Gris Baudet (ENR)

Gepropageerd door Villeneuve d’Ascq.

Redelijk grote, ruwschillige, grijsbruine bewaarappel. Is hoger dan de gelijkende Gris Braibant en mist ook diens blosje. Het vruchtvlees is vast, zuur, geschikt voor verse consumptie en stoven, matig gevoelig voor schurft en witziekte.

Gris Braibant (RGF) of Reinette de Mâcon

Door Gembloux om wille van de ziekteweerstand (schurft) terug verspreid.

Zeer oude Franse variëteit, middelmatig groot, ruwe, bruine schil met lichte, rode blos aan zonkant. Pluk eind oktober. Lange bewaring, minstens tot maart. De vrucht verschrompelt tijdens bewaring.

Typisch Reinette aroma, zeer zoet, enigszins zuur, alle boomvormen, vruchtbaar, weinig gevoelig voor schurft, matig gevoelig voor witziekte en kanker. Tamelijk vroegbloeiend, triploïd ras. Heeft bestuivers nodig.

Reinette de Flandre

Dit is een van de rassen die ik in Villeneuve d’Ascq heb leren kennen.

De Reinette de Flandre werd als hoogstam gevonden op een boerderij te Wierre-au-Bois  (Samer) in de streek van Boulogne.

Op de boerderij kende men de kunst van het enten.

Het ras is weinig ziektegevoelig. Kan evengoed op laagstam geteeld worden. Late bloeiperiode. Geldt als een regelmatige drager.

Ik heb er twee bomen van. Een is in 1996 geënt op de eerste scheut van de in 1992 tijdens een zomerstorm omgewaaide oude Bellefleur (hoogstam). Ik heb een deel van de takken ingekort. Het was een prima klimboom voor de kleinkinderen en vriendjes.  De opwaartse takken kregen een nieuwe jeugd en gaven weer volop vrucht rekening houdend met de beurtjaargevoeligheid. Zo waren er dit jaar minder vruchten. Deze Bellefleur is een van de allerbeste rassen voor appelmoes.

Het was al een oude boom in 1962, toen we hier kwamen. Ik heb de nieuwe scheut op het breukpunt aangeaard en de nieuwe wortelvorming is tot stand gekomen, zodat de nieuwe boom nu stevig staat.

De andere Reinette de Flandre heb ik geënt op een MM 106. De vruchtzetting op beide bomen was dit jaar een heel stuk beter dan vorig jaar, toen er overigens heel veel ander fruit was.

Het witte vruchtvlees smaakt vrij aangenaam en is iets zuurbetoond.
Het plukken gebeurt bij volle rijpheid eind oktober. Is op zijn best tijdens november en december. Dan is de vrucht ook zoeter. Bewaart tot februari.

Goed voor appelmoes: bruin, zuurbetoond en zeer geparfumeerd. Als taartbeleg behouden de stukjes hun vorm. Ook geschikt als stoofvrucht voor dessert, langzaam gebakken in de oven.

Noot: Reinette de Flandre heeft veel weg van het Duitse ras Zabergau. Dit willen we nu verder nagaan.

De Saint Mathieu Stoofpeer

Op het eerste gezicht heeft deze peer veel weg van de Saint Remy. De bewaarbaarheid is echter een stuk korter.

Elke streek in Frans-Vlaanderen had zowat zijn eigen type stoofpeer op een hoogstam op het erf. De Saint Mathieu situeert zich in de streek tussen l’Escaut (de Schelde) en la Lys (de Leie) met o.a. een concentratie rond Lille (Rijsel). In 2001 heeft het Centre Regional de Ressources Génétiques de ganse streek geïnventariseerd.

De peren zijn te herkennen door hun typisch voorkomen, hun sterke groeikracht, de hangende takken, wegens de grote vruchtdracht van zware peren. De bomen worden 150 jaar en meer. De weerstand tegen schurft is groot.

Het ras leent zich ook voor laagstam op kwee, mits een tussenstam. De productiviteit is goed. De groene vruchten krijgen aan de zonkant een rode blos. De pluk gebeurt al rond Saint Mathieu (20 september). De peer houdt tot januari.

Deze excellente bakpeer, zoet en met een rijk aroma, wordt niet alleen geapprecieerd als dessertpeer (wit-kokend), maar is eveneens een uitstekende begeleider bij wit vlees en wild.

Reinette de Waleffe

Oud Belgisch ras, oorspronkelijk uit het dorp van ‘Vieux-Waleffe’, traditioneel als hoogstam gekweekt maar zeer goed aangepast op alle onderstammen (M 9, M 26 & MM 106).  Dessertappel van eerste kwaliteit, goed caliber, halfglad, tweekleurig met een mooie, oranje blos; gelijkt op en mengsel van  ‘Court-Pendu’ en ‘Reinette de France’, ‘Reinette-type’ met zeer wit, fijn en stevig vlees, wordt niet melig, zeer goed evenwicht tussen zoet en zuur, fijn aroma, zeer goed te bewaren in een goede kelder tijdens de hele winter (tot maart). Boom met weinig behoefte aan meststof, snel en goed vruchtbaar, algemeen weinig gevoelig voor schurft op vrucht, net als andere ‘Reinette’ rassen, aandacht voor witziekte en kanker is wel nodig, daardoor niet aanbevolen op slechte gronden en in koude en te natte situaties; neiging tot stip op jonge bomen. Slechte stuifmeelkwaliteit, heeft een bestuiver nodig in de tamelijk late bloeiperiode – groep 4-5 - (o.a. ‘Reinette Etoilée – Sterappel’, ‘Président Van Dievoet’).   Bron RGF

Dit ras wordt door de met het RGF gecontracteerde telers voor ’t eerst aangeboden.

Dit jaar zijn dit in Vlaanderen al zeker

Boomkwekerij De Linde, Bart Dequidt  Kemmel www.boomkwekerijdelinde.be

De Bock Oudenaarde                                               www.planten-debock.be

Wellicht zal ook Andre Hendrickx te Stabroek dit ras aanbieden

GSM 0475902122

Ontmoeting met Fruitvrienden

Op de foto Marc Lateur van Gemboux en Vincent Turkelboom, tuinbouwleraar te Mechelen, een monument op fruitgebied. Spijtig dat fruit slechts nog een kleine rol speelt in het tuinbouwonderwijs. Zo zijn in het recent verleden de internationaal befaamde fruitcollecties van de Tuinbouwschool te Vilvoorde verdwenen.

Een van de interessante aspecten aan dergelijke fruithappenings is de ontmoeting met fruitbekenden en nieuwe kennismakingen.

In een vorige blog had ik het over Michel Duflot en Jean Wisniewski.

Ik had het genoegen er Marc Lateur, de opvolger van de heer Populer, op het Département Lutte Biologique & Ressources Phytogénitique van de Waalse Landbouwuniversiteit te Gembloux te ontmoeten. De grote collectie, die 25 jaar terug aangelegd werd door zijn voorganger wordt nu sistematisch vernieuwd.

Zeer belangrijk is dat de fruitverzameling biologisch beheerd wordt.

Gembloux heeft de grote verdienste een  serieus aantal soorten en rassen met goede ziekteweerstand te propageren door enthout ter beschikking te stellen aan de boomkwekers. Recent is de Reinette de Waleffe nog hierbij gekomen. (Maar hierover een andere keer meer.)

Pierre Demeulenare had fruitvrienden mee van Wevelgem. Sommigen van hen waren de initiatiefnemers voor een Veltboomgaard in deze gemeente; de eerste maal dat ik van deze verwezenlijking hoorde.

Tenslotte leerde ik nog René Burghgraeve, Fransvlaming van Capelle kennen, die vol enthoesiasme vertelde over zijn entingen.