Na de val van het West-Romeinse Rijk na de Grote volksverhuizing werd Sardinië onderworpen aan verschillende overheersingen. Vanaf 456 na Christus bezetten de Germaanse Vandalen het eiland vanuit Noord-Afrika, waarna de Byzantijnen het ongeveer 80 jaar later "bevrijdden". Vanaf 711 vielen de Arabieren regelmatig het eiland aan. Om die reden werd in de negende eeuw na Christus Tharros verlaten, na meer dan 1800 jaar bewoning, en het huidige Oristano gebouwd. In de strijd tegen de Arabieren werd de hulp ingeroepen van de Maritieme republieken Pisa en Genua. Vanaf 1063 vormde er zich een politiek bestel uniek voor de geschiedenis van Sardinië, waarin het territorium verdeeld werd in Giudicati (afgeleid van rechters). Meest markante figuur uit de late Middeleeuwen was Eleonora d'Arborea, de vrouw die de grondslag legde voor een wetsbestel dat tot 1827 geldig bleef, de Carta de Logu. In dezelfde periode nam de invloed van de Spaanse Aragonezen toe totdat de Spanjaarden Sardinië inlijfden. Uit deze tijd stammen de zogenaamde Aragonese torens die langs de kust werden gebouwd ter bescherming van het eiland tegen de Arabieren. Op de plaatsen van de oude Fenicische steden, die op strategische punten liggen, kan men deze torens nog terugvinden, vaak gebouwd met de stenen van de oude bouwwerken. Een mooi voorbeeld van dit hergebruik is nog terug te vinden in de kerk van Santa Giusta bij Oristano waar men de Fenicische stad Othoca heeft teruggevonden.

De cultuur van de Spanjaarden was zo sterk dat nu nog rond Alghero een Catalaans dialect wordt gesproken.

ecious Metaal: Zuid-Silver
 19 februari-26 juni 2011
 Galleria zaken

 Voor welvarende vroege Amerikaanse gezinnen, het leven van alledag opgenomen contact met zilver. Zilveren munten werden gebruikt als betaalmiddel, en voorwerpen van lijfsieraden, drinken, eten en thee waren, alsmede giften van de erkenning werden gemaakt in dit edelmetaal. Zilver met trots getoond aan de rijkdom en sociale status van zijn eigenaren. Het bezit van zilver-schalen van de kommen, schalen en pot-was een privilege van de rijken in de koloniale en het begin van de nationale perioden. Echter, de eigendom van een aantal kleine stukje zilver was meer gebruikelijk. In de 19e eeuw, zelfs sommige middling huishoudens eigendom zilver, vaak onder de boedelinventarissen van de boerenfamilies zijn er verwijzingen naar de objecten zoals zilveren theelepeltjes.

 Amerikaanse zilversmeden en hun klanten keek naar de grootstedelijke centra van Europa aan het ontwerp van de objecten die ze gemaakt en gebruikt inspireren. Zilver productie in de koloniën envroege republiek was vooral een stedelijke activiteit, en de meerderheid van de zilveren fabrikanten waren in het noordoosten. Hoewel ambachtslieden in het zuiden creëerde enkele van hun eigen voorraad zijn, ze vaak gekocht afgewerkte stukken van fabrikanten elders. Daarom, Noordoost-fabrikanten geproduceerd waren op uitdrukkelijk verzoek van Zuid-retailers, en Zuid-mecenaat is een kritische ingrediënt in de geschiedenis van de Amerikaanse zilver.