Berichten van 25 januari 2010 tot 31 januari 2010

Er hangt een vreemde sfeer in 't woud
Verstild het bladerdak
De deken van het mos bedauwd
En traan aan blad en tak

In struiken hangt een rode gloed
Van karmozijnen zon
Als een symbool van laatste groet
Aan 't licht dat leven spon

Op bodem ligt een eenzaam blad
Het leven uitgeblust
't Is op het einde van haar pad                                        Zacht door de grond gekust

Iets verder hangt een spingordijn
Als fijngesponnen garen
Teer, gestileerd als filigrijn
En strak gespannen snaren

Aan voet van eik-en beukenboom
Bedekt met cantharellen
Is het domein van elf en gnoom
Van feeën en libellen

En valt de nacht, schijnt avondster
Dan komen ze tezamen
Van heinde en vaak ook van ver
Het lot der mens beramen

Daar in het schijnsel van een vuur
Verwarmd door 't vlammenspel
Heerst een heel andere cultuur
Naar ik veronderstel.

 

 

 

 

 

 

Komend uit donkere diepten Door de schil van de wereld Ontspringt het in de bron Samengevloeid uit alle richtingen Opgestuwd door een krimpende aarde Geperst door lagen verleden Helder en flonk'rend als diamenten In het omarmende zonlicht Heftig, woest, kabbelend en stil Gevend en vergevend Niets ziend en ontziend Aangetrokken door de einders Vervolgt het haar weg Uitgespreid als tentakels Met niet te stuiten drang Stroomt het door beddings en valleien Almaar verder van de bron Door seizoenen, licht en duisternis Alleen de vorst eist oponthoud Tot de takken van de bomen Ontdooiend uit hun koude harnas Hun druppels laten vallen in de beek Waarna de stroom haar reis hervat Door oevers begeleid Naar oorden in de verte Langs wouden en velden Al offerend op haar weg Met omhoog dampende vlagen Die samengesmolten tot wolken En myriaden van kristallen Hun weg vervolgen langs de hemel Zwanger van de zware last UItgespuwd, weer opgenomen In de schoot der aarde Waarna de reis opnieuw begint.