Archief

www.evawaseerst.be

De naakte aap en andere mysteries

 

Waarom heeft de mens zo'n onooglijke lichaamsbeharing? Straffer: waarom is die van de vrouw nog poverder dan die van de man?

Sommigen beweren dat het komt doordat de mens tijdens zijn evolutie veel door het water heeft gewaad. Maar die theorie rammelt langs alle kanten.

 

Alle theorieën ten spijt: de mens als naakte aap blijft een mysterie. Het is een fenomeen waarbij de wetenschappers toegeven dat zelfs hun speculaties nergens op lijken.

 

Het zou natuurlijk opgelost kunnen worden als men zou aanvaarden dat bezoekers van een andere planeet van de Homo Sapiens een naakte aap hebben gemaakt. In een tijd die 32.000 jaar geleden ver voorafging.

De onvermijdelijke mutant die hieruit voortkwam, zou zich vermengen met dierlijke mensenrassen. Wat dan weer zou verklaren waarom de mens nu wél lichaamsbeharing heeft (weliswaar een zeer eigenaardige).

 

Er zijn echter nog wel een paar andere zaken waarvan de wetenschap toegeeft dat ze simpelweg onverklaarbaar zijn.

Naast het bewustzijn, medeleven en schuldgevoel van de mens zijn er ook nog het taalgebruik, de kunst, de religie (of bijgeloof). Tel daarbij het te kleine bekken van de vrouw voor het baren van kinderen. En - weliswaar niet passend in dit rijtje maar daarom niet minder mysterieus - de echte piramiden.

 

Al die mysteries zouden in één klap worden opgelost als de wetenschap zou aanvaarden dat er op een bepaald moment in de evolutie van de mens werd ingegrepen door een hogere macht. Niet door de God waar velen in geloven maar door een veel tastbaarder en logischer wezen: een buitenaards.

 

In de rand van dit alles:

Het is opvallend dat de oudste Egyptische priesters volledig haarloos waren. Zij hadden wimpers noch wenkbrauwen.

Wetenschappers beweren dat ze om hygiënische redenen al hun haar verwijderden. Maar klopt dat wel? Misschien ging het wel om een eerbetoon aan de goden?

 

Philip Corso: ‘De lichamen hadden wenkbrauwen noch wimpers. Ze waren volledig haarloos.’

 

Tussen haakjes: na de megacatastrofen zou alles langzaam veranderen. De man trad op de voorgrond. Uiteindelijk kregen de uitgebeelde figuren weelderige baarden en lange haren. (Ook het uitbeelden van macht, seks en geweld werden schering en inslag.)

www.evawaseerst.be

Extreme Makeover

 

Als de mens niet het resultaat is van een natuurlijk proces, hoe zou men zijn evolutie dan kunnen verklaren?

 

Wellicht muteerden onze buitenaardse bezoekers het DNA van een aantal leden van de Homo Sapiens. Doch aangezien de wetenschap slechts van drie procent van dat DNA min of meer weet waarvoor het dient, kan ze voorlopig niet achterhalen hoe de vork in de steel zit.

Iets waar wel eens spoedig verandering in kan komen.

 

Overigens werd niet alleen het DNA maar ook het uiterlijk van de geselecteerde exemplaren aangepast. Ze werden als het ware halve robots.

 

Men zou dus (met de glimlach) kunnen zeggen dat 'Extreme Makeover' ooit al eens heeft bestaan.

 

Een select groepje mensen staat overigens op het punt om die makeover binnenkort nog eens over te doen. Artificiële intelligentie, communicatie via hersengolven, futuristisch voedsel, klonen ... de nieuwste technologieën lijken pure sciencefiction in hun mars te hebben. (Of is men eerder onze scheppers aan het inhalen?)

 

Als ze bijvoorbeeld konden toetreden tot een universeel bewustzijn en als ze hun lichaamsenergie konden halen uit een technologie, waarom zouden onze buitenaardse bezoekers dan een (goed ontwikkelde) mond moeten hebben gehad? Als ze zichzelf konden klonen via ongeslachtelijke weg, waarom zouden ze dan geslachtsorganen hebben nodig gehad?

 

De mensen die de oudste beeldjes voorstellen, leken maar een minuscule mond hebben. Ze hadden trouwens ook geen wimpers of wenkbrauwen. Vaak waren ze kaal. In andere gevallen was het hoofd bedekt.

En van mannelijke geslachtskenmerken was er ook al geen spoor. Niet in de grotschilderingen (die naam waardig), niet in de venusbeeldjes, niet in de beelden die in de buurt van Göbekli Tepe werden teruggevonden.

 

Philip Corso heeft in Roswell wellicht goed bewaarde mummies gezien. Hij was heel duidelijk over de inzittenden van het ruimtetuig. 'Ze leken op menselijke klonen. Ze hadden geen geslachtskenmerken. Hun mond was klein en gaf niet de indruk functioneel te zijn. Hun hersenen leken voor een deel te bestaan uit computer hardware. Ze hadden geen hoofdhaar, wimpers noch wenkbrauwen. Ze waren zelfs volledig haarloos.'

 

Tussen haakjes: het weinige dat we met zekerheid over de oudste Egyptische priesters weten, is dat ze volledig haarloos waren. Ook zij hadden dus geen wimpers noch wenkbrauwen. Wetenschappers beweren dat ze om hygiënische redenen al hun haar verwijderden. Maar klopt dat wel? Misschien ging het wel om een eerbetoon aan de goden?

 

Zou het kunnen dat al die gelijkenissen toeval zijn?

 

www.evawaseerst.be

 

De evolutieleer had er enigszins anders kunnen uitzien ...

 

 

Alfred Russel Wallace (1823-1911)

 

Darwin was 14 jaar ouder dan Wallace. Beiden waren vrienden en ondernamen heel wat expedities om de evolutie te bestuderen.

Volgens velen zou Darwin echter zijn evolutieleer hebben afgekeken van Wallace. (Sommigen nemen zelfs het woord ‘gestolen’ in de mond.)

In de evolutieleer leidt de strijd om te overleven tussen de soorten op termijn tot een steeds betere aanpassing aan de omstandigheden die de natuur aanbiedt.

Na jaren zou Wallace echter tot de bevinding komen dat het menselijk bewustzijn niet het gevolg kon zijn van de evolutie. Het zou de mens immers zo’n voordeel hebben opgeleverd dat er van een strijd met de andere soorten geen sprake meer kon zijn geweest. Volgens Wallace moest een hogere macht het menselijk bewustzijn hebben geschapen.

Hij was zo van zijn stuk gebracht door dit inzicht dat hij het Darwin niet eens kwalijk nam dat hij met de eer (van de huidige evolutietheorie) ging lopen.

Hij zou zijn verdere leven in het teken van het spirituele stellen.

 

Wallace wist niets af van de mysteries die UFO’s en maanlandingen tientallen jaren na hem zouden omringen. Hij wist ook niets van de onmogelijke sprong die de mens zowat 32.000 jaar geleden moet hebben gemaakt. Maar zijn inzicht was (en is nog steeds) voor velen een openbaring:

 

Alles op deze planeet is te verklaren door de evolutieleer. Uitgezonderd het bewustzijn van de mens.

 

terug, klik hier

 

www.evawaseerst.be
 

Wernher von Braun in 1959: 'We maken kennis met krachten die veel sterker zijn dan we vermoedden. We weten niet waar hun basis zich bevindt. Meer kan ik er nu niet over kwijt.'

Hermann Oberth in 1972: 'We mogen de vooruitgang in de technologie niet op ons conto schrijven. We werden namelijk geholpen door wezens die niet van deze planeet afkomstig waren.'

(De citaten zijn vrij vertaald maar de inhoud klopt.)

Net als Philip Corso deed Hermann Oberth zijn bekentenis op een leeftijd waarop men normaal gezien stilaan afscheid neemt van het leven en dus nog weinig te verliezen heeft. In 1972 was Oberth 76 jaar ...

 

Roswell: de lijst is (te) lang

 

Harde wetenschappers, politici en hooggeplaatste militairen bleken er in de jaren '50 en '60 van overtuigd dat de volgende oorlog zou worden gevoerd tegen een buitenaardse beschaving. Sommigen onder hen behoorden zonder meer tot de beste in hun soort. En u hoeft echt niet te twijfelen aan de mentale toestand van die heren. Ze waren stuk voor stuk kerngezond.

Zelfs Ronald Reagan was beducht voor een buitenaardse invasie. Reagan die - ondanks het feit dat men er al eens lacherig over doet - een wijs man was. (Toch moet gezegd dat een president net iets te veel in de kijker loopt en daardoor wellicht niet behoort tot het selecte groepje machthebbers die weten hoe de vork precies in de steel zit.)

 

Het is een publiek geheim dat Douglas Mac Arthur en George Marshall, twee van de grootste generaals die Amerika heeft gekend, betrokken waren bij de ‘Interplanetary Phenomena Research Unit’. Een duistere organisatie die op het einde van de oorlog werd opgericht en die onder meer het bergen van buitenaardse tuigen als taak zou hebben gehad. Mac Arthur heeft in het begin van de jaren vijftig uitspraken gedaan die nu nog tot de verbeelding spreken. Zo waarschuwde hij voor het gevaar dat er van een buitenaardse beschaving zou kunnen uitgaan. Hij heeft zich daarbij enigszins vergaloppeerd en heeft zijn woorden later genuanceerd door als het ware de filosofische toer op te gaan.

Het was een nuance die gezien de vele gelijkaardige getuigenissen van andere prominenten uit de jaren '50 en '60 niet erg geloofwaardig overkwam. Maar men kan natuurlijk niet verwachten dat generaals de echte machthebbers een duimbreed in de weg zouden leggen.

 

De lijst met opzienbarende getuigenissen over UFO's is zeer lang.

Vooral mensen die op één of andere manier bij de luchtvaart waren betrokken - waaronder vaak hogere officieren - deden uitspraken die men kort als volgt kan samenvatten: 'De rapporten zijn overweldigend: UFO's zijn een realiteit. Het zijn ongrijpbare lichtgevende tuigen. Hun bestaan boezemt ons angst in.'

 

Eén getuigenis om de die angst te onderstrepen.

 

Admiraal Roscoe Hillenkoetter had van 1947 tot 1950 de leiding over het 'Central Intelligence Agency' (CIA). Uit alles wat hij na de oorlog deed, zou ieder weldenkend mens bijna moeten besluiten dat hij afwist van het bestaan van buitenaardse tuigen. Ook was hij vanaf 1957 lid van het National Investigations Committee On Aerial Phenomena (NICAP). Een onafhankelijke organisatie die onderzocht of buitenaardse ruimtetuigen al dan niet de aarde bezochten.

In 1960 richtte Hillenkoetter zich zelfs rechtstreeks tot het Amerikaans Congres. Hij maakte zich - samen met een hele reeks hooggeplaatste personen - zorgen over het mogelijke gevaar dat er van UFO's zou kunnen uitgaan.

Zijn smeekbede voor meer openheid bleef echter zonder resultaat.

 

Een doordenker: Over veel mannen die nooit tot de enkels reikten van Roscoe Hillenkoetter vind je een massa officiële gegevens op het internet. Voor informatie over hem heb je echter een vergrootglas nodig.

 

Het is vandaag moeilijk om te geloven, maar al deze toplui hadden dus schrik voor een buitenaardse invasie.

En de gewone burger dan? Die haalde doorgaans de schouders op. Volgens Hillenkoetter - en volgens vele anderen - omdat de overheid niets deed om de ernst van de zaak te laten doordringen. In het bewuste verzoek tot het Congres beweerden de initiatiefnemers zelfs dat de overheid de burgers een rad voor de ogen draaide door de hele kwestie te bagatelliseren.

 

Sommige topfunctionarissen wisten veel. Ook dat er op aarde daadwerkelijk buitenaardse tuigen waren teruggevonden.

Toch was er iets wat ze niet wisten.

 

Namelijk, dat de angstwekkende luchtfenomenen in feite ongevaarlijk waren omdat ze van een heel andere aard waren dan de tuigen die men op aarde had teruggevonden.

 

Van die tuigen moet men hoe dan ook heel wat hebben opgestoken.

 

Het kan immers geen toeval zijn dat de groei van de ruimtevaart vanaf de jaren vijftig explosief de hoogte in schoot. Vanaf de jaren tachtig was de technologische boom zelfs zo fenomenaal dat elke andere periode in de wereldgeschiedenis erbij verbleekt. Het had veel tijd gevergd om de buitenaardse geheimen te ontrafelen maar eens het hek van de dam, was er blijkbaar geen houden meer aan.

In de veronderstelling dat de Dow Jones (Amerikaanse beursindex) al 5000 jaar zou bestaan dan zou de groei van de laatste vijfentwintig jaar enorm zijn geweest. Kredietcrisis of niet. En daarbij mag men gerust rekening houden met steen- ijzer- en andere tijdperken.

 

 

www.evawaseerst.be

Atlantis: Plato de profeet

 

Plato had inzichten verworven die hij wilde doorgeven. Het waren inzichten waarmee hij zijn doodvonnis zou hebben getekend als hij ze open en bloot zou hebben verkondigd. Hij heeft ze dan ook als het ware ingepakt op een geniale manier.

Het mysterieuze Atlantis, de onmogelijke details ... ze zouden er voor zorgen dat de eigenlijke boodschap tot vandaag blijft nazinderen.

Overigens behoren Timaeus en Critias niet toevallig tot zijn laatste werken. Het gebeurt namelijk wel meer dat mensen in het reine willen komen met zichzelf op het einde van hun leven.

 

Wat leert Plato ons in Critias?

 

- tot de megacatastrofen verbleven er goden op aarde. Plato vermeldt het alsof het vanzelfsprekend was;

- ze waren moreel hoogstaand, vroom, niet op macht belust en geweldloos;

- op Atlantis hadden ze lange tijd leiding gegeven aan een hoogwaardige beschaving. Het was een beschaving die zich niet had vermengd met dierlijke mensenrassen;

- rond de tijd van de megacatastrofen (zowat 12.000 jaar geleden) zou die beschaving echter decadent zijn geworden door vermenging met dierlijke mensenrassen. Zelfs de goden zouden zich hieraan hebben bezondigd;

- de weinige overlevenden van de megacatastrofen waren mensen die zich in de bergen ophielden. Ze waren echter te weinig ontwikkeld om het verhaal te bewaren voor het nageslacht. Alsof enkel de minst ontwikkelde mensen de megacatastrofen hadden overleefd;

- vrouwen en mannen werden ten tijde van Atlantis als gelijkwaardig beschouwd. Dit was op zich al een gedurfde stelling in het Athene van toen. Zeggen dat vrouwen ooit superieur waren aan mannen zou zijn dood hebben betekend.

 

Tussen haakjes: het is zeer merkwaardig dat Critias abrupt stopt, in het midden van een zin. Een deel ging blijkbaar verloren.

 

Zijn volgende vragen vergezocht?

- Is het toeval dat 32.000 jaar geleden in de buurt van de plaats waar Atlantis zou hebben gelegen, de eerste Cro Magnon verscheen?

- En hoe komt het dat zowel de goden als de eerste bewoners van Atlantis doen denken aan de eerste grotschilders? Uit de oudste grotschilderingen blijkt namelijk een soort morele integriteit door de afwezigheid van tekenen van seks, geweld en macht.

- Waarom zou de reden voor de degeneratie van de Cro Magnon wel eens dezelfde kunnen zijn geweest als deze die in Critias wordt beschreven (vermenging met 'aardse' mensen)?

 

Hebben de Egyptische priesters Plato gebruikt om de mensheid in te lichten?

 

In dat geval was hun boodschap (die vaak doet denken aan de Bijbel) duidelijk:

- er was ooit een godenras op aarde (in de Bijbel: Nephilim = zij die uit de hemel neerdaalden);

- de leden ervan waren rechtschapen en hadden bovennatuurlijke krachten. Ze konden wonderen verrichten;

- ook de eerste mensen waren rechtschapen maar zouden later degenereren door vermenging met aardse mensen (in zonde vervallen);

- een wereldwijde catastrofe (de Zondvloed) roeide de elite van de mensheid uit;

- de ziel is onsterfelijk (ze komt vrij bij de dood);

- de mens moet streven naar een leven vrij van zonden (een zuivere ziel);

- er is een God die boven de andere goden (Nephilim) staat en die onbereikbaar is;

- volgens Timaeus heeft God het goede in de mens ingeplant;

 

***

 

De laatste werken van Plato waren meer dan een schets van de ideale maatschappij.

Ze hielden een profetische boodschap in die verwees naar een mysterieus volk. Een boodschap die door talloze profeten - en voor zover de geschiedenis van de mens bekend is - zou worden overgenomen: 'Medeleven en een zuivere ziel zijn het hoogste goed. De machtswellust van de mens zal zijn ondergang betekenen'.

 

Medeleven, rechtvaardigheid, spiritualiteit ... het zijn geen waarden die voortkomen uit de dromen van onderdrukte volken (zoals sommigen beweren).

Eerder integendeel: het zijn waarden die de mens heeft overgeërfd van een superieur mensenras, een godenras als het ware.

De authentieke Egyptische priesters wisten dat. En sommige bijzondere mensen wisten het ook ...

 

terug, klik hier

 

www.evawaseerst.be

Atlantis, een grond van waarheid?

 

Plato (427 - 347 v.Chr.) heeft het in zijn laatste werken (Timaeus en Critias) over het eiland Atlantis. Timaeus is een filosoof en Critias was een verwant van Plato. Zij voeren in de gelijknamige werken het woord.

 

Vooreerst enkele niet onbelangrijke details:

Het is opmerkelijk dat de overtuigingen van Socrates, Plato en Jezus (meer dan 350 jaar later) zo sterk op elkaar lijken. Zo predikten ze alle drie rechtschapenheid, geweldloosheid, medeleven ... en een zuivere ziel.

En zowel Socrates als Jezus werden door de machthebbers ter dood veroordeeld omwille van hun overtuiging. Plato glipte dan wel door de mazen van het net maar hij heeft zich daarvoor in heel wat bochten moeten wringen. Een deel van Timaeus en Critias is dan ook ongetwijfeld verzonnen om de machthebbers siroop aan de baard te smeren. Zo kon er ten tijde van Atlantis nooit sprake zijn geweest van (heldhaftige) Atheners.

Ook waren Socrates, Jezus en Plato leerlingen geweest van de Egyptische priesters. Het verhaal over Atlantis was trouwens gebaseerd op een overlevering van die priesters. Het stelt op zich niet zoveel voor. Een samenvatting in drie zinnen:

 

Een beschaving gevestigd op Atlantis, was eerst puur spiritueel, moreel hoogstaand en welvarend.

Later werd ze decadent en op macht belust.

De decadente Atlantiërs werden eerst verslagen door de (heldhaftige) Atheners maar ze zouden uiteindelijk samen met hen ten onder gaan in een reusachtige natuurramp.

 

Plato geeft nog een gedetailleerde uitleg over het uitzicht van het eiland en van de wijze waarop de maatschappij er was georganiseerd. Maar dat alles lijkt nu eerder een afleidingsmanoeuvre te zijn geweest voor het verkondigen van zijn echte boodschap. Waarover later meer.

 

Velen zijn er van overtuigd dat Atlantis nooit echt heeft bestaan.

Toch was Plato duidelijk. Zo stelde hij uitdrukkelijk dat Atlantis geen fictief eiland was.

En eigenlijk was het feit dat hij hier zo de nadruk op legde van groot belang. Hij vertelde dan wel vaak parabels maar of hij zijn reputatie te grabbel zou hebben gegooid door expliciet te liegen, betwijfelen velen.

Plato geeft verder een aantal details waardoor zijn profetische boodschap bijna 2500 jaar na zijn dood de mensheid blijft boeien.

 

Zo verging Atlantis meer dan 9000 jaar eerder (dus meer dan 9000 jaar vóór Plato's tijd).

 

In één apocalyptische dag verdween het onder het water waardoor de oceaan op die plaats lange tijd onbevaarbaar bleef. Het zou zich namelijk maar net onder de waterspiegel hebben bevonden waardoor er zich op geringe diepte een grote modderpoel vormde.

 

Hij was ook duidelijk over de locatie van het eiland. Het was gelegen in de Atlantische oceaan, voorbij van de Zuilen van Hercules (het huidige Gibraltar).

 

Waarom vermeldde Plato het tijdstip, de aard van de catastrofe en de plaats waar Atlantis was gelegen?

 

De meest logische reden hiervoor was dat hij zeker was van zijn stuk. Hij legde trouwens ook opmerkelijk sterk de nadruk op de omvang van de catastrofe. Iets wat nergens voor nodig was. Alsof hij zijn eerdere statement over de echtheid van Atlantis kracht wou bijzetten.

 

Toch was het volgens vele wetenschappers onmogelijk dat een eiland in één dag onder water kon verdwijnen.

Ook het tijdstip van de ramp kon onmogelijk kloppen. Plato was toch geen helderziende?

En de locatie moest hij eveneens uit zijn duim hebben gezogen.

 

Kortom: al wie in Atlantis geloofde, was een fantast.

 

Tot duidelijk werd dat de onmogelijke details wel eens konden kloppen.

 

Wat er precies is gebeurd, weet niemand met zekerheid maar er zijn wetenschappelijke onderzoeken die aantonen dat een komeet 12.000 jaar geleden de aarde heeft getroffen. En er is geen wetenschapper die kan voorspellen wat er zou gebeuren als een komeet bijvoorbeeld zou inslaan op een kilometersdikke ijskap. Ook staat het ondertussen vast dat kometen niet noodzakelijk sporen nalaten. Wat met zich meebrengt dat het misschien om meer dan één komeet (of brokstukken van een komeet) ging. Een groot deel van de ijskap zou in geen tijd zijn gesmolten. Een gigantisch deel ervan zou zijn verschoven en in de Atlantische oceaan zijn beland. De vloedgolf die daardoor ontstond zou ronduit onvoorstelbaar zijn geweest. Tevens bracht de komeetinslag ongetwijfeld nog andere natuurrampen met zich mee zoals wereldwijde aardverschuivingen, superorkanen en stortregens.

Het is de tijd waarin men de legendarische zondvloed zou kunnen situeren.

 

Dus niet alleen het bepalen van het tijdstip van de ramp, ook de beschrijving van de aard van de catastrofe zou wonderlijk genoeg wel eens juist kunnen zijn geweest.

En als toemaatje: ook de ligging van het eiland was misschien wel correct. Hoewel de meest geschikte locatie eerder ten noorden van Gibraltar gelegen is. Wat niet noodzakelijk in tegenspraak is met Plato.

Een geschikte locatie bevond zich eerder ten noordwesten van Spanje, op de toenmalige onderzeese rand van wat men nu het West-Europese bekken noemt. Op de rand van dat bekken gaat het vandaag plots van circa 100 naar meer dan 4000 meter diepte.

 

Atlantis zou een eiland kunnen zijn geweest waarvan het grootste deel zich 12.000 jaar geleden maar net boven de zeespiegel bevond. Overigens staat het zo goed als vast dat er in die tijd wel meer stukken land boven de zeespiegel uitstaken dan nu het geval is.

 

In de oceaan zijn er ter hoogte van Portugal sinds de 14° eeuw al minstens 18 reusachtige aardbevingen geweest waarvan deze in 1755 één van de grootste was uit de recente geschiedenis (geschatte kracht: meer dan 9 op de schaal van Richter). Het hoeft dus geen betoog dat die aardbevingen ook in prehistorische tijden zijn voorgekomen. En hoewel een 10 op de schaal van Richter zich in de gekende geschiedenis nog nooit heeft voorgedaan, zou dit best wel eens het geval kunnen zijn geweest ten tijde van de megacatastrofen. Bij 10 en meer kan men achteraf de landkaarten hertekenen.

Best mogelijk dat alles wat van Atlantis overbleef, door aardverschuivingen en vloedgolven in de diepzee werd gesleurd.

Van een bouwwerk dat 12.000 jaar geleden naar de 4000 meter diepe oceaanbodem zou zijn gestort, kan men zo goed als onmogelijk nog iets terugvinden. De stroming heeft immers duizenden jaren de tijd gehad om de brokstukken weg te sleuren of te bedekken met tonnen sedimenten.

Overigens is de druk van het water al op een diepte van meer dan 1000 meter zodanig hoog dat een onderzoek van de zeebodem alleen mogelijk is met de meest gesofisticeerde apparatuur die dan nog alleen maar geschikt is voor kleinschalige projecten.

 

Conclusie?

Wie Atlantis naar het rijk der fabelen verwijst, zou het wel eens bij het verkeerde eind kunnen hebben.

 

Echter, voor de duidelijkheid: Atlantis was een geniale truc, maar het was bijzaak. De eigenlijke boodschap was veel belangrijker (zie rubriek Plato, de profeet).

***

 

Voor wat het waard is:

 

Volgens de geschiedschrijver Strabo, was er ooit een eiland gelegen in de Atlantische oceaan vanwaar 'heilige maagden' het vasteland bezochten ...

Eigenaardig is dat ook de druïden een oeroud geloof hechtten aan het bestaan van een eiland in de Atlantische oceaan waar het leven volgens hen ontstond.

De druïden waren de priesters van de Kelten. Hoewel hun oorsprong zo mysterieus is dat het best wel eens zou kunnen dat ze zich lang vóór er van de Kelten sprake was, ophielden in de bossen aan de Franse westkust.

 

Ook in de oudste scheppingsverhalen zouden er verwijzingen naar Atlantis kunnen voorkomen.

Zo zouden volgens de Egyptenaren de eerste goden op een eiland hebben geleefd. Op dat eiland zouden grote bouwwerken hebben gestaan.

Wetenschappers nemen aan dat de Egyptenaren hier zinspeelden op de steeds terugkerende overstroming van de Nijl waardoor er wellicht ook sprake zal zijn geweest van het tijdelijk ontstaan van één of meerdere kleine eilandjes.

Toch lijkt het er op dat de oude Egyptenaren hier verwezen naar een echt eiland.

terug, klik hier

 

www.evawaseerst.be rubriek de piramiden

Waarom vindt men maar geen verklaring voor de geheimzinnige schachten in de piramide van Khufu (Cheops)? Ze zouden zijn ontworpen omdat men geloofde dat de ziel van de farao daardoor makkelijker de sterren kon vervoegen. De bouw ervan moet de hele constructie echter zwaar hebben belast. Té zwaar. Vooral omdat men ook geloofde dat de ziel van de farao toch overal doorheen kon.

De vraag is dan ook: ging het hier wel om 'geloof' of dateren de schachten uit een tijd waarin men simpelweg wist welk nut ze hadden? Waren ze - net zoals het vele graniet dat werd gebruikt - een uitgekiend onderdeel van een onvoorstelbaar complex bouwwerk dat toegang verschafte tot een wereld die wij nu als paranormaal zouden bestempelen? Een wereld die bereikbaar was dankzij bepaalde elektromagnetische golven? (Zie ook in de rubriek: Het Witte Licht: de reis.)
Elektromagnetsiche golven kunnen dan wel doordringen doorheen heel wat materialen. Massieve op elkaar gestapelde bouwblokken zoals bij de piramiden  vormen wellicht een probleem. 

Werden de schachten ontworpen door een beschaving die niet zozeer op religie maar veeleer op zichzelf vertrouwde?

Niemand die het met zekerheid weet.

Wat wel vast staat is dat een dergelijke beschaving in de geschiedenisboeken niet voorkomt. Wellicht omdat ze duizenden jaren vóór de Egyptische inderdaad van de aardbodem was verdwenen ...

De autoriteiten wéten niet waarvoor de echte piramiden - noch de sarcofagen, noch de schachten - dienden. Ook zij moeten beseffen dat té veel mysteries de echte piramiden omringen. Ze zouden toch op zijn minst kunnen toegeven dat ze twijfelen aan zowat alles wat met de echte piramiden te maken heeft?

En toch doen ze alsof ze de wijsheid in pacht hebben.

Laat u echter niet met een kluitje in het riet sturen.

terug, klik hier

 

www.evawaseerst.be (rubriek: het witte licht: de reis)

Nog een korte toevoeging bij de rubriek (zie bericht van gisteren):

... Zelf begrijp ik er heel weinig van. Maar ik ben dan ook geen genie (verre van). Alleen blijkt alles rond elektromagnetisme te draaien, één van de fundamentele krachten in het heelal. Elektromagnetische velden kunnen elektromagnetische straling opwekken die men het beste kan omschrijven als licht, de drager van energie die geen massa heeft. Het kan, afhankelijk van zijn eigenschappen (zoals golflengte en snelheid) al dan niet zichtbaar zijn en al dan niet doorheen allerlei materialen dringen.

Postscriptum: de uitleg waarom ons DNA - dat verborgen krachten bevat die we onder druk van moeder aarde hebben overgeërfd van onze buitenaardse voorouders - tot onmogelijke dingen in staat lijkt, heb ik u bespaard.