Langs de Oosterschelde , langs de deltawerken.

Auto afgeladen en richting bos.

In Westenschouwen vindt u Boswachterij Westerschouwen. Het grootste bos van Zeeland. De boswachterij is onderdeel van het natuurmonument de ‘Kop van Schouwen’. Het mooie natuurgebied bestaat uit een een heuvelachtig duinlandschap, met zandverstuivingen, valleien en duinweiden. Het is een vogelrijk gebied.

Het was goed weer, dus zijn we naar Burg-Haamstede gereden.

Eerst de vuurtoren maar eens bekeken.

Daarna langs de Scheldedijk nog even gekeken in het praathuis, genoten van ruimte , luchten en schepen.

En weer op het gemakje huiswaarts.
***

En na de Koffie bijna een aanrijding / aanvlieging.

***

De temperatuur was nog niet zo hoog, maar het zonnetje scheen, dus een rondje Souburg> Middelburg-Zuid> door de polders naar Ritthem, koffie op de camping> Langs de Westerschelde naar de buitenhaven Vlissingen en langs het Kanaal van Walcheren weer naar Souburg, een km of 16, op het gemakje.

We waren nog niet zo ver van huis toen we op grote afstand wat in het gras zagen bewegen.

Vlug de camera's uit de fietstas, en gelukkig hebben we 10 en 12 x Zoom, dus we konden het aardig dichterbij halen

Het is goed dat ze na een foto of 10 wegliepen, anders hadden we nu nog staan te knippen.

***

Wij vonden het een Unieke ervaring.

Blogs

Heb vele diverse blogs, deze staan in de volgende verzamelt. 

Over Zeeland

https://blog.seniorennet.be/zeelandblog/

Voor buiten Zeeland.

https://blog.seniorennet.be/verzamelblog/

Bedankt voor de Belangstelling.

Dikkie  en  Frans.

Het was ondertussen 15.30 geworden, dus op het gemakje terug naar Sas, de fietsen opgeladen, wat gedronken en langs het Kanaal Terneuzen-Gent weer richting Westerscheldetunnel, en door het Sloe weer naar Oost- Souburg

Genoten van een dag fietsen, 39,4 km, de natuur en omgeving.

Is zeker nog eens ons doel op een fietstocht.

'Boekhoute. vissersdorp zonder haven'

Het dorpje Boekhoute had tot 1952 een heuse vissershaven. Dankzij de zeegeul ‘De Braakman’ die het dorp met de Westerschelde verbond bloeide en groeide de visserij in Boekhoute. De verzanding van die geul, de baggerwerken die werden verwaarloosd tijdens de Tweede Wereldoorlog en de steeds verdergaande indijkingen leidden er echter toe dat de Boekhoutse haven definitief van de zee werd afgesloten. Bezoekerscentrum ‘Boekhoute, vissersdorp zonder haven’ en de oude visserssloep BOU 8 moeten de herinnering aan het rijke vissersverleden van Boekhoute levendig houden.

Kasteel Ter Leyen

Pal achter de kerk van Boekhoute ligt het kasteel Ter Leyen. Het is een waterkasteel waarvan de geschiedenis teruggaat tot de 13e eeuw.
De voorgevel van het kasteel is voorzien van twee hoektorens en flankeertorens.

Het landschap illustreert de sporen van een zee die hier vaak terugsloeg: de dijken en kreken.Namen van dijken, zoals de Graafjansdijk, Landsdijk, Noorddijk en polders, zoals de Isabellapolder verwijzen allen naar de ontstaansperiode van het landschap dat op de zee gewonnen werd. Ook verschillende dorps- en plaatsnamen verwijzen naar de historische achtergrond van het gebied.

Het grootste reservaat binnen het Meetjeslands Krekengebied is het Leopoldkanaal. Het kanaal is niet enkel van belang als (ecologische) verbinding tussen de Asseneedse kreken en de kreken van Sint-Laureins. Het vormt tegelijk de hoofdslagader voor de afwatering binnen het gebied. De bermen van het Leopoldkanaal worden beheerd door een schaapherder.

Nergens in het Meetjesland is de invloed van de zee zo tastbaar aanwezig als in het Krekengebied. Vanaf de 12de eeuw drong de zee hier regelmatig binnen. Daarbij werden telkens nieuwe lagen marien en vruchtbare klei afgezet en werden geulen uitgeschuurd in het landschap. Het bewijs hiervan zie je nog altijd aan de talrijke kreken die meestal gevuld zijn met zilt (zout) water.

 Vandaag is het krekengebied vooral een landbouwgebied. Er zijn echter ook nog heel wat waardevolle stukjes natuur. In de rietlanden rond de kreken broeden typische vogels als rietzanger, blauwborst en bruine kiekendief. Veel van de graslanden zijn zilt en herbergen een typische fauna met zouttolerante plantensoorten als zeekraal, schorrezoutgras, zilte rus en zilte schijnspurrie. Vogels die in deze natte graslanden broeden zijn ondermeer grutto, tureluur, kluut en gele kwik. De kalkrijke dijken herbergen speciale plantensoorten als wilde marjolein, donderkruid, fijne ooievaarsbek, agrimonie en kattedoorn.

Er overwinteren duizenden kolganzen en grauwe ganzen in de polder, alsook honderden kleine zwanen en rietganzen. Slechtvalk, blauwe kiekendief en smelleken zijn typische overwinterende roofvogels.

Assenede blijkt in veelvuldig onderzoek één van de oudste gemeenten van Vlaanderen te zijn, met reeds geschiedkundige vermeldingen in de tiende eeuw.

Plaatselijk historisch onderzoek werd en wordt verricht door de lokale heemkundekring De Twee Ambachten. Etymologisch bestaat over de herkomst van de naam "Assenede" geen consensus. Bepaalde bronnen opperen dat de naam "essen aan de Ede" betekent. De "es" is een (kleine en waterminnende) boomsoort - de Ede zou een toenmalige middelgrote beek zijn geweest die er heden ten dage niet meer voorkomt

Het voormalige bolwerk Generaliteit wordt door de inwoners van Sas van Gent  'De molenberg' genoemd. Onder het bolwerk bevinden zich gemetselde gangen die gebruikt werden voor de opslag en de aanvoer van munitie. De gangen zijn gerestaureerd en kunnen bezocht worden.

Ook het wapen ligt er van "Sas".

De geschiedenis van Sas van Gent is nauw verbonden met de stad Gent in Vlaanderen. Deze stad zocht in de 16e eeuw een goede verbinding met de Westerschelde. In een zijarm van de Braakmangeul werd een schutsluis gebouwd. Deze schutsluis zorgde voor toegang tot de reeds eerder gegraven Sasse Vaart die al in verbinding stond met deze rivier. Een dergelijke sluis werd ook wel "sas" genoemd. Doordat scheepvaart via 't sas mogelijk werd en de kostbare sluis moest worden beschermd is in 1562 de vesting Sas van Gent ontstaan.

Nog enkele punten zijn te herkennen.

17 April. Het weer is goed.

Met de auto naar Sas van Gent, fietsen mee.

Maar na de Westerscheldetunnel (6600 meter) eerst bij de sluis van Terneuzen gekeken,

Er ging net een groot schip de sluis uit, het kanaal op.