Vrijdag 18 augustus 2006
Soms héél pijnlijk!!!

Hallo bloggertjes,
Wat kan dat toch zeer doen zo'n eksteroog of eelt op je tenen of onder de voet...
groetjes,
floeremutske
Likdoorn en eksteroog
Een likdoorn is een meestal pijnlijke eeltverdikking aan de voet. Tussen de tenen spreekt men van een eksteroog. De pijnklachten kunnen soms zo ernstig zijn dat het lopen wordt bemoeilijkt.
De likdoorn is een sterk verhoornd deel van de huid aan de voet, meestal ringvormig met een klein, diep centrum. Dit centrum wordt geleidelijk gevormd door druk op dat betreffende huiddeel. De druk wordt veroorzaakt door schoeisel, overgewicht of afwijkingen aan de stand van botten in de voeten. Bij een eksteroog is de eeltkern zacht en witachtig.
Op de plaatsen waar de eeltlaag niet te dik is, kan je zelf na een heet bad met een zachte puimsteen de verweekte eeltlaag wegschuren. Haal niet te veel eelt weg, want eelt is een beschermlaag.
Er bestaan ook speciale likdoornpleisters die de eeltlaag helpen verweken, meestal op basis van acetylsalicylzuur. Vervolgens kan de likdoorn worden afgeschaafd met een mesje of met een speciaal scherp lepeltje worden uitgelepeld.
Antidrukringen voorkomen pijnlijke druk op eksterogen.
Als de eelt te dik geworden is of de likdoorn te pijnlijk wordt, kan de podoloog of dermatoloog de eeltplek, likdoorn of eksteroog verwijderen.
Draag ruime, comfortabele schoenen en wissel regelmatig van schoenen om wrijfpunten te verleggen.
Als je diabetes hebt, mag je nooit zelf eelt of een likdoorn verwijderen. Raadpleeg dan een podoloog of huisarts.
Wat kan dat toch zeer doen zo'n eksteroog of eelt op je tenen of onder de voet...
groetjes,
floeremutske
Likdoorn en eksteroog
Een likdoorn is een meestal pijnlijke eeltverdikking aan de voet. Tussen de tenen spreekt men van een eksteroog. De pijnklachten kunnen soms zo ernstig zijn dat het lopen wordt bemoeilijkt.
De likdoorn is een sterk verhoornd deel van de huid aan de voet, meestal ringvormig met een klein, diep centrum. Dit centrum wordt geleidelijk gevormd door druk op dat betreffende huiddeel. De druk wordt veroorzaakt door schoeisel, overgewicht of afwijkingen aan de stand van botten in de voeten. Bij een eksteroog is de eeltkern zacht en witachtig.
Op de plaatsen waar de eeltlaag niet te dik is, kan je zelf na een heet bad met een zachte puimsteen de verweekte eeltlaag wegschuren. Haal niet te veel eelt weg, want eelt is een beschermlaag.
Er bestaan ook speciale likdoornpleisters die de eeltlaag helpen verweken, meestal op basis van acetylsalicylzuur. Vervolgens kan de likdoorn worden afgeschaafd met een mesje of met een speciaal scherp lepeltje worden uitgelepeld.
Antidrukringen voorkomen pijnlijke druk op eksterogen.
Als de eelt te dik geworden is of de likdoorn te pijnlijk wordt, kan de podoloog of dermatoloog de eeltplek, likdoorn of eksteroog verwijderen.
Draag ruime, comfortabele schoenen en wissel regelmatig van schoenen om wrijfpunten te verleggen.
Als je diabetes hebt, mag je nooit zelf eelt of een likdoorn verwijderen. Raadpleeg dan een podoloog of huisarts.















