Gids Petit Matar

REISVERSLAG Senegal  Club Aldiana
 De voorbereiding

Tot hiertoe beperkten onze reizen zich steeds tot dichtbij bestemmingen. We bezochten o.a.zuid-Frankrijk, Italie, Spanje, rondreis in Turkije, Malta, Gozo, alle griekse eilanden, Cyprus, Tunesie, Marokko.

Eind 2004 ging ik met vervroegd pensioen. Het was een moeilijke beslissing want ik werkte er meer dan 25 jaar en mijn collega’s waren sinds lang mijn vrienden geworden. Maar mijn echtgenoot was sinds een paar jaren met brugpensioen en wij besloten om samen nog wat van het leven te profiteren, terwijl het nog kan. Mijn collega’s, mijn interesses kennende, schonken mij als afscheidscadeau een reischeque. Wij besloten dus om nu maar eens een flink stuk bij te leggen en verdere horizonten te verkennen.

Aangezien wij een grote tuin hebben, en mijn schoonzoon niet met veel werk daarin wilden belasten, opteerden wij wel om vroeg in het voorjaar vertrekken, dus het moest een zonnige bestemming zijn, een totaal andere cultuur en liefst met niet teveel tijdsverschil. Onze keuze viel op club Aldiana in Senegal.

In het reisbureau vroeg men ons of wij eventueel  zouden bereid zijn om een pakje mee te nemen naar Senegal. Een cliënt van hen had ginds vriendschap gesloten met een familie, die een winkeltje had op het strand, naast de club. Ja, een pakje meenemen van een onbekende persoon … dat was wat anders natuurlijk. Maar men verzekerde ons dat het om heel betrouwbare cliënten ging. OK, zei ik, laat haar maar eens opbellen, we zien dan nog wel.

Terug thuis bespraken wij dat nog eens met mekaar, en besloten van dat toch niet te doen. Maar die mevrouw (Anne) belde ons, en vertelde zo enthousiast over Senegal, de club en de familie Daffé die ze er kende, dat wij ons lieten overhalen en zeiden, OK, maar dan een klein pakje hoor, want we hebben zelf al zoveel bagage mee en gerief mee om ginder uit te delen. Toevallig was het pakje bestemd voor een familie waarvan de vader en de zoon gidsen zijn, en waarover ik al zoveel lof gelezen had in reisbeoordelingen, dat ik toch de intentie had om die mensen op te zoeken.

Vooraleer te vertrekken, moesten wij ons nog in orde stellen met de vaccinaties. Hiervoor gingen wij naar het UZ te Gent. Daar werd ons aangeraden om ons te laten vaccineren tegen :
Gele koorts

Typhus

Cholera

Hepatitis a en b

Tetanos

Deze vaccinaties werden ons onmiddellijk toegediend met drie spuitjes (onder het schouderblad, waar wij niets van gevoeld hebben). Diezelfde nacht had ik koude rillingen, kon me niet verwarmen, maar ’s anderendaags was het over. Mijn man, daarentegen, heeft er niets van geweten. Het sterke geslacht !!!

Nu nog pillen tegen malaria in huis halen, Malarone, niet goedkoop,  maar zeer doeltreffend vertelden ze in het UZ .

Een paar dagen voor ons vertrek, kwam Anne met haar pakje. Pakje ? een rugzak vol : schoenen, kledij, medicamenten, enz. ! We hebben die toch nog in onze valies gekregen, en Anne vertelde ons dat ze een afspraak gemaakt had met gids Petit Matar Daffé, voor de dag na onze aankomst, om 10 uur voor zijn winkel op het strand. Dat was dan ook al geregeld. Nu nog de uren aftellen voor ons vertrek.