Recupereren

Het is nu zes uur in de nog steeds donkere morgen. Geen haast, want ik kan hier ten vroegste om 9.00 u weg. Op een grote camping kan je niet zo makkelijk om de regels heen. Bij de boer op een kleine camping kan je weg wanneer je wil. Hier moet je € 25 borg betalen voor een toestelletje, waarmee je kan douchen, warm water gebruiken, enz... Die borg krijg je pas terug als de receptie opengaat, vandaar.

Er was vanacht weer bloedafname. Ik ben er liters kwijt, naar mijn gevoel. Ik sliep daardoor niet zo best en zeker niet voldoende. Met al dat water hier kon ik het eigenlijk weten. Naast mij liggen tal van platte muggen, vol van mijn bloed.
Maar het kan niet ongezond zijn, vroeger gebruikten ze ook aderlatingen voor gezondheidsdoeleinden. Ik zal wellicht een vuur moeten aanleggen voor mijn tent, met kaarsen of zo. Ik las dat wilde beesten daarvoor terugdeinzen. We zullen zien.

Gezien alles is bedekt in mijn slaapzak, hebben alle afnames via mijn gezicht plaatsgevonden. Het voelt aan als een maanlandschap.

Zo, ik schrijf vanavond verder na, the day after dus...

Vanavond, 10.00 u. Ik ben niet in Holwerd geraakt, maar toch een dikke 90 km gereden én 10 km gewandeld, maar de fiets was mee. Ik kon deze morgen dan toch even na acht vertrekken. Voor 5 km dan, want dan reed ik opnieuw lek. Het zou kunnen dat ik hem gisteren niet goed gestopt had, dus deed ik deze keer een nieuwe erin. En goed gecheckt of er geen spaken duwden binnen, of dat er iets in de band stak. Na 2 ! Km rijdt ik over een schapenrooster - je kan niet anders - en opnieuw lek. Op dat moment verliest het avontuur zijn glans. Daar stond ik, in de middle of nowhere. Ik kon de band nog opblazen, zodat ik met de fiets mee kon wandelen. Ik keek op de kaart en zag dat de dichtste grote stad Wolvega was ... op een slordige 10 km. Er zat niets anders op dan te voet tot ginder te gaan. Onderweg vertelde iemand me dat er zelfs twéé fietsenmakers ren. À la bonheure. Eens in Wolvega bleek de eerste gesloten de maandag, dus naar de andere kant van de stad, te voet uiteraard, om te zie
n dat die ook gesloten was. Klein probleemke. Ik wandelde terug naar het centrum om naar een dichtbije camping te informeren. Komt er een oud volksfiguur - bleek later - naast mij fietsen en we geraken aan de klap. Hij bleek toch wel een gepensioneerde vriend te kennen, die graag en veel aan fietsen werkt. Wij daar naartoe. De volksfiguur gaat zomaar naar achteren, zonder belllen, en ja, hij zit wel aan fietsen te knutselen zeker. In een piepklein ateliertje. De man was niet op te jagen en heel blij dat hij de volksfiguur zag. Én dat hij voor een jobke gezorgd had.
Meer dan een uur heeft hij eraan gewerkt én de oorzaak gevonden. Ik heb bijgeleerd. Ook heeft hij al mijn lekke banden gestopt. Toen ik hem vroeg naar de prijs, zei hij doodernstig: € 3,5. Ik heb de man 5 euro gegeven, zijn gezicht straalde. Er zijn nog eenvoudige mensen in de wereld, ik heb er twee ontmoet in Friesland: de dorpsfiguur en zijn vriend. Toen onze dorpsfiguur hoorde dat ik nog naar een bazarke moest, is hij samen met mij meegereden. Iedereen bleek hem te kennen...

Heel die zaak zorgde ervoor dat nog meer dan 100 km voor de boeg had en het was al na 13.00 u. Ik zou proberen nog Holwerd te bereiken. Maar ook de nijdige wind is een beetje gedraaid naar het westen, zodat ik meer dan de helft van het parcours tegen wind had. Mijjn rug begon serieus pijn te doen, ik heb dat nog nooit meegemaakt. Uit vrees dat ik me zou opbranden én omdat het later en later werd, besloot ik eerder een camping te zoeken. Ik heb toch nog heel Leeuwarden moeten kruisen, om hier na zevenen te arriveren. Marij belde net toen ik zou beginnen met mijn tent opzetten.

Op de foto zie je het zicht dat ik vanuit mijn tent heb. Meerkoeten en een eend hebben me vergezeld bij het eten. Ik heb ze een beetje cassoulet laten mee eten. Ze lusten het, want hun vriendjes kwamen erbij.

Goed, ik sluit nu. Het is al met al vrij laat geworden, 10.44 u al.

De groeten, Luc.
 

Mijn fiets heeft een eigen willetje gekregen. Hij heeft opzettelijk mij zo veel genot verschaft, dat hij mij verschillende keren een ommetje liet maken vandaag. Of was ik verstrooid?

De dag begon met regen. Dus al mijn spulletjes inpakken en mijn villa afbreken in de regen. Maar om 10 u stopte het waterweer en kreeg ik de rest van de dag schiterend fietsweer. Na de middag zelfs zonnig. De ommetjes waren dus niet zo erg. Ik zit nu voor mijn villa, fris gedouched, maar moet nog eten. Door al het omrijden was het al rond 17.30 u als ik op het kleine campingske aankwam. Mijn WAK liggen iets boven de 106 km. Ik zit een stukje boven Deventer, waar juist weet ik niet. Ik zal het vragen aan de boer-eigenaar als hij vanavond langskomt. Ik heb hem nog niet gezien. Het is toch een stukje verder dan ik had voorzien. Tot Holwerd (Friesland) hanteer ik het principe: na 100 km kijk ik uit naar een campingske. En in Deventer klokte mijn teller dit aantal km. Mijn form was goed vandaag. Of ligt het aan de harde wind, die alweer pal in de rug blies?

Één van mijn ommetjes leidde mij door een prachtig natuurgebied, net voor Millingen. Ik moest onderandere door een bende hooglandrunderen door en het leek alsof ze mij niet sympathiek vonden. Of kijken ze altijd zo boos-stierachtig. Ik heb ze eens goed op hun plaats gezet... en vlug weggereden.
Mijn volgende ontmoeting was veiliger, omdat ik een man ben (ik heb legerdienst gedaan), namelijk een ooievaar. Maar hij had geen pakske in zijn bek.

Ik sta weer op een boerderijcamping en dat is verbazend goedkoop. Water, electriciteit, standplaats en heel de retteketet vor € 5. Ge kunt er niet voor thuisblijven, nietwaar?

Ik zal nu mijn soepke beginnen klaarmaken, want mijn maag begint te knorren. Ik heb nog niet veel gegeten vandaag.

De groeten van Luc, moe maar tevreden.

Een mens kan toch geluk hebben. 'My best friend' (op trektocht) heeft een schitterend nieuw achterwerk (40 spaaks tot 160 kg schijnt het...) en het regent op mijn rustdag, terwijl het morgen opnieuw droog zou zijn volgens de plaatselijke 'autoriteiten' - lees: campinggasten. Droog weer om te fietsen is veel belangrijker dan een natte rustdag. Zeker als je de enige trekker bent en de ongekende luxe hebt van een overdekte werkplaats, leeszaal, kookplaats (zie foto).

Deze namiddag kreeg ik mijn fiets terug. Weer helemaal in orde. Normaal moet je zo een nieuw wiel inrijden, maar gezien ik er morgen weer tegenaan ga, moet ik de eerste week iedere dag de spanning van de nieuwe spaken controleren en zo nodig wat bijspannen. Ik heb geleerd aan de klank van de spaken - links en rechts een toontje anders - snel te weten of er eentje ietsepietsie is losgekomen. Met mijn muzikaal talent kan dit geen prbleem zijn, vraag maar na aan mijn gemeenteleden van Kuurne.
Ik kon deze morgen nog wat wandelen, maar deze namiddag regent het. Ook vanacht, schijnt het. Zo breng ik mijn tijd door met lezen, veel tateren met andere campinggasten, koken en schrijven. Het is eens wat anders.

Het verlangen om door te rijden is groot. Ik heb mijn tocht 2 dagen langer gepland en ik weet nu niet meer op welke camping ik telkens de nacht zal doorbrengen. Ik zie wat ik tegenkom. Ik wordt dus nog een echte trekker, of moet ik zeggen zwerver. And I like it.

Ik had vanacht serieus de stormkoorden van mijn tentje nodig, anders lag mijn behuizing nu bij de koeien van de boer. Voor mij mag de strakke wind aanhouden, zolang hij maar in de rug blaast. Of toch. Binnen drie dagen ben ik aan de Friese kust en volgens de gekregen krant blaast hij daar nog 2 beaufort harder. Amaai mijn beentjes, straks op Ameland. Maar met een nieuw achterwiel kan ik er weer tegenaan. Mijn dijtjes beginnen vorm te krijgen.

Verder is er niets speciaals te melden, beste bloglezers. Buiten een nieuwe prijsvraag: hoeveel kost mijn nieuw achterwiel? Zoals gebruikelijk mogen de antwoorden aan Esli Logie gestuurd worden (voor mail: www.yump.be) en de gebruikelijke prijs is een consumptie én een gratis pingpong spel in yump jeugdcafé, wel te verstaan indien je mij daar treft. Esli, sorry voor het extra werk, beschouw het als PR.

Tot zover mijn rustbijlage. Luc.

Ik gaf het al eerder te kennen, op fietstrektocht is je 'bike you're best friend'. Mijn vriend heeft me verlaten. Een voornaam stuk zelfs for ever.
Gisteren vergat ik te vermelden dat die vervelende tik in mijn achterwiel er weer was. Uitgerekend in het dorp 'Heilig Land Stichting' (erg heuvelachtig) begon mijn achterwiel tegen mijn kader te schuren. Dat werd érg hard duwen. Op het hoogste punt ben ik - tijdelijk - uitgeput op een bankje gaan zitten en onderzocht ik voor de zoveelste maal mijn achterwiel. Ik kon eerder de oorzaak maar niet vinden, maar nu was het overduidelijk: de spaken scheurden letterlijk uit de velg (zie foto). Ik zou niet lang meer kunnen rijden, dus zo vlug mogelijk een fietsenmaker vinden. Twee dorpen verder, in Berg, zocht ik de VVV op en vroeg naar een fietsenmaker én een camping dichtbij. Want het was me duidelijk dat er een nieuwe velg op moest, zelfs een nieuw achterwiel. Liefst eentje met méér en dikkere spaken. En in Gazelle-land is Trek niet zo goed gekend. Bleek er in dit dorp een goeie fietsenmaker te zijn en op een kleine 5 km afstand een boerderijcamping 'de bleije blick'. Dus eerst n
aar de fietsenmaker. Bleek dat inderdaad het achterwiel moest vervangen worden, maar...hij had dit type niet binnen (schijfremmen, 28'). De vriendelijke man belde drie collega's op en de laatste was prijs. Hij zou het wiel wel nog moeten maken. En dit zou zeker een dag duren.
Ik ben dan nog eerst naar de camping gereden en mijn tentje opgezet en mijn bagage erin achtergelaten. Vroeg in de namidag ben ik mijn fiets gaan binnendragen. Intussen was de velg verder gescheurd en kon ik bijna niet meer vooruit. Maar de fietsenmaker had goed nieuws: tegen morgen vroeg in de namiddag zou hij kunnen klaar zijn. Hij zal me een sms'je sturen als het zover is. Én hij had een leenfiets voor me klaarstaan: een Gazelle medeo, een goed machien, maar je zit er wel zo recht op als een Hollander. Ik kan hier dus plaatselijke toerkes doen.

Wat mij bij mijn schema brengt. Als alles naar wens verloopt, ben ik morgen ten vroegste om drie uur op de camping. Mocht ik hem nog laden (en uiteraard de tent nog afbreken), dan kan ik maar rond 3.30 u vertrekken. Om drie uur later alles weer te moeten opzetten en uitpakken. Dus heb ik besloten te blijven tot overmorgen. En dan de afstand naar Holwerd (camping aan de kust, aan het veer naar Ameland) gelijk te verdelen. Gezien ik morgen noodgedwongen opnieuw moet rusten, zou ik mijn fietsweek dan starten op zaterdag. De volgende rustdag zou dan de vrijdag zijn en kan ik de laatste rustdag misschien laten vallen. Als er uiteraard niets meer voorvalt. Dan kan ik wellicht toch nog op de voorziene datum thuiskomen. We zullen zien...

Een bijkomend nadeel van zo'n haperende fiets is, dat je veel minder geniet van de omgeving en van je tocht. En daar doe je het toch voor, niet? Je kijkt voortduren naar dat machien tussen je benen, want je weet dat vroeg of laat de 'tik' zijn geheim zal prijgeven. Zijn geheim is vandaag geopenbaard. Het is even slikken, maar wat is nu een kapot achterwiel in de loop des levens. Ik geniet nu van deze dag met schitterend weer, een prachtige omgeving, een eenvoudige maar goede camping. Vrij veel contact met de andere mensen van het pleintje. Toen ik hier aankwam ben ik, nog voor ik mijn tentje kon opzetten, uitgenodigd op de koffie. Zie je, die dingen doen me wat. Er staan maar 5 caravans en met alle heb ik al staan tateren. Het voordeel van een kleine camping én van alleen trekken. Je hebt enkel de anderen om mee te praten.

Genoeg gefilosofeer. Ik wens jullie nog allen een goede dag toe en... keep smiling.
Luc

Neen, geen ressorts, ook geen inhoudloos pluimvee, maar een gemotoriseerd vlot om de oversteek te maken. Vandaag moest ik er 5 nemen, morgen alweer een stuk of 3. Als ze permanent varen is dat nog geen probleem. Maar sommige vertrekken maar op paar of onpaar uur. En meestal liggen die 'ressorts' in the middle of nowhere. Dus intussen een koffietje gaan drinken, zit er niet in. Dan maar op een bankje - in Nederland veelvuldig aanwezig - van de natuur zitten genieten.

Het ging vrij vlot vandaag. Én de 104 voorziene km waren juist. Mijn kilometriekske moet eergisteren een tijdje gemankeerd hebben. Een mens kijkt daar niet de hele tijd naar. Er is zoveel prachtigs te zien. Ook vandaag. Ik kon zelfs een prachtig eekhoorntje met mijn vinger over zijn pels strelen. Dat was tamelijk makkelijk, want hij lag dood aan de kant van de weg.
De rit verliep rustig en vlot. Ik was deze morgen al om 7.15 u op pad. De goesting na de rustdag zit er weer helemaal in. Ik heb wel heel veel geluk, er staat een stevige wind... pal in de rug. En ik heb nogal een brede. Dus eigenlijk wel makkelijk. En vooral genieten van de tegenliggers die tegen de wind stampen met rode hoofden.

Zeker vandaag de groeten aan yumperG - alias Gundy, met zijn verjaardag. Als ik me niet vergis heeft hij nu een andere voordeur.

Ook even vermelden dat vanaf volgende week er een nieuwe website online gaat: www.toegankelijkkortrijk.be . Bedankt Anne-Marie en haar crew die dit mogelijk maken.

Verder is hier niet veel te melden. Ik ga straks spagheti koken. Ik heb ook saus gekocht. Blijkt bij lectuur van de bijsluiter dat er geen vlees inzit zeker. Mijn vleesbehoefte zal moeten gestild worden met de ossenstaartensoep die ik als aperitief zal nuttigen. Soit, ik eet genoeg, gezien ik nog altijd niet het vel over 't been ben. Wel ben ik aan 't vervellen op mijn voorhoofd.Tijdens de zonnige dagen ben ik vergeten te smeren. Nu, ik zal er een babyvelletje voor in de plaats krijgen.

Deze nacht heeft het goed geregend. Maar de morgen en de dag waren droog. Leuk, het mag zo doorgaan.

Alvast vele groeten aan mijn lezertjes, Luc.

PS: wie weet waar de bijgaande foto is genomen én de eerste is die dit via mail aan Esli Logie laat weten (mail adres op www.yump.be) mag van mij een gratis consumptie hebben in het yump jeudcafé. Als hij of zij daar tegelijkertijd is met ikzelf. Tijslimiet: vóór mijn volgende meerdaagse fietstocht. Luc.

Ohé en Laak, het dorpje aan de maaskant waar gerust en gecommuniceerd wordt. Dank Chris, Esli en Guido¿Chris voor de berichtjes. Blijkbaar werkt dat toestel hier toch een beetje.

Zoals verwacht had ik gisteren tot diep in de donkere nacht een nog dieper (diepgaand) gesprek met de hippie van, zo bleek, mijn ouderdom uit Zoetermeer. Die bleek daarenboven vrijgezel te zijn. Hij gaf een stuk van zichzelf vrij, ik vertelde hem van mijn genezingsproces. Een wonder nietwaar. Ik heb nog geen echte kramp gehad, wat een verschil met vorig jaar, waar ik in de eerste week al een dag in mijn tent moest blijven omdat die spierkes telkens weer extreem opspanden, wanneer ik dit niet wou. Koos, want zo heet hij, is deze morgen vertrokken naar Malmedy, nadat hij aan 'mijn' picknicktafel een 'sjeckie' had komen roken. Het was zowaar een roerend afscheid, al kenden we elkaar nog geen 24 uur.

Vandaag is het naast rustdag ook een beetje werkdag. Wassen en drogen kost je hier 6 (!) uren. Ik schreef wat , ontving wat sms'jes, deed boodschappen voor morgen (want morgen zit ik op een natuurcamping, en daar is nietepiete buiten rust, stilte en uiteraard natuur. Ik hoop een toch niet té nat uur.)

Voor mij zie ik een stel wilde paarden. Van het kleine soort, lange manen en staarten, licht beige... Ze grazen in het reservaat 'de maaskant', waar ik uizicht op heb.

Deze morgen ben ik wakker geworden van de lichte regen. Maar ik heb nog niet binnen moeten zitten. Een deel van mijn tentje en mijn bank staan onder de kersenbomen en de regen is er niet doorgeraakt. Voor het moment is het bewolkt, afwisselend zonnig maar met een nijdige wind. Ik hoop dat hij morgen vanuit dezelfde richting blaast, want dan heb ik de wind mee.
Morgen is ee opnieuw een dikke 100 km voorzien. We zullen zien of de afstanden op de kaart deze keer overeenstemmen met de WAK's.

Ik rust nu maar verder. De was is gedaan, de boodschappen en wandeling ook. Straks begin ik met mijn eten te maken. Fijn toch. En vroeg gaan slapen zodat we er weer een weekje tegenaan kunnen.

Hartelijke groeten, Luc.

Mietjesbroeken (of voor ernstige fietsers: zeemkes, zeemvelbroeken, sommige noemen ze zelfs fietsbroeken...) zijn het geheim van het zitvleesprobleem. Ik heb een goedkope Aldi-broek, een duurdere Agu onderbroek, en een échte mietjesbroek van Specialized. Die van de Aldi had gisteren aan, die van Specialized vandaag. Gisteren dacht ik zware poepkesvleesproblemen te krijgen, vandaag rijdt ik zonder sluimerende pijn. Ik heb genoten.

Schitterende camping (Ohe en Laak) voor mijn rustdag. Ruime plaats, zeer goed sanitair, vrij kleine camping, goedkoop, proper... Zeer goed dus. De eigenaar begeleidde me persoonlijk naar mijn plaats. Dat zegt veel.
Daarnet is een collega trekker uit Zoetermeer gearriveerd op het 'trekkersveldje', zoals dat hier heet. Wat een praatvaar! Hij is ook een kleine vier weken aan 't fietsen en doet ongeveer hetzelfde aantal km's. Hij is waarschijnlijk ouder dan ik en heeft zich de laatste 80 jaar niet geschoren. 't Is best dat er wat wind is, anders draait zijn baard in zijn spaken. Soit, ik sta vanavond dus niet alleen en heb zeker gezelschap. Voor de zekerheid ben ik na mijn boodschappen in Stevensweerd (ik heb morgen rust en wasdag) een koffie gaan drinken op een terrasje voor de Spar waar ik inkopen deed. Van daaruit ben ik nu aan 't schrijven.

Ik had een schitterend parcours vandaag. De eerste 30 km een beetje lastig met menige beklimming waar mijn spierkens 'dachten' dat ze niet meer konden. Maar ze hadden buiten hun eigenaar gerekend. Mijn beloning bestond uit fantastische panorama's (zie foto). Ik krijg ook de indruk dat de afstanden op de nieuwe kaarten overdreven zijn. Mijn doel bleek volgens mijn kilometriekske 10 km dichter te liggen. De vorige 2 kaarten die ik geruikte gaven perfect weer hoeveel kilometer ik diende te fietsen. We zullen zien. In ieder geval zal ik zelfs met mijn boodschappen erbij, niet aan mijn voorziene km komen. Ik zal vanavond zien als ik 'thuis' kom in Ohe en Laak.

De eerste fietsweek zit er dus op. Morgen nog een rustdag, met de was én een stukje fietsen (anders ben ik te stijf overmorgen) én een stevig wandelingetje aan 'de Maaskant'. Je leest er morgen, bij leven en welzijn, wel alles over op de blog.

Groeten, Luc.

Ik heb gisterenavond met minstens 10 vriendinnen in mijn tent geslapen. Allé, slapen... Ze waren lastig. Ik heb mij verplicht gevoeld er 2 of 3 dood te meppen. Ik, dierenvriend, zag er deze morgen uit als eentje die melaats was aan zijn 'arms' (niet te verwarren met 'anus à la Esli'). De zon heeft de beetjes van de muggevriendinnen doen zwellen als pompoenen. Soit, het zijn de avonturen van de campeerder.

Maar nu wat nieuws over de dag. Eerst en vooral een dikke proficiat aan Thomas en Marijke voor hun vijfjarig huwelijk. Verder had ons Lotte twee herexamens. Courage.

Ik kon deze morgen even na 8 vertrekken. Ik heb eerst naar het kampwinkeltje geweest om een nieuw pulleke gas.
Ik voelde dat ik gisteren wat overdreven heb. Mijn beenspierkes waren een beetje moe. Dat belette niet dat ik 111 km reed vandaag (WAK: 111,16km).
Toen ik - toch een beetje moe - op de camping in Rekem (Lanaken) kwam, bleek die geen trekkers (dagtoeristen, noemen ze die) meer te aanvaarden. Bij navraag aan de man in de straat (letterlijk, en dan nog een erg vriendelijk exemplaar), bleek op 6 km afstand er nog eentje te zijn (Opgrimbie - onze koningin-moeder heeft hier een bezinningsoptrekje - de moeite). Ik ernaartoe. Ik kwam in een recreatiecentrum terecht (zie foto), met een kleine trekkersweide, er staan nu twee tentjes.
Ik zit nu op het terras van het café van dat spel hier en hoor dat er vanavond vóór vier uur (!) niet zal moeten geslapen worden. En ik lig hiernaast... Ze beginnen er om 22.00 u aan. Het moment dat ik normaal ga slapen.

Morgen verlaat ik dus het vaderland voor een aantal weken. Hoewel de mails 5x duurder zullen zij, probeer ik toch iedere avond een berichtje te sturen. Al of niet met een foto, want die zijn de grote slokop van kB's. We zullen zien.
Tot nu toe ben ik nog altijd op schema. Ik hoop dat mijn 'poep' het uithoudt. Ik moet regelmtig gaan verzitten en zeker om de 30 km eens stoppen om alles terug in 'vorm' te krijgen. Al is de verleiding groot om door te rijden. Het sportieve beestje in mij krijgt dan een boost. Mijn liefde voor de natuur wordt ten volle voldaan, het is genieten met volle teugen.

Hij, die zal proberen wat te slapen vanacht, sluit nu. Een beetje moe, maar voldaan.

Ik zag al een tal van locaties voor een teambuilding activiteit voor onze adviesraad. We zullen er na de maand van Anne-Marie (ook genaamd, de maand van de toegankelijkheid) eens werk moeten van maken. Groeten.

Aan alle yumpers een hartelijke groet.

De genieter... Luc

Is his bike... Halverwege de tocht vandaag begon er een slag in mijn achterwiel te zitten. Je voelt dat direct met zo'n beladen fiets. Naast mezelf sleurt die trouwe ezel gemiddeld nog eens 50 kg mee. 's Morgens iets minder, na de dagelijkse inkopen iets meer.
Na een tijdje was het slag zo erg dat je het hoorde. Dus, voor de zoveelste maal stoppen, alles checken: geen spaken in frieten, wiel goed gemonteerd, blijkbaar geen duidelijke oorzaak. Enige oplossing: een fietsenmaker die zijn job kent.
Ik heb er toch de tocht mee uitgereden (WAK: 99,49 km) en dan in het plaatselijke dorp (Walem) navraag gedaan. Ik vond er eentje via iemand op straat, die tevreden was van de betrokken fietshersteller. Ik ernaartoe: een gewoon huis met een briefje voor het raam. Maar de uitleg die hij gaf getuigde van een grote stielkennis, maar - gelukkig voor mij - niet van commercieel inzicht.
Morgen om halfnegen mag ik mijn geliefde fiets dragen, en dan een koffie gaan drinken. Het lijkt erop dat ik maar om 10,30 u dit oord kan verlaten. Ik heb al een camping opgezocht die wat eerder op mijn pad komt, morgen. We zullen eens zien hoe groot mijn 'forme' is.
Verder alles zeer goed verlopen, al is er telkens de kleine angst voor de slag van 't achterwiel. Geen echt zitvleesprobleem, geen spierproblemen...
Vorige nacht had ik wel wat slaapmoeite. Ik slaap nog altijd heel weinig. Deze morgen mocht ik pas om 8 u mijn gsm ophalen. Ik stond gepakt en gezakt al aan de deur van de receptie toen ze - overigens stipt - open deden. Anders was ik even na zevenen al op pad.
En morgen kan ik opnieuw pas laat vertrekken. Maar ik laat het niet aan mijn hart komen, ik blijf tenvolle genieten.

Ik ga nu beginnen met mijn cassoulet klaar te maken. Het is vanuit een doos, maar ik heb een klein saladekropke gevonden voor vanavond. En een mini-pulleke mayo (full calorie-option), sorry Bieke - neen Bieke, niet gij, maar mijn dietiste - op tocht is het wat moeilijker.

Marij, mijn lieftallig vrouwtje, zou vandaag verrast worden voor haar verjaardag. Ik ben curieus hoe ze er uiziet op 't moment.

Johan, ik moest aan je denken toen ik de koppenberg gisteren opreed. Alé, rijden is een groot woord, het was eerder tsjolen. Hou je goed!

Zo, dat zal het zijn voor deze avond.

YumperL groet jullie.

Snelle kan het al op zijn buik schrijven. Na één dag zit ik al in 2012. Inderdaad, de WAK (voor uitleg, zie mijn reactie in het gastenboek op www.yump.be) voor vandaag, de eerste dag, is 92 km. Dit is 10 meer dan 'op de kaarten'. Een tweetal omleidingen deden mijn sportieve prestaties stijgen.
Maar geen nood, geen zadelpijn vandaag. En dat sceelt een stuk in het genieten. Ook geen spierpijn of -vermoeidheid. Zal ik dan toch helemaal genezen zijn?
Soit, een goede dag. Al was het afscheid deze morgen toch even slikken. Ik probeer een foto van dit afscheid op de blog te zetten. Lotte heeft ook een aantal foto's genomen. Je kan ze bij haar opvragen.

De camping is uitstekend, de blaarmeersen is een eersteklascamping. Douche in de prijs inbegrepen, elektra ook... En goedkoop. Wat wil een mens nog meer. De trekkersweide is goed bezet. Naast mij zitten twee Nederlanders, ik hoor ze kwebbelen met veeeeel woorden. Leuk andere culturen te leren kennen, al ligt die cultuur pas boven ons.
Dus het gaat goed. De fietsmicrobe zorgt ervoor dat het fietsen een feest is en het leven op de camping is te kort om onaangenaam te kunnen zijn.

Blij een beetje te kunnen schrijven, Luc.

Ja, je leest het goed in het titeltje: sinds deze morgen kan ik met mijn pocket pc (mijn blog middel vanuit mijn tent - of hoe moderne technologie te paren met een primitieve levenswijze) op het net. Yumper Luc besloot toch nog eventjes de gegevens van telenet te raadplegen en je raadt het nooit: ik voerde helemaal de verkeerde dingen in. Hoe is 't mogelijk. Ik moest nu één klein dingetje invullen en daar ging hij, het net op gevlogen. Ik kon hem net nog terugvangen.

Vanavond kijk ik wel nog even wat die grap me zal kosten. Volgens de kostprijs zal je in deze dikke drie weken ofwel ieder jaar, iedere maand, iedere week, om de twee dagen of alle dagen een bijdrage mogen verwachten.
Op de foto heb ik me met het ding, weliswaar de ommezijde, door mezelf laten fotograferen in onze badkamer. Ik heb al een hele verzameling dergelijke foto's want daar hangt de enige voldoende grote spiegel voor zelffotografie met het fotograferend toestel in de hand.

Soit, vandaag was het rustdag. Zowel qua voorbereiding (klussen die nog moeten gedaan worden, mails afwerken, mensen opbellen, enz...) als qua training. Al is wat gaan fietsen niet lastig, 't zou anders jammer zijn voor mijn kuiten. Morgen beginnen we aan het duo verjaardagen die ons nog scheiden van mijn vertrek: morgen Lotte (de enige dochter die nog thuis woont) en Marij (mijn enige vrouw, die ook nog thuis woont). Zware vieringen dus en tijd vrij houden om leuke dingen te doen. De rest van de voorbereidingen zal dus in mijn 'spare time' moeten gebeuren, wil ik woensdag op tijd kunnen vertrekken. Ik voorzie rond 9.00 u, wat normaal een klein uurtje later is dan ik normaal op camping vertrek. Hoewel ik hier mijn huis 's morgens niet eerst moet afbreken, ga ik toch later weg. 't Zal wel iets met afscheid nemen te maken hebben. Ik ben daar niet goed in.

Ik ga vanavond nog eventjes bij 't vrouwke zitten. kwestie van mij onmisbaar te maken als ik terugkom. of meer heimweemomenten op tocht te kennen. Wie zal het zeggen.

In ieder geval, de groeten. Yumper Luc.

Na een grondige inspectie van de fietsenmaker Dupont, blijkt - buiten een kleine hapering in mijn achterrem - mijn stalen ros in orde te zijn voor vertrek. Bedoeling is dat we - op kaart 2002 - in de praktijk 2500 km afleggen in een kleine maand tijd. Geen unieke of grandioze prestatie, wél als je weet dat ik twee jaen geleden nog op pad was met een handbike (zie blog op seniorennet aldaar) én dat we intussen fel boven de vijftig uitstijgen. We zullen zien of we dit jaar zonder kramp-vakantiedagen de tocht kunnen voltooien.

In ieder geval zijn we er klaar voor... denk ik. De klusjes  - de onvermijdelijke lijst met klusjes die je nog moet gedaan hebben om te kunnen vertrekken of die je partner als 'voorwaarde' stelt om te mogen vertrekken - verminderen zienderogen en de goesting en spanning stijgt. Ook een vreemd gevoel van 'eenzaamheid', 'bevreemdheid' - ik kan het niet direct bevatten of benoemen - heeft me weer te pakken. Vreemd, raar, curieus... 's Nachts zie ik beelden van de eerste kilometers 'vrijheid' en van de eerste nachten 'eenzaamheid'. Tegenstellingen, maar dan ervaar ik het genot van het fietsen, van het ontdekken van vreemde landschappen, van 'niet weten wat achter de volgende bocht komt', van 'hoe zullen we hier ontvangen worden', 'prettig, dat contact met de buur op de trekkersweide', enz... allemaal ingrediënten die het geheel zo aantrekkenijk maken, je zo'n kick geven.
En dan uiteraard de sportieve prestatie. Vooraf - tijdens de voorbereiding - wil je die vergroten, als je bezig bent besef je dan hoe dwaas je was tijdens de voorbereiding. Ik denk dat ik wijs ben omgesprongen met het aantal kilometers. Denk ik... Hoop ik...

In ieder geval, ik ben er klaar voor en mijn gezin lijkt er klaar voor. Lotte combineert nog altijd studeren en examineren met werken, petje af daarvoor. Dat heb ik nooit moeten doen. Ik hoop dat ze succes met de studies heeft. Marij krijgt ook goesting om er eens een weekje op uit te trekken. Mochten er onder de lezers mensen zijn die een appartementje aan zee vrij hebben, contacteer mij of haar even. Ze zou een gat in de lucht springen, mocht ze de tweede week van september ook eens kunnen uitluchten.
Yump kan een maandje zonder mij, de adviesraad voorziet zelf in haar behoeften, vrienden en kennissen zijn geïnformeerd (Hallo, Johan), en wat er allemaal nog moet gebeuren is gebeurd, denk ik. En ook, wat ik allemaal laat liggen. Deze vakantie was er een van het hektische type, vol actie, vol spanning, weinig rust (voor een gepensioneerde wel te verstaan). Ik kwam in de verleiding om me gestresseerd te voelen. Maar ik heb jaren geleden besloten stress uit mijn leven te bannen. Vroeger was dit makkelijker met al de pijn, nu ik me weer gezond voel lijkt me dit moeilijker. Al zal ik me er niet gestresseerd om voelen. Ook in ons land kan men ongestresseerd leven... nietwaar Gundy?

Alvast tot morgen... Luc

Beste lezer, dit bericht is opgesteld vanuit mijn vast PC op mijn bureautje. De pocketpc, waarmee ik op fietstocht ga, en waarmee ik nieuws heet van de naald zal brengen 's avonds vanuit mijn tent is een fantastisch toestel. Als hij doet wat hij moet doen, en dat doet hij alsnog niet!
Mocht iemand onder jullie ervaring hebben om een HP Ipaq 6500 serie toestel op internet te laten gaan, laat het me dan weten. Weet wel, het vertrek op fietstocht is nu binnen de week . Zaterdagmorgen proberen we het in ieder geval eens bij de verkoper van dat ding.

Intussen wordt serieus bagage gepakt in de vijf tassen die ik meeneem op mijn fietsje. Deze namiddag neem ik trouwens mijn fiets onder handen. Er moeten een aantal zaken gedaan worden, zoals voor en achterband gewisseld, uitstekende vijzen van mijn voordrager afgeslepen, de pionnen kuisen. Nee, niet de fiets kuisen, want die mag niet te proper ogen.

Wat is later. de dag erna, de eeuw erna? In ieder geval is het in dit geval de dag erna, ik betwijfel of een eeuw erna nog enig effiect zou gehad hebben. Stel je voor, je zit in een era, waar je afstanden digeitaal en  - ik weet niet hoe - in een mum van tijd kan afleggen, dan zal fietsen waarschijnlijk afgedaan hebben als 'insain'. Maar ik voel me zo, niet normaal, waar wel goed bij verstand, goed bij de tijd en vooral, evenwichtig.

De foto's getuigen van een gedreven voorbereiding. alhoewel... gedreven is veel gezegd. Als het maar niet leidt tot onbezonnen tekortkomingen...

groeten, Luc.

Volgens de landkaarten zou dit de route moeten zijn die ik zal afleggen:

Bissegem - Bossuit
LF30 Schelde Deltaroute tot Gent
LF5 Gent tot Thorn -
LF 7 Thorn tot Maastricht
Maastricht tot Vaals  LF 6
Vaals tot Holwerd: Noord-Zuidroute (LF6, 35 km - LF 3 Maasroute, 220 km - LF 3 Hanzeroute 145 km - LF 3 Rietlandroute, 145 km)
Ameland:rondrit
LF 10 Waddenzeeroute van Holwerd tot Nieuweschans
LF 9 NAP - route: Nieuweschans - Breda
LF 13: Breda tot Middelburg
LF 1: Middelburg - Damme
Vlaanderen fietsroute: Damme - Kortrijk

Ook dit jaar probeer ik er weer tegenaan te gaan. Opnieuw met een gewone fiets. Hierboven vindt u mijn gedetailleerd programma.  Uiteraard kan daarvan afgeweken worden wegens vermoeidheid, technische problemen of geen goesting. Je zult alles wel horen op de gepaste dag, de gepaste tijd en op de gepaste manier.
Is dit een ernstige blog?  Neen. Of misschien toch wel! Als je met de voeten wilt spelen van degene die typt, is alles toegelaten. En tot nu toe typt Esli .

Vandaar vele groeten, tot ons eigen schrijfsel vanaf 21 augustus 2008.

Luc en Esli