EEN DING KEERT NOOIT TERUG ... DE TIJD ...

Terwijl sommige mensen lachen
zijn er andere die lijden
dat was zo
dat is zo
en dat zal wel zo blijven

dan stelt zich de vraag
wat is het leven
is het wel waard
om geleefd te worden
want voor velen onder ons
is het een aaneenschakeling
van tegenslagen en miseries

gezondheid en tragedie
zijn begrippen
die totaal los van elkaar staan
en daar tussenin
leeft een ganse waaier
van mensen
met kleine of grote kwalen
en met geneesbare
of ongeneeslijke ziekten

allen kennen wij wel iemand
die lijdt
en in een twijfelachtige sfeer
moet leven
met de voortdurend
opdoemende gedahcte
of het beter kan
of er genezing mogelijk is
en in de meest
dramatische omstandigheden
rijst zelfs de ultieme vraag
hoe lang nog ...

de zieke zelf
is het begin en het eindpunt ...
een optimist
leert met zijn ziekte te leven
en hoopt op een goede afloop
hij troost zichzelf
met de gedachte
dat zommigen er erger aan toe zijn
dan hijzelf

optimisme en moed
en de drang te overleven
zijn de peilers
waarop vele zieken
hun herstel hebben gebouwd

vechten marianne ... vechten ...
het is het enige alternatief
en met de hulp
van je familie en je vrienden
is de kans zeer groot
weer te kunnen leven
zonder te grote zorgen
al zal de gedachte
aan wat voorafging
je nooit verlaten

wij moeten blijven  hopen
want ir is de wetenschap
die koortsig op zoek is
naar nieuwe middelen
om pijnen te verzachten
om het leed leefbaarder te maken
en genezing te brengen
en ...
zo de zijden draad
van het leven
steeds sterker te maken

FM

Het oosten kleurt
jasmijn die geurt
in de dauw
gauw een druppel
dauw
op mijn ogen
die zoeken
naar de schoonheid
van uw jeugd

het oosten kleurt
jasmijn die geurt
in de dauw
gauw een druppel
dauw
op mijn handen
die zoekend tasten
naar de rijpheid
van uw zijn

het oosten kleurt
jasmijn die geurt
in de dauw
gauw een druppel
dauw
op mijn lippen
die smachtend verlangen
naar de zoetigheid
van het leven

het oosten kleurt
jasmijn die geurt
in de dauw
gauw een druppel dauw
op mijn hart
opdat het openbloeie
naar het wonder
van de liefde

jet oosten kleurt
jasmijn die geurt
in de dauw
gauw ... gauw
zoetigheid, wonder,
schoonheid, rijpheid
gauw
een druppel dauw ...

FM

Mijn hart
ons hart
zonder hart geen leven

een hart van steen
een hart van honing
hoeveel soorten harten
zijn er niet

het ene hart is iefdeloos
een ander kan
hartstochtelijk lijden

twee harten
kunnen elkaar vijandig zijn
het ene zal zich dan
op het andere wrdeken

ons hart is ons gegeven
met ingebakken eigenschappen

gevoelloos of gevoelig
van steen of van koekebrood
haatdragend of medelijdend

zoveel mensen
zoveel harten

maar mensen
met een "hart van goud"
zijn veel te dun gezaaid
in onze boze wereld

FM

Een grote liefde
stilaan gegroeid
sinds het ontstaan van leven
eeuw na eeuw

liefde van de bij tot de bloem
zoem... zoem ...

het spel van wolk en zee
onafscheidbaar verbonden

de liefde van de paarse kleuren
tot de heide ...
zonder paars is de heide
geen heide meer

de liefde van de kleuren
voor de over zee
ondergaande zon
met of zonder
een waas van sluiers
in alle denkbare kleurschakeringen

samengesnoerd met sappige vezels
is de liefde van tak en boom
met het blad als pronkstuk

het blad ...
dat in de herfst
levensmoe
dwarrelend de boom verlaat
en met zijn doodse pracht
bos en landschap siert

groen blad
levend blad
groen ... kleur van de hoop

tot rood verkleurde groen
dood blad ...

dag ... blad
dag ...dag die sterft
dag zon en zee
die eeuwig leven

FM

Ik heb steeds heimwee
naar het land dichtbij de zee
het is een dromenland
waar ik wil verder leven
en zo je 't wil
neem ik je mee
naar het parelkleurig duin
en het paradijs der meeuwen

we gaan er zwerven
in gezelschap van de zon
over een stralend zandtapijt
en in de bosjes
de prikkeling  voelen
van de doornen

we zullen stilstaan
bij de roos en bij
het sierlijk wuivend helmkruid
we zullen luisteren
naar de duinenduiker
en naar de roep van de pieper

we zullen luisteren
naar een zacht geruis
dat mijmeren doet
over fluisterende duinen
maar ...
het zijn niet de duinen
die fluisteren
het is de zee
het lied van een eeuwig
zingende zee
MIJN zee
de kern van mijn heimwee ...

FM

De groene pracht
van de bomen
in volle bloei
getuigen van intens leven
maar weldra
zal de levenskracht
door de steeds terugkerende
wisseling der seizoenen
de boom verlaten
en verliest hij
bijna onmerkbaar
blad na blad
zo vergaat het ook de mens
de kracht en levenslust
verdwijnen stilaan ...
bij de boom gebeurt het
blad na blad
bij de mens jaar na jaar
het groot verschil is echter
dat de boom ieder jaar
opnieuw tot leven komt
maar bij de mens
ieder jaar een jaar verloren is
laat ons leven met de verwachting
dat na ieder jaar
er een nieuw mag volgen

FM

Voor de meeste mensen
is "een dode"
een noodzakelijke tragedie
om zich ervan bewust  te worden
dat "zijn" niet duurt
dat het verblijf hier tijdelijk is
en het heengaan
steeds heel dichtbij
en daarom moet steeds
een mens verdwijnen
om anderen bij te brengen
dat ook voor hen
het einde wacht

maar door de confrontatie met de dood
maakt onverschilligheid
meestal plaats voor angst
angst voor iets
dat steeds dichtbij is
en toch onzichtbaar
onhoorbaar
onvoelbaar

dat iets dat is de dood
en die is ...
griezelig stil

fm

Als de avond valt
komt de ster tot leven
boven de rusteloos
deinende golven van de zee
en het groene achterland

als het dag wordt
dooft de ster
ze wordt aan het leven ontrukt
maar niet voor eeuwig

slaap ster
in de kosmische schoot van het heelal
en morgen als je ontwaakt
zie ik je weer

fm

Je gebruis lijkt wel
een zucht
mijn zee...
ik weet waarom

je gehuil lijkt
een gekreun
ik weet waarom

je storm is woede
en ...
ik weet waarom

bruisend zuchtend
huilend kreunend
woedend stormend

het is spijt ...
omdat men
je witte kopjes steelt

je bent bevuild
en het wit wordt grijs
en bruin en zwart

je leven
is in gevaar ...

FM