de Frans Schoubben memorial
Hallo fietsmakkers,
Gisteren zaterdag stond de Frans Schoubben memorial op onze agenda. Omdat we met de fiets opreden naar het vertrek in Tongeren kozen we voor de 100 km parcours, gespekt met 7 hellingen, zeker geen onbekende hellingen voor ons.
Om alles vlugger en om chaotische toestanden zeker te vermijden kon men ook dit jaar “voorinschrijven” garandeerde de 4 organiserende clubs. Enzo had al een week op voorhand dan toch maar ingeschreven (5 € +W-cup pakket) en ikzelf zou dan ter plaatse intekenen.
Aangekomen in Tongeren was het charmant druk aan de Sibbo. Na het veilig achterlaten van onze Italiaanse raspaardjes aan de fietsenstalling die een kaartje met volgnummer kregen, begaven we ons naar boven om in te schrijven en om zo ook van de 3 bevoorradingen te kunnen genieten. Ook aan het vertrek Paul van de 3x20 boys, lang uit roulatie geweest met knieproblemen.
Het was
aanschuiven geblazen aan de tafel(s) van de voorinschrijvingen. Een file tot
bijna aan de uitgang
! Hier hadden we zeker geen zin in om nog een uur staan wachten. Enzo maakte terecht zijn beklag aan de familietocht inschrijvingstafel en kreeg ook groot gelijk van de 2 organiserende leden die op dat moment hun
verveling wegspoelden door aan de koffie te slurpen! Rechts aan de ingang stond de tafel van de “155 km” bemand door een voetbaltrainer (J. Daerden), gefocust op een speculoos koekje die met zorg
gesopt werd in de koffie!
Omdat er niemand staat aan te schuiven bij hem,vraag ik of hij mij op de 100 km wilt inschrijven om zo de drukte aan de tafels te verdelen. “neen dat gaat niet”kreeg ik als antwoord “ge moet daar inschrijven,
hier is de 155 km” ja… dat had ik ook al
door Joskeuh, maar het werk moet toch een beetje eerlijk verdeeld zijn of niet!
Misschien een tip naar de organisatie toe voor volgend jaar als ze aan de 14de
editie toe zijn!
We dropen
af richting fietsenstalling om de
fietsen terug in ontvangst te nemen. De fietsen werden door “de bewakers” aan
de eigenaars terugbezorgd. Opeens werd er geroepen “van wie is deze fiets?”
niemand die de Ridley moest hebben! Toen kreeg de “bewaker”zijn blunder van
formaat in de gaten
! de Ridley eigenaar had zich nog niet gemeld voor terugname!
Dit alles aan de start van de toertocht.
We verzeilen
in een groepje Hollanders die aan een mooi tempo richting Richelle hobbelen
over de vol met putten bezaaide wegen. Na de afdaling naar Dalhem , kwamen we
horden sakkerende en vloekende fietsers tegen die net zoals wij het spoor
bijster waren. Iedereen was het eens, zeer slecht uitgepijld! “Franske”Schoubben
zou zeker niet trots geweest zijn op de 4 organiserende clubs! Wat een boel
jongens!!! Gelukkig kennen wij onze weg rond Aubel en met een ommetje van een
25 km komen we aan de eerste bevoorrading waar een nietsvermoedende clublid aan
de bevoorradingstafel,de volle laag krijgt van de misnoegde Hollanders en
Belgen!
Enzo en ik hebben dan de pijlen gevold tot voorbij de Lanaye, waar we eerst nog bij de bakker aldaar een lekker rijstaartje met cola hebben verorberd.
In Bitsingen nemen we afscheid van de Schoubben en vervolgen onze weg huiswaarts.
Met al
de ongemakken was het toch nog een mooie zomerse fietsdag die we met een
Grimbergen hebben afgesloten!
Ik had 149 km op de teller
7 hellingen goed voor samen 1330 Hms.
Frans Schoubben
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Frans Schoubben (Tongeren, 11 november 1933 - 31 juli 1997) was een Belgisch wielrenner. Hij was beroepsrenner van 1955 tot 1963. Schoubben kon goed bergop rijden en won in 1957 Luik-Bastenaken-Luik, het hoogtepunt uit zijn carrière. Hij won ook tweemaal het Ardens weekend (1957 en 1960), tweemaal de Tour de Wallonie (1957-1958) en Parijs-Brussel 1959. In totaal behaalde Schoubben 39 overwinningen als prof.
. In Stokrooi hield ik het voor bekeken en vroeg hulp om het kopwerk van mij over te nemen. Emidio nam prompt de taak over, waarvoor mijn dank.
