Archief

Mijn vriend is er niet meer, het was maar een hondje zeggen de mensen dan. Je kon er alles tegen vertellen en hij wist dat je vrolijk was of dat je triest was en nu wacht ik nog altijd op hem, sta 's morgens op er is niets, denk dat ik de deur moet opendoen om hem binnen te laten maar daar is niets. Hij is nu tien dagen dood en ik mis hem nog steeds meer en meer" Waar is mijn Rakker?". Mijn Rakker is rustig bij mij ingeslapen.
Ik ben ziek heb keelkanker met maar met goede resultaten. Maar nu is er nog mijn vader, hij heeft" Leukemie" en ze hebben alle medicatie opgegeven, hij weet dat hij binnenkort moet sterven en geeft alle moed op.
En nu, wat moet ik nu?
Tot later.
 

Kanker 'En nu'
Het is al enkele maanden dat ik nog iets geschreven heb, maar veel nieuws heb ik niet. Pijn wat moet je er mee doen en zeker aan zenuwpijnen, na mijn opereratie viel alles nog mee, maar nu heb ik een half verlamd gezicht en veel pijn in mijn schouder en sleutelbeen.
Heb al een spuit gekregen met cortisone en als je dan ook diabetis hebt valt dat echt niet mee. 
Kent er iemand "LYRICA" het zou heel goed zijn tegen zenuwpijnen maar is heel duur, in bepaalde gevallen zou het terugbetaald zijn.Of kent er iemand " REDOMEX " iets wat heel veel goedkoper en zeker terugbetaald.
Beste groeten . Fons.
Als er mij iemand kan helpen graag. Reacties zijn altijd welkom en lees zeker de rest van mijn verhaal. 

Deze week.
Maandag naar de sociale dienst en 'savonds een audicien. Dinsdag voor mezelf en mijn moeder naar de een NKO. Woensdag voor moeder naar de neuroloog en nu vrijdag voor mezelf naar de psychologe in Leuven.Weekend hopelijk rust.
Maandag voor moeder naar de cardioloog, dinsdag terug naar NKO en woensdag met mijn vader naar het ziekenhuis in Hasselt. Hopelijk donderdag vrij want vrijdag moet ik naar de internist en naar de neuroloog.
Laat me eens een week zonder dokters als het kan a.u.b. 

Gisteren het gras afgereden mijn moeder eindelijk even buiten gekregen maar dat duurde niet zo lang. Ze heeft niets gedaan maar was tenminste toch buiten.
Vandaag met haar naar de NMRscan geweest ik dacht dat het beter ging tot deze avond, weer de huisdokter bellen, voor wat ik weet het niet, ook de dokter niet.
Ik dan, ik heb nog steeds veel pijn en probeer nog altijd van de pijnstillers te blijven of weet er iemand een ander oplossing.
Ik niet meer.

Kan niet slapen ik wou stoppen met pijnstillers (Tramadol retard 150mg) maar dat blijkt niet zo'n goed idee, er is pijn en pijn, sommige kan je goed verdragen maar dat blijvende, s'nachts wakker schieten en niet meer of met veel moeite recht komen uit je bed, dan in de zetel terug in slaap vallen en terug wakker worden en met veel moeite uit de zetel proberen recht te komen. Eerlijk ik zie het niet meer zo goed zitten.
Dan is er ook nog mijn moeder ze gaat elke dag verder achteruit, je moet elke moment van de dag haar in het oog houden.( Is dit demensie?)
Is dit fysische of psychologische pijn of beiden? Wat mij betreft dan.
Kon ik nu maar gaan slapen en liefst morgen of straks niet meer wakker worden. Nee want ons ma is er ook nog.
Tot later. 

Nu is het begin oktober en nu is het nu. Ik vraag me af wie ben ik nu? Wat is nu wie is nu of ben ik soms nu?
Ik ben een oude vijftiger, allenstaand, ben wel getrouwd geweest maar heb nooit kinderen gehad, heb alles van het leven leren kennen, ben jaren dj geweest dus "seks drugs en rock'n'roll". Sinds acht jaar ben ik stil gevallen, nu zorg ik voor mijn ouders die zijn over de tachtig. Mijn vader heeft "chronische leukemie" en "verkalking in zijn benen" met twee "stands" tot gevolg, mijn moeder is dementerend en beseft soms niet welke dag het is, ze gaat op een stoel zitten loopt naar de muur gaat terug op die stoel zitten zo een hele dag door, kun je haar alleen laten, huisdokters vergeet het maar steek haar  maar vol met pillen. Alles wat in medische wereld op "oloog" eindigt ken ik nu ondertussen wel. Het (ergste) van al is dat ik ook ziek ben.
Weet er iemand meer over " larynxkanker"
Dank je.
En nu?   

Het is een tijdje geleden dat ik nog iets geschreven heb. Prive redenen.
De maand augustus de thuisverpleging komt nog één maal per week, enkel om te helpen mijn haar te wassen. Wachten dan maar tot mijn drie afspraken in Leuven, bij de dokter, bij de psychologe en bij de dienst sociaal werk.
22 augustus: om half tien bij de dokter keel kijken, alles is goed. Mijn vraag is dan " Waarom doet die linker kant zo raar. Waarom voelt die kant zo dood en doet die toch zo'n pijn" het antwoord was "Mijnheer daar zul je moeten leren mee leven"
De psychologe dat was een echte opluchting, ze luisterd, begrijpt en probeerd oplossingen te vinden maar natuurlijk heeft zij niet alle tijd van de wereld maar ze maakt wel een afspraak een maand later.
De sociale dienst gaat over de financiele kant en ook over mijn sociale contacten die ik zo goed als niet heb. Wie is er graag vriend van iemand die niets bezit behalve dan diabetes en kanker en soms ook wel een slecht humeur.
Tot een volgende.

Drie weken wachten, de thuisverpleging komt nog elke dag en dan maar nakenken opzoeken en vragen stellen.
Heb ik nu MRSA of niet en wat moet ik invullen als ik nog eens opgenomen word in een ziekenhuis ?
Wat voor soort kanker heb ik nu ? Keelkanker ? Larynxkanker ?
Na lang zoeken kwam ik opeens op "larynx" . Is dit wel goed gespeld ?
Internet is goed maar soms ook slecht, maar als dan na lang zoeken op een goede side terecht komt is het toch een oplossing.
Is "Tramadol retard 150mg " wel goed als je dat elke dag neemt ?
Helpt die zalf nu of wat moet er verder gebeuren ?"Iruxol mono"
Is "Bromazepam" nu goed, al slaap ik er redelijk goed van ?
Waarom voel ik niets meer aan mijn linker oor en kan ik niet meer op mijn linker kant slapen ? Het gevoel is net als een hand of voet die slaapt.
Waarom doen mijn sleutelbenen zo'n pijn ?
Waarom heb ik pijn of ben ik nu aan het zagen ?
De laatste van de drie weken de verpleging zegt dat de wonde goed geneest, het dode gedeelte is bijna weg en alles is dicht de wonde is geheeld.
25 juli: terug naar de dermatoloog " Dit is dan de wonderbaarlijke genezing voor mij is alles inorde, de verpleging mag nog tot einde van de maand, dat is dan 32€" Net als de vorige keren al mag hij maar 25,37€ vragen maar daar kan je niets aan doen.
Heeft er iemand een antwoord op deze vragen ?
Op 22 augustus moet ik terug naar Leuven voor drie afspraken.

17 juni: op vrije consultatie bij de dermatoloog, ik was er om 16 uur 30 en kwam er om 19 uur buiten met een speciaal verband en een buisje dat ik moest afgeven aan de receptie die het zouden doorsturen naar het lab. Voor de thuisverpleging was het bericht dat ze het verband niet mochten wegnemen voor vrijdag de nieuwe afspraak was om 14 uur.
20 juni: terug naar de dermatoloog, en nu " Je hebt MRSA". En dan een brief voor de verpleegsters en een voorschrift van drie doosjes antibiotica en voor een zalf "Fucidin".
In de brief van de verpleging stond "Wonde verzorgen met Iso- Betadine en daarna Fucidin en vanaf nu handschoenen gebruiken". Ik voelde mij als iemand die besmettelijk was.
De nieuwe afspraak bij de dermatoloog was twee weken later op 4juli dus, maar ik maakte ondertussen een nieuwe afspraak in Leuven en dat kon op vrijdag 27 juni.
27 juni: terug naar Leuven zoals gewoonlijk, slechts één dokter en één prof gezien hun antwoord was je hebt geen MRSA en gaven mij een resultaat van een lab onderzoek van 13juni mee waarop stond dat er in de wonde "Staphylococcus Aureus" is gevonden maar schreven me wel nog een extra doosje antibiotica voor. Niemand kon dat begrijpen, ik niet mijn verpleegsters en zelfs mijn huisdokter niet.
Trouwens in Leuven hadden ze kine voorgeschreven maar geen enkele kinesist wou daar aan beginnen met zo een open wonde. Dan maar wachten tot volgende week zeker. Gelukkig waren er de thuisverpleegsters die me de moed gaven om verder te vechten.