ZONE 30 Blues

Op de laatste dag van januari toch eventjes de tijd nemen om te blogschrijven.
Deze morgen eventjes kwaad geworden. Onze wijk is een zone 30. Toch werd ik onverwachts, want gewoon niet zien aankomen, met hoge snelheid voorbijgestoken door een of andere kwiet die hoogstwaarschijnlijk niet kan lezen. Het getal 30 (dertig) is nochtans duidelijk.

In feite valt het mij de laatste jaren wel op. Bijna iedere ouder is te vinden voor een zone 30 in de eigen straat. Maar eenmaal uit de eigen straat en men is stekeblind geworden voor de veiligheid in de rest van de buurt.

Ik zou me niet moeten kwaadmaken, want slecht voor den tikker, maar ja, als je dagelijks de baan op moet dan kom je nogal wat tegen. Men kan het egoïsme van heel wat mensen aanschouwen in het dagelijks verkeer. Gelukkig zijn er ook anderen. Heren en dames in het verkeer. Na een bui schijnt de zon, en we kunnen er dan weer eens tegen.

Tot ik die kwiet weer eens tegenkom!