sporen in het zand

trouw
is
zelf gekozen / endogene
slavernij

wij hoorden bij elkaar
zoals de benen van een schaar
en het leven valt me zwaar
zo helemaal zonder haar
de geliefde met de paardestaart
heeft zich taboe verklaard
daarom heb ik gespaard
voor een indrukwekkend wilde baard

nobody told her
as one grows fucking older
the fucking days get colder
and what you then need
met je groot verdriet
is an understanding shoulder

zij was betrekkelijk
aantrekkelijk
zij boeide
en stoeide
maar ze was en bleef een vlinder
en de eerlijke vinder
mag ze houwen
ze is niet te vertrouwen

ja, je hebt het goed gehoord
in het begin was er het Woord
de lettertjes kwamen veel later pas
na het uitvinden van de eerste klas
en op een helse griezelnacht
heeft een ellendeling dan bedacht
de regels van de deetee
en daar zitten wij nu mee

want er is niemand die het hoort
of het woord moet zijn of woort
of misschien zelfs woordt
maar het is wél iets dat mij:
a stoort
b stoord
c stoordt

woehaha








 

laat nog 1 boom 1 struik 1 sprietje gras
de illuzie hoe het was
en hoe het vroeger ànders kon
voor die allerlaatste laatste laag beton

zij werd nooit gevraagd
en bleef dus maagd
maar die nooit gestelde vraag
ligt wél op haar maag

ik hoor zelfs niet meer dat ze spreekt
als moeder vos de passie preekt
en doet alsof haar hartje breekt
andermaal
totaal
banaal
een heks vermomd als elf
vervuld van het eigen zelf

er valt niet veel te beleven
in het leven
van een koe
het is haar dan ook om het even
wat de zin is van het leven
geen waarom geen hoe
geen waar naar toe
enkel dat trieste boe
arme stomme koe

als weer zo'n onverwachte telefoon
ongevraagd je rust verstoort
en je weer dat woord "enquête" hoort
zeg dan eens op een WARME toon
dat het je niet interesseert
want bedenk: wat die stem probeert
is overleven op een hongerloon

in dienst van anonieme rijke venten
moeten die sukkels rotzooi venten
en van de vele procenten
krijgen zij letterlijk:
wat zwarte centen

religie blijft bij velen een flop
want het valt mij helemaal niet op
dat kristenen zich méér dan anderen haasten
in het beminnen van hun naasten
en ook het bieden van die rezerve wang
duurt bij de meesten toch heel lang
wat ze écht zoeken lijkt verdacht
op het monopolie van de macht

ik voel me dik bedrogen
door kerken en theologen
op de drempel van het Grote Gat
zoek ik dus nog altijd tastend
het Rechte Pad

het doet er niet toe of je dat echt gelooft
maar stel dat, zoals beloofd,
zo'n Hiernamaals er wél is
dat er echt zo'n hemel en hel is
dat dit leven een test is
en dat het dus best is
om daar toch maar naar te leven
zodat je kan sterven zonder beven
dan ben je op zo'n Laatste Oordeel
toch maar in het voordeel
want zelfs als het niet waar is
denk ik dat het zonneklaar is:
wie leeft op het Rechte Pad
heeft daarvan nooit spijt gehad


(geïnspireerd door vriend rijmelaar Uilenspiegel, voor alle andere uilen en spiegels:
 men zegge het voort: copyright totaal gratis)

ik leef pas als het donker is
daartoe voel ik mij verplicht
omdat de kinderen van de duisternis
slimmer zijn dan die van het licht
en ik amuzeer me dan
met wat het daglicht niet verdragen kan














(uit: de meemwaars van een fotolaborant)

vroeger
zonder stoefen,
liep ik de marathon op mijn sloefen
nu zit ik
maar nu op échte sloefen
op dat verrekte toetsenbord te doefen
en valt er écht niks meer te stoefen

ik had vroeger niks tegen vrouwen
maar zij heeft mij zo opgevoed
ik denk niet dat ik nu nog zou trouwen
tenzij
misschien
als 't moet

zou je haar nog willen versieren
als je tijdig zag
wat er onder die lagen verf lag