De zee heeft me verteld dat zij zo moe is

Zij zei dat zij er zeer beroerd aan toe is

Zij zei: wat is daar toch bij jullie aan de hand?

Wat doen jullie toch tegenwoordig allemaal op dat land?

Zij zei: er komen tegenwoordig steeds meer van die dagen

Dan kan ik alle vuile rotzooi haast niet meer verdragen

Dat zei de zee die me vertelde dat zij moe is

Die zei dat zij er zeer beroerd aan toe is.

Zij zei: ik hoor dat er bij jullie af en toe wel een rapport verschijnt

Dat na de eerst onrust dan weer ergens in een la verdwijnt
Van de een of andere waardeloze functionaris

Die vanwege het toerisme niet wil weten dat het waar is

Dat het waar is dat ik er zeer beroerd aan toe ben

Dat het waar is als ik zeg dat ik zo moe ben.

Vroeger vond ik het fijn wanneer het zomer was geworden

Met al die mensen en die kinderen dat was gezellig hoor maar nú?

Nu heb ik vaak de neiging om te roepen als ze komen:

Blijf maar liever weg niet te dichtbij want dat is slecht voor u

Dat zei de zee die me vertelde dat zij moe is

Die zei dat zij er zeer beroerd aan toe is.

Soms in november en december word ik nog wel es giftig

Maak ik me net als vroeger nog wel weer eens driftig

Dan ram ik op die degelijke nieuwe Delta dijken

En ik hoop dat ik iemand daarachter zal bereiken

Ik hoop dat er een paar mensen daar zullen zijn misschien

Die de reden van mijn radeloze woede willen zien

Maar het houdt niet op het gaat maar door het komt erger telkens terug

En ik denk: dit heeft geen zin en ik trek mij maar weer terug

Dat zei de zee die me vertelde dat zij moe is

Die zei dat zij er zeer beroerd aan toe is.

Toen zweeg de zee en ik stond daar in de zomernacht

Ik zei: kan ik iets voor je doen misschien?

De zee heeft even nagedacht

Toen zei zij: zo overbodig als het was in vroeger dagen

Zo nodig is het nu om water naar de zee te dragen.

Dat zei de zee die me vertelde dat zij moe is

Die zei dat zij er zeer beroerd aan toe is
En als de zee zegt dat zij moe is
Wil dat zeggen dat het land er zeer beroerd aan toe is.

 © Paul van Vliet

Boven op de boulevard

Zitten hand in hand

Twee oude mensen bij elkaar

Kijken naar het strand

In de schaduw van het leven

In de kantlijn van de tijd

In gedachten

Zitten wachten

Op de eeuwigheid.

En beneden ligt de kluwen

In een strijd op leven en dood

Zijn eigen ego op te duwen

Vechtend voor het bruinste bloot.

Aandacht trekken nek verrekken

In het nieuwe jachtseizoen

Je bewijzen overseizen

Want je moet er veel voor doen.

Om te scoren: borst naar voren

Adams grote egotrip

Modepose trucendozen

Langzaam kijken snelle wip.

Roodgeschroeide wentelteven

Glimmen zwetend in de zon

Met protectiefactor zeven

Son O Tal en Sal O Ton.

De relnicht en de winterschilder

De warme bakker van de hoek

De playboy en de bodybuilder

Onrust in de bandplooibroek.

En boven op de boulevard

Bij een kopje thee

Twee oude mensen bij elkaar

Denken alle twee:

Het is niet leuk om te vergrijzen

Maar dat zo hevig in de weer

Zo nodig moeten, je bewijzen

Hoeft goddank niet meer.

Waar de blanke top der duinen

Schittert in de zonnegloed

En de Noordzee vriend’lijk bruischend

Hollands smalle kust begroet:

Kleine tanga grote borsten

Moeder zoek en kind vermist

Frikadellen vette worsten

Hond die op een handdoek pist.

Oosterbuur in Unterhosen

Dáár is nog een meter vrij

Ligt met z’n vriendin te vozen:

Varkenskop met coupe soleil.

Surfer slaat op pier te pletter

Kleuterklas heeft hoge nood

Geef m’n schep terug vuile etter

Broertje drukt z’n zusje dood.

Zanger breekt met 8 ampère

Zingend uit z’n onderlijf

Schel door de geluidsbarrière

Met z’n nieuwe troetelschijf.

Lekgeslagen opblaasboten

Achterhoofd met bloedend gat

Weer een middag naar de kloten

Je bent jong dus wil je wat!

En boven op de boulevard

Zitten hand in hand

Twee oude mensen bij elkaar

Kijken naar het strand

In de schaduw van het leven

In de kantlijn van de tijd

Veel verloren

Maar gebleven

Is de tederheid

© Paul van Vliet