De vliegreis ,her énige lastige van deze reis ,stel je voor vertrokken in zaventem naar Manchester +-1u30 daar +-2u wachten,dan naar Kuala lumpur +-12.30 u vliegen ,daar aangekomen 4u in transit , rondwandelen wat drinken de eerste koopjes en hop op weg naar Auckland +-10u , daar mijn eerste new zealandse pint gedronken en na 2u een binnenlandse vlucht genomen naar Nelson op het zuider eiland , daar stond onze zoon die we een jaar niet gezien hadden ons op te wachten , en natuurlijk een potje huilen komt daar ook bij kijken ni waar bloggers,dan twee uur met de auto naar onze uiteindelijke bestemming tata beach met eerst een tussen stop in Pohara waar mijn zoon's schoonvader een kleine suppermarkt uitbaat , en dan eindelijk naar onze kleindochter die we nog nooit gezien hadden en voor de eerste keer in onze armen konden nemen moet ni vragen hopen waterlanders natuurlijk . En voor ik het vergeet even voorstellen mezelf Frank mijn eega Vera twee zonen Serge met vriendin Kirsty (new zealand) Davy met vrouwtje Peggy en last but not least mijn twee prachtige klein dochters Isobel (new zealand) Femke dan heb je in new zealand nog Mike en Barbara de schoon ouders En zoals je ziet de reis is geen lachertje 30 uur onder weg is lang hoor ,maar het is het waard wat ik daar te zien heb gekregen zal altijd in mijn geheugen gegrift blijven want elke droom is er een van New zealand. Zoals U zult merken zijn de meeste foto's niet meer aanklikbaar maar alles kan bekeken worden in ware grote op picassa albums van femizy2. Ook de filmpjes kunnen bekeken worden op Utube onder femizy2. Heb blijkbaar na 4jaar dat deze blog bestaat iets weggedaan dat niet mocht sorry daarvoor.
Ga met dit blog proberen om U een beetje wegwijs te maken in een ongelooflijk prachtig land , met de nodige foto's en korte beschrijvingen van wat er zo al te zien en te doen is . Heb op onze reis veel dokumentatie meegebracht zodat ik bij eventuele vragen je hopelijk van dienst kan zijn . Wel zal er dan nu maar aan beginnen en hoop dat jullie veel plezier beleven aan de vele foto's en dat mijn commentaar voldoende zal zijn om toch even jullie aandacht te bekomen Femizy2
Na effe uitblazen een frisse pint en wat eten , tijd om de omgeving even te verkennen en tefens om de hoek gaan kijken naar onze bungalow die we gratis voor niks 14 dagen terbeschikking krijgen van een oom en tante van Kirsty , flink wat geld bespaard voor de volgende 14dagen die we al rondtrekkend zullen doorbrengen . Dus de volgende foto's is ook wat wij zelf de eerste dag zagen een overweldigende aanblik om nooit te vergeten kijk zelf maar .
In tata beach is er niets ,geen winkels,cafe,restaurant ,niks niemendale. Voor alles moet je 4km verderop naar Pohara , waar één winkel is en enkele cafe's en restaurants ,alles gelegen in één straat eigenlijk ,maar met een prachtig kampeerterein en natuurlijk het strand , hebben daar enkele malen lekker gaan eten ,en heb daar zelfs met een millionair(schapenboer) een biljarke gedaan ,die kerel had +-1000000 schapen U leest goed en toen ik hem vroeg als hij toch zo rijk was waarom hij dan niet op reis was om de wereld te zien ?zijn laconiek antwoord was gewoon( ik ben in het paradijs waarom je verslechteren) Wel mensen een antwoord had ik echt niet hoor ,geef hem eens ongelijk . Maar genoeg hier van , hier foto's van en naar Pohara en uiteraard van het stadje zelf .
VAN AF HIER ZIJN NU OOK LINKS EN RECHTS DE FOTO'S AAN KLIKBAAR
Toen mijn zoon vroeg om eens heel vroeg op te staan om naar de vogels te kijken die zich kwamen zonnen bij zonsopgang keek ik wel even verbaast (hij is normaal géén vroege vogel)maar zogezegd zogedaan , en heb er geen spijt van gehad.
Honderden aalscholvers die zich verwennen in de zon een kakafonie van jewelste ,maar prachtig om te zien.
Weet je wat me het meeste trof in New Zealand , de mensen daar kennen géén stres , alles rustig niks overhaasten , toen wij daar waren vierde we onze 35é huwelijksverjaardag en ne mens heeft natuurlijk al eens woorden ,maar de vijf weken ginder hebben wij geen enkele keer gekibbelt of wat dan ook. De rustige manier van doen sluipt stilletjes bij je naar binnen .Toen we met Mike en Serge een boottripje gingen maken vroeg ik om te lachen of hij wel genoeg benzine aan boord had ,en hij wees op een jerrykan onder in de boot ,na een uurtje begon de motor te pruttelen en ja hoor zonder benzine,ik stak mijn hand onder het vooronder en nam de jerrykan en ........ ja hoor léég ,1.5uur na een telefoontje (gsm)over Belgie deju, kwam een vriend ons depaneren . Dat is wat ik bedoel géén stres laat alles maar draaien komt wel in de valies. Wel nu nog enkele fotokes en als het lukt een filmpje femizy2
Mosselen en biefstuk frit het echte eten voor een belg , jongens maar als je die mosselen van daar ziet komt het water in je mond geloof me . Ze zijn zeker zo goed als de zeeuwse die hollanders zouden nogal een poepje ruiken hoor moesten ze dit onder ogen krijgen 8cm lang en 1cm dik ,toen we op dat bootuitstapje waren zijn we ook langs de mossel banken gevaren gewoon touwen die aan een boei hingen waar die lekernijen aan groeien . En s'morgens boven gehaald en s'avonds op ons bord ,en dan smullen maar hmmmmm krijg al terug lust. Zie maar naar ons Vera ,bijt bijna een stuk van haar vinger haha
ON THE WAY FOR 26 HOURS
De vliegreis ,her énige lastige van deze reis ,stel je voor vertrokken in zaventem naar Manchester +-1u30 daar +-2u wachten,dan naar Kuala lumpur +-12.30 u vliegen ,daar aangekomen 4u in transit , rondwandelen wat drinken de eerste koopjes en hop op weg naar Auckland +-10u , daar mijn eerste new zealandse pint gedronken en na 2u een binnenlandse vlucht genomen naar Nelson op het zuider eiland , daar stond onze zoon die we een jaar niet gezien hadden ons op te wachten , en natuurlijk een potje huilen komt daar ook bij kijken ni waar bloggers,dan twee uur met de auto naar onze uiteindelijke bestemming tata beach met eerst een tussen stop in Pohara waar mijn zoon's schoonvader een kleine suppermarkt uitbaat , en dan eindelijk naar onze kleindochter die we nog nooit gezien hadden en voor de eerste keer in onze armen konden nemen moet ni vragen hopen waterlanders natuurlijk .
