
De afgelopen week was een beetje rommelig.
Maandag begon met het opmaken van een proces-verbaal. In de loop van de ochtend werd de hele afdeling bij elkaar geroepen. Een collega deed haar trieste verhaal. Onlangs is vastgesteld, dat ze borstkanker heeft. Ze kan onze steun bij een lange, moeilijke weg goed gebruiken.
Daarna ben ik naar een intervisiegroep geweest. Even met gelijkgestemde collega’s wat zaken doorspreken en praten over de mogelijk op handen zijnde regionalisering. En zelf een proces-verbaal gekregen omdat ik geen parkeerschijf had.
Dinsdagochtend ben ik eerst naar de huisarts geweest, toch nog eens een keer naar de longen laten luisteren omdat ik nu al ruim drie maanden een vervelende hoest heb. Nu heb ik een medicijn voor astma gekregen, kijken wat dat doet.
Mijn eerste afspraak van die dag kwam niet opdagen en de tweede meldde af. Dat gaf ook niet echt lucht want ze heeft wel drie keer ruim een half uur aan de telefoon gehangen omdat ze haar zoon niet naar school krijgt en ook de consequenties daarvan niet wil accepteren.
De woensdag was redelijk rustig met tussen de middag een presentatie, die zo kort duurde dat ik me eigenlijk afvroeg waarvoor ik nou 35 minuten gereden had. Maar ja, de aangeboden lunch was lekker.
Op donderdag moest ik van huis uit naar een intakegesprek, maar na een telefoontje van weer dezelfde moeder dat zoonlief niet naar school wilde, ben ik er langs gereden en heb hem opgehaald en op school aan een van de docenten ‘overhandigd’. Het lag toch op mijn route anders had ik het niet gedaan. Al anderhalf jaar grijpt hij ieder pijntje en zuchtje aan om zich ziek te melden. En moeder trapt daarin. Al twee keer heeft hij van de rechter een taakstraf gehad, maar nog wil het niet. Nu moet ik voor de derde keer een proces-verbaal opmaken.
Het intakegesprek verliep goed en na gezamenlijke inspanning hebben we een nieuwe school gevonden voor een kleine knulletje met grote problemen.
Vrijdag is een rustige dag op kantoor; dan werken er maar weinig mensen, zeker ’s middags. Ik werk soms een halve dag en soms een hele dag om dan een andere vrijdag weer vrij te kunnen nemen. Vanmorgen de moeder van onze notoire spijbelaar/zieke gehoord voor het proces-verbaal en een nieuwe afspraak gemaakt voor zoonlief want die had het na één dag alweer gezien op school en vond dat hij last van migraine had.
Daarna heb ik rustig allerlei administratieve zaken af kunnen handelen en wat telefoontjes gehad. Tegen vier uur ben ik naar huis gegaan omdat er hier ook weer wat werk op me ligt te wachten.
Beetje moe ben ik wel, na zo’n rommelige week.
En de volgende week ga ik er gewoon weer lekker tegen aan …. er staat een fiks aantal afspraken in mijn agenda.
4 reacties op dit bericht
Vriendelijke groetjes
Dag!
Tja... jouw tijd komt nog wel, maar dan ben je ook weer zoveel jaar ouder... dus verlang er nog maar niet naar. Geniet van je werk en alle sociale dingen er omheen. Ik kon met 61 nog stoppen, ben nu 66, maar had het ook wel gehad met de stress van het lesgeven aan probleemklassen. De leerplichtambtenaar had hier in Emmen ook genoeg te doen.
Is dat bromautootje zo'n 45 km auto? Lijkt me een handig ding, vooral voor kortere afstanden. Werk ze verder deze week. Ik ga morgenvroeg aquajoggen. Je moet toch iets aan je conditie blijven werken hè!
Groeten en liefs,
Hetty
glad
het heeft hier (in Brabant) gisteren flink geregend en vannacht heeft het gevroren, maar er is al gestrooid. Ik heb om negen uur mijn eerste afspraak dus ik ga het toch maar eens proberen.
Wat is jouw blog?
groetjes van Ans
Goede morgen, Nieuweling.
Het is nog vroeg; ik ben nu eenmaal een vroege vogel. Wij hebben geen last van de sneeuw. Het regent nu. Na de regen van gisteren komt zonneschijn. Veel liefs uit Scheveningen..