www.evawaseerst.be

Atlantis, een grond van waarheid?

 

Plato (427 - 347 v.Chr.) heeft het in zijn laatste werken (Timaeus en Critias) over het eiland Atlantis. Timaeus is een filosoof en Critias was een verwant van Plato. Zij voeren in de gelijknamige werken het woord.

 

Vooreerst enkele niet onbelangrijke details:

Het is opmerkelijk dat de overtuigingen van Socrates, Plato en Jezus (meer dan 350 jaar later) zo sterk op elkaar lijken. Zo predikten ze alle drie rechtschapenheid, geweldloosheid, medeleven ... en een zuivere ziel.

En zowel Socrates als Jezus werden door de machthebbers ter dood veroordeeld omwille van hun overtuiging. Plato glipte dan wel door de mazen van het net maar hij heeft zich daarvoor in heel wat bochten moeten wringen. Een deel van Timaeus en Critias is dan ook ongetwijfeld verzonnen om de machthebbers siroop aan de baard te smeren. Zo kon er ten tijde van Atlantis nooit sprake zijn geweest van (heldhaftige) Atheners.

Ook waren Socrates, Jezus en Plato leerlingen geweest van de Egyptische priesters. Het verhaal over Atlantis was trouwens gebaseerd op een overlevering van die priesters. Het stelt op zich niet zoveel voor. Een samenvatting in drie zinnen:

 

Een beschaving gevestigd op Atlantis, was eerst puur spiritueel, moreel hoogstaand en welvarend.

Later werd ze decadent en op macht belust.

De decadente Atlantiërs werden eerst verslagen door de (heldhaftige) Atheners maar ze zouden uiteindelijk samen met hen ten onder gaan in een reusachtige natuurramp.

 

Plato geeft nog een gedetailleerde uitleg over het uitzicht van het eiland en van de wijze waarop de maatschappij er was georganiseerd. Maar dat alles lijkt nu eerder een afleidingsmanoeuvre te zijn geweest voor het verkondigen van zijn echte boodschap. Waarover later meer.

 

Velen zijn er van overtuigd dat Atlantis nooit echt heeft bestaan.

Toch was Plato duidelijk. Zo stelde hij uitdrukkelijk dat Atlantis geen fictief eiland was.

En eigenlijk was het feit dat hij hier zo de nadruk op legde van groot belang. Hij vertelde dan wel vaak parabels maar of hij zijn reputatie te grabbel zou hebben gegooid door expliciet te liegen, betwijfelen velen.

Plato geeft verder een aantal details waardoor zijn profetische boodschap bijna 2500 jaar na zijn dood de mensheid blijft boeien.

 

Zo verging Atlantis meer dan 9000 jaar eerder (dus meer dan 9000 jaar vóór Plato's tijd).

 

In één apocalyptische dag verdween het onder het water waardoor de oceaan op die plaats lange tijd onbevaarbaar bleef. Het zou zich namelijk maar net onder de waterspiegel hebben bevonden waardoor er zich op geringe diepte een grote modderpoel vormde.

 

Hij was ook duidelijk over de locatie van het eiland. Het was gelegen in de Atlantische oceaan, voorbij van de Zuilen van Hercules (het huidige Gibraltar).

 

Waarom vermeldde Plato het tijdstip, de aard van de catastrofe en de plaats waar Atlantis was gelegen?

 

De meest logische reden hiervoor was dat hij zeker was van zijn stuk. Hij legde trouwens ook opmerkelijk sterk de nadruk op de omvang van de catastrofe. Iets wat nergens voor nodig was. Alsof hij zijn eerdere statement over de echtheid van Atlantis kracht wou bijzetten.

 

Toch was het volgens vele wetenschappers onmogelijk dat een eiland in één dag onder water kon verdwijnen.

Ook het tijdstip van de ramp kon onmogelijk kloppen. Plato was toch geen helderziende?

En de locatie moest hij eveneens uit zijn duim hebben gezogen.

 

Kortom: al wie in Atlantis geloofde, was een fantast.

 

Tot duidelijk werd dat de onmogelijke details wel eens konden kloppen.

 

Wat er precies is gebeurd, weet niemand met zekerheid maar er zijn wetenschappelijke onderzoeken die aantonen dat een komeet 12.000 jaar geleden de aarde heeft getroffen. En er is geen wetenschapper die kan voorspellen wat er zou gebeuren als een komeet bijvoorbeeld zou inslaan op een kilometersdikke ijskap. Ook staat het ondertussen vast dat kometen niet noodzakelijk sporen nalaten. Wat met zich meebrengt dat het misschien om meer dan één komeet (of brokstukken van een komeet) ging. Een groot deel van de ijskap zou in geen tijd zijn gesmolten. Een gigantisch deel ervan zou zijn verschoven en in de Atlantische oceaan zijn beland. De vloedgolf die daardoor ontstond zou ronduit onvoorstelbaar zijn geweest. Tevens bracht de komeetinslag ongetwijfeld nog andere natuurrampen met zich mee zoals wereldwijde aardverschuivingen, superorkanen en stortregens.

Het is de tijd waarin men de legendarische zondvloed zou kunnen situeren.

 

Dus niet alleen het bepalen van het tijdstip van de ramp, ook de beschrijving van de aard van de catastrofe zou wonderlijk genoeg wel eens juist kunnen zijn geweest.

En als toemaatje: ook de ligging van het eiland was misschien wel correct. Hoewel de meest geschikte locatie eerder ten noorden van Gibraltar gelegen is. Wat niet noodzakelijk in tegenspraak is met Plato.

Een geschikte locatie bevond zich eerder ten noordwesten van Spanje, op de toenmalige onderzeese rand van wat men nu het West-Europese bekken noemt. Op de rand van dat bekken gaat het vandaag plots van circa 100 naar meer dan 4000 meter diepte.

 

Atlantis zou een eiland kunnen zijn geweest waarvan het grootste deel zich 12.000 jaar geleden maar net boven de zeespiegel bevond. Overigens staat het zo goed als vast dat er in die tijd wel meer stukken land boven de zeespiegel uitstaken dan nu het geval is.

 

In de oceaan zijn er ter hoogte van Portugal sinds de 14° eeuw al minstens 18 reusachtige aardbevingen geweest waarvan deze in 1755 één van de grootste was uit de recente geschiedenis (geschatte kracht: meer dan 9 op de schaal van Richter). Het hoeft dus geen betoog dat die aardbevingen ook in prehistorische tijden zijn voorgekomen. En hoewel een 10 op de schaal van Richter zich in de gekende geschiedenis nog nooit heeft voorgedaan, zou dit best wel eens het geval kunnen zijn geweest ten tijde van de megacatastrofen. Bij 10 en meer kan men achteraf de landkaarten hertekenen.

Best mogelijk dat alles wat van Atlantis overbleef, door aardverschuivingen en vloedgolven in de diepzee werd gesleurd.

Van een bouwwerk dat 12.000 jaar geleden naar de 4000 meter diepe oceaanbodem zou zijn gestort, kan men zo goed als onmogelijk nog iets terugvinden. De stroming heeft immers duizenden jaren de tijd gehad om de brokstukken weg te sleuren of te bedekken met tonnen sedimenten.

Overigens is de druk van het water al op een diepte van meer dan 1000 meter zodanig hoog dat een onderzoek van de zeebodem alleen mogelijk is met de meest gesofisticeerde apparatuur die dan nog alleen maar geschikt is voor kleinschalige projecten.

 

Conclusie?

Wie Atlantis naar het rijk der fabelen verwijst, zou het wel eens bij het verkeerde eind kunnen hebben.

 

Echter, voor de duidelijkheid: Atlantis was een geniale truc, maar het was bijzaak. De eigenlijke boodschap was veel belangrijker (zie rubriek Plato, de profeet).

***

 

Voor wat het waard is:

 

Volgens de geschiedschrijver Strabo, was er ooit een eiland gelegen in de Atlantische oceaan vanwaar 'heilige maagden' het vasteland bezochten ...

Eigenaardig is dat ook de druïden een oeroud geloof hechtten aan het bestaan van een eiland in de Atlantische oceaan waar het leven volgens hen ontstond.

De druïden waren de priesters van de Kelten. Hoewel hun oorsprong zo mysterieus is dat het best wel eens zou kunnen dat ze zich lang vóór er van de Kelten sprake was, ophielden in de bossen aan de Franse westkust.

 

Ook in de oudste scheppingsverhalen zouden er verwijzingen naar Atlantis kunnen voorkomen.

Zo zouden volgens de Egyptenaren de eerste goden op een eiland hebben geleefd. Op dat eiland zouden grote bouwwerken hebben gestaan.

Wetenschappers nemen aan dat de Egyptenaren hier zinspeelden op de steeds terugkerende overstroming van de Nijl waardoor er wellicht ook sprake zal zijn geweest van het tijdelijk ontstaan van één of meerdere kleine eilandjes.

Toch lijkt het er op dat de oude Egyptenaren hier verwezen naar een echt eiland.

terug, klik hier

 

www.evawaseerst.be rubriek de piramiden

Waarom vindt men maar geen verklaring voor de geheimzinnige schachten in de piramide van Khufu (Cheops)? Ze zouden zijn ontworpen omdat men geloofde dat de ziel van de farao daardoor makkelijker de sterren kon vervoegen. De bouw ervan moet de hele constructie echter zwaar hebben belast. Té zwaar. Vooral omdat men ook geloofde dat de ziel van de farao toch overal doorheen kon.

De vraag is dan ook: ging het hier wel om 'geloof' of dateren de schachten uit een tijd waarin men simpelweg wist welk nut ze hadden? Waren ze - net zoals het vele graniet dat werd gebruikt - een uitgekiend onderdeel van een onvoorstelbaar complex bouwwerk dat toegang verschafte tot een wereld die wij nu als paranormaal zouden bestempelen? Een wereld die bereikbaar was dankzij bepaalde elektromagnetische golven? (Zie ook in de rubriek: Het Witte Licht: de reis.)
Elektromagnetsiche golven kunnen dan wel doordringen doorheen heel wat materialen. Massieve op elkaar gestapelde bouwblokken zoals bij de piramiden  vormen wellicht een probleem. 

Werden de schachten ontworpen door een beschaving die niet zozeer op religie maar veeleer op zichzelf vertrouwde?

Niemand die het met zekerheid weet.

Wat wel vast staat is dat een dergelijke beschaving in de geschiedenisboeken niet voorkomt. Wellicht omdat ze duizenden jaren vóór de Egyptische inderdaad van de aardbodem was verdwenen ...

De autoriteiten wéten niet waarvoor de echte piramiden - noch de sarcofagen, noch de schachten - dienden. Ook zij moeten beseffen dat té veel mysteries de echte piramiden omringen. Ze zouden toch op zijn minst kunnen toegeven dat ze twijfelen aan zowat alles wat met de echte piramiden te maken heeft?

En toch doen ze alsof ze de wijsheid in pacht hebben.

Laat u echter niet met een kluitje in het riet sturen.

terug, klik hier

 

www.evawaseerst.be (rubriek: het witte licht: de reis)

Nog een korte toevoeging bij de rubriek (zie bericht van gisteren):

... Zelf begrijp ik er heel weinig van. Maar ik ben dan ook geen genie (verre van). Alleen blijkt alles rond elektromagnetisme te draaien, één van de fundamentele krachten in het heelal. Elektromagnetische velden kunnen elektromagnetische straling opwekken die men het beste kan omschrijven als licht, de drager van energie die geen massa heeft. Het kan, afhankelijk van zijn eigenschappen (zoals golflengte en snelheid) al dan niet zichtbaar zijn en al dan niet doorheen allerlei materialen dringen.

Postscriptum: de uitleg waarom ons DNA - dat verborgen krachten bevat die we onder druk van moeder aarde hebben overgeërfd van onze buitenaardse voorouders - tot onmogelijke dingen in staat lijkt, heb ik u bespaard.

www.evawaseerst.be (rubriek: het witte licht, de reis)

Science Daily (www.sciencedaily.com) van 12 maart 2009:

'Wetenschappers hebben de laatste jaren enorme stappen gezet in de ontwikkeling van elektromagnetische wormgaten, een soort onzichtbare tunnels ... '

Die tunnels zouden in alle formaten kunnen bestaan. En ze zouden in het heelal vaak voorkomen. Alleen zien we ze niet ... omdat het licht zich als het ware rond de tunnel buigt waardoor deze onzichtbaar wordt. Elektromagnetische velden zouden de ruimte zodanig kunnen ombuigen dat veraf gelegen delen van het universum elkaar bijna raken. Op dat moment zou er een wormgat ontstaan. (Om het enigszins voor te stellen: als we een punt onderaan en een punt bovenaan een blad papier zetten dan komen de punten dichter bij elkaar als we het blad in de lengte zouden buigen.)

Sommige elektromagnetische velden kunnen ook kleinere wormgaten doen ontstaan. (Misschien helpt het als we ons de ruimte zouden voorstellen als een gekreukeld deken.)

 

Tussen haakjes: het valt op dat sommigen al vele jaren beweren dat de piramide van Khufu in Egypte en onder meer ook de Zonnepiramide in Mexico, tot doel hadden bepaalde magnetische velden op te wekken. Volgens hen was dat de enige verklaring voor het gebruik van het vele graniet (mica in de Zonnepiramide).

www.evawaseerst.be

Nanotechnologie zal ook een gigantische doorbraak betekenen voor ... de ruimtevaart.

Volgens heel wat wetenschappers zal ze de snelheid van een ruimteschip zodanig opdrijven dat naburige sterrenstelsels binnen het bereik komen. En natuurlijk dat ik dat geloof. Ik ben er tenslotte niet voor niets van overtuigd dat de mens zijn buitenaardse voorouders aan het inhalen is (op technologisch vlak).

Ruimteschepen die gemaakt zijn van ultralichte materialen die tegelijk onvoorstelbaar sterk zijn, atoomcomputers, uitrusting van astronauten ... futuristisch lijkende aandrijving. Ook hier is het rijtje quasi eindeloos.

En als kers op de taart:
Er dagen meer en meer wetenschappers op die beweren dat nanotechnologie het in de (verre?) toekomst mogelijk zal maken om via wormgaten te reizen. Wormgaten zouden te vergelijken zijn met snelwegen in de ruimte. Ze zouden heel vaak voorkomen. Microscopisch kleine wormgaten zouden zelfs overal rondom ons zijn.

Verklaren kan ik het natuurlijk niet. Maar persoonlijk denk ik niet dat het mogelijk is om een ruimteschip door een wormgat te krijgen. De druk zou simpelweg te groot zijn.

Misschien dat een nanotechnologisch ontwerp echter wel door een wormgat kan? En misschien past de geest van de mens in zo'n ontwerp? Wie weet?

(Zie rubriek 'Het Witte Licht: de reis')

 

www.evawaseerst.be

graniet

De bouwers van de piramiden en van vele andere megalithische bouwwerken hebben zich onmenselijke inspanningen getroost om in hun constructies granieten blokken te kunnen verwerken. Het leidt daarbij al lang geen twijfel meer dat ze dit niet alleen deden om bouwkundige redenen.

Graniet is een zeer hard stollingsgesteente. Het wordt ondergronds gevormd door stollend lava.

Hierdoor hebben de mineralen de tijd gehad om kristallen te vormen.

 

Eén van die kristallen is mica. Mica is erom bekend dat het invloed uitoefent op het magnetisme. Zo weten verkopers van stenen hangertjes al duizenden jaren dat het de geest vrijmaakt.

Of dat zo is, is blijkbaar wetenschappelijk moeilijk aan te tonen. En dat komt misschien omdat de huidige mens veel minder gevoelig is geworden voor magnetisme.

Feit is dat men in de zogenaamde Zonnepiramide in Mexico, één van de bouwwerken die doet denken aan de echte piramiden in Egypte, heel veel mica heeft teruggevonden. Ook op plaatsen waar die niet eens zichtbaar was, zoals onder de vloer.

Waarom wou men het kristal absoluut gebruiken? Men zou het zelfs duizenden kilometers verder zijn gaan zoeken.

Had de mens vóór de megacatastrofen een bijzondere gave die werd beïnvloed door magnetisme en ultrasoon geluid? En speelde graniet daarbij een grote rol? Konden sommige van onze voorouders daardoor als het ware uit hun lichaam treden en toetreden tot wat men 'een andere dimensie' zou kunnen noemen?

Merk op dat lichte maar complexe magnetische velden gecombineerd met ultrasoon geluid door wetenschappers (sommigen zullen zeggen pseudowetenschappers) al lang in verband worden gebracht met paranormale ervaringen van sommige gevoelige personen.

 

Studies - in verband met het voorspellen van aardbevingen - wijzen uit dat graniet onder druk een magnetisch veld creëert dat varieert naarmate het al dan niet verzadigd is met water. Het zendt onder dezelfde omstandigheden tevens ultrasone geluidsgolven uit. Proefdieren blijken er sterk op te reageren. Net als sommige mensen. Niet verwonderlijk aangezien elektromagnetisme het DNA magnetiseert en onze hersenactiviteit regelt. Het is één van de oerkrachten in het heelal.

 

 

www.evawaseerst.be 

Het leven heeft alles te danken aan moeder aarde.

Dit is een bewering die men gerust mag in vraag stellen.

In vergelijking met de miljoenen planeten die ons omringen, is de aarde ongetwijfeld een zeer stabiele planeet ... die weliswaar al te vaak wordt getroffen door een megacatastrofe.

Het systeem van ons zonnestelsel sluit bijvoorbeeld niet uit dat kometen met onbepaalde tussenposen de aarde treffen. Verder vernietigt ‘moeder aarde’ soms zélf haar levensvormen doordat haar kolkende kern zich niet altijd even voorspelbaar gedraagt.

Het leven op aarde heeft een immense diversiteit en het is wellicht niet uit vrije wil dat het voor die diversiteit heeft gekozen. Door de megacatastrofen had het geen andere keuze.

Dankzij de enorme diversiteit zal er nu altijd wel een levensvorm overblijven die een wereldramp van welke aard ook, zal overleven.

Die diversificatie heeft echter een gigantisch nadeel: het gaat ten koste van een snelle en efficiënte evolutie van intelligent leven.

Intelligentie zoals die voorkomt bij de mens, of anders gezegd het bestaan van een bewustzijn (zoals dat van de mens), kan dan ook als gevolg van de massale differentiatie en de uitroeiingscenario’s nooit voldoende tijd hebben gekregen om zich op aarde te ontwikkelen.

Het leven handhaaft zich dan ook niet dankzij, maar ondanks moeder aarde.

Eén en ander heeft voor gevolg dat het aardse leven nooit de kracht zal kunnen ontwikkelen om bij de dood 'door te reizen' naar een volgend leven.

Met andere woorden: voor - zo goed als - alle levende wezens die op aarde voorkomen, betekent deze planeet het eindpunt (in der rubriek: 'Het Witte Licht' vindt u misschien de uitzondering op de regel).

Er zijn ongetwijfeld planeten in het heelal die naast het ideale klimaat ook beter beschermd zijn tegen kometen of kosmische stralen en die een kern hebben die niet zo kolkend is. Het leven zal het daar niet nodig hebben gevonden om zich in ontelbare stukjes uit te splitsen, waardoor het gedurende miljoenen - of misschien wel miljarden - jaren al zijn energie kon steken in het nastreven van een bewustzijn.

 

www.evawaseerst.be

NASA ontkent niet dat er koepels en tunnels zijn op de maan. Ze hebben ze naar eigen zeggen niet gevonden.

Ten eerste geloof ik het niet.

En ten tweede, als men er in 1972 nog geen had gevonden, dan was dat een reden te meer om door te gaan met de maanlandingen.

Misschien zijn ze zelfs bovenop een ondergrondse tunnel geland? Zo is officieel geweten dat bij impact van een maanlander gedurende zowat een uur een holle klank bleef nagalmen.

Boze tongen beweren dat er heel veel grotten en tunnels zouden voorkomen op de maan. En dat zou wel eens kunnen kloppen. Op aarde zijn ze zowat allemaal, miljoenen jaren geleden, ingestort. Daar hebben overstromingen, orkanen, aardverschuivingen ... maar ook de zwaartekracht en de tektonische activiteit van de aardkorst voor gezorgd. Het lijkt nu alsof die overdekte ruimten er nooit zijn geweest. Op de maan hebben ze echter veel minder redenen gehad om in te storten.

In 1962 verklaarde NASA wetenschapper Dr Gordon MacDonald zelfs dat op basis van zijn berekeningen (rond densiteit) de maan voor een groot gedeelte hol zou zijn. Nobelprijswinnaar Harold Urey en Dr Sean C. Solomon (een andere beroemde geleerde) beweerden later hetzelfde. Of dit iets zegt over het aantal lavaruimten dat zich relatief dicht onder de oppervlakte moet bevinden? Misschien wel, omdat de densiteit van de maan wellicht kleiner zal worden naarmate men dichter bij de oppervlakte komt. Beschouw het anders gerust als fait divers.

 

Zou het kunnen dat die ondergrondse ruimten een duizelingwekkend geheim herbergen?

Is men een dwaze dromer als men gelooft dat de aarde in een ver verleden werd bezocht door een buitenaardse beschaving? Ik meen van niet. En waar zouden buitenaardse bezoekers - die toch niet van gisteren kunnen zijn geweest - landen en onderdak zoeken alvorens de aarde te bezoeken?

Juist! Op de maan! In een lavagrot!

Het vinden en doorzoeken van die grotten moet voor NASA toch onweerstaanbaar zijn geweest? Eventuele relikwieën die honderden miljoenen jaren oud zijn, zouden er geen krasje hebben opgelopen.

OK, ik draaf misschien door. De kans is groot dat het vinden van een overdekte ruimte, laat staan het vinden van een spoor van buitenaards leven in zo'n ruimte, even groot is als het vinden van een speld in een hooiberg. Maar de kans bestaat ook dat het aantal spelden niet te tellen is ... en de hooiberg klein.

 

www.evawaseerst  (de maan, een zee van stilte ...) 

Wie zijn wij - daar is de advocaat van de duivel - correctie, wie ben ik om te beweren dat een maanbasis er al moest geweest zijn? (Want voor de duidelijkheid: dat beweer ik.) Ik die de technische mogelijkheden niet ken. Die in de verste verte niet weet of het sop van een maanbasis de kool wel waard is. Die geen benul heeft van de problemen die een lavagrot of -koepel met zich meebrengt.

Ook hier moet ik nederig het hoofd buigen.

Gelukkig voor mij kan ik desondanks verder gaan met mijn monoloog en heb ik het laatste woord (zolang ik mijn abonnement maar betaal voor mijn site).

Als een maanbasis verspild geld zou zijn. Als zij technisch niet te verwezenlijken zou zijn. Als zij hoe dan ook te duur zou uitvallen ... Waarom blijft NASA dan vasthouden aan plannen die overigens tot in het kleinste detail zijn uitgewerkt en die al tientallen jaren oud zijn? Waarom heeft men het luchtkasteel 40 jaar geleden dan niet definitief opgedoekt? Waarom blijft men ook vandaag nog beweren dat een maanbasis een noodzakelijke stap is voor de mens?

Omdat elke zichzelf respecterende wetenschapper die naam waardig, weet dat er iets grondig fout moet zijn als men die plannen nu definitief zou schrappen. Omdat er objectieve en fundamentele redenen zijn om de maan voor alles en nog wat als katalysator te zien in de verdere evolutie van de mens. Omdat een maanbasis logischerwijze een marsbasis moet voorafgaan (onbegrijpelijk dat er mensen zijn die dit anders zien). En vooral omdat een maanbasis technisch én financieel haalbaar is (jawel, zelfs voor Russen en Chinezen). NASA kán gewoon niet anders dan vasthouden aan de plannen ... die ze vóór zich zullen blijven uitschuiven ...

De Russen hebben ondertussen wel al concrete plannen - geen dromen! - voor een basis met kerncentrale op Mars!

Een bescheiden voorspelling? Die kerncentrale op Mars zal er veel sneller staan dan verwacht (of ze Russisch zal zijn, is een andere zaak). En de maanbasis dan? Waarom blijven zagen over een maanbasis als we per direct een marsbasis kunnen bouwen? Goed gezien van NASA. De media zal binnenkort misschien het heuglijke nieuws brengen dat we in 2020 op Mars zullen staan in plaats van op de maan. Zo hoopt NASA de kritiek te doen verstommen. Zo kan ze de maanbasis dan toch in de doofpot laten verdwijnen. Eindelijk verlost van die belofte die haar al 40 jaar lang als een wesp blijft achtervolgen en waar toch nooit iets van in huis kon komen.

Met alle Chinezen ... maar niet met mij ... en hopelijk ook niet met u ...

Voor alle zekerheid leg ik mijn visie ook eens voor aan mijn cafévrienden.

'De maanlandingen? Die Amerikanen zijn nooit op de maan geland! Trouwens wat is er op de maan te vinden? Zand en stenen! Wat? Een maanbasis?? We hebben altijd al gedacht dat je van een andere planeet kwam ...'

Over mijn buitenaardse theorie heb ik maar gezwegen ...

 

www.evawaseerst.be

Waarom men - met het oog op de uitbouw van een basis - aan de ondergrondse ruimten zo weinig aandacht heeft geschonken, blijft verbazen. Sommigen zeggen dat energievoorziening het grote probleem zou zijn geweest. Doordat de dag-nacht cyclus op de maan veertien dagen duurt, zou er tijdens de donkere perioden een tekort aan energie zijn op plaatsen waar de lavaruimten voorkomen. Aan de polen is er dan wel zo goed als continu zonneschijn en dus zonne-energie, maar daar zouden dan weer geen tunnels of grotten te vinden zijn. Hoewel sommigen daarover hun twijfels hebben.

Alle redenen zijn blijkbaar goed genoeg als excuus. Vooral omdat het zogenaamde energieprobleem echt wel een kwakkel is. Er werden namelijk meerdere goede oplossingen voor bedacht.

Het plotse stopzetten van de bemande maanlandingen liet de vele vragen onbeantwoord. Vragen die heel wat mensen op deze planeet blijven achtervolgen. Met daarbij een vraag die alle andere overschaduwt: WAAROM GING MEN NOOIT MEER TERUG?

Het antwoord van de autoriteiten is zo flauw dat velen ervan overtuigd zijn dat de maanlandingen nooit hebben plaats gevonden.

Anderen zijn er dan weer van overtuigd dat men bij de maanlandingen zaken heeft ontdekt die men beter laat rusten. (Onnodig te zeggen dat ik tot de laatste categorie behoor.)

  

Wat men op de maan heeft ontdekt, heeft te maken met het mysterie rond het plotse verschijnen van een onaards bewustzijn (een ziel) bij de mens.

Velen beweren dat het bewustzijn van de mens het resultaat is van een buitenaardse ingreep. En misschien is dat wel zo.

Alleen is het wellicht niet gelopen zoals onze buitenaardse voorouders het hadden gewild.

 

Feit is dat er zich circa 32.000 jaar geleden een evolutiesprong voordeed die planeet Aarde nooit eerder in haar geschiedenis meemaakte. Het was een sprong die men zou kunnen omschrijven als een ‘big bang’ in bewustzijn.

Sommige leden van de Homo Sapiens, een mensensoort waarvan er nog slechts enkele kleine geïsoleerde groepen op aarde voorkwamen, bleken plots over een uniek bewustzijn te beschikken. Plots werden zij mensen die intellectueel oneindig ver boven alle concurrentie gingen uitsteken.

Zo verschenen er 32.000 jaar geleden van uit het niets kunstwerken die volgens vele kenners nooit meer werden geëvenaard in latere tijden.

In heel wat grotten in Zuid-Frankrijk heeft men namelijk prehistorische grotschilderingen teruggevonden die de wereld met verstomming hebben geslagen.

 

wordt vervolgd 

 

www.evawaseerst.be     rubriek macht, geld ... en leugen 

De waarheid is niet het resultaat van de meerderheid van stemmen ... (Douglas Gwyn, quaker, theoloog)

 

 

Politiek, geld, macht ... en leugen

 

Het was u vast al duidelijk dat de Amerikaanse autoriteiten een gebrek aan geld en populariteit inriepen om het apolloproject vroegtijdig af te blazen.

En gelukkig voor de machthebbers wordt die reden ook vandaag nog geslikt.

 

De redenen voor het schrappen van toekomstplannen zullen dus ook rond geld draaien.

 

Opmerkelijk is dat men in tijden van groei belooft om (telkens binnen de tien jaar) werk te maken van een maanbasis. Om nadien (uiteraard in tijden van recessie) het hele project weer op te doeken. Dat spelletje duurt nu al 40 jaar.

In tijden van hoogconjunctuur zegt de president: 'Binnen tien jaar staan we opnieuw op de maan'. Daarmee snoert hij de mond van diegenen die ondertussen al grijs haar hebben gekregen - of erger - van het lange wachten. En de reactie van het volk is positief want alles gaat goed.

Na de hoogconjunctuur komt echter de laagconjunctuur. Om dat te beseffen, moet men niet gestudeerd hebben.

In tijden van laagconjunctuur zegt de president: 'Het is onverantwoord om de dure maanplannen nog langer vol te houden. Onze burgers hebben er nu alle belang bij dat we hen werkzekerheid en een goede gezondheidszorg kunnen aanbieden.' Niemand die verwacht dat het volk hiertegen ook maar enig bezwaar zal maken. In moeilijke tijden zal een maanbasis de mensen nu eenmaal worst wezen. Diegenen met hun grijze haren mogen van de doorsnee burger allemaal kaal worden - of erger -.

 

Als geldgebrek dan toch de oorzaak is, waarom komt er dan geen gemeenschappelijke maanbasis?

 

Een basis waartoe alle grootmachten hun steentje zouden bijdragen? Het zou de oplossing zijn voor de zogenaamde budgettaire problemen van de Amerikanen. En tegelijk een historische stap in de richting van een duurzame samenwerking. Met zowel een economische als symbolische waarde die niet te schatten zou zijn.

 

Spijtig genoeg zal het nooit zover komen.

 

Simpel gezegd - maar daarom niet minder waar - omdat die basis er anders al lang was geweest.

 

En tussen haakjes: China - om maar één grootmacht te noemen - moet zich geen illusies maken dat het op eigen initiatief een voet op de maan zal zetten. Amerika zal zoiets namelijk nooit toestaan.

 

 

Voor alle zekerheid, opdat u toch niet zou beginnen twijfelen, nog even dit.

 

1970:

- Het bruto binnenlands product (de omvang van de economie) van de USA bedraagt 1038,5 miljard dollar.

- De overheidsschuld is 370,7 miljard dollar of 35,7 procent van het bruto binnenlands product.

- De oudste babyboomer is zowat 24 jaar. Hij of zij heeft zicht op een mooie toekomst met werkgelegenheid.

- 78 miljoen jonge arbeidskrachten stoppen geld in het systeem.

 

2009:

- Het bruto binnenlands product van de USA bedraagt: 14.240,2 miljard dollar.

- De overheidsschuld is opgelopen tot 12.873,1 miljard of 90,4 procent van het bruto binnenlands product.

- De babyboomer is met pensioen en kost de overheid miljarden.

 

De publieke opinie is in de hele wereld vierkant tegen de oorlogen in Irak en Afghanistan. De machthebbers lijken zich daar echter weinig van aan te trekken. Geld is blijkbaar geen probleem. En de mening van de burgers ook niet. Of men voor de democraten of de republikeinen stemt, de oorlogen gaan door. Oorlogen die een pak mensenlevens eisen en jaarlijks meer geld kosten dan een nieuw apolloproject ...

 

Dat de overheidsschuld vandaag dergelijke proporties heeft aangenomen, is net het gevolg van het feit dat de USA een onvoorstelbare hoeveelheid geld over de balk heeft gegooid sinds 1970. Maar blijkbaar moest men het apolloproject stopzetten wegens - jawel - gebrek aan geld. Een project dat misschien wel de beste investering ooit kon zijn geweest, wordt om een reden die achteraf één grote leugen bleek, geschrapt. Terwijl de media en andere volksmenners zwijgen. Hier klopt iets niet!

 

Waarom blijft men de maanbasis voor zich uitschuiven?

 

Volgens mij is er maar één reden denkbaar.

 

 

www.evawaseerst.be

De echte tragedie in het leven is voor wie bang is van het licht ... (Plato)

Er loopt een rode draad door de ervaringen van de vierentwintig mannen die ooit in de nabijheid van de maan zijn geweest: Hun bewustzijn leek er zich te willen losmaken van hun lichaam.

Het witte licht.

Religie zou wel eens zijn oorsprong kunnen vinden in een geheime kennis, een soort oerreligie die vele duizenden jaren ouder is dan het christendom.

Dat een zuivere ziel onsterfelijk is en bij de dood een groot licht tegemoet gaat, was wellicht de kern van die oerreligie.

Niemand weet blijkbaar waar die kerngedachte vandaan komt. Het spreekt echter bijna vanzelf dat wie de oorsprong ervan wil achterhalen, zich moet richten naar die verhalen waarvan men vermoedt dat ze tot de oudste behoren. Of: hoe ouder, hoe dichter bij de bron, hoe minder gevaar men loopt dat de egocentrische machtsmens ze in zijn voordeel heeft vervormd. Hoewel het moet gezegd dat diegenen die het allerheiligste gedachtegoed uiteindelijk optekenden wellicht behoorden tot diezelfde machtsmens. We moeten er dus hoe dan ook rekening mee houden dat de ware boodschap eerst gedurende ontelbare jaren op een andere wijze werd doorgegeven dan door het geschreven woord. En dat ze dus al van bij de eerste geschreven teksten niet meer 'puur' was. Maar we hebben nu eenmaal geen keuze.

Velen zijn het erover eens dat de religie van de Essenen gebaseerd was op kennis die vele honderden, zo niet duizenden jaren oud was. De Essenen leefden ten tijde van Jezus als een afzonderlijke bevolkingsgroep van de Joden. Waar hun religie precies vandaan kwam, is echter niet duidelijk. Wel zou het woord ‘essene’ afkomstig zijn van Egyptische ‘kashai’ wat 'geheim' betekent en werd vertaald als ‘essaios’ of ‘essene’. De Essenen geloofden dat de menselijke ziel een onderdeel was van een groot licht dat ooit in een ver verleden, onder invloed van een kwade macht, werd versplinterd. Hierdoor raakte in ieder mens een deeltje van dat licht opgesloten. Pas bij de dood zou dat lichtje (de ziel) vrijkomen. Waarna alle lichten weer één geheel zouden vormen.

De allegorie van de grot - één van de beroemdste verhalen van Plato - was dan wel geen religie maar het verhaal had ongetwijfeld wel een religieus doel. De kern ervan gaat als volgt:

Stel je een grot voor waar mensen sinds hun geboorte vastgeketend zitten. Alles wat ze te zien krijgen in die grot zouden ze als de enige werkelijkheid zien. Op een bepaald ogenblik echter kan een gevangene zich bevrijden. Bij het verlaten van de grot zou hij terechtkomen in een verblindend licht waar hij de echte wereld zou aanschouwen. Hij zou niet meer kunnen terugkeren naar de grot omdat hij te zeer verblind zou zijn door het licht.

Het ligt voor de hand dat we de grot moeten zien als het lichaam waarin de ziel zit opgesloten. sterft de mens dan wordt zijn ziel bevrijd en komt ze terecht in een alles verblindend licht.

Plato had een inzicht verworven dat hij niet rechtstreeks aan de maatschappij van toen wilde of durfde mee te delen. Vandaar dat hij dit inzicht in beeldspraak verwoordde. Alsof hij vreesde dat het openbaar maken van wat hij wist hem net als zijn leraar Socrates het leven zou kosten.

 

Ook de oude Egyptenaren geloofden dat de ziel zuiver moest zijn om na de dood de andere wereld te kunnen bereiken.

Die zuiverheid was nodig omdat ze anders nooit zou kunnen binnentreden in het licht (de oorspronkelijke titel van het Egyptische boek van de dood zou 'Treed binnen in het licht' zijn geweest).

Een zuivere ziel gaat bij de dood een wit licht tegemoet.

Het lijkt misschien vergezocht maar de mate van rechtschapenheid zou dus een indicatie kunnen zijn voor de kracht van de geest. Hoe meer rechtschapen, hoe minder de mens is gedegenereerd en hoe krachtiger zijn geest zal zijn.

Dat kan in geen geval een verzinsel van de machtsmens zijn. Het lijkt eerder een wijsheid die niet afkomstig is van deze planeet. Wie anders dan een buitenaardse levensvorm zou immers ooit op dergelijk - althans gezien vanuit het standpunt van het leven op aarde - absurd idee kunnen zijn gekomen? Voor het leven op aarde leidt rechtvaardigheid immers niet zelden tot zelfvernietiging. In de strijd om te overleven is ze dus zeker geen voordeel, integendeel. Of anders gezegd: voor wie de wet van het leven op aarde volgt (de wet van de sterkste) en dus egocentrisch is, wordt diegene die steeds rechtvaardig is een makkelijke prooi.

De unieke eigenschappen van de mens zijn alleen te verklaren als men gelooft dat bewustzijn, mededogen en het gevoel voor rechtvaardigheid afkomstig zijn van een planeet die haar levensvorm(en) de mogelijkheden had geboden om zich maximaal te ontplooien. Iets wat resulteerde in een geest die zich op aarde onmogelijk kan hebben ontwikkeld. Die geest kan - als hij voldoende krachtig is - verder leven na de dood in een ander deel van het universum.

De mens beseft als enige levensvorm op aarde, ten volle dat hij zal sterven. Sommigen 'weten' dat hun ziel zal doorleven terwijl anderen er van overtuigd zijn dat dit niet het geval is.

Geen levend wezen op aarde is echter ooit in staat geweest om zich daarover bewust vragen te stellen. Is het dan te kort door de bocht om te veronderstellen dat de mens dus wel het resultaat moet zijn van een buitenaards ingrijpen? (Ik denk het niet.)

De verwarring omtrent het al dan niet verder leven na de dood is dan ook het gevolg is van de vermenging (het degeneratieproces) waardoor een buitenaardse geest opgesloten raakte in een aards lichaam.

Hoe hard het ook klinkt: ondanks het feit dat de aarde in onze (chauvinistische) ogen de mooiste planeet is van het heelal, is ze al bij al een minderwaardige planeet. Aangezien ze nooit in staat kan zijn geweest om bewustzijn voort te brengen (zie rubriek: 'Is moeder aarde een psychopaat').

Wordt vervolgd

 

www.evawaseerst.be  rubriek Roswell

Zoals al vermeld, kan diegene die de macht heeft, de feiten verdoezelen. Wat volgt is geen hard feit - toegevingen zijn voorlopig nog niet aan de orde - maar het is zeker meer dan een gerucht.

Douglas Mac Arthur en George Marshall, twee van de grootste generaals die Amerika heeft gekend, waren betrokken bij de ‘Interplanetary Phenomena Research Unit’. De taak van deze op het einde van de oorlog opgerichte organisatie bestond onder meer uit het bergen van buitenaardse tuigen. Mac Arthur heeft in het begin van de jaren vijftig uitspraken gedaan die nu nog tot de verbeelding spreken. (Ik ga ze hier echter niet vermelden om niet al te vaak in herhaling te moeten vallen.) Hij heeft zich daarbij enigszins vergaloppeerd. Maar wie denkt dat iemand van zijn rang en stand zijn oversten ook maar een duimbreed in de weg zal leggen, heeft het verkeerd voor. Woorden kan men achteraf verdraaien en nuanceren tot er van de ware betekenis weinig overblijft. Zeker als men de machthebbers achter zich heeft staan.

 

De lijst is nog lang maar ik ga er nog eentje uitpikken.

Admiraal Roscoe Hillenkoetter had van 1947 tot 1950 de leiding over het 'Central Intelligence Agency' (CIA). Uit alles wat hij na de oorlog deed, zou ieder weldenkend mens bijna moeten besluiten dat hij afwist van het bestaan van buitenaardse tuigen. Zo was hij vanaf 1957 lid van het National Investigations Committee On Aerial Phenomena (NICAP). Een onafhankelijke organisatie die onderzocht of buitenaardse ruimtetuigen al dan niet de aarde bezochten.

In 1960 richtte Hillenkoetter zich zelfs rechtstreeks tot het Amerikaans Congres. Hij maakte zich - samen met een hele reeks hooggeplaatste personen - zorgen over de mogelijkheid dat enkele van de vele UFO waarnemingen overal ter wereld inderdaad verband hielden met buitenaardse tuigen. Hij stelde zonder meer de houding van de overheid in vraag omdat ze de burgers een rad voor de ogen zou draaien door de hele kwestie te bagatelliseren.

Zijn smeekbede voor meer openheid bleef echter zonder resultaat.

 

Al deze intelligente invloedrijke personen (en dat is echt wel het minste wat men over hen kan zeggen) lachten niet om het gevaar dat er van buitenaardse bezoekers zou kunnen uitgaan. Integendeel.

Alleen was er één iets wat ze niet met zekerheid wisten. Iets wat de echte machthebbers wel wisten (men was er immers veel te gerust in).

 

www.evawaseerst.be   rubriek Roswell


Wernher von Braun in 1959: 'We maken kennis met krachten die veel sterker zijn dan we vermoedden. We weten niet waar hun basis zich bevindt. Meer kan ik er nu niet over kwijt.'

Hermann Oberth in 1972: 'We mogen de vooruitgang in de technologie niet op ons conto schrijven. We werden namelijk geholpen door mensen die niet van deze planeet afkomstig waren.'

Net als Philip Corso deed Hermann Oberth zijn bekentenis op een leeftijd waarop men normaal gezien stilaan afscheid neemt van het leven (in 1972 was Oberth 76 jaar).

Van von Braun tot Ronald Reagan: ze bleken er allemaal van overtuigd dat de volgende oorlog zou worden gevoerd tegen een buitenaardse beschaving.

Voordat u begint te twijfelen aan de mentale toestand van die heren: het waren stuk voor stuk harde wetenschappers. En van de beste in hun soort. Uitgezonderd Ronald Reagan natuurlijk. Hoewel hij wat mij betreft - en ondanks het feit dat sommigen er lacherig over doen - op zijn terrein even subliem was als de anderen. (Toch moet gezegd dat een president net iets te veel in de kijker loopt en daardoor wellicht niet behoort tot het selecte groepje machthebbers die weten hoe de vork precies in de steel zit.) 

wordt vervolgd 

www.evawaseerst.be

Als uitsmijter (zie mijn vorige bericht van vandaag) nog een citaat uit 1952 van Walther Riedel, eveneens het gewillige slachtoffer van operatie Paperclip en hoofdontwerper van de V2 raket: 'Ik ben honderd procent zeker dat de ruimtetuigen die de aarde bezoeken een basis hebben die zich niet op aarde bevindt.'

Het valt op dat deze geniale mensen geloofden dat we nog steeds worden bezocht door een buitenaardse beschaving.

En wie ben ik om te zeggen dat ze dwaalden?

Maar ik zeg het toch.

Ze gingen er wellicht van uit dat sommige UFO's - UFO's zijn van alle tijden - tuigen moesten zijn die leken op deze die ze zelf hadden onderzocht. En dat hoeft niet noodzakelijk zo te zijn (zie in de rubriek: Het witte licht).