Dag 5 - Ronde van Nederland

Naar Geldermalsen

Afstand: 64 km
Route:  Otterlo - Wijk bij Duurstede - Buren - Geldermalsen

Naar Gelderland

Op dag 6 zakken we af naar Gelderland en rijden we de Betuwe binnen met zijn rivieren de Waal, Lek en Linge. Bij de start in Otterlo moet je wel uit je doppen kijken. Als je de knooppuntenroute volgt en je rijdt naar KP 82 dan zijn er twee routes. De eerste loopt door het Nationaal Park en dus betalend. Er is evenwel een alternatieve KP-route (82)  voorzien. En deze is evenmin te versmaden. Je rijdt kilometers door een natuurgebied, ik vermoed dat het de Edese Heide is.
Even voor Geldermalsen rij je het 600 jaar-oude Buren in. Het stadje mag zich met enige trots Oranjestad noemen. In 1551 trouwde Willem van Oranje er met de steenrijke Anna van Buren-Egmond. In 1986 kreeg het stadje wereldwijd enige bekendheid toen een jonge man aan de Elfstedentocht deelnam onder de naam W.A. van Buren. Later bleek het prins Willem-Alexander te zijn.
In Geldermalsen vielen we opnieuw met ons ,,gat in de boter''. Onze gastheer bleek zelf een fervent fietser te zijn. 's Avonds werden heel wat ervaringen uitgewisseld.
Lees verderdag 7: Geldermalsen-Oosterhout

L
Naar Oosterhout

Naar het Biesbos

Afstand: 22 km
Route: Regiokaart Brabant aan de Biesbosch kp 35 - 1 - 18 - 14 - 20 - 19 - 18 - 1 - 35.
Start: brug over Bergsche Maas in Raamsdonkveer.

Een mini-rondje Biesbosch

Omdat onze vrienden van de Snitt vandaag een tornooi hadden, brachten we een bezoek aan het Biesbosch. In het prachtig natuurgebied wordt niet alleen aan waterrekreatie gedaan, maar ook de wandelaar en fietser komt er aan zijn trekken.
Op een steenworp van Breda vonden we een echte oase. Op de wateren is het een drukte van jewelste. Zover het oog reikt, zie je een groot natuurgebied. Beelden zeggen meer dan woorden. Kijk naar de diapresentatie en geniet.

Lees verder dag 9: Een sprookjesachtige trip.

Naar het Biesbos

L
Naar Kalmthout

L
Naar Sint-Niklaas

Naar Tinte

Afstand: 70 km
Route: bordjes LF1b

Over de dammen

Na een verkwikkende nachtrust had onze gastvrouw bij het ontbijt nog een verrassing in petto: een zelfgebakken appelcake. Vandaag staat een tocht over enkele dammen op het programma. Met wind in de rug kregen we het Veerse Gatdam als eerste onder de wielen geschoven. Door de bouw ervan ontstond het Veerse meer, een paradijs voor watersporters.
Van ver zien we al de Oosterscheldekering liggen. Het is het meest indrukwekkend bouwwerk van de Deltawerken en verbindt Noord-Beveland met Schouwen-Duiveland.
We rijden nu naar het prachtige Schouwen-Duiveland met zijn kilometerslange duinen. Eerst maakte ik nog wel kennis met het asfalt na mij vastgereden te hebben in samengewaaid zand. Het eiland wordt tijdens de vakantie ingenomen door hele horden Duitsers. Vooral in Renesse wordt meer Duits dan Nederlands gesproken. Kilometers verder gaan we over de langste dam: de Brouwersdam. De wind in de rug blaast ons vooruit. Het ideale weer voor de kite-surfers die met tientallen hun kunsten vertonen op het water. Zo komen we in Goeree-Overflakkee en rijden we door Goedereede. In de middeleeuwen nam de bedrijvigheid er toe en kreeg het de naam Goede Reede, wat Veilige Haven betekende. Voor ons is het een geliefkoosde pleisterplek. Na een verpozing gaat het richting Tinte bij Brielle. De majestueuze toren van Brielle wenkt al in de verte.
Op ons overnachtingsadres worden we hartelijk begroet door onze gastvrouw die prompt koffie of thee serveert.

Lees verder dag 3: Tinte-Noordwijk

Ronde van Nederland

Van 18 juli tot 28 juli

Inleiding

Voor de derde keer in enkele jaren trokken we voor elf dagen door Nederland. Deels reden we langs bekende wegen, deels langs onbekende paden. Onze routes werden bepaald door de adressen van Vrienden op de Fiets. Dat zijn leden van een Stichting die hun huizen openstellen voor wandelaars en fietsers. Ook nu werd het een voltreffer. Overal werden we hartelijk ontvangen en volgde 's morgens een smakelijk ontbijt. Enige voorwaarde om er te overnachten is dat jezelf lid bent van de Stichting en per fiets of te voet komt. Meer inlichtingen op www.vriendenopdefiets.nl

In totaal legden we ongeveer 750 kilometers af. Elf dagen later stonden we terug in Sint-Niklaas met een koffer vol herinneringen.
Hierna volgt in enkele afleveringen het verslag en een uitgebreide fotoreportage.

Naar Vrouwenpolder

Afstand: 93 km
Knooppunten: 36 - 83 - 82 - 81 - 80 - 50 - 49 - 47 - 46 - 45 - 44 - 15 - 54 - 41 - 40 - 28 - 25 - 17 - 11 - 34 - 24 - 23 - 22 - 7 (Breskens) - Vlissingen 86 - 85 - 83 - 84 - 57 - 58 - 62 - 34 - 36 - 32 - 31 - 30
Fietskaarten: Waasland en Zeeland

De overtocht

Voor we vertrokken werd nog vlug de buienradar geraadpleegd en die voorspelde weinig goeds. Veel wind en regen zou ons deel worden. Onder dreigende onweerswolken en met de wind tegen begonnen we aan onze tocht. Na ongeveer vier km vielen de eerste druppels uit de hemel en werd de regenkledij bovengehaald om ze twee km verder opnieuw uit te trekken. De wind bleef in kracht opsteken, maar gelukkig voor ons bleef het nagenoeg droog.
Voor onze eerste fietsdag kon de afstand wel tellen. Na ongeveer 65 km bereikten we het veer in Breskens. Het geluk was hier aan onze kant. We hadden onze fiets nog niet gestald of de boot vertrok al richting Vlissingen. Achtentwintig kilometer verder bereikten we even buiten de dorpskern van Vrouwenpolder ons overnachtingsadres.

Lees verder dag 2: Vrouwenpolder-Tinte

Naar de Krekenroute

Krekenroute

Water, water en nog eens water

Naar de Tibeertroute

Tibeertroute

Langs kastelen en natuurpracht

Naar de Leieroute

De schilderachtige Leie

Bewegwijzering: zeshoekige bordjes ,,Leieroute''. Zeer goede bewegwijzering. Af en toe uit de doppen kijken. De bordjes zitten soms verstopt achter het groen.
Afstand: 53 km (55 km volgens de bordjes)
Aard van parcours: goed berijdbare wegen met af en toe verharde landwegen.
Start: Topsportschool Vlaanderen aan de Watersportbaan.

De route brengt de recreatieve fietser langs de meest idyllische plekjes tussen Gent en Deinze. De Leie was en is voor talloze kunstenaars een onuitputtelijke bron van inspiratie. Langs de Golden River, zoals de Leie soms wordt genoemd, vind je heel wat pittoreske plekjes. Astene, Bachte-Maria-Leerne, het kunstenaarsdorp Sint-Martens-Latem, het kasteel van Ooidonk en het veer in Afsnee liggen allemaal op de route.
Sint-Martens-Latem was de thuishaven van de Latemse school. Eind de 19de eeuw kwam een eerste kolonie kunstenaars er zich vestigen, zoals beeldhouwer Georges Minne, Valerius de Saedeleer en Gustaaf Van de Woestijne. Hun werk was vooral religieus geïnspireerd. Begin vorige eeuw volgde een tweede golf van kunstenaars. Constant Permeke, Albert Servaes en Leon en Gustaaf De Smet zijn namen als klokken. Het loont beslist de moeite om even binnen te lopen in een van de talrijke musea langs de route.
Je hoort het al, beste lezer, de Leie bekoorde niet alleen de kunstenaars maar heeft ook ons bekoord.

Door het land van

blauwers en commiezen

Routebeschrijving: we volgen gedurende 'n 16-tal km het fietsknooppuntennetwerk West Noord via de nummers 8 - 7 - 6 - 5 - 68 - 2 - 1. In Adinkerke volgen we vanaf het monument met de strandzeilers de Cobergheroute.
Afstand: 75 km.
Start: Sas Nieuwpoort.

Met het kanaal Nieuwpoort-Diksmuide aan onze linkerkant gaat het in gestrekte vaart naar de historische stad Veurne, zo 'n 10 kilometer verder. Via de knooppunten 2 en 1 staan we vijf kilometer verder in Adinkerke. Aan de overzijde van het kruispunt volgen we links de Cobergheroute die enkele kilometers samenloopt met KP 10.
Als we ongeveer 22 km op de teller hebben staan, rijden we de streek binnen waar de blauwers en commiezen het in de jaren vijftig voor het zeggen hadden. Eerstgenoemden smokkelden sterke drank, tabak en koffie om in het dagelijks levensonderhoud te voorzien. De commiezen waren de douaniers die op de loer lagen om de smokkelaars bij de lurven te vatten. Op het kruispunt Moeresteenweg-Noordmoerstraat in De Moeren worden we verwelkomd door een douanier in zijn ,,Commiezenkotje''. Het gebouw werd kort na de tweede wereldoorlog opgetrokken door enkele douaniers en is het laatst overgebleven schuilhuisje. Vanuit het gebouw konden ze de streek goed observeren.
Even verder steken we de grens over en komen we in het zacht glooiend Frans-Vlaanderen. Met een stevige wind op kop, belanden we in Hondschoote. In de zestiende eeuw was het een van de welvarendste steden van Europa. Getuige ervan zijn het stadhuis en de kerk. Op het grondgebied van de Fransvlaamse gemeente staat ook de oudste staakmolen van Europa, de Noordmeulen.
We zijn nu ongeveer halverwege onze fietstocht en dat voelen we goed. Met de wind in de rug worden de kilometers afgemaald. Voor we het goed en wel beseffen staan we in Ghyvelde, de laatste gemeente voor we België opnieuw binnenrijden. Voorbij de kerk van Ghyvelde gaan we naar links en rijden door het mooiste traject van de route, le dune fossile de Ghyvelde. Het gebied herbergt de oudste duinen van de kust. Ze zouden 5000 jaar oud zijn. Gejaagd door de wind staan we enkele kilometers verder terug in Adinkerke. Aan de beeldengroep ,,Den blauwer en den grensarbeider'' rijden we rechtdoor en staan we opnieuw aan ons vertrekpunt, waar we de knooppunten terug oppikken.

Naar Echternach

Naar de diashow

Wandelen door Stropersbos

Naar de diashow

Het geheim van het
Fort van Steendorp

Op 17 februari 1882 werd een wet gestemd tot het bouwen van het Fort van Steendorp. Het was het laatste fort dat opgetrokken werd in bakstenen. Het volledig domein is 23 ha groot en maakt deel uit van de Antwerpse verdedigingsgordel. Onder leiding van Henri-Alexis de Brialmont (Brialmontlei!) werd een verdedigingsplan opgesteld, maar al spoedig bleek dat de gordel onvoldoende was, daarom werd besloten een extra gordel aan te leggen.
De verantwoordelijken lieten hun oog vallen op Steendorp omwille van de goede ligging. Het gebied ligt vrij hoog en bestaat uit voornamelijk landbouwgrond. Met de bouw werd begonnen in 1883. De arbeiders kwamen van heinde en verre. Een metselaar verdiende toen 2,5 frank. In die tijd was het het duurste bouwwerk in België. Het kostte 2 miljoen goudfrank.
Tijdens de eerste wereldoorlog wordt het fort onverdedigbaar . De bevelhebber beslist het fort te verlaten. Wapens en communicatiemiddelen worden vernietigd. Door het ontploffen van de munitie wordt grote schade toegebracht aan het fort. Na de oorlog wordt het fort een tweetal jaar gebruikt als kazerne. Eind 1928 wordt er een militaire fabriek voor de productie van oorlogsgassen in ondergebracht. Later worden er gasmaskers en -filters gemaakt.
In de tweede wereldoorlog bezetten de Duitsers het fort en gebruiken het als munitie-opslagplaats. Bij hun aftocht in '44 brengen ze de resterende munitie tot ontploffing. Later werd het fort ook gebruikt als schuilplaats tegen de V1- en V2-bombardementen. Het fort is door de vele vernielingen ongeschikt voor bewoning en wordt door de genietroepen gebruikt als oefenterrein voor explosieven.
In 1995 wordt het fort beschermd als landschap en in 1997 als monument. In 1999 wordt het onteigend en als natuurreservaat geklasseerd. Momenteel overwinteren er honderden vleermuizen.
Wandeling: rond het fort is een wandeling van 'n viertal km uitgetekend. De toegang tot het fort is zonder begeleiding verboden.
Bezoek: de eerste zaterdag van iedere maand kan het fort onder begeleiding van een gids worden bezocht. In februari en maart is er geen rondleiding om de vleermuizen niet te storen tijdens hun in winterslaap. Meer info: dienst toerisme Temse.

Naar de diashow

Schilderachtige Durmeboorden
Start: kerk Zele-Durmen.
Afstand: 5 of 10 km.
Bewegwijzering: zeshoekige bordjes op houten palen.
Aard van parcours: verharde wegen. Niet geschikt voor rolstoelers. Bij regenachtig weer af te raden voor buggy's.
Tip: zorg voor het nodige proviand en drank. Op het hele parcours is niet één cafeetje te vinden.

De titel van mijn artikel dekt de volledige lading. Over het hele parcours zijn 26 schilderijen van de Zeelse kunstenaar André Bogaert te bewonderen. Deze kunstenaar zag in 1920 in Zele-Durmen het levenslicht. Hij overleed in Aalst in 1986. Op de plaatsen waar hij ooit schilderde werden kopieën van zijn werken neergepoot. De omgeving is dan ook de ideale plek voor een kunstenaar om inspiratie op te doen.
De wandelroute start schuin tegenover de kerk in de André Bogaertstraat en is uitstekend bewegwijzerd door de zeshoekige bordjes van toerisme Oost-Vlaanderen met de vermelding ,,Durmeboorden''. Op ongeveer 2 km van het einde is het wel uitkijken geblazen. Bij een wegsplitsing moet je wel rechtdoor lopen.
Voor de kilometervreters is het ook mogelijk om de wandeling uit te breiden tot ongeveer 17 km. De Durmeboorden sluiten namelijk aan op de eerder besproken Sint-Annawandeling. Voor de uitbreiding moet je op de plaats waar je de dijk verlaat, gewoon rechtdoor lopen. De wegaanduiding ontbreekt dan wel, maar je volgt de routebeschrijving van de Sint-Annawandeling. Je slaat dan twee vliegen in één klap.
De route is een absolute aanrader.