opwarming van de aarde

 http://www.evawaseerst.be/anunnaki.htm

Voor een foto van het symbool voor de zwarte zon (en andere): klik op de link hierboven. 

Niburu als de tweede zon, de Anunnaki als de goden die uit de hemel neerdaalden, de creatie van de mens uit een vrouwelijke aap ... het past allemaal precies in het plaatje dat de oude volken ons hebben nagelaten. Toch zal Sitchin's verhaal niet volledig kloppen. Het is nu eenmaal gebaseerd op teksten van een volk dat leefde na de megacatastrofen. De machthebbers waren hoe dan ook mannen. En hun verhalen zullen doordrongen zijn geweest van het streven naar macht. Iets wat de Anunnaki wellicht niet op het oog hadden. Dat ze oorlogen zouden hebben gevoerd, is dan ook twijfelachtig, hoewel Sitchin zegt van wel.

 

Overigens geeft hij geen verklaring voor het plotse verschijnen van de grotschilders. En voor het feit dat die zich vanuit het zuiden van het huidige Frankrijk klaarblijkelijk hebben verspreid over de wereld. Verder lijkt het logischer om aan te nemen dat de Anunnaki niet de bewoners van Niburu waren, maar wel het godenras dat leefde vóór de megacatastrofen. Het godenras dat door de bewoners van Niburu was geschapen.

 

De vorige doortochten van de planeet zouden 1515 en 5115 vóór Christus zijn geweest. Het schrift bestond toen al. Maar verwijzingen naar Niburu en haar bewoners zijn dubbelzinnig. Vooral omdat beeldspraak blijkbaar in die tijd de regel was, maar ook omdat onze vertalingen zichzelf vaak tegenspreken.

Wie echter alles op een rijtje zet, zou wel eens tot de conclusie kunnen komen dat men de tweede zon in de oude tijden wel degelijk heeft gezien, dat daar af en toe een doomscenario aan verbonden was, maar dat er geen vreemde bezoekers zijn geland. En de reden daarvoor zou niet alleen voor Niburu gelden, maar voor elke andere moederplaneet van het menselijke bewustzijn: Op Niburu is er van leven geen sprake meer.

 

http://www.evawaseerst.be/niburu.htm

 

Voor een foto van Sitchin: klik op  bovenstaande link

 

Uit de  rubriek over Niburu

 

Ook nu beginnen we volgens Sitchin stilaan in de buurt van een doortocht te komen. Toevallig of niet begint ook nu de natuur links en rechts hevig te branden. 'Aangestoken door grondspeculanten!' zeggen de media. En dat kan best zo zijn. Maar een bos dat niet droog genoeg is, zal niet branden. Overigens zorgt de natuur zelf wel voor massa's brandhaarden, daar is geen mens voor nodig. Met andere woorden: als het klimaat er zich toe verleent, zijn immense bosbranden simpelweg niet te voorkomen. Zeker niet in pakweg 12.300 vóór Christus, toen de brandweer nog niet zo alomtegenwoordig was.

 

Uit de rubriek over Tibet:

 

Dat de nazi’s in de jaren 30 en 40 zeer goed bevriend waren met de Boeddhistische monniken, is algemeen geweten. Net zoals het feit dat ze een hele reeks expedities hebben ondernomen in Tibet, waarbij ze gangenstelsels onder de Himalaya hebben doorzocht. Niemand die nog verwacht dat men met een officiële verklaring over de reden van die zoektocht naar buiten zal komen. Maar het is een publiek geheim dat de nazi’s buitenaardse technologie op het oog hadden.

Ze zouden ook op zoek zijn geweest naar de 'Vril', een mysterieuze magnetische kracht waarover een godenras dat de zondvloed had overleefd en dat zich had opgehouden in de gangenstelsels, kon beschikken. De kracht zou afkomstig zijn geweest van een 'zwarte zon' die zich binnenin de aarde bevond. Dat laatste is dan weer volgens velen een misverstand. Omdat men met 'de zwarte zon' al millennia lang zou alluderen op de duistere tweelingzus van de zon. Overigens zouden vooral de vrouwen met de Vrilenergie begiftigd zijn geweest. Vrouwen die, terloops gezegd, geen taal spraken maar telepathische krachten zouden hebben gehad.

De hele geschiedenis is echter al even duister als de bewuste zon zelf maar dat geheime genootschappen ermee dwepen, staat vast. De verhalen over de Vril zijn trouwens - net zoals deze over de zwarte zon - oeroud. Ze komen dus niet van de auteur Edward Bulwer Lytton, die er in 1871 een boek over schreef.

 

 

http://www.evawaseerst.be/niburu.htm


In de tekst van bovenstaande link vindt u tevens de link die verwijst naar de studie waarop NASA zich heeft gebaseerd voor het bestaan van planeet X. 
                                                                  
                                                                         ***

Hieronder werd een belangrijke toevoeging opgenomen met betrekking tot mijn vorig bericht over dit onderwerp. 


Er zijn nog enkele eigenaardigheden die Sitchin's theorie steunen. Aangezien het eerstvolgende bezoek is voorzien voor 2085, wil dat zeggen dat de vorige ontmoeting in 1515 vóór Christus was. Merkwaardig genoeg zou dat best wel eens het jaar kunnen zijn geweest waarin volgens het Oude Testament een reusachtige komeet rakelings langs de aarde schoot. Tevens zouden rond die tijd enorme vloedgolven en vulkaanuitbarstingen - waaronder die van de Thera vulkaan - de aarde hebben geteisterd.

Andere data waarop de ster zou zijn langsgekomen:

5115 v.Chr.: volgens de Soemerische teksten zou toen een ster met grote snelheid het firmament hebben doorkruist.

8715 v.Chr.

12315 v.Chr.

Enzovoort.

 

Wellicht wordt de aarde tussendoor nog wel door allerhande rampen getroffen maar het pleit voor Sitchin dat er aanwijzingen zijn om aan te nemen dat er zich rond die bewuste data wereldwijde catastrofen hebben voorgedaan. Zo blijkt uit houtskoolmetingen die in 'Science' werden gepubliceerd - zie ook in de rubriek: 'De verklaring' - dat 12.300 v.Chr. en 8.700 v.Chr. te boek staan als de begindata van perioden met gigantische bosbranden. De data liggen griezelig dicht in de buurt van een 'Niburu passage'. En niemand die het verband lijkt te leggen. De (un)happy few misschien uitgezonderd.

Opmerkelijk is verder dat de 3600 jarige cyclus zou terug te vinden zijn in de keren dat de ijskappen in het verleden serieus te lijden hebben gehad.

 

http://www.evawaseerst.be/sitchin.htm

Voor een vergelijking van de tekeningen van Morbidelli en Sitchin: klik op bovenstaande link.  

 

Een teken aan de wand?

 

Omdat uitzonderingen de regel bevestigen, is er ook een echte wetenschapper geweest die met Sitchin van gedachten heeft gewisseld over planeet X (Niburu). Robert S. Harrington, de vermaarde Amerikaanse astronoom beweerde dat er wellicht meerdere nog onbekende dwergachtige planeten een ellipsvormige baan volgen rond de zon. Maar hij ontkende niet dat er één grotere - drie tot vijf keer zo groot als de aarde - kon tussenzitten die een zeer uitgerekte baan volgt. Meer nog, hij leek geneigd om Sitchin te volgen. Of dat vandaag echter nog het geval zou zijn, zullen we nooit weten want Harrington overleed in 1993, korte tijd na zijn gesprek met Sitchin.

 

Harrington wist dus wel af van Sitchin's theorie. En de wereld is klein. Zeker die van topgeleerden uit dezelfde branche. 'Science et Vie', een gerenommeerd Frans wetenschappelijk magazine, publiceerde in februari 2003 het volgende: 'Er is mogelijk een onbekende planeet in ons zonnestelsel waarvan de baan te langgerekt is om door astrologen te worden gezien.' Alessandro Morbidelli, een beroemd astroloog voegde er zelfs een schets aan toe, met de plaats waar de planeet zich nu zou bevinden.

 

Sitchin was in zijn wiek geschoten. Want die tekening kwam uit zijn boek 'Genesis Revisited' uit 1990. Zelfs de positie van de planeet was dezelfde. Althans, dat meende hij.

Aan de lezer om uit te maken of dat zou kunnen kloppen.

 

Volgens Sitchin komen de bevindingen van Morbidelli overigens precies overeen met deze die hij - om te beginnen in 1976 - in zijn boeken had geëtaleerd. Wat, bij nader toezien, niet uit de lucht is gegrepen. Want wat zegden die boeken lang voor Morbidelli?

- ooit was er een planeet daar waar de asteroïdengordel zich nu bevindt;

- die gordel ontstond als gevolg van een botsing tussen planeten (3,9 miljard jaar geleden);

- de botsing herschikte het zonnestelsel;

- er werd een planeet uit het stelsel gekieperd;

- die planeet volgt een langgerekte baan ... (Zo gaat het nog even door.)

Met andere woorden: wat ze eens in koor als pure fantasie afwezen, vinden wetenschappers plots geloofwaardig. Niet dat ze nu ook de geschiedenis van de Anunnaki - vooropgesteld dat ze zou kloppen - zullen bevestigen. Daar zouden de echte machthebbers trouwens toch nooit toelating voor geven. Niet vooraleer ze de tijd rijp genoeg achten.

 

Op zijn verzoek om uitleg liet 'Science et Vie' hem na veel aandringen en via een tussenpersoon weten dat het twijfelachtig was dat de betrokken astronoom zijn boeken zou hebben gelezen.

 

Sitchin vraagt zich nu op zijn website af of hij blij moet zijn omdat één van de meest leidinggevende astronomen ter wereld hem bijtreedt, of verbitterd omdat die met zijn levenswerk gaat lopen.

 

 

 

http://www.evawaseerst.be/niburu.htm

Zeharia Sitchin werd geboren in 1920 in Azerbeidzjan en is nu Amerikaans staatsburger. Hij studeerde aan de universiteit van Londen waar hij een diploma economische geschiedenis behaalde. Hij is onderzoeker en auteur van controversiële boeken over het ontstaan van de mens. Zijn levenslange passie bestond uit het vertalen van oude teksten. Zijn vertalingen werden echter de grond ingeboord door echte wetenschappers zoals Michaël S. Heiser en Peter James. Wat niet wegneemt dat oude teksten en zeker de Soemerische kleitabletten ook voor echte wetenschappers ongetwijfeld heel wat raadsels moeten inhouden.


Volgende tekst is eigenlijke een aanvulling van de tekst op mijn site.Vandaar dat hij wat verwarrend kan overkomen.

 

Het wordt stilaan duidelijk dat de opwarming vooral te maken heeft met een externe factor. Is het de zon die plots zoveel meer warmte geeft? Of is de naderende 'planeet' de oorzaak? Deze laatste zou het hele zonnestelsel enigszins in beroering kunnen brengen en zo enige opwarming kunnen veroorzaken. Dat beetje extra zou echter meer verdamping en meer bosbranden veroorzaken, dus meer koolstofdioxide, met nog meer opwarming en dus nog meer verdamping enzovoort. De catastrofale kettingreactie zou voortduren tot Niburu ons zonnestelsel opnieuw zou hebben verlaten.

Ten slotte nog een klein detail: om de isolatie van de aarde te verbeteren, koestert men vandaag plannen om in de atmosfeer chemische stoffen te pompen. Hoe komt men er bij? Zullen velen zich afvragen. Het valt echter op dat Sitchin al in de jaren 70 wist te melden dat de Anunnaki eigenlijk precies hetzelfde hadden gedaan.

Als Sitchin het bij het rechte eind heeft dan zouden de Anunnaki het goudstof niet alleen nodig hebben gehad om afkoeling van hun planeet te voorkomen maar ook om licht en andere straling van de zon buiten te houden. Logisch gezien zouden ze zich dus op aarde het best ondergronds in leven kunnen hebben gehouden. En niet dat Sitchin's verhaal nu per se moet kloppen maar het heeft er minstens de schijn van dat de allereerste 'goden' zich het liefst verstopten voor de zon. Dat lijkt zo te zijn geweest in Egypte, Tibet en zelfs in Zuid-Frankrijk. Hoewel we in dat laatste geval eerder van een speciaal geval - zoals later zal blijken - zouden kunnen spreken.

Sommigen beweren dat de Anunnaki goudstof letterlijk innamen om hun DNA te beschermen. En hoe gek het ook moge klinken, er zijn aanwijzingen dat er in het oude Egypte daadwerkelijk goudstof werd gegeten. Overigens zijn vandaag wetenschappers naarstig op zoek naar een 'levensverlenger' waarin goudstof een belangrijke rol zou spelen. Daarbij komt dat NASA gebruik maakt van goud om haar astronauten tegen straling te beschermen.

Niburu zou zelfs 'en passant' de oplossing bieden voor datgene wat de mens - volgens sommigen - nooit zou kunnen verwezenlijken: het bereiken van een andere levensvatbare planeet dan de aarde. Soms heeft Mozes echter geluk. Want waarom zou hij naar de berg reizen als de berg naar hem toekomt ...

Nawoord: Al bij al past het verhaal over Niburu voor een groot deel toevallig in het kader van deze site. Toevallig, want 'Eva Was Eerst' was voltooid nog vooraleer ik als 'auteur' over Sitchin en Niburu had gelezen [Sic].

http://www.evawaseerst.be/niburu.htm

Voor een beeld van de baan van Niburu: volg bovenstaande link

Niburu

 

Zecharia Sitchin, Amerikaans auteur en onderzoeker, beweert sinds de jaren 70 dat een nog onontdekte planeet een langgerekte baan om de zon volgt. Die planeet zou om de 3600 jaar de asteroïdengordels van ons zonnestelsel door elkaar schudden. Met de ene keer al wat meer catastrofale gevolgen dan de andere voor het leven op aarde. Sitchin werd om zijn 'pseudowetenschappelijke uitlatingen' verguisd en belachelijk gemaakt. Het was simpelweg ridicuul om ook maar enige aandacht te besteden aan dergelijke nonsens.

Doch langzaam lijkt het tij te keren. Want wat zegden de wetenschappers al in 1992?

 

'Onverklaarbare afwijkingen in de banen van Uranus en Neptunus wijzen op een groot hemellichaam dat zich buiten ons zonnestelsel bevindt en dat wellicht een ellipsvormige baan volgt.' Vandaag sluiten diezelfde wetenschappers niet meer uit dat onze zon een tweelingzus heeft. Het zou volgens hen een bruine dwerg kunnen zijn. Een hemellichaam dat het midden houdt tussen een ster en een planeet en zeer moeilijk te ontdekken is.

 

Overigens zegt Sitchin echt wel merkwaardige dingen. Niburu - want zou heet het mysterieuze hemellichaam - zou immers opnieuw langskomen in 2085. De bewoners ervan, de Annunaki, zouden 450.000 jaar geleden de mens hebben gecreëerd uit vrouwelijke apen en hem als slaaf hebben gebruikt. De mens moest goud ontginnen dat moest dienen voor het afschermen van Niburu. Niet tegen opwarming zoals op aarde het geval is, maar tegen afkoeling. Niburu zou immers zelf warmte uitstralen. Langzaam maar zeker zou de planeet echter haar warmte kwijtraken. En goudstof in haar atmosfeer zou het warmteverlies tegengaan.

Voor zijn theorie baseerde Sitchin zich op oude Soemerische teksten ... die hij volgens critici verkeerd vertaalde.

 

Sitchin heeft het dus niet over een bruine dwerg maar over een planeet die warmte uitstraalt. Ondertussen zijn er echter onderzoekers die menen dat een bruine dwerg met één of meerdere manen beter in het plaatje zou passen.

 

Niemand zal ontkennen dat Sitchin tegen de stroom in roeit. Net zoals niemand kan ontkennen dat wel meer 'dwaze theorieën' later zijn uitgegroeid tot waarheden. Of dat ook hier het geval zal zijn, moet nog blijken. In ieder geval heeft men de tweelingzus van de zon volgens de officiële versie nog niet ontdekt. Dat zou hoe dan ook binnenkort moeten gebeuren - vooropgesteld dat ze bestaat - want NASA is van plan met nog gevoeliger apparatuur dan nu al het geval is, de ruimte af te speuren. Of ze ons de eventuele ontdekking van de duistere ster zouden verklappen, is echter een andere zaak.

 

Toch zijn er enkele eigenaardigheden die Sitchin's theorie steunen. Aangezien het eerstvolgende bezoek is voorzien voor 2085, wil dat zeggen dat de vorige ontmoeting in 1515 vóór Christus was. En merkwaardig genoeg zou dat best wel eens het jaar kunnen zijn geweest waarin volgens het Oude Testament een reusachtige komeet rakelings langs de aarde schoot. Tevens zouden rond die tijd enorme vloedgolven en vulkaanuitbarstingen - waaronder die van de Thera vulkaan - de aarde hebben geteisterd.

Andere data waarop de ster zou zijn langsgekomen:

5115 v.Chr.: volgens de Soemerische teksten zou toen een ster met grote snelheid het firmament hebben doorkruist.

8715 v.Chr.

12315 v.Chr.

Enzovoort.

 

Wellicht wordt de aarde tussendoor nog wel door allerhande rampen getroffen maar het pleit voor Sitchin dat er voldoende aanwijzingen zijn om aan te nemen er zich rond die bewuste data wereldwijde catastrofen hebben voorgedaan. Merkwaardig is dat er zich ook daarvóór om de 3600 jaar plotse veranderingen in de ijskap zouden hebben voorgedaan. De ene keer alweer wat drastischer dan de andere.

 

Tussen haakjes: Als we Sitchin mogen geloven, zou de opwarming van de aarde niet te wijten zijn aan de toename van het CO2 gehalte in de atmosfeer. En het is verrassend dat wetenschappelijke studies die controversiële stelling lijken te bevestigen. CO2 zou immers eerder het gevolg zijn van een temperatuurstijging op aarde dan dat het er de oorzaak zou van zijn. Daarbij is het een feit dat naast de aarde ook Mars, Jupiter en andere hemellichamen in ons zonnestelsel aan het opwarmen zijn. Maar daar besteden de media doorgaans weinig aandacht aan. Nog minder aandacht schenken ze aan de opwarming van de maan. Hoewel zich daar hetzelfde fenomeen voordoet. Dat blijkt uit de resultaten van de meetapparatuur die Apollo 15 er heeft achtergelaten.
Voor velen is het dan ook duidelijk dat de opwarming vooral te maken heeft met een externe factor. Is het de zon die plots zoveel meer warmte geeft? Of komt de extra warmte van de naderende 'planeet', zoals Sitchin beweert?

Ten slotte: om de isolatie van de aarde te verbeteren, koestert men vandaag plannen om in de atmosfeer chemische stoffen te pompen. Het valt daarbij echter op dat Sitchin al in de jaren 70 wist te melden dat de Annunaki eigenlijk precies hetzelfde hadden gedaan.

 

Al bij al lijkt zijn gedachtegoed toch enige twijfel te zaaien. En wie hem het voordeel van de twijfel geeft, kan binnenkort misschien beter een schuilkelder bouwen. Overigens voorspelt de Maya kalender ook niet veel goeds. Hoewel voor Sitchin 21 december 2012 toch wat te vroeg valt.

Over UFO's en Niburu

http://www.evawaseerst.be/bizar.htm

UFO

Voor al wie meent dat UFO's niet bestaan : klik op bovenstaande link. U kan daar een videofragment bekijken dat u misschien zal overtuigen.  Het gaat dan vooral over de uitspraken van één van de grootste genieën van vorige eeuw.

http://www.evawaseerst.be/mtover.htm

Toverwoorden

  

'Complottheorie'. Het is een woord dat al snel wordt gekleefd op een zienswijze die afwijkt van datgene wat algemeen wordt aanvaard en die ingaat tegen wat de machthebbers (en dus ook de media) ons laten geloven.

Nadat de stempel met het 'magic word' uit de hemel is neergedaald, kijken alle twijfelaars meestal resoluut en met enige schaamte de andere kant op.

 

'Pseudowetenschap' is nog zo'n toverwoord.

Bevindingen van onderzoekers die niet het platgetreden pad volgen, krijgen al gauw het predikaat 'pseudowetenschap' opgekleefd. En dat terwijl de zogenaamde echte wetenschappers de bal zo vaak mis slaan. (Het klinkt dan wel cynisch, maar zo is het niet bedoeld.)

 

Auteurs als Erich von Däniken, Alan Alford, Richard C. Hoagland en Graham Hancock ... verdienen respect. Ook van de echte wetenschappers. Hoewel ze soms heel ver gaan in hun beweringen, hebben ze ons met de neus op torenhoge mysteries gedrukt.

 

Eén voorbeeld om aan te tonen dat echte wetenschappers af en toe wat nederiger mogen zijn:

Zecharia Sitchin, jarenlang verguisd en belachelijk gemaakt tot en met door de echte wetenschappers om zijn fantasierijke verhalen, heeft altijd beweerd dat onze zon een tweelingzus heeft. Hij is er al jarenlang van overtuigd dat die zus een elliptische baan volgt en om de 3600 jaar de asteroïdengordel van ons zonnestelsel door elkaar schudt. Met alle gevolgen van dien voor het leven op aarde.

 

Wat zeggen wetenschappers nu?

 

'Het zou wel eens kunnen dat onze zon een tweelingzus heeft. Het zou heel wat verklaren met betrekking tot de mysterieuze krachten waaraan ons zonnestelsel onderhevig is.'

 

Tussen haakjes: Sitchin zegt echt wel merkwaardige dingen. En hopelijk komen die niet allemaal uit. Hoewel diegenen die geloven dat 21 december 2012 onze laatste dag op aarde wordt, toch nog wat uitstel krijgen. De mysterieuze ster zou volgens Sitchin immers pas opnieuw langskomen in 2085. En ze zou haar eeuwige gezel meebrengen: de planeet Niburu (volgens sommigen planeet X). De bewoners van die planeet - de Annunaki - zouden 450.000 jaar geleden de mens hebben gecreëerd uit vrouwelijke apen en hem als slaaf hebben gebruikt. De mens moest goud ontginnen dat moest dienen voor het afschermen van Niburu. Niet tegen opwarming maar tegen afkoeling. Niburu zou immers zelf warmte uitstralen.

Voor zijn theorie baseerde Sitchin zich op oude Soemerische teksten ... die hij volgens critici verkeerd vertaalde.

 

http://www.evawaseerst.be/ervaring.htm


Via de link hierboven kan u rechtstreeks twee korte video's bekijken over bijna dood ervaringen.

Een persoonlijke religie

Astronauten, genieën en zelfs wereldleiders getuigen los van elkaar en zonder schroom dat een buitenaardse beschaving de aarde heeft bezocht. Waarom zouden wij ons dan moeten schamen om hen te geloven?

Uiteraard geloof ik hen. En ik twijfel er ook niet aan dat de mens al jaren bezig is buitenaardse kennis te ontrafelen. Een kennis die zal duidelijk maken dat het bewustzijn van de mens het resultaat is van een buitenaardse tussenkomst. Uiteindelijk zal zelfs blijken dat het hiernamaals wel degelijk bestaat. Dat het niets anders is dan het universele bewustzijn.

Getuigenissen over Roswell, de maan, het ontbreken van enig teken in de echte piramiden, bijna dood ervaringen, de oudste teksten ... ze wijzen allemaal in één richting. Die van het universele bewustzijn. Ooit moet er op aarde sprake zijn geweest van een dergelijk bewustzijn.

Mijn persoonlijke religie vindt ook zijn oorsprong in logisch denken. Want hoe is het bewustzijn van de mens anders te verklaren dan door een buitenaardse ingreep? En waar anders dan op de maan zouden buitenaardse bezoekers hun tenten hebben opgeslagen ... en hun verzekering op een toekomst hebben afgesloten?

Hoe ongelooflijk het ook klinkt, de echte machthebbers moeten daarvan op de hoogte zijn. Het is de enige logische verklaring waarom men uitspraken uit het verleden van absoluut betrouwbare, geniale mensen, naast zich neer blijft leggen. Ze weten dat de UFO's waarvoor die genieën waarschuwden, in feite ongevaarlijk zijn. Meer nog: men moet ze vooral met rust laten, want ze zijn onze toekomst.

Wat niet belet dat u nu wellicht de schouders ophaalt.

Amen.

 

http://www.evawaseerst.be/mlichten.htm


Lichten op de maan

Voor het bekijken van foto en video's: klik op de link hierboven


In de atmosfeer doen zich vaak elektromagnetische ontladingen voor. De lichtverschijnselen die ze met zich meebrengen - andere dan de gewone bliksem - hebben nog weinig geheimen.

 

Toch zijn er ook lichtfenomenen waar men maar geen verklaring voor vindt. Zo hebben astronauten sinds de jaren 50 talloze 'lichtgevende bollen' waargenomen in het luchtruim (en daarboven). Daarnaast blijkt uit getuigenissen van Apollo astronauten dat diezelfde lichtgevende bollen zich ook in de buurt van de maan bevinden.

Zowel in de aardse atmosfeer als in de omgeving van de maan, blijken dus lichten voor te komen met dezelfde merkwaardige karakteristieken. Lichten die bijvoorbeeld de meest onmogelijke bochten nemen en vaak plots verdwijnen om ergens anders opnieuw op te duiken. Op de maan rekent men die verschijnselen bij de LTP of Lunar Transient Phenomena - voorbijgaande maanfenomenen - die astronomen al eeuwenlang intrigeren. (Hoewel LTP toch wel tot een andere categorie lijken te behoren.)

 

Uiteraard heeft men zich met het oog op de maanlandingen suf gezocht naar de oorsprong van de LTP. Men veronderstelde dat ze werden veroorzaakt door zonnewinden of door statische elektriciteit. Doch die uitleg zou zijn achterhaald.

In 2007 (!) kwam men plots met een nieuwe theorie aandraven: 'De LTP worden veroorzaakt door vulkanische gassen die uit de maanbodem ontsnappen'. Ondertussen blijkt ook die hypothese niet te kloppen.

 

Stilaan groeit weliswaar de overtuiging dat elektromagnetisme hoe dan ook een grote rol moet spelen. Men weet alleen niet waar het op de maan vandaan zou kunnen komen. Evenmin weet men waarom sommige mysterieuze lichten (door astronauten als bolvormig omschreven) een eigenzinnige weg lijken te volgen. Er werd zelfs beweerd dat ze de indruk gaven, te leven.

 

Zowel de LTP als de bolvormige lichten zullen toch wel met absolute prioriteit zijn onderzocht? Ze zijn al zoveel eeuwen een raadsel en daarenboven werden ze als 'angstaanjagend' omschreven.

Is het niet logisch dat velen het verdacht vinden dat men al te lang blijft gissen naar hun oorsprong, zeker gezien de technische middelen waarover de wetenschappers nu kunnen beschikken? En waarom schenkt men er vandaag zo weinig aandacht aan? Het staat trouwens als een paal boven water dat - of all people - Neil Armstrong mysterieuze lichten heeft gezien op de maan. Sommige zouden Apollo 11 zelfs hebben vergezeld (zie video).

 

Of heeft men 40 jaar geleden iets ontdekt waardoor men die lichten liever links laat liggen?

 

http://www.evawaseerst.be/mmars.htm


Van maanbasis naar marsbasis, a giant leap

Voor een foto van Griffin: zie de link 

 

Waarom blijven voorstanders van een maanbasis beweren dat die er al moest geweest zijn?

Terwijl ze volgens hun tegenstanders niet eens de technische mogelijkheden kennen en in de verste verte niet weten of het sop van een maanbasis de kool wel waard is. Ze zouden ook geen benul hebben van de problemen die een lavagrot of -koepel met zich meebrengen.

Dat kan best in veel gevallen zo zijn. Hoewel er ook heel wat wetenschappers tot de groep voorstanders behoren.

Toch heeft doordeweeks gezond verstand ook zo zijn voordelen.

Als een maanbasis verspild geld zou zijn of technisch niet te verwezenlijken, waarom blijft NASA dan vasthouden aan plannen die overigens tot in het kleinste detail zijn uitgewerkt en die al tientallen jaren oud zijn? Waarom heeft men het luchtkasteel veertig jaar geleden dan niet definitief opgedoekt?

Zou het kunnen dat zichzelf respecterende wetenschappers die naam waardig, weten dat er iets grondig fout moet zijn als men die plannen nu definitief zou schrappen? Waarom blijven ze anders onverstoord verklaren dat de maanbasis een noodzakelijke stap is?

NASA kán dan ook niet anders dan vasthouden aan een maanbasis. Enkel door de plannen systematisch uit te stellen, kunnen ze iedereen aan het lijntje houden ... tot er nieuwe perspectieven opduiken.

Uit het wetenschappelijke magazine 'The New Scientist' van 29 april 2009: 'Uit meerdere hoeken wordt de druk groter om de plannen voor een maanbasis te schrappen en te focussen op Mars'.

Het lijkt er dus op dat men in de toekomst de maan wil overslaan.

Mars is, afhankelijk van de plaats waar de planeet zich bevindt op zijn baan om de zon, circa 58 tot 400 miljoen kilometer van de aarde verwijderd (zoals hoger vermeld, bedraagt de afstand tot de maan 384.000 km).

By the way: Heeft men daar dan wel het geld voor?

Met kostelijke studies zal men diegenen die ermee begaan zijn er wel van overtuigen dat een marsbasis een maanbasis overbodig maakt. Wie echter alles op een rijtje zal zetten, zal merken dat hun argumenten kant noch wal zullen raken. Too little, much too late ...

De Russen hebben ondertussen ook al concrete plannen - geen dromen! - voor een basis met kerncentrale op Mars!

Een bescheiden voorspelling? Die basis op Mars zal niet lang meer op zich laten wachten (of ze Russisch zal zijn, is een andere zaak).

En de maanbasis dan?

Waarom klagen over het uitblijven van een maanbasis als we per direct een marsbasis kunnen bouwen? Goed gezien van NASA. De media zal binnenkort misschien het heuglijke nieuws brengen dat we in 2020 op Mars zullen staan in plaats van op de maan. Volgens plannen die dateren uit 1969 zouden we dan wel in 1984 op Mars hebben gestaan maar er waren nu eenmaal verwikkelingen opgetreden.

'Gelukkig' lijkt het er ondertussen meer en meer op dat er zich op Mars niet dezelfde problemen zullen voordoen als op de maan. Het screenen van het marsoppervlak gaat voorlopig nog wel even door maar het lijkt er goed uit te zien want de signalen van de media worden alsmaar positiever.

Blijkbaar zit er dan toch een konijn in de hoed.

En misschien verlost dat konijn NASA wel van de nachtmerrie die de droom over een maanbasis ondertussen is geworden. Eindelijk verlost ook van die telkens weerkerende belofte om er binnen de tien jaar aan te beginnen. Een belofte die NASA al veertig jaar lang als een wesp blijft achtervolgen.

 

Toch nog een kleine opmerking: Mogelijk moet men het woord 'NASA' hier en daar vervangen door 'de echte machthebbers'. Want het zijn deze laatste die de touwtjes in handen houden. Wie als (top)functionaris bij NASA niet voldoet of de verkeerde dingen zegt, kan dan ook zijn biezen pakken. Iets wat Michael Douglas Griffin is overkomen in 2009. Wellicht had hij iets te vaak laten uitschijnen dat de tweede grootste blunder uit de geschiedenis het stopzetten van het Apolloproject is geweest. De grootste was dat men nadien het project niet had heropgestart. Volgens hem moest er al minstens twintig jaar geleden een maanbasis zijn geweest. Straffe uitspraken die er op wijzen dat zelfs de (ex) NASA baas niet op de hoogte is van de grote geheimen van de echte machthebbers. Dat is tenminste datgene wat wat Edgar Mitchell jaren geleden liet optekenen in een interview. En de gebeurtenissen lijken hem gelijk te geven.

http://www.evawaseerst.be/goud.htm


De tekst over goud werd aangvuld.
Voor de uiteenzetting van Gardner: ga via de link hierboven  



Goud, nanotechnologie en de goden van het oude Egypte

 

Al in de eerste geschreven teksten uit het oude Egypte komt goud ter sprake. Voor zilver daarentegen leek er oorspronkelijk niet eens een woord voorzien.

 

Waarom zouden de oude Egyptenaren echter goud nodig hebben gehad? Ze konden het nu eenmaal nergens voor gebruiken.

Volgens hen was het afkomstig van de goden. Zij noemden het 'het vlees van de goden'. En ondertussen blijkt dat die omschrijving zou kunnen kloppen in de letterlijke zin van het woord. Zo zou goud door de goden zijn omgevormd tot een 'monatomic poeder' - goud op nanoschaal - dat ze het tot zich namen.

Schilderingen uit het oude Egypte tonen een farao die een soort vloeibaar voedsel te eten krijgt dat zou hebben bestaan uit dat monatomic goud. Piramideteksten (Oenas) zeggen ons dan weer dat goud de kracht bezat om met de goden te communiceren.

 

Terzijde: er zijn aanwijzingen dat er circa 200.000 jaar geleden op aarde goud werd ontgonnen. En wie een open geest heeft, moet toegeven dat die aanwijzingen geloofwaardig zijn. Het zou ons echter te ver afleiden om hierover uit te wijden.

Goud heeft unieke elektromagnetische eigenschappen. Daarbij is het - in tegenstelling tot andere metalen - niet onderhevig aan corrosie. Onder meer daardoor zou het als geleider van elektrische signalen voor sommige toepassingen onontbeerlijk zijn. In de nanotechnologie spelen nano goudpartikels dan ook een cruciale rol. Er is bijgevolg een verband tussen nanotechnologie en goud. En er is een verband tussen nanotechnologie en buitenaardse kennis (iets wat is gebleken uit voorgaande rubrieken).

De toepasbaarheid van goud reikt echter verder dan de nanotechnologie. Het element is zowat het meest waardevolle op aarde. Bij uitbreiding zelfs het meest waardevolle van het universum. Waarbij men de prijs uiteraard buiten beschouwing mag laten.

Men mag dan ook gerust aannemen dat een buitenaardse beschaving er alles zou aan doen om het op aarde te vinden en te gebruiken. Wat impliceert dat de oude Egyptenaren wisten waarover ze het hadden als ze beweerden dat goud een product van de goden was.

Dat ze in latere tijden goud, god, zon en farao met elkaar vermengden, zou wel eens te wijten kunnen zijn geweest aan de hoogmoed van de farao. Maar dat sluit niet uit dat er tijdens de eerste Egyptische dynastieën nog kennis kan hebben bestaan die weinig of niets met verbeelding te maken had. Velen zijn er daarom van overtuigd dat de allereerste verwijzingen naar de goden op realiteit berustten.

 

De oudste Egyptenaren concludeerden dus dat goud afkomstig was van de goden.  Pas in recente tijden ontdekte men de unieke eigenschappen van goud. En nog recenter heeft men vastgesteld dat het absoluut noodzakelijk is voor een technologie die door onkreukbare getuigen van vandaag - raar maar waar - wordt toegeschreven aan buitenaardse bezoekers (of zo men verkiest: aan de goden). De oudste Egyptenaren en de moderne mens komen dus elk langs een andere weg tot dezelfde conclusie.

Kan dit toeval zijn?

Sommigen beginnen zich toch wat in de haren te krabben.

***

Voor de duidelijkheid: 'Eva was eerst' is niet gebaseerd op wat Laurence Gardner - echte wetenschappers noemen hem een pseudowetenschapper - in de video hieronder te vertellen heeft. Dat goud door de goden als 'wit poeder' werd gegeten, komt echter wel uit zijn uiteenzetting, net als de verwijzing naar goud in de piramide van Oenas. De video duurt 80 minuten en is in het Engels. Wat Gardner naar voor brengt, wordt met de dag meer en meer door wetenschappers ondersteund. Zij het niet altijd even openlijk.

http://www.evawaseerst.be/goud.htm

Goud, nanotechnologie en de goden van het oude Egypte

 

 

Al in de eerste geschreven teksten uit het oude Egypte komt goud ter sprake. Ook werd de godin Isis vaak afgebeeld knielend op de hiëroglyfe die het woord voor ‘goud’ voorstelde. Volgens de oude Egyptenaren was het kostbare metaal afkomstig van de goden. Hun lichaam zou volgens hen zelfs (gedeeltelijk) uit goud hebben bestaan.

 

Goud heeft unieke elektromagnetische eigenschappen. Daarbij is het - in tegenstelling tot andere metalen - niet onderhevig aan corrosie. Net daardoor zou het als geleider van elektrische signalen voor sommige toepassingen onontbeerlijk zijn. In de nanotechnologie spelen nano goudpartikels dan ook een cruciale rol. De revolutionaire technologie zou echter te danken zijn aan ‘reverse engineering’ van de technologie van onze buitenaardse bezoekers, voor wie goud dan ook van groot belang moet zijn geweest.

 

Eén en ander wijst er dus op dat de oude Egyptenaren wisten waarover ze het hadden als ze beweerden dat goud een goddelijk metaal was. Dat ze in latere tijden goud, god, zon en farao met elkaar vermengden, zou wel eens te wijten kunnen zijn geweest aan de hoogmoed van de farao. Maar dat sluit niet uit dat er tijdens de eerste Egyptische dynastieën nog kennis kan hebben bestaan die weinig of niets met verbeelding te maken had. Velen zijn er daarom van overtuigd dat de allereerste verwijzingen naar de goden op realiteit berustten.

 

De oudste Egyptenaren concludeerden dus dat goud afkomstig moest zijn van de goden. En men zou inderdaad kunnen aannemen dat dit voortkwam uit hun fantasie. Het is nu eenmaal een schitterend metaal. Maar pas in recente tijden ontdekte men de unieke eigenschappen van goud. En nog recenter heeft men vastgesteld dat het absoluut noodzakelijk is voor een technologie die door onkreukbare getuigen van vandaag - raar maar waar - wordt toegeschreven aan buitenaardse bezoekers (of zo men verkiest: aan de goden). De oude Egyptenaren en de moderne mens komen dus elk langs een andere weg tot dezelfde conclusie.

 

Kan dit toeval zijn?

 

Sommigen beginnen zich toch wat in de haren te krabben.

 

 

http://www.evawaseerst.be/mliegen.htm

Alles wat men nodig heeft in het leven is onwetendheid en vertrouwen ... (Mark Twain, meester vrijmetselaar)

 

Gij zult niet liegen

 

 

Apollo astronauten werden letterlijk en figuurlijk grondig doorgelicht. Op een paar uitzonderingen na bekleedden ze hoge rangen in het Amerikaanse leger. Ze hebben zonder enige twijfel allemaal dure eden gezworen. Elke uitspraak over wat ze op de maan hadden meegemaakt, zou worden gewikt en gewogen.

 

Astronauten zijn echter ook maar mensen ... die af en toe last leken (lijken) te krijgen van hun geweten.

 

Op 20 juli 1994 sprak de eerste man op de maan, Neil Armstrong - Apollo 11 - tot een groep uitverkoren jonge studenten op zeer emotionele toon:

‘Jullie zijn in staat om de grootste dingen te ontdekken op voorwaarde dat jullie de beschermende lagen van de waarheid kunnen weghalen.’

Armstrong is een zeer bescheiden man en dat siert hem. Maar waarom is hij zo terughoudend en waarom gaf hij (zo goed als) geen interviews?

Hij had toch kunnen voorzien dat hij als eerste man op de maan een legendarische figuur zou worden die eigenlijk de morele plicht zou hebben om zijn ervaringen te delen met de mensheid?

En als hij al eens iets zegt, waarom spreekt hij dan zo'n cryptische taal?

 

In een interview op CNN Met Larry King in 2007 zei een luchtige Buzz Aldrin - Apollo 11 - dat ze een licht zagen dat ze niet konden identificeren. Het leek alsof het licht hen volgde.

Uit de lichaamstaal van Aldrin blijkt dat hij zich ongemakkelijk begint te voelen als de reporter blijft aandringen over wat hij precies heeft gezien. Hij vraagt of die dan alles kan verklaren wat hij meemaakt in zijn leven en verandert daarna snel van onderwerp.

Aldrin voert al jaren bij wijze van spreken een promotiecampagne voor NASA. Hij heeft nu ook een boek geschreven. Hij lijkt zijn leven weer in de hand te hebben. Maar dat was ooit anders.

Na zijn terugkeer van de maan raakte hij verslaafd aan alcohol en sukkelde van de ene depressie in de andere.

Zijn geloof in God zou naar eigen zeggen zijn redding zijn geweest ...

 

De bemanning van Apollo 11 in 2004 bij president Bush in het Witte Huis. Van links naar rechts Collins, Bush, Armstrong en Aldrin.

(Foto: Wikimedia Commons)

 

Alan Bean - Apollo 12 - 'Ik weet zeker dat de maan de spiritualiteit in de mens versterkt'. Bean is nu kunstschilder en zijn schilderijen slaan maar op één onderwerp: de maan.

‘Ik heb nog meer verhalen te vertellen dan dagen te leven’

 

James Irwin - Apollo 15 - stierf op 61 jarige leeftijd aan een hartaanval.

Hij heeft meermaals gezegd dat op de maan alles voor hem duidelijk werd.

Een tweetal quoten van hem: 'Ik kan me geen heiliger plek indenken dan de maan'. 'Ik maakte er deel uit van een allesomvattend bewustzijn'.

 

Irwin zou op een onbewaakt moment ook zaken hebben gezegd die de wenkbrauwen doen fronsen. Zo zou hij onder meer het volgende hebben geantwoord op de vraag of hij op de maan bewijzen had gezien van het bestaan van een buitenaardse beschaving: ‘Ik kijk uit naar mijn pensioen, ik heb een familie waar ik moet voor zorgen en ze hebben me gevraagd om het met rust te laten …’

Irwin was het toonbeeld van de nuchtere wetenschapper.

Na zijn terugkeer van de maan begon hij plots te zoeken naar de Ark van Noach. Hij zou er zijn verdere leven aan wijden.

 

Charles Duke - Apollo 16 - stond geenszins open voor spiritualiteit op de maan. Hij was een man die enkel aan zichzelf dacht. Na zijn maanlanding werd hij een toegewijde christen. Nu heeft hij een kerk gesticht en legt zich vooral toe op de spirituele wereld.

 

Eugene Cernan - Apollo 17 - 'Ik weet nu zeker dat er iets is dat veel groter en sterker is dan de mens'.

 

Het lijkt alsof sommige astronauten een bovennatuurlijke ervaring beleefden op de maan.

Anderen deden dan weer alsof er niets aan de hand was. De drang om de waarheid te zeggen is nu eenmaal niet bij iedereen even sterk of misschien was niet iedereen even gevoelig voor het fenomeen. Of wilden ze op die manier verwarring zaaien? Want het hoeft geen betoog dat NASA niet opgezet was met de ontboezemingen.

 

Alleen nog maar Edgar Mitchell - Apollo 14 - en James Irwin, die beiden eerder iets hebben gevoeld dan gezien, zouden ons dan ook met verstomming moeten slaan. Mitchell windt er geen doekjes om (daarover later meer) terwijl Irwin het blijkbaar iets subtieler aan boord wou leggen. En wie weet wat hij ons nog allemaal zou hebben verteld als hij nog had geleefd.

Hun woorden en daden zijn zo overtuigend dat ze de grootste scepticus aan het denken zouden moeten zetten.

Conclusie? Het blijkt zelfs voor de sterkste persoonlijkheden en ondanks de duurste eden aan hun opdrachtgevers heel moeilijk om de mensheid te blijven voorliegen. Gelukkig voor die opdrachtgevers geloven de mensen enkel datgene wat ze hen laten geloven. Wat niet door de media wordt ondersteund, is als het ware ook niet gebeurd. Hoewel Mitchell beweert dat NASA haar geheim niet lang meer zal kunnen bewaren.

***

Het is zonder onderschriften, het vergt enig zoekwerk en het zijn uiteraard geen exclusieve bekentenissen, maar voor diegenen die de bovenvermelde toespraak van Neil Armstrong en de interviews met Buzz Aldrin willen bekijken en/of beluisteren:

http://www.evawaseerst.be/roswellbisv.htm

De mens gaat nano

 

Nanotechnologie staat voor de deur.

 

De revolutionaire technologie zal van sciencefiction werkelijkheid maken. Op nanoschaal - één nanometer is een miljoenste van een millimeter - zal de mens letterlijk alles kunnen ontleden, onderzoeken en verbeteren. Hij zal de atomen van bouwstoffen zelf kunnen rangschikken en daarbij de natuur ver overtreffen. Het menselijk lichaam zal tot op een niveau dat honderd keer kleiner dan een menselijke cel worden ontrafeld. Artificiële intelligentie, menselijke robots ... het is nog een kwestie van tijd vooraleer ze hun intrede doen.

Materialen zullen zodanig licht en sterk worden dat ze voor een globale omwenteling zullen zorgen. De toepassingsmogelijkheden zullen eindeloos en fascinerend zijn.

 

Foto: (voor foto's zie link hierboven)

Links op de foto, een recente Japanse realisatie. De echte mens en de robot worden steeds moeilijker te onderscheiden. Sommige wetenschappers gaan ervan uit dat er tegen 2050 zelfs huwelijken zullen worden afgesloten tussen echte mensen en robots.

 

Vraag is: waar zal men ( = de beperkte groep wereldleiders die zich achter de schermen bevinden) het eerste mee beginnen? Alles is dan wel met elkaar verbonden maar toch.

Levensverlenging zal wel hoog genoteerd staan op het verlanglijstje.

Nanorobotten zullen straks als een vakman in een huis, de menselijke cel binnengaan om ze te repareren. (De schaalverhoudingen zouden overigens wel eens kunnen kloppen.)

Bij honderden miljoenen zullen die robotten in onze bloedbaan worden gepompt om evenveel slechte cellen te herstellen of als het moet te vernietigen. Nadat hun taak is volbracht, zullen ze langs natuurlijke weg het lichaam verlaten. Dat zowat alles aan ons zal worden gedupliceerd, staat nu al vast. Geen tekorten meer aan donornieren of wat dan ook. Geen afweerreacties. Grote kuis van de hersencellen? Geen probleem. U zegt het maar.

 

Kanker zal men in het vroegste stadium - één enkele kwaadaardige cel - kunnen opsporen en genezen. Bestaande kankers zal men kunnen uitroeien door er geprogrammeerde nanopartikels op af te sturen.

Hoe lang het nog zal duren vooraleer sciencefiction werkelijkheid wordt, weet niemand. Maar het lijkt er sterk op dat men in het grootste geheim bezig met de onmogelijkste dingen. En dat het hier onder meer gaat over iets waar vooral de machthebbers altijd hebben van gedroomd (onsterfelijkheid) is ondertussen duidelijk. Dat ALLE middelen zullen worden ingezet, spreekt voor zich. Het zou dus wel eens sneller kunnen gaan dan men denkt. Het zou trouwens steeds minder wetenschappers verbazen als een aantal van een hele reeks mirakels zich al binnen de tien jaar zou voordoen.

 

Overdreven?

 

Absoluut niet!

 

Meer nog: de kans is reëel dat wie vandaag vijftig is zijn levensverwachting mag verdubbelen. En wie weet hoever men binnen pakweg zeventig jaar al gevorderd is op de weg naar de - ondanks alles relatieve - onsterfelijkheid.

 

Augustus 2009: Wetenschappers van de Stanford Universiteit melden dat ze nanopartikels programmeren om genen af te leveren in kankercellen. Die genen produceren een stof die kankercellen verhindert om proteïnen aan te maken. Gevolg: zieke cellen sterven af terwijl gezonde cellen ongemoeid worden gelaten.

Daniël Anderson van het MIT (Massachussets Institute of Technology) zegt in een geschreven verklaring: 'Klinische proeven op mensen starten wellicht binnen het jaar'.

 

Foto

Een nanorobot aan het werk in het lichaam. Nanorobots kunnen zonder problemen door de poriën van de menselijke cel dringen.

 

Opwekken en opslaan van zuivere energie zullen ook wel hoog op het verlanglijstje staan. Het is niet voor niets dat de media ons al jaren een geweten aan het schoppen zijn in de strijd tegen de opwarming.

 

Nieuwe bouwmaterialen voor zowat elke commerciële toepassing dienen zich aan.

 

Toch moet men ook met tegenstand rekening houden.

 

Dat we met de gevaren van nanotechnologie om de oren zullen worden geslagen, staat vast. Angst opwekken - terecht of onterecht - doet nu eenmaal verkopen.

Maar er zijn echter ook andere weerstanden.

Olie zou wel eens binnen pakweg twintig jaar als achterhaalde energiebron kunnen worden bestempeld. Doch wat zullen de machtsstructuren doen die er vandaag achter schuil gaan? Misschien kiest men er wel voor om olie nog wat extra tijd te gunnen.

***

Nanotechnologie zal ook een gigantische doorbraak betekenen voor de ruimtevaart.

Ze zou de snelheid van een ruimteschip op termijn zodanig kunnen opdrijven dat naburige sterrenstelsels binnen bereik komen.

Ruimteschepen die gemaakt zijn van ultralichte materialen die tegelijk onvoorstelbaar sterk zijn, atoomcomputers, uitrusting van astronauten ... futuristische aandrijving. Ook hier is het rijtje quasi eindeloos.

En als kers op de taart:

Er dagen steeds meer wetenschappers op die beweren dat nanotechnologie het in de (verre?) toekomst mogelijk zal maken om via wormgaten te reizen. Wormgaten zouden te vergelijken zijn met snelwegen in de ruimte. Ze zouden deel uitmaken van een onzichtbare wereld, heel vaak voorkomen en zelfs overal rondom ons zijn.

 

Sommigen zeggen dan weer dat reizen via wormgaten te hoog gegrepen is. Omdat de gigantische druk alles dat er doorheen zou moeten, uit elkaar zou rukken.

 

Wat er wel ongeschonden door zou kunnen, is elektromagnetische straling.

(Zie rubriek 'Het Witte Licht: de reis')

***

Waar komt die onwaarschijnlijke technologie zo plots vandaan?

 

Richard Feynman was de eerste die in 1959 met het idee op de proppen kwam. De geleerde die in het rijtje past van von Braun, Oberth en Oppenheimer zou volgens hardnekkige geruchten wrakstukken afkomstig van Roswell hebben onderzocht. Een paar jaar vóór de crash was hij in elk geval werkzaam in het 'Los Alamos Laboratory', net als Roswell, gelegen in New Mexico. Best mogelijk dus dat de autoriteiten hem hebben opgezocht om technologieën waar ze zelf kop noch staart aan kregen, te onderzoeken.

 

Foto

Richard Feynman (centraal) met Robert Oppenheimer (rechts) in Los Alamos. (Foto: Wikipedia)

 

Getuigen blijven ook onverstoord beweren dat men na de crash in Roswell een soort metaal heeft teruggevonden dat zich liet plooien om daarna uit zichzelf weer terug te keren in zijn oorspronkelijke vorm. Alles wijst er nu op dat dit 'vloeibaar' metaal enkel met nanotechnologie kan zijn gemaakt ...

 

 

http://www.evawaseerst.be/oudste.htm

Raadsels rond de oudste kunst

 

Grotschilderingen stellen bijna allemaal dieren voor. Het gaat dan vooral om stieren, paarden, bizons, mammoeten, leeuwen ...

Had de mens angst voor deze dieren? Wilde hij hen in zijn macht krijgen door ze af te beelden?

Best mogelijk dat zoiets in recentere tijden het geval was, maar het brein waaruit de kunstwerken 32.000 jaar geleden ontsproten was toch van een ander kaliber. Het was van een niveau dat wilde dieren met gemak de baas moet hebben gekund. Het lijkt er trouwens eerder op dat de artiest een mateloos respect voor hen had. Sommige werken zijn tevens zonder meer fijnzinnig, surrealistisch eigenlijk. Alsof fantasie werkelijkheid moest worden en de dieren op één of andere manier tot leven moesten worden gewekt. Picasso zou volmondig toegeven dat moderne kunst 32.000 jaar geleden al eens werd uitgevonden.

 

Voor foto's: drukken op link hierboven

 

Getuigen beweren: de dieren lijken echt te leven (Chauvet). Sommige lijnen werden bewust niet getekend om de suggestie van beweging te creëren.

(Foto: www.bradshawfoundation.com)

 

 

Waarom werden de schilderingen zo diep in de grotten aangebracht? Vaak moest de kunstenaar honderden meters op handen en voeten door smalle gangen kruipen om op de plaats van bestemming te geraken. Nu is het wel zo dat grotten in prehistorische tijden dienst deden als woonruimte of opslagplaats. Ongetwijfeld boden ze tevens beschutting aan de kunstenaar. Maar dat die daarom zo diep in de grotten zou doordringen, is toch wat overdreven.

 

Vaak werden er handafdrukken op de rotswand afgebeeld. Men deed dit door verf met een blaaspijp over de hand te blazen.

Veel van de oudste handafdrukken blijken afkomstig van kinderen. Hieruit - en ook nog uit andere werkstukjes die duidelijk de sporen van kinderhanden hebben nagelaten - mag men veronderstellen dat de kunstenaars vaak vergezeld waren van kinderen.

 

Tegelijk met de eerste grotschilderingen duiken er ook andere vormen van hoogstaande kunst op. Zo heeft men gegraveerde kunstwerkjes en prachtige gebruiksvoorwerpen teruggevonden in het zuiden van Frankrijk en Duitsland en het noorden van Spanje en Italië. Het hoeft dan ook geen betoog dat de grotschilders hun genen het eerst hebben verspreid over de naburige landen.

 

FOTO

Een circa 30.000 jaar oud beeldje van een mensenfiguur met een leeuwenhoofd, teruggevonden in het zuidwesten van Duitsland. Lange tijd noemde men het de 'Leeuw-Man'. De laatste tijd houdt men het meer en meer op een 'Leeuw-Vrouw'. Of op een wezen zonder geslacht.

 

Rond dezelfde periode verschijnen al even plots de venusbeeldjes.

Dit zijn kleine beeldjes uit gebakken klei. Bijna altijd lijken ze een zwangere vrouw voor te stellen. Een gelaat hebben ze niet. Net als de grotschilderingen en alle andere kunstwerken stralen ze eigenlijk niets seksueels uit. Merkwaardig, vooral omdat de gekende geschiedenis van de mens (en zeker die van de man) eerder rond seks lijkt te draaien dan rond voortplanting.

 

 

Venusbeeldjes. Sommige lijken surrealistisch. Alsof ze zijn ontstaan in de geest van een Picasso (Foto: Wikipedia). Over de leeftijd van het oudste beeldje tot nu toe gevonden - Hohle Fels in het zuidwesten van Duitsland - bestaat enigszins discussie maar volgens een aantal archeologen is het beeldje ongeveer even oud is als de oudste grotschilderingen (Chauvet).

Het venusbeeldje bleef trouwens gedurende vele duizenden jaren een soort afgodsbeeld. Alsof het de eerste moeder van de mens voorstelde.

 

Sommigen beweren dat de primitieve mens zich niet kon voorstellen hoe de voortplanting in zijn werk ging. Daarom werden de vruchtbaarheidskenmerken van de vrouw zo sterk benadrukt dat het niet mooi meer was. De primitieve mens zou de vrouw hebben aanbeden als een soort godin omdat ze volgens hem uit het niets kinderen ter wereld bracht. Vandaar ook dat de hele cultus rond de moedergodin zou zijn ontstaan.

Het is echter moeilijk te begrijpen dat de toenmalige mens geen idee zou hebben gehad over de rol van de man in het voortplantingsproces. Het kan niet anders dat de kunstenaar die met een gedetailleerde nauwgezetheid alles rondom zich observeerde, wist hoe de voortplanting in zijn werk ging. Het heeft er echter alle schijn van dat de daad zelf hem niet interesseerde. Want anders zouden zijn werken er helemaal anders hebben uitgezien.

 

 

 

 

http://www.evawaseerst.be/naakte.htm
 

De naakte aap en andere mysteries

 

Waarom loopt de mens op twee benen en niet op benen en knokkels zoals sommige apen? Wie rechtop loopt, is trager en stelt zichzelf bloot aan verwondingen van buik en ingewanden. En met een kwetsuur aan één been zou vluchten uitgesloten zijn.

Kon de mens door het dragen van wapens en proviand misschien niet meer op vier poten lopen? Het ene zou het andere wellicht niet hebben uitgesloten.

 

De wetenschap staat blijkbaar niet alleen voor torenhoge raadsels daar waar het over het bewustzijn van de mens gaat. Ook zijn lichaam is één groot mysterie.

 

Zo zorgt zelfs het kleine bekken van de vrouw voor vraagtekens. Bij heel wat vrouwen is het namelijk totaal ongeschikt voor het baren van kinderen. Alsof de vrouw zich in een vorig leven op een andere manier voortplantte.

 

De mysteries zouden in één klap worden opgelost als de wetenschap zou aanvaarden dat er op een bepaald moment in de evolutie van de mens werd ingegrepen door een hogere macht. Niet door de God waar velen in geloven maar door een veel tastbaarder en logischer wezen: een buitenaards. De overvloedig behaarde Homo Sapiens werd omgevormd tot een naakte, mooi rechtop lopende mens. Hij werd een soort robotmens.

De onvermijdelijke mutant die hieruit 32.000 jaar geleden voortkwam, zou zich uiteindelijk vermengen met dierlijke mensenrassen. Waardoor de huidige mens wat meer ging lijken op zijn natuurlijke voorouder. Hij kreeg bijvoorbeeld weer wat lichaamsbeharing.

 

In de rand van dit alles:

Het is opvallend dat duizenden jaren na de megacatastrofen machthebbers weelderige haren en baarden hadden. Terwijl er daarvóór gedurende meer dan 20.000 jaar lang op afbeeldingen van de mens (vrouwen) geen haartje te bespeuren viel. Tenminste, daar lijkt het op.

Opvallend ook dat Egyptische priesters volledig haarloos waren. Zij hadden wimpers noch wenkbrauwen.

Wetenschappers beweren dat ze om hygiënische redenen al hun haar verwijderden. Maar klopt dat wel? Misschien ging het wel om een eerbetoon aan de goden?

 

Philip Corso: ‘De lichamen hadden wenkbrauwen noch wimpers. Ze waren volledig haarloos.’ Corso leek er overigens van overtuigd dat het om robotmensen ging.

 

Vandaag staat de mens overigens op het punt om die robotmens opnieuw uit te vinden.

 

http://www.evawaseerst.be/taal.htm

De belangrijkste dingen in het leven zijn het moeilijkste om te verwoorden omdat woorden ze afzwakken. (Stephen King, Amerikaans schrijver).

 

 

Woorden schieten tekort

 

 

Spreken zonder woorden ... elkaar aanvoelen ... uitdrukkingen als 'daar zijn geen woorden voor' ... 'niet onder woorden te brengen' ...

Ze wijzen er ons op dat er iets veel sterker is dan woorden.

 

Van grotschilderingen tot piramiden wijzen heel wat tekenen op het bestaan van een superintelligent wezen.

 

Toch was er blijkbaar geen geschreven taal. En dit gedurende minstens 20.000 jaar. Terwijl alleen al de magistrale grotschilderingen aantonen dat er al die tijd van een superintelligentie sprake moet zijn geweest.

 

Zou het kunnen dat het ontstaan van een taal eerder een signaal was van afnemende dan van toenemende gaven van de mens?

Was geschreven taal wel die ongelooflijke uitvinding waarover men het zo vaak heeft? Zo ja, waarom blijkt dan dat die uitvinding op meerdere plaatsen in wereld zowat gelijktijdig het licht zag? Het wordt namelijk stilaan duidelijk dat de geschreven taal niet alleen in Soemerië werd uitgevonden. En het lijkt er zelfs sterk op dat sommige talen - geschreven zowel als gesproken - zich niet alleen gelijktijdig maar ook volledig onafhankelijk van elkaar ontwikkelden. Alsof ze ontstonden uit noodzaak.

 

Heeft de mens zijn buitenaardse gave om te communiceren - eerst geleidelijk, maar na de megacatastrofen totaal - moeten prijsgeven? En ontstond daardoor eerst de gesproken en later de geschreven taal?

 

Ook nu nog zijn er mensen die ervan overtuigd zijn dat ze anderen zodanig aanvoelen dat woorden overbodig zijn. Of die beweren dat ze buiten hun lichaam kunnen treden.

Zouden het echt allemaal bedriegers zijn? Of voelen ze door een genetisch toeval nog flarden in zich van de wonderlijke gaven die de voorouders van de huidige mens ooit bezaten?

 

Philip Corso: 'Hun hersenen bestonden voor een deel uit computer hardware. Ze leken hun gedachten op een paranormale wijze te kunnen overbrengen.'

 

 

http://www.evawaseerst.be/tibet.htm

Roswell: Tibet, het dak van de wereld

 

Een klooster in Tibet (Foto: Wikipedia) (voor de foto’s: zie link hierboven)

 

Sinds de inval in 1950 maakt Tibet deel uit van China. En hoewel de Chinezen alle moeite van de wereld doen, het lukt hen maar niet om hun wil op te dringen aan de Tibetanen. In feite wordt Tibet dus nog steeds geregeerd vanuit India door een Tibetaanse regering in ballingschap. En de dalai lama voert er - eveneens vanuit India - het hoogste woord.

 

Tibet is bekend als het dak van de wereld. Het is misschien wel de meest onherbergzame streek op aarde. Er zouden weliswaar olie en kostbare mineralen in de grond zitten maar wie een blik op de bergen werpt, weet dat ontginning zo goed als onbegonnen werk is.

Toch lijken de Amerikanen zeer begaan met het lot van de Tibetanen. De banden die ze met hen hebben, zijn in elk geval niet van de minste. Zo zijn er vandaag connecties tot in de hoogste kringen van de Amerikaanse politiek die teruggaan tot eind de jaren 40.

 

Dachten de Amerikanen daarmee het communisme een halt toe te roepen? Uiteraard kan men steeds alles verstoppen achter de strijd tegen het communisme.

Of zijn ze oprecht begaan met het lot van de Tibetanen?

 

 

De dalai lama bij George Bush en andere topfiguren van de USA. Hij stond gedurende decennia op de loonlijst van de CIA, net als twee van zijn broers. Ondertussen heeft ook president Obama zijn officiële ontmoeting al achter de rug, ondanks verzet van China (Foto: Wikipedia).

 

 

Maar is dat echt de reden waarom de USA (en andere) het bewind van China niet erkennen? Of voelen de Amerikanen zich om één of andere reden toch wat schatplichtig tegenover de Boeddhistische monniken?

 

Het heeft er alle schijn van dat men dat laatste toch niet volledig mag uitsluiten.

 

Dat de nazi’s in de jaren 30 en 40 zeer goed bevriend waren met de Boeddhistische monniken, is publiek domein. Dat ze een hele reeks expedities hebben ondernomen in Tibet, waarbij ze gangenstelsels onder de Himalaya hebben doorzocht, is voor velen ook geen geheim. Niemand die nog verwacht dat men met een officiële verklaring over de reden van die zoektocht naar buiten zal komen. Maar dat velen ervan overtuigd zijn dat de nazi’s op zoek waren naar buitenaardse kennis, staat vast.

 

Doch niet alleen de nazi’s, ook Chinese onderzoekers hebben de gangenstelsels doorzocht. In 1938 zouden ze in één ervan 716 stenen schijven met mysterieuze groeven - de zogenaamde Dropa schijven - hebben ontdekt. (Dropa is de naam voor een Tibetaans volk.) De schijven en de legenden van de Dropa stam werden onder de loep genomen. Resultaat: het Dropa volk zou volgens de overleveringen afstammen van buitenaardse wezens die 12.000 jaar geleden met hun ruimteschip in de Himalaya neerstortten. En de schijven zouden afkomstig zijn van dat ruimteschip. Ze leken enigszins op grammofoonplaten. Toen men ze op magnetische signalen onderzocht, ontdekte men dat ze een vibrerend gezoem produceerden.

Van de onderzoekers is echter geen spoor meer te bekennen. Wat daarom nog niet wil zeggen dat ze niet hebben bestaan.

 

Sommigen beweren dat gelijkaardige schijven circa 5000 jaar geleden deel uitmaakten van een dodencultus. Ze zouden dus gefabriceerd zijn door gewone mensenhanden. Hoewel anderen dan weer menen dat ze net vanwege hun goddelijke afkomst werden nagemaakt.

 

Uiteindelijk zou de hele geschiedenis als ongeloofwaardig worden afgedaan. Vaak was de naam van de auteur daarvoor al voldoende reden. Het was immers bestsellerauteur Erich von Däniken geweest die de historie in 1968 naar buiten bracht. En die heeft nu eenmaal geen al te beste reputatie.

Nu blijkt echter dat het verhaal al in de jaren 60 was opgedoken in een Sovjet tijdschrift. En dat een Oostenrijks onderzoeker, Ernst Wegerer, in 1974 een paar van de schijven heeft gefotografeerd in een Chinees museum. De directeur van dat museum zou later verklaren dat de schijven na het bezoek van Wegerer spoorloos verdwenen. Overigens is er geen spoor van de 716 schijven overgebleven.

 

Of het relaas met de werkelijkheid overeenstemt, weet niemand. Doch als het zou kloppen dan hoeft het hoe dan ook geen betoog dat men dit nooit zal toegeven. Anders zou men in één adem ook de waarheid over piramiden en maanlandingen kunnen bekendmaken.

 

Het enige wat men echter met zekerheid kan zeggen, is dat Tibet sinds de jaren 30 in verband wordt gebracht met het buitenaardse. En dat het verhaal over de Dropa schijven los staat van dat over de nazi’s. Waardoor de stelling dat de nazi's in de Himalaya buitenaardse technologie zochten nog aan geloofwaardigheid wint.

 

Opmerkelijk is ook dat de Dropa historie al bestond, vele jaren vóór de beslissing van de Amerikanen om hun Voyager plaat de ruimte in te sturen. En hoewel de Dropa schijven uit steen bestonden - steen met metaal overdekt volgens de overlevering - en de Voyager plaat uit goud, de gelijkenissen zijn frappant. Beide hadden ongeveer dezelfde doorsnede (30 cm), met een gat in het midden en ze waren voorzien van groeven die duidelijk een communicatief doel hadden (of zouden hebben gehad).

 

Foto’s

Links: de gouden plaat van Voyager 2 uit 1977.

Rechts: één van de weinige foto's die van de Dropa schijven bestaat (foto genomen door de heer Wegerer).

 

Zowat alle serieuze wetenschappers waren het er in 1977 over eens. 'Hoe komt NASA erbij om een grammofoonplaat de ruimte in te sturen? De kans dat buitenaards leven de plaat hoe dan ook zou vinden is belachelijk klein. Net zoals het zo goed als uitgesloten is dat aliens over dezelfde zintuigen als de mens zouden beschikken. En dat ze hun platenspeler zouden bovenhalen is simpelweg een giller.'

Of wist NASA wel beter en hebben ze zich geïnspireerd op schijven die ze op aarde hadden teruggevonden?

 

Ten slotte herinnert Tibet nog aan het buitenaardse omwille van een heel ander aspect. De boeddhistische cultuur in Tibet is - meer dan waar ook ter wereld - gebaseerd op principes, wijsheid, medeleven en spirituele verbondenheid. Toevallig allemaal kenmerken die nauw in verband staan met datgene wat de mens zo speciaal maakt. En die dus een buitenaards tintje hebben.

 

http://www.evawaseerst.be/held.htm

Wie de moeite neemt om zich over Edgar Mitchell te informeren, kan moeilijk anders dan besluiten dat hij een integer, bescheiden en intelligent man moet zijn. Hij werd geboren in 1930 en groeide op in de buurt van Roswell (in de staat New Mexico) waar in 1947 het meest mysterieuze UFO incident aller tijden plaatsvond. Er zou daar namelijk een buitenaards ruimtetuig zijn neergestort (zie de rubrieken over Roswell).

 

Mitchell was sterk onder de indruk van het voorval.

Later zou hij zelfs gaan vermoeden dat de overheid zaken verborgen hield. Maar hij besefte maar al te goed dat hij nooit zou kunnen achterhalen wat er nu precies was gebeurd.

 

Op drieëntwintigjarige leeftijd ging hij bij het Amerikaanse leger waar hij werd klaargestoomd tot modelpiloot. Hij sleepte er de ene erkenning na de andere in de wacht.

In 1966 zou NASA hem selecteren als astronaut. Zijn verleden en toekomst stonden in het teken van de lucht- en ruimtevaart. En van zijn werkgever.

 

Tot de maanlanding zijn leven grondig overhoop haalde. En hij - net als andere astronauten overigens - op aarde terugkeerde met een andere kijk op het leven.

Volgens Mitchell zelf kwam dat doordat zijn geest op de maan een metamorfose had ondergaan. Hij was er als het ware opgenomen geweest in wat hijzelf 'een gemeenschappelijk bewustzijn' noemde. 'Ik maakte er deel uit van een wereld waar geesten elkaar aanvoelden.'

 

Moeilijk te achterhalen of Mitchell al vóór zijn vertrek naar de maan op de hoogte was van vertrouwelijke informatie. Maar dat hij bevriend was geraakt met enkele topfunctionarissen staat vast.

 

Decennia later (eind de jaren '90) zou hij publiekelijk het volgende verklaren: 'De overheid heeft buitenaardse ruimtetuigen onderzocht. Ze is er al zestig jaar van op de hoogte dat de aarde in het verleden werd bezocht door een buitenaardse beschaving'.

En het valt daarbij op dat zijn collega maanlanders hem eigenlijk niet tegenspraken. Integendeel, sommigen gingen zélf verbazingwekkende uitspraken doen. (Of ze gingen zich als fanatieke gelovigen gedragen.)

***

Mitchell heeft op de maan letterlijk en figuurlijk het licht gezien. Het lijdt daarbij geen twijfel dat hij op de hoogte is van top secret informatie. Zowel over Roswell als over de maan. Hij stond nu eenmaal zeer dicht bij de bron.

Hij wil naar eigen zeggen later niet als bedrieger worden afgeschilderd. Vandaar dat hij met zijn verklaringen naar buiten is gekomen.

 

Hij beweert dat hij zijn bronnen niet openbaar kan maken omdat hij daardoor mensen in gevaar zou kunnen brengen.

Voor zijn eigen veiligheid vreest hij niet. En blijkbaar weet hij maar al te goed tot hoever hij mag gaan. 'Ze zullen me met rust laten omdat de buffer die ze (de machthebbers) ondertussen hebben opgebouwd, wel tegen een stootje kan.'

Zijn geloofwaardigheid werd dan ook door de media jarenlang subtiel ondermijnd. Dat was nodig want zijn uitspraken zijn - ook zonder dat hij namen noemt - opzienbarend.

 

Wie documentaires ziet waarin hij aan het woord is, hoort hem vaak zeggen dat de maanlanding een keerpunt was in zijn leven. Maar daar houdt het dan ook op. Over zijn ware overtuiging laat men hem blijkbaar liever niets zeggen.

 

Op de uitlatingen van Mitchell reageert NASA met de woorden: 'Hij is een groot Amerikaan maar we hebben absoluut niets te verbergen ...'.