Er hangt een vreemde sfeer in 't woud Verstild het bladerdak De deken van het mos bedauwd En traan aan blad en tak In struiken hangt een rod…
Er hangt een vreemde sfeer in 't woud
Verstild het bladerdak
De deken van het mos bedauwd
En traan aan blad en tak
In struiken hangt een rode gloed
Van karmozijnen zon
Als een symbool van laatste groet
Aan 't licht dat leven spon
Op bodem ligt een eenzaam blad
Het leven uitgeblust
't Is op het einde van haar pad Zacht door de grond gekust
Iets verder hangt een spingordijn
Als fijngesponnen garen
Teer, gestileerd als filigrijn
En strak gespannen snaren
Aan voet van eik-en beukenboom
Bedekt met cantharellen
Is het domein van elf en gnoom
Van feeën en libellen
En valt de nacht, schijnt avondster
Dan komen ze tezamen
Van heinde en vaak ook van ver
Het lot der mens beramen
Daar in het schijnsel van een vuur
Verwarmd door 't vlammenspel
Heerst een heel andere cultuur
Naar ik veronderstel.
Zoals jij lag daar in die tent
Herinner me het nog goed
Je was nog een adolecent
Er zat iets in jouw bloed
De tent die draaide met de zon
Heel langzaam om haar as
We snapten nog niet dat dit kon
En vonden het maar kras
De dokter had het zo gewild
Je moest weer gauw herstellen
Soms had je pijn, heb je gegild
Dan hoorden we jou bellen
Een medicijn was er nog niet
De Blitzkrieg waarde rond
Voor jou bestond er geen krediet
Jij kreeg het volle pond
Toen ik jou daar zo lijden zag
Kneep iets mij bij de keel
Jouw ogen zeiden mij, gedag
Het werd mij wat teveel
Er vloeiden tranen bij de vleet
Ik snapte het toen nog niet
Het leek alsof je ons ontgleed
Verdween in het verschiet
Mijn meelij gold jou niet alleen
'k Zag moeders stil verdriet
Het drukte op mij als een steen
Toen jij ons plots verliet
Nu leg 'k een bloempje bij je neer
Waarvoor werd jij geboren
Hiertegen had je geen verweer
Je hebt jouw strijd verloren.
Komend uit donkere diepten
Door de schil van de wereld
Ontspringt het in de bron
Samengevloeid uit alle richtingen
Opgestuwd door een kr…
Komend uit donkere diepten
Door de schil van de wereld
Ontspringt het in de bron
Samengevloeid uit alle richtingen
Opgestuwd door een krimpende aarde
Geperst door lagen verleden
Helder en flonk'rend als diamenten
In het omarmende zonlicht
Heftig, woest, kabbelend en stil
Gevend en vergevend
Niets ziend en ontziend
Aangetrokken door de einders
Vervolgt het haar weg
Uitgespreid als tentakels
Met niet te stuiten drang
Stroomt het door beddings en valleien
Almaar verder van de bron
Door seizoenen, licht en duisternis
Alleen de vorst eist oponthoud
Tot de takken van de bomen
Ontdooiend uit hun koude harnas
Hun druppels laten vallen in de beek
Waarna de stroom haar reis hervat
Door oevers begeleid
Naar oorden in de verte
Langs wouden en velden
Al offerend op haar weg
Met omhoog dampende vlagen
Die samengesmolten tot wolken
En myriaden van kristallen
Hun weg vervolgen langs de hemel
Zwanger van de zware last
UItgespuwd, weer opgenomen
In de schoot der aarde
Waarna de reis opnieuw begint.
Ik wandel door de dode stad Door lanen van herinnering Wit in de zon loopt het schelpenpad naar een oneindige verte Op een tombe ligt een ro…
Ik wandel door de dode stad
Door lanen van herinnering
Wit in de zon
loopt het schelpenpad
naar een oneindige verte
Op een tombe
ligt een roos
fel afstekend tegen het diepe zwart
van het koude marmer
als een blijk van mededogen
Een hand wijst omhoog
Als een laatste bede
Verstard in haar beweging
In groene hagen verscholen
zingen de vogels
Verweerde inscripties
verbergen liefde en leed
armoede en rijkdom
Het heden is onderweg
Er is geen keus
Praalgraven en grafkelders
tonen een rijk verleden
Soms staan er wachters naast
Zwijgend in de stilte
Op uitkijk naar hereniging
Monumenten onafzienbaar
wedijveren in schoonheid
metelkaar
In hun schaduw verloren
ligt een eenzaam graf
van een vergeten soldaat
opgegaan in nevels
achter de zon
Apartheid in de dood
Alles is ijdelheid.
Er reizen klanken in 't heelal
Gaan alle kanten uit
En worden in hun vrije val
Door mensengeest gestuit
Ze treffen gaandeweg hun doel
Veroveren vele harten
De lading warm of bitterkoel
Kent blijdschap, diepe smarten
De schepping uit een geest ontlokt
Is grenzeloos, kent geen tijd
Soms klinkt ze blij, soms opgefokt
Of innerlijke strijd
Ze spannen samen tot muziek
Of naar een Goddelijk spel
Soms een veelkleurig mozaïek
Onmisbaar als gezel.
Op oma's stoeltje bij de deur Gekleurd door het avondrood Een atmosfeer vol rozengeur De nacht in barensnood Daar zit het oude vrouwtje stil…
Op oma's stoeltje bij de deur
Gekleurd door het avondrood
Een atmosfeer vol rozengeur
De nacht in barensnood
Daar zit het oude vrouwtje stil
haar handen saam'gevouwen
Ze bidt de Heer, " om mijnentwil
zou ik u graag aanschouwen"
Mijn man is naar U heengegaan
Geen mens die naar mij ziet
En langs haar wang glijdt stil een traan
Van opgekropt verdriet
Daar fluit een merel in de heg
Als antwoordt op haar bede
Ze fleurt wat op en gaandeweg
Daalt in haar neer de vrede
De schemering valt in de tuin
't Wordt stiller om haar heen
En boven in de bomenkruin
Daar waar de zon eerst scheen
Zitten twee duifjes op een tak
De oogjes al geloken
Hoog in het groene bladerdak
In veertjes weggedoken
En op het stoeltje bij de deur
Zit 't vrouwtje nog te dromen
Dat zij gauw bij de Grand Seigneur
En bij haar man mag komen.
Donderdag 29 oktober 2009
'k Zie hem nog staan in onze tuin Hoog in de lucht de bladerkruin De lente kleurde hem in 't rood De aanblik die hij mij dan boodt Was als e…
'k Zie hem nog staan in onze tuin
Hoog in de lucht de bladerkruin
De lente kleurde hem in 't rood
De aanblik die hij mij dan boodt
Was als een vurig rode reus
Hoog, dik, maar uiterst gracieus
Z'n stam omvatten lukte niet
Hij was de grootste rekwisiet
Die eens als beukenoot was gevallen
Verkozen uit de duizendtallen
Gegroeid was tot een monument
Het blad naar hemel toegewend
En in de schaduw aan de voet
Was er de plantenovervloed
Van varens, Lelietjes der Dalen
Die in de vroege zonnestralen
Met bloempjes reikend naar het licht
En dan in 't volle aangezicht
Hun kelkjes toonden in de zon
Als sneeuw op groen gazon
En zomers onder het bladerdek
Vertoefden wij daar op die plek
Rondom een tafel dicht aaneen
Men at en dronk gelijk Jan Steen
Nu rest slechts de herinnering
Met in haar spoor de hunkering
Naar tijden van weleer
Wat was dat komt nooit weer
De beuk die staat nog in de tuin
De eeuwen te trotseren
Hoelang verheft hij nog z'n kruin?
De tijd die zal het leren.
Kom hef met mij het glas Het leven is slechts kort 't Helpt evengoed als sassafras Het jaagt de ziekten vort Dit is een ware godendrank 't F…
Kom hef met mij het glas
Het leven is slechts kort
't Helpt evengoed als sassafras
Het jaagt de ziekten vort
Dit is een ware godendrank
't Flonkert als een ster
Het beste van een druivenrank
En het is van jaren her
Nip aan het glas met armagnac
De hemel op uw tong
Het is een heerlijke attaque
Een teed're liefdessong
Geniet en geeft u over aan
Dit feest voor uw organen
't Kalmeert u als Valeriaan
Het vliegt als Ortolanen
't Aroma is als van het fijnste kruid
Het streelt mijn reukorgaan
'k Hoop dat u mij geen euvel duidt
Ik kán het niet weerstaan.
Herman.
't Gaat over Piet in dit verhaal In voetbalbroek geboren Was lid van F.C.Oldenzaal Blonk uit bij junioren Daar werd hij al snel opgemerkt On…
't Gaat over Piet in dit verhaal
In voetbalbroek geboren
Was lid van F.C.Oldenzaal
Blonk uit bij junioren
Daar werd hij al snel opgemerkt
Ondanks z'n jaar of negen
Zijn radius nog iets beperkt
Maar voor de scouts een zegen
Voor schijntje werd hij ingepikt
Bedrag meer dan schandalig
Met moeite door zijn club geslikt
Maar topclubs zijn inhalig
Hij hoefde ook niet meer naar school
Had wel genoeg geleerd
Het hoogste doel gold nu de goal
Meer weten was verkeerd
Piets ouders sim'ple mensen
Maar wel met ongeduld
Zagen aldra hun wensen
Door Piet hun zoon vervuld
Hij liep al vlug in trainingspak
Zelfs had hij al twee tassen
Een cabriolet met open dak
En geld om te verbrassen
De fans, ze koesterden hun held
Het ging gesmeerd die jaren
En kwam hij op het voetbalveld
Kwamen ze niet tot bedaren
Maar toen kwam er blessureleed
Z'n lot hing aan een draadje
En ja, daar kwam er al per decreet
Ontslag door 't clubmagnaatje
't Doek is nu voor Piet gevallen
Hij is weer t'rug in Oldenzaal
Maar twijfelt of het zal bevallen
Want trainer is Louis van Gaal.
Maandag 26 oktober 2009
BOURGONDISCH 't Aroma komt me tegemoet Belooft weer wat vandaag Alweer een feest naar ik vermoed Voor neus, mond, tong en maag De keuken is …
BOURGONDISCH
't Aroma komt me tegemoet
Belooft weer wat vandaag
Alweer een feest naar ik vermoed
Voor neus, mond, tong en maag
De keuken is háár werkterrein
Zij is kokkin pur sang
Het is beslist geen schone schijn
Maar een innerlijke drang
Het aanrecht ligt met alles vol
Mixture van mooie kleuren
Van groenten, vlees en knoflookbol
Hier gaat het mee gebeuren
Het water kookt al op het vuur
Vier pannen op een rij
Veel ingrediënten zoet en zuur
Dat hoort er zeker bij
Eerst laat ze uien fruiten
Dan gaat de rest erdeur
De damp beslaat de ruiten
Maar, wat een fijne geur
De champignontjes stoven zacht
Het vlees is bijna gaar
Een paar minuten afgewacht
Dan is het mals en gaar
De piepers, kleur gebroken geel
Zo van het boerenland
Nog in de schil, exeptioneel
Maar nimmer aangebrand
De dis is op haar mooist gedekt
Met wijnen, kaarsen, rozen
De stemming is zeer opgewekt
't Is aangenaam verpozen
En bij het eerste hapje al
Gaat hemel voor mij open
Zij is een culinaire femme fatale
Nog jaren mag ik hopen.
