TORTOLI

SARDINIE Planten en dieren

De bekendste boom van Sardinië is de kurkeik die vooral domineert in de noordelijke bossen. Het kurk van de kurkeik wordt gebruikt voor souvenirs en uiteraard voor kurken op wijnflessen. In de bergen zijn veel steeneiken, varens en dennen te vinden. Op grote hoogte groeit de wilde roos. Eucalyptusbomen en de wilde olijfboom groeien op de lagere, warmere delen. In het zuiden zijn palmbomen bekende verschijningen. De palmanana is een dwergpalm die alleen voorkomt op het eilandje Sant’Antioco en niet hoger wordt dan ca. 25 cm. Mirte, lavendel, margrieten en klaprozen groeien op de uitgestrekte velden. De mastiek, in struik- of boomvorm, komt algemeen voor en levert hars voor vernis. Overal langs de kust komen schijfcactussen voor en met name aan zuidkust vinden we de kermes-eik.
Evenals op Corsica doet de maquis (Italiaans: macchia) het goed in de kust- en berggebieden van Sardinië. Maquis is een dikke, vaak ondoordringbare heesterachtige vegetatie waaronder mirte, aardbeiboom, sleedoorn, mastiek en zonneroosje.


De moeflon is een inheemse soort die naast Sardinië nog maar op een paar plaatsen in Europa voorkomt. In de bossen en het kreupelhout komen veel herten en wilde zwijnen voor. In het Monte Arcuso-reservaat leeft een kleine groep Sardijnse herten en op het eiland Asinara leven wilde ezels. Het inheemse Sardijnse paard zwerft over het Giari di Gesturi-plateau en op de landtong Capa Caccia. Zeldzaam is de monniksrob, die weer aan de westkust gezien wordt, een teken dat het ecologisch weer de goede kant op gaat in dat gedeete van de Middellandse Zee. Schapen zijn er meer dan voldoende op Sardinië, tussen 2,5 en 3 miljoen exemplaren. Bijzonder is de Sardijnse vos die net als herten, wilde zwijnen, hazen en konijnen in de bossen van de berggebieden leven.

Ware vogelparadijzen vindt men bij de Flumendosa-monding en in het zuidoosten bij Muravera. Flamingo’s, aalscholvers en vele reigers zijn bekende verschijningen. De rotsen en kliffen vormen een uitstekende omgeving voor vogels zoals wilde duiven, zilvermeeuwen en Audouins-meeuwen. De nesten van roofvogels zoals de vale gier, rode wouw en slechtvalk vinden we dichter bij de rand van de kliffen. De zeldzame Eleonora’s valk leeft o.a. op het eilandje San Pietro. In de Sardijnse moerassen komt de witkopeend nog voor. De Sardijnse patrijs is al door de Romeinen meegenomen uit Noord-Afrika.
De wateren rond Sardinië zijn zeer rijk aan planten en dieren. Dolfijnen en kleine walvissen komen ten noordwesten van Sardinië en in de Straat van Bonifacio voor. Onder water komen de gestreepte sargo en de bruine zeebaars veel voor. De kloven in de rotsen vormen een uitstekende schuilplaats voor de murene. Sardijns koraal komt voor op de rotsige zeebodem, op een diepte van 15 tot 100 meter. In ondiep water zet de zeeanemoon zich vast op de rotsen. Gorgonic-koraal overleeft alleen in heel schoon water. De takken van deze koraalsoort kunnen rood, geel of wit zijn.
In januari 2003 ontdekten Duitse en Italiaanse wetenschappers een nieuwe vleermuissoort. De Sardijnse langoor onderscheidt zich van de vier al bekende Europese langoorsoorten. De wetenschappers maakten ook melding van de ontdekking van een tot dusver onbekende ondersoort van de bruine langoor, een soort die overal in Europa voorkomt.

 V

FOTO	> Europa > Italia (IT) > Sardegna > Oristano > SAN VERO MILIS