with the Lord above.

But it's all that I have left now,
it's where we said goodbey,
I like to come and bring a flower
and have a little cry.

It will never bring you back again,
but as I walk away,
I feel I've spent some time with you
and it brightens up my day.

n.b. Wij voelen oprecht mee met de ouders, Denise Fergus en Raph Bulger

The mystery of life isn't a problem to solve, but a
reality to experience. ( Frank Herbert, 1920-1986 )

Voorbij de grens van denken en doen
valt alle vertrouwde leven stil,
een ruimte om anders en nieuw te zijn wenkt.

Voorbij de grens wordt troebel water doorzichtig,
gebroken levens omarmen,
stromend licht voor zich uit.

Voorbij de grens kijk je naar elkaar in het wit van de ogen,
in het diepste van de ziel,
in het schaamplekje van het levenshuis.

Voorbij de grens wordt het Woord gedaan,
krijgt eindigheid,
eeuwigheidswaarde als in een hooglied.

Agnes Pas
( uit: Wonen in kleuren, beelden en woorden, Halewijn 2009 )

B I D D E N... ( Theo Willemen )

Misschien is bidden
in alle rust je dag overschouwen,
blij om het mooie dat je beleefde,
spijt om het domme dat je deed,
en aan het einde niet vergeten te zeggen:
' DANK JE WEL '.

Misschien is bidden
samen zoeken naar helende kracht
om het morgen beter te doen,
durven zeggen en laten zeggen:
' Mens, ik hou van je '.
JAMMER DAT IK HET ZO WEINIG LAAT VOELEN EN ZIEN.

Misschien is bidden
beseffen hoe klein je bent, bang en hulpeloos,
aanvaarden dat je de andere zo nodig hebt
en dat je zelf zo nodig bent,
en elkaar en ook God laten zeggen:
' DANK JE WEL '.

Misschien is bidden
helemaal niets doen, niets horen, niets zeggen,
maar alleen zijn en geloven.
GOD, MISSCHIEN LEER JE ME VERDER HOE IK BIDDEN MOET?

DE WET IS ALS EEN MES DAT ALLEEN DIEGENEN KWETST, DIE ERMEE SPELEN. ( Zuid-Amerikaans gezegde )

Jezus, als ik met hoge stem het kwaad vertel
en iemand in de kring van de verdenking drijf,
dan schrijft U met uw vinger in het zand.

Als ik gedachten koester
dat ik beter ben dan de anderen
en mezelf verhef - in alle nederigheid -
boven de gewone mens,
dan schrijft U met uw vinger in het zand.

Als ik voldoende argumenten vind,
en getuigen en wetten
om iemand een stukje te kleineren
en mezelf daarbij gewichtig acht,
dan schrijft U met uw vinger in het zand.

SCHRIJF MIJ UIT DIE DODENDE KRINGEN.

KORT EN GOED... ( genoteerd door Gerd de Ley )

Een aap heeft twee jaar nodig om idioot te beginnen doen in zijn kooi, maar een mens kan dat na twee seconden als je hem in een café plaatst.
( Pierre Legaré )

Aarde: blauwe planeet waarvan de groene longen verschrompelen.
( Juul Kinnaer )

Laten we stellen dat we de aarde zonder haar toestemming iets te drastisch herschikt hebben. ( Gerd de Ley )

Zeg niet: uw adem stinkt, maar zeg: u haalt wellicht de Kyoto-norm niet.
( Freya van den Bossche )

Als een advocaat zegt: " hier moeten wij op reageren ", bedoelt hij: " mijn rekening wordt hoger ". ( Miquel Bulnes )

Wij hebben de klok, Afrika heeft de tijd. ( Guy Van Sande )

Waarschuwing: de consumptie van alcohol kan er de oorzaak van zijn dat je denkt te kunnen zingen. ( J. Macanas )

WAAROM ZOEKT U DE LEVENDE ONDER DE DODEN?
(Lucas 24,5b )

Uw koninkrijk komt,
waar mensen luisteren
naar de stem van uw profeten,
naar het woord van Jezus.

Uw koninkrijk komt,
waar mensen het wagen met Hem,
met de macht van zijn weerloze liefde.

Uw rijk wordt zichtbaar
voor onze ogen,
onder onze handen,
als wij gaan waar Gij ons zendt
en geloven in de kracht van kleine daden.

Bekrachtig ons vertrouwen
dat het onmogelijke in deze wereld
mogelijk is bij U.
WANT GIJ ZIJT DE GOD DER BELOFTEN.

Frans Cromphout s.j.

CITATEN
-------------

De ware democratische vooruitgang is niet, de élite tot het niveau der menigte neer te halen, doch de menigte tot haar op te heffen. ( Gustave le Bon )

Uit alles wat ik gezien heb, heb ik geleerd de Schepper te vertrouwen voor alles wat ik niet gezien heb. ( Ralph Waldo Emerson )

Kinderen imiteren hun ouders, studenten hun docenten en de meeste wetenschappers, andere wetenschappers. ( Samuel Ijsseling )

Alle succesvolle revoluties stampen een rotte deur in. ( Albert Camus )

We zijn allemaal trots op onze kleine gebreken omdat ze ons het gevoel geven dat we geen grote hebben. ( G. Danneels )

Er zijn mensen die, in plaats van te horen naar wat men hen zegt, reeds horen naar wat zij zelf gaan zeggen. ( Albert Guinon )

DE NATUUR KENT BELONING NOCH STRAFFEN,
ENKEL GEVOLGEN. ( Rober Green Ingersoll )

Toen ik bad met mijn hart, werd alles om mij heen aantrekkelijk
en luisterrijk. De bomen, het gras, de vogels, de aarde, de lucht,
het licht schenen me te zeggen dat ze er zijn voor de mens, dat ze
getuigen van Gods liefde voor de mens, dat alle dingen bidden
tot God en de lof van zijn Naam zingen.
Zo begon ik te begrijpen wat het is, " de taal van de schepping verstaan ", en ik zag hoe men in gesprek kan komen met Gods schepselen.

( uit: Verhalen van een Russische pelgrim )

DE PACHAMAMA IS ONZE MOEDER EN DE NATUUR IS ONZE FAMILIE. ( Indiaans gezegde )

WATER,
soms komt het boven,
als een bron.
Het wordt dan stromend water,
dat de kletterende beek vervoegt,
en later de brede stroom.
Of het wordt vluchtig, meegevoerd door de wind,
om regen te zijn
op een plek waar de zon de aarde heeft geschroeid.
Wij zijn ermee gedoopt.

Wij zijn dit water.
Wij zijn aan de bron geweest.
Ons gezicht plooit open in een glimlach
en helder zijn de woorden die we spreken.
Mensen lessen hun dorst bij ons.
Wij geven leven door.
Wij stromen, onophoudelijk,
Volk van God, Kerk onderweg.
Soms worden wij opgetild, meegevoerd,
om liefde te zijn
op een plek waar een mens een mens heeft gewond.
Vaak zijn we ondergronds,
werkzaam in de diepte,
zoekend naar de bron,
dromend van een beek vol onstuimig geklater.

WIJ ZIJN DIT WATER.

SMAAK VAN OORLOG EN VREDE ( Marcel Pira )

( aan de slachtoffers van het Amerikaans luchtbombardement op de Erla fabrieken te Mortsel op 5 april 1943 - Er vielen 936 slachtoffers.

De smaak van oorlog is een smaak van bloed,
vergoten bloed dat blinde haat gaat voeden.
Zijn krijgsgedreun vernedert milde moed
die balsem aanreikt boven geselroeden.

Bommen zaaiden bij lentezon een gloed
van brandend puin. Niemand kon het vermoeden.
Wat kiemde, ademde plots stof en roet.
Wie kan de sterfangst van een kind vergoeden?

Hier, niet vergeten in een bittere schoot,
liggen de sprakelozen die naar vogels keken
in een vreemd land, geladen met de dood.

Wij horen in een uur van opstand stemmen spreken,
bittere fluistering om vijf april.
Hoe heilig is hun graf hier en hoe stil.

De smaak van vrede is een smaak van lente.
met duiven, scheerlings boven dak en weiden
de wolken in, zoekend naar het bekende
welzijnsland van melk en honing: nieuwe tijden.

Vergiffenis van sneeuw dekt nu ellende
in't zwart geblakerd labyrint van lijden.
Vrede en welzijn bieden hoge rente
aan zielsmuziek die Liefde kan bereiden.

De doden van april gaven ons 't oorlogskruis:
hun nobel testament met geen geweld te wreken.
Zij wonen in ons hart, hun hemelland, hun thuis.

Mortsel is Lobbes, kruis, kerk en toneel,
een heem voor kunstenaars, voor mensen die vrij spreken,voor jeugd en ouderdom. EN DAT IS VEEL...

KORT EN GOED... ( genoteerd dr. Gerd de Ley uit " Het Groot Citatenboek van de 21ste Eeuw, Lannoo, Tielt 2010 )

Antwerpenaars voelen zichzelf wereldburgers, maar ze zitten wel elke avond op hetzelfde terras. ( Joke de Bruyn )

We waren vroeger zo arm thuis, dat we alleen maar op vakantie konden naar Carpetland. ( Najib Amhali )

Asbak: iets waar je een sigarettenpeuk in keilt waar er geen vloer is. ( Rober Myers )

Je bent alleen maar baas als je alleen bent. ( Tomi Ungerer )

De mens heeft twee grote problemen: het eerst is weten te beginnen , het tweede is weten op te houden. ( Paulo Coelho )

Wat bedoel je precies met: " Niemand begrijpt me?" ( Cristophe Vekeman )

Waarom komen mensen vaak op tv? Omdat ze bekend zijn. En waarom zijn ze bekend? Omdat ze op tv komen. ( Paul Jambers )

Sinds ik gehoord heb dat een aap zelfs kan beleggen, denk ik dat ik dat ook wel kan. ( Tom de Ket )

Nederlanders maken plannen, Belgen trekken hun plan. (Marc Eyskens)

AFSCHEIDSREDE VAN WIJLEN KARD. L.J. SUENENS ( + 1990 )
( Ultima verba )

De christen is een man van hoop
want hij weet
vanwaar hij komt
en waarheen hij gaat.
Hij weet dat hij van God komt
en naar Hem terugkeert.
Voor immer wordt hij opgenomen
in de liefdesgemeenschap
van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest,
samen met Maria, onze hemelse moeder,
samen met alle engelen en heiligen.
Een nieuw bestaan, een nieuw leven,
een nieuwe wereld valt hem ten deel,
en elke verwachting wordt overtroffen:
" Wat geen oog heeft gezien,
wat geen oor heeft gehoord,
wat geen mens zich kan voorstellen,
heeft God bereid
voor die Hem liefhebben '. ( 1 Kor. 2,9 )

Mocht ieder bij zijn levensavond
in vreugde en dankbaarheid
deze ontroerende antifoon aanheffen
uit de adventsliturgie:
' O WIJSHEID, GIJ OVERSCHADUWT
AL WAT LEEFT, VAN AANVANG TOT EIND,
ALLES DOORDRINGT GIJ, ZELFS HET GERINGSTE,
EN GIJ GELEIDT HET
MET KRACHTIGE HAND EN TEDERE BLIK
TOT DE VOLTOOIING. '

CITATEN
-------------

Wij zouden er meer bij winnen door ons te laten zien zoals we zijn, dan door te willen schijnen wat we niet zijn. ( F. de la Rochefoucauld )

Elke vooruitgang geeft nieuwe hoop, opgehangen aan de oplossing van een nieuw probleem. Het dossier wordt nooit gesloten. ( C.Lévi-Strauss )

De werkelijkheid bederft wanneer het ideaal er niet zijn parfum aan toevoegt, maar het ideaal zelf wordt tot een vergif, indien het zich niet met de werkelijkheid verbindt. ( Henri Fréd. Amiel )

Afgunst volgt verdienste als haar schaduw, en is evenals de schaduw het bewijs van haar werkelijkheid. ( A. Pope )

Geleidelijk aan hield ik op het café te bezoeken; ik oefende me erin eenzaam te zijn; bezweek zo nu en dan voor de verleiding maar trad iedere keer versterkt te voorschijn, tot ik tenslotte het grote genoegen smaakte naar de stilte te kunnen luisteren en naar de nieuwe stemmen die men daarin kan waarnemen. ( Aug. Strindberg )

Poëzie is de mooiste, overbodigste versiering van het leven die er is en tegelijkertijd is het een hoogstnoodzakelijk genre waarzonder het leven veel moeilijker zou zijn. ( Marj.de Vos )

Het is onzin om het debat over het celibaat te verbinden aan dat over de aanpak van seksueel misbruik in de kerk. Denken we nu echt dat door iedereen een partner aan te smeren minder jongeren misbruikt zouden worden? Of dat iedere volwassene die zonder partner of seks door het leven gaat - dat zijn er behoorlijk wat - kinderen zal misbruiken? Ik wou dat het zo simpel was. ( Peter Adriaenssens )

ARGUSOGEN ( Kris Vansteenbrugge )

Zeus had zijn geliefde, de nimf Io, veranderd in een koe. Zijn vrouw Hera liet de koe bewaken door Argus, een reus met honderd ogen, waarvan er altijd minstens twee open bleven. Maar in opdracht van Zeus speelde de god Hermes voor Argus een slaapverwekkende melodie op zijn herdersfluit, waardoor alle ogen dichtvielen. Daarna hakte hij hem de kop af en bevrijdde Io. De honderd ogen van Argus strooide Hera op de staart van haar lievelingsvogel, de pauw.

KORT EN GOED (genoteerd door Gerd de Ley )
-----------------

In politiek België zet men alleen een grote stap voorwaarts wanneer men op de rand van de afgrond staat. ( Y.Desmet )

Bent u bescheiden?- Nee, daar ben ik niet geniaal genoeg voor.
( Claude Chabrol )

Zolang er bier is, zal er dorst zijn. ( Herman Brusselmans )

Een bigamist is iemand die een tweede fout maakt vooraleer de eerste te corrigeren. ( Michel Galabru )

Een boerka is de goedkoopste vorm van plastische chirurgie.
( Raf Coppens )

Als ze nog veel bomen omhakken, zullen we niet meer weten uit welk hout pijlen maken. ( Gerd de Ley )

Je hoeft niet aan een boom te hangen om een eikel te zijn.
( Johan Terryn )

Hoeveel beroepen op de arbeidsmarkt lenen zich tot de uitoefening
in boerka, tenzij dat van imker? ( Tom Lanoye )

GETUIGENIS...

Catharina Visser, een spirituele schrijfster, lijdt al dertien jaar aan een auto-immuun-ziekte. Ze zegt: " Door ontsteking van het slijmvlies wordt het praten soms moeilijk. Mijn ogen en mijn keel zijn droog; mijn maagvlies is gevoelig. Pijn kan in heel je lichaam opsteken. Bij mij weegt vooral de vermoeidheid. Daar voortdurend doorheen gaan, is een oefening. Van de ziekte die ik heb, worden veel mensen depressief. Maar, al kun je enkel drie uur per dag iets doen, als dat zes dagen per week kan, dan heb je achttien uur iets gedaan. Ik heb ervoor gekozen door te gaan met mijn activiteiten en gewoon een paar keer per dag te rusten. Als je gaat zeuren, dan blijf je stilstaan en kan je geen volwaardig mens blijven. Ik blijf boeken schrijven, meditaties geven en berichten verzorgen voor ons tijdschrift...

CITATEN
-----------

Zie in jezelf. Daarbinnen is een bron van het goede die nooit ophoudt te stromen. Zolang je niet ophoudt jezelf te onderzoeken.
( Marcus Aurelius / 121-180 )

Een bankier is iemand, die je een paraplu leent, als de zon schijnt en hem terug wil hebben, zodra het begint te regenen.(Marc Twain/1835-1910)

Wie oprecht goed wil doen, doet al goed, zelfs al doet hij het niet goed.
( Pol Vanhaverbeke)

Eén van de vreemde dingen in deze wereld is dat we het - hoewel we het geen van allen met elkaar eens zijn - allemaal bij het rechte eind hebben.
( Logan P. Smith )

Kunst mag niet geprobeerd worden. Men probeert een brood te bakken, maar men probeert geen schepping. Men probeert niet te baren. Waar zwangerschap bestaat, volgt het baren vanzelf, ten gepaste tijd.
( Willem Elsschot )

Wie gelukkig is om het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.

Ik ben zover dat ik veel bijbelverhalen zie als mythen. Maar ik ben ook zover dat ik die mythen zie als de verwoording van een waarheid die onuitsprekelijk is. ( Catharina Visser )

KORT EN GOED... ( genoteerd dr Gerd de Ley )

Boemerang: hout met heimwee. ( Patrick de Witte )

Landbouwer: iemand die snel rijk wordt, tenminste als hij zijn land als bouwgrond kan verkopen. ( Charles Brechtspoor )

De enige die een ocelotbontjas werkelijk nodig heeft, is de ocelot. ( Bernard Grzimek )

Menige bontjas is voortgekomen uit een minislipje. (Willem va Os )

Als de boog niet gespannen wordt, is de koord zeer moe. ( M. Wauters )

Eerst sterft de boom, dan wij. ( Simon Dach )

Iedere boom die eruit gaat, is een long. ( Dick Hillenius )

Stonden hier vroeger geen bomen? Inderdaad, jij leest zeker geen kranten?
( Jan-Willem Overeem )

Wat zou jij meenemen naar een onbewoond eiland? Een boot...
( Yvan Audouard )

TAALPITJES ( Cyriel Moeyaert )

Scène - Toneel

Ik heb de indruk dat sommige toneelliefhebbers het verschil niet kennen tussen scène en toneel. Dat zal wel te wijten zijn aan het Frans.
Toneel is de plaats, de ruimte waar zich bepaalde scènes afspelen, of het spel zelf. Je kunt een toneel opbouwen, op het toneel optreden, toneel spelen, een scène spelen. Een scène is een deel van een toneelstuk of een film. In het Frans betekent scène zowel het podium zelf als een stuk toneel. In het Nederlands is een scène een handeling, een deel van een bedrijf en niks anders. je kunt bijgevolg NIET zeggen: op de scène, maar WEL: op het toneel, op de planken, op de bühne. Een scène maken kan ook betekenen ruzie maken.

ORA PRO NOBIS ... ( Erik Lauwers )

We dwaalden door een land
van melk en honig, kinderlijk
en dus van vroeger, toen schroeide
de aarde nog onder de voeten,
een bedevaart lang, kapellen in steen
of in hout aan de gevels...

We spraken nog Latijn, zoals ave
en gratia plena, en wat we niet verstonden
hoopten we: geborgenheid en troost
en we speelden het na, in de moestuin
naast de schuur, waar we dan zongen
eenstemmig vals...

Liederen gaan verloren in de vlucht
van de jaren, ze worden niet herhaald,
ze krijgen de inhoud van de modernisten
en de ego-trippers, ze herhalen steeds het refrein
van nemen en vluchten
van oeverloos zijn...

Alleen kinderen kennen de hand
die hen reikt in onbaatzuchtigheid
in ontelbare handelingen die wonderen zijn
van het hart, de hand van een moeder
die zorgt, die waakt en vertederd
het kleed van de liefde spreidt...

De kinderen die we hebben, de kinderen
die we zijn, laat ze even teder in hunstreven
op zoek gaan naar het eeuwig leven...
houd hun hand vast dicht bij de ravijn
of bij de oevers van de stroomgetijden,
verlos hen uit hun lijden,hun pijn...

GIJ, MOEDER, ZIJT GEEN BLIND DATE IN DE TIJD.
GIJ ZIJT DE INNERLIJKE KRACHT
VAN VELEN DIE, VERTWIJFELD,
GELOOF, HOOP EN LIEFDE DELEN.

GOD, GEEF....( Fernand Verheggen-diaken-)

God, geef ons zaaiers die hun korrels niet tellen
en die geloven in de oogst die ze niet zien.

Geef ons gidsen die ons niet hun wegen opdringen,
maar ons helpen onze eigen weg te ontdekken.

Geef ons genezers die besef hebben
van hun eigen wonden en littekens,
die waken bij zieke mensen
en ze met hun woorden en hun zwijgen
helpen om op te staan.

Geef ons vrouwen en mannen die verschillen overbruggen
en tegenstellingen verzoenen.

Geef ons tochtgenoten die warmte uitstralen, hoop wekken
en uw kerk maken tot een gastvrij huis.

Geef ons reisgenoten die luisteren en spreken,
met aandacht voor de taal en de gevoeligheden van deze tijd.

Geef ons voorgangers die in uw huis de dienst verrichten
aan de tafel van het woord en van het brood.
Van de voetwassing en de wonderbare spijziging.

Maak ons bestand tegen ontgoochelingen
en laat ons sterkte vinden bij elkaar en bij U.

God, zend uw Geest over ons.
Uw goddelijke Adem van geestdrift en vreugde.
Zo wordt onze tocht hier op aarde
een dienst aan de anderen.
Een levensboek, Ademtocht geheten,
om in één adem uit te lezen en te beleven.
Laat ons in uw nabijheid
genieten van de jeugd van onze leeftijd.
Dit vragen wij U, eeuwige God.
A M E N.

Op maandag 10 mei 2010 vierde het bisdom Antwerpen de feestdag van de Heilige Pater Damiaan. Plaats van samenkomst was het T.P.C. waar eveneens de Damiaankerk werd ingewijd en voorzien van een prachtig Damiaanbeeld ontworpen door Agnes Pas. Onze bisschop Mgr. Johan Bonny schreef ook een passend gebed wat hier volgt:

God onze vader,

In de ogen van Pater Damiaan,
die niet schrikken voor de buitenkant,
zien wij uw liefdevolle aandacht voor de mens,
getekend door onmacht of gebrokenheid;

in de handen van Pater Damiaan,
zelf verminkt door melaatsheid,
zien wij uw zorgende nabijheid
die trouw en solidair is, tot het einde;

in het gebaar van Pater Damiaan,
dat de vreemde maakt tot vriend,
zien wij het beeld van Jezus, de Goede Herder,
die hij als missionaris wilde navolgen.

Heilige Pater Damiaan,
op uw voorspraak bidden wij
om hoop en vertrouwen voor wie lijdt,
om vriendschap voor wie eenzaam is,
om goede herders in onze kerkgemeenschap,
om getuigen van de Blijde Boodschap,
om Gods zegen over onze levensweg.
AMEN.

CITATEN
-------

Hoe dichter de mens in geestontwikkeling staat bij de dieren, des te verder meent hij van hen verwijderd te zijn en des te lager ziet hij op hen neer.
( W.C. Capel )

Zolang we de samenhang tussen de dingen en tussen oorzaak en gevolg niet hebben begrepen, zien we tegen de toekomst op als tegen een berg. ( Alain )

De fotografie is een getuigenis tegen de verkeerde opvatting, dat de kunst een nabootsing is van de natuur. ( Heinrich Heine )

Het zijn de voortdurende bedriegers, die zich het verontwaardigst tonen, als ze ook één keer om de tuin worden geleid. ( Jean de Boisson )

De meesten van ons hebben een hart overvol als een antiquiteitenwinkel, zonder leeg plekje om iets meer bij te zetten. ( Louis Couperus )

Hij, die niets kan bedenken, is niet zo dom als hij, die een domheid door een ander bedacht, prijst. ( M.T.Cicero )

Wie beleefd wil zijn, moet zich vaak herinneren iemand ergens gezien te hebben, waar hij hem in' t geheel niet heeft opgemerkt. ( Otto Weiss )

Als duizend anderen van je houden, maar je houdt niet van jezelf, dan zal andermans liefde nooit volstaan.
( Dorothy Briggs )

EEN MENS.... ( Herman Mertens )

een mens is een wonder schepsel
een mysterie van ondoorgrondelijke innerlijkheid
een eigenaardig mengsel van weten en niet-weten
van macht en onmacht
vooruitlopend en terughoudend
groeiend ontdekt hij de vreemde die hij voor zichzelf is
ervaart hoe onlosmakelijk hij ermee verstrengeld is
in het besef van deze gebondenheid wordt hij
zelfbewust
ontwaakt hij voor de wereld die hij mee-ontwerpt
voelt dikwijls wat hij denken noch verwoorden kan
soms denkt en zegt hij wat hij niet voelt
vaak ervaart hij pijn
om wat verloren ging of onbereikbaar bleek
dan weer kan hij blij zijn als een kind
om wat hij kreeg of wat hem nog te wachten staat
hij droomt van wat nog niet geboren is
of toeft in geest wat ooit is geschied
het heden kan met dankbaarheid zijn hart vetrvullen
hij mijmert bij zichzelf of laat de stilte spreken
hij zingt en zegt hardop wat hem beroert
hij hoopt en smeekt
samen met en voor anderen, of alleen
maar is hij wel alleen
als hij aan 't bidden gaat?

we gaan het soms heel verzoeken
en plots duikt het op dichtbij
een andere keer ontdekken wij geleidelijk
dat dichtbij zo veraf ligt

als ik helemaal allen was
zou ik niets zoeken, niemand verwachten
dan zou ik aan mijn wanhoop ten onder gaan
ik zou dood-ongelukkig zijn

goddank ben ik niet alleen
vele anderen zijn er nog - veraf
enkelen staan heel dichtbij
en verwijzen naar het grote jij

zij verzadigen niet mijn honger naar geluk
maar prikkelen mijn lust naar oneindigheid.

WANNEER DE LENTE KOMT... ( Fernado Pessoa )
( vertaling: August Willemsen )

wanneer de lente komt
en als ik er dan niet meer ben
zullen de bloemen net zo bloeien
en de bomen zullen niet minder groen zijn
dan het vorig voorjaar

de werkelijkheid
heeft mij niet nodig
een enorme vreugde
bij de gedachte
dat mijn dood volstrekt onbelangrijk is

als ik wist dat ik morgen zou gaan
en het was overmorgen lente
zou ik tevreden gaan
omdat het overmorgen lente was

als dat haar tijd is
wanneer dan zou ze moeten komen
tenzij op haar tijd

ik hou ervan
dat alles werkelijk is
en alles zoals het moet zijn
ja daar hou ik van
omdat het zo zou zijn
ook als ik er niet van hield

daarom als ik nu ga
ga ik tevreden
want alles is werkelijk
en alles is zoals het moet zijn
je mag bidden boven mijn kist
als je dat wilt

je mag zingen en dansen
ik heb geen voorkeur
voor wanneer ik toch geen
voorkeur kan hebben

dat wat zal zijn
wanneer het zijn zal
zal het zijn dat wat het is

NIEMAND HEEFT... (uit: www.moederszondermoeder.nl )

Niemand heeft mij
zo bloot gekend
als mijn moeder
zo bang,
zo vrolijk
zo laf
zo stoer

Niemand heeft mij
zo ziek gekend
als mijn moeder
zo sterk
zo lief,
wanhopig
zo gelukkig

Niemand heb ik
zo gemist

Kon ik maar,
horen over mezelf als kind
en hoe je me nu als moeder vindt

Niemand heb ik
zo gemist

Kon ik maar,
op zoek naar herkenning
en vooral een beetje erkenning

Kon ik maar,
naast moeder, partner, collega en vrouw
weer heel even écht kind zijn dicht bij jou.

TAALPITJES (Cyriel Moeyaert)

O M - O M D A T

Ook op tv hoor je soms de fout: " Bedankt om te hebben willen kijken naar onze uitzending. " In het Frans kun je wél zeggen: " Merci pour avoir écouté. " Vandaar dat gallicisme bij onze omroepers. Doordat het voegwoord ' om ' alleen een ' doel ' uitdrukt, moet je ' omdat ' kiezen. Want het is de reden waarom we bedankt worden en niet het doel: " Bedankt omdat u hebt willen kijken naar onze uitzending. " Dus ook: " Ik doe dat om je te helpen"; " Het gaat om het doel ". En: " Ik bedank je omdat je mij geholpen hebt." ( Niet: " om me geholpen te hebben") " We danken u, omdat u zulke trouwe kijkers bent en we zullen ons best doen om onze uitzendingen nog beter te verzorgen. "
Bedankt omdat je dit stukje gelezen hebt.

WEGGEEF - ZON ( M. Ploem en H. Roeffaers, ' Als een zachte bries... ',
Lannoo ) overgenomen uit tijdschrift van Wereld-Missiehulp-Boechout)

Ga jij ook met vakantie, God?
Heb jij ook veertien dagen,
of ben je kaderpersoneel?
Ik stuur je mijn verlanglijstje,
voor je naar een beloofd land trekt,
mogelijk bereik ik je daar niet meer.

Geef ons zeven zonnen,
morgen, middag- en avondzon,
een zachtje voor het tennis,
een volletje voor het zwemmen,
genadig voor een zeilrace,
rosjesrood bij een avonddans,
nee, niet om te bruneren of te koketteren,
maar om uit te stralen,
weggeef-zon.

Geef ons een regenboog,
frisse bron en brug om naar mensen te gaan,
niet om te pronk te staan,
net als kleuren van vreemde vogels.

Geef ons liters liefde,
om van te drinken en anderen te lessen.
Maak er ons dronken van, geef ons tonnen tijd,
niet om dor te doden
maar vrije bevrijdende ruimte
waar we tijd kunnen melken als pallieters.

Geef lol en blijheid
en vreugde en humor
en lachen en overvloed
aan de mensen,
verdomd God, geef het hun,
geef hun vakantie, onbezorgd en ontspannen.
We hebben het zo nodig
om U terug te vinden.

VAKANTIE...

Het is geen overbodige raad om de stranduren goed te kiezen. Tussen 12 en 16 uur zijn de uv-stralen het sterkst. Het is beter om de zon dan te vermijden.

Bewegen op het strand is beter dan passief op een een handdoek te liggen.

Neem geen zware maaltijd voor u in de zon gaat lopen en drink zeker niet te veel alcoholhoudende drank of fruitsap van zure vruchten.

Draag beschermende kledij en een zonnebril. Houd het hoofd koel, zet een zonnehoed op.

Gebruik een goede zonnecrème en breng die regelmatig opnieuw aan.

Ga nooit in de zon liggen om te slapen.

KALLISTO EN ARKAS ( Kris Vansteenbrugge )

Toen de godin Artemis ontdekte dat Kallisto, één van haar tempeldienaressen, zwanger was, veranderde ze haar in een berin. De berin baarde een zoon, Arkas. Tot jongeling opgegroeid, ging Arkas op berenjacht en zo kwam hij op een keer oog in oog te staan met zijn moeder. Hij zou haar ongetwijfeld gedood hebben, als Zeus niet had ingegrepen: hij veranderde ook Arkas in een beer. Later werden moeder en zoon als sterren aan het firmament geplaatst: de grote en de kleine beer.

CITATEN
-----------

Alleszins verbazend dat het heelal zou veroverd worden door een wereld die het stadium van de folklore nog niet ontgroeid is.
( Clem Schouwenaars )

Vergeving maakt alledaagsheid groots. ( V. Jankelevitsch )

Een jonge vrouw met een oude man getrouwd, is een boot die niet naar het roer luistert en 's nachts nog weleens een andere haven zoekt.
( Theognis )

Politiek bestaat er meestal uit, een simpele zaak zo ingewikkeld te maken, dat iedereen om een nieuwe simplificator gaat roepen. ( G. Guareschi )

Als je niet kan zien, ben je gescheiden van de dingen, als je niet kan horen, ben je gescheiden van de mensen. ( Imm. Kant )

Veel menselijk handelen wordt ingegeven door een soort eigenbelang dat men zelf onbaatzuchtigheid noemt. ( G. Duhamel )

Literatuur is de neerslag of het verslag van een geestelijk avontuur in een taal die eigen, levend en origineel is. ( W.F. Hermans )

Zoals de zon tegelijkertijd de ceders en elk bloempje verlicht alsof het alleen op aarde was, zo houdt God zich even bijzonder bezig met elke ziel alsof zij de enige was die bestaat.(Thérèse van Lisieux)

Wat is een alibi? Een alibi is iets dat bewijst dat je was waar je moest zijn, toen je daar niet was en dat je niet was waar je was, toen je daar was.

PHAETON ( Kris Vansteenbrugge )

Phaeton was de zoon van de zonnegod Helios. Hij kon zijn vader ertoe bewegen hem de vlammende, door vurige paarden getrokken zonnewagen te laten mennen. Maar hij steeg te hoog in de lucht, waardoor het hemelgewelf ontbrandde, en dan weer scheerde hij te laag over de grond, waardoor de aarde verschroeide, zodat er woestijnen ontstonden en de mensen zwart geblakerd werden. Uiteindelijk maakte Zeus zelf een einde aan die ravage door Phaeton dood te bliksemen.

TEGENSPRAAK ( G.Florizoone pr. )

Heer van alle mensen,
wieden voor eigen deur,
wat is dat moeilijk.
We zijn zo gauw geraakt,
kunnen nauwelijks verdragen,
dat men ons iets aanwrijft.

Aarzelend om het goede
te doen: meer wetend
dan willend hoe het moet,
we omhangen ons zelf met
het sieraad van eigen kunnen.

Luisteren naar onze goede raad,
maar onze daden zijn verborgen.
We praten erop los
van uit een veilige hoek
en zwijgen in alle talen waar
wij beter konden spreken.

Nutteloze dingen rapen wij op,
het belangrijke laten we vallen.
Voor bidden hebben we geen tijd,
maar Gij, God, moet onze plose
vragen ter wille zijn.

Wij kennen U wel, Heer,
maar wij ontkennen
in een handomdraai.
We menen het goed,
en we doen het niet goed.
We proeven Uw wijsheid,
en hebben een eigen smaak.
Wij vragen Uw licht
en leven in het donker.

Wij zaaien het goede zaad
en voeden het onkruid.
Het kwade dat we eigenlijk
niet willen, doen we.

God, ik breng ellende in mij,
waar er geen moet zijn. Amen.

CITATEN
-------

Het spel van de geschiedenis wordt meestal door de besten en de slechtsten gespeeld en dat over de hoofden van de meerderheid in het midden. ( Eric Hoffer )

De hartstocht is een dievenlantaarn; zij werpt al haar licht naar één kant, terwijl de verdere omtrek donker blijft. ( Peter Sirius )

Uw intelligentie is pas werkelijk hoog, wanneer u in staat bent om twee gedachten in uw geest vast te houden die lijnrecht tegenover elkaar staan en toch redelijk te blijven denken. (F.Scott Fitzgerald)

Met liefde is het net als een bloemenperk in het voorjaar. Je vraagt je af wat er uit komt en uiteindelijk is het hetzelfde als vorig jaar. ( Tom Jones )

Wijze besluiten worden slechts genomen, met een overzicht van het geheel, om ver te zien moet men van de hoogte uit zien. (Swetchine)

Elk van ons heeft een dag, meer of minder naargeestig, meer of minder ver weg, waarop hij tenslotte moet aanvaarden mens te zijn.
( Jean Anouilh )

De reden van mijn val is waarschijnlijk geweest, dat ik op de top begonnen ben. Een verstandig vader zal zijn zoon leren op de grond te beginnen. ( Hugo Stinnes Jr. )

Geen tijd voor bezinning hebben is geen tijd hebben om te kijken waar we heen gaan, omdat we het te druk hebben met er te komen.
( A.D. Sertillanges )

LEEF LANG EN SCHOON...

Tips om reizigersdiarree te voorkomen:

- was voor het koken, het eten en na het gebruik van het toilet steeds uw handen met water en zeep.
- vermijd rauwe groenten, koude salades en ongebakken voedsel in het algemeen. Gerechten die wel werden gekookt, maar vervolgens uren aan een stuk op kamertemperatuur zijn blijven staan, laat u ook best liggen.
- een maaltijd in een straatstalletje levert meer risico op dan een maaltijd in een restaurant.
- vermijd kraantjeswater en ijblokjes. Flessenwater is veilig.
- bij een avontuurlijke reis is het belangrijk, het drinkwater te ontsmetten.

EVEN LACHEN...

Een bedelaar krijgt jarenlang elke dag 20 euro van een voorbijganger. Op een dag krijgt hij maar 15 euro meer en een jaar later nog maar 10 euro. Hij wil weten hoe dat komt.
- Ach, zegt de man, het leven wordt alsmaar duurder. Vorig jaar is mijn oudste zoon naar de universiteit gegaan en dat kost hopen geld. Vandaar dat ik je maar 15 euro meer kon geven. Intussen studeert ook onze dochter verder en dat kost ook zoveel. Daarom krijg je tegenwoordig maar 10 euro meer.
- Hoeveel kinderen hebt u eigenlijk? vraagt de bedelaar.
- Vier ongelooflijke schatten!
- Maar u bent toch niet van plan om ze allemaal op mijn kosten te laten studeren, hé? vraagt de bedelaar bezorgd!

HET AFGESLOOFDE LOVER VAN DE BEUKEN ( M. Gilliams )

Het afgesloofde lover van de beuken
waarin de vossen van november jagen
- bij bladerval hier kwam mijn moeder treuren;
ze zong en streelde mij. Ze gaf mij namen

van vogels - mees en vink. Warm van gebeden
doorliepen wij de laan. 'k Droeg de lantaren.
Op 't landhuis hoorden wij piano spelen,
doorheen de lissen, over 't zieke vijverwater.

- Gedroomde kaars, hoelang nog zult gij branden?
Maria zit naast mij. Stenen en sterren
vallen op tafel, langs mijn dor-bevreesde wangen.

terwijl ik schrijf. En harde sleutelbossen
rinklen. In 't vunzig voshol van mijn werken
belaagt een spin een mier. De wortels rotten.

EVEN LACHEN...

Een echtpaar was meer dan 50 jaar getrouwd.
- Ach, er is veel veranderd, zei ze. Vroeger zat je altijd dicht tegen me aan.
- Maar daar is wat aan te doen, zei hij en hij ging bij haar op de bank zitten.
- En je hield me ook stevig vast, voegde ze eraan toe.
- Wat vind je hiervan? vroeg hij, terwijl hij haar omhelsde.
- Weet je nog hoe je je neus in mijn hals drukte en aan mijn oorlelletje knabbelde?
Daarop sprong hij op en liep de kamer uit.
- Waar ga je naar toe, vroeg ze.
- Ik ben zo terug. Even mijn gebit halen...

LEEF LANG EN SCHOON

Teken komen voor in bossen en op plaatsen met lage begroeiing ( hoog gras, varens, struiken ). Daarom kun je door een teek worden gebeten, wanneer je in een bos met een dichte lage begroeiing wandelt of speelt, maar ook in steden en groene stadsdelen. Teken houden van warme en vochtige plaatsen. In het bos blijf je dus best op het pad, om de natuur te beschermen maar ook om wrijving over grassen en planten waar teken op een gastheer wachten, te voorkomen. Draag kledij die een zo groot mogelijk deel van je lichaam bedekt en wrijf de niet-bedekte delen in met een insectenwerend middel.
( bron: mijnapothekersadvies.be )

CITATEN
-----------

Iedere dictator begint met de vernietiging van de literatuur, maar er is er nooit één geweest die het voetbalspel heeft aangedurfd.
( Simon Carmiggelt )

Hoe vaak heeft de ziel al afscheid genomen, eer nog de lippen het laatste vaarwel uitspreken. Niet velen blijven waarlijk bij ons tot ze ons verlaten. ( A.S.C. Wallis )

Verbeelding is ons gegeven voor wat we niet zijn. Zin voor humor oms ons te troosten voor wat we wel zijn. ( Francis Bacon )

Het leven dat de natuur ons schenkt is kort, maar de herinnering aan een welbesteed leven duurt eeuwig. ( M.T.Cicero - 106 v. C. )

Ieder menselijk wezen zit zelf gecompliceerder in elkaar dan het sociale systeem waartoe hij behoort. ( A.N. Whitehead )

Spreek vooral geen kwaad over jezelf. Men zal je geloven.(Maurois)

Ik weet niet wat de sleutel naar het succes is, maar de sleutel naar de mislukking is proberen het een ieder naar de zin te maken. (Bill Cosby)

Wie eerlijkheid verwart met een door de feiten afgedwongen bekentenis, plakt het etiket van rozenwater op een beerput. Het etiket is lief bedoeld maar de put blijft stinken. ( Godfried Bomans )

R A M A D A N

Op 11 augustus begint voor de moslims de ramadan. Gedurende 30 dagen zullen ze zich tussen zonsopgang en zonsondergang onthouden van eten, drinken en alles wat lust kan opwekken. Kinderen, zieken en zwangere
vrouwen hoeven niet te vasten. De Ramadan wordt bechouwd als een vorm van zuivering voor de ziel en staat in het teken van bezinning, verdraagzaamheid, liefdadigheid en verbroedering. Het Suikerfeest is een drie dagen durend feest op het einde van de ramadan, dat kan worden vergeleken met het katholieke paasfeest.

MOZAIEK DE STAD JERUSALEM ( A.Van Wilderode pr. )
( San Vitale Ravenna )

De palmboom als een toegevouwen veer
en ook en ook gedrild een rechte speer,
de top verheven tot de torentinnen,
geen hofsieraad en geen bedreiging meer
met groene vogelen of dood vanbinnen.

De muren van albast en amarant
de stilste en de steilste van het land
ringsom de ronde vensters gelijk ogen
met edelstenen aan de buitenkant
verrijzen zonder stutten in de hoge.

Verzonken in het welverzegeld schrijn
zijn tempel en ivoren tempelplein
tulpkoepels kegeldaken en arkaden
voor al wie burgzaat en genode zijn
in het Jerusalem van de genade.

IN FLANDERS FIELDS... ( Anton Van Wilderode pr. )

In Flanders Fields staan de papavers rood
onder het zwart gelid der houten kruisen.
De leeuwerik vliegt tegen vuur en dood
gevederd in de hemel van Diksmuide
en zaait zijn lied tussen schrapnels en schroot.
Wij zijn de doden thans. Maar kortgeleden
nog levenden die liefhadden en streden
voor dat schoon land waarvan wij zonen waren.
Nu liggen wij alleen in Vlaanderens aarde,
in Flanders Fields!

In Flanders Fields staan de papavers rood
tegen de grijze schilden van de zerken.
De wind waait als een boom boven het groot
landschap tussen Langemark en Klerken
dat zich beschermt gelijk een moederschoot.
Wij zijn de doden thans. Maar kortgeleden
nog levenden met leuzen en gebeden
voor dat schoon land waarvan wij zonen waren.
Nu liggen wij voorgoed in Vlaanderens aarde,
in Flanders Fields!

In Flanders Fields staan de papavers rood
als roest gespat over verminkte graven.
De blauwvoet met zijn zuivre vleugels stoot
tegen de hiërogliefen van de namen,
de regen leest de zwarte letters bloot.
Wij zijn de doden thans. Maar kortgeleden
nog levenden almachtig aangetreden
voor dat schoon land waarvan wij zonen waren.
Nu liggen wij doodstil in Vlaanderens aarde,
IN FLANDERS FIELDS!

DE WERELD... ( A. Van Wilderode pr. )

De wereld die wij willen draagt geen wapens,
verdeelt zich niet in toegeruste legers
met het verbitterd bliksemen van leuzen.

De wereld die wij willen is een vrede
die zonder wrevel over het verleden
het doek haalt van vergeven en vergeten.

De wereld die wij willen is een landschap
dat onbeschadigd neerligt in de zomer
verzonken in de spiegels van zijn stromen.

De wereld die wij willen is Europa
uit zoveel eeuwen ongeduld verzameld
en toegezegd aan wie geen wanhoop kennen.

DE RECHTERHAND ( A.Van Wilderode pr. )

Rechterhand zijn, een heel leven:
bloemen plukken, bladeren in boeken,
dingen vasthouden, dingen zoeken,
aarzelen en beschutting geven
soms, maar dan heel even.

Slapen boven een wit laken
tot in de vijf vingeren stil,
aan de droomluchtbellen raken
plotseling voor het ontwaken,
weer bewegen onder de wil
en warm worden, van kil.

Liggen rondom de smalle stiften
hout of zwart eboniet,
meebewegen op de geschriften,
meekiezen, wikken en schiften,
neerschrijven of niet:
verlangen, verklaring, verdriet.

Altijd als een slinger bewegen,
uur worden, dag en tijd,
groet zijn, vriendschap of zegen,
zonlicht verdragen en regen,
bevolen worden, altijd
slaaf zijn , gehoorzaamheid.

Anders niet kunnen dan keren,
vastzitten, vezel, verband.
Gevoelig zijn en verweren,
wachten tot niets meer dan deren
nooit, in geen enkel land.
Niets zijn dan rechterhand.

DAAR IS MAAR EEN LAND ( Anton Van Wilderode pr. )

Begint dichtbij met emeralden gras,
wordt akkerland en onvoorspelbaar weide,
wordt waaiend zomerbos en blauwe heide
en water in de sloten waterpas
met zoveel onverwacht ultramarijn
waarin het land ligt dat mijn land kan zijn.

De dreven onbeweeglijk onderweg
met brand van brem tegen gekrulde bramen
met karresporen schots en scheef tezamen
maar op een afstand broederlijki terecht
tot bijna een getrokken rechte lijn
die door het land loopt dat mijn land kan zijn.

Een buurtschap en een dorp. Intens een stad
met torens die vroegmorgenlijk ontwaken
boven de staande slaap van zoveel daken
en groen uit binnentuintjes opgespat,
een door de eeuwen opgetrokken schrijn
waarrond het land ligt dat mijn land kan zijn.

Zolang de Heer mij adem wilt verlenen
zeg ik en zing dat Vlaanderen het éne
énige land is dat mijn land kan zijn.

KORT EN GOED... ( Gerd de Ley )

Bij een echtscheiding wordt gezegd: hij heeft haar laten zitten en zij heeft hem laten staan. ( Bert Dewilde )

Te veel eenvoudige dingen maken het ingewikkeld. ( Jack Gardner )

Eenzaamheid: zonnebaden op een overvol strand tussen andere kwallen.
( Juul Kinnaer )

Eerlijkheid is allang het duurst. ( Sven Olav Wallage )

Engeland mag dan de moeder zijn van het parlement, ze was ook de gemene stiefmoeder van Ierland. ( John B. Keane )

Gedachte van erfgenaam: zolang er leven is, is er geen hoop(J. Kinnaer)

Een Eskimovrouw weet dat ze gaat bevallen als haar water kraakt.
( Raf Coppens )

De Europese Unie: één voor allen en ieder voor zich. ( Kamagurka )

De perfecte vorm van evenwicht is plat op de grond gaan liggen.
( Steve Stevaert )

HET BRUIDSPAAR ( Luc Indestege )

Het licht is mat. ik proef hoe zoel de regen
aanzwellen wil over de waterstraat,
de regen die niet valt, de vochte bries die tegen
het klamme marmer van de zuilen slaat.

Tot plots de zon verwint en de paleizen
weer in 't gelid roept: o, parade der fantomen!
De gondels glijden op de welbekende wijze
en een verlate bruidspaar dat zich kind en dat zich dromen

wenst voor de ongeboorne, als een huis om in te leven,
glijdt met verwonderde ogen tussen zon en puinen in:
versleten goud, vergane steen en bruggen die begeven...
Een eind. Maar deze twee zien enkel een begin.

GEBED OM DE TEKENEN TE KUNNEN ZIEN.
( Kard. Godfried Danneels )

Heer Jezus,
U kunnen we niet meer zien
met onze ogen.
En toch, Gij zijt niet weg,
wij kunnen U nog speuren
in de tekenen die Gij hebt nagelaten,
als wij maar kijken met geloof.

Ja, Gij, verrezen Heer,
Gij zijt er nog,
Gij zijt onder ons, als wij op zondag samenzijn
om U te gedenken.
Ja, elke week is het voor ons Pasen.

Gij spreekt in de Schriften, nog steeds,
zoals Gij hebt gedaan op de weg naar Emmaüs.
Als ons nu de Schrift wordt voorgelezen,
zijt Gij het die spreekt,
en brandt ons hart.

Gij zijt ook bij ons in uw sacramenten,
Gij zijt het die doopt en vormt,
zondaars vergeeft en zieken zalft.
Maar bovenal blijft Gij bij ons in brood en wijn.
Daar blijft Gij bij ons
opdat wij U elk uur kunnen vinden.

OPEN ONZE OGEN VOOR AL DIE TEKENEN VAN UW
AANWEZIGHEID,
DAT WIJ ZE MOGEN ZIEN
EN BEGRIJPEN.
NEE, GIJ LAAT ONS NIET ALS WEZEN ACHTER.
NEE, GIJ VERLAAT ONS NIET.

CITATEN
----------

Alleen de vogels, nooit de kogels, worden in hun vlucht tegengehouden. ( Vladimir Vysotsky )

Er zijn mensen voor wie het idee van het avontuur bestaat in thuiszitten als grote puddingen en de saus van de T.V. over zich heen laten vloeien. ( G. Rhéaume )

De roem van grote mannen moet altijd afgemeten worden naar de middelen waarvan ze zich bediend hebben om hem te bereiken.
( F. de la Rochefoucauld )

Iets gemakkelijks aankunnen wat anderen moeilijk vinden is talent, iets doen wat onmogelijk is voor talent is genie.
( H.L. Amiel )

Geen grotere vergissing dan de veronderstelling dat een leven vol ondeugd een leven van onafgebroken plezier is.( A. Huxley )

Ik vervloek alle purisme dat ons verbiedt een woord te gebruiken, waarin een andere taal veel meer of iets inniger heeft gelegd.
( J.W. von Goethe )

Laten we slechts de helft geloven van het goede, dat men van ons zegt, en van het kwaad dat men van anderen zegt. ( J.P. Senn )

REUZEKE, reuzeke... ( Frank Kloeck )

Nadat Duiker onhandig uit het dok
is opgedoken,
dokkert hij gigantisch traag maar
waardig richting reuzelieve nichtje.

Zeeën kleine duimpjes monsteren
grote kadees langs wriemelende kades.

Antwerpse handjes klappen enthousiast,
praatgrage monden verklappen verhalen
over douches en plasjes
van magische marionetten.

Oeverloos getater over water
straalt tijdens zomerse augustusdagen
in de goudglanzende Scheldestad
een warme, haast mediterrane
gezelligheid uit.

Ontroerd ontwaren de Hoge Gasten
hoe enthousiast
hun minuscule onderdanen excelleren
in verwaterd gewane
sociale vaardigheden.

Alle neuzen richting reuzen...
nu even geen Oosterweel-geneuzel.

Reuzekes, reuzekes
wacht niet te lang,
keer spoedig weerom

naar 't stad
van nonkel Antigoon..

TAALPITJES ( Cyriel Moeyaert )

Een mens moet objectief oordelen over de feiten, namelijk naar de werkelijkheid. Wie subjectief oordeelt is niet onpartijdig,hij steunt op zijn gevoel, op zijn eigen voorkeeur.
Het Nederlandse woord ' objectief ' is een bijvoeglijk naamwoord of een bijwoord ( behalve in de betekenis van lens), het Franse woord ' objectif ' daarentegen kan wel een zelfstandig naamwoord zijn. Het betekent doel of doelstelling.
Laten we ons tot doel stellen om er altijd een objectieve mening op na te houden en objectief te oordelen over mensen en zaken.

S T E R F B E D ( Jean Pierre Rawie )

( Wij volgen één voor één hetzelfde pad )

Mijn vader sterft; als ik zijn hand vasthoud
voel ik de botten door zijn huid heen steken.
Ik zoek naar woorden, maar hij kan niet spreken
en is bij elke ademtocht benauwd.

Dus schud ik kussens en verschik de deken,
waar hij met krachteloze hand in klauwt;
ik blijf zijn kind, al word ik eeuwen oud,
en blijf als kind eeuwig in gebreke.

Wij volgen één voor één hetzelfde pad,
en worden met dezelfde maat gemeten;
ik zie mijzelf nu bij zijn bed gezeten

zoals hij bij zijn eigen vader zat;
straks is hij weg, en heeft hij nooit geweten
hoe machteloos ik hem heb liefgehad.

F U N H O U S E ( PINK )

I dance around this empty house
Tear us down
Throw you out
Screaming down the halls
Spinning all around and now we fall

Ik dans rond in dit lege huis
Breek ons af
Gooi jou eruit
Schreeuwen door de gangen
Helemaal ronddraaien en nu vallen we

Foto's omlijsten het verleden
Jouw honende grijns achter het glas
Dit museum gevuld met as
Ooit wat jeuk
Nu uitslag

Dit was ooit een lachpaleis
Maar nu is het gevuld met valse clowns
Het is tijd om het aftellen te beginnen
Ik ga het platbranden, plat, plat,
Ik ga het platbranden

9,8,7,6,5,4,3,2,1, lach

Echo's kloppen op gesloten deuren
Al het gelach van vroeger
Ik zou nog liever op straat wonen
dan in deze spookachtige herinnering

Ik heb de verhuizers gebeld
Belde de schoonmaaksters
We zullen proberen om deze plek van geesten te ontdoen
Sleep mijn matras naar de tuin
Stort in, val in, kaartenhuis

Dit was ooit een lachpaleis...

Oh, ik kruip door het hondenluik
Mijn sleutel past niet meer op mijn slot
Ik zal de gordijnen vervangen
Ik zal het servies breken
Ik zal een nieuwe plek vinden
Brand deze kloteplek plat

Do do do dodo do...

Dit was ooit een lachpaleis...

LEEF LANG EN SCHOON
---------------------------

Met de nat-kam-methode wordt het haar doeltreffend gecontroleerd op de aanwezigheid van luizen en neten:
maak het haar zeer nat en strijk het overvloedig in met
een gewone conditioner. Kam het daarna met een gewone
kam van achteren naar voren en verwijder alle knopen.
Kam met de luizenkam van nek naar voorhoofd tegen de
schedel aan. Veeg de kam na elke beweging af een een
stuk wit keukenpapier en controleer op luizen.
Verwijder ze uit de kam met een tandenstoker.
Spoel de conditioner uit. Laat het haar nat en kam het
met een gewone kam naar achteren. Kam het met de
luizenkam van voorhoofd naar nek, tegen de schedel aan.
Veeg de kam na elke beweging af en controleer op luizen.
Leg de kam na de behandeling minstens een half uur
in een ontsmettende oplossing.

LANGE AFKNAKKER ( Frank Kloeck )

Maanden brainstormen over bretels,
breek- en aantakpunten,
meccano's en paperclips.

Brugadepten met tunnelvisie
tieren oosterwelig.
Al even desperaat jagen tunnelfans
torenhoge overbruggingskredieten na...

Tot plots het mantra
"' Cut-and cover "
opwellend in
een uitgekookte
koker,

een zowaar betaalbare pijp
door verraste neuzen boort.

Gemoederen bedaren,
iedereen in z'n sas,
op een enkel bungelend
stadhuismandataris na...

Is er nu in heel Vlaanderland
ook maar één politicus
aanwijsbaar die,
met vlag en wimpel
wapperend,
het Lange Wapper-end
enige luister
toedicht?

KORT EN GOED... ( Genoteerd door Gerd de Ley )
( op basis van aforismen door Gys Miedema )

Een oprechte en begane koning kroont zijn onderdanen.

Je moet van blijdschap leven, ook al is het een karig maal.

Werk met de zon samen, laat zware luchten zuchten.

Ook al is de dag geen verrassing, hij pakt uit.

Wees geen puzzelstuk: wordt een begrip.

Hersens moeten hart hebben om vreugde te ervaren.

Enthousiasme ziet in de zandkorrel het kasteel.

Een geraamte is het bewijs van vlees.

Gelukkig is de horizon niet verder dan het oog reikt.

Geluk kent grenzen, schik u erin.

LEEF LANG EN SCHOON... ( Herman Vandommele )

Sommige peren bevatten nogal wat looizuur in hun schil.
Dit heeft een bloedstelpende en samentrekkende werking bij wonden in het algemeen, maar bij brandwonden in het bijzonder. Looizuur oefent ook een versterkende werking uit op de darmen, vergelijkbaar met het soepel en sterk worden van leder. Peren porren de verterende werking werking van de dikke darm aan door deze van binnenuit te stimuleren, terwijl wij een handje kunnen toesteken, door wat beweging te nemen na de maaltijd.

C I T A T E N
-------------------

Het beste wat over de toekomst gezegd kan worden, is dat ze gelukkig
maar met één dag tegelijk komt. ( Lincoln )

Intussen moeten in alle denkende breinen, een behoorlijke hoeveelheid poëtische vrijheid worden ingespoten. ( Alain Joufroy )

Wat is het moeilijk iets aan het oordeel van een ander te onderwerpen, zonder invloed op zijn oordeel uit te oefenen door de manier waarop men de zaak voorstelt. ( Blaise Pascal )

Een goed huwelijk is ten minste 80% geluk in het vinden van de juiste persoon op het juiste tijdstip. De rest is vertrouwen.(Nanette Newman )

Een boek krijgt pas zijn ware plaats in de literatuur, na de toets van enige achtereenvolgende generaties te hebben doorstaan.( Paul Bruhat )

In een rivier is het water dat u aanraakt het laatste van wat er voorbij stroomt en het laatste van wat er voorbij gaat stromen. Zo is het ook, met de tijd. ( Dalai Lama )

De mensen moeten nu eenmaal wrijving met elkaar hebben. Beleefdheid is echter het vet, dat het onaangename daarvan vermindert.'( Max Weber)

T A A L P I T J E S ( Cyriel Moeyaert )

BIJHOUDEN - bij zich hebben

Bijhouden is algemeen Nederlands: je kunt de politieke evolutie bijna niet meer bijhouden, de toestand verandert voortdurend.
Het werkwoord bijhebben is geen ABN. Het bestaat alleen in de scheepvaart: alle zeilen bijhebben, uitgespannen hebben staan.
Toch hoor je geregeld bij mensen die een tussentaaltje spreken: Heb je geen lucifers bij? Heb je je identiteitskaart bij?
Hoe moet het dan wel? Een paar voorbeelden: Hoeveel geld heb je bij je? Ik heb altijd mijn agenda op zak. Op reis moeten we altijd ons paspoort bij ons hebben. Heb je je autosleutel bij je? Ja, ik heb die op zak. Gisteren had ik hem niet bij me. Je kunt proberen om je Frans of je Engels bij te houden en waarom ook niet je Nederlands?

C I T A T E N
---------------

Een geloof dat zich niet verdraagt met een zo eerlijk mogelijke wetenschapsbeoefening en met streven naar begrip voor andermans wereld- en levensbeschouwingen, zo'n geloof is geen cent waard. ( K.L.Poll )

Ontelbaren kennen de gebreken van anderen, slechts enkele weinigen hun voortreffelijkheden, of er echter iemand gevonden wordt, die zijn eigen gebreken kent, dat staat te betwijfelen.
( Subhl Shitarnava )

Velen laten 't kwaad niet omdat zij het haten, maar uit vrees voor de gevolgen en noemen dan die vrees: deugd. ( Multatuli )

Zorgen zijn deel van je leven en als je ze niet deelt, geef je de persoon die van je houdt geen kans genoeg van je te houden.
( Dinah Shore )

De volmaakte mens heeft geen ' ik ', de wijze heeft geen ' goede naam ', de heilige heeft geen ' verdienste '. ( Tswang- tse )

Het leven is slechts de schaduw van de dood, en gestorvenen zijn slechts de schaduwen der levenden. Alle dingen vallen onder deze naam. De zon is slechts de donkere * simulacrum, en het licht slechts de schaduw van God. ( Sir Thomas Browne, fysicus en filosoof / 1605-1682 ) * beeld, afbeelding, karikatuur

Alleen geloven in wat mogelijk is, is geen geloof, maar eerder filosofie. ( Sir Thomas Browne )

We dragen in ons de wonderen, die we buiten onszelf zoeken.
( Sir T.B. )

LEDA EN DE ZWAAN ( Kris Vansteenbrugge )

De oppergod Zeus nam de gedaante aan van een zwaan om Leda te kunnen benaderen, de echtgenote van koning Tyndareos ban Sparta. Leda baarde twee eieren. Uit het ene ei kwamen Klutaimnestra en Castor, gewone stervelingen, van wie Tyndareos de vader was. Uit het andere ei kwamen Pollux en Helena, allebei onsterfelijk, want kinderen van Zeus. Helena was de mooiste aller vrouwen en tevens de inzet van de beroemste aller oologen, de oorlog van Troje.

SINT MAARTEN REED DOOR WEER EN WIND (11 november )

Sint Maarten, Sint Maarten,
Sint Maarten reed door sneeuw en wind.
Zijn vurig paard droeg hem gezwind,
Sint Maarten reed met licht gemoed,
zijn mantel dekt hem warm en goed.

Een oude, een oude,
een oude man zat langs de baan
en sprak de ridder smekend aan:
" Ach, help mij toch uit deze nood,
'k vind in deez' harde kou mijn dood.

Sint Maarten, Sint Maarten,
Sint Maarten innig aangedaan
blijft voor de arme beed'laar staan.
Hij trekt zijn slagzwaard uit de schee
en snijdt zijn mantel glad in twee.

Sint Maarten, Sint Maarten,
Sint Maarten geeft vol medelij
hem 't grootste stuk en rijdt voorbij.
Sint Maarten reed met licht gemoed,
zijn halve mantel dekt hem goed.

Sint Maarten, Sint Maarten,
Sint Maarten van zijn tochten moe,
legt zich te rusten welgemoed.
Tot loon van 't geen hij heeft verricht,
ziet hij des nachts een helder licht.

Een oude, een oude
een oude man verschijnt voor hem
en spreekt met zachte hemelstem:
" Ik ben uw Jezus, gij gaaft Mij
dees mantelhelft uit medelij! "

KORT EN GOED... ( Samenstelling: Gerd de Ley )

De prijs van de vrijheid is waakzaamheid. ( Simon Wiesenthal )

Mensen en naties gedragen zich pas dan verstandig als alle andere mogelijkheden zijn uitgeput. ( Abba Eban )

Liefde is een zoete droom, en het huwelijk de wekker. ( Isr. spreekwoord )

De weg naar een goede uitvinding begint niet met een idee maar met een behoefte.
( Meir Shalev )

Denk eraan, als er geen oplossing is, is er ook geen probleem.( Shimon Peres )

Wonderen komen soms wel voor, maar je moet er afschuwelijk hard voor werken.
( Chaim Weizmann )

Een dove heeft gehoord hoe een stomme heeft verteld dat een blinde heeft gezien hoe een lamme heeft gelopen. ( Jiddisch spreekwoord )

Je kunt nooit iets beter zeggen dan niets. ( Golda Meir )

Niet in rijkdom of macht ligt de grootheid van de mensen, maar in karakter en goedheid. ( Anne Frank )

Als je vrede wil, praat dan niet met je vrienden, maar met je vijanden.
( Moshe Dayan )

Als God op aarde zou wonen, zouden de mensen zijn ramen ingooien.
( Jiddisch spreekwoord )

C I T A T E N
---------------

Wat wij het begin noemen is vaak het einde en eindigen is beginnen. Het einde is waar wij van uitgaan. ( Thomas S. Elliot )

Persoonlijk ben ik altijd bereid te leren, alleen vond ik het niet altijd leuk de les gelezen te worden. ( W. Churchill )

Verzet en gehoorzaamheid: de twee deugden van de burger. Door de gehoorzaamheid verzekert hij de orde, door het verzet verzekert hij de vrijheid. ( Alain )

Menigeen voelt zich als priester der waarheid en is slechts knecht in de tempel van zijn zelfingenomenheid. ( Peter Sirius )

Een dwaasheid of gemeenheid, die door een andere wordt gesterkt, kan heel achtbaar worden. Span de huid van een ezel over een pispot en ge hebt een trommel. ( G. Flaubert )

In Amerika maakt men vaak zulke lange films, dat de opnamen wel eens langer duren dan de huwelijken van de betrokken sterren. ( B. Streisand )

Historici zijn als doven die voortdurend antwoorden op vragen die niemand heeft gesteld. ( Leo Tolstoi )

Het is niet voldoende deugdzaam te zijn. Men moet zich ook kunnen troosten over het feit dat men het is. ( E. Rey )

DE TWISTAPPEL ( Kris Vansteenbrugge )

Op de bruiloft van koning Peleus met de nimf Thetis waren alle goden aanwezig, toen Eris, de godin van de twist, een gouden appel op tafel gooide, waarop stond: voor de mooiste. Drie godinnen ruzieden om de appel: Hera, Athena en Aphrodite. Zeus stelde Paris, een Trojaanse prins, aan om het geschil te beslechten. Hera beloofde Paris oneindige rijkdom, Athena beloofde hem alwetendheid, Aphrodite beloofde hem de mooiste vrouw op aarde. Paris schonk de appel aan Aphrodite...

ACHILLES ( Kris Vansteenbrugge )

Achilles, de grootste Griekse strijder in de oorlog van Troje, was de zoon van koning Peleus en de nimf Thetis.
Om hem onkwetsbaar te maken had zijn moeder hem ondergedompeld in de rivier de Styx.
De plaats boven de hiel, waar ze hem bij het onderdompelen had vastgehouden, was echter niet met het water in aanraking gekomen en daar was hij dus nog kwetsbaar.
Op die plaats werd hij dan ook dodelijk verwond tijdens de Trojaanse oorlog, door een pijl...

EVEN LACHEN...

Een bejaard echtpaar ging naar bed.
Op het nachtkastje stonden twee bekers met
daarin hun vals gebit.
Ze baden eerst een klein gebed. Vol liefde keek
de man zijn vrouw aan en streelde haar gerimpelde
handen.
Hij zei: " Wij zijn nu al méér dan 50 jaar gelukkig,
hé, meid. Geloof me als ik zeg dat ik je nog voor
geen miljoen kwijt zou willen. " Dat weet ik jongen,"
zei zijn vrouw, " ook jij bent niet te koop, nog voor
geen twee miljoen! "
Ze lagen daar zo knusjes naast elkaar op de avond
van het leven, twee mensen die elkaar zoveel geluk
hadden gegeven.
Ze zeiden: " Welterusten, hoor! "
Hij gaf haar nog een laatste zoen. ze fluisterde heel
zachtjes in zijn oor: " Is onze deur wel goed op slot?...
Hier ligt voor drie miljoen! "

CITATEN
-----------

Er is bijna geen activiteit, geen onderneming, die gestart wordt met zo verschrikkelijk veel hoop en verwachtingen en die toch zo vaak mislukt, als de liefde. ( Erich Fromm )

Het verschil tussen de slaaf der gewoonte zijn en je leven ondercontrole hebben is niets meer dan de werking van een klein elektrisch circuit in je hersenen. ( Paul Wilson )

Wat ik zo mooi vind, is dat degene die de fout buiten zichzelf zoekt, nooit tevreden is, terwijl degene die de fout meteen bij zichzelf zoekt en zegt: " wat ben ik stom geweest, " door zijn ervaring rijker wordt en blijmoedig is. ( Alain )

Zorg dat je nooit een slachtoffer wordt, ook al probeert iedereen dat nog zo hard van je te maken en al heb je alle redenen om in die rol te geloven. Je leven is er mee gemoeid, en je ziel. (Joseph Brodski )

Een conferentie is een bijeenkomst van belangrijke personen die afzonderlijk niets kunnen doen, maar te samen kunnen besluiten dat er niets gedaan kan worden. ( Fred Allen )

Niet één ogenblik van 't leven wordt ons oiit weerom gegeven.
( W. Bilderdijk )

T A A L P I T J E S ( Cyriel Moeyaert )

GEZIEN - AANGEZIEN

De foute zin ' Gezien de weg spekglad was, zijn we maar thuis gebleven ' lees je geregeld.
Die zin had moeten beginnen met aangezien. Correct is ook: ' Gezien de gladheid
van de weg zijn we thuis gebleven. '
Aangezien is een voegwoord, dat je eventueel kunt vervangen door ' omdat ' of ' doordat '.
Gezien is een voorzetsel, dat je kunt vervangen door ' wegens ', ' vanwege '.
Voorbeelden:
Aangezien het weer regende, moesten we onze regenjas aandoen.
Gezien de aanhoudende regen was er gevaar voor overstroming.
Gezien je belangstelling zul je die fout voortaan vermijden, aangezien
je erop staat keurig Nederlands te spreken en te schrijven.

HERFSTSONNET ( Marcel Pira )

Als 't hart reeds wijsheid draagt van mijn beminnen, dagen van slagschaduwen zijn voorbij,
smaak ik het herfsgetij in geest en zinnen
als vruchtenschaal voor 't land van overzij.

Mildheid bergt er nog geur van mei,
slechts overmoed kan niet meer herbeginnen.
De dagen worden oud in mist en klei,
zwak blinkt wat zon in druppelende tinnen.

Ik zal nu tussen licht en deemstering
bijna fataal klassieke brieven schrijven
om wat verloren werd in kort geding;
om wat in mij met spijt nog zal beklijven
in 't huis vol dromen dat is blijven staan
bij onvervulde wensen eigenwaan.

Z O N D E R ( Joke Van Leeuwen )

Acht keer heb ik de bomen kaal
zien worden,
acht keer heb ik de bomen vol
zien worden.
De zetel die ik vond, is wankel.
En ik versta alles: de vermaning
van een man achter glas,
de kreet van een kind op een
schommel.
Ik inspecteer mijn handen nu die
niet werken mogen.
Ik controleer mijn hoofd of daar
nog iets vertakt.
Ze zeiden vroeger als ik niesde:
nu komt het allemaal in orde.
Ik nies de hele winter.
Mijn zus heeft wel papieren, mijn
zus heeft nu een kaartje
kleiner dan een boterham.
Ai, als ik eens een zetel had die
zachter voor mijn rug was
en dat ene, kleiner dan een
boterham.

( Kruisweg van de immigrant, KMS )

NE SCHONEN OUDEN DAG...

Oud mogen worden is een zegen,
maar 't zijn de jaren die wegen.
Het geheugen laat het weten,
men begint alles te vergeten.
't Gehoor, 't gezicht is aangetast
en iedere beweging zorgt voor last!
Slapen zoals voorheen,
vergeet dit maar meteen.
Want slapeloze nachten,
dat staat u te wachten!

En, medicijnen die worden voorgeschreven,
dat is voor gans uw verder leven.
Begin maar iedere morgen,
met u goed te verzorgen!
U mag ook niet vergeten,wat u niet meer mag eten.
En voor het drinken, wat zal het zijn?
Altijd en alleen nog vogelwijn!

Over de vermoeidheid spreek ik niet,
het volstaat dat u ons goed beziet!
Trappen werden vroeger op en afgelopen,
nu is het eerder op en af gekropen!
Reizen, feesten, 't was een lust,
nu zoekt men alleen nog rust!
Winkelen of wandelen, gaan
of lang recht blijven staan,
is ook al uit den boze,
't zorgt voor pijn, 't is artrose!

Dit alles en nog meer
zorgt voor last en dat doet zeer!
Dit noemt men de schone oude dag...
Laat mij even toe dat ik eens lach...

DE DOOS VAN PANDORA ( Kris Vansteenbrugge )

Om de mensen te straffen vanwege hun goddeloosheid schonk Zeus aan de vrouw Pandora op haar trouwdag een gouden koffertje, waarin alle mogelijke rampen en onheil zaten opgesloten. Hij gaf haar de raad het doosje ongeopend te laten, wel wetende dat de vrouwelijke nieuwsgierigheid toch de bovenhand zou halen. En zo geschiedde: Pandora opende het koffertje en alle ongelukken en ellende, die het mensdom tot op heden treffen, verspreidden zich over de wereld.

SOORTEN HONGER...

OOGHONGER:
je loopt voorbij een bakker, ziet een lekkere taart en krijgt er zin in.
NEUSHONGER:
je ruikt pizza en krijgt plots zin om pizza te eten.
MAAGHONGER:
je maag geeft je het signaal dat je honger hebt en moet bijtanken.
LICHAAMSHONGER:
je lichaam laat weten dat het nood heeft aan een aantal essentiële dingen zoals zout of water.
GEDACHTEHONGER:
je gedachten beïnvloeden je keuze om iets te eten.
Je vindt het bijvoorbeeld zonde om op restaurant je bord niet leeg te eten omdat je er nu eenmaal voor betaald hebt.
HARTHONGER:
je koppelt voedsel aan bepaalde emoties en stemmingen.
Je hebt stress en probeert jezelf te kalmeren met een reep chocola.

C I T A T E N
---------------

Marr je kunt niet altijd alles relatief zien; er zijn ook de grote, regelrechte gevoelens waar het om gaat. ( Rutger Kopland )

Wij vangen de lectuur van een boek aan zoals men in een te koud bed stapt. En wij beginnen er slechts genoegen in te vinden wanneer wij er een goede sfeer hebben geschapen - de onze -.
( Pierre Reverdy )

Er is alle reden te geloven dat er een bepaald punt in de geest bestaat van waaruit het leven en de dood, het werkelijke en het denkbeeldige, het verleden en de toekomst, het mededeelbare en het niet-mededeelbare, hoog en laag niet meer als tegenstellingen gezien worden. ( André Breton )

Slechts nadat men over het bekende met elkaar tot volle overeenstemming gekomen is, kan men tezamen naar het onbekende voortschrijden. ( J.W. von Goethe )

Er zijn nogal wat mensen die denken dat je van stro, goud kunt maken als je maar de juiste toverspreuk uitspreekt.
( Aad Muntz )

Hij die veel over anderen weet, kan geleerd zijn. Maar hij die zichzelf begrijpt is intelligenter. Hij die meester is over anderen kan machtig zijn. Maar hij die zichzelf meester is, is nog machtiger.
( Lao- Tse / 600 v. C. )

INTERESSANT...

Om iets niet te vergeten leggen we soms een knoop in een van de punten van onze zakdoek. Die gewoonte is uit China afkomstig en werd er duizenden jaren geleden uitgevonden. Voor de uitvinding van de schrijftafel uit was of klei, ongeveer 3000 jaar voor Christus, bewaarde men de herinnering aan belangrijke feiten door knopen in lange doeken te leggen. Door een verscheidenheid aan
vormen en aantal kon men een hele woordenlijst samenstellen. Toen de Chinese letters werden uitgevonden, werd het knopenschrift afgeschaft. De knoop in een zakdoek is het enige overblijfsel uit die verre tijden.

IN EEN ANDER LICHT... ( Fik Verbiest )

Waarheid ontleent haar waarde vaak
aan het licht dat er op schijnt.
Wat gisteren stond als een paal boven water
is vandaag weer ondermijnd.

Waar het vestand de lijnen recht trekt,
maakt het hart ze zo weer rond.
Een overtuigde hoogvlieger
zit zo weer aan de grond.

Wat hard is voor de ene
is voor een ander lief.
Niet wat je ziet, maar hoe je kijkt,
maakt alles relatief.

Wanneer leven geen recht meer is,
maar aanvoelt als een plicht,
bekijk dan je gebroken hart eens...
in een ander licht.

( Geïnspireerd door het laatste concert van Stef Bos )

KORT EN GOED.... ( genoteerd door Gerd de Ley )

Er bestaat geen lift naar het geluk, je moet de trap nemen.
( Phil Bosmans )
Geluk is: de balans tussen wat je wil en wat je kunt krijgen.
( Freek de Jonge )
Mensen proberen te vaak de sleutel van het geluk in een verkeerd slot. ( Arie Onderdelinden )
Het verschil tussen geneesmiddel en gif is de dosis. ( David Byrne )
De genegenheid maakt het lief. ( Gerd de Ley )
Net genoeg is juist voldoende. ( Joseph F. Conte )
Genoeg is alleen genoeg als het evenveel is als die van hiernaast.
( Herman Van Rompuy )
Het gevecht is een omhelzing in woede ( Jan Decleir )
Het geweten. De angst om betrapt te worden. ( Gerrit Komrij )
Te goed voor een ander zijn, is slecht voor jezelf. ( Eddy Verreycken )

IK HEB GEDROOMD... ( Alice Nahon )

Ik heb gedroomd
dat gij mij had geroepen
met een zeer goede stem
van liefde, van erbarmen;
ik ben vertrokken uit dit eenzaam huis
om als 'n kind te rusten in
de winge van uw armen.

Ik heb gedroomd
van eindelijk te rusten,
vergeten aan uw hert
àl wat mij vroeger griefde,
gij hebt mijn armen om uw hals genoemd
twee trouwe slingerplanten
uit de gaarde van mijn liefde.

Ik heb gedroomd van nimmer voort te zwerven
mijn eindeloze reis
van strijden en van derven;
zoo bang was ik van 't eerste morgenlicht
dat ik had kunnen bidden
om voor d' uchtend wég te sterven.
Want als de dag daar is...

T A A L P I T J E S (Cyriel Moeyaert )

GEKEND - BEKEND

In kranten en tijdschriften lezen we vaak het verkeerde
gekend in plaats vn bekend: een gekende firma, een gekende romanschrijver, hij is algemeen gekend, het is al gekend wanneer de wedstrijd plaatsheeft.In al die gevallen hoort het woord bekend:een bekende figuur, een bekend warenhuis, het is al bekend hoe laat de opvoering begint.
Gekend bestaat alleen als voltooid deelwoord van het werkwoord kennen. We hebben hem goed gekend. Is de les gekend? Ik heb ze allemaal gekend, toen ze nog klein waren. We hebben die bekende Vlaming heel goed gekend.

D E S T A L I N ( PIET THOMAS )

Een stal waar men de Liefde vindt
die mens geworden is.
De herders die door weer en wind,
ontsnapt aan de duisternis
en door een lieve ster geleid,
bedeesd de stal ingaan.
Ze voelen zich als ingewijd
in een vernieuwd bestaan.

Een kind dat hun zijn vrede biedt,
zijn heil, zijn koninkrijk.
Geweld of onrecht heerst er niet
en allen zijn gelijk.
Gelijk in d'ogen van een God
van zo nabij gezien.
Men houdt er zich aan zijn gebod,
verheugd als nooit voordien.

Heer, leer ons Kerstmis te verstaan
zoals de herders toen.
Bevestig in ons hart voortaan
de troost van dit visioen.
Leer ons dat eenvoud kan volstaan:
God eren in een kind,
voor al wie, van zijn schuld ontdaan,
de stal van Kerstmis vindt.

( Woorddienst Gedichten, p.146 )

D E K E R S T S T E R

Het fenomeen van de kerstster houdt de mens al 2000 jaar bezig. Het is mogelijk dat de kerstster een supernova was, een ster die aan het einde van haar leven uit elkaar spat en daarbij een zeer helder licht verspreidt, dat niet met het blote oog te zien is. Maar het kan ook een komeet geweest zijn, een enorme brok ijs met daarin allerlei gassen en stofdeeltjes. Als een komeet te dicht bij de zon komt, begint ze te verdampen en zien we de zogenaamde ' komeetstaart '. Een derde mogelijkheid is de conjunctie of samenstand van twee planeten. Ze staan dan zo dicht bij elkaar dat het licht dat ze uitstralen, verbazingwekkend helder is.

↑ Terug naar de berichten