Archief

www.evawaseerst.be

Wat niet weet, niet deert

Door de botsing tussen twee werelden en de vermenging die daaruit is voortgevloeid, is de mens terechtgekomen in een mallemolen. En er is blijkbaar niets dat die molen kan doen stoppen.

Welk nut heeft het dan om alles over onze afkomst te willen weten?

Het ligt zelfs voor de hand dat de waarheid het houvast voor miljoenen mensen - religie - zou wegnemen.

We mogen 'zij die weten' dus niet te snel met de vinger wijzen. Best mogelijk dat ze het beste met ons voorhebben (hoewel de waarheid ondanks alles haar rechten heeft).

 

Edgar Mitchell en Philip Corso verdienen de hoogste geloofwaardigheid. Toch worden ze meedogenloos op de korrel genomen.

Zo zouden ze - naast andere tekortkomingen - mediageil zijn en enkel uit op geldgewin. Beiden hebben onder meer één of meerdere boeken geschreven.

Het is echter de vraag of een boek schrijven niet de beste manier is om de wereld in te lichten.

Hun criticasters hebben in elk geval een onmiskenbaar voordeel: de echte machthebbers willen (voorlopig?) niet dat de waarheid aan het licht komt.

Ondanks het feit dat de media niet anders kunnen dan de verhalen van Corso en Mitchell te brengen, lijkt het steeds alsof de reporters in kwestie meewarig het hoofd schudden bij zoveel onzin.

De zoon van Philip Corso zegt het ietwat verbitterd in het openbaar: 'Mijn vader wordt afgeschilderd als een leugenaar. Dit doet pijn want ik hield zielsveel van hem en hij was een gewetensvol en eerbaar man. Hij werd door de hoogste autoriteiten onder extreme druk gezet om zijn verhaal niet te doen. Ik ben fier dat hij aan die druk heeft weerstaan.'

 

Het is te hopen dat ook Neil Armstrong op een bepaald moment aan die druk zal kunnen weerstaan. Hij lijkt reeds heel wat jaren de grootste gewetensproblemen te torsen. Hij zal zich echter moeten haasten want ook hij nadert het einde van zijn leven.

 

Alles wat uit de conservatieve doos springt, is het doelwit van de jagers op complottheorieën. De bedenkers of 'believers' van dat pseudowetenschappelijk of (erger) geschifte gedachtegoed moeten dan ook tegen een stootje kunnen van de zogenaamde wetenschappers (lees: 'ze moeten een olifantenvel hebben').

En ook al verdienen Corso en Mitchell een standbeeld, hun heldhaftige getuigenis is maar één van de vele puzzelstukjes die ons de ogen zouden moeten openen.

De unieke mens, de grotschilders, piramiden, Egyptische priesters, Plato, universele mythen, geheime genootschappen, Roswell … ze maken allemaal deel uit van een puzzel.

En datgene wat sommige astronauten op de maan hebben gezien en gevoeld, behoort eveneens tot die puzzel.

Toegegeven, de puzzelstukjes zijn niet altijd even duidelijk maar het geheel toont ondertussen wel aan waar de gigantische evolutiesprong van de mens vandaan komt.

 

www.evawaseerst.be 

De wedloop naar de ruimte eindigde daar waar ze moest beginnen: op de maan.

  

De ruimterace

 

 

De echte ruimterace begon na de tweede wereldoorlog. Volgens velen was de koude oorlog en de naijver tussen Russen en Amerikanen er de oorzaak van. Wie als eerste een mens op de maan zou kunnen laten landen, zou als winnaar uit de bus komen.

 

Een reden die bij nader toezien al te simplistisch was. Vooral omdat uit meerdere zaken is gebleken dat de ambitie van zowel Russen als Amerikanen veel verder reikte dan dat.

***

In de wedloop naar de ruimte speelden de nazi's een grote rol.

 

Zij hadden in het begin van de jaren 40 al concrete plannen voor een verkenning van de ruimte. Zelfs de maan stond - toen al - hoog op hun verlanglijstje.

 

Op het einde van de oorlog zouden de Amerikanen echter een geniale zet doen. Ze sluisden de beste nazi geleerden richting USA. Het Amerikaanse ruimteprogramma kreeg vleugels.

 

Een eerste stap zou bestaan uit het lanceren van een satelliet in een baan om de aarde.

Satellieten zouden tal van nieuwe mogelijkheden bieden. Militaire én commerciële projecten schoten eind de jaren 40 dan ook als paddenstoelen uit de grond.

 

Echter, nog vóór de eerste lancering een feit was, leek het alsof de Amerikanen al hun interesse in satellieten verloren.

 

Iets wat niet kon worden gezegd van hun aartsvijand, de Russen.

In oktober 1957 zouden die de eerste satelliet (Spoetnik 1) in een baan om de aarde brengen. En daar hield het niet mee op.

- eerste man in de ruimte in april 1961 (Gagarin)

- eerste ruimtewandeling in maart 1965 (Leonov)

Met daartussenin nog een reeks andere primeurs.

 

Tussen haakjes: velen geloven dat de aanvankelijke primeurs van de Russen enkel te danken waren aan de terughoudendheid van de Amerikanen. Die zou te wijten zijn geweest aan een fenomeen dat voor velen onder ons enkel bestaat in de geest van fantasten. Geloofwaardige getuigenissen die teruggaan tot begin de jaren 50 laten er echter weinig twijfel over bestaan:

 

Men ging ervan uit dat er zich in het luchtruim vreemde ruimteschepen konden bevinden.

 

Vooral Amerikanen uit de hogere militaire kringen hadden ronduit schrik voor wat hun astronauten zou kunnen overkomen. Het was een angst die - zoals achteraf zou blijken - werd ingegeven door wat nazi geleerden te vertellen hadden (zie verder in de Roswell rubrieken).

 

De Russen hadden zich echter niet laten tegenhouden door nazi geheimen en verkeerden in de waan dat ze de ruimterace zouden winnen.

 

Vanaf de tweede helft van de jaren zestig werd het de Amerikanen plots menens.

Ze hadden niet alleen de beste geleerden, maar tevens het beste materieel en het meeste geld. En ze wisten welk onvoorstelbaar geheim de maan wel eens zou kunnen herbergen.

Zo hielden ze er rekening mee dat er op - of misschien wel onder - het maanoppervlak een schat aan buitenaardse technologie voor het rapen kon liggen. Een technologie die de Russen oppermachtig zou kunnen maken. Het spreekt dan ook vanzelf dat de Amerikanen nooit konden toelaten dat de Russen als eerste de maan zouden betreden, buitenaardse dreiging of niet. Want hoe surrealistisch het voor de meesten mag klinken: men achtte het toen niet uitgesloten dat er op de maan ooit een buitenaardse basis was geweest ... die misschien nog in gebruik was.

 

In de jaren 60 zetten de Amerikanen alles op alles. Onbemande capsules als Rangers, Surveyors en Lunar Orbiters brachten de maan tot in detail in beeld. Vele duizenden foto's waaronder een massa close-ups werden naar de aarde gestuurd.

 

Op 20 juli 1969 landde Apollo 11 op de maan.

 

Een nieuw tijdperk zou aanbreken.

 

Maar 40 jaar later staat men nog steeds geen stap verder.

 

 

www.evawaseerst.be

Ten tijde van Khufu - en wellicht lang daarvoor - was het gebruikelijk om graftomben en andere bouwwerken te versieren met schilderingen en andere kunstwerken die aanzien en macht uitdrukten.

Waarom werden er in de echte piramiden dan geen inscripties of tekeningen aangebracht? Waren Khufu en zijn verwanten misschien afkerig van machtsvertoon?

Het zou kunnen maar het rijmt van geen kanten.

 

Aangezien blijkbaar niemand weet door wie en wanneer de echte piramiden werden gebouwd, zou volgende nuance op de alternatieve theorie ook niet misstaan.

 

De piramiden werden 12.000 jaar geleden gedeeltelijk vernietigd door de wereldrampen. Ze werden heropgebouwd door de laatste overlevenden van een supervolk. Een volk dat geen behoefte had aan machtsvertoon en communiceerde op een paranormale wijze.

 

Dit zou veronderstellen dat niet alle leden van het godenras 12.000 jaar geleden van de aardbol werden weggevaagd. Heel lang zouden ze het echter niet meer hebben volgehouden.

De eerste koningen van Egypte zouden echter pas later op de proppen zijn gekomen. Een kloof van honderden of misschien wel duizenden jaren met de laatste leden van het godenras was daarbij niet uitgesloten.

 

Het zou tevens een verklaring geven voor mysterieuze bouwwerken als Stonehenge. Bouwwerken die net als de echte piramiden geen machtsvertoon of (zo goed als) geen geschreven teken vertonen. Die kolossaal zijn en waarvoor men - net als bij de piramiden het geval was - enorme inspanningen heeft geleverd om granieten bouwblokken te kunnen verwerken.

Overigens werd Stonehenge zo goed als zeker na de megacatastrofen opgericht. Wat niet belet dat er een serieuze tijdsspanne moet zijn geweest tussen de bouwers en de ontdekkers van de megaconstructie.

 

Ten slotte: Velen zijn er van overtuigd dat de piramide van Khufu oorspronkelijk de piramide van de godin Isis was. In het oude Egypte was de piramide immers bekend als het Huis van Isis. Uit teksten die men heeft weergevonden, kan men trouwens afleiden dat Khufu de bouw van de piramide in geen geval opeist. Tussen de regels kan men lezen dat hij Isis zelfs als de oorspronkelijke eigenares van de piramide aanwijst.

En aangezien haar cultus blijkbaar al volledig op punt stond lang vóór er sprake was van de oudste Egyptische beschaving, zou het wel eens kunnen dat Isis vóór de megacatastrofen inderdaad diegene was aan wie de piramide toebehoorde.

 

www.evawaseerst.be

Hartelijke groeten

 

Een (te) groot percentage van de astronauten die ooit een voet op de maan hebben gezet, leken achteraf als door Gods hand geslagen.

 

Hadden ze inzicht gekregen in iets waarvan ook de Egyptische priesters duizenden jaren voor hen op de hoogte waren?

 

Het zien van onze blauwe planeet vanuit de ruimte moet ongetwijfeld een fascinerende ervaring zijn geweest voor honderden astronauten. Maar diegenen die ooit een voet op de maan zetten, hebben nadien door hun woorden en daden voor te veel vraagtekens gezorgd.

En de houding van de autoriteiten heeft deze vraagtekens alleen maar groter gemaakt.

 

De plotse stopzetting van het Apolloproject om redenen die achteraf niet klopten, de niet nagekomen beloften, de getuigenissen ... men zou voor minder twijfelen aan de geloofwaardigheid van de autoriteiten.

 

Wat volgt is dan ook maar een klein toemaatje.

 

1972: De onbemande sonde Pioneer X wordt de ruimte ingestuurd met een boodschap bestemd voor een buitenaardse levensvorm, gegraveerd in goud met daarop gegevens over de mens en een soort wegwijzer naar de aarde.

Pioneer XI met een gelijkaardige boodschap zou spoedig volgen.

Later zouden Voyager 1 en 2 meer gesofisticeerde berichten versturen waaronder een veelheid van geluiden en beelden van de aarde, samen met begroetingen in 55 talen, onder meer in een 6000 jaar oude taal. In het Nederlands luidde de begroeting: 'Hartelijke groeten aan iedereen'.

Hoewel de berichten nogal simpel leken, had NASA voor het samenstellen ervan een beroep gedaan op uitgekiende wetenschappers. Wetenschappers die het bestaan van een buitenaardse beschaving al langer welgezind waren maar die ongetwijfeld niet op de hoogte waren van wat NASA ondertussen met zekerheid wist.

Sommigen blijven de berichten beschouwen als een knipoog naar televisieseries als Star Trek. Hoewel vier knipogen - waarvan de laatste twee redelijk vettig - zelfs voor Mister Spock wat van het goede teveel zouden zijn geweest.

NASA had geen alternatief dan de berichten lichtjes te bagatelliseren. Als men het naar buiten toe al te serieus had laten uitschijnen dan zou dat zeker argwaan hebben gewekt. En dat was nu net datgene wat men hoe dan ook wou vermijden.

Het officiële doel van de missies had dan ook niets te maken met het sturen van berichten maar met het onderzoek van ons zonnestelsel. De berichten werden daarom door velen beschouwd als een belachelijke bijzaak. Ze hebben de reputatie van de wetenschappers die eraan meewerkten geen goed gedaan. Iets wat NASA overigens niet aan haar hart liet komen.

 

Wetenschappelijke onderzoeken hebben al langer aangetoond dat bepaalde golven (bijvoorbeeld licht en geluid) elk op hun manier het DNA van de toehoorder magnetiseren en zo informatie overdragen. Hier werd het geluid opgewekt door elektromagnetische golven omdat buitenaards intelligent leven zich misschien in een vacuüm bevindt. En gewone geluidsgolven planten zich in een vacuüm niet voort.

Anderzijds kan elke taal ongeacht wat er precies wordt gezegd, veel informatie bevatten over het DNA van de spreker. En het is best mogelijk dat het leven van onze buitenaardse bezoekers ook draaide rond DNA. Tegen de gevaren van onder meer kosmische straling was het ongetwijfeld opgewassen.

Het gebruik van 55 verschillende talen was dus zeker geen grapje, integendeel.

 

Waarom vond NASA het plots nodig om berichten de ruimte in te sturen?

Niet om de populariteit van de ruimtevaart te verhogen. Maar omdat men op de maan relikwieën had gevonden van buitenaards leven ... waarvan men sinds Roswell - of langer - wist dat het de aarde ooit had bezocht. (En waarvan het menselijk bewustzijn een product moest zijn.)

De berichten waren dan ook bedoeld om contact te leggen met een wezen dat wellicht een gelijkaardig bewustzijn als dat van de mens in zich draagt. Dat de kansen om dat wezen te vinden minimaal zijn, beseffen de machthebbers natuurlijk ook. Maar men weet nu eenmaal nooit.

 

 www.evawaseerst.be

 

Het witte licht: bijna dood ervaring

 

 

Niet alleen oude religies en mythen hebben het echter over een helder wit licht.

 

Bijna dood ervaringen zijn fenomenen die overal ter wereld werden en worden waargenomen. Hun aantal loopt in de vele miljoenen.

 

Sommige studies zouden echter hebben aangetoond dat ze te maken hebben met wijzigende impulsen in de hersenen op het ogenblik dat mensen zweven tussen leven en dood. De oogirissen van stervenden zouden zich zodanig openen dat ze alle licht doorlaten. Vandaar dat het witte licht steeds lijkt terug te keren in de beschrijvingen.

Ondertussen weet iedereen echter dat studies elkaar al te vaak tegenspreken. Er zijn er dan ook heel wat die aantonen dat de bewuste ervaringen simpelweg onverklaarbaar zijn.

 

Dat patiënten met een bijna dood ervaring op de operatietafel een helder wit licht zien, ligt bijna voor de hand. En dat sommigen hun ervaring hebben gefantaseerd, is zo goed als vanzelfsprekend.

 

Doch er zijn ontelbare ervaringen waargenomen in complete duisternis.

 

Sommige getuigenissen zijn dan ook zo overtuigend dat men ze wel ernstig moest nemen.

Onderzoekers wereldwijd kwamen daarop tot volgende conclusies:

 

De bewuste ervaringen staan los van elke religieuze achtergrond of leeftijd. Daarbij komen steeds dezelfde elementen terug:

- de geest leek uit het lichaam te treden;

- hij leek via een tunnel te worden gevoerd naar een helder wit licht;

- het licht bestond uit bewustzijn en was vredig;

- in het licht voelden de geesten van de overleden mensen elkaar volledig aan;

- materiële dingen waren van geen enkel belang;

 

Een getuige verklaart: 'Iedereen bestond uit licht, ook ikzelf. Het was er vredig en we voelden elkaar aan alsof we één en dezelfde geest waren ...'

 

Gelijkaardige getuigenissen kwamen tijdens de onderzoeken bij duizenden terug.