Staartstuk V 2

VELT viert Veertig

Gisteren was het een feestelijke dag voor de Vereniging Ecologisch Leven en Tuinieren naar aanleiding van 40 jaar.

Het begon met een studievoormiddag over 'De ecotuin, een lust voor beestjes'. Van kindsbeen af hebben beestjes mij geïnteresseerd. Als 5-6 jarige bv. groef ik zandputten in de tuin waarin de gouden loopkevers liepen.                                                                                                Ik heb bijzonder genoten van de bijdrage van Joeri Cortens van Natuurpunt Educatie over bijen, hommels en zweefvliegen.

Op de middag was er een originele feestzitting geanimeerd door Paul Schrijvers. Ik had als een van de stichters als eerste de kans op wat te vertellen. Als tweede kwam Herman Vanboxem aan de beurt. Als stafmedewerker schreef hij in 1984 grotendeels het Handboek Ecologisch Tuinieren, waarvan nu een herwerkte versie verschijnt. Al 13 jaar is hij euroambtenaar, vooral belast met wetgeving en controle van de bioteelt. Daarvoor moest hij destijds verhuizen naar Ierland. Nog enkele mensen kwamen aan het woord. Een mediawerker onderstreepte dat VELT met zijn 14500 leden nog meer naambekendheid en medezeggenschap kan verwerven.

Ik zag vele bekenden terug. Ook een talrijk jong publiek was opgedoken. Vanuit Nederland was men er met een bus.

Er waren heel wat standen. Het deed mij bijzonder veel genoegen er de West-Vlaamse fruitwerkgroepen Beernem-Wevelgem te zien.

Er was een Nederlandse stand met de diverse bodemtypes. Ik kende bv. het type zware zavel niet, het type grond van de polders. Ik dacht dat dat kleigronden waren. Er was al aangehaald dat het handboek, wat het thema grondtypen betreft, herwerkt is. Ik zal moeten bijleren.

Het Felixpakhuis, dichtbij het MAS was een uitstekende accommodatie om op twee ruime verdiepingen de vele honderden bezoekers op te vangen. Een bijzonder goed teken vond ik dat er zoveel helpende handen waren.

Een Tingelbier viel mij danig in de smaak.

Op naar de 50. Hopelijk ben ik er dan nog bij!

RONDRIT ZOERSEL met de senioren van Zoersel

Een initiatief van de Seniorenraad

We startten in de kerk van Zoersel met het gerestaureerde Pecheurorgel, blijkbaar het enige dat nog rest. De klank komt dank zij het tongewelf van de kerk zeer goed tot zijn recht. We worden nog attent gemaakt dat een vrijmetselaarssymbool in de muur van de kerk is ingebouwd.

Naast de pastorie staat het uitlaatstuk van een V2.

Op grondgebied Malle passeren we de kapel van St.-Antonius met zijn varken, een bedevaartsoord in het vroege voorjaar. Salphenkermis valt op de zaterdag het dichts bij 17 januari. Volgens oud gebruik worden er na de eredienst varkenskoppen geofferd en bij opbod aan het publiek verkocht. De paarden worden dan gezegend en het Sint-Antoniusvuur ontstoken

We nemen even een kijkje op het afgevoerde Nato-vliegplein.

We nemen even een kijkje op het afgevoerde Nato-vliegplein.

Wegens wegenwerken moeten we via de E34 omrijden naar het Kruis van Blommerschot. In die omgeving was er van einde der 20 tiger jaren een Nudistenkamp, tot grote ergernis van de goegemeente. Op die plek ligt nu het natuurreservaat De Kluis.

Middagmaal in ‘De Wandeling’. Het nuttigen van de fricassee van Blonde d ’Aquitaine nam echter meer tijd in beslag dan voorzien was. De geplande rit aan de zuidkant liet men wegvallen.

Aldus bleef er meer tijd over voor het bezoek aan Zoerselse kunstenaars: enerzijds het Beeldenhuis van Pol Van Esbroeck en Marianne Coppens op de Gagelhoflaan en aan de andere kant van de ST-Antoniusbaan aan Charles Pauwels. Er werden 2 groepen gevormd voor een gemakkelijker bezoek.

Onze groep startte in het Beeldenhuis, over 2 groepjes verdeeld.

Het kunstenaarspaar Leopold Van Esbroeck – Mariette Coppens is vooral bekend van en rond de gebeeldhouwde linde in het Lindepaviljoen. De ongeveer 800 jaar oude linde in het centrum van Zoersel werd in 1974 geveld en gelukkig waren er de kunstenaars om hem te redden voor de toekomst.

Pol Van Esbroeck werd op 14 dec. 1911 te Londerzeel geboren in een gezin met 13 kinderen. Op 27 juli 2010 is hij op 99 jarige leeftijd overleden. Mariette Coppens werd geboren te Antwerpen op 31 juni 1931.

Wij werden begeleid door dochter Diana in de tuin en in het huis. Overal kunstwerken.

Vandaar was het maar even stappen naar Charles Pauwels ° Oelegem 7 juni 1947. Vroeger had hij een schildersschool. Daar is de vereniging Art Fan uit gegroeid. Wij –als belangstellende- zijn er van bij ’t begin, zo’n 18 jaar geleden, lid van en zijn al naar overal mee geweest. Laatst bv. bezochten we De Vikingen te Tongeren.

Ons groepje werd eerst ontvangen door Dinora, terwijl Charles de andere begeleidde.

In de keuken hangen een paar van Charles’ eerste, figuratieve schilderijen. Met de verroeste metalen doosjes van zijn vroegere cigarillo’s heeft Charles een speciaal kunstwerk gemaakt. Bij het openen zie je in elk een fotootje van hun vroeger hondje.

Vervolgens wisselen de groepjes om. In de grote living zie je vroegere werken, ook ceramiek en houtsculpturen. Charles vertelt vooral over zijn recente Pollack- schilderen met spatten, druipen en wrijven – periode.

Charles vertelt hoe een dag per week 2 vrienden komen kunsten. De garage is de plek om te werken met hout.

Bij een glaasje wordt nog nagepraat.

FOTO’S

Het gezelschap stapt op de bus

Metseltekens in de kerkmuur

Kerk

Het Pecheurorgel
Pastorij

Uitlaatstuk van een V2

Paneel met uitleg

Groot weiland op Salphen waar nog een paar grote hoeven zijn.

Vliegveld

VERVOLG 1

Kruis Blommerschot

Het Beeldenhuis

Anna Frank van Mariette Coppens

Moeder en Kind

Gerard Walschap door zijn dorpsgenoot van Londerzeel

Zijn moeder met de 13 kinderen

Diana met haar moeder

De grote beelden

De omhelzing

VERVOLG 2

De weg naar Charles Pauwels

Schilderij naar Pollack

Houtsculptuur

Schilderwerk

Figuratief werk uit een vroege periode

Werk met de verroestte sigarillodoosjes

Open Blikje

Charles en Dinora

Chateau C.P.

VERVOLG 3

Houtsculptuur

Ceramiek

Schilderij

Idem

Ceramiek

Schilderij

Idem

Houtsculptuur

Metaalsculptuur

Vaals en Aachen met KVLV Halle-Schilde

Na koffie met een lekkere fruitvlaai op de Vaalserberg in het restaurant WT (tussen haakjes het hoogste punt van Nederland 322,5 m) rijden we naar de Glasblazerij van Gerardo Cardinale, een Venetiaan. Ik lees dat hij al in 1995 uitgeroepen werd tot Europa ’s beste glasblazer.

In zijn werkplaats zitten we voor de oven, die nooit gedoofd wordt en waarin 500 kg kristal op 1150° ligt. Hij koopt Mols kwartszand, potas, kalk, lood (voor drinkglaswerk hoogstens 24%). Telkens je uit een kristalglas drinkt krijg je een zeer minieme hoeveelheid lood binnen. Zaak is de drank niet te lang in het glas te laten! Achteraf schafte ik mij in de winkel een gesculpteerd wijnglas aan. Terwijl ik dit tik heb ik het glas met koud water gespoeld en gevuld met een Tongerlo trippel, die ik onlangs bij Linda en Jan leerde kennen als een uitstekend bier.

Ik heb mijn hele leven ontzag gehad voor vakmensen die kunnen toveren met hun handen en dat hebben we kunnen zien. Bij glasblazen dacht ik dat je hard moest kunnen blazen, maar dat valt blijkbaar mee. Het belangrijkste is dat het hete glaskristal blijvend rondgedraaid wordt. Zaken worden echt geassembleerd. Zo zagen we een champagneglas maken voor trouwers. Eerst wordt het drinkgedeelte geblazen in een moel. Vervolgens neemt men in de oven wat nieuw kristal en plakt dit aan het bovenstuk. Dit wordt het middenstuk. Vervolgens wordt nog wat kristal genomen, aangeplakt en draaiend gemouleerd tot de voet. Dit mouleren, vormen gebeurt met een moel, zeg maar houten handschoen in peren- of beukenhout, omwille van de gladheid van dit hout. Zaak is dat dit allemaal draaiend en op korte tijd gebeurt, want het kristal mag weinig afkoelen. Trouwens het afgewerkte product wordt onmiddellijk in een zij-oven van 500° gestoken om geleidelijk af te koelen.

Na de verzorgde maaltijd in het restaurant van ’s morgens rijden naar we naar Aken. Aan de gratis Park en Ride met halte West-Friedhof op de Vaalserstrasse (vanaf Vaals 3^de lichten) pikken we gids Riet Vermeeren op. Zij legde er de nadruk op dat wie Aken wil bezoeken hier best parkeert en dan naar de halte gaat. Men vraagt aan de chauffeur een Park en Ride ticket. Dit is een ticket tot 5 personen retour voor €5. Men stapt uit aan de Elisenbrunnen. Bussen elke 5 à 10 minuten, ‘s zondags om het half uur; 13 minuten naar het zeer nabijgelegen Aachen.

We stappen af aan het theater met halteplaats voor de bus en stappen naar de Elisenbrunnen, een verkeersknooppunt van de stad. Daar borrelt het warme, geneeskrachtige water. Akenaren hadden vroeger hun bekertje mee om te drinken. Het water is nu wel niet meer drinkbaar verklaard, doch daaraan stoort men zich niet. De geur is zeker niet aantrekkelijk. Wij volgen Riet op het met plaatjes op de grond uitgestippelde parcours.

We staan stil bij een printenbakker om te proeven; Printen zijn het Akens gebak, die het midden houden tussen speculaas en honingkoek, vrij zoet.

Op de plaats van de Romeinse thermen bevindt zich nu een grote boekhandel.

Volgende halte is het plein met standbeeld van Karel De Grote voor het stadhuis dat we even binnengaan voor de portretten van Napoleon en zijn gemalin. Riet maakt ons attent op de bijtjes in het gewaad.

Aan de achterkant van het gebouw is er een lange bank waarop iedereen plaats neemt voor de groepsfoto. Aan de overkant van het pleintje hebben we zicht op de Dom. Doch om die te bereiken moeten we een hele omweg wandelen.

Dat de oude Dom grotendeels gespaard is gebleven mag een wonder heten.

Ik heb echt genoten van dit bezoek aan Aken, dat ik dankzij Riet, nu veel beter heb leren kennen dan bij vorige bezoeken. Je moet wel wat wennen aan haar Limburgs-Duits accent. Zij heeft er echter de slag van weg om zo’n grote groep rond zich te scharen en te blijven boeien Riet heeft veel te vertellen en doet dit met de nodige humor en soms met wat gekscheren, ‘Swiesseln’ noemt dat in mijn West-Vlaams dialect!

FOTO’S

Heuvelend landschap

Bij de glasblazer

       “

       “

       “

De uitkijktoren bij het restaurant

Aan de Elisenbrunnen

Stadhuis

Idem

VERVOLG

Karel De Grote

Beeld boven de ingang van het stadhuis

Napoleon. Let op de bijtjes

Duits Nederlands

Groepsfoto

Idem

Dom

Gotische ramen

Beeldengroep

BEELDENTUIN GEEL (15 Ha)

Hazenhout 17-19 Bezoek enkel in groep

Ons gezelschap, genietend van een Sint Michieltjes zomer

Idem

Deze Donna Tartaruga (met voeten) van Novello Finotti °1939 staat voor het huis van Hugo Voeten

St. Mathëus van Arnold Breker Duitsl. 1900 – 1991 doet aan de burgers van Calais denken

Sculptuur met krentenbomen van tuinarchitect Jacques Wirtz °1924   Nu Wirtz International NV met zonen Martin en Peter

De gekwetste van Arnold Breker

Paard Koning van Marocco van Arnold Breker

Paarden van Raymond De Winter Belg werk van 1990

Jagers  Adam Madebe °1954

VERVOLG 1

Het dorp Zimbabwe Adam Madebe

Idem

Doorkijk

Pepta-Bismo Panamarenko °1940

Idem

Vrouw met bal Pavel Koitchev °1939

Saturnusfeesten   Kroum Damianov °1937

Landschap

Camion Wim Delvoye °1965

VERVOLG 2

Dump Truck Wim Delvoye

Idem (leeuw)

Zeven in één Stefan Lulakov °1955

Dolly Pavel Koitchev °1939

In afwachting Aliosha Gafedjiiski   °1937

Vrouwenfiguren   Emil Popov °1951

Moeder en Kind       “       “

Liggende Vrouw       “       “

Staande vr             “       “

VERVOLG 3

Corrida   Kroum Damianov   °1937

Idem         “             “

Zwaartekracht Systeem   Kr.   Damianov

Myriam en Marie-Anne

Vader en Verloren Zoon   Kr. Damianov

Waterbuffels

Meisje met Hoofddoek   A Breker

Nababbel

De 2^de poort

Art Center Hugo Voeten

Met gespreksgroep Egenhoven

Op 15-10 bezochten we in de voormiddag het museum in een prachtig verbouwde graanfabriek, Vennen 23, tegen het Albert kanaal te 2200 Herentals.

Meer info www.artcenter.hugovoeten.org

In Myriam Geurts hadden we een uitstekende gids.

FOTO’S

Leon Spilliaert

Frans Masereel

Käthe Kollwitz

Vrouwenhoofd Marc Macken Belg 1913-1877

Liggende vrouw Bojidar Kozarev Bulg. °1947

Cellist Jacques Van Dan Abeele Belg 1960

Toehoorders

Een ingepakte boomgaard door Christo & Jeanne Claude                                                                                                                                 Bulg                                          1935 &   1935-2009

Diego in zijn jas Alberto Giacometti Zwits. 1901 – 1966

VERVOLG 1

Compositie (ten dele met de voeten geschilderd, wegbereider voor o.a. Pollack) Kazana Shiraga Jap. 1924 – 2008

Zeestuk   Thierry De Cordier Belg. 1954

Fairytale Stoelen Qing & Ming Dynasty Ai Weiwei China 1957

Borden Michel Rovner Isr. 1957

Monument voor het einde van de wereld ( met tinkelspel dat men af en toe laat weerklinken) Mircea Cantor Roem. 1977

Grote zwaan/Madonna en Kind Dit is een werk in Macedonische marmer Sigalit Landau Isr. 1969

Idem

Zijnstoestand Chiasu Shiota Jap. 1972

Kus Auguste Rodin     Frankr. 1840 – 1917

VERVOLG   2

Het Gebed Arno Breker Duitsl. 1900 – 1991

Slapende Venus Fernando Botero Columbia 1932

Zonder titel Aron Demetz Italië 1972

Portret Hugo Voeten   Svetlin Roussev   Bulg. 1933

2 Torso’s Pavel Koitchev Bulg. 1939

Beelden Alyosha Kafedrhijski Bulg. 1937

Torso Valentin Startchev Bulg. 1935

Aanbidding Svetlin Roussev Bulg. 1933

Bulgaarse mensen     “         “

VERVOLG 3

Bulgaarse Mensen Svetlin Roussev Bulg.   1933

Idem

Idem

Idem

Vaste en werken uit de tijdelijke tentoonstelling Robert Bosisio It. 1963

Van de reële vormende kunst naar de surrealistische wereld         de grenzen van het schildersdoek binnen een oneindige ruimte

Werk

Idem

Idem

Idem

Idem

EUROPOM Alden Biezen

Dit is in de fruitwereld een belangrijk evenement. Net als in Frederiksoord heb ik de indruk dat dergelijke fruitevenementen minder volk trekken dan vroeger. Aansluiten bij de trein, tram, busdag was destijds een luxe meevaller. Het Regionaal Landschap Vlaamse Ardennen hield een tiental jaar een Fruithappening, doch men is gestopt wegens te weinig belangstelling.

Het weerzien met bekenden en nieuwe kennismakingen blijft een belangrijke factor. De locatie, het machtige kasteel van Alden Biezen is imponerend. Op een Europom is heel veel te zien, zowel bij lokale, als bij het tiental Buitenlandse organisaties. Zeer geslaagd vond ik bv. de achterwand van het podium, gevormd met oude fruitkisten.

De stand die nogal wat volk trok was deze van Johan Baecke uit Balen met voornamelijk leiperen om U tegen te zeggen. En Balen is nu niet precies bekend als een goede fruitgrond, eerder het tegendeel. Johan is een begaafde spreker waarbij de toehoorders aan zijn lippen hangen. Spijtig bestaat er geen job als fruitambassadeur.

FOTO’S

Het kasteel

Presentatie op de NBS stand

Rode Bonheider daar gevonden door Erik de Hert een 20 j terug. Smaakt als de Sterappel

Callebasse Bosc

Beurré de Naghin

General Leclerc

Sucré de Montluçon, zou een zeer lekkere peer zijn

Uta een peer van Pillnitz (Dresden), geen topsmaak, wel gezond

Marguerite Marillat

VERVOLG 1

Kunstwerk fruit

Henk Houtman en Piet Conijn van POM

Quastresse

Mijn Ontario’s blijven meer groen

Krijgspeer

Speeckaert. Dit lijkt mij de Dubbele Speeckaert of Reinette Hernaut

Sint Bernard Dit is een kwekeling van de Sint Bernardusabdij van Bornem, mooie, ronde vorm, middelmatig van smaak en bij mij wat kankergevoelig

Reinette Hernaut Midden de jaren dertig van de vorige eeuw, vondeling op het stort van Anderlecht. Dixit Adams, boomkweker van Ruysbroek. Zijn vader had de vrucht gelanceerd.

Reinette Coulon

VERVOLG   2

De achterwand, gevormd met fruitbakken

Idem

Catilac of Pondspeer

ST. Mathieupeer, minder lang bewarende stoofpeer. Wie op de 2 jaarlijkse Fruitshow te Villeneuve d’Ascq (bij Lille) komt zal deze zeker kunnen proeven

Reinette Blanche de Canada

Boskoop Bieling met de iets langere vorm

Curé peer

Beurré Alexandre Lucas

Comtesse de Paris

VERVOLG   3

De 2 Louis’ van de determineerstand: Louis Milis en Louis Hoegaerts

Dirk Vanden Eynde, de perzikman (Zie blog van 7/8/2013)

Ludo Royen bij de opening

Nynke Zijlstra, voorzitter van Fruit yn Fryslân en Henk Houtman van POM Noord Holland

Luculles, de door Joan Morgan zeer gewaardeerde Nederlandse appel. Heeft inderdaad een heerlijke Cox-smaak

Witte Wintercalville Je kan niet naast de Calville kenmerken kijken

De karmozijnpeer van Piet de Sonnaville

Paul Van Laer (de man in het midden) wees op de samenwerking tussen het Hageland, Haspengouw en Hesbaye aan Waalse kant

Idem