clubrit 5 Cauberg


Hallo fietsmakkers
Koning winter is op zijn stappen teruggekomen, amper 1°C bij het vertrek deze morgen naar Winterslag. Mijn winterhandschoenen heb ik vanmorgen terug uit de kast moeten halen en die waren nodig!
Regen is er niet gevallen,
Cancellara jammer genoeg wel!
Met 22 man(+ enkele gasten) aan de start voor de 5de clubrit op conto van Franco en co piloot Antonio. De naam “Cauberg” is begin dit seizoen dikwijls gevallen, zou Franco dit monument oprijden of afrijden(1 april?) Lang niet de steilste maar wel als scherprechter in de Amstel Goldrace. We vertrokken allen mooi in het wiel richting Zutendaal…Lanaken…Maastricht.
Wegens werkzaamheden heeft
onze baancap het parcours wat moeten aanpassen en moesten we noodgedwongen door
het centrum van Maastricht, met alles d’rop en d’eraan, fietspaden en een resem
aan verkeerslichten die natuurlijk altijd op rood sprongen als de Azzurri eraan
kwamen.
Op naar de Bemelerberg.
Een nieuw laagje asfalt maakt deze klim iets comfortabeler.
Met de Cauberg in het achterhoofd die nog moest komen, werden hier de pijlen en cartouches nog even achtergehouden. Over een golvend Geulhemmerweg bereikten we het centrum en dan met een haakse bocht konden we eindelijk eraan beginnen, de Cauberg. Hier werden dadelijk de mannen van de jongens gescheiden. De adrenaline was niet meer te houden.
Een van onze gastrijders
een renner van de Bollini cycling uit Diepenbeek lanceerde een raket af. Maar
het was geen lange afstandsraket. Anderen hielden het bij “poffertjes”.
Boven werd er uit volle borst uitgehijgd. Nog gretig gebruik maken van het wachten op de achterblijvers,werden er snel suikers en koeken opgepeuzeld. Voor wie door zijn voorraad koeken heen was, kon nog terecht bij zijn “schoonvader”.
Eenmaal de troepen
herschikt, wachtte ons nog een klein kuitenbijtertje. Nog niet helemaal bekomen
van de vorige helling, sloegen we een klein smal straatje in. De Shimano en
Campa kettingen lieten van zich horen.
De laatste loodjes wegen altijd het zwaarst en dan kwam nog de Salamander knobbel. Zeker geen helling of berg te noemen, maar die kan pijn doen na zo een ritje op den Hollander!
Zoals in een wedstrijd
werden de laatste pijlen verschoten. Een nerveuze bedoening om toch geen gat te
laten en mee met de “goei” te zijn. Ik werd de struiken in gejaagd en heb dan
maar wat gras gemaaid met mijn pedalen.
Met nog een lus rond As, werd het hoogtijd om iets te drinken in de ACLI.
Franco en Antonio bedankt voor deze mooie rit.
Volgende zaterdag 7 april,
6de clubrit Scherpenheuvel 8 uur vertrek aan de ACLI !
Ritgegevens
22 leden – 83,4 km – 25,2
km/uur – 564 Hms
bekijk de foto's hier op
facebook
De Cauberg




Geen gebabbel meer te horen,alleen rammelende
kettingen en hijgende Azzurri. Het hele peloton werd uit elkaar gerammeld. Op de
top




















3 reacties op dit bericht
Valkenburg
de lange afstandraketten bewaar ik voor midden mei ;-)
ciao ciao
rit valkenburg
over de wtc azzurri
fietzondag