VERVOLG 2
VERVOLG 2
De brouwerei Bink te Kerkom (Sint-Truiden)
De jonge zaakvoerder
De pinten zijn niet allemaal voor Guy
Hoppebellen en oude flessen
Bierwagen
Vat
Flessen voor tafelbier
Mijn Mini-kiwi's
Mijn Mini-kiwi’s
Op de blog van 11/06 had
ik het over de Issaï, een mini
kiwi in Vorselaar. Die staat er in volle zuiderzon.
Ik vond die van mij terug tegen de schuur, maar bijna verdrukt door andere planten.
Als kleine plant heeft hij feitelijk te weinig licht. Er boven staat een grote abeel, een van mijn eerste aanplantingen hier. Dat zal verbeteren als de mini-kiwi hoger wordt. Ik wil die op deze plaats hebben als bestuiver voor mijn Weiki, de Bayerische mini-kiwi die ernaast staat.
De Weiki staat er nu in zijn vijfde groeijaar en nog steeds geen bloemen!
Wat een verschil met Issaï, een plantje in zijn 2 de groeijaar, nog geen m hoog, bloeit en wil al vruchten dragen! De vruchtbeginsels zijn afgeplukt om de groei er beter in te houden.
Ik heb nagevraagd en de Issaï in Vorselaar gaf in het tweede groeijaar al een dertigtal vruchtjes.
Issaï is eenhuizig, met zowel mannelijk als vrouwelijke bloemen op dezelfde plant. De mannelijke bloemen kunnen ook als bestuiver dienen voor andere rassen. In mijn geval is dit de Weiki.
FOTO’S
De beide rassen, links de Issaï, rechts de Weiki.
De zich vormende vruchtjes op de Issaï. Na de foto heb ik ze verwijderd.
De Issaï heeft 2 takken. Wat is nu beter, beide behouden of één tak aanhouden?
Weiki
Weiki
Laatste Appelen 2008
Laatste Appelen 2008
Gisteren de laatste appelen van vorig jaar boven gehaald. Dit maal zijn het Marie Joseph d’Othée (Ijzerappel, Pomme de deux Ans) en nog een President van Dievoet (Cabarette in Frans- Vlaanderen, waar hij nog veel te vinden is. Trouwens het ras is ontstaan te Poperinge, aan “de Schreve” , de grens in ’t West-Vlaams). Op de foto is dit de iets grotere, gele, meer conische vrucht vooraan links.
Dit zijn voor de liefhebber 2 oude, nog interessante rassen; bijzonder de zeer goed smakende President van Dievoet. Nadeel is dan weer de beurtjaargevoeligheid van dit ras.
Van Antwerpen - Noord over Doel tot Emmadorp
Van Antwerpen – Noord over Doel tot Emmadorp
met het Davidsfonds Halle in-de-Kempen en zijn stichter-voorzitter, de bekende Lionel Vandenberghe, eveneens West-Vlaming, zo 21 juni 2009
We stapten uit in de regen – gelukkig de laatste van de dag- voor een wandeling door het nieuwe ‘Park Spoor Noord’ met als gids Dirk Kint, zoon van Miel, die samen met Jules Vandecasteele deze uitstap uitstekend voorbereid hadden.
Aan het Damstation vernamen we hoe dit gebouw rond 1900 helemaal ondersteund en opgekrikt werd om het 50 m naar links te verplaatsen om de aanleg van de hoge spoorwegberm mogelijk te maken. Nu komt links van het gebouw de 3,8 km lange koker van onder het centraal station hier aan de oppervlakte. Aldus heeft Antwerpen ook zijn noord –zuid, of zeg ik beter, zijn zuid- noord verbinding, voor de Hoge SnelheidsTrein en de nieuwe lijn naar Brecht, die vorige week in gebruik werd genomen.
We wandelden een eerste maal door de nu fraaie locomotief-onderhoudsloods die omgebouwd werd tot een open constructie. We snoven al de geur van de croissants die ze voor onze groep aan ’t bakken waren.
Tien jaar terug kwam ik met de familie Lagrou, met als gids Evert, de jongste broer van Aleide en prof stedebouwkundige op dit terrein en in dit gebouw, dat toen nog helemaal zwart-doordrenkt was van vet, roet en olie.
We wandelden tot onder de brug van de Noorderlaan, waar graffitikunstenaars zich hadden kunnen uitleven, tot aan de nog splinternieuwe, fantastische skatepiste. Onderweg passeerden we nog enkele reeds gerenoveerde of nog te renoveren gebouwen.
Intussen was de koffie klaar voor de volle bus.
FOTOMATERIAAL
- Lionel en Frans. Een glunderende Lionel (links), ondanks de regen. We staan op het einde van de koker van de HST.
- Gids Dirk Kint, zoon van Miel voor de foto's van het opgekrikte station Antwerpen-Dam;
- De nog te renoveren Grote Herstelloods.
- Nog te renoveren gebouwen
- Grafitti onder de Noorderlaan
- Aan de skatepiste. Op de achtergrond het nieuwe torenge- bouw in opouw op de hoek van de Italiëlei en de Londen- straat. Er wordt nog duchtig gebouwd in Antwerpen, ondanks de crisis.
- De gids wijst de richting: hierboven komt de Lange Wapperbrug misschien ?
- Terug voor de koffie met croissant in de vroegere onderhoudsloods
- Hartelijk afscheid van Dirk en zijn moeder Marcella
DEEL 2
De volgende halte was de Londenstraat. Vlug een foto genomen van de technische school Technicum Noord Antwerpen van de Aalmoezeniers van de arbeid, onlangs overgedragen aan het bisdom. Van 1963 (toen telde de school 2200 lln, de gloriedagen van E.H. Maurice Lhomme, generaal overste, overleden in 1974.) was ik directeur van hun PMS OSBA op de Italiëlei. Een maand geleden was ik op de glorieuze viering van het 100 jarig bestaan van de school sinds 1909.
We wandelden rond het Willemdok, sinds 1813 in gebruik, als 2 de dok van de Antwerpse haven, met aan de oostkant een eerste beeld uit de schilderwerken van Eugeen van Mieghem.
Ongeveer halverwege de lange zuidzijde bevindt zich het geklasseerde Felixpakhuis van 1863, dat nu het stadsarchief bewaart.
FOYO'S
- De voorgevel van het Technicum op de Londenstraat
Hier stonden tot einde der zestigerjaren meer dan 1000 leerlingen op straat bij gebrek aan recreatieplaatsen en - plaatsen. Aan de achterkant waren dit de honderden dokwerkers bij hun aanwervingslokaal.
- Aan het Willemdok
- met Miel Kindt als gids
- Figuur uit de werken van schilder Van Mieghem
- idem
- Aleide met Marcella, mevrouw Kindt
- Stapelhuis sint-Felix
- Binnenzicht
DEEL 3
Aan de korte westkant torent het massieve MAS (Museum aan de stroom) dat volgend jaar zou openen.
Ernaast ligt een van de oudste bruggen, de Nassaubrug die helemaal opnieuw geconstrueerd werd. De vele klinknagels moest men in Engeland gaan zoeken. De Nassaubrug vormt de verbinding met het oudste en kleinste dok van Antwerpen, het Bonapartedok, genoemd naar keizer Napoleon Bonaparte en geopend op 10 augustus 1803, als “het pistool gericht op Engeland”.
We betreden “het eilandje”, komen voorbij “Het Ballet van Vlaanderen”, dat zich hier 15 jaar geleden als eerste vestigde.
Aan de gebouwen van de vroegere “Red Star Line”, die tussen 1873 en 1934 meer dan 2 miljoen reizigers vervoerde, stond dorpsgenoot van Zoersel, Luc Verheyen, de projectleider klaar.
In 2012 zou het museumproject ‘People on the Move’ over migratie en internationale mobiliteit klaar moeten zijn.
Het geheel zal bekroond worden door een gestileerde scheepstoren.
Luc toonde ons de voornaamste, nu nog erg vervallen ruimtes waar zoveel duizenden passeerden, er gewassen, ontsmet en gekeurd werden, vooraleer ze op de boot naar Amerika mochten. Dit waren de derde klasse passagiers, voornamelijk mensen uit Oost-Europa, waaronder heel veel joden.
Ik herinnerde mij het gedicht van Karel Van den Oever: “Het haar kaneelbruin als de steppe, uit Ploka kwam Dinska Bronska…”
We kwamen in de vroegere doucheruimte.
Luc wist honderd uit te vertellen. Enkel de personen van de derde klasse dienden hier gewassen en gekeurd te worden.
De meer vermogende uit de tweede klasse en zeker uit eerste klas kwamen hier niet. Voor hen was er veel minder voorafgaande controle.
FOTO'S
- Het massieve MAS (Museum Aan de Stroom)
- Op de Nassaubrug
- Kon. Ballet van Vlaanderen
- Jules Vandecasteele en Miel Kindt de organisators van deze fantastisch interessante uitstap
- Aan de Red Star Line
- Luc Verheyen, projectleider van "On the Move"
- idem
- idem
- Voor niet lang meer het rijk der duiven
-
DEEI 4
Het middageten was in restaurant “De Kaai”, in hangaar 26, naast het loodswezen, met zicht op de stroom. Hier staat ”Het Havenmeisje” naar Eugeen Van Mieghem.
Iemand van de medereizigers, die vroeger aan de haven werkte, wees ons op de oudste kraan, nog enig in haar soort, die destijds op stoom fungeerde.
Naast hangaar 27 staat een ander pak oude kranen, hefvermogen 3 ton. Vergelijk met de 800 ton van nu.
DEEL 5
Volgende halte: de vroegere brandweerkazerne en het pomphuis noord, nu een chick restaurant. Boven de brandweerkazerne komt ook een grote, architecturale torenconstructie.
Wat verder stappen we uit bij het kerkje van Oosterweel, het enige restant van een dorp dat ooit meer dan 1000 zielen telde. Het ligt in een put, 4-5 m lager dan de opgespoten omgeving, voornamelijk ingenomen door petroleumraffinaderijen.
Vandaar naar Lillo-fort voor de overzet naar Doel. We wandelen door de smalle hoofdstraat . De cafe’s hebben veel te doen. Even een kijk in de kerk. Op de boot worden we letterlijk weggespoeld van de voorplecht door het hoog opspattende water.
Deel 6
Aan de overkant in Doel trekken de 170 m hoge koeltorens van de kerncentrale eerst de aandacht. De vele verlaten huizen geven een beklemmende sfeer, waaraan de vele gedichtenvellen aan de huizen maar weinig kunnen veranderen.
De op het einde van vorige eeuw nog voor 46 miljoen gerestaureerde kerk staat er intact bij. Om de maand is er nog een mis.
Ernaast worden we door een artiest verwelkomd bij het Rubenshuis, in 1610 gebouwd door Jan Brandt, de vader van van Isabella Brandt, de eerste vrouw van Rubens. Na de dood van de schilder in 1640 erfde zijn 2 de vrouw, Helène Fourment dit pand. Via haar tweede man, een de Bergeyck kwam dit huis in deze familie terecht. Graaf Charles de Bergeyck ijvert als erevoorzitter van de vzw Hooghuis nu mee voor de redding van dit monument.
Pas gisterenavond vernam de reisleiding dat de horicazaak in de molen op de Scheldedijk van Doel tijdelijk gesloten is en besloten zij dat de laatste pint in Emmadorp, in Nederland, aan het Verdronken Land van Saeftinghe, zou gedronken worden.
Weer een fantastische uitstap van het Davidsfonds Halle. Vorig jaar waren we in Luik. Voor volgend jaar staat Keulen op het programma.
FOTOMATERIAAL:
- Het opspattende water
- Doel: kerncentrale en molen
- straat
- Kerk
- Voor het Rubenshuis, artiest met Lionel
- Binnenzicht met Lia en Gust. De cellospeler houdt het al van gisterenavond uit.
- Het "Verdronken Land van Saeftinghe"
- Idem
- De laatste pint te Emmadorp
Maïsscheuten
Maïsscheuten
Suikermaïs heeft de neiging om een of twee zijscheuten te vormen (Het ene ras al meer dan het andere). Ze gaan met voedsel lopen en vormen toch geen kolven. Daarbij beconcurreren zij de hoofdtak, die minder sterk uitgroeit en mindere kolven produceert. Daarom tijdig verwijderen.
Bij wijze van experiment hebben we een gedeelte van de afgebroken scheuten gestoofd. De stengel smaakt wat naar artisjok en is te genieten; de bladeren zijn bitterder.
PERKELSPERKELS
Ik kreeg volgende mail:
Mijn
schoonouders waren dit weekend met heimwee aan het praten over de perkelboom
die ze vroeger in hun tuin hadden. Ik heb nog nooit gehoord over perkels, laat
staan dat ik ze al geproefd heb. Het zouden kleine perziken zijn. Enig idee of
die nog ergens gekweekt worden en waar ze kunnen gekocht worden?
In mijn jeugd at ik enkel 'perkels', de naam voor perziken
in West-Vlaanderen. Meestal waren dit kleine perziken verwant aan het ras
'Reine de Verger'.
Moest je overwegen zelf aan te planten dan zou ik aanraden: Fertile de Septembre,
Wassenberger, Charles Ingouf, Reine de Verger van een goede kloon. Deze rassen
hebben weinig of niet te lijden van de krulziekte.
De Perzik van Pulderbos
De Perzik van Pulderbos
Zie blog van 3 mei. Precies een maand later stuurde Karel volgende feedback: kijk eens; drie takken afgebroken van de perzikboom. Heb er nu 10 steunen ondergezet en veel afgeplukt om gewicht te verminderen.
's-Hertogenbosch- Heusden
’s-Hertogenbosch- Heusden
met Art-Fan
Het regende van bij het vertrek om 8u30 tot bij de aanvang van de gegidste wandeling in het vestingstadje Heusden. Al bij al hadden we nog geluk.
We stapten in Den Bosch uit in de druilregen en gingen kijken en schuilen in de St. Jan kathedraal. Daarna wachtte ons de wondere wereld van Jheronimus Bosch in het gelijknamig Art-center, gecreëerd in een voormalige kerk.
Men krijgt een audioapparaat. De ene groep ziet eerst een inleidende film en de andere groep stijgt met de lift tot op de vijfde verdieping in de toren. Van op 40 m hoog heb je een panoramisch zicht op de stad met de gotische katedraal.
Van Jheronimus Bosch zijn slechts 25 schilderijen bewaard. De reproducties hangen verspreid over de verdiepingen. In de kelderverdieping heeft men o.a. Jheronimus in zijn atelier afgebeeld.
Heusden
Heusden
’s Middags naar het vestingstadje Heusden, tegen de Bergse Maas, een kleine 20 km van Den Bosch. Het gerestaureerde stadje herbergt nogal wat galerijen en leeft ten dele van het toerisme. ’s Zondags zijn nogal wat winkels open.
De wandeling met gids start aan het bureau voor toerisme waar vroeger het stadhuis stond. Het werd in november 1944 door de wegtrekkende Duitsers opgeblazen om de toren als baken te laten verdwijnen. In dit gebouw schuilde echter een zevende van de toenmalige bevolking. Zonder verwittigen blies men het gebouw op: 134 slachtoffers.
Ook de toren van de grote kerk werd opgeblazen en niet heropgebouwd. Even verder zagen we de moerbei uit de tijd van Napoleon. De gids maakte ons attent op de zwaan bovenop de Lutherse kerk. De ketter Hüs had op de brandstapel uitgeroepen dat het lelijke eendje als zwaan zou herrijzen wat gebeurde met Luther.
Van op de wallen heb je een uitzicht op de vroegere versterkingen. In het bureau voor toerisme hadden we al een maquette kunnen bekijken.
Himalaya in Bloei
Himalaya in Bloei
Na de voorbije regendagen was het vandaag terug warm en zonnig. Bij de Himalaya-braam viel mij de uitbundige bloei op. Het gonsde van bijen en hommels. De andere wilde braam, Fantasia staat nog niet zover.
Issai
Issai
Ik was op bezoek bij Louis Eelen te Vorselaar en zag er zijn Issai. Vorig jaar( 2 de groeijaar ? ) had hij al enkele vruchten.
De mini-kiwi staat tegen een zuidermuur en groeit voorbeeldig.
Vorig jaar (oktober) heeft Louis 2 snoeiwijzen geëxperimenteerd: de zijtak op 1 oog, zoals bij druiven (linkertak op de foto) en de zijtakken +/- 30 cm lang laten (rechtse tak op de foto).
Gevolg : rechts staan op de ingekorte, oude zijtak tot 3 nieuwe zijscheuten met bloemen; links slechts 1 nieuwe tak uit het ene oog. Wat is nu het beste? 1 tak met betere vruchten of de talrijke takken op rechts, telkens met bloemen ? Is dit niet van het goede teveel? Wie heeft hier ervaring mee?
1. Standplaats
2. Overzicht meer in detail
3. Nieuwe zijtak uit 1 oog van de oude zijtak. Men zou denken dat hij op de hoofdtak zelf staat.
4. Meer nieuwe zijtakken op de ingekorte zijtak van vorig jaar.
5. Bloemen en zich vormende vruchtjes, meestal in trosjes van drie.
Wat opvalt is dat de rechterkant er wat groei en bladkleur betreft, duidelijk beter uitziet dan links. Of zal links het op de duur toch beter doen?
Engelse TuinenEngelse Tuinen
Ik heb het genoegen om al 13 jaar een busgezelschap naar Engelse tuinen te begeleiden. Begin september hebt u de kans om 3 van de interessantste Engelse tuinen te bezoeken:
Wisley, de unieke tuin en hoofdkwartier van de Royal Horticultural Society; Yalding Organic Gardens met een reeks historische tuinen en alle aspecten van biologisch telen; de gerenoveerde Brogdale Farm met de Engelse fruitcollecties in al hun herfstweelde, de grootste fruitverzameling van Europa.
Zin in een weekend naar Engeland?
Zat. en Zo 12 -13 sept ‘09 : Wisley Gardens, Canterbury, Yalding en Brogdale (org. VELT Zoersel /NBS in samenwerking met Reizen Lauwers)
Met de bus op de Shuttle. We
rijden Kent door tot in Surrey, onder Groot-London. Tussendoor genieten we van
het typische Engelse landschap.
Na het verlaten van de M25 ligt Wisley Gardens rechts van de A3 naar Guilford. Deze 100 Ha grote, fenomenaal rijke tuin is tevens het hoofdkwartier van de Royal Horticultural Society met zijn 400.000 leden. Meer dan stof genoeg om een ganse dag te verkennen en te genieten.
In de late namiddag rijden we naar Canterbury en de University of Kent. We voelen ons weer jong, elk op een studentenkamer (niet verboden om op de kamer te komen!). Het Dinner staat voor ons klaar. Wie niet te moe is kan nog mee voor een avondlijke wandeling in de stad.
Op zondag bezoeken we eerst Yalding Organic Gardens, vroeger van Garden Organic, nu gerund door Maro Foods . Gegidste rondleiding. (Voor een groep zorg ik voor vertaling), lunch. www.marofoods.co.uk
Daarna bezoeken we het vernieuwde Brogdale (Faversham), met zijn fenomenale fruitcollectie: 2000 appels, 500 peren 350 pruimen enz.. Een levend fruitmuseum in zijn herfstweelde!
We worden er gegidst en zullen kunnen genieten van de fantastische verzameling en hier en daar de proef op de som kunnen nemen. Cream koffie of Tea om in de Engelse sfeer te blijven.
Opstapplaatsen: Parkeerplaats Rond punt van Wommelgem vertrek om 6u 00 stipt; Wees enkele minuten vooraf aanwezig.
Opstapmogelijkheid in Gent, links van het U.Z. over de ring, aan hotel Campanile, naast Holliday Inn om 6u50 en Loppem (rond punt afrit) om 7 u 25. Reis met Shuttle. Terug rond 23 u 30.
Prijs: € 174 ( Velt en NBS) (€ 179 niet-lid): inbegrepen: bus, drinkgeld chauffeur, overzet, alle inkomgelden, gidsen (vertaling voorzien) , avondmaal , overnachting en breakfast, lunch te Yalding. Afternoon cream coffe/Tea. U kunt nu een inschrijven met een voorschot van €50. De rest betaalt u in juli.
Inschrijven door overschrijving op rek. 000 -0875684 – 65 van D. Willaeys 2980 Zoersel. ( Vraag eerst of er nog plaats is). Voorzie in wat Engels geld voor drank en desgewenst een knabbeltje voor zaterdagmiddag.
Identiteitskaart bijhebben noodzakelijk!
Info: daniel@willaeys.be Tel 03 383 12 37 https://blog.seniorennet.be/fruit
Vraag een inschrijvingsformulier
Kropinhoud Houtduif
Kropinhoud Houtduif
of Bosduif (Columba palumbus)
Het gebeurt niet dikwijls
dat je de krop van een slachtoffer wilde duif kunt onderzoeken. Opgelet dit is niet de maag.
Al een tijdje plunderen ze de onbeschermde rij rode bessen. Dit jaar bleven ze verwonderlijk af van de groentetuin. Anders lusten ze wel koolplantsoen, jonge erwtjes, (suiker)maïs… Duiven kunnen heel wat schade aanrichten.
Ik had dan ook verwacht de nog groene vruchten van de rode bessen aan te treffen van de struiken die al een ganse tijd geplunderd worden.
Deze duif had blijkbaar andere voorkeuren.
In de bomvolle krop trof ik aan:
- 4 eikels, 3 gehele en 2 halve.
- 13 kruisbessen
- 3 zwarte bessen, rood verkleurd
- En wat grit
Onrijpe stekelbessen staan dus ook op het menu. Haast niet te geloven hoeveel een dergelijke duif binnenspeelt!
Isis 8
Isis 8
Gisteren 3 juni vierden we de 8 jaar van Isis. Zij werd hier ter plekke geboren. Leen onze oudste dochter werkte toen voor Sabena in Kameroen en was al 5 weken bij ons. Men mag slechts vliegen tot 5 weken voor de geboortedatum. Haar 3 kinderen moesten nog naar België geraken onder begeleiding. Maar men vond niemand. In de vooravond van 2 juni begonnen de weeën. Plots om 22 u, een telefoon uit Kameroen. Een Amerikaan zou met de kinderen ’s anderdaags om 7 u ’s morgens in Zaventem aankomen. Op slag stopten de weeën. ’s Morgens vroeg ben ik met Leen naar de luchthaven gereden.
Terug thuis begonnen de weeën opnieuw. De vroedvrouw kwam met een zwembad voor de onderwaterbevalling en ik was badmeester: vullen met warm water en bijvullen. Zeer gemakkelijke onderwaterbevalling.
