VERVOLG

VERVOLG  2

Stark Earliest

Discovery in ’t midden van de Stark Earliest

De bloei van Pinova staat nog niet ver

Limelight, een ras van Hugh Ermen staat verder

De Crandall in de serre

Bloemen van de Crandallbes geuren overdadig

De Buckingham Taybes in de serre vormt al vruchten

Idem met de Junifer (rode bes)

Mutsu (rechts) is een late bloeier in vergelijking met Stark Earliest met de Rode Gravenstein (links)

Ik heb de indruk dat we dit jaar een gebalder bloeiseizoen zullen krijgen. Er zal minder tijd zijn tussen de eerste en laatste bloeiers.

Op Bezoek bij Pruimenman Louis Eelen

Ongeveer twintig jaar terug leerde ik Louis kennen toen hij pruimen aanschafte bij een boomkweker. Toen vond ik dat hij een paar, in mijn ogen, nog interessantere rassen vergat.

Intussen is louis een kampioen geworden wat pruimenrassen betreft. Ik ken niemand die zoveel rassen heeft staan. Als geen ander beheerst hij het enten en chippen. En hij doet dit als vakman met een vlijmscherpe bijtel!

(De beste foto’s hierover staan op de blog over Georges Cooman, 15/08/2009.  Vul op de blog bij zoeken (linksboven) in: Georges Cooman).

FOTO’S

1. 3 rassen op 1 onderstam

2. Gelukte chip. De knop is door het afplakbandje gegroeid. Deze tape heet Medel en is een Japans product van de firma Aglis in Fukuoka. De folie is opgerold met een te verwijderen papierlint. Wordt gebruikt in de beroepsteelt. Op de open dag van Keepers Nursery in Kent vernamen we dat zij enkel nog de methode van chipbudding gebruiken in augustus.

3. Boom met de gelukte chip

4.  De nieuwe onderstam Krymsk

Eigenlijk moeten we spreken van onderstammen:

Krymsk 1, beter bekend als VVA-1 en Krymsk 2: synoniem VSV-1

Deze onderstammen zijn het werk van Dr Gennady Eremin van het Vavilov Research Institute in Rusland.

Beide onderstammen zijn goed verenigbaar met pruimen, kwetsen, abrikozen en perziken. Beiden groeien zwak (een duidelijk kleineren en meer beheersbare boom dan op Saint Julien A onderstam), maar zijn zeer vruchtbaar. (Dunnen kan nodig zijn) .

Het onderscheid: Krymsk 1/ VVA-1 vraagt een vochtige grond. Krymsk 2 / VSV-1 vraagt een droge grond.

De kwekerij voor deze onderstammen in Europa is de firma Gebroeders Janssen te Nederweert  www.janssen-rootstocks.nl

5 . Dubbele enting

6. Detail dubbele enting: links driehoeksenting; rechts plakenting

7. Een rij nieuwe pruimenbomen in opkweek

8. Louis plant zijn bomen op een heuveltje. Aldus hebben ze iets minder last van vocht.

9. Beschutte en stimulerende groei van een stek in een plastiekfles, minder vochtverlies.

VERVOLG

10. Heksenbezem in appel

11. Marcotteren voor het vermenigvuldigen van kiwibessen

12. Tropische vrucht. Gekregen als wederdienst. Zou afkomstig zijn van de Antillen. Er groeit een rank uit van 4m. Staat in een emmer zonder bodem. Half mei zal hij de emmer ingraven in de tuin tegen een draad om de rank, waaraan de vruchten komen, eraan vast te maken. Naam: CHAYOTE

13. Al jaren is Louis op zoek naar het meest geschikte afplakbandje bij het enten, ter vervanging van de raffia. Hij vond er verschillende. Zijn laatste ontdekking is het Nitto-bandje. Hij is erover in de wolken: zeer goed rekbaar en klevend en goedkoop: €5.

De Groep Engelse Conversatie Zoersel in Lier (26/4)

Met onze Brits- Ierse leerkracht Eilish van Belfast trokken we naar Lier. Lut gidste de wandeling op de vestingwallen.

Vanaf de gemeenschapsparking De Mol is het maar een stap naar de vesten.

Het werd een wandeling in de regen. Voor mij ‘ten onverlette’; geen verlet, want ik had toch niet in de tuin kunnen werken!

Wandelen in de regen heeft ook zijn charme, meestal was het druilregen; maar als het meer ging regenen suggereerde Walter toch maar een café op te zoeken. Maar geen nood, er was gereserveerd in brasserie-restaurant Louis op het Zimmerplein. Alhoewel we onderaan wat nat werden stapten we dapper verder.

FOTO’S

Vanop de vesten hebben we al dadelijk een kijk op de begijnhofkerk.

Langs de achterkant komen we het begijnhof binnen

Groep

Begijnhof

Idem

Idem

Idem

Begijnhofkerk

Idem

VERVOLG 1

Niké-monument voor de gesneuvelden

We hadden de wallen bijna voor ons alleen. Prachtige bomen; een zingend winterkoninkje, wren in het Engels; Zingende merel, die men soms ook de slechtweer vogel noemt; meesjes.

Lut geeft de uitleg

Herinnering aan de vroegere cadettenschool (achtergrond).

Standbeeld van Kanunnik David, die aan de basis lag van het Davidsfonds. Een gedeelte van de vesten is naar hem genoemd.

Tony Bergmans, schrijver van Ernest Staas, advocaat. Hijzelf was advocaat-notaris

Aan de Grote Spui eindigde de wandeling op de vesten.

St Gummarus in de regen

St. Gummarus

VERVOLG  2

Interieur

Bekend is het gebeeldhouwde doksaal uit de 16de eeuw. Het wordt gekenmerkt door rijkelijk versierde beeldengroepen. In de 19de eeuw kwam hier nog een torentje met een Sint-Gummarusbeeld bij.

Idem

Een juweel

Koor gedeelte

Doorkijk op het koor

De Boom van St Gummarus, naar een van zijn wonderen, gerestaureerd, maar oorspronkelijk daterend van de beginjaren 1500.

Een stralende Eilish

Zimmertoren, op naar de parking.

Hete Haan

Met het mooie weer zaten we buiten te eten met zicht op de kippenren.

En wat zien we.

De haan bestijgt onze eenzaat Babarieeend. Er is copulatie. De haan blijft zitten en nog een copulatie. Bij een kip nooit een dubbele copulatie gezien.

En nog was het spel niet ten einde. De haan maakt de eend het hof en korte tijd nadien weer een copulatie. Maar het is nog niet gedaan. Een paar minuten verlopen en nog eens een copulatie. Dan verdwenen ze uit het zicht.

Het zou mij zeer verwonderen of een haan een eend zou kunnen bevruchten. De soorten liggen wellicht ver uit elkaar.

Vorig jaar, in haar eerste jaar broedde de eend vergeefs. En toen was het haantje er ook. Doch nooit iets gezien van copulatie.

Communiefeest Jonathan (20/4)

Jonathan is de jongste der kleinkinderen. Werner en Tinneke hadden een origineel feest voorzien in de Kolonie te Wortel.

In de mis te St Antonius speelde Jonathan een opgemerkte vioolsolo.

Voor de gelegenheid hadden Werner en Tinneke de zaal Casino van Wortel Kolonie gehuurd.

De catering werd volledig biologisch verzorgd door Carl Grillet, vennoot van de vruchtensappen De Drie Wilgen.

Bij aankomst kon men proeven van het uitgebreide sappenassortiment en daarna van een heerlijke soep om daarna de wandeling aan te vatten onder leiding van Luc Van  Dun, gids van Natuurpunt.

In een van de lokalen van de vroegere boerderij heeft Natuurpunt nu het Bezoekerscentrum ”De Klapekster”.

Natuurgids Luc Van Dun vertelde hoe men ten tijde van het Verenigd Koningrijk in 1822 een landbouwkolonie oprichtte voor een groot aantal arme gezinnen in kleine boerderijen. Hier werd dit geen succes terwijl in Nederland uit een dergelijk initiatief een nieuw dorp groeide: Frederiksoord. Daar heeft de Noordelijke Pomologische Vereniging haar collectieboomgaard met om de twee jaar een grote fruittentoonstelling.

Ik ben er al een paar keer geweest.

In het destijds arme Drente – in de vijftigerjaren heel bekend van het boek “Bartje”- was men er al gestart in 1818.

Na de nodige aanpassingen startte de Rijksweldadigheidskolonie in 1881 opnieuw, ditmaal als een bijhuis van de kolonie van Merksplas. Landlopers en bedelaars vonden hier onderdak. De beide kolonies hadden tot aan de Eerste Wereldoorlog een bezetting van meer dan vijfduizend landlopers-gedetineerden. Met een domein van 516 hectare was de kolonie van Wortel sinds 1955 een zelfstandige instelling. Na de afschaffing van de wet op de landloperij in 1993 werd de Rijksweldadigheidskolonie van Wortel omgevormd tot strafinrichting. In 1999 werden zowel de kolonie van Wortel als die van Merksplas beschermd als cultureel-historisch erfgoed, uniek in Europa.

Het prachtige natuurgebied van Wortel-Kolonie wordt gekenmerkt door bossen, weilanden en monumentale dreven. Midden in dit domein vindt u het Bootjesven, een natuurlijk ven dat werd uitgeturfd.

We stopten bij een nu leegstaande loods van de vroegere boerderij. Tegen een binnenwand heeft men een grote nestkast voor de kerkuil opgehangen. Het lag er vol braakballen. Liefhebbers konden die open pluizen. Ik ontdekte er de kop van een muis in met de twee lange, gebogen boventanden. Een kerkuil heeft per nacht 3 muizen nodig. De beesten worden op hun geheel naar binnen gewerkt. De onverteerde resten worden opgehoest als vrij grote braakballen.

De Kolonie is beschermd als landschap en wordt beheerd door het Agentschap Natuur en Bos van de Vlaamse Gemeenschap. Landbouw krijgt er nog plaats, maar de buffers naar de waterlopen zijn breder gemaakt. Bemesting wordt beperkt.

De dominerende factor van het landschap zijn de rechtlijnige eikendreven. De hoofddreef bestaat uit 2 dubbele bomenrijen van ongeveer 80 jaar oud. Naast de bestaande vennen werden nog meer waterpartijen gecreëerd.

Nederland komt met een landtong tegen dit gebied en ook daar wordt aan natuuraanleg gedaan. Staatsbosbeheer heeft er een Natuurontwikkelingsproject van 150 Ha.

Het was heerlijk wandelweer, zeer zonnig maar er woei een vrij frisse noorderwind.

Onderweg meende ik de eerste zang van de fitis op te merken.

Na de terugkomst smaakte de Gageleer, het biobier van Natuurpunt of een van de vele vruchtensappen.

Intussen werden de aantrekkelijke schotels klaargezet en genoten we van een zeer smakelijke biomaaltijd.

Later op de avond was er nog een taartenfestijn.

Isis zong een lange cantate, op bepaalde momenten ondersteund door Jasmien.

Tenslotte was er nog het vioolspel van Jonathan.

 

FOTO’S

1. Tinneke en Jonathan

2. Carl Grillet met de fruitsappen

3. Met Marlies, zus van Werner; broer Peter op de achtergrond

4. De oudste kleinkinderen, de broers Jochen en Michiel(links) en in ’t midden Jonas

5. Soep

6. De ouders van Werner en schoondochter Carine

7. Op wandel met natuurgids Luc Van Dun

8. Idem

9. Oude gebouwen, nu voor opvang van (school)groepen

VERVOLG 1

10. De wandeling vertrekt

11. Braakballen

12. In een dreef

13. Ven

14. Jonathan

15. Ruilverkavelingswerken

16. Verpozen aan het Bootjesven

17. Ook de jeugd rust uit

18. Op deze plaats wil men weer een heidelandschap creëren. De bomen van deze dreef zijn Amerikaanse eiken. Ze worden nog een tijdje geduld.

VERVOLG 2

19. Bij een nat gebied

20. Dit is Nederland met een 150 Ha groot Natuurontwikkelingsproject

21. Idem

22. Poolse natuurpaarden zorgen winter-zomer voor begrazing

23. We zijn terug

24. De schotels wachten

25. Idem

26. Dochter Tinneke nog even aan het woord

27. Carl Grillet nodigt uit voor de maaltijd

Vervolg  3

28. Moeder en communicant

29. De jeugd aan tafel

30. De kokkin

31. Taartenbuffet

32. Jong volk

33. Isis brengt een heel lang lied, soms ondersteund door Jasmien

34. Jonathan

35. Idem

36. Feestzaal Casino

Communiefeest Isis (6/4)

Dit jaar worden de jongste 3 van de 14 kleinkinderen 12 jaar.

Isis, vandaag aan het feest, werd twaalf jaar terug hier ten huize geboren.

 

FOTO’S

1. Gefeliciteerd

2. Isis

3. Met ouders Leen, onze oudste dochter en Aminou

4. Moeder en dochter

5. Keda, de oudste van Leen en Aminou, haar zus

6. Keda en Yamsi, jongste van Dochter Mieke

7. Keda met Noëlla, uit Kameroen, nu studente ingenieur te Louvain La Neuve.

8. Kaël, haar oudste broer

9. Broer Nico met Haman, die bij hen inwoonde de Brusselse tijd

VERVOLG

10. Jochen, de oudste der kleinkinderen, de oudste van Peter, zelf de oudste van onze 5 kinderen.

Peter is er niet bij, want op bezoek bij zijn zus Veerle in Vancouver. Haar Sarah, de oudste van de jongste 3 kleinkinderen is al 12 jaar.

11. Tinneke, onze jongste

12. Haman en Tinneke

13. Jasmien, de oudste van Werner en Tinneke

14. Jonathan, haar broer; komt met 14 dagen aan de beurt

15. Leen en Tinneke

16. De jeugd aan tafel

17. Keda en Noëlla met de buren

18. De buren Theo en Marjo

 

VERVOLG 2

19. Leen en Aminou met Wim

20. Wim

21. Hild

22. Wim en ik

23. Haman, Woonde in de Brusselse tijd bij hen

24. Haman en Hild

25. Een vriendin kwam goedendag zeggen.

26. De fiere ouders

27. Isis

 

De Aleida Appel gesnoeid.

Ik heb een zaailing appel die ik naar Aleide de Aleida appel benaamd heb. Het is een winterappel met voldoende snaak en wellicht iets Cox bloed.

De boom vormt nogal veel hout en was dringend aan uitdunnen toe. Ook de hoogte heb ik wat ingeperkt.

De opgaande tak op de laatste foto werd daarna ook nog weggezaagd.

De Koekoek terug

Vanavond om 22u15 enkele keren de koekoek horen roepen en 20 minuten later weer herhaalde keren. Gisteren hadden we de eerste warme lentedag met 23°C. Vandaag haalden we nog 18 ° met lichte regen tot iets na de middag.

Vorig jaar hoorde ik de koekoek pas op 27/4.

Otava

Voor zover ik weet is dit een Tsjechische appel. Meer gegevens heb ik voorlopig niet. De vruchten bewaren tot april. Ik vind de smaak van de gele appelen steeds uitstekend. Het ras is wel buurtjaar gevoelig. Vorig jaar had ik geen enkele vrucht. Wellicht waren toen alle bloemen bevroren of niet bestoven?

Het is een resistent ras tegen schurft.

Een nadeel van dit ras vind ik de gevoeligheid voor kanker. In het verleden was dit soms vrij erg. Vandaag was ik echter opgetogen bij het snoeien. Slechts één kankerplek gevonden; en dan nog op een kleine, gemakkelijk weg te snoeien tak.

Als je regelmatig de kankeraantasting laat verdwijnen, heb je blijkbaar toch succes.

Bij de Relinda, een winterappel uit de RE –rassen van Pillnitz, Dresden die dicht in de beurt staat, was veel meer kanker te verwijderen. Hier meer dan ik gewoon ben.

De tegen schurft resistente rassen zijn dan blijkbaar meer gevoelig voor kanker. “Je kan niet alle gaven hebben”, zegt men dikwijls.

De Relinda is een vruchtbaar ras dat elk jaar draagt –Behalve vorig jaar, 2012!- Deze vrucht bewaart eveneens gemakkelijk tot april en is eveneens een zeer goede winterappel.

Een verklaring voor de meerdere kankers zoek ik in het feit dat de boom –zonder vruchten!- te veel fijn, hangend hout gevormd had, zodat van opdrogen tijdens de vorige, natte zomer niet veel in huis kwam. Langdurige nattigheid brengt meer schimmelinfecties mee.

Met KVLV Halle en Schilde naar Brussel

Di. 26/3 met bus en trein naar Brussel. Een stralende hemel, maar een koude vrieswind, uiterst koud voor de tijd van het jaar.

De gidsen Magda Van Valckenborgh, voor de groep van Halle en Bert Van Cauwenberghe voor de Schildenaren staan ons op te wachten voor de voormiddagwandeling. Eerst gaan we een kijkje nemen op de ingang van het Centraal station en het er tegenover liggende hotel Meridiem. Met de aanleg van de Noord-zuid verbinding (1952) moesten hier heel wat mensen verhuizen. De Grote Markt maakt als steeds een grootse indruk. De verfransing tot Grand Place dekt niet meer de marktidentiteit van vroeger. De linkerkant van het stadhuis heeft men destijds breder gemaakt om imposanter te doen dan de Leuvenaars.

Ondanks het koude weer is het er druk. Er is nog slechts één marktkraam met bloemen en planten.

Door de beschieting door de Franse troepen in 1695 werden de in de middeleeuwen gebouwde houten Gildenhuizen vernietigd, maar zeer spoedig prachtig heropgebouwd in steen. Het broodhuis uit de 13^de eeuw en het stadhuis uit de 14 de werden minder beschadigd.

In de Boterstraat vernemen we de oorsprong van het ‘Pain à la Grecque’ Een bakker had zijn mislukte deeg iets verder in de Zenne gekieperd. Iemand had de gerezen deeg er uit gehaald ‘uit de Grecht’ en een nieuw recept ontstond. We wandelen tot het Muntplein met de opera, steken de Anspachlaan over, waaronder de overwelfde Zenne loopt. Er is sprake om die weer open te leggen, maar nog lang zullen de centen ontbreken.

Telkens als we halt houden zoeken we de zonkant op en zoveel mogelijk uit de wind. Van een zachter microklimaat in de stad is niets te merken.

Is het omwille van de licht, maar mij lijken de meeste huizen mooi. Leegstand en verkrotting die ik mij herinner van een Brusselwandeling 20 jaar terug met schoonbroer Evert Lagrou, toen prof Ruimtelijke Ordening en Stedenbouw, valt niets meer te bemerken. Toen was er opvallend veel verval bij de appartementen boven winkelpanden. Nu lijkt alles ok.

Achter de St Katelijnekerk lag vroeger de haven van Brussel, de vismarkt met zijn visrestaurants herinnert daaraan. Na het Expobezoek van 1958 kon je er op zondag nog om 20u naar de mis!

Vandaar naar de prachtige, barokke Begijnhofkerk met 3 frontons, het enige wat nog rest van het vroegere begijnhof. In de nabijheid ligt het Pachecogebouw, destijds een familiaal geschenk aan de openbare onderstand van Brussel. De stad wil het complex nu verkopen om het laten opwaarderen. De gids laat ons opmerken hoe rustig het hier is.

Middagmaal in de Manufactorie van de vroegere werkhuizen van het leerbedrijf Delvaux naast de Foyer Bruxellois. Je kan er per wagen aankomen, geeft de sleutels aan een bediende die gaat parkeren. Enkele minuten voor je wil vertrekken omgekeerd scenario!

Voor de namiddag staat het Muziek Instrumenten Museum (MIM) op het programma. Met een audiofoon hoor je de diverse instrumenten. We luisterden naar de toelichtingen van een muzikaal iemand van de groep die er goed bekend was.

Er was nog tijd voor het café-restaurant op de hoogste verdieping met een magnifiek panorama op Brussel. De Kunstberg is ongeveer het hoogste punt van Brussel (ruim 100 m). We vernemen dat naast Rome, ook Brussel op zeven heuvels gebouwd is.

Daarna volgde nog een korte wandeling naar het Koningplein. Blijkbaar zit Godfried van Bouillon, bekend van de eerste Kruisvaart ervoor op zijn paard. We lopen naast het in de diepte gebouwde Museum van Moderne Kunst tot het 2^de Paleis van Karel Van Lotharingen (1712-1780), landvoogd van de Zuidelijke Nederlanden. Het eerste op het Koningsplein was in vlammen opgegaan en onder bedolven. Nu is dit gebouw geïntegreerd in de Koninklijke bibliotheek. Ernaast staat het standbeeld van Karel, nog opgericht tijdens zijn leven.

Bij het afdalen van de Kunstberg zien we het Whirling Ear (wapperend Oor) van de Amerikaanse kunstenaar Alexander Calder, dat destijds voor het Amerikaans theater op de Wereldexpo van 1958 stond.

Met een klein groepje wandelden we nog door de Sint Hubertus Galerijen en eindigden in de oude kroeg ‘Mort Subite’ op de Warmoesberg.

FOTO’S

1.Centraal Station

2. Rechts Basreliëf als aandenken aan de verdwenen huizen bij de aanleg van Noord-Zuid verbinding.

3. Ingang St Hubertus Galerijen

4. Op de Grote Markt met stadhuis

5. Broodhuis

6. Tijd voor een koffie in het ’Manneken’

7. Pain à la Grecque

8. Muntschouwburg

9. St. Kathelijnekerk

VERVOLG  1

1. Vismet

2. Zwarte Toren, restant van de vroegere stadsmuur

3. Visrestaurants op de vismarkt

4. Nieuw is de chocolaterie Blondeel

5. Begijnhofkerk

6. Binnenzicht

7. De groep

8. Pachecogebouw

9. Pacheco