http://www.evawaseerst.be/ruimteschipmaan.htm
De letters van de volgende vraag zouden huizenhoog moeten zijn.
Waar is maan in de prehistorische tekeningen?
Is de maan dan tóch het moederschip waarmee onze buitenaardse bezoekers hier ooit aankwamen? Dat zich een onbepaalde tijd heeft laten meedraaien rond de zon, maar dan wel op een veilige afstand, in de schaduw van de aarde. Dat laatste zou trouwens logisch zijn geweest, aangezien we er mogen van uitgaan dat buitenaardse bezoekers onze zon zouden verafschuwen.
Vragen genoeg:
Hield ruimteschip maan het na verloop van tijd voor bekeken? Naderde het daaropvolgend zo dicht bij de aarde dat de aardas verschoof, waardoor de mens bijna werd uitgeroeid? Kwam de maan uiteindelijk in een baan om de aarde? Hebben onze bezoekers haar als ultiem teken precies in die baan gebracht die later het meeste vragen zou oproepen? Was dit alles onderdeel van een uitgekiend plan? Hebben de goden misschien een bepaald mensenras willen treffen in de hoop dat er ooit een nieuwe soort zou opstaan die uiteindelijk de maan opnieuw als ruimteschip zal gebruiken? Of werd de maan in een ultieme wanhoopsdaad in een baan om de aarde gebracht?
Sommigen blijven erbij: 'De wereldwijde klimaatverandering, circa 12.000 jaar geleden, was zo specifiek dat ze wellicht werd veroorzaakt door een plotse verschuiving van de aardas, en dat met ongeveer twaalf graden.' Opgelet: Ga naar de site om de bron te raadplegen.
Kometen, aardbevingen of vulkaanuitbarstingen kunnen de aardas niet zover doen kantelen. Of ze moeten zo krachtig zijn dat ze zowat alle leven op aarde vernietigen. Wie anders dan de maan kan dus de schuldige zijn geweest? Een knik van twaalf graden extra, met ongetwijfeld een bijhorende rotatieschok, moet de 'ouden' aan de grond hebben genageld. Volgens Plato vond er een herschikking van de sterren plaats. Mythen aan de ene kant van de wereld vertellen over de zon die bleef stilstaan, terwijl ze het aan de andere kant hebben over een nacht die maar niet overging. Opgelet: Ga naar de site om de bron te raadplegen.
Ruimteschip maan zou een oplossing kunnen bieden voor het raadsel waarom we zo lang hebben moeten wachten op de eerste tekeningen van de maan. Het zou kunnen tegemoetkomen aan vragen over de onmogelijke baan die ze volgt, de mysterieuze lichten, het magnetisme dat er klaarblijkelijk aanwezig is, de naoorlogse angst van de hoogste leiders voor een buitenaardse invasie, de bewustzijnsveranderingen (en het mysterieuze gedrag) van de astronauten, de drogredenen waarom we nooit teruggingen ... Het zou ons zelfs een reden geven waarom James Irwin (Apollo 15) de maan in verband leek te brengen met de zondvloed. Want waarom bleef die na zijn maanlanding zo verbeten zoeken naar de ark van Noach? Hij was een toegewijde Christen, dat wel, maar ook een wetenschapper en een realist. Wat was dan het verband tussen de ark en de maan? Of was die ark misschien een kleiner ruimteschip met aards DNA op weg naar het moederschip? Alleszins een redenering die niet minder realistisch is dan dat het een boot zou zijn geweest met daarop de ontelbare diersoorten van planeet Aarde.
De maan zou de gevleugelde uitgedoofde zon kunnen zijn geweest. Ze leek lange tijd uit zichzelf te vliegen. Dat de oude beschavingen haar vleugels aanmaten, is dus niet meer dan logisch. Net zoals ze diegenen die van de maan op aarde neerdaalden, vleugels hebben gegeven (Isis?). Dat de maan op een uitgedoofde zon lijkt, hoeft geen betoog. Ze is daarbij net even groot als de zon, van op aarde gezien tenminste.
Samengevat: Waarom heeft men vóór de megacatastrofen geen maanfasen uitgebeeld?
Antwoord: Omdat de maan toen niet te zien was. Zij die de maan voor het eerst zagen, beeldden haar uit als een gevleugelde zon, zonder fasen, omdat ze niet spontaan rond de aarde draaide, maar uit zichzelf leek te vliegen.
Noot: Ruimteschip maan of de passage van Niburu maken voor Eva Was Eerst in feite niet veel uit. Het enige waar wij [Sic] van overtuigd zijn, is dat ons bewustzijn niet van deze planeet afkomstig is, en dat daarvan bewijzen zijn te vinden op de maan. Bij nader toezien, hadden we onze site dus kunnen samenvatten in één enkele - weliswaar samengestelde - zin, maar zo werkt het natuurlijk nooit. We willen echter de kans dat u verder leest, gaaf houden, daarom gaan we er ondanks onze groeiende argwaan van uit dat de maan al een miljard jaren en meer aan de hemel staat.
Voor zover het nog nodig is: Wij nemen hier geen standpunt in, maar we wilden u deze rubrieken niet onthouden, hoe speculatief ze ook zijn. Geloof echter niet te snel dat iets onmogelijk is. And think for yourself.
volgende, klik hier
Tip: als u op het gewone internetpijltje 'vorige pagina' klikt, komt u op de juiste plaats in het overzicht terecht in plaats van bovenaan.