Naar de inhoud

WELKOM BIJ FONS DE MUNTER

akke.beakke.be
Ik schrijf liedjesteksten, muziek, gedichten en spreuken die allen beschermd zijn door SABAM.

Archief

Marietje

Marietje is niet zoals andere kinderen,
zij kan op haar benen niet staan.
Ze zit bij het raam
in een stoel op vier wielen
en kan nooit eens wandelen gaan.
Zij mompelt wat onverstaanbare woorden
en trekt ook wat vreemd met haar mond.
Haar geest is wat zwak
en ze heeft rare ogen,
Zij is niet zo heel erg gezond.
En toch werd ook zij vast
uit liefde geboren
en wordt zij met zorgen omringd.
Haar ouders zouden haar niet willen missen,
Marietje is hun liefste kind.
bengeltje2520525td.gif
Geschreven door De Munter Alfons om 18:48 Reageer op dit bericht Stuur door

Ik zou zo graag

Ik zou zo graag de wind zijn
die in je haren speelt,
die stoeit langsheen je wangen
en zacht je lippen streelt.
Een wind die soms omstuimig is
en dan weer teder-zacht.
Als jij de ramen open laat
kom ik bij jou vannacht.

Ik zou zo graag de zon zijn,
dan kwam ik 's morgens al bij jou
om je lichaam te verwarmen,
ik maakte parels van de dauw.
Hoewel....de zon da's niet zo leuk
dat zul je wel verstaan.
Ik zou je moeten delen dan
want 's avonds komt de maan.

Ik zou zo graag die maan zijn
die 's nachts over jou waakt.
Ik zou je zacht beschijnen
terwijl jij rustig slaapt.
De maan is dichter dan de zon
en geeft een vreemd gevoel.
Hoewel, de maan, ik weet het niet,
die is zo rustig-koel.

Ik zou het liefst de man zijn
die alles met je deelt.
En, samen met de wind misschien,
zacht door je haren streelt.
Een man die soms omstuimig is
en dan weer teder-zacht.
Als jij de deur straks open laat
kom ik bij jou vannacht.




meisje5lk.gif
Geschreven door De Munter Alfons om 18:48 Reageer op dit bericht Stuur door

Een kinderhand

EEN KINDERHAND.

 

Een kinderhand is gauw gevuld,

Dat is al lang geleden.

Want kinderen vandaag de dag

Zijn niet zo gauw tevreden.

Zij hebben alles al gehad,

Zij moeten niet meer trachten.

Dus dat ze gauw tevreden zijn

Dat kun je niet verwachten.

Geschreven door De Munter Alfons om 18:46 Reageer op dit bericht Stuur door

Stil

Mij hart wordt stil als je naast mij komt zitten

en je legt heel gewoon je hand op mijn mouw.

Nu liever niet spreken…de stilte niet breken…

Zo zeg je veel meer dan “ik hou van jou”.

 

Soms leg jij je hoofd heel zacht op mijn schouder,

Zo zonder één woord…..dan wordt mijn hart stil.

De geur van je haar en die glans in je ogen…..

Je spreekt tot een hart dat luisteren wil.

 

Mijn hart wordt stil van de rust in je adem.

Jij geeft mij je hand in een simpel gebaar.

Nu liever niet spreken…de stilte niet breken…

Gewoon onze handen…wij begrijpen elkaar.

 

Soms zit je naast mij met je ogen gesloten,

Je hoofd op mijn schouder…jij weet wat ik wil.

En al zou ik het graag eens uit willen schreeuwen,

dan kijk ik naar jou en wordt mijn hart stil.

 

 

P.s.

 

Het is een hele kunst met iemand samen te leven,

en je merkt het elke dag…het is niet aan iedereen gegeven.

 

Geschreven door De Munter Alfons om 18:45 Reageer op dit bericht Stuur door

Lona Dinga

LONA DINGA

 

 

 

Lona Dinga heeft haar schapen naar de bergweide gebracht

want de lente gaat beginnen na het scheren van hun vacht.

Om zich niet alleen te voelen speelt zij op haar herdersfluit

noten die de winden dragen, ’t is een klagend, triest geluid.

 

In de grote Connemara loopt zij eenzaam, maanden lang.

Zij leerde leven met de stilte, de natuur maakt haar niet bang.

Tussen grauwe, woeste rotsen trekt ze met haar kudde voort

en bij nacht, hoog in een berghut, slaapt zij vredig, ongestoord.

 

Lona Dinga lijkt zo rustig wijl ze schapen hoeden kan,

maar ook zij durft wel eens dromen van een leven met een man.

Iemand die voor haar zou zorgen, haar zou kussen en nog meer….

Ach, ik weet het, door ervaring, veel alleen zijn doet soms zeer.

 

Lona Dinga voelt vanbinnen soms die sterke, felle drang

naar wat tederheid en liefde waar ik ook zo naar verlang.

Mocht ik Lona Dinga vinden ‘k zou haar beminnen tot de dood.

Maar waar begin ik best te zoeken ? De Connemara is zo groot

.
Geschreven door De Munter Alfons om 18:43 Reageer op dit bericht Stuur door

Rozen

Mijn pad gaat heus niet over rozen, en

 

juist daarom ben ik  zo blij.

 

Want zie je …rozen hebben doornen

 

En die zijn te scherp voor mij.

 

Ik hou meer van madeliefjes

 

In de zomer, tussen het groen.

 

Ik kan dan op mijn blote voeten lopen

 

Zonder dat ze pijn gaan doen.

1rosamossa3ix.gif
Geschreven door De Munter Alfons om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Tegenpolen.

Als het licht er niet was
zou er geen schaduw zijn.
Uit het licht wordt de schaduw geboren.
Het is een bewijs dat twee tegenpolen
toch bij elkaar kunnen horen.

Neem nu zonneschijn en regen,
je zou er niet aan denken,
die zijn er samen nodig
om ons een regenboog te schenken.

Maar ik kan geen samenhang verzinnen
als het gaat om vuur en water.
Zijn dat nu échte tegenpolen
of ontdek ik dat nog ..... later ?
Geschreven door De Munter Alfons om 17:26 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Gewoon

Een huis, een tuin, een klein gezin,
gewoon, gewone mensen.
Zo heel gewoon, traditioneel,
je kan niets beters wensen.
Dat voel je pas als je eenzaam bent,
als je alleen staat in het leven.
Voor zo iets heel gewoon, gewoon,
zou je dan alles willen geven.
Geschreven door De Munter Alfons om 17:04 Reageer op dit bericht Stuur door

Kennen.

Ik dacht je helemaal te kennen
maar je echte wezen ken ik niet.
Er zit véél meer in jou verborgen
dan iemand anders van je ziet.
Ieder denkt vanuit zijn eigen,
dat is normaal, maar 't is verkeerd.
Je kunt een ander niet doorgronden,
dat heb jij mij wel geleerd.
Geschreven door De Munter Alfons om 16:51 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van WELKOM BIJ FONS DE MUNTER

↑ Terug naar de berichten