Bessen uit de Tuin
Bessen uit de Tuin
(Klik op de foto voor vergroting)
Dit is de sympathieke naam van de nieuwe Veltuitgave
€25,95 verzending inbegrepen
Bessen uit de TuinBessen uit de Tuin
(Klik op de foto voor vergroting)
Dit is de sympathieke naam van de nieuwe Veltuitgave
€25,95 verzending inbegrepen
BIOBIEREN Geroen VansteenbruggeBIOBIEREN Geroen Vansteenbrugge
VELT-Middenkempen had deze zytholoog = bierkenner (zythos: Grieks voor bier) uit Waregem uitgenodigd. Hij is secretaris van de vereniging Zythos www.zythos.be
Er blijken momenteel al 67 biobieren te bestaan. En er komen er nog. Probleem is wel dat ze moeilijk te verkrijgen zijn. De Bioplanet’s voeren wel een uitgebreider assortiment.
Geroen beschikt over een rijke kennis en ervaring door vele contacten en bezoeken die hij er in een tijdspanne van meer dan 20 jaar heeft opzitten.
Hij weet er concreet en boeiend in zijn zoetgevooisd West-Vlaams over te vertellen.
Naast de powerpoint presentatie wordt de daad bij het woord gevoegd en worden een zestal bieren gedegusteerd.
We laten ze de revue passeren.
Belval alc. 5.0 % voor Natuurpunt gebrouwd (voor een project in de Argonnestreek, Frankrijk) door de vrij belangrijke Proefbrouwerij van Locristi. Veel bekender is evenwel de Gageleer, eveneens daar gebrouwd voor Natuurpunt.
Dit bier was een aangename starter voor de avond.
2. Keikoppenbier alc. 6,1 % in 75 cl fles.
Dit bier wordt sinds sept. vorig jaar gebrouwd in nevenberoep door Joris Cambie, de enige bio-hoppeboer van Poperinge.
Sterkere hoppesmaak.
3. Quintine 33cl alc. 5.9 % Brasserie des Légendes Ellezelles, net onder Ronse in Henegouwen.
Verrassend aangenaam bier. De topper van de witbieren. Een tarwebiersoort die dreigde verloren te gaan, maar die door Pierre Celis zaliger met zijn eerste Hoegaarden terug populair werd gemaakt. Het merk werd opgekocht door Imbev en wordt nu commercieel uitgebaat en zinkt in het niet als men vergelijkt met een Quintine.
Er zijn nog een 5tal andere bio-witbieren.
4. Kriek - en Geuze Cantillon van Brussel
Terecht spreekt men over de Champagne der bieren. Ik ben al lang een fan van de echte geuze.
Geroen behandelt deze biersoort wat omzichtig omdat blijkbaar veel mensen niet vertrouwd zijn met de zuurheid van echte geuze.
Geuzeflessen bewaar je best staande en dat kan 10-20 jaar.
5. Jessenhofke bruin 33 cl 7% Alc Vol. Gebrouwen te Hasselt
Deze brouwerij maakt ook nog Jessenhofke Maya, blond. Bij het brouwen gebruikt men het zetmeelhoudende restproduct van de Seitanproducent Maya.
Jessenhofke Triple 8 % Alc. Vol.
De kruidigheid van hun bieren komt van de biologische hop van Joris Cambie.
6. Lousberg Triple 8 % Alc. Vol.
Dit bier wordt gemaakt door de al 30 jaar bestaande coöperatieve “Het Hinkelspel” van Gent en nu ook Sleidinge. Zeer bekend voor hun assortiment kazen.
Koriander, naast de alcoholwarmte, geeft aan dit bier een speciale charme.
Tussendoor werden nog veel andere biobieren vernoemd o.a. Kameleon en natuurlijk ook de pionier onder de biobieren, de Henegouwse brouwerij Dupont met zijn straffe Moinette, Saison, Blanche du Hainaut en Biolegère van een 2 tal % Alc.
Misschien moeten we meer de lichtere bieren promoten zei Geroen met de verstrengende wetgeving.
Herhaaldelijk vertelde hij dat de biokwaliteit het op gebied van smaak haalde op de niet-bio naamgenoot. Er zijn er zelfs al die beter verkopen dan de niet-bio.
Hij haalde ook een wedstrijd in Nederland aan waarbij door 3 Belgische en 3 Nederlandse kenners 6 bieren blind moesten beoordeeld worden. Een Belgisch biobier kwam er als eerste uit en dit unaniem met de zes stemmen. Ook nr 2 was een biobier.
DE FOTO’S SPREKEN VOOR ZICHZELF
Ook nog vermelden dat er voor tussendoor brood was met voor de helft van de gebruikte vloeistof biobier (Modest bruin van brouwerij Strubbe van Ichtegem, mijn geboortegemeente.)
Hier zie je Marie-Blanche met het brood
Herman Rombouts, voorzitter opent de avond.
Tong: vooraan proeft men zoet; opzij kruidigheid; achteraan bitterheid. Zout komt in bier niet voor.
We vernemen dat er 625 aroma's zijn.
De gist kan je nuttigen of niet, maar het is een bron van Vitamine B2.
VERVOLG
KastanjesKastanjes
Alhoewel ik maar één tamelijk goede tamme kastanje heb, had ik de indruk dat hij het dit jaar behoorlijk deed.
Bij mijn wilde – of paardenkastanje waren er duidelijk minder vruchten.
Slechts een van mijn zes notelaars had dit jaar vruchten : de Broadview, een geënt ras uit British Columbia, Canada.
Maar een eekhoorn, die bovendien een compagnon had meegebracht, beet de nog totaal groene bolsters los. Ik heb er enkele kunnen oprapen vooraleer die ergens verstopt werden.
Na een drietal weken was de bolster zwart en week geworden en kon gemakkelijk door af te wrijven in water verwijderd worden van de noot. Zaak is wel de noten op een karton of vel plastiek te leggen om de ondergrond niet te beschadigen. Van schimmelvorming heb ik niets bemerkt.
Aldus heb ik toch nog enkele noten. In 2011 waren dat bakken vol.
FOTO'S
Vruchten tamme kastanje
Mijn 45 jaar oude paardenkastanje. De plaag met de mineerwormpjes in het blad is wel duidelijk. Toch heb ik de indruk dat de boom er toch niet al te erg onder lijdt.
Vruchten paardenkastanje.
Leo en Marie-Anne Lagrou- De WulfLeo en Marie-Anne Lagrou- De Wulf
50 jaar getrouwd
Receptie in de Salons van het kasteel Arenberg Heverlee (27/10)
Spijtig dat Aleide, de broers zeggen altijd “Zus” er niet bij kon zijn. Ze vertoeft voor de zoveelste keer voor haar projecten in het hoge Noorden van Kameroen, met een Sahel-klimaat.
Een gelegenheid om oud-bekenden terug te zien.
Het meest indruk maakte de speech van Lucas Gellynck, mijn studie - en thesisgenoot, namens de 3 Lazarussen.
Leo, na zijn hartstilstand, waarvan maar 2 % herstelt.
Raymond Selis, jaargenoot van Leo, na zijn herseninfarct en
Lucas zelf, na ten dode zijn opgeschreven.
De bijzonderste ontmoeting was echter de kennismaking met Juul Lagrou, de tiener van Pieter, zoon van Leo en Sofie.
Ik vertelde hem over mijn vader Jules, die zich in 1914 had doodgebaard. Anders was ik er niet geweest.
Ze wonen in Ukkel en hebben er een grote binnentuin met heel wat (klein)fruit dat ze van mij kregen. En we hadden het natuurlijk over onze gemeenschappelijke belagers: merels en houtduiven en wat er tegen doen.
FOTO’S
Leo en Marie-Anne
Lucas Gellynck
Raymond Selis, samen de 3 Lazarussen, opgestaan uit de dood.
Rita, Evert (broer van Leo) en Leen, mijn oudste dochter
Filip, dochter Mieke en kleinzoon Jonas
Leen, Mieke en Johan Meulemeester
In ’t midden Nicky, echtgenote van David Lagrou
Lieve Dries, echtgenote Evert en Colette, echtgenote van Johan
Lieve met het koppel
VERVOLG 1
VERVOLG 1
Zoon Peter filmt het gezelschap
Groep
Groep
Marie-Anne en Leo
Kleinkinderen
Groep
Paula (echtgenote Lucas)en Annie
Jennie en de 2 Luc’s
Ik was er ook bij
VERVOLG 2
VERVOLG 2
Met mijn jongste dochter Tinneke
Gezelschap
Kleinkinderen
Sofie en gezelschap
Leen en Juul
Kleinkinderen
Met juul
Zijn moeder Sofie
VERVOLG 3VERVOLG 3
Juul en ik
Mieke en Jonas
Katrien en Tinneke
Peter en Katrien
Leo en Peter
Leo met het koppel
NBS Fruittentoonstelling PEER 28/10NBS Fruittentoonstelling PEER 28/10
Terwijl in Oostenrijk de EUROPOM zijn laatste dag beleefde had in Peer de tentoonstelling plaats van de Nationale Boomgaardenstichting.
Vannacht was er voor de tweede maal algemene nachtvorst. Bij het doorrijden na 8 u was het -3,5°.
’t Poorthuis was een geschikte locatie.
Aan de verkoopstand van fruit buiten zag ik Bert (de man met de groene overall op de blog van 13/04/2008) terug die deel uitmaakte van de werkploeg bij de ruiming en de heraanplant bij de aardgasleiding door de tuin in 2007-2008. (Aanleg van de pijp op 26/09/2007).
Ik zag ook, na meer dan 20 jaar, Jan Leroy terug die begin de tachtigerjaren hielp om de VELT beter te structuren. Hij speelt nu een belangrijke rol in de vrijwilligerswereld van Overpelt.
Een blij weerzien was er ook met De heer en mevrouw Wouter Tigges, destijds verbonden aan de universiteit Wageningen. De laatste trossen van de blauwe Amerikaanse druif Steuben, die ik van hem kreeg, moeten nog geoogst worden.
En tenslotte was er Piet Moesen, beheerder van een boomgaard in Dilbeek die o.a. een paar prachtige exemplaren Signe Tillisch bijhad.
FOTO’S
Peer
Kerk
Louis Milis en Dirk vanden Eynde op de detertminatiestand.
Alsook Louis Hoegaerts, helemaal terug de oude.
Johan Baecke, leifruitspecialist op de NBS-stand die
zo enthousiast kan vertellen over peren
Dhr.Wouter Tigges
Dhr. en Mevr. Tigges
Het echtpaar in gesprek met Vincent Turkelboom
Enkele van mijn favoriete appelrassenEnkele van mijn favoriete appelrassen
Falstaff
Ijzerappel, Marie Joseph d’Otthé
President Van Dievoet = La Cabarette in Frans-Vlaanderen
Radoux
Reinette Hernaut In het Payottenland: Dubbele Speeckaert
Schone van Boskoop
Topaz
Vangst Rosse Woelmuis nr 7Vangst Rosse Woelmuis nr 7
Vandaag Rosse Woelmuis nr. 7 uit de emmer in het witloofveld gehaald.
Blijkbaar is dit toch een goede methode om van de woelmuizen verlost te geraken.
Tot nog toe geen enkel nevenslachtoffer.
Heenreis Gräfenhainichen en bezoek FerropolisHeenreis Gräfenhainichen en bezoek Ferropolis (30/8)
We rijden over Kassel en via een nieuwe autoweg naar Halle. Tweede stop te Göttingen. Mijn vader zat er krijgsgevangen na de doorbraak in 1918 tot februari 1919 en het was hongerlijden. Duitsland zat toen op zijn tandvlees.
Om half 5 bereikten we Ferropolis, die Stadt aus Eisen op een schiereiland. Hier werd meer den 100 jaar lang, tot 1990 bruinkool gedolven.
In 1995 werd de erfgoedsite officieel ingehuldigd.
Rond een arena met plaats voor 25 000 staan 5 reusachtige machines van de vroegere bruinkoolwinning opgesteld; zeer impressionant. De machines hebben fantasievolle namen: Big Wheel, Mad Max, Mosquito, Gemini en Medusa.
Ernaast liggen grote meren, restgaten van de vroegere bruinkoolwinning. Hiervoor moesten er dorpen verdwijnen. Aan de overkant van het ene meer zijn de silhouetten van Gräfenhainichen te zien. Ferropolis ligt op grondgebied Gräfenhainichen.
Als je van Aachen naar Köln rijdt, zie in de omgeving van de elektriciteitscentrale van Weisweiller in de verte bedrijvigheid in de bruinkoolwinning. Eenmaal kwamen we op een Veltreis in die streek op een bedrijf waar men zegde dat over enkele tientallen jaren hun biobedrijf van meer dan 100 Ha zou verdwijnen ten gunste van de bruinkoolwinning.
Wie meer wil weten kan googlen met bruinkool, Braunkohl, Braunkohlenbergbau …
Meerdere medereizigers zagen er hun gastgezinnen terug en ook de burgemeester kwam ons verwelkomen. De grote pint smaakte heerlijk met het warme zomerweer.
De waard van het restaurant waar we daarna naartoe gingen, een vroegere werknemer bij de bruinkoolontginning, gaf op de site een enthousiaste rondleiding en ook in zijn restaurant –aangekleed als een mijnschacht- kon hij haast niet ophouden met zijn uitleg, zoveel was er te vertellen.
FOTO’S
Een snapshot van de torens van Halle bij het doorrijden.
Aankomst en Verwelkoming op Ferropolis. De burgemeester heet ons welkom. Hier met Louis.
Aankomst
Met Jef
Dames
De burgemeester trakteert. ’t Is warm en we zijn dorstig.
Groep
Walter en een grote pint
De gids is aangekomen


VERVOLG 1 De Machinemonsters
Overzicht schiereiland
Mosquito . Het eerste gevaarte dat je ziet staat op reusachtige rupsbanden.
Uitleg Mosquito
Baggerarm en emmers
Dradenspel
Reusachtige rupsbanden
Mad Max
Uitleg
Overzicht


VERVOLG 2 De Machinemonsters
Gemini
Groep
Machine
Medusa
Met de lange arm
Big Wheel
Idem
Aleide fotografeert
Een stuk bruinkool
In Restaurant “Schacht Barbara”VERVOLG 3 In Restaurant “Schacht Barbara”
Met als laatste foto’s
Echtgenote van de burgemeester
En de burgemeester van Gräfenhainichen zelf

Bezoek Verger Conservatoire Villeneuve D’Ascq
Vorig weekend kon men met gids de 8 Ha grote proeftuin bezoeken. Wat ook hier opviel was de geringe dracht. Er zijn natuurlijk uitzonderingen. De Reinette de Flandre, die we een smaakvolle appel vonden, droeg behoorlijk. Dit jaar had ik geen enkele vrucht.
Wij hadden een jonge mevrouw als gids met een voor mij een te vlug spreekritme. Ze had ook zoveel te vertellen.
In de vergaderzaal, waar een cursus cidermaken doorging, was er een tentoonstelling van de voornaamste rassen van de streek.
De eerste aanplant gebeurde in 1985. Wij kwamen er een eerste maal in 1987. Ik weet nog hoe de Cabarette- eigenlijk onze President van Dievoet -mijn aandacht trok; een zeer interessante winterappel, maar beurtjaargevoelig. Ik ging hem in Frans-Vlaanderen kopen in 1988. Toen leerden we er ook Michel Duflot kennen en zijn vriend Jean Wisniefski, de man van de vondelingenfruitbomen op de kolenterrils van Lens.
Nu was het weer een plezier de 80 jarige Mr Duflot eveneens terug te ontmoeten.
FOTO’S
In de boomgaard
Idem
Gidse
Pomoloog Jacques Bosschaerts
Reinette de Flandre
Vruchten R de Flandre
Idem
Vruchten met de schimmel Septoria (?)
Nooit zoveel rugscheuten gezien, tot wel 1,5 m. Ontzettend groeikrachtige peer. Hier had men al vlug de scheuten moeten afrukken.
VERVOLGVERVOLG
Cabarette = President van Dievoet
Court Pendu Rouge
Gris Braibant
Jacques Lebel
Bramley Seedling
Double Bon Pommier Rouge = Franse Bellefleur
Reinette des Capucins = Veurnse Reinette
Reinette Grise Parmentier
Ontario Het enige ras dat bij mij dit jaar behoorlijk draagt!
Levend muizen vangen en uitzetten kan ook|
Levend muizen vangen en uitzetten kan ook
(Reactie op de blog Woelmuizen 2)
|
|
Hoi Daniël, wat is dat hier nu? Uit droge emmers kunnen de muizen ook niet meer uit, en zijn dan perfect elders uit te zetten. Ga je ook je foto's van ongewenste bijvangsten van spitsmuizen of andere waardevolle schepsels op je blog tonen? Dit is werkelijk het slechte voorbeeld, en dan ook nog eens op tv. Je hebt waardevollere dingen op je blog te vertellen hé. Groeten, André. |
Mijn antwoord: Ik zou het inderdaad zonde vinden moesten er ook spitsmuizen in verdrinken. Spitsmuizen –met hun spits snoetje- zijn een echt nuttige soort. Zij verdelgen enkel insecten. Wie een kat heeft kent deze diertjes zeker, want ze vallen vooral als slachteroffer van de katten. Katten eten geen spitsmuizen maar brengen deze tot aan de achterdeur.
Spitsmuizen leven minder in het open veld. Vroeger merkte ik dikwijls hun hoge kreetjes dicht bij gebouwen.
De enige slachtoffers zijn tot nog toe woelmuizen en ik ben niet akkoord om deze wezens desnoods opnieuw de vrijheid te schenken. Het is beslist geen bedreigde soort.
Herfstframbozen 2012Herfstframbozen 2012
Dit jaar weer geweldig genoten van de herfstframbozen.
Als je ergens een zonnig plekje heb zet er straks herfstframbozen op. Dit jaar knipte ik in januari de takken af tot tegen de grond, behalve 1 tak en in juni vielen er vruchten te plukken. Je moet er wel vlug bijzijn, want de merels oogsten flink mee. In het najaar is dat veel minder het geval. Tot begin september zitten ze in de rui en eten dan steviger voedsel.
Laatst op de fruithappening te Melden-Oudenaarde was er iemand die het tegen frambozen had omwille van de wormpjes.
Herfstframbozen hebben daar totaal geen last van, maar dat wist hij nog niet.
Lang geleden keek ik naar mijn herfstframbozen niet om. In juni waren er wat vruchtjes en terug in september. Het waren maar onbenullige plantjes. Toen waren de rassen nog niet zo goed, maar als je ze maar laat doen is er wel een eerste oogst, doch dit gaat ten koste van de groei van de zomerscheuten voor de tweede oogst. Een beetje zorg doet wonderen. Van de ene tak die je laat staan knip je het bovenste gedeelte af dat vorig jaar al vruchten gaf. Als je maar één oude tak laat staan groeien de nieuwe scheuten minstens evengoed.
Frambozen hebben liefst een iets zuurdere grond, daarom geef ik compost van hakselhout.
De foto’s dateren van een week geleden, ras Sugana.
Op de blog is veel te vinden over herfstframbozen
Vul bij zoeken links boven in: herfstframbozen
IEDEREEN BEROEMDEén - Iedereen beroemd - Ter plekke: Zoersel | Eén
http://www.een.be/programmas/iedereen-beroemd/ter-plekke-zoe...
4 dagen
geleden ... Iedereen beroemd Ter plekke. Aleide en Daniël leven
van alles wat uit hun tuin
komt. Ze eten amper vlees en ze gaan zelden naar de winkel.