Er is geen dag dat Hij niet dichtbij is.
Nee niet één, Nee niet één..
Geen donk're nacht kan ons van Hem scheiden,
Nee niet één, Nee niet één.
Jezus kent onze strijd en zorgen.
Leidt ons steeds door de dalen heen.
Er is geen dag dat Hij niet dichtbij is.
Nee niet één, Nee niet één.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Wil je alles met hem delen.
Jou creaties, jou blog.
Dromen en tijd,
in de eewigheid.
Het lijkt een vriendschap
Een vriendschap die nooit slijt.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
;;
.
.
;
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.£
.
.
.
Een zomer lang.
Zet ze mijn hart in vuur en vlam.
Zolang de zomer ons begroet.
Zijn we samen tot de kou zijn intrede doet.
Een zomer lang.
Staat mijn hart in vuur en vlam.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
De bijtjes zoemen om me heen.
De eitjes liggen nog bijeen.
De lente is nog pril.
De zon schijnt door de bomen heen.
De lente is nog zo pril.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
De herinnering aan die lucht.
Die mijn wezen verzucht.
Naar nieuwe gedachten.
In lentes liefdesvlucht.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
;
;
;
;
;
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
;
;
;
;
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
De herinnering aan die lucht.
Die mijn wezen verzucht.
Naar nieuwe gedachten.
In lentes liefdesvlucht.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Zonnestralen dansen.
Door ontluikende takken.
De ochtend mist glinstert,
over versluierde velden.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
;
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
?
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.£
.
.
.
