Op 5 & 6 mei organiseren Sven en ik een fietstocht met vertrek vanop de Grote Markt te Tienen doorheen Hagelands Haspengouw. Via de autovrije Ijzerenweg gaat het naar het natuurreservaat "Het Vinne" te Zoutleeuw. Via Wilderen, Duras, Linter, een paar deelgemeenten van Landen en Hakendover keert het terug naar de suikerstad. Wie er snel bij is valt zeker nog in de prijzen. Klik op de banner voor meer info. Afstand : 48 km. Van harte welkom en alvast veel plezier toegewenst.
In de eerste plaats in deze oproep gericht aan de bloggers uit Vlaams-Brabant, maar indien er andere Vlamingen zijn die ons 1800 jaar oude monument graag als winnaar zien : jullie stem is welkom.Stem maandag af op Canvas om 20.40 uur en stem ons naar de overwinning (per SMS of bellen) -Laat Tienen nog eens lekker tintelen.
Updates zullen vanaf nu op mijn vernieuwde website geplaatst worden. Bedankt voor jullie talrijke bezoekjes en ik hoop jullie op mijn site te mogen ontmoeten.
Het idee voor deze tocht is ontstaan naar aanleiding van de fietstocht die ik maakte met de stadsgidsen naar aanleiding van het Jaar X in Tienen. Deze ontdekkingstocht is nog volop in uitwerking en zal aangevuld worden naarmate ik dokumentatie heb ingewonnen. Hierbij akvast een voorproefje. Zo konden de benen nog eens gestrekt worden na al die kies- en telverplichtingen van verleden week. Ook het oktoberweertje liet een aangenaam tochtje toe. De tocht zal onder meer gaan langs de Sint-Germanuskerk, de Sint-lambertuskerk van Overlaar, het kerkje van Hakendover, de archeologische site te Landen ...
Dus uitkijken maar naar updates.
Wens aan mijn bezoekers nog een aangename week.
En laats ons nog wat genieten van het aangename herfstweer.
Ik hield het vandaag op een kort ritje in de streek nu de bietencampagne hier weer gestart is. Langs de Viander ging het door de velden richting Suikerfabriek. Hierover ga ik later nog wel een verslagje maken. Ik sloot af op de Grote Markt waar enkele oude traktoren te bewonderen vielen. Een prachtige septemberdag. Bezoek ook eens ons suikermuseum.
Julius Caesar kennen we wel allemaal, maar wie was Marcus Probius Burrus. Wel hij was een vooraanstaande inwoner van de vicus te Tienen. Zijn graf is terug gevonden in de 3 tumuli van Grimde. Tumuli zijn Romeinse grafheuvels, waar enkel voorname Romeinse burgers in werden begraven. Ik wilde er wel wat meer over weten en nam deel aan de fietstocht die in het kader van Het jaar X in Tienenwerd georganiseerd. De geschiedenis gaat terug tot het begin van onze tijdrekening. Grafmonumenten in de vorm van aangelegde heuvels komen slechts in enkele gebieden van het Romeinse Rijk voor : Haspengouw, de regio rond Trier, een streek in Engeland en het Donaugebied. Onze fietsgidsen namen ons eerst mee naar Grimde waar we ruimschoots uitleg kregen over de tumuli. Nadien ging het richting Hakendover met vertellingen over Romeinse goden, maagden en dergelijke. Nadien volgden we een stukje Romeinse weg : de heirbaan die vroeger vanuit Trier en Keulen over Tongeren naar Boulogne-sur-Mer liep. Je moet er eens op kijken als je ooit deze wegen eens volgt : ze lopen meestal kaarsrecht door en op de heuveltoppen zijn er flauwe bochten die een correctie in de richting aanbrengen. Aan het Romaanse kerkje van Overlaar zat onze tocht er bijna op. Dat weten we weer bij. Op de markt konden we nog een bezoekje brengen aan de talrijke standjes en kwam je her en der weer Romeinen tegen.
Meer lezen over de geschiedenis van de Romeinen kun je hier.
De peren - en appelenpluk is weer van gestart gegaan in ons glooiende Hageland. Tijd om deze route eens onder de loepen te nemen.Attenrode - Wever is een deelgemeente van Glabbeeken ligt slechts op een paar kilometer van mijn woonst. Nabij het prachtige kasteel tussen de boomgaarden pik ik in op de route. We fietsen richting Glabbeek, Kapellen over een oude tramlijn naar Meensel-Kiezegem. Dit nu rustige dorpje beleefde in de oorlogsjaren 44 en 45 zeer donkere dagen. Na razia's van de Duitsers werd 1/10 van de bevolking naar concentratiekampen gedeporteerd. De meesten keerden niet terug. Je kan er ook het fruitbedrijf Vanhellemontbezoeken ; voor deze mensen staan er weer drukke weken op het programma. Hier in deze regio werd Eddy Merckx geboren en heeft hij zijn jonge wielerbeentjes geoefend. Het gaat hier inderdaad behoorlijk bergje op en bergje af. Weilanden wisselen af met boomgaarden en kleine bosjes. Vanop de plateau's zijn de vergezichten adembenemend. Na Kiezegem voert de Dunberg ons naar het hoogste punt op onze route, 93 m boven de zeespiegel. De Herendaalhoeve dateert uit de 17de eeuw. Binkom toont ons de St.- Jan de Doperkerk. Een bosrijke omgeving vooert ons naar Lubbeek. De gotische Sint - Martinuskerk uit 1500 nodigt ons uit tot een terrasje op het marktplein. Dit is ook de eigenlijke startplaats van de route. Hier is voldoende parkeergelegenheid. Met het prachtige nazomerweer heb ik van deze fietsroute kunnen genieten.
Routebeschrijving :Fietsen moet kunnenKaart bestellen :Mediatheek Vlaams- Brabant Aftstand :42 km - Info : bewegwijzering prima, 2 onverharde stroken, voorts goede asfalt en betonwegen Logistiek : voldoende drank en eten meenemen, want buiten Lubeek is er weinig horeca te vinden.
Vandaag koos ik Axel, stadje in het landje apartals uitvalsbasis voor m'n 3de fietstocht. Via knooppunten 66- 62 - 63 - 61 - 50 - 49 - 47 - 46 - 45 ging het richting Absdale. We naderen hier stilaan het eigenlijke thema van deze fietsroute : de Fortenroute. Tijdens de80-jarige Oorlog , zo rond 1630, wierpen de Spanjaarden hier in deze regio een fortenlinie op.Tal van deze forten duiken nog op in het landschap.Het waren vooral aarden wallen, omringd door een gracht. Binnen de wallen was er een primitief kamp voor de soldaten. We passeren de restanten van de forten Sint Jan, Sint Joseph, Sint Jacob, Sint Livinus, Sint Nicolaas en Sint Marcus. Net vanaf de route liggen de restanten van de forten Kijkuit, Nassau en Ferdinandus. Zoals je merkt gaven de Spanjaarden namen van heiligen aan deze forten. Aan de Gentse Poort had ik koning Nobel beloofd dat ik de Vos zou meebrengen indien ik hem vond. De schapen fluisterden me echter in dat ze Reynaert in lange tijd niet meer gezien hadden. In Zuiddorpenodigt het marktpleintje onder de lindenbomen uit tot een terrasje voor een natje en een droogje. Fietsend naar Axel passeren we achter de Watertoren, door het recreatieoordde Smitsschorre. Het is een binnengedijkte en laaggelegen schor en samen met de reeds de eerder genoemde Axelse kreek en de Zwartenhoekse kreek vormt het een 300 ha groot natuurgebied, waar het tof wandelen en fietsen is. Het stadje Axel werd in de geschiedenis reeds vernoemd in 991. Net als Hulst is het een vestingstadje. Veel sporen blijven daarvan niet over. De naam staat voor "elzenbosje". Na een kort bezoekje aan het stadje met o.a. de Axelse Korenmolen, die op zaterdagen en bij voldoende wind, nog granen maalt, verlaten het stadje langs de Axelse Kreek. Behalve langs historischevestingwerken, voert de tocht door polders en langs fraaie kreken met rietvelden, drassige weiden en klien buurtschappen. We treffen veel ardappelvelden aan. De Axelaars worden schertsend erpelkappers (= aardappelkappers) genoemd. Dit herinnert aan het agrarisch verleden, de tijd waarin de mensen na de aardappeloogst, gewapend met een kapper, naar het veld trokken om te proberen hun "kostje" bij elkaar te harken. Ook in deLuntershoekontdekken we nog een prachtig stukje krekengebied.En zo zijn we weer op ons beginpunt in Hulst. Nog even tijd om een verfrissing in de binnenstad en dan terug naar mijn thuishaven in Graauw.
Routeplan : Routeplanner Zeeland en kaart Fortenroute Afstand : 74 km Info : voldoende logistiek Beoordeling : zeer mooie en rustige route met veel natuur en cultuur
Dag 5 - 09/09/2006
Het afscheid naderde en na een laatste ontbijt maakte ik me klaar om "het landje apart " te verlaten en terug naar Tienen te sporen en te fietsen. Ik nam afschid van m'n gastvrouw Rita en schreef nog een bedankje in haar gastenboek. Tijd voor een evaluatie van mijn eerste fietsvakantie :
Het weer : met dank aan de weergoden voor het prachtige nazomertje.
Logies : met dank aan mijn gastvrouw en gastheer van de De Kreek , de uitbaters van Eetcafé Modern en Herberg De Graauw voor de gastvrije ontvangst, het lekkere eten, de vriendelijke bediening en de vriendelijkheid.
De omgeving : woorden schieten te kort, je moet het zelf beleven. Zeeland ziet me zeker terug.